Original subtitles

Ze heeft haar. Mijn moeder. Ze heeft... Ze heeft Lulu.

Je moeder. Je moeder die dood is?

Nee. Nee. Mijn moeder is niet dood. Niet letterlijk, maar...

ze is dood voor mij. - O, had je er even bij mogen zeggen.

Hè? Wat... Wat heb je? - Wat... Wat ik heb?

Ja. - Geen idee. Geen i...

Ik weet godverdomme niet waar ik moet beginnen.

De politie laat mij foto's zien, van mijn vrouw, want die runt een escortbureau.

En, nee, dat is niet het ergste, want ze wordt gezocht voor witwassen.

Dus binnenkort zit ze in de bak en is alles terug bij af.

Ja, ik... Ik weet dat ik je dat uit moet leggen.

Michiel, dat ga ik ook... Dat ga ik ook echt doen.

Echt. Maar dat kan nu niet, want ik ben mijn kind kwijt.

Nee. Als jij de bak in gaat, ben je je kind kwijt.

Jij kent Sylvia niet.

Je kent haar niet. Echt niet. Ze gaat dat kind helemaal kapotmaken. Echt.

Wat doe je?

Lulu, met mij. - Mag ik... Even.

Ga... Laat los. Ga weg. Je...

Nee, niks. Ben je bij Sylvia?

Is alles oké?

Je moeder weet het.

Nee, laat mij maar. Dag, Lu.

Er is niks aan de hand.

Hoelang is dat al gaande?

Xan, waag het niet over leugens te be... - Ja.

Ja, ik heb tegen jou gelogen. Ja.

Ik had je de waarheid moeten vertellen en, ja, ik heb je...

carrière in gevaar gebracht. - Ik heb het niet over mijn carrière.

Jij hebt echt een hele grote fout gemaakt. - Ik heb geen fout gemaakt.

Als je erachter komt dat mijn moeder nog leeft...

dan kom je... Dan kom je naar mij toe. Toch? Of niet?

'Hé, Xan, hoe zit dat eigenlijk?'

In plaats van dat je mijn kind, want het is mijn kind.

Dat je dat... Dat je die uit, uit logeren...

Ik...

God. Godverdomme.

Jij moet haar gaan halen.

Hé. Stelletje kleuters.

Ik had jou gevraagd haar spel te spelen, het geld gewoon af te leveren.

Niet met haar lopen fucken. Wat denk je wat ze zou doen?

Jij gaat haar morgen halen en anders hebben wij geen deal.

Morgen heb ik al wat staan.

Goed. Ik ga morgen jouw dochter terughalen.

En als ik dat heb gedaan, dan ben jij vervolgens van mij.

Wat zeg jij nou?

Wat verwacht jij nou eigenlijk?

Dat ik risico's voor jou moet lopen nemen...

dat ik mijn nek de hele tijd voor jou moet lopen uitsteken...

en dat ik daar niks voor terugkrijg?

Ik doe het zelf wel.

Hé...

Kom, we gaan slapen.

Hm.

Ja?

Mevrouw, als u wilt eten, is er ontbijt. - Zie ik eruit alsof ik honger heb?

En zorg voor Lulu.

Hm...

Hm.

Kan je niet kloppen? - Nee, ik kan niet kloppen.

Ontbijt staat klaar. Heb je zin in iets? - Hm... Eitje met spek?

Hè?

Verder nog iets? - Dat was het. Laten we gaan eten.

Neem je niet op? - Nee, dat is mijn moeder.

Misschien kan ik toch maar beter gewoon naar huis toe gaan.

Ach, schat.

Ben ik een slechte gastvrouw? Hm? - Nee, nee, nee. Dat is het niet.

Ik krijg hier gewoon heel veel gezeik mee.

Ach, gezeik komt er sowieso, dus kan het maar beter terecht zijn, toch?

Wat als wij nou vandaag eens samen de stad in gaan?

Ik wil haar alles laten zien. Wat?

Juist. Nou, dan gaan jullie toch samen? - Nee, het is oké. Ik heb geen oppas nodig.

Hier heb je geld.

En daarmee klaar.

Ja, met mij. Ik wil toch dat je komt. - Dus je gaat mee?

Ja. - Zeker weten?

Ja. - We komen eraan.

Oké.

Slaap lekker, joh. Drie invallen, Michiel.

We zijn godverdomme alweer drie invallen verder.

Morgen staan er weer drie op de agenda. Drie op mijn lijst.

