Original subtitles

De vlooienmarkt is open. We kunnen koopjes doen, ik zie al 'n tafel.

Hallo, Meg, voorzichtig! -Raak niets aan, alsjeblieft!

Raak alsjeblieft niets aan. -Doe ik niet.

Hoe gaat het?

Dit was geen goed idee. -Ik heb erger gezien.

En ze lijken te verhuizen. Daar zijn de buren vast blij om.

Ga je die kopen, papa? -Ja, ik knap 'm op voor in je kamer.

Dat zou niet zo lang moeten duren. -Ja, je bent zo'n goede schrijnwerker?

We kunnen je ooms werkplaats gebruiken, want we blijven toch even.

Ga je die paars verven? -Ik verf 'm in de kleur die jij wilt.

Kijk, mama! -Oh, kijk eens aan.

Ik had er zo een toen ik klein was. Hij heette Teddy.

Mag ik hem vasthouden?

Je heet Ricky, hè? Niet Teddy.

Hoeveel?

Dat is een heel bijzondere beer.

Wil je hem hebben, liefje?

We willen gewoon weten wat hij kost.

Voor deze jongedame is hij gratis.

Het enige wat ze moet doen, is 'm warm en veilig houden.

Hij is een familielid.

Hoeveel kost dit tafeltje?

Goed, uit de weg. Houd Meg in de gaten, dan doe ik het.

Ja, Uwe Tetris-Hoogheid.

Ik kan alles inladen, maar hebben we dit echt nodig?

Het huis staat al vol met oom Eli's spullen.

Hier. -Meen je dat, Beth?

Ik wil van het huis gewoon een thuis maken.

Waar wij ons thuis voelen.

Ik weet het, sorry. Ik had het niet mogen zeggen.

Ik weet dat het mijn schuld is dat we in deze situatie zitten...

en deel van m'n herstel is m'n schuld toegeven, dus...

Ik ben zo dankbaar dat je me steunt.

Ik heb geluk dat ik jou en Meg nog heb en...

Ik voel me er soms zo...

bang en waardeloos door, en reageer me af op jou en dat is niet eerlijk.

Het spijt me.

Het spijt me ook.

Nee, het is... -Beth.

Je bent een van de sterkste die ik ken.

We doorstonden moeilijke tijden, maar ik wist dat je beter zou worden.

Beth... ik hou ontzettend veel van je.

Ik ben zo trots op je. Wees alsjeblieft niet ongerust.

Ik ga nergens heen.

Meg! Waar is ze? Ze kent geen grenzen.

Het leven zal haar gauw genoeg grenzen tonen, wens d'r dat niet toe.

Dat doe ik niet, ik wil gewoon dat ze veilig is!

Hallo, Meg! Tijd om te antwoorden!

Meg!

Meg! Zeg iets! Wat is er gebeurd?! -Jack!

Heb je iets gegeten? Kijk me aan! -Wat is dat?

Help haar! Help! -Heb je iets gegeten? Vertel, help me!

Alsjeblieft. Wat is er gebeurd? -Doe iets, Jack! Doe iets!

Vertaling: Jenne Maes

ZES WEKEN LATER

Ik vind dat Meg een nieuwe therapeut nodig heeft.

Ashe lijkt haar niet echt te helpen. -Ik ben het met je eens.

Ik ben die onzin over dat "onrustmonster" zat.

Ja, toch? En ik wil kijken hoe het met haar maag is.

Ik had altijd buikpijn als kind.

Ik wil haar hier bij mij. Het is niet eerlijk dat jij altijd beslist.

Meg zei niets over buikpijn toen je ontslagen werd en we verhuisden.

Het voelt alsof het een tactiek is, ze redenen zoekt om thuis te blijven.

Oké, dus wat je eigenlijk wilt zeggen is dat het mijn schuld is.

Goed dan.

Ik weet 't niet, je hebt vast gelijk. Het is misschien best dat 't nu gebeurt...

Ik ben thuis als ze me nodig heeft. -Dat kunnen we missen als kiespijn.

We moeten dit oplossen. -Ja, ik weet het.

Mama!

Toe nou...

Dus we geven gewoon op en gaan naar huis? Ja?

Oké.

Goed, lieveling: bedtijd.

En leg die tablet weg, kom op.

