Original subtitles

De volgende gebeurtenissen werden live gefilmd op locatie.

Er werden geen acteurs gebruikt om dit programma te maken.

Er is dus actieve ontsteking,

de witte stukjes hier.

Dit is wat we een reactieve artritis noemen.

Ik schreef honderden nieuwe magische idee�n op

in mijn klein zwart boekje,

dus jullie zullen die hopelijk tot leven zien komen

als ik uit het ziekenhuis kom en weer op de been ben en opnieuw begin met filmen.

SOLITAIR

Heb je Peso's? - Ja.

Een van honderd? - Ja.

Dank je.

Kun je het dubbel vouwen,

en dan nog eens, en dan in vieren?

Ok�.

Perfect.

Als je terug zou kunnen komen als een dier,

wat zou het dan zijn?

Een... schorpioen.

Een schorpioen. Waarom een schorpioen?

Omdat ze zich verdedigen, ze zijn gevaarlijk.

Ze zijn edel als je ze met rust laat.

Als je een dier zou kunnen zijn, wat zou dat dan zijn?

Een vogel. - Een vogel?

Vogel.

Ik zou een stier zijn, man.

Een stier. - Ja?

Ja, ja. Een stier.

Daar. - H�...

Wonderlijk.

Echt niet, echt niet!

Mijn respect. Ok�.

Ok�.

Mag ik je drankje lenen? - Ja.

Laten we ervoor zorgen dat het leeg is.

Oh, cool!

Dus ik nam die medicijnen Prednisolon en Methotrexaat

en al het andere spul, zeg maar 20 tabletten per dag...

nu al ongeveer drie weken.

Het belangrijkste is dat mijn gezicht dik is geworden.

Zoals dit...

Ik zou misschien denken dat ik me gewoon dingen verbeeldde

behalve dat mensen begonnen te reageren op mijn Instagram-berichten

en dingen op sociale media,

zeggende dat ik er dik uitzie en mezelf heb laten gaan.

"Metamorfose"

Na zdorovie!

Na zdorovie.

Het is sterk, niet? - Ja.

Mij werd er verteld dat je een goede wodka kunt herkennen

als je hem in brand kunt steken.

Let op.

De ene seconde was het vuur...

Wauw!

Wat?!

Is het ijs? - IJs.

Door thuis vast te zitten tijdens de ijskoude wintermaanden,

begon mijn verbeelding in overdrive te raken.

Mijn lichaam veranderde onherkenbaar,

en ik raakte geobsedeerd door het idee van metamorfose.

's Nachts droomde ik dat ik mezelf kon transporteren

naar ergens ver, ver weg,

los van de vier muren van mijn eigen priv�-asiel.

Hoe maakt u het? - Ik ben vereerd.

Steek je hand uit.

Goedemorgen.

Dus ik ga die allemaal innemen.

Ik ging gisteren naar de fysio.

Ze moesten deze rare machine op mijn rug hangen,

die blijkbaar geluidsgolven gebruikt om de spieren te ontspannen.

Maar ze zeiden dat ik geen oefeningen mocht doen of zwaar tillen

of zoiets, wat een beetje klote is.

Deze arm doet nog steeds behoorlijk pijn,

en het is niet goed voor magie.

Maar ja, het verhaal gaat verder.

"Dood gewicht"

Gelukkig?

Kan ik eigenlijk iets proberen met je telefoon?

Dat is geweldig.

Waar is hij naartoe?

Focus je op de ballon.

Dit is griezelig.

Ik ben in shock!

Dat maakt me bang.

Daar is mijn telefoon. Hij viel daar neer.

Dat is zo vreemd.

Gebeurt dit echt? Wat gebeurde er net?

Hij is gebarsten. Dat is eng. De telefoon kan niet in de ballon gezeten hebben.

Wonderbaarlijk.

Denk aan een kaart. - Ok�.

Ja? - Ja.

Hou de kaarten vast.

Heb je een aansteker?

Ja. - Haal hem tevoorschijn.

Ok�.

Hier is hij.

Steek hem aan...

..en ik wil dat je je voorstelt dat je kaart brandt in de vlam.

Ok�.

Nee. Ben ik je aan het verbranden?

Je deed niets.

Wauw.

Wauw.

Kijk.

