Original subtitles

ผมคือซุนเยว่

ผมมาจากเซี่ยงไฮ้

นักปั่น BMX (จักรยานวิบาก)

ผมปั่นจักรยานมา 8 ปีแล้ว

= กีฬา BMX racing เกิดขึ้นในสหรัฐอเมริกายุค 70 =

= เป็นรายการแข่งขันรุ่นแรกสุดแบบหนึ่ง =

= ตอนนี้เริ่มเป็นที่รู้จัก ในวัยรุ่นหนุ่มทั้งประเทศ =

= เป็นหนึ่งในกีฬาที่จำกัดอยู่ในความชื่นชอบ =

= BMX racing เป็นรายการในกีฬาโอลิมปิก ปี 2008 อย่างเป็นทางการ =

= เหยาเชิน = เมื่อก่อนไม่เคยได้ยินกีฬา BMX racing

= โจวเจิ้นหนาน =

ที่จริงผมไม่มีอะไร

เพราะว่าผมไม่เข้าใจ

= เหอลั่วลั่ว =

สี่ล้อครับ

= หลิวเหย่ = ดูเหมือนจะไม่ยากมากเท่าไหร่

อยากเจอกับพวกเขามากครับ

แต่ถ้าเจอจริงๆแล้ว

นั่นก็ยากที่จะพูด

= เยียนสวีเจีย =

ผมคิดว่านักปั่น BMX

เป็นกลุ่มคนคลั่งไคล้

นี่เป็นความศรัทธาอย่างหนึ่ง

ถ้าอีกฝ่ายเป็นวงบอยแบนด์

แล้วเต้น

แต่งหน้าแบบนั้น

= จ้าวร่าง = สำหรับเราแล้วเป็นการลำเอียง

ค่อนข้างสูง

น่าจะดูถูกพวกเรา

= กังวล =

ถ้าพวกเขามาปั่น BMX

ผมว่า

ยากที่จะยอมรับ

= ยากที่จะยอมรับ =

หนึ่ง รู้สึกว่าพวกเขาอาจจะ

ไม่สามารถเข้าถึงได้

สอง ผมรู้สึกพวกเขา

เล่นสิ่งนี้ไม่ได้

มันเสี่ยงเกินไป

ผมคิดว่าอย่าเล่นดีกว่า

ผมไม่สนว่าพวกเขาเป็นใคร

บอกตามจริงเลย

= ไม่แคร์ =

หวังว่าจะผ่านความรู้สึกและการเจอกันครั้งนี้ไป

เขียนออกมาเป็นบทเพลงที่แตกต่างกัน

= งิ้วปักกิ่ง =

= The Youth of R1SE =

= วันที่ 3 กันยายน ตอนกลางคืน R1SE มาถึงเซี่ยงไฮ้ =

เหอลั่วลั่ว : ไปกันเลย

เหริ้นหาว : วันนี้ไปเที่ยว

เหริ้นหาว : ดีมากเลย

เยียนสวีเจีย : สบายดีไหม

= สบายดี ขอบคุณ แล้วคุณล่ะ? =

เยียนสวีเจีย : นี่มีเครื่องจักรด้วย

เหยาเชิน : นี่ก็มี

= มีอีกเครื่องที่ยังไม่ได้เปิด =

= กลัวว่าเป็นบ้าแล้ว = ไม่ว่าจะร้อนแค่ไหนก็ไม่ได้

ถอดชุดหนังของฉันออก

การเคลื่อนไหวทั้งหมดต้องสอดคล้องกับฉัน

= วัยรุ่น 8G กำลังเต้นดิสโก้ = มา ข้างซ้าย วาดรูปมังกรพร้อมกับฉัน

ข้างขวาของคุณ วาดสายรุ้ง

มา ข้างซ้าย วาดรูปสายรุ้งพร้อมกับฉัน

ข้างขวาของคุณ วาดมังกรอีกตัว

บนหน้าอกของคุณวาด

จางเหยียนฉี : อาจารย์กัว

ข้างซ้ายส่ายหัวหน่อย

เซี่ยจือกวาง : โชเฟอร์ครับ ขับรถไปเลยครับ

เซี่ยจือกวาง : ออกเดินทางไปเลยครับ

= ออกเดินทางไปยังจุดหมาย =

= ไอ้หยา =

เซี่ยจือกวาง : โจวเจิ้นหนานไปไหนแล้ว

= โจวเจิ้นหนานไปไหนแล้ว =

จางเหยียนฉี : โจวเจิ้นหนานหลบอยู่

จางเหยียนฉี : เพราะว่า

