Original subtitles

Dit is de laatste keer dat je me voor de gek houdt.

Niet wat je denkt.

Doe het niet! Nee! Nee!

Venetië... een plaats van liefde, schoonheid en geliefden.

Maar de weerkaatsingen van het water mogen niet bedriegen.

Zonde en corruptie hebben er altijd in gezeten.

Beschut tegen de golven van de zee.

Het getij erodeert onverbiddelijk zijn fundamenten.

Armoede en wanhoop zijn overal aanwezig.

Die puntige pilaren lijken obscene beloften te bieden.

Stevig geplant in de modderige bodem.

Zijn zij degenen die verantwoordelijk zijn voor mijn vreselijke dagen?

Ze lijken me minachtend aan te kijken.

Venetië, symbool van de vereniging van lust en dood.

Nu lijken die feiten zo onwerkelijk en ver weg voor mij.

Kortstondige herinneringen aan een verdwenen droom.

Ik heb nog steeds moeite om het te geloven.

Dit dagboek is het getuigenis van die gebeurtenissen.

Het bevat mijn reflecties over wat er is gebeurd.

De vreemde relatie tussen Eros en Thanatos...

en de daaruit voortvloeiende gevolgen.

Met dit boek heb ik een antwoord gezocht op mijn vragen.

Ik begin met te praten over mijn gevangenschap, dagen van grote bitterheid.

Tien jaar... tien jaar in een vrouwengevangenis.

Ik kan die vreselijke nacht nog steeds niet vergeten.

Dat varken van mijn man, zoals hij had gedurfd.

In mijn huis! In mijn bed!

Ik kon het niet toestaan.

Niemand begreep mijn gebaar.

Hiervoor moest ik mijn huis uit om in deze cel terecht te komen.

De ziekelijke charme van Venetië kwam daar niet binnen.

Er kwam alleen de stank uit de grachten.

Het drong door de rottende muren.

Echt, de regisseur was ervan overtuigd...

dat die omgeving een positief effect had op de gevangenen?

Dat die plaats ze zou kunnen corrigeren en zuiveren?

Misschien alles wat hij wilde bereiken...

met zijn vreselijke methoden hield hij gevangenen onderdanig.

Gehoorzaamheid bij machtsmisbruik.

Ze gebruikten brute methoden en ze vonden het leuk.

De vernederingen maakten de opsluiting ondraaglijk.

Eerst probeerde ik te begrijpen waarom.

Maar het dagelijkse contact met die wreedheden...

het maakt je ongevoelig voor het lijden van anderen.

Waren de folteraars ook slachtoffers?

Ik ben tenslotte ook een beul geworden van een slachtoffer.

Dit toont aan dat bij sommige mensen de oerinstincten...

ze kunnen voortkomen uit het werk dat ze doen.

Ze willen andere mensen beheersen.

Om ze te domineren, om ze te vernederen.

Tien jaar gevangenisstraf leerde me dat.

Vanmorgen hoorde ik het geluid van de poort.

Dat geluid kondigde de komst van nieuwe gevangenen aan.

Ze stonden op het punt een nieuwe wereld binnen te gaan.

De wereld van de regisseur.

De tijd van lijden en verschrikkingen begon ook voor hen.

Dus jij bent de nieuwe.

Drie maanden gevangenisstraf wegens prostitutie en zedelijkheid.

Ik heet je welkom in onze vrouwengevangenis.

Ik ben Romana, de directrice.

Vanaf nu sta je onder mijn controle.

Je doet wat ik wil en je praat alleen...

als ik je toestemming geef.

Als je niet gehoorzaamt, word je gestraft.

Ik heb mijn eigen specifieke strafmethode.

Zeer goed.

Kleed je uit.

Je hebt ze hier niet nodig.

Vooruit.

Heel schattig.

Waar wacht je op? Jij ook uitkleden.

Uitstekend.

Jullie zijn een geweldige aanwinst voor mijn gevangenis.

Mijn bewakers zullen veel plezier met jullie hebben.

Draag dit.

Jij ook.

Nu kun je gaan, ze brengen jullie naar je cellen.

Kleding uittrekken was een manier om de persoonlijkheid te verminderen.

Maar dit was slechts het begin.

Het ergste moest nog komen.

Leven in nauw contact met andere gevangenen.

In ruimtes die alleen worden afgebakend door staven.

Die constante wisseling van seksuele partners was vernederend.

Je was nooit alleen.

Je voelde dat je constant in de gaten werd gehouden.

Zelfs op de meest intieme momenten.

Ik verlangde naar een plek om me te verstoppen.

Waar je een beetje intimiteit kunt hebben.

Soms was het verlangen sterk.

Ondanks alles had ik nog steeds seksuele driften.

Die impulsen die mijn ondergang hadden veroorzaakt.

Ik heb aan ze toegegeven, bijna alsof ik ertoe verplicht was.

Maar door mijn verlangens te stillen, nam mijn lijden toe.

Verrukking en pijn.

Deze tegengestelde gevoelens vochten in mij.

Welke van de twee neemt het over?

Ik probeerde er niet aan te denken.

