Original subtitles

't Is hier doodstil.

Dat bevalt me niks.

Hem ook niet.

Waar zou iedereen wezen? - Geen idee, en ik wil 't ook niet weten...

zolang ze maar wegblijven.

Handen omhoog.

Als iedereen netjes meewerkt, vallen er geen gewonden.

Wat is hier aan de hand?

Houd je ogen open.

Hij wil gaan.

Ik ook.

Wou je gaan? Zei je dat werkelijk?

Nu nog steeds?

Dit is onze geluksdag, jongens. Hier wacht ik al m'n hele leven op.

Ben je gek geworden? - Kom maar 's kijken.

Kom maar 's mee.

Kalm aan. Niet schrikken.

Pak maar. Tast maar toe. Vul de zakken maar.

Stop ze maar vol. Allemaal grote biljetten.

Laat 't kleingeld maar liggen. - Je eerste klus en nu al met pensioen.

Nu kan ik die boerderij kopen. - Wat ga jij ermee doen?

De rest van m'n leven zitten en vissen. En jij?

Hij is binnen 'n week alles kwijt aan de vrouwtjes.

'n Week is overdreven. Minstens een maand.

De mijne is vol. - Die van mij ook.

Er ligt nog veel meer, jongens. Prop het in je hemd.

In je broek.

Onder je hoed.

Vullen maar. Dit is 'n eenmalig buitenkansje.

Niks laten liggen.

Niks of niemand te zien.

Misschien een epidemie.

Volgens hem houden ze 'n siësta.

Zeg 'm maar dat dit Amerika is en we geen tijd hebben...

om 's middags op onze luie reet te gaan liggen.

Verdomme. - Wat is er?

Kijk daar.

We rijden gewoon rustig door.

Alles goed?

Is er iets?

'n Nachtmerrie.

Hij zegt dat 't van al die chilipepers komt.

We krijgen morgen 'n drukke dag. Stop met dat geklets.

Buck?

Denk je dat 't de moeite waard wordt?

Ja.

Waar droomde je over? - Nergens over.

Weet je 't niet meer?

't Moet iets ergs geweest zijn. - Ik weet 't niet meer.

Ga slapen.

Ik heb nog nooit een bank beroofd met 'n maagd.

Nog nooit 'n bank of 'n meisje van haar onschuld beroofd.

Laat die jongen met rust. - Geeft niks.

Graham kent er wel 'n paar die je willen helpen. Toch?

Je bent 'n lul. - Genoeg nu.

Hij zegt dat je nerveus klinkt.

Rustig...

Hoe is dat gebeurd?

Konijnenhol.

We hebben u aan 't raam gezien.

Mooi optrekje heeft u hier. - Kan ik u helpen?

Mijn partners en ik zijn op weg naar Gladstone voor 'n zakenbespreking.

Helaas heeft 't paard van deze heer zijn been gebroken onderweg.

We hebben 'n paard nodig. Heeft u er een?

We betalen goed.

Ik heb geen paarden te koop of te leen.

Waar is die stal voor? - Paarden.

Mijn personeel is ermee naar de stad.

En wat is dat dan?

We hebben ook koeien.

Ik ga even kijken.

Als ie daar een paard aantreft, zult u 'n boete moeten betalen.

Voor 't liegen.

Spreekt u Mexicaans? - Gelukkig niet.

En?

Geen paard te zien.

We hebben toch wat gehoord. - 't Was een koe zoals ze al zei.

We kunnen nergens anders meer een paard krijgen.

Twee man op één paard is te lastig.

Ik vrees datje niet mee kunt, Graham. - Dat is echt pech hebben.

't Is niet anders. Jij wacht hier.

We nemen 'n paard voor je mee als we terugkomen.

Kunnen we 't met z'n vieren af?

Als ik twijfels had zou 't niet doorgaan.

Hij deelt niet mee.

We delen door vier. Wie 'm wat wil geven mag dat doen.

Hij heeft nog nooit 'n koe zo horen trappen.

En ik ook niet.

Noem je me 'n leugenaar? - Ik zeg niks.

Ik ga zelf even kijken. Wellicht heb je je vergist.

Gaan kijken is hetzelfde als mij 'n leugenaar noemen.

Met z'n vieren lukt 't nog wel...

maar niet met drie.

We praten later wel verder. - Wanneer je maar wil.

't Is nu middag.

Als alles goed gaat, zijn we rond drie uur terug.

Ik hou me gereed. - Zij heeft alles gehoord.

Ik hou 'r wel in de gaten. - Daar ben ik van overtuigd.

Dat paard is m'n lievelingsdier. Bedankt voor 't liegen.

Een man als ik kan nu eenmaal niet anders.

Beeldig.

't Huis.

Dank u.

Doet me aan de huizen van voor de oorlog denken. Zoals 't mijne.

U bent dus niet altijd 'n bandiet geweest. - Ik was kolonel in 't leger van generaal Lee.