Heb je enig idee hoeveel shit ik daarvoor over me heen krijg?

Michiel, waar zit jij met je hoofd?

Hoeveel tijd heb ik nog?

Morgen. Hoor je me über... - Ik hoor je.

Oké, wat ga je normaal zelf doen? - Chillen met vrienden.

Top, dan doen we dat. - No way.

O... Schaam je je voor me? Hm?

Nee, ik snap het wel. Ik snap het wel.

Wie wil er nou gezien worden met zo'n blanke Hollander.

Doe even normaal. - Nee, het is oké.

Dus, gaan we?

Hm?

We gaan.

Verse druif, kom.

Zie je? - Ja, mooi hoor.

Blijf hier. Een selfie.

Kroatië...

Oké...

Hm. Hé. Wat ga je doen? - Ik moet werken, schatje.

Ja. Nog heel even slapen? - Hm, we hebben al heel lang geslapen.

Waar ga je naartoe?

Ik heb vandaag een hele belangrijke klant. De hele nacht.

Hoe laat? Waar? Met wie? - Dat wil je weten?

Ja.

Oké, eh...

Vijf uur, Pulitzer-hotel, een of andere pretentieuze zakenman met geld over.

Hallo. Leuk om je te ontmoeten.

Als je tot het uiterste gaat, betaal ik extra. Ja?

Laat je tieten zien. Ben je al 18, liefje?

Eh, over een maand. - O, oké.

Fuck.

Is dat niet een beetje overdreven? - Nee.

We gaan je moeder raken waar het pijn doet.

Jezus. - Sylvia is gevaarlijk.

We gaan je dochter terughalen, maar daarna moet ik ogen in mijn rug hebben.

Daarom moet ik eerst iets regelen. - Wat dan?

Coke. Je moeder verwacht een hele lading. Ik ga het van haar afpakken.

Dus je wil oorlog. - Nee.

Dat krijgen we sowieso wel. Ik wil iets achter de hand hebben.

Ja, maar ondertussen zit mijn kind bij die vrouw.

Dus we moeten opschieten.

Ja? - Waar ben je?

Heb je Lulu? - Ik ben ermee bezig.

Hoezo, 'mee bezig'? Xan, wat ben je aan het doen?

Lief, als dit voorbij is, kom je naar huis, oké? We moeten praten.

Ik denk dat het beter is als wij elkaar een tijdje niet zien.

Xan, eh, eh, één ding. Ben je er nog? - Ja.

Bliss, ze gaan het oprollen.

Ze gaan alles overhoop halen. Dus doe alsjeblieft geen domme dingen.

En pas op Lulu.

Oké.

Dank je.

Hm? Is dit het?

Kom.

We gaan er even eentje drinken, dan zijn we weg. Is het goed?

Hier blijven. Hé. - Wow. Wow. Hé.

Sylvia Keizer.

Kom, we zijn hier weg.

En? Loopt alles volgens planning? - Geen minuut vertraagd.

En die man van Logistics? - Betaald en klaar.

Oké. Niks bijzonders dus? - Nee.

Er kan niks fout lopen, u moet u geen zorgen maken zo.

Ten eerste, of ik mij zorgen maak, dat is uw probleem niet.

En ten tweede, er kan altijd iets fout gaan. Ja?

Hoelang nog? - Twee minuten.

Nou, mijn oma nam me als kind vaak naar Amsterdam.

Ze was gek op architectuur.

We zouden naar de hofjes. Ken je dat? - Nee.

En terwijl ze haar kleinzoon van alles uitlegde over stenen en cement...

begon het haar op te vallen waar we liepen...

en dat er allemaal schaars geklede dames achter de ramen stonden.

Toen moest ik als negenjarig jongetje uitleggen...

dat het eigenlijk allemaal maar, eh...

Hoeren waren. - Ja.

Zullen we even kijken?

Wauw.

O, sorry dat we hier zo staan, maar... het was echt prachtig.

Van wie is het? - Schumann.

Is niet zo heel bekend. - Nou. Je kan echt heel mooi spelen. Toch?

Nou, zo prachtig was het niet. Je kan nog zo'n muzikaal talent hebben...

als je de techniek niet beheerst, dan klinkt het nergens naar.

Er is nog steeds te veel nadruk op de rechterhand.

De melodielijn ligt in de linker, dat weet je.

Ik verdoe mijn tijd.

Nou, ik heb er in ieder geval ontzettend van genoten, dus...