จางเหยียนฉี : เพราะปั่นจักรยานไม่เป็น ก็เลยไปหลบ

= ต้าเน่ยซื่อโจว = โจวเจิ้นหนาน : นายพูดอะไร

จ้าวเหล่ย : เพราะปั่นจักรยานไม่เป็น ก็เลยไปหลบอยู่

= เห็นๆอยู่ว่าฉันไปเข้าร่วมกิจกรรมนะ =

เหริ้นหาว : กีฬา BMX racing

= ความป๊อปของราชา = เหริ้นหาว : ถือว่าเป็น

เหริ้นหาว : เป็นกีฬาที่มีข้อจำกัด

= ข้าน้อยมีความเข้าใจไม่ตรงกัน = เซี่ยจือกวาง : กีฬา BMX racing คือสเกตบอร์ดเหรอ

เหยาเชิน : กีฬา BMX racing ทำไมเป็นสเกตบอร์ดได้ล่ะ

เหยาเชิน : นายนี่

จ้าวร่าง : กีฬา BMX racing ก็คือ

= กีฬา BMX racing เป็นกีฬาปั่นจักรยาน = จ้าวร่าง : เป็นการปั่นจักรยาน

จ้าวร่าง : มั้ง

= เราเสมอกัน =

หลิวเหย่ : เล่นกีฬา BMX racing แล้ว

หลิวเหย่ : ก็บินได้เลยใช่ไหม

จางเหยียนฉี : นายดูสิ

จางเหยียนฉี : นายให้พี่เหย่ดูคลิปหน่อยสิ

จางเหยียนฉี : พี่เหย่ถามว่าบินได้ใช่ไหม

จางเหยียนฉี : นายให้พี่เหย่ดูหน่อยสิว่าบินสูงแค่ไหน

= มุงดูแถวหน้า =

= ตัวอย่างคลิป =

จ้าวร่าง : อย่าดูพวกนี้เลย

= ฟังฉันสักหน่อยเถอะ = จ้าวร่าง : นายยิ่งดูก็ยิ่งกลัว

จ้าวร่าง : เอาไว้ก่อน

= กลัวแล้วจ้า =

จ๋ายเซียวเหวิน : ใครจะลองเนี่ย

จ๋ายเซียวเหวิน : ฆ่าฉันเถอะ

เหยาเชิน : แย่ละ

จ้าวร่าง : ไม่ไหวอะ ไม่เล่นแล้ว

เซี่ยจือกวาง : อย่าเลย

เซี่ยจือกวาง : ไม่เล่น

เซี่ยจือกวาง : ทำไมไม่เล่นล่ะ

= ท่ามกลางเสียงร้องของการยอมแพ้ =

= รู้สึกน่าสนใจ =

= ท่าทางที่เหมาะกับเรา =

เหริ้นหาว : กีฬา BMX racing เป็นการปั่นจักรยาน

เหริ้นหาว : ผมลองได้

= นายเอาจริงอะ? =

จางเหยียนฉี : ไม่ใช่ พวกนายได้อ่านข้อมูลยัง

จางเหยียนฉี : ซุนเยว่คนนั้น

จางเหยียนฉี : น่าจะเป็นหัวหน้าของพวกเขา

จางเหยียนฉี : ในการแนะนำ

จางเหยียนฉี : ได้เขียนเอาไว้

จางเหยียนฉี : ตอนนี้ไม่ค่อยเข้าใจวงบอยแบนด์ R1SE

จางเหยียนฉี : แล้วก็ดูถูกนิดหน่อย

จ้าวเหล่ย : จริงเหรอ

เซี่ยจือกวาง : จริงปะเนี่ย

ม่ายย

= กล้ามของฉันทนไม่ไหวแล้ว =

เซี่ยจือกวาง : เตรียมไปสู้กันเถอะ

เหยาเชิน : เราต้องขยับ

= ทำศึกต้องกระฉับกระเฉง = เหยาเชิน : ทุกส่วนเลย

จางเหยียนฉี : ถึงแล้ว

เหริ้นหาว : เร็ว ไปเร็วๆ

เหริ้นหาว : ไปกัน

เหยาเชิน : ไปเถอะ

จ้าวร่าง : รีบวิ่งเร็ว

= ลุยกันเลย =

จางเหยียนฉี : ที่นี่สุดยอดไปเลย

= นี่คือสนามอะไร? =

= พวกเขาปั่นจักรยานล้อมไว้แล้ว =

จ้าวเหล่ย : แย่แล้ว พวกเราโดนล้อมแล้ว

= ครั้งแรกก็เจอสถานการณ์แบบนี้ = จ้าวเหล่ย : พวกเราโดนล้อมแล้ว