Toen ik thuis kwam lag alles in puin.

Trof er 'n plunderaar aan...

en schoot 'm dood.

Zo ben ik in dit leven terechtgekomen. Neem me niet kwalijk.

U hoeft zich niet te verontschuldigen.

Wie wonen er hier nog meer?

Edna en Sam verzorgen de boel hier maar hebben vrij vandaag.

Ze zijn naar de stad.

En uw man? - Die is er ook niet.

Waarheen en voor hoelang? - Hij is twee jaar geleden gestorven.

Gecondoleerd. - Dank u.

't Spijt me, maar ik moet 't huis doorzoeken...

om er zeker van te zijn.

Dat begrijp ik. Als u wilt ga ik u voor.

Als u zo vriendelijk wilt zijn.

De salon.

Pardon...

Daar is de keuken.

Wat is dit hier? - De muziekkamer.

Hij is niet meer gebruikt sinds de dood van m'n man.

Momentje.

Wat is daar? - De kelder.

Daar staan inmaakglazen. Er ontploft er wel eens een.

Ziet u wel? - Ja.

Laat me dan los.

Meneer...

Ja?

Zou u uw hand willen weghalen?

Mijn excuses.

Ik dacht even aan 't verleden, en aan iemand die me dierbaar was...

We gaan verder met de rondleiding.

Hoeveel kamers? - Ik heb ze nooit geteld.

Ik heb liever niet dat u hier binnengaat. - Waarom niet?

Om persoonlijke redenen. - Wat is dat voor 'n kamer?

Ik geef u m'n woord dat er niemand is. - Wat is dat voor 'n kamer?

'n Slaapkamer.

Ik geloof u op uw woord, maar ik moet mezelf overtuigen.

Waar is de sleutel?

Ik val niet graag met de deur in huis. - Goed dan.

Na u.

Maak open.

Die ook.

Van wie zijn die? - Niet aankomen.

Van wie zijn ze? - Van meneer Starbuck.

Wie is dat? - M'n man.

U zei dat ie dood was. - Dat is ie ook.

Waarom ligt dat hier dan?

Meneer Starbuck stierf toen hij terugkwam uit de stad.

Sindsdien ligt dit hier.

Ze zullen nooit meer aangeraakt worden.

Hoe kunt u hier dan slapen?

Ik slaap hier niet meer.

En nu wil ik het er niet meer over hebben.

Waarom maakt u er dan zo'n museum van?

U bent 'n mooie vrouw...

die hier opgesloten zit in de bloei van haar leven.

Dat is 'n misdaad tegen de natuur. - Wat is er met die nette heer gebeurd?

'n Heer red een dame in nood...

en u zit in hogere nood dan wie ook.

Uw zorgen zijn onterecht.

Ik leid 'n heel plezierig leven.

Waarom huilt u dan?

't Spijt me. Bent u in orde?

Ik ben duizelig. - Kan ik iets voor u halen?

Er staat cognac in de bibliotheek.

Ik ben zo terug.

U voelt zich al beter zie ik.

Handen omhoog.

Voortreffelijk.

Meneer Starbuck heeft me leren schieten. En ik ben goed.

Amen.

Uw man was 'n gelukkig mens.

Doe je holster af en laat 'm vallen.

Doe wat ik zeg.

Daar zitten.

Handen op je hoofd.

Niet schommelen.

Ja, mevrouw.

Als je 'n spier vertrekt, schiet ik.

Ja, mevrouw.

Als je denkt datje me kunt afleiden...

heb je verkeerd gedacht.

Ik zou niet durven. - Waarom staar je me dan zo aan?

Ik mocht me toch niet bewegen? - Daarmee bedoelde ik nietje ogen.

Je mag kijken waar je wil. - Dank u.

Je staart nog steeds. - Ik mocht toch kijken waar ik wilde?

Ja, maar niet naar mij.

Ik heb al lang niet meer in zo'n bed geslapen.

Is die oude man daar uw vader?

Die oude man is meneer Starbuck. Wijlen m'n man.

M'n ogen zijn niet meer zo best. Ik zag 'm aan voor...

rond de 60.

Hij was 45.

Dan zijn m'n ogen nog slechter als ik dacht.

In de gevangenis hebben ze wel 'n bril voor je.

Weet u al hoe u me daar gaat krijgen? - Nee.

M'n vrienden zijn rond drie uur terug, en dit zou erg beschamend voor me zijn.

En erg gevaarlijk voor u.

Ik bedenk wel iets.

Weet u wat ik denk? - Nee, en ik wil 't ook niet weten.

Ik denk dat u al 'n plan heeft.

U verwacht bezoek.

U verwacht ieder moment iemand aan de deur.

U houd me gewoon aan 't lijntje. - Denk watje wil.

Ik weet 't zelfs zeker. En weet u waarom? U bloost.

Wees stil. - Zo rood als 'n biet. Steeds roder.