Hm... - Dat is ook wat waard.

Ja. Schumann zou zich omgedraaid hebben in zijn graf.

Aan de piano ligt het niet.

Bibi, misschien moeten we besluiten het concours af te zeggen.

Ik kan een andere leerling sturen.

Oké...

Pff. Pittig type. - Ze is heel goed.

Ja, geloof ik wel, maar ik vind jou ook heel goed.

Nee, ze heeft gelijk. Dat was niet goed. Dat was te...

Ik zit gewoon 14 uur per dag voor de piano en er verbetert niets, er verandert niets.

Ik weet niet wat ik nog kan... Misschien kan ik het niet.

Misschien moet je het een beetje loslaten. Gewoon even... relaxen.

Waarom ga je niet met ons mee, naar de stad?

Wij gaan naar een feestje.

Nu? - Eh, ja. Even wat anders.

Met jullie?

Knalhard. Die kwam op de onderkant. Het neerzetten van de tijd is belangrijk.

Twee mensen trekken hard aan de lier, die is, eh, dus iets te laag.

Dat ze die oude troep nog uitzenden.

En dan nu die eerste tijd... - Ik ken het nog. Van vroeger.

Hé... - Hé.

Mag ik je even voorstellen aan Willem?

Willem is, laten we zeggen, een goede vriend.

Hoi. Lulu.

Hé, schat. Kom, ga lekker zitten.

Heb je een leuke dag gehad?

Ja.

Heb je mooie kleren gekocht?

Laat maar. Ik weet al wat er gebeurd is. - Hm.

Hij... Ik, ik mocht niks zeggen.

Hm. Die jongen, die liegt nog slechter dan jij.

Gaat het? - Ja.

Kom. Ik wil je iets laten zien. Kom.

Pak het.

Pak het. Nu.

Kom op.

Oké, nu op mij richten.

Lulu, nu.

Oké, meer overtuiging.

En? Hoe voelt dat?

Machtig. - Goed zo.

En nu afdrukken. Doe het. Afdrukken.

Nu. Druk... af. Nu.

Ja.

Maar lieverd, het is gewoon een metalen piemel.

Echt. Mannen, die zwaaien er graag mee in het rond...

maar als het erop aankomt, durven ze er niks mee.

Laat je nooit intimideren door een pistool.

Afgesproken?

Hé, die jongens, die schrokken trouwens toen ze je naam hoorden.

O... Wil je liever naar huis? - Nee. Waarom?

Ach, wat lijk je toch op mij.

Hm. - Hm.

Ga maar.

Alles is klaar. - Goed zo.

Oké, dan ga ik wat drinken halen, oké?

Zijn jullie al lang samen?

Eh.

Wij zijn niet samen.

Ja, vandaag, maar...

Hoezo? - Eh...

Hij heeft mij uitgekozen en ik zorg dat hij dan een leuke dag heeft.

Hij betaalt mij.

Echt?

Misschien is dit ook wel een heel dom idee en als je weg wilt dan snap ik dat totaal.

Wilt ge mij weg hebben? - O nee.

Nee, misschien is het ook wel gewoon raar, hoor.

Ik moet ook gewoon repeteren.

Nee. Bibi, please, alsjeblieft. Kom, Bibi. Rustig. Kom, kijk me aan.

Kijk me in mijn ogen.

We gaan gewoon een leuke avond hebben. Je bent heel erg welkom.

O. Hé. - Kijk eens.

Zo. Dat is lang geleden, zeg.

Dat je vader de kop opstak.

Wat was jij toch altijd boos op mij, hè, dat ik hem liet gaan.

Maar precies zo hing hij elke avond op de bank, net zoals jij nu. Elke avond.

En hij wilde die andere vrouw echt vergeten.

Hij heeft het ook echt geprobeerd, hoor.

En op een gegeven moment moest ik die kooi wel openzetten, want...

zo gekweld wil je je liefje niet zien.

Je weet dat Xandra... Hè? Nou. Xandra is mijn keuze niet.

Ik weet niet wat er precies tussen jullie is voorgevallen, maar ik sta niet toe...

dat jij zo op die bank blijft hangen.

Waar wacht je nou nog op?

Eh, ik weet ook niet wat ik... - Ga haar helpen.

Hé. - Hé...

Jij houdt er ook geen privéleven op na. - Bedrijven die we met rust moeten laten.

Morgen staan er weer invallen op het programma, dus het heeft haast.