= โชว์การเคลื่อนไหวของนักปั่น =

เหยาเชิน : นี่คือ 360 องศา

เหอลั่วลั่ว : 360 องศา

จางเหยียนฉี : สุดยอด

จางเหยียนฉี : เขากระโดดยังไงอะ

ซุนเยว่ : นี่คือพิธีการต้อนรับพวกคุณของเรา

จ้าวเหล่ย : บ้าดีเดือดมาก

เหอลั่วลั่ว : การเคลื่อนไหวเพอร์เฟกต์มาก

เหอลั่วลั่ว : ดีมาก

เซี่ยจือกวาง : เท่มากเลย

จ้าวร่าง : ตกใจหมดเลย

= ต้องผ่อนคลายสักหน่อย =

= เขินนิดๆ =

= แล้วต้องโชว์ด้วยไหม =

= งานนี้ =

= ต้องให้ =

จางเหยียนฉี : เซี่ยจือกวาง

= รับผิดชอบการแสดงความสามารถในวง =

= ถึงตาพวกนายโชว์แล้ว = หลี่ฮ่าวหราน : เอาเลย

= สู้เขานะเพื่อน = จางเหยียนฉี : เอาเลย

เหยาเชิน : เอาเลย

= เพื่อเกียรติยศของ R1SE = จ๋ายเซียวเหวิน : เอาเลย

หลี่ฮ่าวหราน : เอาเลย

เซี่ยจือกวาง : เอาแล้วนะ

= เดิมพันด้วยความสามารถ 10 กว่าปี =

= น่าสนใจ =

เยียนสวีเจีย : เราก็หมุนด้วย

= ในที่สุดก็ได้หน้ากลับมาแล้ว =

= ฉวยโอกาสนี้เลย = เซี่ยจือกวาง : แรปสดเลย

= ยังมีแรปสดด้วย? =

= ไล่ล่าชัยชนะ =

= ทำจังหวะให้อย่างรู้ใจ =

= พร้อม =

จางเหยียนฉี : โอเค ตอนแรปสด

จางเหยียนฉี : ตอนนี้มาถึงถนนเส้นนี้

จางเหยียนฉี : มองเห็นพี่น้องของฉันและฉัน

จางเหยียนฉี : แล้วยังมีเพื่อนของฉัน

จางเหยียนฉี : ญาติของพวกเขา

จางเหยียนฉี : จักรยาน BMX ของเขา

= น่าสนใจมาก สุดยอด = จางเหยียนฉี : สามารถมองเห็นถึงตอนนี้

จางเหยียนฉี : โลกนี้ โลกนี้

จางเหยียนฉี : ทิวทัศน์ของเมืองนี้

จางเหยียนฉี : นายเห็นถึงจังหวะ

จางเหยียนฉี : ที่อาจจะเริ่มเปลี่ยนไปแล้ว

จางเหยียนฉี : แต่ฉันเริ่มชิน

จางเหยียนฉี : พวกเขาเหมือนตื่นเต้นขึ้นมาแล้ว

จางเหยียนฉี : ตอนนี้พวกเขาเห็นท่าทางของฉัน

= สไตล์สตรีทสิ้นสุดการรับรอง =

หลี่ฮ่าวหราน : ถือว่าได้หน้าคืนแล้ว

ซุนเยว่ : ได้หน้าคืนแล้ว

ซุนเยว่ : โอเค

ซุนเยว่ : งั้นผมจะแนะนำอย่างเป็นทางการ

ซุนเยว่ : เพื่อนของผม

ซุนเยว่ : นี่คือเสี่ยวไป๋

= สวีอี้หลิน (เสี่ยวไป๋) เกิดปี 1998 ผู้ชื่นชอบ BMX =

ซุนเยว่ : บอสอู๋

= อู๋ซี (บอสอู๋) เกิดปี 1997 ผู้ชื่นชอบ BMX =

ซุนเยว่ : ฮ่าวหราน

= หลี่ฮ่าวหราน เกิดปี 1992 แชมป์ BMX ปี 2014 =

ซุนเยว่ : ดีเค

= เฉินเหว่ย (ดีเค) เกิดปี 1991 ผู้ชื่นชอบ BMX =

ซุนเยว่ : ครับ ผมคือซุนเยว่

= ซุนเยว่ เกิดปี 1995 แชมป์ BMX ปี 2015 =

= France FISE Extreme Sports World Tour China BMX Racing ผู้ก่อตั้ง BMX ในเซี่ยงไฮ้ =