Wat doe je?

Kijken of u niet nog meer wapens heeft.

Oh, m'n God.

Genoeg.

Als u zich wilt vergrijpen aan 'n onschuldig lichaam...

dan ga uw gang.

Ik ga niet reageren. Wat u ook doet, ik beweeg niet.

Ik sluit m'n ogen.

Ik open ze niet totdat u klaar bent.

't Is dominee Cabot. - Geen geluid.

Als ik niet open doe, komt hij kijken wat er is.

Dan is ie een dode man. - Hij heeft vijf kinderen.

Laat me 'm wegsturen. - Of hem waarschuwen en weglopen.

Ik geef je m'n woord.

Net als voorheen met die cognac?

Toen heb ik je m'n woord niet gegeven. Nu wel.

Ik zal 'm wegsturen zonder hem te waarschuwen...

of weg te lopen. Dat zweer ik.

En je komt uit vrije wil terug?

Nou?

Ja.

Denk aan de vijf kinderen.

Goedendag, mevrouw Starbuck. - Goedendag, dominee.

Ik maakte me al zorgen. - Ik lag even op bed.

Ik voel me niet zo lekker.

Kunnen we onze afspraak verzetten? - Natuurlijk wel.

Zal ik de dokter halen? - Dat is niet nodig.

't Lijkt wel of u koorts heeft. - 't Valt wel mee.

Weet u 't zeker? - Ja.

Ik hoop dat u snel beter bent. - Dank u. 'T Zal wel goed komen.

Tot ziens.

Dominee...

Ja?

Wat is er? - Ik zie u zondag.

Als God 't wil. Tot ziens.

Hij is weg. - Waarom ben je niet weggelopen?

Omdat ik m'n woord heb gegeven. - Hoera voor jou.

Als je je nog steeds aan me wilt vergrijpen...

dan doe ik m'n kleren uit zodat ze niet bederven...

en we deze vieze aangelegenheid zo snel mogelijk gehad hebben.

Nee.

Je wilt niet dat ik me uitkleed?

Er gaat niets gebeuren. - Je bent van gedachten veranderd.

Dat wil ik je graag laten geloven, maar de waarheid is anders.

Ik begrijp niet watje bedoelt. - Misschien beter van wel.

Wil je er over praten? - Nee.

Er over praten helpt vaak.

Al zou ik er over willen praten, dan kon ik 't niet verwoorden.

Probeer.

Ik krijg 't niet omhoog.

Pardon?

Ik kan geen erectie krijgen.

Weet je wat 'n erectie is?

Nu ben je van streek.

Ben ik niet. - Jawel.

Nee. Ga alsjeblieft verder.

Sinds zeven jaar...

sinds m'n geliefde heenging...

kan ik de liefde niet meer bedrijven.

Sindsdien heb ik geaccepteerd dat ik een eunuch zal blijven.

Weetje wat 'n eunuch is? - Ik geloof van wel.

Toen kwamen we bij dit huis...

en jij verscheen.

Toen ik jou zag...

voelde ik iets...

wat ik al tijden niet had gevoeld.

Ik zag jou en stond in vuur en vlam.

En toen klopte die dominee aan en doofde 't kaarsje.

Niet doen.

't Gaat niet anders.

Laat los. - Niet opgeven.

Laat los. - Je mag niet opgeven.

Wacht.

Alles goed?

Wat is er?

't Gevoel dat ik voorheen had...

volgens mij komt 't terug.

Zie je wel. Nooit de moed opgeven.

't Zal niet blijven. - Jawel.

Nee. - Probeer 't.

't Gaat niet. - Je moet. Alsjeblieft.

Nee...

het heeft geen zin.

Laat mij 's proberen.

Goed, maar 't zal niet helpen.

En nu?

Beter. Blijf proberen.

Hoe heet je?

Graham Dorsey.

Graham Dorsey, da's mooi.

En jij? - Amanda.

Da's ook mooi.

Graham? - Ja, Amanda?

Volgens mij ben ik verliefd. - Ik ook.

Ik heb tegen je gelogen.

Meneer Starbuck was 67 toen ie stierf.

Waarom trouwde je 'n oude man?

Ik kwam van 'n arme, prominente familie uit Boston.

Meneer Starbuck zocht 'n vrouw.

We werden aan elkaar voorgesteld en voilà.

Verdomme.

Ben je weer verdrietig?

Waarom?

Ten eerste, omdat we nog maar twee uur hebben.

Ten tweede...

misschien werkt je medicijn maar tijdelijk.

Aan de tijd kan ik niets veranderen. - En aan 't tweede probleem?

Graham?

Ik zie 'n zeilschip.

Waar? - Daar.

Zie je 't kasteel?

Nee.

De torens, de ophaalbrug, alles.

Dat daar?

Ziet eruit als 'n bank die we beroofden in Oklahoma.

Je hebt er zeker veel beroofd?