Oh, nee.

Wees voorzichtig, ze kan heet zijn.

Nee, ik snap het niet. Echt, ik snap niet hoe...

Ik heb dus de stero�den genomen

de Prednisolon die ik van de dokters moest nemen

voor ongeveer, laten we zeggen, zes weken nu,

en kijk hoe dik mijn gezicht is geworden, man.

Dat is belachelijk.

Ik liet mijn baard groeien omdat ik wilde proberen

m'n dubbele kin te verbergen, en dat lukt ook wat.

Ja, het valt nu erg op.

Maar ja, ik ben gewoon...

Het is gewoon raar hoe mijn lichaam veranderde.

Het is niet aangenaam, dat kan ik je vertellen.

Hopelijk halen ze me binnenkort van de medicatie af

en vinden ze een manier om al die pijn in mijn lichaam te stoppen.

Ondanks dat dit een van de dieptepunten van mijn leven is,

kan soms de grootste inspiratie gevonden worden tussen de schaduwen.

"Laat er licht zijn"

Ik wil dat je aan iemand denkt

die een echte invloed op je leven had.

Het kan een zanger, acteur, danser zijn.

Sluit je ogen.

Denk aan die persoon.

Open je ogen.

Mia?

Ja.

Wauw. - Oh, mijn...

Wie is Mia?

Het is een ballerina.

Blijf aan Mia denken.

Ik wil dat je Mia visualiseert in de vlam.

Kom maar met me mee.

Wauw! - Wauw!

Echt niet. - Is dat Mia?

Ja.

Wat... hoe?

Ik weet het niet. Hoe deed hij dat?

Ik wil dat je straks je ogen sluit.

Denk aan de pincode van uw bank.

Focus je op het eerste cijfer.

Ik zie veel cijfers, maar het eerste cijfer is een negen.

Ja.

E�n cijfer dat naar me toe springt, is het cijfer zes.

Vier.

Dan is nu de vier weg, en is er een...

...een zes, of...

Nee, het is een acht. Een vier, acht.

En dan is er een drie.

Ja.

Het derde cijfer, ik heb echt moeite om te weten wat dat is.

Het is ��n. - Ja.

4-8-7...

...4.

Ja. - 4-8-7-4.

Ja, ja.

9-6-3-2.

Ja.

6-9-1-0.

Ja. - 6-9-1-0.

Wat? Heeft hij alle cijfers juist geraden? - Ja.

Shit, hoe deed hij dat?

Dat moet het collectieve onderbewustzijn zijn.

Hij gaat door ons hoofd en vangt op wat we laten vallen.

Dat is heftig, dat is heftig.

Hoe doe je dat?

Ok�, het is 4u45 in de ochtend,

en ik werd net wakker van mijn rug.

Het was vreselijk.

Ik neem heel veel medicijnen, maar ze stoppen de pijn niet.

Ik voel me wat rot, weet je.

Ja, het is klote, man.

Eenzame opsluiting kan grote schade aanrichten aan een ongedisciplineerde geest.

Ik bracht de volgende maand in totale afzondering door,

zonder enig contact met mijn vrienden of familie.

Dag en nacht versmolten tot ��n,

en gecombineerd met de effecten van de medicatie,

voelde het aan alsof ik langzaam onder water werd getrokken.

"Het verdrinken"

Mag ik iets met je proberen? - Ja.

Kom... Kom even deze kant op. Kom hier staan.

Wat is je naam? - Ian.

Ian, leuk je te ontmoeten. - Hoi.

Ik wil dat je je voorstelt dat de ruimte tussen ons

niet enkel lege ruimte is, maar ons eigenlijk verbindt.

Focus je hier voor mij.

En ontspan je.

Misschien voel je dit.

Ik weet dat dit vreemd is, Ian. Vind je het goed om door te gaan?

Ja.

Dit volgende kan een beetje ongemakkelijk aanvoelen.

Laat me weten als je iets voelt.

Geloof me.

Goedemorgen. Het is 26 maart 2018.

Zoals je kunt zien, is mijn gezicht nog steeds behoorlijk dik.

Ik ben ongeveer twee en een halve kilo bijgekomen sinds ik stero�den inneem,

wat nogal ongemakkelijk is.