จางเหยียนฉี : สวัสดีครับ

จ้าวร่าง : สวัสดีครับ

= เราก็แนะนำบ้างเถอะ = เซี่ยจือกวาง : ลั่วลั่ว

เหอลั่วลั่ว : มา 3 2 1

เหอลั่วลั่ว : สวัสดีครับ พวกเราคือ

ทุกคน : R1SE

หยาเชิน : หล่อๆ เท่ๆ

ซุนเยว่ : เหมือนปกติทั่วไป

ซุนเยว่ : ปั่นจักรยานในที่ที่หนึ่ง

ซุนเยว่ : ถ้าฝนไม่ตก

ซุนเยว่ : เราก็อาจจะ

ซุนเยว่ : ออกไปเล่นที่บนถนน

= กีฬา BMX ตามท้องถนนที่อยู่ในเมือง =

= การเคลื่อนไหวแต่ละท่า =

= ถือว่าเป็นเสน่ห์ ของวัฒนธรรมในเมืองที่ต่างกัน =

= ลักษณะภูมิประเทศของเมือง กลายเป็นการแสดงความสามารถ =

ซุนเยว่ : ดังนั้นพวกคุณก็สนใจ

= ชวนออกไปเล่น = ซุนเยว่ : อยากจะออกไป

ซุนเยว่ : เล่นกับพวกเราไหม

จางเหยียนฉี : ได้ครับ

จ้าวเหล่ย : ได้ครับ

จ้าวร่าง : น่าสนใจมาก

ซุนเยว่ : พวกคุณกลัวไหม

ซุนเยว่ : ถ้าหากพวกคุณ

ซุนเยว่ : ต้องไปเล่นแบบนี้

จ๋ายเซียวเหวิน : กลัวครับ

เซี่ยจือกวาง : กลัวสิ กลัวอยู่แล้ว

เซี่ยจือกวาง : แต่ว่าอยาก

เซี่ยจือกวาง : จะท้าทายความกลัว

เซี่ยจือกวาง : ทั้งหมด

ซุนเยว่ : จริงเหรอ

ซุนเยว่ : งั้นพวกเราจดไว้หน่อย

ซุนเยว่ : ว่าเพื่อนคนนี้ค่อนข้างเก่ง

ซุนเยว่ : พรุ่งนี้เราจะดูแลอย่างดี

จ้าวร่าง : ค่อนข้างเก่ง

จ๋ายเซียวเหวิน : เป้าหมายมุ่งเน้นไปที่เซี่ยจือกวาง

= เป้าหมายมุ่งเน้นไปที่เซี่ยจือกวาง =

ซุนเยว่ : ในเมื่อเรามาเจอกันแล้ว

ซุนเยว่ : ก้าวแรกเริ่มจากการใช้ชีวิต

ซุนเยว่ : เสี่ยวไป๋และบอสอู๋

ซุนเยว่ : พวกเขามาจากซูโจว

ซุนเยว่ : พักที่ยูธโฮสเทล

ซุนเยว่ : ดังนั้นคืนนี้พวกคุณก็พักที่นั่นนะ

จ้าวเหล่ย : ครับ

จ้าวร่าง : ครับ

เยียนสวีเจีย : อะไรคือยูธโฮสเทลเหรอ

เหริ้นหาว : ยูธโฮสเทลคือ

เหริ้นหาว : คือ

= ก็คือ =

เหริ้นหาว : โรงแรม

เหริ้นหาว : ในเครือโรงแรม

เยียนสวีเจีย : ในเครือโรงแรม

เหอลั่วลั่ว : 1 หยวนพัก 1 วัน

= พูดเองเออเอง = เหอลั่วลั่ว : ใช่ไหม

= 1 หยวนพัก 1 วันเหรอ? =

จางเหยียนฉี : นายไม่รู้จักยูธโฮสเทลเหรอ

เยียนสวีเจีย : ไม่เคยพักอะ

