Original subtitles

Pierre, doe dat niet!

- Laat mij met rust! - Maar vandaag is het kerstdag!

Kerstmis of niet, het is voorbij, het is genoeg geweest, zie je het niet?

- Nog een prettige avond! - Pierre!

Het is voorbij!

CINEMA "REX" - "Misdaad loont niet" een film van Gérard Oury.

- Is de sessie al begonnen? - Nee, meneer. De pauze eindigt subiet.

- Hoe lang duurt de film? - Ongeveer 2 uur. - Bedankt.

Mezzanine, alstublieft.

Bedankt.

Linker roltrap.

Bedankt!

Films en reclame

Avenue Marceau 24, Parijs.

In alfabetische volgorde

Nederlandse ondertitels: BuStEl voor www.frenchmoviesubs.eu - 2020

MISDAAD LOONT NIET

Personages en evenementen van deze film zijn gebaseerd op echte feiten

en dus enige gelijkenis met bestaande feiten zijn geen toeval...

Venetië, 15de eeuw.

Een paleis aan de oevers van het kanaal.

Hertogin Lucretia woont hier helemaal alleen.

De hetogin is prachtig. En ze weet dat.

Maar ze is al vele jaren mooi, en dat weet ze ook.

Liefde bezet vandaag haar leven, zal misschien wel de laatste kunnen zijn.

Toen op een dag Sint Franciscus en monnik Matteo het dorp binnen kwamen,

gingen ze bedelen in verschillende straten.

Sint Franciscus was kort en ellendig van gestalte, vreemden vermeden hem ijverig.

Hij heeft maar een paar stukjes grof brood en

andere ellendige kleine dingetjes gekregen.

Een man houdt zoveel van je dat hij stiekem over de daken naar je toe komt.

Als je tegelijkertijd gepassioneerd en arrogant

bent, gebruik je een cosmetische masker.

Niet om deze man te onthouden, omdat hij van je houdt.

Maar om zo 'n eerlijk beeld te blijven hebben van zichzelf.

En mooier dan de zijne, hij raakte in extase...

van de heilige lust van de armoede.

Hij zei: "Oh mijn broer Matteo, we zijn de grote schat niet waardig".

- Ik heb het signaal geplaatst, mevrouw. - Wie vroeg jou dat te doen?

- Niet ik, ik zweer. - Jij natuurlijk niet.

Mevrouw, u was alleen, dus ik dacht...

Jij moet niet denken, Antonella. Leg dit masker neer. En ga slapen.

- Goedenacht, mevrouw. - Bedankt, Antonella. Goede nacht.

Moet ik daarboven de lichten doven?

Nee.

En broer Matteo antwoordde...

"Hoe kan je praten over schatten! We hebben geen gerecht, geen mes..."

Waarom een signaal aansteken als hij mij niet ziet staan?

- Wedden dat hij zal komen? - Waarvoor?

Er zijn al 5 dagen verstreken. Hoe meer tijd verstrijkt,

hoe gemakkelijker het voor hem is om niet terug te keren.

Ja ik begrijp het. Alleen de eerste stappen zijn moeilijk.

De eerste stappen achteruit. Je hebt gelijk, hij komt niet meer.

Kleed me aan.

Zijn laatste bezoeken waren precies of hij hier niet was.

Bij het binnenkomen had hij een uitdrukking op zijn gezicht alsof hij wegging.

- Heb je dat gezien? - Ik heb scherpe ogen.

Je bedoelt mooie ogen.

Er zijn tijden dat mooie ogen vooral waakzaam zijn.

Doof de fakkel. Ik wil niet op het dak roepen:

"Kom!" terwijl hij geen zin heeft. Doe het uit!

Goed.

Nee!

- Goed, dus je wilt dat hij toch komt? - Ja.

Als de Chevalier niet meer van me houdt dan is het aan mij om dat te zeggen.

Het lijkt erop dat je iets weet.

Hoe vaak ging de Chevalier sinds zondag daarheen?

Ga nou maar.

Vijf keer, zie je?

- En 5 keer kwam hij niet naar mij toe. - Oh, als je hem volgt...

- En waar is naar "daar"? - Naar het paleis van Savelli.

- Naar Savelli's dochter, Francesca? - Ken je haar?

Ze zeggen dat ze een schoonheid is.

- Waar kijk je naar? - Naar mezelf.

Natuurlijk kijk je naar een nog mooiere hertogin.

Maar je spiegel heeft je al te lang bekeken. Daarom liegt de spiegel.

Zelfs ik, kijk niet zo eng. Maar wacht maar!

Geef toe, je kijkt er naar uit wanneer hij mij zal verlaten.

- Integendeel, geduldig. - Nou, je zult het niet meemaken!

Ik ben geen vrouw die je zomaar dumpt.

Je zou dit allemaal moeten schrijven in een mooie brief.

En het zal allemaal voorbij zijn.

- En dan stopt eindelijk misschien die slapeloze nachten. - Nee!

Ik wil dat hij het hoort uit mijn eigen mond.

En ik wil het zien dat hij naar mij luistert. Ik wacht erop.

De broer van de hertogin...

was één van de grootinquisiteurs, die in feite de meesters van Venetië waren.

Een Venetië sterk en welvarend, maar de hele tijd in oorlog...

met andere Italiaanse republieken, en vooral met Genua.

Ik zie je dat je mooi verkleed bent.

Voor iemand die nooit kwam. Dus hij komt niet meer!

Je geliefde, mijn lieve zus, zit in de gevangenis!

- In de gevangenis? Waarvoor? - Dit is wat ik je kwam vertellen.

Uw Chevalier, is ongetwijfeld een knappe man.

Maar hij is ook een Genuees, een buitenlander en vijand van de Republiek!

Een spion, dat is uw geliefde!

- Een spion? - Ja!

We weten dit sinds gisteren.

Dat is waarom Chevalier Angelo Giraldi, de

man van de drie zwaarden in de gevangenis zit.

En liet zijn hoofd verbluffend op zijn schouders vallen!

Er zal geen schandaal zijn. De zaak wordt vandaag stilgelegd.

- Nee! - Ja!

Ik weet hoe je die dingen verzwijgt.

- De personen zelf wurgen. - In sommige gevallen wel.

Het is mijn beurt om je te waarschuwen.

Dood mijn geliefde en ik maak een schandaal!

- U? - En dan zal ik ook de waarheid vertellen.

Ik heb de opdracht gegeven aan de Chevalier om de informatie naar Genua te brengen.

- Nee, dat heb je niet gedaan! - Toch wel.

En ik heb geen sympathie voor de Genuezen, behalve voor één.

- En ik hou evenveel van Venetië zoals jij! - Maar waarom?

Denk eens goed na. Jij bent gek. Oude raadsman! Rechter! Raad eens!

Denk je echt dat ik zo 'n man kon houden? Als ik enkel mij zelf gaf aan hem?

Dus, lieve broeder, als je je eer wilt behouden dan red je mijn geliefde.

Dat is chantage.

Ik wil niet dat hij doodgaat.

Nee!

Goed...

Je verwacht toch niet dat ik hem vrij laat?

- Hij zit in het geheim in de gevangenis. - Een deur kan kwetsbaar zijn.

Een cipier is dom maar doet wel wat je hem opdraagt.

Nee! hij zal bij je terugkomen.

Ik jaag hem weg.

En je gaat ermee akkoord om hem niet meer te zien?

Het is gemakkelijker voor mij dan je denkt.

Ja, en? Houd je niet meer van hem?

Stel geen domme vragen.

Is je meesteres alleen?

Ja.

Bedankt.

Bijt niet, hond! Ik ben het nog steeds.

Lucretia!

Mijn schatje, mijn geliefde!

Angelo, je bent gekomen. Je had niet moeten komen.

Je weet wat ze met mij wilden doen? Geef toe dat je het weet.

In Venetië houden ze niet meer van mij.

- Dat was de voorwaarde voor uw vrijlating. - Ja, ik begrijp dat.

Ja, ik ga weg. Ik ben niet iemand waarmee ze kunnen doen wat ze willen.

Ik glipte uit hun klauwen. Ze begrepen niets.

Maar ze zullen je zoeken, ze zullen je arresteren!

Nee, ik kon Venetië niet verlaten zonder jou te zien.

Je bent echt weggelopen om me te zien?

- Ja, Lucretia. - En je vermoedde echt dat ik het was?

- Wie anders? - Maar heb je het verdiend?

Nee. Ik was een lafaard.

Maar na wat je voor mij hebt gedaan moet ik je de waarheid zeggen.

Je kwam naar hier om het mij te vertellen? Ik wacht.

Jij en ik staan ​​op dit moment op het punt uit elkaar te gaan.

- Het is misschien beter. - Ah!

Ja, onze liefde was al een tijd dood, bedoel je? Ik bedoel... erg ziek.

Ik weet het niet, maar alvast niet meer zoals het moet.

In feite wisten we het allebei al maar durfden we het niet te zeggen.

Ik zou wel gedurfd hebben, maar ik zag je niet meer.

Ik was een beetje bang.

Was het dan zo moeilijk om het te zeggen?

Erg! Maar we hoeven niets meer te zeggen.

Dit afscheid viel zelf op ons. Moeilijk, en niemand wilde het.

- Als een bliksemschicht! - Leugenaar!

Hypocriet!

Ik ken je blikseminslag, je werd verliefd op een ander.

Vertel het me, want ik weet het al!

Ik zeg het toch.

Je hebt het verkeerd gezegd, je werd verliefd op een ander.

Je wist het en toch vroeg je mijn vrijlating?

Dat wil zeggen dat ik ook minder van je hield.

Mocht ik echt van je houden dan zou ik gezegd hebben: "wurg hem in zijn cel".

Maar nee. Ik zei: "laat hem maar leven."

Dus ik werd minder verliefd op jou. Staan we nu effen, Angelo?

- Je was weer nobeler dan ik. - De laatste keer.

En het heeft allemaal een heel vredig einde.

Ons waardig, hoop ik.

Bedankt. Tenminste, je hoeft niet jaloers te zijn.

Ik zal je niet meer zien. Maar de andere ook niet.

Dus afscheid is niet alleen met mij, maar ook met haar?

Ik hoop dat ze enorm ongelukkig zal zijn.

Wie is zij?

- Nee. - Francesca Savelli?

Ik weet het niet.

- Is zij uw minnares? - Ik weet het niet.

- Je wilde met haar trouwen! - Ik weet het niet.

- Oh nee, je zal praten! - Lucrezia, ik smeek je, vraag niets!

We wilden uit elkaar gaan zonder vijandigheid.

En jij gaat naar haar toe met mijn zegen?

Denk je dat ik je leven heb gered om mij uit te lachen?

Verdwijn vandaag nog uit Venetië want ik bescherm je niet voor eeuwig.

Francesca Savelli, de dochter van de koopman!

Je bent hetzelfde zoals alle andere mannen! Ga weg. Ga weg!

Geen boosaardigheid, geen haat geen jaloezie...

geen liefde, met andere woorden niets!

Vanaf nu zal ik niet meer denken aan jou.

Ik zal mijn rug draaien terwijl je de deur uitgaat.

Ik zal je niet zien vertrekken.

Ik zal niet weten of je nog even blijft staan of niet, niet

durven afscheid te nemen omdat je weet dat het voor altijd is.

Ik wil niet weten welke kant je weggaat. Waar je naartoe gaat...

Ik wil niet weten waar je bent...

Ik wil je niet verliezen!

Maar je bent me al kwijt, Francesca!

Wie ben ik nu? Een voortvluchtige die op de dood wacht.