Er is iets mis?

Ik zat aan iets te denken.

Zeg me dat ik luister.

Ik wil niet meer op straat worden opgepakt.

Ik zou graag van type baan willen veranderen.

Doe een escortservice. - Goed idee.

Maar waar vinden we een plek hier in Venetië?

Simpel, ik zou voor mijn oude tante kunnen zorgen.

Hij heeft een vrij groot huis.

Hij merkt er niets van.

Briljant, en wat ga ik doen?

Je bent altijd mijn rechterhand geweest.

En weet je, ik heb je nodig.

Kom hier.

Zoals ik wil...

Het is moeilijk onder woorden te brengen wat ik voelde.

Ik werd gedwongen om naar die verdorvenheid te luisteren en te kijken.

Mijn nieuwe metgezellen waren twee prostituees.

Wat kun je van zulke vrouwen verwachten.

Ze ruilen hun lichamen.

Die profiteren van de dierlijke instincten van mensen.

Zonder enige schaamte vervulden ze in mijn bijzijn hun wensen.

Ze genoten zonder terughoudendheid van die wellustige activiteit.

Ze hebben mijn waardigheid diep gekwetst.

Waarom moest ik mijn cel delen met de verdorvenen?

De schuld van mijn legitieme wraak...

het was niet te vergelijken met de verdorvenheid van die twee.

Maar ook die twee hoeren krijgen de rechtvaardige straf.

De gevangenisregels waren hard en Romana was meedogenloos...

met de gevangenen die niet voor haar bevelen buigden.

Ik herinner me nog een roodharige kleine hoer, zoals de scharlakenrode hoer van Babylon.

De vagina en schaamlippen doorboord door immorele piercings.

Ze was een erg rebelse slet.

Zij dacht dat zij de regels voor de gek kon houden, maar ze had het mis.

Opschieten, aan het werk.

Laat haar lijden.

Vooruit, opstaan! Zo grappig is het niet.

Nu komt het beste.

Igor, snij haar hand af!

Dit is wat ik leuk vind.

Doe het gewoon!

Haal haar weg, ik heb er genoeg van.

Zij had zijn lesje geleerd.

Zij begreep dat vlees en metaal...

niet altijd goed samen gaan.

Die rode vloeistof op haar bleke lichaam vormde een mooi contrast.

En ze was niet de enige.

Vaak klonk het geschreeuw van gemartelde gevangenen door de gevangenis.

Ook dat van mij.

Romana's bewakers bezochten me regelmatig...

en ze waren net zo pervers als zij.

Die abnormale seksuele praktijken drongen door tot mijn geweten.

Die vernederingen verdringen nog steeds mijn dromen.

Wat gebeurt er met iemand die niet aan een dergelijke ervaring kan ontsnappen?

Er kwamen regelmatig straffen voor.

De directrice had een manier gevonden om het conflict tussen lust en pijn op te lossen.

De sleutel tot hereniging van die dualiteit.

Het lijden van het slachtoffer was de folteraar tevreden.

En ik was altijd het slachtoffer.

Tien jaar... het is tien jaar geleden.

Vandaag is mijn laatste dag.

Ik kan eindelijk deze walgelijke plek en zijn dagelijkse vernederingen verlaten.

Ik zal die vernederingen niet langer hoeven te verdragen.

Het perverse misbruik van de bewakers...

of de wrede fantasieën van de andere gevangenen.

Hebben die tien jaar in de gevangenis me een beter mens gemaakt?

Ik betwijfel het.

Maar ik had iets geleerd, iets dat goed van pas zou komen.

Niemand wist dat ik was teruggekeerd naar Via Maledetta.

Mijn oude huis.

Het huis dat het toneel van mijn wraak was geweest.

Het was lange tijd onbewoond geweest, maar alles was zoals ik het had achtergelaten.

Dit dagboek zal me helpen na te denken over mijn fouten en gemoedsrust te vinden.

Maar zelfs daar had ik de rust die ik zocht niet kunnen vinden.

Vreemdelingen zouden weer inbreuk maken op mijn privacy.

Ze zouden me opnieuw hebben lastig gevallen met hun seksuele excessen.

Maar de in de gevangenis doorgebrachte tijd had een aantal positieve effecten gehad.

De versterking van mijn moreel...

en de wetenschap dat ik nooit meer een slachtoffer zou zijn.

Ben je gek? Wat wil je doen?

Ik denk dat het een perfecte plek zou zijn om even alleen te zijn.

Nee! Dat is Via Maledetta!

Er was hier een moord gepleegd.

Zo? Het was tien jaar geleden.

Het staat al jaren onbewoond, ik ben er wel benieuwd naar.

Waarom ben je altijd zo roekeloos?

Overtuigt dit u?

De gebruikelijke truc.

Wat denk je nu? - Oké, je hebt gewonnen.

Daar gaan we! - Ja, maar we gaan niet naar binnen.

Wil je meedoen?

Ja, ik wil zien hoe het is.

We zouden moeten gaan!

Heb je dat gehoord?

Het was maar een vogel.

Een vogel?

Ik heb veel over dit huis gelezen, kom op.