จางเหยียนฉี : เมื่อก่อนตอนฉันไปแข่งที่นอกเมือง

จางเหยียนฉี : ก็พักที่แบบนั้น

เซี่ยจือกวาง : ตอนฉันสอบ

เซี่ยจือกวาง : ก็พักโรงแรมแบบนั้น

= บทสนทนาการพักที่ยูธโฮสเทล = จางเหยียนฉี : น่าจะคืนละ 91 หยวนมั้งนะ

เซี่ยจือกวาง : ไม่ 80

เซี่ยจือกวาง : เมื่อก่อนฉันพักราคา 80 หยวนนะ

ซุนเยว่ : ที่แบบนั้น

ซุนเยว่ : 10 ถึง 12 หยวน

ซุนเยว่ : อาจเป็นไปได้

= ยังมีที่พักถูกขนาดนี้ด้วยเหรอ =

ซุนเยว่ : งั้นคืนนี้

ซุนเยว่ : รบกวนเสี่ยวไป๋กับบอสอู๋ด้วยนะ

ซุนเยว่ : พาพวกเขาไปด้วย

เหริ้นหาว : ครับ

เหริ้นหาว : รบกวนด้วยครับ

เยียนสวีเจีย : รบกวนด้วยครับ

เยียนสวีเจีย : รบกวนด้วย

จางเหยียนฉี : รบกวนด้วยครับ

ซุนเยว่ : โอเค

ซุนเยว่ : เจอกันพรุ่งนี้

หลี่ฮ่าวหราน : เจอกันพรุ่งนี้นะ เพื่อนๆ

= เตรียมออกเดินทางไปยูธโฮสเทล = จางเหยียนฉี : สุดยอดมากเลย

จ้าวร่าง : ใช่

เยียนสวีเจีย : เขาสุดยอดมากจริงๆ

เยียนสวีเจีย : ยกล้อหลังขึ้นมาได้ด้วย

จางเหยียนฉี : ทำจนฉันอยากกลับไปซื้อสักคัน

จ้าวร่าง : ฉันด้วย

= เพิ่มเข้ามาในรายการ = เหริ้นหาว : รู้สึกได้แล้วใช่ไหม

เหริ้นหาว : ผ่านคืนนี้ไป

เหริ้นหาว : รู้สึกถึงแรงบันดาลใจของบทเพลงนี้ไหม

= แรงบันดาลใจมา = จ้าวร่าง : BMX

เหริ้นหาว : BMX

= แรปฟรีสไตล์ = เยียนสวีเจีย : BMX

จ้าวร่าง : ล้อจักรยาน BMX ใหญ่กว่าที่คิดไว้อีก

เยียนสวีเจีย : 180 360 360

เหริ้นหาว : กระโดด 360 ได้อย่างตามใจ

เยียนสวีเจีย : 360 360 360

จ้าวเหล่ย : พวกเขาบอกว่าต้องเรียน

จ้าวเหล่ย : กระโดด กระโดด โดด

จ๋ายเซียวเหวิน : เซี่อจือกวางเป็นเป้าหมาย

จ๋ายเซียวเหวิน : ของพวกเขา

เยียนสวีเจีย : ของเขา ของเขา

= เป้าหมายของพวกเขา =

เซี่ยจือกวาง : อยากร้องไห้จัง

จ้าวร่าง : 360 องศา

จ้าวร่าง : ฉันก้าวออกไปก้าวแรก

เยียนสวีเจีย : รู้สึกว่าเท่มาก

จ้าวเหล่ย : กระโดดครั้งหนึ่ง ทำให้นายรู้สึกหายใจถี่

เยียนสวีเจีย : ดูจนฉันอยากจะอ้วก

เยียนสวีเจีย : พวกเขาตีท้องของฉัน

จ้าวร่าง : จากวันนี้ไปจะไม่เดินบนถนน