Morgen zal mijn naam onteerd worden in Venetië.

Wat kan ik je geven?

Hij rook iemand!

Ik weet zeker dat je werd gevolgd!

Misschien werd ik gevolg.

Niet voor lang meer, Francesca.

Er zijn veel wegen waarvan ik weet heb.

Zie je, er is niemand.

En nu ga je me geluk wensen.

Misschien kus je me ook.

Ik zal je kussen als je blijft.

Nee Francesca, ik moet voor zonsopgang Venetië verlaten.

Maar er is niemand!

Je zegt zelf dat ze je niet konden volgen!

Je vertrekt later. Ik zal je verbergen.

Jij bent mijn gevangene. Jij bent van mij. Ik wil je niet verliezen. Ik behoud je!

- Weet je het zeker Francesca? - Ja.

En daarna?

Daarna...

Daarna gaat je niets aan.

Heeft hij de nacht doorgebracht in het paleis van Savelli?

Is hij er nog?

- Had je deze ochtend geen communie? - Ja, dat had ik moeten doen.

Hij kan overdag niet naar buiten, dat zou gek zijn.

Hij zal tot deze avond wachten.

Vergeef mij vader. Ze zaten achter me aan.

- Je bent hier veilig. - Bedankt!

Begrafenisdienst op dit uur?

Het werd aangevraagd. We gaven hiervoor toestemming.

Oh, wat is het mooi!

Deze dode man was tenminste een prins.

Alles is tot in het kleinste detail doordacht.

Alleen was het verloren geld.

De abt zei dat de overledene stierf in laatste wroeging.

Edele en nobele edelman Angelo Giraldi, Chevalier, stierf in Venetië in 1457.

Maar dit zijn mijn wapens! En dat is mijn naam!

Gestorven in Venetië!

Het heeft geen zin om te vragen wie u heeft betaald voor heel die show, hier.

Zeg het maar tegen de hertogin dat het voor niets was!

Omdat ik nog niet dood ben! Zie ik eruit als een dode man?

Lucretia, doe alstublieft open! Doe open!

Je hebt mijn leven gered en nu wil je mijn dood? Doe open!

Ik heb geen wapens, ik wil een wapen, Lucretia!

Lucrezia, in godsnaam, geef me een zwaard zodat ik mezelf kan verdedigen!

Praat tenminste met me voor ik dood ga!

Ik weet dat je me kunt horen, Lucretia!

Laat me niet doden zoals een beest!

Nee!

Nee! Nee!

Weken zijn verstreken sinds de dood van de Chevalier.

De hertogin had geen recht noch het verlangen om te rouwen.

Maar anderen zijn het niet vergeten...

Welke van de twee heeft de ander gevonden, ik herinner me het niet meer.

Welke besliste dat... het maakt niet uit.

Maar ze kwamen uiteindelijk samen.

- Is ze weg? - Ze komt deze avond laat thuis.

- Waar is haar slaapkamer? - Kom mee.

Juffrouw, misschien had ik het verkeerd om alles te vertellen.

Maar je hebt het gedaan. Hield jij ook van hem?

Ja.

- Maar ik had er geen recht op. - Laat deze zaken dan aan mij over.

- En wanneer zet ze het masker op? - Geef me een roos.

Ik verveel mij.

Niet zoveel als je zegt en minder dan je denkt.

Nee Teresa, ik ben zelf verrast hoe erg ik mij verveel.

Ook met graaf Morano, met wie je terug bent gekomen?

Deze persoon heeft niets: hij is niet lelijk, niet arm, niet getrouwd, niet boos,

- niet gierig. - Zoals je ziet, hij heeft niets.

- Ik heb je gewaarschuwd. - Bedankt, Teresa.

- Geef ik je je masker? - Nee, Teresa.

Je kan gaan slapen.

- Goede nacht. - Goede nacht.

De hertogin werd gestraft. De misdaad is niet winstgevend.

Maar werden Francesca en Antonella ook gestraft?

Niemand is er ooit achter gekomen.

Misdaad levert geen winst op maar wel voordelen.

Clovis Uge? Oh ja. De zaak van mevrouw Clovis Uge, Ja natuurlijk!

Mevrouw Uge is een hoer! En haar man is een bandiet!

Je liegt en je hebt andere politieke ambities!

- Ik lieg? - Hier zie!

Hij sloeg hem in zijn gezicht. Weeral waren de Fransen niet akkoord.

Maar wie herinnert zich Clovis Uge nog? Hier is hij dan, Clovis Uge.

Hij heeft een redelijk bekend gezicht, niet? Een typisch

gezicht uit die tijd. Een 19de eeuws menselijk gezicht.

Dichter, journalist, politicus, rechter.

Een vrijdenker, hij veroordeelde de oorlog en de misdaden van de Communards.

4 jaar gevangenisstraf, een minimum.

Vandaag is maarschalk de MacMahon president van de Republiek.

De Republiek van de morele orde.

Een orde van Clovis Uge waarvan enkel de moraal geldt.

Clovis Uge is een populaire spreker.

Zijn teksten worden gelezen en besproken. Zijn controverse met tegenstanders

veroorzaakt veel herrie. Maar hij heeft niet

alleen tegenstanders. Er zijn ook vijanden! En welke vijanden?

Krachtig, meedogenloos en geheim. De ergste!

Het kan hem niet schelen. Hij is blij.

Gelukkig zijn is geen beroep het is eerder een plezierig tijdverdrijf.

Hij is twee keer gelukkig want hij heeft twee dochters.

Mireille, zoals Mirejo uit het gedicht van

Frederick Mistral. Marianne is als de Republiek.

En een vrouw die hij aanbidt en wiens naam is Jeanne is.

Net als Jeanne d'Arc.

Oh, de smeerlap!

De bastaard, walgelijke klootzak!

- Wat is er nu weer? - Wat is er nu weer?

- Wat er is? - Schreeuw alstublieft niet.

Niet schreeuwen?

Er worden gemene beschuldigingen naar mijn gezicht geslingerd en ik

heb het recht niet om te roepen? Ik heb het recht niet om te roepen?

Dat is het resultaat!

Mireille, het was maar om te lachen.

- Marie-Teresa? - Mevrouw?

Kleed je aan en neem de kinderen mee naar school.

- Goed, mevrouw. - Doe eens rustig aan!

Ga snel.

Nou, wat is dit artikel?

Artikel door Joseph Demme, natuurlijk.

In de "Egle"? En dan? Niemand leest deze krant.

Maar je denkt niet goed na. Alsof het maar een krantenartikel is.

Op een simpele vergadering een trap krijgen laat hetzelfde merkteken achter.

Nee, nee, dit is te gemeen.

Hij durft nogal, ik diende 4 jaar zonder amnestie

en die kerel heeft mij gewoonweg verraden, ik.

- Hij heeft dat toch niet geschreven? - Lees het zelf maar!

Terwijl zijn vriend Cremieux, met wie hij in de cel zat in

het fort van Saint-Nicholas, werd neergeschoten in Faro,

De communard Clovis Uge, wiens schuld niet minder was,

slaagde erin zijn eigen huid te redden. Voor welke prijs?

Heeft deze antiklerikaal een stuk opgegeten, om zijn eigen te diversifiëren?

Dit is allemaal heel vreemd. Judas of Kaïn? Welke van deze twee is Clovis Uge?

- Wat een gruwel! - Toch nog?

Maar het is zo stom dat niemand het zal geloven.

Geloof het of niet maar ik zal hem een ​​lesje leren!

- Wat ga je doen? - Ik ontmoet hem zonder compromissen.

Vaughan zal een getuige zijn. En laten we het niet

uitstellen. Het moet allemaal voorbij zijn binnen de 24 uur!

Ben je gek geworden?

Demme is een echte pro, en jij hield nooit een zwaard in je handen.

Dus als ik hem dood dan zal het niet met opzet zijn.

En als het andersom is dan is dat enkel onhandig van mijn kant.

Ik verbied je om te vechten, hoor je?

Vertel me eens, ben je getrouwd met een lafaard? Je zult me ​​teleurstellen!

Versta je niet dat het om provocatie gaat? Hij vermoordt je volgens de regels.

Mij vermoorden? Volgens de regels? We zullen wel zien.

Maar hoe zit het met de kinderen? Heb je aan kinderen gedacht?

Ze hoeven zich niet te schamen voor mij.

En als ze me vermoorden wil ik een simpele burgerlijke begrafenis. Ik vertrouw op jou.

- Vaarwel mijn dwaze geliefde. - Ga daar niet heen, ik smeek het je!

Schatje? Ga niet!

Zijn jullie klaar, heren?

- Zijn jullie klaar? - Ik ben klaar.

- Ik ook. - Opgepast!

Laten we beginnen!

Stop!

Ik heb hem toch niet vermoord?

Vuile communard!

We pakken je toch!

"We pakken je toch"?

Wie zijn "we"?

De dood levert de polemisten niet de mogelijkheid om het uit te leggen.

En deze vreemde dreiging vermengde zich met de laatste adem.

Tijd gaat snel, we moeten ze goed gebruiken.

McMahon staat niet langer aan het roer.

Nu is het meneer Jules Grevy, met andere woorden, dus niemand

slaapt in het Elysée in bed met de Republiek.

Zij is amper 12 jaar oud.

Wat Clovis Uge betreft, hij is nu plaatsvervanger. En wat voor één!

Een uniek geval!

In de zaal is hij de eerste en enige vertegenwoordiger

van de Socialistische Partij. Hij alleen.

Een overbodig persoon!

Een zekere meneer Lenormand wil praten met mevrouw.

Lenormand? Laat hem binnen, we zien wel.

Sorry meneer dat ik u ontvang met dit kostuum.

Ik wil mij excuseren voor het zomaar binnenvallen.

Ik had vernomen dat uw man op reis is...

Ja, hij ging lezingen geven. Ga zitten.

Daarmee heb ik geprofiteerd van zijn afwezigheid voor u te zien.

Ik begrijp het niet.

Vertel hem maar niet over mijn bezoek.

Ik heb voor mijn man niets te verbergen!

Oordeel maar zelf, mevrouw.

- Herken je mijn naam? - Helemaal niets.

En mijn gezicht, herken je mijn gezicht?

Absoluut niet.

Toen je nog jonkvrouw was heette je toch Jeanne Royanes?

Waarom al deze vragen?

En je woonde toen in rue de la Pompe, 145?

- Ja, meneer. En dan? - En dan, mevrouw,

ik was ooit getrouwd met de weduwe van graaf Dutille,

en hun appartement is gelegen in de rue de lompe, 147.

We waren buren.

Het is waarschijnlijk waar, meneer, maar we hebben elkaar nog nooit gezien.

Ik zal het onthouden! Mijn vrouw was ooit ook erg mooi en aangenaam persoon.

Maar helaas is ze op de dag van vandaag 15 jaar ouder dan ik.

- Vandaag is hetzelfde als gisteren. Niet? - Ja. Maar vandaag is het merkbaar.

En het leeftijdsverschil is dag na dag merkbaarder.

Zo erg zelfs dat het humeur op onze relatie beïnvloedt.

Wat heb ik daarmee te maken?

Omdat ze een enorme ziekelijke jaloezie heeft. Ze denkt dat ik haar bedrieg.

Als ze zichzelf in de spiegel ziet dan wordt haar gedachte nog eens zo sterk.

Als gevolg de we besloten hebben om te scheiden.

Uw echtelijke passies zijn zeker heel interessant,

- maar nogmaals wat heb ik ermee te maken? - Wacht even, mevrouw.