Zie je, er is niets.

Ja, maar ik weet het niet...

Het lijkt wel of... de tijd hier heeft stil gestaan.

Kom laten we gaan.

Ben je nu rustiger?

Wil je dat ik je pijp?

Geen hulp...

Dacht je dat je ermee weg kon komen?

Wat wil je?

Ik ken hoeren zoals jij, die leven door het neuken van de echtgenoten van andere vrouwen.

Maar nu zal ik je laten zien wat je nodig hebt.

Ik weet niet waar je het over hebt.

Zwijg.

Ik wilde gewoon een tijdje bij mijn vriend zijn.

Ah... je wilde in mijn huis neuken.

Ben je niet te jong voor deze dingen?

Wat bedoelt u? Ik snap het niet.

Werkelijk? Dan zal ik je leren hoe je het moet doen.

Laat me alleen.

Ja... lik me.

Ga zo door...

Stop niet.

Ik kom... ja... dus...

Klaar?

Aphrodite Agency, ik ben Michelle, kan ik je helpen?

Ik zou de service van een van je meisjes kunnen gebruiken.

Is dat mogelijk?

Ik kijk even.

Is Vanessa al terug? - Ja, ze is net terug.

Het is een geluk mijn liefste, het is een van onze beste meiden.

Stuur haar dan naar mij. - Het adres?

Via Maledetta 31.

Zij is er over een paar minuten. - Oké, ik wacht.

Tot ziens.

Vanessa?

Ik heb een klus voor jou.

Ja, ik weet dat je net terug bent.

Het adres is Via Maledetta 31.

Bedankt, je bent de beste zoals altijd.

Vreemd, ik dacht niet dat daar iemand woonde.

Wat kan ik voor je doen?

Onze dochter is gisteren niet thuisgekomen.

Ze ging uit met haar vriend, maar...

ze is nog nooit zo lang weg geweest.

Het is niets voor haar... om weg te blijven... zonder ons te waarschuwen.

En haar vriend? Heb je het hem al gevraagd?

Het vreemde is dat hij ook niet naar huis is gekomen.

Het kan ook een vrijwillige verdwijning zijn.

We zullen wat onderzoek doen, maar maakt u nu geen zorgen.

Maar... we... wat kunnen we doen?

We zouden graag... ik dacht...

We kunnen niets doen. - U heeft geen andere mogelijkheid.

U moet me een foto van uw dochter bezorgen.

Ik geef die aan de mannen die het onderzoek doen.

We zullen je dochter vinden, maak je geen zorgen, houdt moed.

Zodra ik nieuws heb, waarschuw ik u, dat beloof ik.

Nu doet u er goed aan naar huis te gaan.

Oké, we zullen dat doen, dank u, commissaris.

Is dit Via Maledetta 31?

Ik kom van de escortservice.

Ja, je bent op de juiste plek.

Ik heb gebeld, omdat ik van je diensten gebruik wilde maken.

Wat moet ik doen?

Nu ga ik naar bed, en je zult lief voor me zijn.

Maar eerst moet je je kleren uitdoen.

Oké, maar eerst het geld.

Driehonderd euro en ik doe wat je wilt.

Likken!

Ga zo door, trut!

Nu spelen we volgens mijn regels.

Bertucci? - Hallo inspecteur Milo, ik zal het u meteen doorgeven.

Bertucci? - Ja, Bertucci.

Ik heb wat werk voor je.

Ik heb vandaag al te veel werk.

We hebben nog een lichaam gevonden. - Nog een?

Ik wil de autopsie voor vanavond.

Ik kan je niets beloven.

Ik wil een rapport voor morgenochtend. - Ik zal mijn best doen.

De plicht roept me.

Ga je hier verder? - Zeker.

Je weet hoe, toch? - Ja.

Het was een vreemd en duister toeval.

De gebeurtenis met dat jonge stel had mijn ogen geopend.

Ik hoefde me niet in huis te verstoppen.

Ik moest mijn missie aanvaarden.

Ik was geroepen om deze stad van het kwaad te zuiveren.

Die paar kinderen was nog maar het begin van deze schoonmaakbeurt.

De zonde werd vernietigd en weggevaagd.

De twee gevangenisprostituees kwamen in me op.

Ze zouden de ideale slachtoffers zijn geweest.

Samen met alle meiden van hun smerige bureau.

Het was eenvoudig geweest om die hoer mijn huis binnen te lokken.

Ik zal haar met haar eigen wapens verslaan.

Ik zal lust tegen haar gebruiken.

Het zijn walgelijke vrouwen.

Ze gebruiken de openingen van hun lichaam om klanten aan te trekken en te verrassen.

Maar ik zal een nieuwe voor ze openen.

Waarvan slechts één klant zal genieten... de dood.

Nu kunnen we verder gaan.

Wat ga je met me doen?

Ik ken je, je bent net als alle andere vrouwen.

Jaren geleden verloor ik mijn man aan een hoer als jij.

En je zult ervoor betalen. - Je bent gestoord.

Zeg het niet nog een keer, of ik vermoord je.

Ja, ja, ja...