Goed geprobeerd, maar ik zag je.

Hou op.

Meg, leg 'm alsjeblieft weg.

Dank je.

Vertelde ik je ooit over de dag waarop ik je moeder ontmoette?

Ze was even oud als jij en jullie lijken als twee druppels water op elkaar.

Ze kwam haar oom Eli bezoeken...

en ik was in de tuin en verzorgde m'n rozen.

En ze bleef staan en deed alsof ze naar ergens anders keek...

toen ik haar blik probeerde te vangen.

Maar ik wist dat ze wilde weten wat ik aan het doen was.

Uiteindelijk ving ik haar blik en glimlachte naar haar.

Ik denk dat ze daardoor naar me toe durfde te komen.

Toen ze naar me toe kwam, gaf ik haar een roos.

Het was zo'n mooie, lichtroze roos.

En ze keek me aan met zo'n lieve glimlach.

En sindsdien zijn we de beste vriendinnen.

En nu voelt het alsof wij de beste vriendinnen zijn.

Net zoals ik en je moeder.

Nietwaar?

Oké.

Zal ik een slaapliedje zingen voor ik ga?

Ga gewoon.

Goed. Welterusten en zoete dromen.

Ik ging daarnet even bij haar kijken...

en moest haar tablet weer afnemen.

Maar arm ding, ze is helemaal uitgeput. Ze slaapt vast gauw.

Moet ik naar haar gaan kijken? -Ze lijkt rustig te zijn.

Ze moet leren om te gaan slapen zonder jou.

Ik merkte dat ze een beetje treurig was...

dus ik probeerde haar af te leiden, en het lukte even. We dansten.

Maar toen zei ze dat ze buikpijn had en alleen in haar kamer wilde zijn.

Ik besefte dat ik de tablet vlugger had moeten afnemen, het spijt me.

Mijn schuld, ik had moeten zeggen dat 't niet mocht. Dit is nieuw voor ons.

We zouden het niet kunnen zonder jou. Je houdt ons op de been.

Nee, nee, nee. Ik hoef geen geld. Ik ben blij dat jullie uit konden gaan.

Dank je, tot ziens. -Hartstikke bedankt, Marissa.

Het klinkt alsof ze slaapt. Kleine stapjes, toch?

Ja.

Meg.

Jeetje.

Meg, liefje. Ga terug naar bed.

Liefje...

Gaat het?

Meg?

Hallo, Meggie. Meg?

Had je een nachtmerrie? Ziezo, niets aan de hand. Leg je neer.

Zo, ja.

Goed zo.

Sluit je ogen.

Mama.

Jack.

Verdorie.

Mama? -Je hoeft nog niet op te staan, oké?

Niet weggaan. -Ik hou van je. Ik kom zo, oké?

Ik hou van je. -Probeer te slapen.

Jack, ze... Ze riep me, oké?

En ik denk dat ze slaapwandelde, of...

Ik weet het niet, maar ik denk dat ze slaapwandelde.

Ik mocht toch kijken van jou of alles in orde was met haar?

Gaan kijken begrijp ik, maar wanneer je de hele nacht bij haar slaapt...

Ik mis je naast me.

Oh.

Kan je me bellen wanneer je Ashe gezien, dan zie ik je erna?

Wacht. Oké, ik gaf toe, sorry.

Ik wil ook sorry zeggen.

Gisteravond was ik... Ja, een echte eikel.

Je bent een natuurtalent. -Heel grappig.

Goed, tot later. -Wacht, hier.

Ik doe m'n best. -Dat weet ik.

Dat doen we allebei. Tot vanavond.

Kan ik een dag bij je blijven? -Nee, liefje.

We gaan met meneer Taylor praten. En daarna ga je naar school.

Meg... waarom wil je niet naar school vandaag?

Alsjeblieft, één dag?

Meg. Ik heb een antwoord nodig.

Ik kan je niet helpen als je niet antwoordt. Waarom wil je naar huis?

Omdat... ik buikpijn heb.

En soms ook keelpijn. -Ja, en soms wordt het erger.

Wat naar. Kan je beschrijven hoe de pijn aanvoelt?

Het voelt alsof ik een reuzehonger heb.

Jullie moeten 'n kinderarts bezoeken en haar testen op voedselallergieën.

We hebben al een afspraak volgende week.