Oh ja. Veel.

Beroemde banken? - Zeker.

Ik had nog nooit van de Buck Bowers bende gehoord.

Die ouwe Buck is 'n sluwe vos.

Hoe beroemder de bende, hoe eerder ze worden gepakt.

Wij schuiven 't de James of Dalton bende in de schoenen.

Maar zij schrijven geschiedenis en jullie worden vergeten.

Wie geeft er om geschiedenis?

't Is het heden dat telt, en ik kan me geen beter heden voorstellen dan nu.

Ik ook niet.

Als ik nu zou sterven...

zou ik er niks om geven.

Ik blijf liever leven...

wat niet gaat lukken als ik niet snel iets te eten krijg.

Kom mee.

Momentje.

Alles goed?

Mijn hem.

Ik volg je.

Je zei dat je honger had.

Je man wist zich te kleden. - Bedien jezelf maar.

Ik ga iets te eten maken.

Hier in de eetkamer.

Wauw.

Wauw, jezelf.

Mevrouw...

Meneer...

Op die paar uur die m'n leven veranderd hebben.

Pardon?

Op die paar uur die m'n leven veranderd hebben.

Wat zei je nou?

Op die paar uur die m'n leven veranderd hebben.

Mag ik? - Tast toe.

Nog kip? - Nee, dank je.

Wijn? - Graag.

Ik ben de servetten vergeten. - Nergens voor nodig.

Nog maar één uur te gaan.

Ik voel me opeens erg verdrietig.

Dat kan later ook nog.

Je hebt gelijk.

Kom mee.

Wat ga je doen? - M'n leven voortzetten.

Ik help je.

Ben je klaar? - Waarvoor?

Om te dansen.

Waarom moeten we scheiden? Stop met die bende en blijf hier.

Ik wordt gezocht. - We kunnen overal ter wereld heen.

Ik heb geen geld. - Mijn man liet me 'n fortuin na.

Ik zou niet willen dat 'n vrouw me moest onderhouden.

't Zou slechts tijdelijk zijn totdat je 'n zaak had opgebouwd.

Ik weet zeker dat je zou slagen.

Ik weet wel welke zaak ik zou willen hebben.

Welke? - Een bank.

Serieus.

Voordat je 'n bank beroofd, moet je 'm bestuderen.

En daar ben ik door de jaren heen goed in geworden.

Ik heb familie in 't bankwezen in Boston.

Zou je de bende niet missen? En het opwindende leven?

Misschien. Maar dat wil er wel op wagen.

Ik ook.

Stop. - Nee.

Ik val flauw.

Wat is er? - Ik hoor iets.

't Is Cody Taylor. De buurjongen.

Hij heeft haast.

Hij komt hierheen.

U had 't moeten zien. Zoiets heb ik nog nooit gezien.

Cody, vertel 't zo rustig mogelijk.

Ze beroofden de bank. Vier man. Dat probeerden ze tenminste.

Maar iemand begon te schieten. 't Was net vuurwerk.

En schieten, en rennen, en schreeuwen. Ze vluchten alle kanten op.

Een ervan, 'n Mexicaan, werd tussen z'n ogen geraakt.

Wat gebeurde er met de rest?

Die werden gevangen. Ze worden om vijf uur opgehangen.

Heeft u dat wel 's gezien? - Nee.

Ik ging m'n ouders halen, en dacht dat u 't ook wel wilde zien.

Dat was erg aardig van je.

U moet maar opschieten, anders mist u 't nog.

Dit moet erg voor je zijn.

Je ziet er niet verdrietig uit.

Ze zeggen toch altijd: "Een geluk bij een ongeluk".

Wie moet dat nu geluk brengen? - Ons. Jij en ik.

Zonder bende kan ik hier blijven.

Ik ben verbijsterd dat je niets om je vrienden geeft.

Als bandiet leer je om realistisch te zijn en niets te verspillen.

Er is nog niets verspild. - Hoe bedoel je?

Ze worden pas om vijf opgehangen. Je kunt nog iets doen.

Zoals?

Weet ik veel. Maar je kunt toch niet stil blijven zitten en niets doen?

Die neger kan me niet uitstaan, en dat joch ken ik pas 'n paar dagen.

En Buck Bowers dan? - Hij is oké, maar ik pleeg geen zelfmoord.

Wat ik zou doen als ik naar die stad ging.

Je zegt dat voor mij. - Nee.

Jawel. Je hart is gebroken...

maar je onderdrukt je gevoelens vanwege je liefde voor mij.

Je hebt gelijk.

Als jij er niet was geweest zou ik ze gaan redden.

Ga. - Wat?

Probeer ze te redden.

Anders kun je 't jezelf nooit vergeven en ga je mij ervoor haten.

Nee hoor. - Jawel. Ga nu voordat ik zwak wordt.

Ik heb geen paard. - Pak mijn paard maar.