Ja, ja, ja...

Laten we verder gaan.

Nu ben je van mij.

Vind je het leuk? Kleine teef.

Jullie zijn allemaal hetzelfde en jullie zullen allemaal hetzelfde eindigen.

Eerst verborg ik het gezicht van het slachtoffer onder een masker...

zoals degene die ik op het gezicht van mijn man heb aangebracht.

Maar toen stopte ik.

Een masker was niet genoeg om de persoonlijkheid van die zondige wezens te verbergen.

Ik moest verder gaan.

Ik had het hoofd van dat zondige lichaam gescheiden.

Maar haar lichaam bleef me beledigen, het was een immorele provocatie.

Ik moest iets vinden om dat hol van verdorvenheid te vernietigen.

In het forensisch geneeskundig laboratorium van de politie van Venetië...

Zou ik zeker iets nuttigs hebben gevonden.

Na de moord op mijn man brachten ze me naar dat politiebureau.

Ik kende de plek goed en de bewaking was niet erg streng.

Vooral bij het forensisch onderzoek.

Wie zou er tenslotte een lijk stelen?

Maar ik was geïnteresseerd in wat er in de kasten zat...

en vooral de chemicaliën die daar werden opgeslagen.

Maar... er was iets onverwachts.

En het leek geen toeval dat ik weer getuige moest zijn van verdorven daden.

Wat een klote klus, elke dag dezelfde shit.

Ze hebben de lijken in stukken gesneden en ik moet al dit bloed opruimen.

Maar het is beter om de schoonmaak te doen dan de hoer te zijn.

Ik ben nieuwsgierig...

Wat doe je?

Niets, ik wilde gewoon even kijken.

U weet heel goed, dat u niet rond behoort te snuffelen.

Ik zal u moeten rapporteren.

Alstublieft! Ik wil mijn baan niet verliezen.

Ik zal doen wat je me opdraagt.

Kunnen we een deal maken?

Ga weg, ik ben niet zo'n meisje.

Als je je baan wilt behouden...

kun je maar beter je moraal opzij zetten, is dat duidelijk?

Ga zitten en masturbeer, ik wil naar je kijken.

Kom op, masturbeer.

Actie! Of wil je dat ik je rapporteer?

Oké, dat doe ik.

Ga voor me op je knieën zitten.

Je vind het niet leuk?

Morgen, dezelfde plaats, dezelfde tijd.

Jij waardeloze hoer.

Overal waar ik kwam, was ik omringd door vuil.

Zelfs dat jonge meisje was niet onschuldig.

Waarom had ze zichzelf aan die vrouw gegeven?

Waarom had zij ervoor gekozen haar lichaam te vernederen?

Ze was nu voorbestemd om in de modder weg te zinken.

Mijn huis was een ideale lokplaats geworden.

Ik heb hard gewerkt om mijn slachtoffers aan te trekken.

Het maakte niet uit wie ze waren.

Ze waren allemaal schuldig.

Het naakte lichaam van een vrouw is als een tempel van verdorvenheid.

Het moet worden getemd.

Vastgebonden en geïmmobiliseerd, het is minder provocerend...

van wanneer zij vrij is om verleidelijk te bewegen.

Maar die show, het wekte iets in mij op.

Was het opwinding?

Was ik ook over de grens gegaan?

De verdorven neigingen waren altijd ver van mij verwijderd geweest.

Deze symbiose tussen geweld en plezier...

zou het niet alleen gevolgen moeten hebben voor afwijkende zielen?

Ik was slechts een instrument van het moraal.

Ongepassioneerd, ongevoelig, koud...

of was ik dat niet?

Ik was niet meer zeker van mezelf.

Nee! Het waren valse signalen, mijn twijfels waren ongegrond.

Ze zijn allemaal schuldig!

De charme van het vrouwelijk lichaam is krachtig, de verleiding was enorm.

Zelfs de puurste kan het niet weerstaan.

De bastions van lust moeten worden vernietigd.

Seksuele kenmerken moeten worden gewist.

En welk medicijn kan niet genezen... vuur zal genezen!

Zie je? Het is dezelfde pijn die ik voelde toen mijn man die hoer neukte.

Geen seksualiteit.

De wens wordt geannuleerd.

Ze was op zoek naar plezier.

Nu zal een metalen fallus haar rust geven.

Diep... dieper dan welke mannelijke penetratie dan ook.

Een oppervlakkige penetratie...

had haar vrouwelijke delen al ontmaagd.

Deze tweede ontmaagding zal veel meer bloed produceren.

Deze keer zullen het geen druppels zijn...

het zal een rivier zijn.

Het zal geen begin zijn... het zal het einde zijn!

Denk je dat je aanwijzingen hebt?

Ja, een van de meisjes is niet teruggekeerd van haar werk.

Waar was ze gebleven?

Ik heb het adres opgeschreven, het kan nuttig voor je zijn.

Ik hoop dat het niet de moordenaar is die al in Venetië heeft toegeslagen.

Ik zorg ervoor, zodra ik nieuws heb, laat ik het je weten.

Dank u wel, commissaris.