Goed. Maar ik denk niet dat het hier het geval is.

Weet je wat ik denk?

Ik denk dat het het onrustmonster is dat je weer lastigvalt.

Mis je je mama erg wanneer je niet bij haar bent?

Ja.

Heb je enkel buikpijn en keelpijn wanneer je haar mist?

Ja.

Het is een vervelend monster, hè?

Bedankt om langs te komen.

Het was vast moeilijk, maar nu jullie hier zijn, is er iets...

Is Meg in orde? Ik bedoel...

Ze is zo gehecht aan mij en aan haar teddybeer Ricky...

en gisteravond zat ze rechtop in bed en staarde in het niets, en ik dacht...

Wat dacht je? -Laat maar.

Ik weet het niet, dit is zo moeilijk. Ze lijkt zo hard op mij als kind.

Of zoals ik nu ben, en...

Niet in het begin, ze was onbevreesd. Ik dacht dat ze niet zoals ik was.

En... Ik weet het niet, zelfs toen ik... U weet wel...

Ja.

Ze was nooit zo gehecht aan ons, en zeker niet aan een teddybeer.

Het is geen ongewoon gedrag.

Het is typisch voor kinderen die angsten hebben.

De teddybeer is haar troost die haar veilig doet voelen.

Na haar aanval in het park is ze erg gehecht aan jou, haar moeder?

Dat is natuurlijk. Ze was gewoon erg bang.

Maar het kan ook een vertraagde reactie zijn.

De angst om je te verliezen toen je het moeilijk had.

Ze heeft 't vast onderdrukt en de aanval haalde 't in haar naar boven.

Luister, Beth, Meg heeft geluk dat ze jou als moeder heeft.

Vooral omdat je kunt begrijpen wat ze nu doormaakt.

Onthoud dat je een voorbeeld bent, een voorbeeld van kracht...

van hoe je een moeilijke tijd overwint.

Ja.

Maar om terug te komen op je vraag...

Ja, haar angsten worden erger.

Ze begrijpt het concept van het onrustmonster...

en de hulpmiddelen die ik haar gaf om de angst te dempen helpen.

Maar ik verwijs haar door naar een pyschiater buiten de school.

Ze is heel goed.

Afhankelijk van wat de kinderarts zegt...

is het misschien tijd om haar medicatie te geven.

Nee, ik wil niet... -Ik begrijp 't, ze heeft hulp nodig.

Tot ze ouder is en weet hoe ze met de angst moet omgaan.

Tijd om haar aan haar schooldag te laten beginnen.

Oké.

Hallo, Meg, kom. Kom op.

Dat duurde iets langer dan gepland. Nu moet ik naar een andere leerling.

Maar kan je iets voor me doen, Meg? Meg?

Kan je je mama laten zien hoe dapper je bent en naar je klas gaan?

Ja, doe het.

Ik loop met je mee tot bij het klaslokaal, maar dan moet ik gaan.

Kan je "dank u" zeggen tegen meneer Taylor?

Het is niet erg. Ga maar, we zien elkaar later.

Bedankt. -Tot ziens, Meg.

Kom, liefje. -Ik wil niet.

Meg. -Dwing me niet!

Het is maar een korte dag, door die afspraak.

Maar een paar uurtjes. Je moet, Meg. -Ik wil bij jou blijven.

Meg!

Je moet naar de les. Kom op. -Nee.

Goed, dan ga ik. De laatste kans dat ik met je meeloop naar je les.

Nu ga ik, oké?

M'n buik... -Nee. Daar is je klaslokaal.

Meg. Hou op!

Ik hou van je. Ontzettend veel, maar ik zie je gauw. Nee, hou op!

Mama?

Kan Bertram Theodore Hutchins naar 't kantoor sturen waar z'n papa is.

Wat is dat?

Is dat haar?

Dat is haar!

Rotkind. Ik zeg 't tegen je lerares. -Doe het. Ze zal je niet geloven.

Je mag hier niet zijn, heb je je pasje?

Wacht, ik weet wie je bent.

En ik weet van je moeder. Natuurlijk ben je een mafketel!

Raak m'n spullen niet aan. Ze zijn van mij!

Meg! Alles in orde? -Ja.

Goed, ga dan naar je les. Ik kom zo.