In werkelijkheid is het dossier nogal leeg,

mijn vrouw solliciteerde bij een privéwinkel.

- Ze stortte een bedrag van 20.000 francs. - 20.000 francs?

- Maar, meneer, dit is echt dom! - Ja, dat is het woord.

Maar het geld deed zijn werk, er werd een rapport opgemaakt

die niet neutraal werd opgesteld. Luister, het agentschap

"Clerget" heeft deze ontvangen van mevrouw Corbillon, uw

voormalige conciërge, aanwijzingen die ons beschuldigen.

Ons?

Volgens deze dame zou je mij in gevaar gebracht

hebben toen je nog een jong meisje was.

Ik jou in gevaar gebracht? Maar dit is laster, meneer!

Deze vrouw gaf ongelooflijk zeer precieze en

sappige details over onze geheime afspraken.

Mijn vrouw zegt dat ze zeer sterk in haar schoenen staat en

dat ze van ons beiden zeer zeker zal winnen in de rechtbank.

Ze willen me chanteren, is het niet?

Als het dat maar was, dan zou dat op een ander manier gebeuren.

Stel je je zelf voor, dat kan grote gevolgen hebben voor ons beiden.

Ik weet dat de vrouw van Caesar buiten elke verdenking zal gesteld worden.

Ik heb haar gewaarschuwd. Ik kan niets meer voor haar doen.

Mijn oprechte excuses.

Ongelofelijk...

Deze man lijkt goede bedoelingen te hebben.

Dit is een misverstand. Ik ga naar mevrouw Lenormand, en alles komt goed.

Onschuldig... een misverstand...

Waarom geen verbeeldingen?

Ik denk dat mevrouw mijn naam goed genoeg kent om te weten waarom ik hier ben.

Zet u maar.

Ik kwam om mezelf te verdedigen.

Oh nee, ik heb geen excuses te geven.

Zodat u geen fouten maakt en verkeerde acties onderneemt.

Toch wel, je weet het heel goed waarover ik het heb.

Het verbaast me een vrouw te zien met zoveel...

- ervaring en met zo weinig begrip... - Alstublieft,

spreek minder hard.

Ik ben ziek en mijn dokter heeft aangeraden om geen bezoek te ontvangen.

Dat verkort dan ook mijn bezoek.

Ik weiger te geloven dat u mij voor de rechtbank zou dagen.

Ik ken je man niet en ik zal meer zeggen, ik weet nog maar net van zijn bestaan af.

Mocht je nu niet in zo 'n winkel hebben

gesolliciteerd dan zou je weten dat mijn bedoeling...

Onweerstaanbaar!

Het bureau "Clerget" heeft daarvoor een andere mening. Maar... Ik verwijt u niets.

Nogal een geluk ben ik nooit bevriend met je geweest.

Je hoeft niet respectvol te zijn voor mij. Je doet met je grillen wat je wil.

Wie denk je wel dat ik ben?

Ik heb een man. Ik ben mijn man zeer trouw.

- En ik geef het je op een papiertje... - Je moet niets bewijzen.

Ik heb de getuigenis van mevrouw Corbillon en ze is formeel.

De romantiek van een portier, vertel het maar.

Mevrouw Corbillon heeft een goed geheugen.

- Ze herinnert zich nog goed wat ze zag. - Ze liegt!

Of ze werd betaald om te liegen!

- Ik was toen een jong meisje! - En sinds dien?

- Wat? - En daarna?

Je affaire werd nooit onderbroken!

Ben je gek ofzo?

Zelfs gisteren... je profiteerde van de afwezigheid

van je man, om je geliefde te ontvangen!

In je eigen huis! Zoals je kan zien ben ik goed geïnformeerd.

- Maar hij kwam zelf mij waarschuwen! - Wel, ja!

- Ja, zonder waarschuwing. - Pas op, mevrouw!

- Je weet niet met wie je te maken hebt! - Ik weet het goed genoeg.

En ik moet heel zeker zijn van de feiten om je aan te vallen!

Uw naam zal niet bekend gemaakt worden tijdens het proces.

Denk je echt dat ik dat werkelijk geloof? Wat zijn uw beloftes waard?

Ik zweer het je nog één keer op het leven van mijn kinderen...

Uw kinderen? Kinderen van wie?

- Je bent walgelijk! - Walgelijk?

Breng mevrouw naar Clovis Uge.

Geef me het adres van mevrouw Corbillon! Wat riskeert u?

Wat ik riskeer?

Ik heb het adres niet van mevrouw Corbillon!

Ik was op mijn ouderlijk adres. Ze woont daar niet meer. Niemand weet waar ze woont.

- Waar heb je haar ondervraagd? - Ik heb haar niet ondervraagd.

Dat moest er nog bijkomen. Sinds dien wilde ik mij niet meer bemoeien met deze zaak.

Een zaak met veel geld erachter. Ik was voorzichtig.

Moran heeft zich ermee bezig gehouden, één van mijn collega's.

- Is hij aanwezig? Kan ik met hem praten? - Oh godzijdank,

ik heb hem ontslagen samen met het dossier.

Mijn bedrijf is een fatsoenlijk bedrijf. En hierdoor is het ook bekend geworden.

We kunnen hier alles regelen: op heterdaad betrapt worden, surveillance, onderzoek...

Maar dit soort werk, nee! Het is een te grote zaak voor mijn klein bedrijf.

En ik kan het niet, op mijn leeftijd met mijn

verantwoordelijkheden en reputatie stort ik mij niet in zo 'n avonturen.

En Moran heeft niets te verliezen. Omdat jouw verhaal, hé...

Tussen ons gezegd en gezwegen...

- Goed. - Heeft Moran een kantoor?

- Hij een kantoor? - Maar hij woont ergens!

Ik moet met hem praten!

Luister, ik heb je niets verteld. Gewoon omdat jij het bent...

U vindt hem in het "Café du commerce". Dit is zijn thuishaven.

Bedank me niet. Ik ken je niet, ik heb je niet gezien.

Tot ziens! Mevrouw Clovis Uge!

Twee glazen voor de tafel 5.

- Meneer Moran, alstublieft. - Dit is deze meneer, mevrouw.

- Meneer Moran? - Ja.

Spelen we nog?

- Ik ben mevrouw Clovis Uge. - Ja, ja, dat zie ik ook wel.

En dan?

Kan ik je even spreken?

- Je ziet toch ook dat ik bezig ben? - 5 minuten.

Nou, ga je gang, leg het uit!

Waar wacht je op? Ik heb geen geheimen voor vrienden.

- U kunt voor hen spreken. - Alsjeblieft, het is vertrouwelijk.

Ik weet zelfs niet of ik naar je vertrouwelijke verhalen kan luisteren.

Het zou niet correct zijn tegenover mijn klanten.

- Uw klanten? - Ja, dat is mijn cliënt.

Ze betaalt mij, mijn cliënt. Wie heeft gezegd dat ik hier was?

- Het maakt niet uit. - Jij hebt nogal lef!

- Nee maar... - Een momentje!

Zie je, het is jouw schuld! Deze ronde moest ik winnen!

En?

Meneer Moran, u bent een eerlijke man.

- Dat zie je toch? - Geef het adres van mevrouw Corbillon.

- Je maakt een grapje? - Ik moet met haar praten.

- Het is een foutieve getuigenis. - Voor wie? Een minuut!

20, 30, 45, 65, 72 zijn voor ons. Dat is voor mij.

Het heeft geen zin om te gaan aan mevrouw Corbillon.

Ik kan voor haar praten, ze heeft mij dit opgedragen. Houd uw geld maar voor uzelf.

En als je moet winkelen, ga naar een andere plek, mevrouw Clovis Uge.

Schurk!

Ze zal me betalen voor deze sigaret! Ze zal op haar knieën zitten om het mij te geven!

Kijk eens.

1, 2, 3, 4, 5.

De oude koningin getrouwd met een triestige sire.

Triestige sire...

1, 2, 3, 4, 5...

Een zwarte man, dat is hetgeen we nog tekort kwamen.

1, 2, 3, 4, 5...

Hooggeplaatste militair. Het leger staat achter ons.

Een politicus. Leg deze maar opzij om ons in te dekken.

Ziezo! Laten we onszelf bedekken.

Kinderen, eindelijk mijn triomf!

Diverse extra's. Vertegenwoordiger van de wet.

En de vrouw met harten.

De koningin kan oprotten.

En al die mannen, die keken met een grijns naar mij...

Ik ben nog nooit zo vernederd geweest.

Vaughan, mijn beste Vaughan, wat heb ik al deze mensen aangedaan?

- Wat heb ik toch misdaan? - Kom op, kom op, kalmeer.

Dit is allemaal zo zinloos! Volgens mij...

Meneer Vaughan!

- Dat is voor de voorpagina. - Oké, meneer Vaughan.

- Wanneer komt uw man terug? - Op zaterdag of zondag.

Uitstekend. We hebben genoeg tijd.

Gelukkig is deze dwaas er niet! We hebben geluk, met zijn opvliegend karakter.

Deze zaak stinkt. Ik nodig je uit voor een diner

in Café de Paris. Dat verzet je je gedachten.

Ik zal echt een compromis uitschrijven.

Nou, glimlach. Wil je lachen?

- Je bent erg aardig. - Ik ben gewoon geweldig!

Kom op. Kom maar, vooruit, ja snel. Ik zal deze mevrouw Corbillon voor je vinden!

Nou krijgen we wat. Nou, dat zal ik onthouden!

Zo een gruwelverhalen schrijven over mij!

Ik werkte bijna 40 jaar als conciërge!

Wat een schande! Gelukkig is mijn man al overleden.

Hoewel ik arm ben heb ik nog steeds eer!

Jij laat mij doen en ik zal wel een teken geven dat je mag praten.

Ik ken het leven, ik ben 70 jaar oud.

We willen mevrouw Lenormand spreken namens mevrouw Clovis Uge.

Mevrouw accepteert geen bezoek, meneer.

- Kondig onze aankomst aan, alstublieft. - Het is onmogelijk, ik heb orders!

- Orders? We zullen dit nu zien. - Mijnheer!

Meneer, u kunt niet... Mijnheer!

Mijnheer! Mijnheer!

Philip, wat betekent dit allemaal?

Ze hebben me weggeduwd, mevrouw! Dit zijn de mensen van Clovis Uge!

Ik herken de manieren van deze meneer!

- Je komt met geweld binnen bij mensen! - Ik had graag...

Ah, bespaar me je geschreeuw. Ik kan ze niet verdragen! Laat ons alleen.

Ik ben Ernest Vaughan van de krant: "Intransigeant".

Schaamteloze lap!

Schaamteloos.

Dit is mevrouw Corbillon, iemand heeft een

valselijk getuigenis gegeven, die ze niet gaf.

Het is de waarheid! Ik zweer het op het hoofd van mijn éénogige zoon!

De verklaring van mevrouw Corbillon werd opgenomen onder haar dictaat.

- Dat zal geen waar zijn! - Mevrouw Corbillon!

Zeg tegen mevrouw Lenormand, hoe het werkelijk is gebeurd.

Eigenlijk kwam meneer Moran, die ik niet kende,

naar me toe en wilde dat ik zei dat mevrouw

Royanèse de minnares was van meneer Lenormand,

dat was voor het huwelijk met meneer Uge.

Aangezien het geen waar was heb ik hem laten gaan.

Toen wilde hij me geld geven, om mijn woorden af te kopen.

Ik zette hem aan de samen met zijn geld.

Meneer Moran is niet gewoon om eruit gezet te worden door een conciërge.