Hallo, ik wil graag een advertentie plaatsen.

Ja, bedankt.

Ik ben op zoek naar een dienstmeisje, jong en onervaren.

Eenvoudig en goed betaald werk.

Neem contact op met Baldassari, Via Maledetta 31.

Venetië.

Hallo, is er iemand thuis?

Hallo...

Hallo, is er iemand?

Hallo...

Je hebt contact met me opgenomen.

Voor de baan was je op zoek naar een dienstmeisje.

Nu wist ik het zeker, ik was over de grens gegaan.

Lust en pijn doordrongen mijn daden.

Maar het was geen nederlaag om plezier te hebben in mijn missie.

Het was mijn beloning.

Deze sensaties zijn voorbehouden voor slechts twee soorten mensen.

De heiligen en de verdoemden.

En ik weet hoe ik de verdoemde zielen moet herkennen.

Ik ervaar immoraliteit, ook al vertaalt dit zich niet in daden.

Ik kan het in hun ogen zien.

Die gloed die de innerlijke verdorvenheid onthult.

Net als de vlammen van de hel.

Voordat het heiligschennend vuur woedt, hen onderwerpt aan lust...

Ik stop het helemaal...

laat het uitdoven in de werled.

Maar eerst genoot ik van die mooie lichamen.

Wat mij een aangename verkoeling gaf.

Hoe zoet was de roep van die zondige lichamen.

Soms kwamen er scrupules in me op...

waardoor ik een onaangenaam gevoel kreeg.

Maar zodra ze wegtrokken...

bleef alleen het verlangen naar plezier.

Ik vervolgde mijn reis rustig op de lange en kronkelende weg van zoete kwelling.

Ja?

U kunt de heren Pereira binnenroepen, ik ben hier klaar.

Heeft ze hem al iets verteld?

Nee niets. - Oké.

Pereira, mijn naam is dokter Bertucci.

Goedemorgen dokter Bertucci.

Misschien heeft de commissaris u er al iets over verteld.

Gisteren hebben ze een lichaam gevonden en...

het zou uw dochter kunnen zijn.

Wat bedoel je met kunnen? We hebben je een foto gegeven.

Kalmeer, schat.

Laten we horen wat dokter Bertucci ons te vertellen heeft.

Alstublieft dokter...

Het probleem is dat het lichaam moeilijk te identificeren is.

Maar het kan je dochter zijn.

Tot morgen zullen we de doodsoorzaak niet weten.

Maar ik wilde u het lichaam laten zien voor de autopsie.

Wat zeker is, is dat het lichaam is overgoten met zuur...

en blootgesteld aan hoge temperaturen.

Mijn God... dit is verschrikkelijk.

Toegegeven, en je moet sterk zijn, de aanblik zal niet prettig zijn.

Bent u klaar?

Ja, ja.

Nee! Nee!

Dat is niet mijn dochter, dat is Katja niet ! Het kan Katja niet zijn!

Nou, dat weten we na de autopsie.

Morgen kan ik preciezer zijn.

Wacht even, kijk naar de hand.

Waarom, waar moet ik op letten?

Ik ken die ring.

We hadden het aan onze dochter gegeven voor haar verjaardag.

Kalmeer, alstublieft.

Kalmeer, kalmeer.

Ik ben er zeker van.

En hij.

Kalmeer alsjeblieft, kalmeer.

Ik raad u aan om uw vrouw mee te nemen.

Ik houd contact met u.

Bedankt voor je hulp, laten we naar huis gaan.

Dacht je dat je aan mij kon ontsnappen?

Ik ken hoeren zoals jij.

Je geniet ervan om met andere getrouwde mannen te neuken, maar nu is het voorbij.

Ik zal je laten zien wat je nodig hebt!

Moordenaar van Venetië, de politie is alert, wanneer volgt het volgende slachtoffer?

Veel naïeve meisjes komen naar deze stad op zoek naar avontuur.

Maar sinds ik met mijn baan ben begonnen...

was het enige dat ze vonden de dood.

Ik heb ze niet geteld.

Maar vele waren er door mijn hand gestorven.

Op de lange termijn twijfelde ik echter.

Ik vroeg me af of dit me hielp mijn doel te bereiken.

Ik begon na te denken over het hoogtepunt.

Een mentaal orgasme... resultaat van het intense plezier van wraak.

Ik mocht de ware bron van mijn pijn niet vergeten.

Dus begon ik na te denken over degene die de basis van alles was geweest.

De overspelige vrouw die tien jaar eerder mijn lot had bezegeld.

Die hoer had twee zussen en ze woonden allebei in Venetië.

Ik volg er een al een tijdje, een giftige blondine.

Ik dacht dat zij misschien mijn laatste slachtoffer was.

Haar dood zou er een eind aan maken.

Met haar dood...

Ik zou mijn wraak hebben beëindigd en gemoedsrust hebben bereikt.

Hoe kan zij om die vrouw rouwen en haar eren met een bezoek?

Het is niet zo vreemd.

Hetzelfde zondige bloed stroomt door hun aderen.

Ja! Zij is de ware!