We moeten praten, Meg. Ik weet dat je het moeilijk hebt.

Maar zo'n gedrag kunnen we hier niet toelaten. Begrepen?

Het spijt me, juffrouw Jean. Ik was gewoon zo gefrustreerd.

Geloof me, alsjeblieft! -Ja, hoor.

We praten er later over. Hier kom je niet zomaar mee weg.

Rustig aan.

Eet je bord leeg, alsjeblieft.

Krijg ik ontbijtgranen? -Nee, dit is avondeten.

Je krijgt chocolademelk en banaan. -Wacht eens even.

Eet verder, daarna krijg je chocolademelk. Je banaan mag nu.

Ze kan niet altijd troep eten. Geef niet altijd toe.

Ik geef niet altijd toe!

Juffrouw Jean belde vandaag.

Meg had blijkbaar ruzie met een andere leerling.

Wat?

Meer weet ik niet, het was een oudere leerling, dus we moeten 't opvolgen.

Dus een oudere leerling deed Meg pijn? Waarom belde ze mij niet?

Nee, het was Meg die haar pijn deed en je weet waarom ze jou niet belde.

Ik denk dat ze grenzen nodig heeft, en niet iedereen altijd toegeeft.

We hebben te lang toegegeven.

Nee, niets van. Leg dat terug.

Oké, nee.

We praten hier later meer over. -Goed.

Meggie... ik wil dat je vandaag 'n groot meisje bent en zelf naar bed gaat.

Mama moet voor me zingen!

Oké. Oké, luister: we zingen je liedje en je krijgt een zoen.

Maar ik kom niet bij je liggen. -Ik weet dat je het kunt, liefje.

Ik weet nog toen je vier was en een zwarte rattenslang vond.

Je droeg 'm als 'n sjaal, de anderen renden weg. Je wilde 'm meenemen.

Mama was doodsbang, weet je nog?

Dat weet ik niet meer.

Alsjeblieft, papa? -Nee, schat.

Je moet naar me luisteren en niet altijd tegenspreken.

Dat geldt ook voor je klasgenootjes en je leraars. Dat moet veranderen.

Ik haat hem. -Nee. Nee, liefje. Dat is niet waar.

Jawel.

Kom op, kan je alsjeblieft een beetje eten? Doe me een plezier en eet.

"De dieren luisterden niet meer."

"Ze voelden een verandering."

"Er kwam iets met de wind. De beer draaide zich om."

Mama? -Ja?

Mis je me overdag?

Natuurlijk.

Miste jij je ouders toen ze weg waren?

Ja. Ik denk het wel.

Maar in die tijd werden kinderen anders opgevoed.

Waarom praat je niet over hen? -Oh, liefje.

Dat is ingewikkeld.

Ik hoop een betere ouder te zijn voor jou dan zij voor mij waren.

Zo treurig dat je geen mama en papa meer hebt.

Maar ik heb jou. En je papa. Jullie zijn de enigen die ik nodig heb.

Probeer je nog steeds een baan als lerares te krijgen?

Ja. Maar voorlopig heb ik nog niets gehoord.

Goed. -Nou, bedankt voor de steun!

We kunnen dit niet doen, hou op.

Alsjeblieft, dwing me niet om het te doen. Alsjeblieft.

Zo...

Meg? Waarom ben je op? Waarom heb je je jas aan? Je moet slapen!

Wat is er, schat? Meg?

Sorry, papa.

Meg, Meg, gatver, zet dat neer!

Meg, kom op. Dat is genoeg suiker.

Hallo. Genoeg, zei ik. Eet het zoals het is.

Ik moet snel even antwoorden.

Hallo, met Beth.

Ja. Ja, ik ben nog steeds geïnteresseerd in de baan.

Oké. Ja, ik kan zeker op interview komen.

Nee, dat is goed. Hartstikke bedankt, mevrouw Waters.

Goed. Tot dan. Doei.

Meg.

Laat me niet achter.

Ik zoek Meg.

Mama's favoriete kleur is blauw.

Mama gaat me binnenkort verlaten.

Dat wist ik niet. Waar gaat ze heen?

Ik heb haar nodig. Ze moet klaar zijn.

Het is zo moeilijk om te wachten.

Ik begrijp het niet. Eerst zei je dat je mama je gaat verlaten.