Maar hoe sneller ik van de stero�den af ben,

hoe sneller ik het vet kan verliezen

en afgeraak van enkele van die gekke bijwerkingen.

Maar ja,

ik moet gewoon doorgaan.

Het is een beetje shit...

..maar het leven gaat door.

Daag.

Neem er een. Pak er gewoon een uit.

Een kaart? - Ja, haal er een uit.

Eender welke? - Ja.

Neem ze, en ik wil dat je... - Zal ik kijken?

...je initialen erop zet.

En zetten jullie allemaal je initialen op de kaart, ja.

Ok�.

Op dezelfde kaart? - Ja. Op dezelfde kaart, ja.

Ik geef haar...? - Ja...

Wauw.

Ik ken je initiaal niet eens.

Ik moet ze in het gezicht zetten. Mag ik?

Perfect. Alsjeblieft.

Ik bewaar ze bij me, ja? - Leg ze hier.

Alsjeblieft.

Ik ga de kaarten neerleggen.

Kom allemaal mee naar beneden met mij. Iedereen komt naar beneden.

Concentreer je op de kaart.

Focus je op je initialen.

Kijk.

Oh, verdomme!

Wauw!

Wat is hier aan de hand? Wat was dat?

Oh, mijn God! Wat was dat?

DYNAMO'S DAPPERE LACH

DE PIJN IS ZO ERG DAT IK ZELFS GEEN KAARTEN KAN SCHUDDEN

Ok�, zet het uit.

Vind je deze vraag weer goed?

Ja. - Ok�.

Ga ervoor. Iedereen... - Ok�, draai je om, alsjeblieft.

Ik had nooit verwacht dat magie me zo ver zou brengen

en me alle geweldige kansen zou geven die ik kreeg,

en het is, weet je ...

ik heb zoveel geluk dat ik in deze positie zit.

Maar ik heb ook niet echt...

Ik was ook niet echt voorbereid op wat er bij komt kijken,

ik denk, dit niveau van bekendheid,

en, je weet wel, omgaan met de valkuilen van roem.

Ik wil niet echt gekenmerkt worden door mijn ziekte,

of dat dat hetgene wordt waarvoor iedereen me kent.

"Ogen van de toeschouwer"

Wil je wat?

Wacht, laat mij er een nemen.

Eet maar op. - Ok�.

Echt? Kinderen, probeer dit thuis niet!

Dienstmededeling!

Deze hand...

...zo.

Deze hand.

Kan je dat voelen?

Oh, ze kan het voelen!

Ja?

Wat, gaat hij het uit zijn oog halen?

Ah, verdomd! - Wat?!

Verdomd!

Kom op, vertel het ons! - Dit... echt... in zijn oog?

Kon je het echt voelen? - Ja!

Kerel, zelfs al voelde ze het niet, hoe doe je dat in godsnaam met je oog?

Zijn oog!

Hou je heel stil, en gewoon...

Wat is je naam? - Ashley.

Ashley, kom dichtbij.

Gewoon...

Kom wat dichter. Niet te veel. Daar. Precies daar.

Zie je...

Zie je in mijn tatoeage? Kan je dat daar zien?

Zie je dit?

Wil je dat ik het eruit trek? - Pak aan.

Het gewoon pakken? - Ja, pak het gewoon.

Begin voorzichtig te trekken.

Trekken, trekken, trekken.

Het is grappig hoe het leven op zijn kop kan staan.

Ik bracht mijn carri�re door voor de camera's,

maar nu werden ze mijn ergste nachtmerrie.

Ik heb ooit gelezen dat, in de Mexicaanse barrio's,

jonge mannen een soort inwijding moeten ondergaan

wat hen dwingt om oog in oog te komen

met hun diepste angsten.

"Angst is de vijand"

Mijn vriend, je bent helemaal de klos.

Je bent er klaar voor, ja? Ben je klaar?

Ja.

En nu gaan we het spel beginnen. - Ja.

Pak het. - Hou je mond.

Oh, shit!

Trek eraan. - Hard!

Z'n ballen gaan eruit komen, dat komt eruit.

Trek eraan... het maakt niet uit...

Ja! - Hard!

Oh, ja!

Verdomd, ja!

Toon wat appreciatie, verdomme!

E�n.