Haar dood zal mijn meesterwerk zijn...

en ik zal eindelijk de rekeningen met mijn verleden vereffenen.

Maar een kunstwerk als dit vraagt ​​om de juiste voorbereiding.

Deze keer hoef ik geen haast te hebben.

Ik zal snel voor je zorgen, mijn liefste.

Goedemorgen commissaris. - Wat kan ik voor u doen?

Ik ben hier voor de moorden op die vrouwen.

Een bruut verhaal.

Bent u gekomen omdat u iets weet?

Nee, maar de meisjes in mijn bureau voelen zich bedreigt.

Ik begrijp het, maar er zijn lopende onderzoeken.

We doen wat we kunnen.

Ik wilde u vragen of u de bewaking in ons gebied kunt verhogen.

Dat kan ik het niet, ik heb niet genoeg mannen om aan uw verzoek te voldoen.

Alsjeblieft, ik vraag niet om het gratis te doen.

Hou op! U kunt mij niet omkopen!

Als u het nogmaals probeert, brengt u een nacht door in de cel.

Jammer, maar als u van gedachten veranderd, weet u me te vinden.

Goedemorgen Marianna. - Goedemorgen commissaris Milo.

Ga alsjeblieft zitten. - Dank u.

Wil je iets drinken? - Ja, een cappuccino.

Hier is de cappuccino.

Dank u.

Dank u.

Ik heb haar niet meer gezien sinds de verschrikkelijke dag van de moord op haar zus.

Hoe bent u daar overheen gekomen?

Ik ben onder medische behandeling geweest, maar ik ben nu beter.

Ik was erg jong toen ze stierf.

Maar daarom wilde u me niet zien...

U heeft gelijk, gisteren ging ik naar het graf van mijn zus...

en ik had de indruk dat er iemand naar me keek.

Ik heb een paar keer rondgekeken, maar ik zag niemand.

Waarom voelde u zich bekeken?

Ik weet het niet... maar sinds mijn zus werd vermoord...

Ben ik altijd op zoekende.

Ik bemerkte echter iets vreemds, zoals voetstappen.

Was het niet alleen uw verbeelding?

Nee, ik heb dit gevoel al een paar dagen.

Alsof er iets met me zou gebeuren.

Het vreemde is dat mijn zus Monique gisteren bij mij kwam.

Zij liet me een kaartje zien met een adres... en een tijd.

Het kaartje was zonder naam, misschien is het geen toeval.

Ik heb mijn zus al een hele tijd niet gezien.

Ik weet dat ze veranderd is, ze is een echte hoer geworden.

Ik denk dat zij zo zijn brood verdient.

Ik denk van niet.

Zit de moordenaar van mijn zus nog steeds in de gevangenis?

Natuurlijk hebben ze haar een levenslange gevangenisstraf gegeven.

Maar ik weet niet zeker... het is tien jaar geleden.

Wat kan ik doen om erachter te komen?

Niets, u hoeft zich geen zorgen te maken.

De laatste tijd zijn er enkele moorden gepleegd in Venetië, maar...

Ik denk dat die er niets mee te maken hebben.

Wees echter voorzichtig.

Als je me nodig hebt, gewoon even bellen.

Zal ik doen, bedankt voor alles.

Ironie van het lot.

Terwijl ik erover nadacht hoe ik een van de twee zussen kon lokken.

Was een kleine aankondiging genoeg voor de andere zuster om naar mijn huis te komen.

Wat een afkeer, nog een lid van die familie...

hij ontheiligde mijn huis, schond de geheimen ervan.

Ik brandde en mijn hart ging tekeer vanwege haar nabijheid.

Mijn handen beefden en mijn ziel weigerde haar te verwelkomen.

Maar ik was klaar om haar te ontvangen zoals ze verdiende...

als een heel bijzondere gastvrouw.

Hallo.

Is er iemand?

Hallo?

Klaar?

Hoi Maurice, alles is hier vreemd.

Wat is er gebeurd? Was de persoon op de afspraak?

Nee, die was er niet.

Maar ik zag een paar vreemde touwen, en ook wat bloed.

Ik vind het helemaal niet leuk, heb je nog iets anders opgemerkt?

Nee, er schijnt daar niemand te zijn.

Ga daar meteen weg, ik heb een slecht gevoel.

Ik had je niet alleen moeten laten gaan.

Je hebt gelijk, ik ga nu weg.

Geef me alstublieft het adres.

Je wilt het adres weten... dus...

Monique? Zeg iets! Ben je daar nog?

Klaar! Monique!

Tatjana, kijk hier eens.

Ze bieden ons een oud huis aan net buiten Venetië.

Ik ken dat gebied niet, maar het is nogal afgelegen.

Misschien is dat precies wat we nodig hebben.

Baldassari, heb je deze naam al gehoord?

Nee, maar het adres zegt me iets.

Oké, laten we haar morgen bezoeken.

Er is ook een tijd voor een afspraak.

Heeft u iets voor mij?

Ik ben naar haar op zoek omdat ik denk dat er een verband is...

tussen de moord tien jaar geleden en de huidige moorden.