จางเหยียนฉี : ได้อยู่นะ

= แต่ละประโยคคือพันช์ไลน์ = จางเหยียนฉี : สัมผัสได้อยู่ โหดมาก

เยียนสวีเจีย : หมดกัน

เยียนสวีเจีย : อัลบั้มนี้ออกไป

เยียนสวีเจีย : เราเองก็ไม่ซื้อหรอก

= เมืองที่ซ่อนไปด้วยสไตล์ความเรียบง่าย =

หลิวเหย่ : ถึงแล้ว

เหยาเชิน : พอได้อยู่นะ

จ้าวเหล่ย : ก็ดีอยู่นี่

เหยาเชิน : ใช่แล้ว เป็นนานาชาติ

จ้าวเหล่ย : ไหนบอกว่า 10 หยวนไม่ใช่เหรอ

จางเหยียนฉี : นี่เป็นยูธโฮสเทลนานาชาติ

จางเหยียนฉี : ไม่เหมือนกัน

เซี่ยจือกวาง : ดีกว่าที่ฉันคิดไว้เยอะเลย

เสี่ยวไป๋ : เรามาถึงแล้ว

เยียนสวีเจีย : ที่นี่ใช่ไหม

หัวหน้าอู๋ : ใช่ เป็นห้องนี่แหละ

= เตียงชั้นสองแบบที่คุ้นเคย =

= กลิ่นอายที่คุ้นเคย =

= ความทรงจำที่ทำทุกอย่างเองกลับมา =

เยียนสวีเจีย : ทำไมถึงเป็นแบบนี้

จางเหยียนฉี : พวกเขาโหดมากเลย

จ้าวร่าง : CHUANG 2019 เหรอ

จ้าวร่าง : ที่นี่

= ฝันกลับไปที่เกาะใหญ่ =

เซี่ยจือกวาง : เอาแล้วไง

= สะอาดแต่เล็ก = เซี่ยจือกวาง : นี่คือห้องน้ำ

เยียนสวีเจีย : เล็กมาก

เยียนสวีเจีย : ยูธโฮสเทลนี่

เยียนสวีเจีย : วัยรุ่นมากเลย

เยียนสวีเจีย : ฉันเห็นสภาพแวดล้อมข้างนอกดีมากเลย

หลิวเหย่ : มึนมากเลยฉัน

หลิวเหย่ : พอฉันเข้าไป

หลิวเหย่ : ตกใจหมดเลย

เหริ้นหาว : สัมผัสกับชีวิตหน่อยสิ

= หาวจ่งพูดอย่างมีเหตุผล =

เหริ้นหาว : ในเมื่อทุกคนเจอกับสภาพแบบนี้

เหริ้นหาว : ก็ต้องเอาชนะมันให้ได้

= เอาชนะ? =

หลิวเหย่ : ที่นี่ไม่มีสัญญาณเลย

เหริ้นหาว : ทันใดนั้นฉันก็

= ตัดการเชื่อมต่ออย่างมีเหตุผล =

จ้าวร่าง : รับไม่ได้

= รอยยิ้มอันขมขื่นของวัยรุ่นติดโซเชียล =

= ห้องเบอร์ 1 โจวเจิ้นหนาน เซี่อจือกวาง จ๋ายเซียวเหวิน =

= ห้องเบอร์ 2 เหยาเชิน จางเหยียนฉี แขกยูธโฮสเทล แขกยูธโฮสเทล =

= ห้องเบอร์ 3 เยียนสวีเจีย จ้าวเหล่ย หัวหน้าอู๋ เสี่ยวไป๋ =

= ห้องเบอร์ 4 เหอลั่วลั่ว หลิวเหย่ เหริ้นหาว จ้าวร่าง =

จ๋ายเซียวเหวิน : วาไรตี้แบบนี้

จ๋ายเซียวเหวิน : ฉันอัดรายการต่อไปไม่ไหวแล้ว

จ๋ายเซียวเหวิน : อะไรๆก็ไม่มี