Nee, nee, nee, maar aan ��n trekken. - Doe het hard, jongen.

Toon dat je ballen hebt.

Toon dat je ballen hebt, klootzak. - E�n, twee, drie.

Het is mijn beurt.

E�n. - Wacht.

Het regent.

Verdomme, man, je kunt niet weggaan. Trek het eruit, je bent nu hier!

Je doucht ��n keer per jaar.

Kies er een.

Oh, ja.

Die deed pijn, zag je dat? - Die deed z'n mond opengaan.

Oh, ja, perfect! - En dit touwtje, wat?

Oh! Wauw! - Bravo, bravo!

Verdomme, ja!

Maat, je kan het!

Nadat mijn foto in de kranten kwam,

je weet wel, er ongeveer zo uitziend,

dacht ik: "Goed, nu weten de mensen het tenminste,"

"je weet wel, wat er aan de hand is,"

"dus nu kunnen ze wat meer begrip tonen,

"en hoef ik niet meer bang te zijn om in het openbaar te komen en zo."

Hallo iedereen. Het is Steven hier, Dynamo.

Ik maak deze video om jullie te laten weten

wat er de afgelopen acht maanden in mijn leven is gebeurd.

Ik heb me wat meer gedeisd gehouden,

omdat ik afgelopen zomer erg ziek werd en in het ziekenhuis belandde

als gevolg van een zeer ernstige voedselvergiftiging,

wat, de ziekte van Crohn met voedselvergiftiging,

een zeer slechte combinatie is.

Maar er zijn nog veel aanhoudende bijwerkingen

door de voedselvergiftiging, waar ik vandaag nog steeds last van heb.

Zoals je wellicht kunt zien, is m'n uiterlijk nogal veranderd

vanwege alle medicijnen die ik neem.

Ik neem nogal wat pillen. Er liggen er daar enkele.

Ik heb toffe mensen om me heen die voor me zorgen,

en ik weet dat jullie, die me vanaf dag ��n steunden, mij terug zullen hebben,

dus bedankt daarvoor, en bedankt om deze video te bekijken.

Dat is ok�.

Ok�?

In het midden.

Hoe?

Wonderbaarlijk.

Wonderlijk.

Ik ben zo verrast.

H�, iedereen. Het is Steven hier, Dynamo.

Ik maak deze video om jullie te laten weten

wat er de afgelopen acht maanden in mijn leven is gebeurd.

Ik heb me wat meer gedeisd gehouden,

omdat ik afgelopen zomer erg ziek werd en in het ziekenhuis belandde

als gevolg van een zeer ernstige voedselvergiftiging,

wat, de ziekte van Crohn met voedselvergiftiging,

een zeer slechte combinatie is.

Dynamo bracht een video uit op sociale media,

en ik denk dat velen van jullie die zagen, hij sprak over zijn ziekte,

wat leidde tot een enorme stroom steun van fans.

Door het openbaar maken van zijn geheime strijd

met de darmaandoening de ziekte van Crohn,

haalde Dynamo de krantenkoppen,

maar hij wekte ook een magische reactie van zijn fans op.

We noemen het "maangezicht".

Mensen neigen om aan te komen, maar krijgen dit erg ronde gezicht.

Ik vind het ongelooflijk wat Dynamo deed

in een bewustmaking er omtrent,

omdat het een van die ziektes is die je langs buiten niet kan zien.

Ja. Veel liefde voor Dynamo.

"In je gedachten"

Geloven jullie in toeval?

Niet echt. - Ja.

Niet echt?

Jij wel? Ja? - Ja.

En, heb je ooit een tijd meegemaakt

waarin je aan iemand dacht

en dat dan je telefoon ging, en het die persoon is die je belt?

Ja? - Ja, ja.

Denk eens aan iemand om wie je geeft.

Ok�. - Heb je iemand in gedachten?

Ja. - Sluit je ogen voor mij,

en ik wil dat je die persoon probeert te visualiseren,

probeer hen nu in je verbeelding voor te stellen.

En, wil je opnemen?

Mag ik antwoorden?

Hallo?

Mams?

Hallo?

Ben je ok�? Het gaat goed met mij. Hoe is het met jou?

Oh, mijn God!

Ik heb eigenlijk net Dynamo ontmoet.

Ja.