Ik volgde de zaak in de kranten en herinnerde me één ding.

Twee weken geleden hebben we een gevangene vrijgelaten die tien jaar had gezeten voor moord.

Denk je dat er een verband kan zijn met de huidige zaak?

Precies, het oude huis net buiten Venetië...

Via Maledetta 31.

Heeft niet altijd leeg gestaan.

Jaren geleden woonde het echtpaar Baldassari daar.

Op een nacht verraste mevrouw Baldassari haar man in bed...

met een andere vrouw.

In een hartstochtelijke bui vermoordde zij ze allebei.

Ik herinner me die zaak, ik was net bij de politie gekomen.

Ik bleef ook in contact met de zusters van het slachtoffer.

Wie werd er na tien jaar vrijgelaten...

voor goed gedrag, twee weken geleden?

Die gek van Baldassari?

Dat klopt, en ze is weg, ze is nergens geregistreerd.

Ik stel voor dat u de verslagen van die oude zaak doorneemt.

Daar zijn ze. - Dank u.

Ik raad je aan om de zaak te heropenen.

Mocht u nog vragen hebben, bel mij gerust.

Tot ziens commissaris.

De cirkel was zich aan het sluiten.

Eens heeft een slechte vrouw mijn huis, mijn leven, geschonden.

Nu zou ik mijn huis opnieuw kunnen inwijden.

Haar zegenen met het bloed van een zondaar.

Bloed heeft een spirituele waarde.

Maar zij zal niet zo gemakkelijk wegkomen.

Ze zou niet zijn gestorven door een simpel schot uit een geweer.

Hoe ik verlangde naar haar bloed...

Het genetische erfgoed dat haar in verband bracht met mijn oude rivaal...

het gaf haar bloed een bijzondere waarde.

Het was vlees van haar vlees, bloed van haar bloed.

De snijkanten van de schaar lieten duidelijk hun gelijkenis zien.

Maar... misschien was het gewoon mijn verbeelding?

Misschien de wens om die hoer weer te straffen...

Zag die vrouw er voor mij zo uit?

Pardon, bent u Dr. Bertucci?

Nee, ik ben van de nachtploeg, dokter Bertucci is al vertrokken, mevrouw...

Romana, noem mij ook Romana.

Ik ben de directrice van de vrouwengevangenis.

Aangenaam, wat wilt u van dokter Bertucci?

Ik heb andere documenten gevonden.

Ik wilde ze aan inspecteur Milo geven.

Maar hij was al vertrokken en ze zeiden me dat ik ze aan dokter Bertucci moest geven.

U kunt ze aan mij geven, ik geef ze hem morgenochtend.

Bedankt, je bent echt een schat.

Dank u.

Brengt u de hele nacht tussen de lijken door?

Ik drink veel koffie, dat houdt me wakker.

Ik weet een betere manier om wakker te blijven.

Welke methode?

Toen ik aan die avond dacht...

Was ik ervan overtuigd dat ik de daad te slecht had uitgevoerd.

De verzoening was te vriendelijk en te snel.

Maar de reconstructie van het drama zou anders zijn geweest.

Elektrische spasmen doen je wervelkolom van lies tot hoofd schudden...

en recht doen aan die smerige misdaad.

Wat wil je van me?

Je zult moeten betalen voor wat jouw zus me heeft aangedaan.

Je hebt mijn zus vermoord!

Je bent slim genoeg.

Maar je zat in de gevangenis.

Niet meer! Ik ben vrijgelaten voor...

goed gedrag.

Je had het in de kranten moeten lezen.

Je hebt geen kans tegen mij.

De wereld moet gezuiverd worden van vrouwen zoals jij.

Je kunt dit niet doen.

Het moet hier zijn.

Er lijkt nog niemand te zijn gekomen.

Ja, maar de tijd is rijp.

Dit huis ligt erg afgelegen, prima plek voor ons werk.

Laten we proberen vanaf de achterkant naar binnen te gaan, oké?

Wat vreemd, niemand wacht op ons.

Ik heb een slecht gevoel, het kan een valstrik zijn.

Ik denk van niet.

Ga maar even boven kijken, ik wacht hier op je.

Oké, laten we dit doen.

Wat doet zij daarboven?

Mijn concentratie was gericht op de grote finale.

Ik hoefde niets aan het toeval over te laten.

Ik had de twee professionele zondaars tot staan gebracht.

Maar om die losbandige mensen het doel te geven dat ze verdienden...

Moest ik meer spullen uit het forensisch laboratorium halen.

Dat was niet zo gemakkelijk.

Maar er zou geen lijkschouwer zijn die me tegenhield.

Een dokter die zonder enige terughoudendheid had toegegeven aan de perversiteiten van dat kreng.

Prostituees... symbolen van zonde en ondeugd.

Concubine van de duivel, afstammelingen van de opstandige Lilith.

Geen enkel werk is zo verwerpelijk als het hunne.

Wat een diepe corruptie drijft deze wezens.

Lichamen gedreven door zieke geesten.

Vernederen van hun eigen waardigheid.

Ze bieden zichzelf aan als vee.