En nu wacht je tot ze klaar is. Ik begrijp het niet.

Maakte jij dat geluid? -Welk geluid?

Het geklik met je tong. Het is oké, veel kinderen kalmeren zichzelf zo.

Meg. Laat los.

Onthoud onze regel, dit... Dit is een veilige plaats voor iedereen.

Ik maakte dat geluid niet, maar ik weet wie wel.

Meg. Laat me los.

Sorry, meneer Taylor. Vertel het alsjeblieft niet aan mama.

Het... Het is oké, geen zorgen.

Maar onthoud dat we onze woorden gebruiken, niet onze lichamen.

Wanneer vertrek je morgen? -Ik wil om zes uur vertrekken.

Ik weet niet of het zo goed is.

Wat?

Ik begrijp je niet. We krijgen een tweede inkomst, meer stabiliteit.

We kunnen misschien terug verhuizen.

Ik maak me zorgen over Meg. Het is niet goed dat je haar achterlaat.

Vannacht mocht je haar toch instoppen, dat is een grote stap.

Ja. Maar ik maak me zorgen over haar, en dat zou jij ook moeten doen.

Kom op, dat is niet eerlijk.

Ik voel me schuldig omdat ik zo lang niet gewerkt hebt, vooral door jou.

Je weet hoeveel zorgen ik me maak over haar.

Sorry, dat was niet aardig van me, ik bedoelde het niet zo.

Ik kan je misschien masseren, het goedmaken?

Oké.

Ja, daar. -Daar? Oké.

Dat is geen massage. -Jawel.

Zal ik de deur sluiten? -Dat hoeft niet. Geen zorgen.

Zeg dat je het leuk vindt. -Laat me de deur sluiten.

Het is in orde. -Nietwaar.

Zeg dat je het leukt vindt. Kom op, zeg het!

Hou op, Jack.

Oh, nee! Verdraaid.

Typisch.

We moeten het doen.

Ze is niet klaar als het ei niet klaar is.

Ik heb het nodig. -Ze is niet klaar.

Jack.

Wat is er gebeurd?

Je viel en stootte je hoofd. Meg en ik zorgen voor je. Het komt goed.

Heb... Heb je me iets gegeven? Moet ik niet naar het ziekenhuis?

We zijn er geweest. Weet je dat niet meer?

De dokter zei gewoon dat je stil moest liggen en rusten.

We zorgen voor je en de dokter heeft pijnstillers voorgeschreven.

Geen zorgen.

Nee, Jack... -Geen zorgen!

De dokter schreef het voor, ik vertelde over je achtergrond.

Je bent sterk, maar je moet rusten. Ik weet wat het beste voor je is.

We houden ontzettend veel van je en willen gewoon voor je zorgen.

Hier, mama. -Het is in orde. Geen zorgen.

Vertrouw me, alles komt goed.

Ziezo.

Nee, help Meg! -Rustig maar.

Rustig maar. -Jack.

Ben je niet blij dat je niet ging? Dan was je nu niet bij ons.

Jack, ik... Ik moet even het bed uit, denk ik.

Nee, nee, nee. -Ik kan hier niet gewoon liggen.

Ik... Ik voel me beter, ik moet mevrouw Waters bellen en 't uitleggen.

Waar is m'n mobiel? -Ik heb d'r gezegd dat je moet rusten.

Maar ik wil weer werken.

Ik wil weer werken. -Ik weet het.

Je moet niet proberen gaan, en dat zeg ik omdat ik van je houd.

Jij en Meg zijn m'n alles, we kunnen niet meer zulke voorvallen hebben.

Dat is niet eerlijk tegenover ons.

Ik heb zo'n vreemde dromen, en... Ik begrijp het niet.

Ik ben zo moe...

Zo moe.

Zo moe.

Hoi, Ashe Taylor hier. Ik belde Beth maar ze antwoordt niet.

Meg heeft meerdere schooldagen gemist, en ik moet met jullie praten...

over een incident tijdens onze laatste sessie. Bel me. Dank je.

John Marcus en Rob Dylan naar de directeur.

Hoi, bedankt om zo snel te komen, dat was aardig.

Ga zitten.

Je hebt een teddybeer bij. Heb je extra steun nodig vandaag?

Ja.

Goed...