Deze bedrijven dienen allemaal een publiek belang?

Ja. - Modellenagency Zuydwijk...

Bliss Escort Service.

Nu wordt het helemaal mooi. Tuincentrum Buiksloot?

Hoeveel mensen hebben eigenlijk een tuin in Amsterdam?

Indra, ik weet het. Het lijkt een rare lijst.

Ik heb 'm zelf doorgelopen. Ik sta hier voor de volle honderd procent achter. Oké?

Oké. Ik pas 'm aan.

Maar hoe ga je dat dan doen? - Dat gaat jou helemaal niks aan.

Jij gaat mijn moeder heel erg kwaad maken en mijn moeder heeft mijn dochter...

dus dat gaat mij zeker iets aan.

Voordat jouw moeder doorheeft dat er iets is gebeurd...

heb jij Lulu alweer in je armen. - Hoe dan?

Jezusmina, hou jij niet van verrassingen?

Nee, ik hou niet van verrassingen en zeker niet als het over mijn kind gaat.

Ik zie dat jij stikt.

Ik zie dat jij naar een manier zoekt om op adem te komen...

om vrij te kunnen bewegen.

Er is maar één ding wat jij wil en dat is onder jouw moeder vandaan komen.

Daar gaat het allemaal over.

En dat wil ik ook.

Ik wil ook onder jouw moeder vandaan komen.

Ik wil me vrij kunnen bewegen.

Maar ik wil dat ze het ziet.

Maar...

hoe dan? - Ik heb een mannetje.

Werkt in de haven.

Die drukt op een paar knopjes.

AFGESLOTEN

Zo gaat ineens die ene container de ene kant op...

en de andere container de andere kant op.

En terwijl de mannen van Sylvia die ene container aan het volgen zijn...

houden wij die andere container goed in de gaten.

Die andere container, die landt.

En daar blijkt ineens helemaal geen hout in te zitten...

maar dozen uit China.

En als ik dan een belletje pleeg en ik zeg dat een paar mannen aan het jatten zijn...

dan is het feest compleet.

Politie. - Blijven staan. Blijven staan.

Blijven staan. Op de grond. Op de grond. Komaan, zitten op de grond.

Handen op de rug. Handen op de rug. - Ha...

Eerst moeten Sylvia haar mannen ingerekend zijn...

en het terrein weer leeg. Dan hebben wij alle tijd...

om de echte container in de gaten te houden.

Eerst die fucking kutdozen en dan die flikken.

Dat kon geen toeval zijn.

Ik had een buikgevoel dat die, dat die coke er nog lag.

Ik ben gaan rondrijden en ik vind daar ineens een vrachtwagen aan het opladen.

Ik ben die gaan volgen.

Die fucking Ralph stond daar.

Die waren met te veel dus ik moest meer gaan halen.

Ga maar door.

Ik moest zelfs gaan wegduiken als een fucking bitch.

Toen ik terug was, was die hoerenzoon weg.

Er is niemand, sahbi.

Fuck.

Yassin. Yassin.

Naar de auto. Loop, loop, loop, loop, loop.

Loop, loop, loop, loop, loop.

Go, go, go, go. Go, go, go. Go.

Fuck.

Saman.

Dekking.

Hé, met Lulu. Bel me terug...

Hé. - Hé.

Hoe was het? - Sorry, ik zit even helemaal in een flow.

Er waren echt ontzettend inspirerende mensen en ik wil dit... in mijn werk.

Ik... Sorry, ik ben even hiermee bezig.

Oké, cool.

Wel heftig, deze.

Vind je 'm niet mooi? - Hm?

Vind je het niet mooi? - Hm. Het is prima.

'Prima.'

Oké...

Wist niet dat je mijn werk 'prima' vond... - Nee. Het is te gek en knap, maar dat...

Dat zegt het ook. Van 'kijk mij knap wezen'. Toch?

Maar bij jou is het altijd mooi omdat het niet schreeuwt.

Beetje 'doe maar normaal, dan ben je al gek genoeg'?

Ach... Nee, helemaal niet. - Nee?

Kop boven het maaiveld en boem. Flats. We hakken het af.

Nee, het is schreeuwerig en nep...

en als je eerlijk was, zou je het ook zien.

Oké... Nee, want jij hebt smaak. Hè, met je dj-feestjes in...

betonholen met pislucht en kutmuziek. - Nee, klopt. Ik weet niet wat kunst is...

ik weet niet wat duur is, ik weet niet wat in is. Kan me ook geen reet schelen.