Je lievelingsdier? Ik zou niet... - Ik sta erop. Ga nu.

Voorzichtig.

Veel geluk. - Ik zal m'n best doen.

Oh, m'n God.

Je kleren.

Je vergat je om te kleden.

Oké paardje. We gaan 'n mooie wei zoeken...

en 'n lekker lang dutje doen.

Oh, m'n God.

DOKTER VINGER - TANDARTS PIJNLOZE BEHANDELINGEN

Kleren uit.

Je kleren. Doe ze uit.

Niet verkeerd. Omdraaien.

Goedendag.

Kunt u me de weg naar de stad wijzen?

Jij hebt wel lef om je hier nog te vertonen.

Dit moet 'n vergissing zijn. - Precies. En jij hebt 'm gemaakt.

Dokter Vinger...

Vanwege 't verwijderen van gouden tanden...

en deze te vervangen door goedkope troep...

veroordeel ik u tot 'n jaar cel.

Ik ben niet Dokter Vinger. - Voer 'm af.

Ik ben niet Dokter Vinger.

OVERVAL VERIJDELD

GLADSTONE BANK OVERVALLEN DOOR BUCK BOWER BENDE

Hoe voelt u zich?

U heeft ons laten schrikken.

Hoelang lig ik hier al? - Drie dagen.

Maak de gordijnen open.

Wat heb ik gemist?

Alle doden, burgers en bandieten, zijn begraven.

En degene in 't kostuum?

Eén van hen zei dat ie hier was, maar ze zijn 'm onderweg tegengekomen.

Heb je niets beters te doen? - Nee, hoezo?

Toch wel. Neem me niet kwalijk, mevrouw.

Wat is er?

Nou...

Die man in meneer Starbucks kleren...

en u in die baljurk...

plus hoe u flauw viel bij 't zien van z'n lichaam...

Ik schaam me nergens voor.

't Maakt Sam, mij en de Goede Heer niet uit.

Maar wat gaat u tegen de mensen in de stad zeggen?

Laat Sam de koets klaarmaken. Ik ga naar de stad.

Goedemorgen, meneer Hall. - Wat kan ik voor u doen?

Postzegels, alstublieft. - Hebben we niet.

Hoe bedoelt u? Wat is dit voor 'n postkantoor?

Dit is 'n Amerikaans postkantoor.

Met respect voor God en de Tien Geboden.

Je hebt wel lef.

Ze gaat huilen.

Hoe meer je huilt, hoe minder je pist.

Wie gaf je de beste rit?

Hoe was die Mexicaan?

Wellicht hebben jullie gelijk.

En moet ik gestraft worden.

Maar laat 't dan om de juiste reden zijn.

De man in 't kostuum was Graham Dorsey.

Ik had 'm nooit eerder gezien, en zal 'm nooit weer zien.

Maar ik hield van 'm...

zo intens als 'n vrouw maar van 'n man houden kan.

En ik schaam me er niet voor.

Die paar uur hebben m'n leven weer zin gegeven.

Ik zou ze voor niets ter wereld ruilen of ze ongedaan willen maken...

ongeacht wat hier gebeurt.

Dus...

ga jullie gang.

Wat is er gebeurd? - Doet er niet toe. Pak de koffers.

Zie je iets. - Niets tot nu toe.

Blijf opletten. - Doe ik.

Laat mij maar.

Daar zijn ze.

Ze komen. Daar komen ze.

We komen in vrede.

Dat interesseert me niks. Ga van m'n land af.

Hebben jullie nog niet genoeg gedaan?

We komen ons verontschuldigen. - Waag 't niet dichterbij te komen.

De dominee heeft gelijk, wat we deden was verkeerd.

We keuren omgang met bandieten niet goed, maar we bewonderen eerlijkheid en durf.

En daar heeft u genoeg van getoond vanmorgen.

Wat u zei over van hem houden...

ongeacht de gevolgen...

heeft me diep geraakt.

Dit is meneer Foster, een schrijver uit New York.

Ik had vanmorgen het geluk om op te vangen wat u zei.

Ook ik was er door geraakt.

Met uw toestemming en medewerking...

zou ik graag een boek willen schrijven over deze ervaring...

om 't met de rest van de wereld te delen.

Ik bestel 't alvast. - Gefeliciteerd.

Ik kan haast niet wachten.

Waar moet ik beginnen?

Bij 't begin.

Ik hoorde paarden.

Ik keek uit 't raam en zag vijf mannen mijn richting uitkomen.

Hoe kon ik weten dat m'n leven zou veranderen door één van hen?

Graham Dorsey? - Ja.

Beschrijf 'm.

Lang. Goed uitziend.

Hoe lang? - Erg lang.

Hoe goed uitziend? - Enorm goed.

NEGENDE DRUK NU OP VOORRAAD

Goedemorgen, meneer Hiram.

Wat hebben jullie? - Heeft u dit al gelezen?