De volgende keer kom je maar mee en u zult het zelf zien!

Als mevrouw Uge denkt dat ze mij zo kan neutraliseren...

- Mevrouw, alstublieft... - Ik heb invloedrijke vrienden.

Ze zullen voor mij wel andere getuigen vinden!

Omdat deze klootzak een schandaal wil...

Een overspelige vrouw, een achterbakse echtgenoot!

Over een jaar zal ik mijn benen terug kunnen strekken.

- U hebt waanvoorstellingen? - En jij... jij...

Oh god... God... Ik krijg een zuurstof meer...

Naar waar ben je naar aan het kijken? Ze heeft water nodig.

- Kom op, alstublieft. - Je ziet toch dat ze zo dood gaat!

Des te beter, ze heeft rust nodig.

En toen werd het de Clovis Uge zaak.

Jeanne heeft haar man alles verteld. Het clovis Uge-schandaal brak uit.

"Walgelijke communard! We pakken je, hoe dan ook!"

"We krijgen je nog wel..."

Ja, heren! Sociale ontwikkeling...

Hoorndrager! Hoorndrager!

Een afvallige, een verrader, een corrupte politicus en zo verder.

Dit zijn allemaal kleinigheden.

Mensen belachelijk maken is een vreselijk wapen!

Mevrouw Lenormand was niet aanwezig aangezien ze gestorven was.

Het proces vond zonder haar plaats. Het debat was luidruchtig en moeilijk.

Uiteindelijk werd Moran veroordeeld tot 2 jaar gevangenisstraf wegens smaad,

maar hij werd tijdelijk in vrijstelling geplaatst.

Voordat de beslissing werd genomen.

We kunnen stellen dat Jeanne haar proces heeft gewonnen. Illusie!

Sorry dat ik jou liet wachten, ik werd tegengehouden in de kamer.

Nou, wat wilde je me nog vertellen?

Anonieme brief!

Clemenceau, Rouvier, Hugo en Vallecrosso kregen hetzelfde.

Ja, ze willen mijn huid. Wat een laagheid!

Mijn vrouw en ik krijgen ze ook iedere dag. En ook de buren.

Ik durf de kinderen niet meer naar school te brengen.

Tussen al die andere kinderen... Ik moet niet vertellen hoe Jeanne zich voelt.

Maar wat kunnen we doen?

Als ik het maar zeker wist dat het van Moran kwam.

Oh, ik heb een gevoel dat Moran slechts een artiest is.

Maar ik wilde juist over hem praten.

Ja, ik was in het Paleis van Justitie. Hij heeft hoger beroep aangetekend.

- Nee! - Ja.

De zaak wordt heropent binnen één jaar.

Maar wat wint hij in hoger beroep?

Niemand weet het.

Dus, het begint weeral allemaal opnieuw.

Persagentschappen, vervolging. Ik moet weer in de stront gaan leven!

Hij droomt ervan.

Des te erger voor hem! Ik heb Demma voor minder vermoord!

Hij was een fatsoenlijke man, je vecht toch niet met de Morans?

Dat denk ik ook. Zelfverdediging en ik maak hem af!

Uiteraard, en alles wordt onmiddellijk onthuld!

- Wat werd er onthuld? - Ze zullen de vraag stellen.

Voor een persoon die een schandaal wil vermijden, maak hem maar af.

Nee, er moet een andere manier zijn om hem te neutraliseren.

En ik zal het vinden.

Hoezo? Ik heb niets te maken met criminelen!

Gedraag je niet zoals in een openbare bijeenkomst!

Laat het aan mij over. Een beetje diplomatie, verdomme!

- Geef hem het Ere-Legioen! - Hij verdient het.

Oh, jij!

Raak me niet aan!

- Ik verbied je me aan te raken! - Kunnen we 5 minuten praten?

Oké, wacht even.

Ik ben naar hier gekomen uit vrije wil. Niemand heeft mij verplicht, begrepen?

Natuurlijk, meneer Vaughan. Absoluut!

Ik bemoei mij met de dingen die mij niet aangaan,

maar dat is mijn beroep, ik ben journalist.

In deze "Clovis Uge"-zaak zonder u te beledigen, bent

u veroordeeld geweest, kreeg u 2 jaar gevangenschap.

- Voorlopig op vrije voeten! - Ja, u heeft beroep aangetekend.

En wie zegt mij niet dat je in hoger beroep een hogere straf zal krijgen?

- We zullen zien. - Moran, doe niet zo gek.

Ik verzeker je, 2 jaar gevangenschap is niet leuk, zeker niet met jouw leeftijd.

Gelijk welke leeftijd, natuurlijk.

Het is koud in de gevangenis en het eten is zeer slecht.

Ze slapen daar op verrotte matrassen.

- De gevangenen krijgen ziektes. - Ik weet het, ik weet het.

Dus. Denk je ook dat je een stomme rol speelt?

We zullen eens samenvatten.

Mevrouw Lenormand is dood en je hebt je geld goed ontvangen.

Waar hoop je nog meer op? Om nog eens geld eruit te slaan?

- Ten gunste van wie? - Weet je, als ik meedeed aan het spel...

- om me te stoppen... - Ik zal beroep doen op een politieagent.

Dit is wat ik je aanbied. En dit is de beste manier om eruit te komen.

We praten niet meer over deze zaak, je laat het beroep vallen,

geef toe dat je ongelijk had en dat is het bewijs van goede wil.

En in ruil daarvoor beloof ik uw vergeving.

En geen gevangenis in de toekomst. Bent u het eens?

Nee, meneer, nee! Nee, ik ben niet omkoopbaar!

- Of chanteren! - Wat zeg je nu?

Je hebt het toch gehoord? Hebben jullie dat gehoord? Hij denkt dat ik omkoopbaar ben!

Je bent corrupt! Ik heb je geld niet nodig!

- Schurk! Walgelijke schurk! - Ik zal de waarheid vertellen!

- Laat ze weten dat Uge's vrouw... - Hou je mond! Zwijg onmiddellijk!

- De vrouw is een slet! - Smerigaard die je bent!

Moordenaar, hij zal me wurgen!

Ik heb getuigen. En ik zal het bewijzen!

Ik zal bewijzen dat de vrouw van Uge een onfatsoenlijke vrouw is!

Hoer! Slet!

- Jeanne! Jeanne! - Is dit mijn schuld dat ik ongelukkig ben?

Je hebt niet het recht om ongelukkig te zijn, je verdedigt jezelf toch goed?

Slechte mensen zullen tevreden zijn.

Ik heb er echt genoeg van, ik ben precies opgejaagd wild.

Jeanne, schat, verman je. Het is snel voorbij. En we zullen het vergeten!

Ik durf zelfs mijn post niet meer te openen, geen kranten meer lezen.

Ik durf zelfs niet meer buiten te komen!

Op straat word ik serieus bekeken door de mensen.

Godzijdank hebben de mensen andere bezorgdheden.

- Ze hebben daar geen tijd voor. - Nee, nee, nee!

Zelfs onze vrienden weten het niet hoe ze zich moeten gedragen.

Ik voel toch ook de spanningen aan, ik weet wat ze denken,

over de minnares van Lenormand en ze verachten mij.

En met welk recht? Je hebt jezelf niets te verwijten!

Anders kan ik mijzelf wel de schuld geven.

Dat heb ik niet gezegd.

Je zei het onbewust, zonder erover na te denken.

En binnenkort zul je het denken zonder het te durven zeggen!

Je vertrouwt me niet meer.

- Dit is verschrikkelijk! - Toch wel, ik vertrouw je!

- Je wordt precies opgejaagd! - Maar ik word opgejaagd!

Maak je toch niet druk wat anderen denken!

- Niets schelen! - Ik zou graag dood willen!

- Egoïstisch! - Of 10 jaar ouder zijn.

Dat is beter.

Wil je... wil je een korte reis maken?

Wil je een tijdje hier weg zodat er een afstand is tussen die klootzakken en wij?

Luister, Jeanne, laten we ons huwelijksreis over doen?

- We beginnen helemaal opnieuw? - Ja, maar niets kan gewist worden.

Nee, ze zullen mij beschuldigen dat ik wegloop van de problemen.

Eigenlijk had je gelijk: zoals Moran... we moeten die vernietigen.

De insinuaties zullen de kop opsteken en wij zullen bang zijn voor zo 'n onthulling.

Zie je, een mening van een andere persoon!

Binnen!

Dit is voor mevrouw.

Een dagvaarding van de onderzoeksrechter. Voor een confrontatie.

Ja, de klootzak heeft een nieuwe getuige verzonnen. Een behulpzame getuige.

- En ik moet daar naar toe? - Dit is de wet. Niets aan te doen.

Iedereen kan je belasteren en je moet je dan verantwoorden.

- Ik ga met je mee naar het justitiepaleis. - Oh nee, echt niet!

Ze zullen zeggen dat je een magistraat onder druk zet. Nee, ik ga alleen.

Maak je geen zorgen, deze confrontatie gaat mij kracht geven.

In feite is er niets aanvallends.

Bovendien is gerechtigheid blind, het maakt geen

onderscheid tussen een schuldige en een onschuldige.

Vergeef me van daarnet. Ik was prikkelbaar. Ja, ondraaglijk. Het was het niet waard.

Maar nu, zoals je kan zien, is het voorbij. Ik werd weer verstandig.

Geef me een knuffel.

Ik hou van je, schat. Ik hoop dat het wederzijds is.

Het is het enige wat voor mij telt.

Laten we al de rest maar vergeten.

- Hoe laat moet je er heen? - Morgen om 11.00 uur.

En deze koetsier, ondervraagd door ons,

heeft deze getuigenis verklaard en ondertekend,

hij heeft je meerdere keren gebracht naar het Bois de Boulogne met meneer Lenormand.

Dit is ranzig!

Wees gerust, wij regelen de confrontatie met u deze getuige.

Hij was ook overduidelijk dat er geen twijfel

over bestond dat er wel degelijk een relatie was.

Hoeveel smeergeld heeft deze koetsier gekregen voor deze leugens?

Ik ken de heer Lenormand niet, ik heb hem maar één keer gezien!

Één keer, en dan nog onder omstandigheden absoluut zonder compromissen!

- Ondervraag hem! - Dat is al gebeurd.

En zijn getuigenis komt overeen met die van u.

Hij is een dappere man.

Had hij geen vrijgezellenflat op rue Castigliano?

Hoe moet ik dat weten! Je denkt toch niet...

Haal de getuige.

Ik denk niets, mevrouw, ik verzamel informatie. Het onderzoek is net begonnen.

Juffrouw Clemence Bonnet!

- Juffrouw! - Dag meneer de onderzoeksrechter.

- Hallo! - Ga zitten!

- Kent u deze juffrouw? - Nee.

- Heb je haar nog nooit gezien? - Nog nooit!

- Weet je zeker dat? - Absoluut.

Goed. En u? Kent u deze mevrouw?

Nou, natuurlijk, dit is Jeanne!

- U hebt waarschijnlijk ongelijk, juffrouw. - Hoezo?

Jij bent toch Jeanne Clovis Uge?

- Je bent de vrouw van die politieker. - Ja, en wat wil dat dan zeggen?

Je herinnert je mij niet? Denk eens goed na.

Toen je de minnares was van Lenormand. Nee?

Nu zijn we er!

- Wat voor valse getuige is dit? - Ik ben een valse getuige!

Clemence Bonnet, doet mijn naam je ergens aan denken?

En mijn gezicht? Beken toch dat je mijn gezicht ergens gezien hebt.

En je laat haar vertellen?