Meg is zoals gezegd al meerdere dagen afwezig op school.

Is alles goed met jullie?

Haar... Haar moeder had een ongeluk.

Oei, sorry. Dat wist ik niet.

Ik maak 'n nieuwe afspraak. Ik... -Nee, nee.

Het is een goede afleiding.

Oké, ja. Dat moet vreselijk zijn voor Meg.

Voor iedereen, uiteraard, maar vooral voor Meg.

Het is vervelend om 't te zeggen, maar ik moet 'n incidentrapport schrijven...

voor m'n leidinggevende en de school, en ik wil eerst met u spreken.

Bij een fysiek conflict moet een rapport geschreven worden.

En dat moet binnen een bepaalde tijd gebeuren.

En ik denk bovendien dat het best is voor Meg en mij...

dat we elkaar niet meer zien.

Ik kan haar niet helpen.

Ik denk dat ze meer hulp nodig heeft dan ik eerst dacht.

Ik heb nooit...

Ik heb nog nooit zo'n reactie van een kind gezien, en van wat ik begrijp...

kan het duiden op een vorm van pyschose.

Het spijt me dat ik nu met slecht nieuws moet komen, maar...

Mag ik even... -Ja, uiteraard.

Dus u zegt... Ik wil dit gewoon begrijpen.

U zegt dat mij dochter u pijn heeft gedaan?

Ja, ik... -Mijn...

piepkleine meisje heeft u pijn gedaan?

Een volwassen man?

Ik wed dat Meg een andere versie heeft.

Jullie twee alleen in dit kantoor.

Ik wed dat... -Nee, ik moet u onderbreken.

M'n doel is altijd geweest om Meg te helpen.

Ik maak me echt zorgen over jullie dochter.

Ik... Sorry, gaat het?

Gaat het?

Alsjeblieft.

Nog eventjes.

Ik houd niet van wachten.

Wacht je tot je mama aansluit?

Ze houdt ontzettend veel van je.

Net zoals ik.

Maar ik zou je nooit verlaten, zoals zij probeerde te doen.

Nee, je hebt het mis.

Wat zei je? -Ik zei tegen Ricky dat hij 't mis had.

Waarover heeft Ricky het mis? -Hij zei dat het eenvoudig zou zijn.

Ik begrijp niet wat je bedoelt.

Hij zei dat hij haar kon laten blijven, maar zei niet hoe moeilijk 't zou zijn.

Ik vind je heel dapper, lieverd.

En ik denk niet dat je moeder je nog zal verlaten. Nooit meer.

Het zal misschien niet meer zo moeilijk zijn, wanneer die tijd komt.

Ik ben hier voor je. Voor eeuwig en altijd.

Als ik iets voor je kan doen, gelijk wat, dan doe ik het.

Je bent niet genoeg en dat zal je nooit zijn!

Luister...

Wil je met me tekenen, zoals vroeger?

Goedemorgen, mama.

Hé... goedemorgen, liefje.

Heb je mijn... Ja, daar zijn ze.

Je hoeft je geen zorgen te maken dat mama deze pillen slikt.

Ik voel me beter nu en zal het niet meer verknallen.

Dat ziet er lekker uit. Maar kan je me helpen recht te komen?

Weet je waar m'n mobiel is? -Die heb je niet nodig.

Ik wil niet dat je beter wordt, want dan probeer je weer weg te gaan.

Nee, toe nou. Nee, Meggie. Kom hier.

Blijf liggen! -Meg!

Goedemorgen. Heb je iets nodig?

Kan je de deur dichtdoen? -Goed.

God, ik ben blij dat je hier bent. Wat aardig van Jack om je te bellen.

Ik maak me zorgen over Meg, sinds m'n ongeluk...

Ze voelt zich goed gezien 't feit dat ze haar moeder bijna verloor.

Is ze boos dan heeft ze daar vast een goede reden voor, toch?

Ja, maar als ik kon rechtstaan... -Ja, maar verwacht niet te veel.

Geef haar gewoon wat ze nodig heeft.

Het zal even duren voor we wennen aan ons leven samen.

Doe gewoon je werk.

Oké, goed.

Ik zou alles doen voor haar.

Ik mag het hopen.

Hoi, Meggie.

Zorg goed voor je mama nu.