Kent u 't stuk over die wals waar Amanda op danste?

Wij hebben er 'n tekst bijgemaakt. - Laat maar 's horen.

Sommigen hebben 'n heel leven

anderen slechts 'n dag

liefde meet je niet op deze wijze

niets is voor eeuwig, eeuwig is 'n leugen

al dat we hebben is hallo en tot ziens.

't gaat niet om de lengte van de bron

't gaat niet om de breedte van de hemel

't gaat om de tijd

tussen hallo en tot ziens.

"Als je je nog steeds aan me wilt vergrijpen..."

"dan doe ik m'n kleren uit zodat ze niet bederven..."

"en we deze vieze aangelegenheid zo snel mogelijk gehad hebben."

"Toen onze hartstocht wat bekoeld was, lagen we naast elkander."

"Volgens mij ben ik verliefd." "Ik ook.", zei Graham.

Praat 's wat harder, alsjeblieft.

"Met zijn hand op m'n borst, schopte hij de brandende kaars..."

Hé, jullie daar.

Ik heb dit boek toch ten strengste verboden.

"Ooit gehoord over de Union Pacific treinroof..."

"De Rock Creek bankroof, de Northfield overval..."

"of de Diablo postkoets klus'?", vroeg Graham.

"Ja.", Zei ik.

"Maar ik dacht dat de James en Dalton broers hiervoor verantwoordelijk waren."

"Dat dachten ze allemaal.", zei Graham.

"Maar wij waren het, de Buck Bowers bende."

Wat valt er te lachen?

Wat 'n onzin.

Toevallig ben ik bij enkele van die klussen erbij geweest.

Graham Dorsey was een van m'n beste vrienden.

Wat zeg je daar van?

Daar doe ik 't voor.

Ga verder.

"Onze handen zochten elkaar, toen we daar zo lagen."

"Dit is 't mooiste moment van m'n leven.", zei ik.

Hoe lang moet je nog? - Nog 43 dagen.

Wat ga je dan doen?

Je zou 't toch niet geloven.

WELKOM IN GLADSTONE

WAAR DE BUCK BOWERS BENDE AAN HUN EINDE KWAM

EN DE ROMANCE TUSSEN GRAHAM EN AMANDA BEGON

HIER WERDEN ZE OPGEHANGEN

BEKIJK GRAHAM DORSEY'S GRAF

HIJ WAARDEERDE VRIENDSCHAP MEER DAN ZIJN LEVEN

"RUST ZACHT LIEVE PRINS"

HUIZE STARBUCK RONDLEIDING TWEEMAAL DAAGS

Hoeveel, meneer? - Eén.

Daar gebeurde het...

het liefdesverhaal van de eeuw.

Huize Starbuck. We mogen niet in 't huis...

maar we mogen wel het terrein bekijken.

Niet verlegen zijn.

Dat is ze.

't Dier dat verantwoordelijk was voor de gebeurtenissen van die dag.

't Dier dat Graham Dorsey naar de redding van z'n vrienden droeg.

De rit die hem wereldberoemd heeft gemaakt.

Dames en heren...

een minuut stilte graag ter ere van Graham Dorsey.

Daar zwommen ze...

en lagen ze zij aan zij starend naar de hemel.

Ik vraag uw aandacht voor de 2e verdieping.

Daar is de slaapkamer.

Ik zie aan uw reactie dat u 't boek heeft gelezen.

Ik hoef u dus niet te vertellen wat zich daar heeft afgespeeld.

Kijk, u heeft geluk.

Dat is haar. - En dat moeten Edna en Sam zijn.

Inderdaad.

Hoe maakt u 't, meneer Taylor? - Goed. En met u?

Uitstekend.

Ik hoop dat u zich allen vermaakt. - Ja, dank u.

Aardig van u dat we mogen kijken.

Als u hetzelfde had meegemaakt, zou u het ook met ons delen.

Als u 't niet erg vindt... - Maar natuurlijk.

Dank u.

Mag ik die even lenen? Als u deze ook zou willen signeren?

Dank u. - Graag gedaan.

Tot ziens.

Prachtige vrouw.

Inspirerend.

Als de rondleiding u bevallen is, hoop ik dat u 'm wilt aanbevelen.

Goedemiddag.

Goedemiddag.

U wenst?

Ik ben de groep kwijtgeraakt.

Ik vroeg me af of ik u lastig kon vallen...

voor 'n glas water voordat ik richting de stad loop.

Natuurlijk, kom binnen.

Neemt u even plaats. - Dank u.

Uw water.

Hier is 't dus allemaal gebeurd? - Ja.

Ik moet u iets bekennen.

Ik ben de groep met opzet kwijtgeraakt.

Zodat ik kon aankloppen en 'n kijkje binnen kon nemen.

Daar heeft u 'n lange wandeling voor over.

Voor het privilege om...

met u te spreken, om uit 'n glas uit uw had te mogen drinken...

zou ik helemaal naar Canada lopen.