Ben je nog nooit bij mij thuis gekomen? Op de begane grond, rue du Fayantin?

Op een mooie ochtend!

Het is onwaarschijnlijk, ik kom nooit op zo 'n plaatsen.

Je droeg toen een groene drapeer jurk, met een

amazone-lijfje en een pluche inzetstuk aan de zijkant.

Is het waar, mevrouw?

Ja, ik heb zo'n jurk. En dan? Dat zegt toch niets?

Waarom zou ik bij deze vrouw aankloppen?

Omdat Lenormand de nacht doorgebracht in mijn bed, en dat jij jaloers was!

Je kwam ons zelfs op heterdaad betrappen. En je maakte toen zo 'n scène!

- Je had ze moeten horen! - Je bent een vreselijk wezen!

En ik was zelfs helemaal naakt, zie je, ik heb

niets te verbergen. Ik ben geen huichelaar.

- Je liegt! Je liegt! Je liegt! - Ik liegen?

- Wat een brutaliteit. - Ik ben nog nooit bij jou geweest!

- Bewijs het! - Bewijzen? Hoe kan ik dit bewijzen?

- Aha, dat vraag ik me af. - Mijn woord zou genoeg moeten zijn.

Uw woord is een lege zin!

- Kwam ik bij u thuis? Ik? - Ja absoluut, jij!

Ik ben toch niet gek? Ze speelt het nogal goed hé, echt een bekentenis! Wees eerlijk!

Je bent niet de enige vrouw die bedrogen werd door haar

minnaar, die haar man bedroog. Waarom zou ik liegen?

Om wraak op mij te nemen?

Meneer de onderzoeksrechter, wie is deze vrouw,

van waar komt ze vandaan? Wie betaalt haar?

Oh, niemand. Ik ben hier niet voor mijn plezier, ik ben een aardig

meisje en ben niet boos op jou. Maar ik moet wel de waarheid zeggen.

Deze scène is mij niet waardig. Ik wil gaan.

Mevrouw, ik raad u aan om te blijven! Geloof me.

Ik zal de feiten samenvatten verklaard door de

getuige. Als ik het mis heb, corrigeer me dan.

We komen terug naar de realiteit.

- Toen je de minnares van Lenormand was... - Ik was niet de minnares van Lenormand!

Ik was niet de minnares van Lenormand! Ik wil niet

verder deelnemen aan de confrontatie met deze dame.

Het spijt me mevrouw, maar ik denk dat je man mijn attitude wel zou goedkeuren.

Uw man en ik zijn over hetzelfde eens: alle burgers

zijn gelijk voor de wet! De wet is er voor iedereen!

Als de rechter onpartijdig is! Maar gerechtigheid

is hier niet van doen! Ze spuwen op mij!

Pas op mevrouw, maak me niet kwaad!

Als je je woorden terug neemt heb ik er niets van verstaan.

- Het is goed, ik neem ze terug. - Ik accepteer je verontschuldiging.

- Maar, meneer! - Mevrouw!

Oké, het incident is voorbij. Laten we doorgaan.

Nee, meneer, we gaan niet verder. Ik weiger.

Het heeft geen zin mij te ondervragen ik heb niets te zeggen! Niets meer!

Goed, dan gaat het slechter aflopen voor u.

In dergelijke omstandigheden bent u vrij om te gaan.

Het is jammer dat ik tevergeefs voor niets ben gekomen.

Tot ziens, meneer de onderzoeksrechter.

Als je me nog steeds nodig hebt... Tot ziens, mevrouw.

- Meneer Moran! - Meneer Moran?

Moran zal nooit meer Jeanne Clovis Uge lastigvallen. Hij is dood. Echt dood.

En onder de pen van polemisten wordt Jeanne Clovis Uge, Jeanne de moordenares.

- Naar de gevangenis met die teef! - Ja, naar de gevangenis!

Heel Parijs maar ook heel Frankrijk was gefascineerd door deze sensationele zaak.

Op de dag des oordeels vochten mensen om de rechtszaal binnen te komen.

Er waren veel schandalige scènes. Dat was echt een theaterstuk.

De hoofdaanklager wees met beschuldigde vinger naar Jeanne.

Ze juichen de hoofdaanklager toe en de advocaat

van Jeanne werd met boegeroep onthaald.

En hier is de belangrijkste getuige van de beschuldigingen,

Clemence Bonnet, agressief en arrogant. Beroep: kantkloster.

De advocaat roept: "een kantkloster? Welke kantkloster?".

Ze staat gekend bij de politie, het is een geregistreerde prostitué, het werd bewezen!

Clemence Bonnet was er kapot van. Ja, ze heeft gelogen.

Ja, Moran heeft haar betaald voor meineed. En

met deze zaak heeft zich ook laten prostitueren.

De hoofdaanklager zwijgt, gerechtigheid werd zwijgzaam.

De jury vertrekt. Stilte, het moment van de waarheid is aangebroken.

Het hof!

De bijeenkomst gaat door.

De hoofdverantwoordelijke van de jury lees het resultaat voor aan de rechtbank.

Met mijn eer en geweten, voor god en de mensen,

oordeel van de jury: op de eerste vraag: "nee",

op de tweede: "nee".

Rustig!

Bewakers, breng de verdachte.

Rustig!

Ik zal de zaal ontruimen!

U verneemt niet van de president van de rechtbank maar

wel via de pers dat Jeanne Clovis Uge werd vrijgesproken.

Morans misdaad loonde dus helemaal niet.

Gerechtigheid is geschied.

- Men rookt niet in de bioscoop! - Ik rook niet, ik kijk naar mijn horloge.

- Dit mag overigens. - Zielig karakter!

Dit gebeurde in 1885.

27 jaar zijn verstreken. Nu is het 1913.

En de misdaad is nog steeds niet winstgevend.

Het is resoluut niet nuttig.

Oh nee, alstublieft nu toch niet?

Een plek zoals deze kiezen om het huwelijk te verkondigen.

- Ik dacht dat ik jou een plezier zou doen? - Bedankt voor de lekkernij.

En al deze vrouwen zonder korsetten!

Wat is het verband? Dit is de nieuwe mode.

Mode zeer gebruiksvriendelijk, het bespaart tijd.

En je hebt de moed om grappen te maken.

Maak van mij geen begrafenisgezicht onder het mom van trouwen?

- Gaby, je zult toch niet huilen? - Nee, nee, wees niet bang.

Ik laat het snikken over aan de violen.

Ik zou het begrepen hebben mocht zij lelijk geweest zijn.

Gabi, ik heb je nooit iets verweten dat je getrouwd was.

Dat is toch een ander verhaal? Ik was

getrouwd voor onze romance. Dit zijn de feiten.

En het feit dat ik je geliefde werd des te meer mijn krediet.

- En nu ben je verliefd op een ander. - Helemaal niet!

Je weet heel goed waarom ik met haar zal trouwen.

Ik trouw niet omdat ik verliefd op haar ben maar voor de bruidsschat.

Jij betaalt mijn schulden niet, dus... Eigenlijk ga ik niet trouwen.

Ik passeer bij de kassa.

Kassa of geen kassa, je zal toch de huwelijksplicht moeten vervullen.

- Jij zal best wel plezier hebben! - Wees nederig, alstublieft.

Ze valt op mij, dat komt goed uit. Om er geld mee te verdienen.

- Roodharig. Ze heeft rood haar! - Nee, niet rood. Gouden kastanje.

Gouden! Zie je, je houdt van haar! Gouden! Dit zeggen tegen mij!

- Gouden! - Gaby, waar ga je heen?

Naar huis. Terug naar mijn huis bij de haard, die ik niet had moeten verlaten.

Mij laten stikken als een hoer! Na alles wat mijn man voor je heeft gedaan!

Er is geen sprake van een pauze! Als je mij even laat vertellen...

Laten we gaan zitten, ze kijken naar ons. Laten we gaan.

Gouden!

Niets is voorbij tussen ons! Integendeel!

Alles is nu perfect: je bedriegt je man met mij.

Ik bedrieg mijn vrouw met jou, en alles is voorbij.

Geweldig idee. Gefeliciteerd!

En ik zal de schuld van 100 000 frank aan uw man terugbetalen.

- 150 duizend. - Ewel ja.

De gedachte was ondraaglijk voor mij dat hij leent aan mij.

En genieten met jou werd vertroebeld door deze gedachte:

Ik ben hem 150 duizend frank schuldig...

Ondraaglijk!

Dat is wat je dacht toen ik mezelf aan jou gaf!

- Maar wacht, Gaby! - Noem me geen Gaby!

Met je idiote manieren! Gabi! Gouden! Gabi!

Maar als ik je irriteer, alles is veel eenvoudiger:

vertel je man over ons, en hij zal geen scène maken.

Ja. Argentijnse tango!

Laten we dansen. Wil je niet?

Ik was zenuwachtig, Excuseer mij.

Ik kan je niets ontzeggen als je om vergeving vraagt.

Buig een beetje meer.

Argentijnse tango is een dans vol passie!

Tot uitputting!

Dus laat je gevoelens de vrije loop.

Zoals wat we hebben.

Zoals dit...

Wat gaat er veranderen?

Toch wel: ik zal de schuld terugbetalen aan je man.

En dan ben ik effen met hem. Hou je van mij?

Waar denk je aan?

Ze had geluk. Zo'n man zoal jij gaat haar bedriegen.

Ga daar weg! Ben je weer in de kast gekomen?

- Bedankt dat je me hebt afgezet. - Met plezier, dokter.

U moet ook een auto kopen.

Het is comfortabel. En klanten zijn tevreden.

Ik weet het, meneer Feneyru, alleen...

Gewoon om het te betalen je hebt veel meer patiënten nodig.

- Dat is het, hé? - Ja.

Het is tijd om naar huis te gaan. Daar wordt het avondeten waarschijnlijk al koud.

Gezien de toestand van uw lever...

Pas op met je lever, pas op voor uw malaria...

- Je bent net als mijn vrouw! - Dus ze geeft om je.

Zeker! Ik ben binnenkort 100 jaar oud, ik ben zoals sterk eik!

Natuurlijk van tijd tot tijd zijn er problemen. En dan?

De temperatuur stijgt... Maar wat heb nog?

- 15 jaar in Tonkin. - Oh ja.

Dat is wat een kolonie is. Dromen!

Daar was ik een man, ze waren bang voor me. En wie ben ik hier? Kleine huurder.

Ik verveel me. Ik speel op de beurs. Ik ben geld aan het sparen.

Is dit het leven? Maar goed...

- zullen we een glas nemen? - Nee, vandaag niet.

Ik heb zoveel werk met deze griepepidemie!

De griep?

Weet je, meneer, wat zit er in Tonkin?

Tyfus, gele koorts en cholera.

Wat heb je hier?

Griep en socialisme! Haha wat een land!

Doei, Goedenavond! Sluit alstublieft de poort.

Mevrouw Feneyru, goedenavond!

Geen hoeden op het bed! Dit is een slecht voorteken.

En voor je jas is de lobby er en zijn hangers!

Ik hou van je hartelijk welkom!

Hoe leuk is het om terug te komen naar de rieten hut!

Heb je terug migraine?

Angstaanjagend! Je raadt het al, mijn vriend.

Je had het meteen moeten zeggen!

U moet overleggen met de dokter die ik ken. Hij is erg goed.

- Ik zal erover nadenken. - Oh nee, laat dat maar! Oh nee!

Ik hou ervan... Echt waar...

Ik hou van je krullen.

Het is zo schattig zo vrouwelijk.

Deze krullen, dit fluweel...

Deze zijde...