Vraag of je d'r notitieboekje mag zien. Haar tekeningen zijn inspirerend.

Meg? Ik zou heel graag je tekeningen zien.

Ze zijn stom. -Nee.

Nietwaar. Je was altijd goed in tekenen.

Kan je ze halen? Ik wil ze heel graag zien.

Oh, zijn dit jouw tekeningen? -Ja.

Nou, eens kijken wat we hier hebben.

Oké...

Oh, wat mooi.

Wil je over Ricky praten?

Nee.

Ik zag Ricky omdat ik ook zo'n teddybeer had ik even oud was als jij.

Sprak je tegen hem? -Altijd. Hij was m'n beste vriend.

Antwoordde hij? -Ja, in m'n fantasie wel.

Ik kreeg m'n eerste kus van hem.

Hallo, ik wilde je gewoon aan het lachen brengen.

Toe nou, wat is er? -Niets.

Zeker? -Ja.

Oké.

Kom hier, kom. Kruip lekker dicht tegen me aan. Even kijken.

Wat is dit?

Wat zei je?

Meg? Hallo, Meg!

Meg? Hallo, Meg! Meg!

Dat doet pijn! -Sorry, liefje.

Wat is dit? Alles in orde, Meg?

Ja, sorry. Ik dacht dat je weg was.

Ik kan m'n meisjes zo lang niet achterlaten.

Leuk dat jullie hier allebei zijn. Ik heb nagedacht.

Dat is het enige wat ik tegenwoordig doe, en ik wil minder pillen slikken.

Ze maken me behoorlijk wazig.

En het zou goed zijn als Meg morgen weer naar school begint te gaan.

Ik heb wat tijd nodig om alleen te rusten.

Om mezelf weer terug te vinden.

Ik bel morgen de dokter, dus ik moet m'n mobiel vinden.

En ik moet boodschappen doen. Jack, ik voel me beter. Ik meen het.

Ja, dat hebben we al eens eerder gehoord.

Nee, dat bedoel ik niet... -Weet je, Beth? Je bent gewoon moe.

We kunnen je laten rusten en praten morgen verder.

Jack, hoorde je niet wat ik net zei?

Je bent zo grappig!

Ik hou het allermeest van jou. -Dank je.

Ricky zal vanavond bij jou slapen. Je bent bijna klaar.

Oké...

Mama?

Geef het wat tijd.

Maar mama... -Je hoorde haar.

Ze zei dat ze je weer zou verlaten.

Ik ben niet klaar!

Jack! Doe open!

Jack, alsjeblieft, kom hierheen!

Sorry, schat, dat was niet de bedoeling. Het spijt me zo.

Haal het van me af!

Nee! Help, alsjeblieft, kom hier! Jack!

Het is hier, ik zag het in de droom!

Kalmeer, je klinkt waanzinnig. -Meg tekende dit. Doe 't weg!

Hou je bek, drugshoer!

Ga Ricky halen.

Kom, schat.

Sorry dat mama zo deed.

Wat is dit nu weer?

Wat was dat? Jullie mond, wat hebben jullie in jullie mond?!

Beth. Je denkt niet helder.

Je hebt 'n hersenletsel en neemt sterke medicijnen. Je hallucineert.

Marissa... verdwijn uit m'n huis!

Meg. Je weet dat ik bij jou en Jack moet blijven.

Eruit, of ik bel de politie! -Oh ja, en wat ga je zeggen?

Dat je 'n egoïstische trut bent die haar familie verlaat en pillen slikt?

Ervoor zorgt dat haar familie alles verliest? Dingen ziet die er niet zijn?

Die haar man niet kan bevredigen? -Zwijg!

Toe nou, laat me blijven.

We kunnen een familie worden.

Ik kan je helpen te zijn wie je moet zijn.

Je moet me laten blijven.

"Eruit", zei ik.

Oei. Overreageer je niet een beetje?

Jij moet ook gaan. -Anders wat?!

Je hoeft niet te gaan, papa. Mama, alsjeblieft?

Beth. Ik hou van je.

Nee, ik weet niet meer wie je bent. Je sloeg mij en je sloeg je dochter.

Wat was dat met Marissa? Was 't dat ding dat in Ricky zat? In jullie mond!

Ik weet niet wat er gebeurt, enkel dat er iets met je scheelt. Ik ben ongerust!