Ik ben ontroerd.

U heeft geen idee wat uw verhaal voor me betekent.

Misschien wilt u nog wat rondkijken?

Ik wil me niet opdringen, maar iets wil ik graag zien.

Precies zoals u het in 't boek beschreef.

De vloeren, de stoelen...

De harp...

en de grammofoon.

Dat is dezelfde muziek.

Ja. 't Is sindsdien onaangeroerd.

Ik denk niet dat... - Wat?

Ik zou 't niet mogen vragen. - Alstublieft.

Zou ik 't mogen horen?

Goed.

U heeft geen bezwaar?

Ik had niet gedacht dat liedje ooit nog te willen horen.

Maar om een of andere reden, wil ik 't nu wel.

Mag ik deze dans van u?

Mag ik deze dans?

Stop.

U moet maar gaan.

En u moet maar niet schrikken. - Ik ben al genoeg geschrokken.

Ik wil u vriendelijk verzoeken om te vertrekken.

En als ik u nu eens zei dat Graham Dorsey nog leeft?

Dan zou ik zeggen dat u gek en vulgair bent.

En als ik 't kan bewijzen?

Als u niet onmiddelijk vertrekt, roep ik 't personeel.

Die zijn weggegaan.

Ik hoop dat u 'n sterk hart heeft? - Hoezo?

En wat zeg je nu? Kun je geen woorden vinden?

Ik ben 't. Graham.

Knijp maar.

Als u klaar bent met deze smakeloze grap, laat ik u uit.

't Is geen grap. Ik ben hem. Ik bedoel, ik ben Graham.

Ja, natuurlijk bent u hem. - Ik ben Graham Dorsey.

Mensen als u mag je niet tegenspreken.

Kom met me mee. Vooruit.

Kijk.

Wat ziet u? - Graham Dorsey.

Hoe lang bent u? - 1 meter 80.

Graham Dorsey was 1 meter 90.

Hoe zou u uw uitzien beschrijven? Inferieur? Gemiddeld? Superieur?

Gemiddeld.

Hij was de knapste man die ik ooit ontmoet heb.

Onzin.

Graham Dorsey was 'n heer, hij zou zoiets nooit zeggen.

Ik ben geen heer. - Dat is wel duidelijk.

Ik ben Graham Dorsey.

Ik begrijp dat je van streek bent, maar ik bén Graham Dorsey.

Ik weet waar je bent, in de kelder.

Die bloem heb ik bij de vijver geplukt. - Staat in 't boek.

We hebben drie keer de liefde bedreven. - Staat in 't boek.

De sleutel ligt onder 't standbeeld. - Staat in 't boek.

Je parfum is gemaakt van lelies. - Staat in 't boek.

Je had tranen in je ogen toen ik vertrok. - Staat in 't boek.

Wat doe je?

Ik laat je iets zien dat niet in 't boek staat.

Ik kijk niet.

Jij bent 't.

Jij bent hem.

Ik begrijp 't niet. Ik zag je lijk.

Oh, m'n God.

Dat is onmogelijk.

Ik zal 't allemaal uitleggen, nu eerst iets belangrijkers.

Dat is onmogelijk.

Toch is 't zo.

Oh, nee. - Wat, nee?

Niet dat. - Hoezo?

Als we dat doen, kunnen we geen afscheid nemen.

Hoezo afscheid nemen? We gaan naar Boston.

Toen waren de anderen er nog niet. - Welke anderen?

Iedereen die ons verhaal kent.

Wie geeft er om hen? - Ik.

En jij ook als je deze brieven zou lezen.

Deze is uit Japan.

Ze zeggen dat ons verhaal hen ontroerd heeft.

Hoera voor de Japanners. Kom liggen, dan gaan we verder met de echte jij.

Begrijp je 't dan niet? - Nee.

We zijn meer als onszelf.

Het "kleine ons" is uitgegroeid tot het "grote ons". We zijn niet onszelf.

Je spreekt blijkbaar Japans, want ik begrijp er geen snars van.

Wij moeten scheiden zodat ons liefdesverhaal...

dat door velen vergeleken wordt met Romeo en Julia...

een inspiratie zal vormen voor vele generaties.

Kijk dit boek: "Bankieren voor beginners".

Ik heb 't in de gevangenis 'n jaar bestudeerd en van jou gedroomd.

Kom liggen, en ik beloof datje niet meer aan de Japanners hoeft te denken.

Als ze ontdekken dat 'n andere man... - Ik ben geen andere man.

Ik ben Graham Dorsey. We gaan naar Boston, en ik wordt bankier.

Wat zou dat óns opleveren? - 'n Gelukkig leven?

Wil jij roem inruilen voor 'n gelukkig leven in Boston?

Let maar 's op.

Jouw naam wordt in één adem genoemd met die van Jesse James.

Ik sta ook bekend als 'n vent die impotent is.