- Wat is er aan de hand? - Ik heb verschrikkelijke hoofdpijn!

Ah, dit hoofdje van mij... Mijn poesje...

Mijn Vietnamese vrouw... Mijn kleine Gab-Gab!

Ik heb het al duizend keren gevraagd, stop met die idiote namen!

Kom op, wees vriendelijk, Gab-Gab!

Dit is uit liefde. Het is exotisch.

- Dit is erg... - Tonkin. Ik weet.

Je slippers staan bij de open haard, ze zijn warm.

Gab-Gab!

Hier!

Kijk eens!

Heb je de races gewonnen?

- 35 Louis, mijn vriend. - 35 Louis!

De 10de keer deze maand dat u verliest! Bravo!

Die hun huid looiden in Tonkin, wie werkte er als een verdomd?

Wie heeft er jou uit de rode rivier gehaald?

Jij bent bij mij gebleven voor het geld.

- Jij bent mijn vriend. - Ah!

Dit is mijn geld, dankzij mijn twee handen.

Ik verspil geld aan races, mevrouw Feneyru.

Niet je bruidsschat. En het is geen toeval.

Het is waar, je was zo aardig om met mij de huwen zonder bruidsschat.

Als je weet wat een bruidsschat betekent voor een man.

Maar dat is niet wat ik wilde zeggen.

- Mijn Gab-Gab, waar ga je heen? - Kook je avondeten.

Omdat uw verliezen u niet toestaan andere meiden te nemen dan uw eigen vrouw!

Oh, jij duivel! Verdomme verdomme verdomme...

Het is moeilijk met die Europeanen!

Hé, kom op, jij! Nou, geef mijn pantoffels eens terug! Kom op!

Vind je jezelf een tijger?

Oké, wees niet beledigd. Jij bent een tijger!

Gabriël!

Gabriël!

Gabriël, kom hier.

Zal je gehoorzamen?

Zo, je hebt me dit aangedaan mevrouw Feneiro?

Ik begrijp het niet.

Natuurlijk begrijp je het niet. En dit?

Begrijp je dat? Hé?

Louis Aubert!

Louis Aubert, je begrijpt het maar al te goed.

Met Aubert!

Met de zoon van mijn beste vriend! Jij bastaard!

Bastaard!

Ik krijg hem nog wel!

Ik zal mij wreken, de gemene schurk!

Ik ga hem vermoorden... Ik zal hem vermoorden...

Ik ga hem vermoorden...

Ik zal hem vermoorden.

Drink wat, dat zal je aanval verlichten.

Gabriël!

Je zult spijt krijgen... wat je mij hebt aangedaan.

Hallo?

Ah, jij bent het! Nou, je hebt nogal een stem!

Hang niet op, juffrouw.

Wat zei je?

Ik kan niet praten, hij is hiernaast. Hij heeft de hele nacht beneden doorgebracht.

Ja, ik ben onderweg.

Martin!

Martin, doe open! Wat ben je aan het doen? Martin!

Het doet me echt pijn om je zo te zien.

Wil je niet openen?

Oké, ik moet naar de winkel.

Uw koffie staat in de keuken.

Je hoeft het alleen maar op te warmen.

En vergeet niet het gas niet dicht te draaien.

Gab-Gab! Mijn Gab-Gab...

Jij zal mij doden. Je zal terug naar hem gaan?

Vieze vrouw...

Teef.

Ik zal een manier vinden.

Of hij zal het vinden.

Ik ben zeer blij.

Je verliest je eetlust niet als je weet dat ze jou willen vermoorden.

Lekker ontbijt, een kopje thee, en daarna worden de gedachten helder.

Doe het rustig aan, je overdrijft.

Ja, na wat gisteren is gebeurd?

- Wat? - Hij heeft spijt van wat er is gebeurd.

Niet zo stom trouwens.

Hij haat je, weet je? Hij haat je.

In de meeste gevallen doden ze hun vrouw.

Het doet pijn. Maar voor hem ben jij de enige schuldige.

Ik wist niet wat ik deed.

- Je lokte me, verblindde me... - Maar het is niet waar!

Laat hem dat tenminste denken.

Waarom verbrande je ook die brieven?

Maar het ergste was daarna. Hij vroeg om details.

Details van wat?

Over ons. Over alles.

Ik hoop dat je niet hebt geantwoord?

Denk je dat hij het is?

Hallo, Louis Aubert aan de lijn.

Oh, jij bent het!

Nee natuurlijk niet! Je weet dat je mij ​​nooit lastig valt!

Dat is... Nee, nee, niets.

Ja natuurlijk, Ik heb goed geslapen.

Ik verzeker je dat ik zoals gewoonlijk altijd ben. Hou je mond!

Wie lachte er? Ik weet het niet. Waarschijnlijk ruis op de lijn.

Wie moet er bij mij zijn? Ik ben alleen.

Nou, ik heb mijn oefeningen gedaan en nam een ​​bad.

En daarna... at ik mijn ontbijt.

Luister, ik neem afscheid van je. Ik ben al laat.

Ja, schat, nou ja.

Ik hou van je.

Ze wil dat je het meent. Zeg: ik zweer het.

Ik zweer het!

Tot deze avond. We gaan naar de bioscoop.

Wat kreeg je nou?

Geef me een knuffel! Houd me stevig vast!

Ik voel me zo goed bij jou.

Ik wil niet dat hij je kwaad doet. Ik wil niet dat hij je vermoordt.

Je gaat dood, klootzak!

Je gaat dood...

Aan de heer Louis Aubert...

...Aubert. Rue Claire, 3 in Idy.

Martin! Wil je nog steeds niet openen?

- Heb je hem verteld dat hij zou sterven? - Doe niet zo gek, ik heb hem niet gezien.

Als je wilt eten dan staat je dienblad voor de deur.

Goedenavond, dokter!

Is de toestand verslechterd?

- Is hij aan het eten? - Hij drinkt nogal.

Eens kijken wat ik kan doen.

Heb een idee, oude man. Idee. Het is er allemaal.

Wie is daar?

Dokter Mathieu. Ze zeggen dat het niet gaat met jou, Feneyru?

Behandel je griepen maar!

Doe even open, laten we praten.

En als je mij nu eens met rust laat? Wie heeft je gevraagd om te komen?

Mevrouw Feneyru. Ze maakt zich zorgen.

Laat me allebei met rust!

Dokter, het laat mij koud!

Nutteloos. Wat is uw diagnose?

Neurose, obsessie. Alcohol.

Daarmee is het allemaal mee begonnen.

Denk je misschien aan een echtscheiding?

Dat hij mij zou vermoorden? Ik hou van het leven.

- Je moet hem verlaten. - Hem? Verlaten?

- Waar ik ook ga hij zal me vinden. - Dat is waar.

Dit is allemaal vreselijk ernstig. Ik moet nadenken.

Ik heb nog andere patiënten, maar we kunnen morgen langer praten.

In mijn kantoor, om 3 uur.

- Om 3 uur. Oké. - Bedankt.

Tot ziens dokter!

Mijn complimenten, mevrouw.

Oh, hoe stom is het allemaal geworden...

Martin, doe zo niet!

Ik heb je pijn gedaan Ik weet het.

Martin, ik smeek je!

Ik moet je dringend spreken!

Ik wil jou niet ongelukkig zien!

- Bedankt. - Mijn Gab-Gab...

Dus, het is waar?

Je houdt nog een beetje van me?

Eindelijk!

Ik kom net van bij de dokter. De wachtzaal zat vol.

Waar zijn die anonieme brieven?

Één per dag, sinds uw laatste bezoek.

Ze zijn van hem, toch?

"JE ZAL STERVEN, SMEERLAP" Ja, dat zijn zijn krantenknipsels.

En ik dacht dat ik erin geslaagd was om hem te kalmeren.

Hij gaat verder met zijn onfatsoenlijkheid doorzettingsvermogen om beneden te leven!

Hij zal je vermoorden. Hij kan niet tegengehouden worden, ik weet het zeker.

Ik bel de politie. Ik zal ze de brief laten zien en zal alles vertellen.

Wilt u de bruiloft verstoren? Onderzoek? Schandaal?

- Ik trap hem in zijn gezicht. - En daarna?

Nee, hij is vastbesloten. Ik zou dat niet doen.

Goed.

Er zijn niet veel oplossingen.

Gabriël! Ik ben geen moordenaar!

Het zal geen moord zijn maar zelfverdediging.

En we kunnen het wel bewijzen.

Zie jij een andere uitweg?

Ben je bang? Bang, jij?

Maar waarom?

Als jij en ik, we zullen er rustig over nadenken...

we zullen zeker een manier vinden om hem op te ruimen.

Zodat hij niet lijdt.

Een mooie methode en zonder risico. Hij is nu de moordenaar.

Hij valt aan. En je verdedigt jezelf.

Je kan komen. Geen risico, hij is naar de winkel gegaan.

Het oefenen is voorbij.

Begrijpt u alles?

Maak je dan klaar. Ik tel tot 5 en loop dan naar binnen.

Zie je, gewoon geen tranen. Hij is zeker niet te missen.

En vergeet het belangrijkste niet, schiet alleen raak!

Zijn kleren moeten worden verbrand, zoals bij een zelfmoord.

Nee Gabriël! Ik kan het niet.

- Ben je een lafaard? - Niemand zal die zelfmoord geloven!

Gek, ziek, blut...

bereikte het handvat...

uit de crisis komen, met een revolver in de hand...

enkel en alleen zijn afdrukken.

- Iedereen zal het geloven. - Maar dit is verschrikkelijk!

Maar, het is jouw vel of die van hem.

Ik heb liever de jouwe.

Laten we gaan.

Erkenning van schuld. Niet nu. Ik zal ze je later geven.

Kom om 7 uur terug. Geef me de revolver ik zal het laden.

Feneiru! Feneiru, wat is er aan de hand?

- Wie is deze persoon? - Dit is Louis.

Louis Aubert.

Hij is dood.

Nee! Raak zijn revolver niet aan! Laat alles zoals het is.

Het is walgelijk. Walgelijk!

Ik heb hem vermoord.

- Ik ben een moordenaar! - Helemaal niet!

Je hebt jezelf verdedigd. Ik kan getuigen.

Ga naar je huis, totdat de politie arriveert. Ik zal ze nu waarschuwen.

Het is gebeurd.

Is het niet leuk de wraak?

Dood een man op deze manier koelbloedig...

En het gebeurde zoals...

Zoals het had moeten gebeuren.

Hij betaalde de prijs voor het kwaad die hij

ons heeft aangedaan. Ik heb nergens spijt van.

- En de dokter? - Getuige.

Zoals je had voorzien. Je bent een genie, schat.

Jij die zoiets verzint.

- Hou je van mij? - Natuurlijk hou ik van je.

Nu zijn we voor altijd gebonden.

Ja, we zijn gebonden...

Door een misdaad. Wees niet bang om het te zeggen.

Wat als ik het buskruit er niet uit had gehaald?

Wie zou de schuldige zijn? En wie is het slachtoffer?

Ja, maar het is waar! Hij wilde me neerschieten!

En ik was mezelf aan het verdedigen! Kom naar boven, schat.

De politie komt zo dadelijk.

Je voelde je slecht in je kamer. Je kwam niet naar de garage.

Dus je hoeft niet te getuigen.

Gabriël!

Tot straks!

Ja, Martin, tot straks!

Zijn revolver ging zelf niet af, ik heb geschoten.

Dit is mijn revolver, commissaris.

Waarom was je gewapend?

Ons huis staat aan de rand van het stad. En ik heb al meer dan 10 jaar een vergunning.