Nee, Jack. Je moet gaan, anders bel ik de politie!

Eruit!

Meg! Ik ben altijd in de buurt.

Mama zal het snel begrijpen. Maak je geen zorgen.

Ga je me ook wegsturen? -Nee.

Nee, dat zou ik je nooit aandoen. Ik moet even weg zijn van je vader.

Ik heb tijd nodig om na te denken.

Waarom deed je Ricky pijn?

Ik dacht dat ik iets in hem zag, ik was in de war.

Hij vergeeft het je. -Goed. Alles komt goed.

Alles komt goed.

Ziezo.

Het is tijd voor je medicatie, mama. Ga terug naar bed.

Ga naar bed en word weer beter.

Meg... Is er nog iemand in het huis?

Is het je papa? -We zijn alleen in het huis.

Nee. Ik moet helder zijn, dus geen medicijnen meer.

God, ik vind dit maar niets. Je ziet er zo moe uit.

Kom hier, kom.

Hoe lang ben je al thuis van school?

Ik moet hier een einde aan maken, dit is niet goed.

Je wilt toch dat 't goed met me gaat? -Ja.

Je kwetste me toen je papa wegstuurde, ik was triest en bang.

Goed. -Ik ben hier veilig.

Oké.

Morgen moeten we naar school bellen. Gewoon om iets te laten horen.

Ik moet het huis uit, Meg. Ik moet nadenken over dingen en...

Ik moet met iemand praten. Iemand zoals meneer Taylor.

Wat? Ik moet beginnen werken en jij moet naar school.

Dan vertel ik iedereen dat je je dingen inbeeldt en hoe verward je bent.

Dan komen ze hierheen en zullen zien hoe rommelig het hier is.

Dan mag ik bij papa gaan wonen. Wil je dat?

Nee... nee.

Luister, sorry. Het spijt me dat ik het vroeger verknald heb.

Maar zo is het nu niet.

Nu moet ik gewoon rusten, dan lossen we alles, oké?

Goed zo.

Goed.

Goed.

Meg?

Kijk wat ik voor je gebouwd heb, mama.

We kunnen niet meer wachten.

We moeten. Het ei. -Het is nog te vroeg.

Jack...

Jack.

Probeer te ontspannen. -Haal diep adem

Beth. -Jack. Nee!

Het komt goed.

Denk aan Meg. Wees sterk voor Meg.

Geef haar een injectie. Ze probeert het broedproces af te weren.

Het is nog te vroeg.

Mama.

Soms droom ik dat ik een baby in je buik ben.

Je was zo'n mooie baby.

De eerste keer dat ik je in m'n armen hield...

voelde ik zoveel liefde, meer dan ik ooit had gevoeld.

En je had zo'n sterke persoonlijkheid.

Ik wist dat je de wereld zou overnemen.

Vond je het leuk toen ik een baby was?

Ja.

Maar ik hou nu meer van je...

dan ik me ooit kon voorstellen.

Maar...

Ik wou dat dat in het park nooit gebeurd was.

Dat ik sterk voor je had kunnen zijn, en ik diegene was die je had gered.

En daarvoor wenste ik dat ik een betere mama was geweest.

Dat ik niet zo zwak was geweest.

Het spijt me ontzettend veel.

Je hoeft geen spijt te hebben, ik heb bijna alles wat ik nodig heb.

Wat heb je dan nog nodig?

Dat je zoals mij bent.

Oké.

Goed.

Je hebt hoofdpijn, hè? Ik merk het.

Wanneer je je medicijnen genomen hebt, kan je in bad en ontspannen.

Het is in orde, mama. Je bent mooi.

Wat doen we, Meg?

Ik heb m'n kleren nog aan.

Je zorgt zo goed voor me.

Hoewel ik voor jou zou moeten zorgen.

Hert spijt me zo.

Mama. -Ja?

Ik wil voor altijd bij jou zijn. -Ik weet het.

Ik weet het... Dat wil ik ook.

Je moet iets voor me doen, mama.

Oké. Zeg maar. Ik doe alles voor jou, liefje.

Ik hou zoveel van je.

Straks is alles voorbij. -Oké. Goed.

Mag ik deze hebben?

Ik weet het niet, hij ziet er behoorlijk eng uit.