Ik weet wel wat echt is.

Een fucking tekening. Natuurlijk is het niet echt.

Dit is de voicemail van Xandra Keizer.

Inspreken na de piep.

Hallo, mevrouw Keizer.

Het is, eh, Bibi Stanberg. Ik heb uw nummer gekregen van Anne.

Inspreken na de piep.

Xan, ik hoop dat alles oké is. Ik, eh...

Je hoeft je geen zorgen te maken. Ik heb je bureau buiten schot weten te houden.

Dus voorlopig geen gevaar.

Ik mis je.

En nu? - Gewoon vriendelijk aankloppen.

Doe maar niet.

Ralph, waarom?

Waarom? Waarom? Dat is wel een hele rare vraag, Willem.

Syl, ik heb je coke. Ik heb je dochter.

Xandra werkt nu voor mij.

En nu kom ik nog één ding doen en dat is je kleindochter halen en dan ben ik klaar.

Waar haal je het gore lef vandaan? - Alles vanwege een verwende puber?

Nee, om respect.

Ik had het veel eerder moeten krijgen. Nu neem ik het.

Ik weet wat jij nu denkt. Je kan het terugkrijgen.

Maar één, jij hebt geen mannen meer, ik wel.

Ze kunnen je zelfs helpen met je volgende lading coke.

Ja. Zoals ze me nu geholpen hebben.

Twee. Xandra wast wit voor mij.

Maar dat kan ze in de toekomst ook weer voor jou gaan doen.

Zie het als een... nieuwe vriendschap.

Dus... als alles rustig blijft tussen ons...

kan er zo weer een deel van jouw coke op jouw bordje verschijnen.

Jij... - Ik haal de puber.

Nee.

Mama is hier.

Ze komt je halen.

Kom.

Meisje... Had toch gewoon gezegd dat je langskwam.

Ik wil mijn dochter. Nu.

Tuurlijk. Ze is hier op bezoek. En ze is in heel goede handen.

Terug naar mama...

Heb je hem bij haar gelaten? - Ja.

Willem vindt dat ik me veel te veel bezighoud met mijn familie, hè, schat.

Xandra, what the fuck. Ik ben hier alleen even op bezoek bij mijn oma.

Noem je haar oma?

Ik ben ook haar oma. - Sst.

Doe eens even normaal. - We gaan.

Dag, schat.

Syl, als jij nu toch besluit in oorlog te gaan...

Ik ben er klaar voor. - Hm. Wat schattig.

Het schoothondje heeft leren blaffen. - Hé.

Oma. Als jij mij nog één keer hondje noemt, of wat dan ook...

dan laat ik je hier op klaarlichte dag neermaaien.

Heb je me gehoord?

Op onze samenwerking.

Willem.

Die Ralph is dood. - Slik het in...

Die verdomde trots van jou. Je hebt nu toch Xandra?

Dit is wat je wilde? Die coke krijg je terug, daar zorg ik voor.

Voor mijn part stikt hij erin.

Wie the fuck waren die gasten?

En waarom moesten zij meekomen om mij op te halen met fucking geweren?

Dat waren kennissen van vroeger en zonder hun had ik je nooit terug...

Dat is bullshit. Ik ben er toch vrijwillig naartoe gegaan?

Ja... - Ik had gewoon de trein kunnen pakken...

of, eh, weet ik veel, Rachid kunnen vragen.

Ja, tuurlijk, Lu.

Zij is lief en zij begrijpt me tenminste.

Zij is een sadistische gek. En niets van wat ze zegt, is waar.

Nee, jij zegt dat je moeder dood is. Welke gek zegt nou dat haar moeder dood is?

Lu. Ik ga jou alles uitleggen. Dat beloof ik, maar ik moet eerst weg voor...

O, weg. Weg. Je moet nu weg.

Dus je haalt me eerst op uit Antwerpen om me vervolgens weer alleen te laten?

Ja, dat kan niet anders. Ik moet naar Kroatië.

Kroatië. Voor wat? Voor werk?

Voor een beurs. - Hm.

Oké, dan niet. Maar dan pak ik morgen gewoon weer de trein terug naar Antwerpen.

Is ook goed.

Waarom neem je haar niet mee?

Wat?

Wil je de waarheid weten?

Lu?

Oké. Dan ga je mee. En dan zal ik het je vertellen.

Waar moet ik beginnen?