Hij was onze vriend.

Trouwens, dokter Mathieu zal je alles vertellen.

Dokter Mathieu?

Ja, hij was bij mij. Hij zou vandaag bij ons blijven eten.

- Hij was het die jullie waarschuwde. - Niemand heeft ons opgebeld.

Haal dokter Mathieu.

Maar meneer Feneiro, u heeft een

wapenvergunning, een getuige. Waar ben je bang voor?

Zo'n sympathieke jongen...

Ik weet niet wat er gebeurde.

Misschien wilde hij me bang maken...

- Toen hij zijn revolver... - Trouwens, waar is die revolver?

Hier, naast hem...

- Maar hij lag daar! - Het ligt er niet.

Waarschijnlijk heeft iemand per ongeluk hem weg genomen.

Organiseer een zoektocht, korporaal.

Ja...

Ik had beter het geld niet terug geëist.

- Had jij iets geleend aan hem? - Ja, 150 duizend francs.

Kom maar binnen.

150 duizend frank, dat is een behoorlijk overtuigend motief.

- Moest hij de schuld afbetalen? - Ja.

En ik schaam me een beetje... ik had dit moeten voorzien.

Ik zou hem zijn bonnetjes kunnen geven.

- Heeft hij je bonnetjes ondertekend? - Ja.

Ze liggen daar.

- Wil je ze zien? - Absoluut.

Niet gevonden?

Dat is iets eigenaardigs.

Ze lagen daarin.

Oh, mijn vrouw zal ze verlegd hebben.

Ze reinigt constant alles.

Gabriël!

Gabriël!

Gabriël!

- Waar heb je de bonnetjes gelegd? - Welke bonnen, Martin?

De ontvangsten Louis.

Het geld die hij mij verschuldigd was.

Maar, mijn beste, je weet dat toch al?

U was hem geld verschuldigd!

Wat zeg jij? Wat zeg jij!

Nee, meneer commissaris, geen spoor van een revolver.

Maar Gabriel, wat betekent dat allemaal?

Waar heb je het gelegd?

Heb je ze verbrand?

Bewijs het maar.

Maar Gabriël...

Maar we waren het eens met elkaar?

Bewijs het maar.

Je hebt me misbruikt! Om wraak op hem te nemen!

- Is het dat? - Bewijs het maar.

Maar ze zullen me arresteren!

Je hebt een dubbele slag toegebracht!

Maar...

hield je niet van me?

Help! Help! Red mij!

- Moordenaar! Laat me gaan! - Gabriel!

Moordenaar! Moordenaar!

- Hou op! - Moordenaar!

Help!

Dokter! Zal jij alles vertellen?

Je kunt hem morgen ondervragen.

Na deze injectie gaat hij 12 uur slapen. Arme knul.

- Heeft hij al zulke aanvallen gehad? - Hij komt uit een ernstige depressie.

Zijn ongelukkige vrouw zal het u bevestigen.

- Hij sloeg haar, terroriseerde haar. - Kom je mee met ons, dokter?

Alleen als je me nodig hebt. Zo niet...

Ik wil mevrouw Feneiro nazien, na de schok die ze te verwerken kreeg.

Natuurlijk, dokter. Morgen kom je maar langs.

Dus laten we samenvatten:

- je zat dus niet in de auto? - Nee, ik heb mijn huis niet verlaten.

Je had dus geen afspraak om bij hem te komen eten?

Absoluut niet. Toen uw agent arriveerde, ging ik juist aan tafel.

Revolver en de getekende bonnetjes... Jouw aanwezigheid...

Waarom vertelt hij zo'n stomme leugen als je ze kunt weerleggen?

Waanzin, alcoholisme. Wie weet wat er in zijn hoofd omgaat.

En dan die verliezen op de paardensport ...

- Alles samen. - Je bent jong.

Je krijgt ook wel andere patiënten.

- Tot ziens, dokter! - Tot ziens, meneer de commissaris.

Je zal een betere wapenuitrusting nodig hebben.

Dat zal ik proberen.

- Heb je alles gehoord? - Ja.

- Ben je tevreden? - Ja.

Jij niet?

Het wapen?

Ik gooide het in de Seine. Wees nergens bang voor.

Wat is er aan de hand?

Hij heeft gelijk, ik heb geen wapenuitrusting.

Je zult mij nooit teleurstellen!

Ik zal niet stoppen om van je te houden. Cynisch of triomfantelijk.

Ik ben noch de één, noch de ander.

- Hield je minder van mij? - Nee.

Ik zal alles moeten vergeten.

Ik zal je helpen.

Ik zal je echt helpen! Ik kan heel sterk zijn.

Ja dat weet ik.

- En als je die brief niet had gevonden? - Zouden we nooit vrij zijn.

En nu zijn we vrij!

Vrij! Vrij! Begrijp je?

Onthoud wat je me vertelde. Hij is gek, hij drinkt.

Over een of twee zit hij in een psychiatrisch ziekenhuis!

Het is sneller gegaan door onze tussenkomst.

- Niets meer. - En de andere?

- Aubert! - Wat van Aubert?

Ik heb je alles uitgelegd. Ik heb hen een dubbele slag toegebracht.

Hij heeft me vernederd!

Waarom kijk je me zo aan?

Glimlach toch...

Alsjeblieft, lach naar me!

Ik ben geen monster! Ik hou van je, Jean!

Ik wil voor altijd de jouwe zijn!

Geef me een knuffel...

Jij bent alles waar ik van zou kunnen dromen.

Ik wist het meteen zodra ik je zag.

Ik ook.

Maar er was Aubert.

Ik kon hem niet direct laten vallen.

Ik kon niet, het was sterker dan mezelf.

- Maar ik hield van je. - Ik ben niet boos op je.

Kus me!

We hoeven nu niet meer af te spreken tijdens de nacht. Dit is onze eerste avond.

En er zullen er vele volgen! Maar...

Kom mee.

- Laten we alles vergeten. - Ja.

Als je ontwaakt, Jean, dan zal je zien hoe mooi het is.

We zullen een goed leven hebben. Eindelijk zal ik blij zijn!

Excuseer.

Excuseer.

Excuseer.

Excuseer.

Hier ben ik, meneer de agent.

- Het is al 17.05 uur, meneer. - Sorry, ik had een beetje vertraging.

Goed voor deze keer.

- Ik geef de boete aan een ander. - Bedankt.

Hij is dood.

Dood?

En uiteraard geen enkele politieagent in de buurt.

...is gebeurd...

op de Avenue...

- Jean-Baptiste Clement... - Jean-Baptiste Clement...

- ...in Boulogne... - In Boulogne...

24 december 1961...

- ...om hoe laat? - Om 18 uur.

18 uur?

Uw verblijfplaats majoor? Woonadres of een boot?

- Thuisadres. - Thuisadres...

Ziezo. Alsjeblieft.

Gelieve jullie getuigenis te ondertekenen.

Het spijt me vreselijk... Het spijt me...

Het is uw schuld niet. Alle getuigen zijn het ermee eens.

Ja, hij wierp zich onder de auto.

Ik wou het met opzet doen en heeft het niet anders gedaan.

Oké, mag ik gaan?

- Ja, alles is in orde, je kunt gaan. - Toch bedankt.

- Geen enkel probleem. - Jij ook, majoor.

- Oh excuseer, uw documenten. - Bedankt.

Wacht even!

Kan je dit nog even tekenen?

Maar dat is niet alles. Wie zal de weduwe waarschuwen?

- Ik heb permanentie! - Waar woonde hij?

- Op de Boulevard Suchet. - Luister, Manira,

jij woont in Valois, dat is toch niet zo ver?

Ja, maar vanavond niet. Ik heb een afspraak in Ibri.

- Hé, Plantane! - Ja? - Ga naar de weduwe.

Bedankt hiervoor, een mooi kerstcadeau!

Trouwens!

Als jullie willen, zal ik dat wel doen, een bezoek brengen aan deze dame.

Toch wel, ik hou ervan om... mijn verantwoordelijkheid op te nemen.

De vrouw zou ook kunnen denken dat haar man vermoord is door een bandiet!

Ik heb liever dat ze weet dat hij waardig is overleden.

Dat is prachtig, majoor.

Het adres! u bent er mij ééntje hoor.

- Wil je echt gaan? - Ja. - We zullen eens kijken.

Zeg tegen deze dame dat het lichaam van haar man in het mortuarium ligt

van Corentan Selton Ziekenhuis in de buitenwijk van Issy-les-Moulineaux.

In Issy-les-Moulineaux! Alles staat hier genoteerd.

Pierre Marsay.

Tweede verdieping, aan de linkerkant, de verste trap.

Bedankt.

Als hij me voor een dwaas houdt, dan is het fout! En hij zal dat duur betalen!

Mij ontslaan als een bediende? Niemand heeft ooit iets gezegd met mij zo!

- Excuseer. Mevrouw Marsay? - Mevrouw Marsay? U heeft het mis, meneer!

Mevrouw Marsay zal zo dadelijk thuis komen.

Kom binnen, meneer, ik ben er zo.

Als je op zo'n moment in zo'n gebied een taxi nodig hebt...

- Alsjeblieft, meneer... - Nou, kom je nog? - Ja!

"Lucienne, ik hou van je... Je geliefde. Je vriend. Uw echtgenoot."

- Hallo? - Hallo, meneer Marsay? - Nee.

- Ben jij een vriend? - Ik zou... - Amerikaans?

- Nee, ik ben Engels! - Goed, met Eugene.

Ik ben de Blue Bar barman in Port d'Otoy.

Ja, ik bel u in verband met mevrouw Marsay.

- Nog een whisky, Eugene! - Nee!

Sorry mevrouw. Luister, wees verstandig!

Hallo, ze is er vreselijk aan staat. Je moet onmiddellijk naar hier komen.

Begrijp je? "Blue Bar".

Ja, goed.

- Ben jij de Engelsman van aan de telefoon? - Ja.

Ze is hier al 3 uur.

- Wat heeft ze gedronken? - Sorry?

- Wat heeft ze gedronken? - Ik weet het niet...

Een half dozijn whisky's.

Het kon erger. Capito? Kijk daar eens.

Kardinaal!

Maar ik merkte direct dat ze raar deed.

En als niet voor haar had gezorgd met mijn ooghoeken...

- Ken je haar? - Ja!

Ze heet de Marsay, ze komt hier vaak.

Dat is hoe... ze komt naar bijeenkomsten.

- Vergadering! - Spreek alstublieft Frans.

- Ik zal het beter begrijpen. - Oké, dat is nog beter.

Luister, aanvankelijk was ze volledig kalm.

Ze wachtte op haar man. En aangezien hij niet kwam

opdagen begon ze te drinken. Om de tijd te doden.

De 4de scotch barstte ze in tranen uit. Toen plotseling ze opende haar tas, en bam!

Maar ik wist het meteen dat het barbituraat was!

Ik ben een fysiognomist. En toen probeerde ik... bang...

En met veel moeite kon ik het uit haar handen pakken.

Stel je voor, een klant in zo 'n staat...

- Het bederft de stemming, weet je? - Ja, Ja.

Maar ze accepteerde het niet. Ze is net

dronken geworden. Dronken als een dessertje.

- Wat? - In de binnenzool, in het schroot. Nee, je begrijpt het niet.

Een vrouw van deze klasse! Zeg me, neem je haar mee?

- Ja. - Je neemt haar mee? - Ja. - Oké, ik help je even.

We zijn op de bestemming aangekomen! Er is een vriend voor jou.

- Oh, Amerikaan! - Nee, Engelsman.