Ze kiezen vernedering als hun enige geloof.

Gedegenereerde wezens, met krachteloze zielen.

Ze voelen zich superieur.

Ze denken dat ze in onze decadente tijd vrije geesten zijn.

Hun heldendaden?

Treurige en weerzinwekkende daden.

Alleen degenen die hun geweten hebben gedood, tolereren hen...

en alle schaamte uit zichzelf verdreven.

Geen enkele perversie is onbekend in hun aard.

Ze prikkelen mannen met ziekelijke fantasieën.

Ze worden in ruil voor geld bedekt met hun afscheidingen.

Ik had nog een stroperige vloeistof voor haar klaarstaan.

Het geeft geen leven, maar iets dat niet minder heet is.

In plaats van het vrouwelijk lichaam te verheffen tot een goddelijk monument...

valt het volledig uiteen en elimineert zijn kwade verzoeking.

Nee! Alstublieft...

Doe het niet!

Nu was het einde nabij.

De politie zat me achterna.

Bij mijn laatste bezoek aan het politielab heb ik mijn oude dossier doorgenomen.

Er was ook de naam van degene die het had gebracht.

Een oude bekende van mij.

Haat brandde in mij, terugdenkend aan de tijd dat ik in haar macht was.

Onmenselijk, brutaal, zonder gevoel voor fatsoen.

Verdorven in elke verborgen hoek van haar lichaam.

Het maakte me gek van woede.

Er werd iets in mij wakker.

Een aanwezigheid die al lang sluimert.

Toen ik begon met het schrijven van mijn dagboek, leek het me allemaal logisch.

Duidelijk en nauwkeurig.

Maar als ik het vandaag herlees...

lijken mijn eigen woorden mij de vrucht van een zieke geest.

Ja, ze was een verdorven persoon.

Zal ik ook worden zoals zij?

Zou net als haar worden, naar de donkere zijde glijden?

Een verkeerd pad volgen?

Waarom krijg ik deze twijfels?

Was het echt zo?

Hoe dan ook, ik kon niet meer terug.

Nu was het haar beurt om te begrijpen wat het betekende om aan de donkere kant te zijn.

Ik zou haar hebben geleerd, wat ze mij heeft geleerd.

Ik was er bijna... het grote moment was aangebroken.

De laatste grote wraakactie.

Ze leek op haar hoede.

Maar zij begreep niet wat er ging gebeuren.

Is er iemand?

De lijkwade van de nacht viel op Venetië.

Het Canal Grande valt in slaap.

Charon voer in een gondel op het water.

De smalle kronkelende straatjes leken op mijn verwarde gedachten.

De schemering omhulde de stad zachtjes...

en... het omhulde mij ook.

Laat me gaan, alsjeblieft ...

Je bent een van de zusjes van die trut die mijn man verleid heeft.

Ik zag je laatst op de begraafplaats.

Bij het graf van je zus.

Ik blies haar hoofd eraf.

Je andere zus kreeg ook wat ze verdiende.

Denk er niet meer over na.

Je kunt niet doorgaan met deze waanzin.

Wat ga je met me doen?

Wacht maar af.

Vertel me Bertucci.

Wat hebben de analyses onthuld?

Dus het was dezelfde moordenaar?

Nu kun je maar beter zelf ontslag nemen.

Bedoel je dat het een vrouw was?

Nu begin ik te begrijpen wat hier gebeurt.

Ding...?

Blijf waar je bent.

Waar ben je naartoe gegaan?

Waar ben jij...?

Ik weet dat je hier bent.

Kom naar me toe.

Ik moet je afmaken!

Dus haar verhaal werd mijn verhaal.

Na de gruwelen van dat huis te hebben overleefd.

Probeer ik de onderliggende redenen te begrijpen.

Maar mijn waarneming is verstoord...

veranderd...

pervers.

De prachtige gevel van Venetië is het onderwerp van voortdurende restauraties...

om hun sombere lot te verbergen.

Deze stad is als een oude prostituee, wiens lichamelijke verval...

slim vermomd is door het gebruik van make-up.

Baldassari wist het, de toeristen die naar Venetië komen...

betalen een hoge prijs voor louter een illusie.

De vergeefse zoektocht naar romantiek leidt tot een staat van teleurstelling.

Zelf kende ze die pijn goed.

Maar uiteindelijk vond zij een andere manier om haar lijden te verlichten.

Een gekweld en wreed pad.

Met heldere woede confronteerde zij de rusteloze geest van verlangen.

Het verwerpelijke najagen van oppervlakkig genot...

en schilderde de Venetiaanse grachten wanhopig rood.

Misschien moet ik het in het water gooien.

Dit boek gaat niet alleen over haar vreselijke daden.

Maar ook de tragische achtergrond van die wanhopige vrouw.

Wroeging lijkt op te duiken in de laatste regels.

Ze wist niet zeker of ze de juiste weg had gekozen.

Om aan de goede kant te zijn.

Ik heb het gelezen... en nu, wat moet ik doen?

Misschien heb ik iets meegenomen toen ik dat huis verliet.

Iets anders dan dit dagboek...