Hij zei: "Denk aan iemand van wie je houdt",

en ik dacht aan je, en toen belde je.

Oh, mijn God. Ik tril! Wat in godsnaam?

Ja. Nee, hij is gewoon verder gegaan.

Ik weet niet waar hij heen ging. Oh, mijn God.

Ik weet het niet. Het is gewoon zo raar. Ik dacht net aan jou.

Het is zo lang geleden.

Ja, ok�.

Ok�.

Ok�, daag!

Wat?

Ok�, ik hou van je, mams. Daag!

Wat in godsnaam?

Dat was mijn ex-vriendje.

Dat is waanzinning.

Hij vroeg me te denken aan iemand van wie ik hield,

dus ik dacht aan m'n stiefmoeder... - En had je...

Heeft ze je gebeld? - Ja, en ze belde me net.

Dat is echt toeval. Dat is waanzin...

Wanneer sprak je haar voor het laatst? - Gisteren. Ik zag haar gisteren.

We hadden zware ruzie. Ik zag haar al jaren niet meer.

Oh, mijn God! - Wanneer zag je haar voor het laatst?

Een paar weken geleden. Oh, mijn God! - Sorry.

Oh, mijn God!

Ik snap niet... Ik snap niet hoe hij dat deed.

Of was het...? Misschien was het gewoon toeval. Ik weet het niet.

En nu is Dynamo een van 's werelds bekendste goochelaars.

Hij verscheen voor het eerst op ons scherm 10 jaar geleden,

en misleidde verder de rijken en beroemden over de hele wereld.

Maar vorige maand onthulde hij dat hij gedwongen was

om zijn carri�re voorlopig stop te zetten

vanwege zijn voortdurende strijd met de ziekte van Crohn.

Ik was vanmorgen aan het kijken.

Al die mensen die... je weet wel, zoals je zegt,

lijden aan vergelijkbare ziektes sturen hun eigen foto's,

die ze eerder niet durfden sturen,

in reactie op jou.

Het is echt goed dat het mensen inspireert om hun verhalen te delen,

en hopelijk helpt het met hun zelfvertrouwen om zich op hun gemak te voelen.

Denk je dat je iets van je magie moet veranderen,

of ga je helemaal terug naar hoe je vroeger was?

Het is tijd om mijn benadering van magie te herwaarderen,

en ook op bepaalde elementen van het leven in het algemeen.

Veel mensen nemen vandaag contact met ons op over het feit dat je eraan kwam,

en omdat jij ook bent gekomen.

Nick zegt: "Veel aandacht voor de ziekte van Crohn. Heel erg bedankt, Dynamo."

En ook Roxana zegt: "Geweldig om Dynamo op Ontbijt-tv te zien

"pratend over leven met de ziekte van Crohn."

Dus heel erg bedankt voor je komst en precies uit te leggen wat je meemaakte.

De stero�den werkten nu volledig.

De dagelijkse dosis Prednisolon stroomde door mijn aderen.

Ondanks de onderliggende ziekte,

begon ik me sterker en krachtiger te voelen dan ooit tevoren.

"Onstuitbare kracht"

Dit is geweldig.

Ik heb de aas. Kijk eens.

Wat is je favoriete auto?

Favoriete auto? - Ja, wat is jouw favoriet?

Misschien de mijne.

Jouw auto?

Ja. - Welke is van jou?

De Subaru.

Een Subaru. Oh, leuk. - Ja.

Gestoord.

Mag ik iets proberen met je auto?

Met mijn auto? - Ja.

Oh, ja, ga je gang.

Mag ik er iets mee proberen? - Ja, ja, ja.

Ja? - Jij?

Heb je je sleutels?

Oh, nee. In de auto.

Ze liggen in de auto? - Ja.

Ik zal je wat vertellen, ik wil dat jij ermee rijdt.

Kan je...?

Kan je in je auto stappen... - Ik?

..en naar mij toekomen?

Ja.

Iedereen, wees voorzichtig.

Gestoord.

Het gaat gek klinken... - Ja.

...maar, zo dadelijk wil ik dat je naar me toe rijdt,

langzaam om te beginnen,

en dan, als ik het zeg... zo snel als je kunt.

Echt? - Ja.

Ok�.

Oh, mijn God!