Des te beter, ik hou niet van de Britten.

- Ze herkende je zelfs niet... - Waar is Pierre?

Waarom is Pierre niet bij jou?

- Hij verwacht je thuis voor het kerstdiner. - Ja!

Kom met me mee, mevrouw.

Het is goed dat je een Amerikaan bent, ik haat Britten.

Hier is het, de mouwen. Nou, nou...

Nu, ga maar rechtdoor! Recht, recht, schiet op... We passeren.

Zeg me wat ik moet doen met whisky?

- Hoeveel is het? - 3900.

3900.

- Inclusief service? - Ja, maar geen fooi.

Geef geen fooi.

- Goed? - Ja, dank je wel.

Langzaam...

Er is niemand thuis. Het is kerstmis! Regina heeft een vrije dag.

En Pierre is nog niet teruggekeerd.

Je voelt warm aan. Trek je kleren maar uit.

Hoe voel je je?

- Voel je je beter? - Ik heb dorst.

- Mevrouw Marse, luister naar me. - Ben jij een muzikant?

Nee mevrouw, ik ben Engels.

Mijn naam is William Roberts. Ik ben een marine officier.

O ja!

- Oh, je spreekt Engels! - Nee.

Mevrouw, ik moet met u praten.

- Ja, ik heb je herkend! - Ik?

Je bent naar de Blue Bar geweest! Wat was jij daar aan het doen?

Verwachtte je Pierre? Maar hij kwam niet!

Waarom ben je mij gevolgd, tot aan mijn huis?

Mevrouw ik moet u iets heel delicaats zeggen.

O ja. O ja... Weet je waar Pierre is?

Zeg nu niet dat je niet weet waar hij is.

- Helaas, ik weet waar hij is. - Nou dan.

Zeg hem dat ik alles vergeten ben wat voor scène ik heb gespeeld deze namiddag.

Dat ik nooit meer jaloers zal zijn.

Omdat ik jaloers was.

- Op Helen. - Helen?

Ze is zijn assistent. Alsof je het niet wist!

Hij heeft haar ontslagen om mij een plezier te doen.

Maar hij vergaf me niet. Daarom heeft hij mij verlaten! Oh, breng hem terug naar mij!

Wat wilde je me vertellen?

- Mevrouw Marsay! - Ja?

Niets.

Luister, laten we wat whisky drinken terwijl we op Pierre wachten!

Haal wat ijs. Het ligt in de keuken.

U kunt beter koffie drinken, mevrouw!

- Oh nee... - En erg sterke!

- Nee, ik hou niet van koffie! - Ik zal het voor je klaarmaken.

Ga nu zitten, ga zitten... Ga zo zitten.

Dat is beter. Waar is de keuken?

Oké, ik zal het zelf zoeken.

Pneumatische postbrief voor mevrouw Marse. Ben ik juist?

Ja.

Dank je wel, meneer. Vrolijk kerstfeest!

- Was het Pierre niet? - Nee.

- En wat was het dan? - Een brief voor jou.

Dit is van Pierre!

Van Pierre! Oh, ik kan het niet openen...

- Ik kan niet! - Neem me niet kwalijk.

Lees het. Ik kan vandaag niet...

"Lucienne! Ik ben net aangereden door een auto."

Een ongeval? Maar is het ernstig?

"Niets ernstigs. Ik werd naar het ziekenhuis gebracht

om een ​​röntgenfoto te maken. Maak je geen zorgen."

"Ik ben morgenavond thuis. Neem voorlopig een

glas. Ik wil dat we een vrolijk kerstfeest hebben!"

"Lucienne, lieverd! Ik hou van je. Pierre"

En hij schrijft niet waar hij is?

Oh, mijn Pierre zal naar huis terugkeren! Hij houdt van me!

Oh, een ongeluk!

Maar... maar hoe laat is dat gebeurd en wanneer?

Het telegram is verzonden vandaag om 19 uur.

Om 19 uur... maar... maar wanneer was het ongeluk dan?

- Om 18 uur. - Arme Pierrot!

Ik hoop dat alles goed komt.

Blijkbaar niets ernstigs want hij kon nog een brief schrijven.

Hij schreef naar mij dus hij houdt nog steeds van me?

Drink een glas dag terwijl je wacht op mij.

Ik moet drinken om hem te plezieren!

Als hij erachter komt dat ik niet heb gedronken zal hij kwaad zijn.

Mevrouw, u heeft al gedronken. Nu moet je rusten!

- Oh, hij is het! - Hier. Zet je maar neer.

Ziezo...

Wees, mevrouw, een braaf meisje.

- Weet je zeker dat alles goed komt? - Ja zeker!

- Probeer te slapen. - Natuurlijk komt alles goed!

We houden van elkaar!

We houden van elkaar...

Hier is Pierre Marse. Ze brachten het me rond 18 uur.

- Hij is het toch? - Ja.

- Is het uw familielid? - Nee.

- Een vriend? - Min of meer.

Nog een slachtoffer door het verkeer.

- Doden jullie er ook veel in Amerika? - Ik weet het niet, ik ben Engels.

- Zijn we klaar? - Ja. - Oké.

Ik verzeker je zuster, zijn achternaam is misschien verkeerd gespeld?

Nee, juffrouw, er is hier niemand die op Marsay lijkt.

Maar een man van een jaar of 40, hij werd aangereden door een auto.

Werd hij naar een andere plaats gebracht?

Sorry.

- Herken je mij? - Volgens mij wel, ja.

Aan het eind van de dag kwam ik naar het huis

van Marsay's, op dat moment kwam je net buiten.

- Wat doe jij hier? - En jij?

Ik kwam om het nieuws over Pierre te horen.

- Nieuws? - Wel, ja.

- Hij is aangereden door een auto. - Ongelooflijk!

- En hoe voelt hij zich? - Ik weet het niet.

Ik dacht dat hij hierheen was gebracht. Maar nee.

Waarom hier?

Hij heeft jou ook een brief gestuurd per pneumatische post?

Een brief?

Heeft hij dan geen brief gestuurd per pneumatische post? Dus...

- Hoe wist je dat hij hier dan lag? - Omdat hij een ongeluk heeft gehad.

Hoe wist u dat? Uw intuïtie? Uw voorgevoel?

- Wat maakt het jou uit? - Hoe wist je waar zijn auto was?

- Zijn auto? - Ja.

Jij bent naar hier gekomen met zijn auto! En waar heb je de auto gevonden?

Misschien op de weg van Jean-Baptiste Clement?

- Je hebt me bespioneerd! - Toevallig.

- Bent u toevallig van de politie? - Politie? Direct grote woorden!

- Ik heb nog een vraag. - Laat me alstublieft!

- Wie ben jij voor Marsay? - Zijn assistent.

Ik wist niet dat dit tegenwoordig zo heet. Waarschijnlijk een heel leuke job, niet?

Foert!

Je hebt me nog geen antwoord gegeven. Hoe wist je dat Marsay een ongeluk had gehad?

- Laat me met rust, of ik bel... - De politie?

Er is maar één ding die je niet weet. Pierre Marsay is dood!

Dood! hij wierp zich onder mijn wielen. Nochtans reed ik langzaam.

Zoals een getuige zei: hij deed het met opzet!

Opzettelijk? Wat wil je zeggen?

Je bent heel erg mooi.

Uw schoonheid rechtvaardigt de jaloezie van mevrouw Marsay.

Waarom? Heeft Lucienne dit met jou gedeeld?

- Lucienne heeft geen geheimen voor mij. - Nu begrijp ik alles.

Je hebt geluk. Maar ik begrijp er niets van.

Maar ik ben erg slim. Voor een Engelsman.

Ik realiseerde me zelfs dat hij met opzet zichzelf voor mijn wielen had gegooid.

Maar waar is hij? Weet je dat? Ik moet met hem praten.

Ik herhaal het nog eens, hij is dood! Hij werd overgebracht naar het mortuarium.

Hier zullen we de wegen niet zomaar scheiden!

Ik hou van mist in Londen. In Parijs wil ik duidelijkheid.

Kunt u mij vertellen waarom hij zelfmoord heeft gepleegd, onder mijn wielen!

- Ik luister naar jou! - Ik heb je niets te zeggen.

Uitstekend!

- Ben je gek geworden? Het is verboden! - Ik bel de politie!

Nee! Nee, ik smeek het je, ik kan er niet meer tegen, ik ben wanhopig!

Ik zal je alles vertellen.

We worden redelijk.

Ik ben trouwens geen complete idioot.

Marsey smeet zichzelf opzettelijk onder mijn

wielen. Vervolgens wordt hij in dit ziekenhuis

opgenomen. Ik kan enkel maar één ding bedenken,

jij hebt één uur na zijn dood de brief opgestuurd.

Tot op dit moment is alles duidelijk. Maar waarom al deze komedie?

Hij wilde zijn vrouw verlaten.

En om van haar af te komen smijt hij zichzelf onder mijn auto?

Dit is onzin!

- Het was zijn idee. - Had hij zo veel van die ideeën?

Ik was bij hem thuis toen ze dit brachten.

Lucienne! Wat zij zei?

Ze weet nog niets. Ze had teveel whisky op.

- Bij haar thuis? - Wat?

Whisky! Heeft ze thuis gedronken?

Nee. Waarom? Toen ik haar verliet, sliep ze.

Dus je begreep er niets van?

Je begrijpt niet dat hij zijn vrouw wilde vermoorden?

Hij wilde dat iedereen dacht dat ze zelfmoord had gepleegd.

We moesten samen vertrekken, na de begrafenis.

Hij is er mij ééntje! Maar nu vermoordt hij haar niet. Ze is nu veilig.

In veiligheid? En dit? Wat is dit?

Een doos met pillen.

Een doos?

Ijsvormig.

Hij goot gif in zo 'n ijsvormig doosje. Hij bevroor het allemaal.

- Het gebeurde in mijn huis. - Ga door!

Deze namiddag provoceerde hij een groot schandaal.

Lucienne dacht dat ik er altijd voor iets tussen zat.

Hij ging weg en sloeg de deur toe.

Voordat hij wegging, verving hij de ijsvorm uit de vriezer

naar een ander, waarin het gif zat.

En dan?

Sinds haar huwelijk niet zo goed gaat drinkt mevrouw Marsay veel whisky.

Als ze haar whisky drinkt, drinkt ze dat toch met ijsblokken, niet?

Het zou enkel geholpen hebben toen ze alleen thuis was.

Zelfmoord!

Wat is het verband tussen uw ontslag en dit stomme ongeluk?

Een alibi! De bediende had een vrije dag vanwege kerstmis.

Pierre zou haar dood teruggevonden hebben in hun huis.

Hij zou de ijsvormen terug verwisseld hebben

en de pillen naast het lijk gelegd hebben.

Kennelijke zelfmoord. Een onweerlegbaar alibi.

De perfecte moord.

Alleen, de moordenaar stierf zelf voor het slachtoffer.

Het vergiftigd ijs is nog steeds in haar huis aanwezig!

Daarnet vroeg ze nog naar whisky! O mijn god! We moeten voor maken!

Mevrouw Marsay!

Hoe laat is het nu?

- Middernacht! - Middernacht?

Het uur van de misdaad. Alsjeblieft, whisky! Ik heb nogal dorst!

Eerste misdaad: 1457. Volgens de Italiaanse kronieken van Stendhal.

Tweede misdaad: 1885.

Derde misdaad: 1913.

Vierde misdaad: 24 december 196...

Nederlandse ondertitels: BuStEl voor www.frenchmoviesubs.eu - 2020