Wat gelogen was zodat 't jou wat opleverde.

Weet je wat die reputatie voor 'n man bekent?

En nu moet die reputatie me tot in de eeuwigheid achtervolgen?

Maar ik ben er bereid toe als ik jou daarmee kan krijgen.

't Bankieren zou je gaan vervelen. Je bent en blijft 'n bandiet.

Jij weet niet eens wat dat is.

Smerig eten, viezigheid, reumatiek.

Als je niet stopt met die onzin, vertel ik de wereld de waarheid.

Dat de Buck Bowers bende maar 'n zielige vertoning was...

die al die grote dingen helemaal niet gedaan heeft.

Dat ik helemaal niet van plan was om ze te redden...

en dat ik ook helemaal niet die heer ben die jou wilde redden.

Ik droomde dat die overval mislukte, en wilde er gewoon tussenuit knijpen.

Volgens mij is dit chantage. - Volgens mij heb je gelijk.

Jij wint.

Wat?

Jij hebt de beste kaarten, dus ga ik me niet verzetten.

Ga je met mij naar Boston? - Ja.

Je geeft te snel op.

Ik zie de feiten onder ogen.

Ik heb verloren en probeer er nu 't beste van te maken.

Ik ben nog niet overtuigd.

Misschien helpt dit.

Als je niet onmiddelijk vertrekt, schiet ik.

Wat zullen de anderen denken? Die Japanners?

Ik zal zeggen dat je 'n inbreker was.

Je zou 't niet kunnen.

Geef me je woord dat je nooit meer terugkomt...

en nooit zult onthullen dat Graham Dorsey niet dood is.

Dan zorg ik ervoor dat je $20 per week krijgt voor de rest van je leven.

Dat doet me echt pijn.

$50.

't Is meer dan alleen bankieren en Boston...

Ik...

hou van je.

$100 per week en dat is m'n laatste aanbod.

Al waren 't er 1000.

Je haalt die trekker over...

of je gaat met me mee naar Boston.

Je bluft.

Als hier iemand bluft, dan ben jij 't wel.

Ik laat onze legende door niets verpesten.

Door niets...

"Al het vlees is gras."

"En alle goedheid daarin, is de bloem in 't veld."

"Het gras is verdort, de bloem is verwelkt."

"Maar 't woord Gods, zal eeuwig blijven klinken."

Wat 'n moedig en gelukkig gezicht hield ze de wereld voor.

Maar wat zal haar hart pijn hebben gedaan...

totdat uiteindelijk, niet in staat om verder te leven zonder haar geliefde...

ze besloot hem te volgen...

zij aan zij, tot in de eeuwigheid.

Allemaal eruit.

Opschieten.

Opschieten, dame.

Jij ook.

Red Roxy.

En wie mag jij wezen?

Graham Dorsey.

Graham Dorsey. We hebben samengewerkt.

Deze dromer denkt dat ie Graham Dorsey is.

Voor 't geval je 't had gemist, op 't bordje stond: "privé".

Ik ben 't...

Graham Dorsey.

Hoe gaat 't met je?

Je bent niet verbaast dat ik niet dood ben.

In deze handel kijkje nergens meer van op.

Drink je nog steeds Bourbon?

Je zei m'n favoriete woord.

Laat me 'n fles halen om je terugkomst te vieren.

Blijf niet te lang weg.

Graham Dorsey was 1 meter 90.

Hij was de knapste man die ik ooit ontmoet heb.

Ik bén Graham Dorsey.

Je krijgt nog meer als je dat ellendige lied niet meer zingt.

Hier.

Wil jij de legendarische Graham Dorsey beledigen?

De legendarische Graham Dorsey.

Graham Dorsey was niets beter, knapper of moediger dan mij.

Hij was slechts 'n stiekeme, bedriegende, liegende bluffer...

en een nul.

Trek je wapen.

Had ik al gedaan.

Mijn dierbaarste Graham... - Mijn liefste, Amanda...

Het is bijna drie... - Hoe de tijd toch vliegt...

Als de liefde me niet tegenhield, zou ik m'n kameraden gaan redden...

ongeacht de gevolgen.

Je moet 't doen. Ondanks mij...

anders zul je 't de rest van je leven berouwen.

Je moet.

Je hebt gelijk. Mijn hart breekt maar m'n roeping is duidelijk.

Vaarwel, geliefste. Vaarwel, mijn schat.

Zo is 't niet gegaan.

't Liet me koud wat er met Buck en de anderen ging gebeuren.

Zij heeft me gedwongen.

Ik ben de echte Graham Dorsey.

Ik zeg 't je, er is daar goud.

Ik heb 't met eigen ogen gezien. Met eigen handen gevoeld.

't Is daar. Goud.

Zoveel je wilt. Zo voor 't oprapen.

Water is zo vredig...

Graham Dorsey?

Ja.

We hadden je al verwacht. Welkom.