จ๋ายเซียวเหวิน : ฉันคิดว่าจะพักที่หรูๆ

= โลกมนุษย์ช่างขมขื่น =

จ๋ายเซียวเหวิน : ตอนที่ยังไม่มา

จ๋ายเซียวเหวิน : คิดว่ามัน

จ๋ายเซียวเหวิน : สวยกว่าที่คิดไว้ซะอีก

จ๋ายเซียวเหวิน : ต้องเป็นระดับ 5 ดาว

จ๋ายเซียวเหวิน : พอมาถึงตอนนี้ ความหวังถูกทำลายไปแล้ว

= เตียงเดี่ยวยังไม่เชื่อฟังฉันเลย =

จ๋ายเซียวเหวิน : ทรมานมาก

จ๋ายเซียวเหวิน : ความรู้สึกมันพังทลายลงมา

= พังทลาย =

จ๋ายเซียวเหวิน : มอง

จ๋ายเซียวเหวิน : มองอะไร

จ๋ายเซียวเหวิน : รู้สึกอยากจะร้องไห้คนเดียว

จ๋ายเซียวเหวิน : ยากเกินไป

จ๋ายเซียวเหวิน : จนตอนนี้ เผชิญหน้ากับความสงบอีกครั้ง

= ทำไมถึงเผชิญหน้ากับความสงบ? =

จ๋ายเซียวเหวิน : อย่าโกรธ

จ๋ายเซียวเหวิน : ความโกรธจะให้โอกาสแก่พญามาร

= ชีวิตมันไม่ง่าย เลยต้องฝืนบังคับเอง =

เยียนสวีเจีย : เล่นมานานแค่ไหนแล้วครับ

หัวหน้าอู๋ : ผมเริ่มเล่นตั้งแต่ปี 2011

จ้าวเหล่ย : 8 ปีแล้วเหรอ

เยียนสวีเจีย : ที่จริงเหมือนกับพวกเราเลยจริงๆ

เยียนสวีเจีย : เหมือนกับที่ผม

เยียนสวีเจีย : ไปประกวด

เยียนสวีเจีย : อะไรแบบนั้นเลย

= ช่วงเวลาฝึกซ้อมที่เหมือนกัน =

หัวหน้าอู๋ : เมื่อก่อนตอนที่เล่น

หัวหน้าอู๋ : สภาพตอนนั้นไม่ดีเหมือนกับตอนนี้

หัวหน้าอู๋ : ห้องสแตนดาร์ดนอน 11 คน

หัวหน้าอู๋ : เอาเตียงมาติดกัน

หัวหน้าอู๋ : แล้วเอาฟูกที่นอนสองเตียงออกมา

หัวหน้าอู๋ : เอามาปูบนพื้น

หัวหน้าอู๋ : แล้วก็นอนบนพื้น

หัวหน้าอู๋ : คือ

หัวหน้าอู๋ : ทั้งหมดนี่

หัวหน้าอู๋ : มันลำบากมาก

เหยาเชิน : ชื่ออะไรเหรอครับ

เรียกผมว่าจวิ้นหรูก็ได้

จางเหยียนฉี : จวิ้นหรู

จางเหยียนฉี : ใช่ๆ

จางเหยียนฉี : เรียกว่าเสี่ยวฉี

เสี่ยวฉี

เหยาเชิน : เสี่ยวเชิน

เสี่ยวเชิน

จางเหยียนฉี : ตัวเชินออกเสียงยากมาก

เหยาเชิน : งั้นก็

จางเหยียนฉี : เหยาแล้วกัน เสี่ยวเหยา

เหยาเชิน : เสี่ยวเหยา

เสี่ยวฉี เสี่ยวเหยา

= เจอหน้าครั้งแรก ฝากเนื้อฝากตัวด้วยครับ = ครับ

พวกนายมาเที่ยวที่นี่เหรอ

หรือว่า

เหยาเชิน : พวกเรา

เหยาเชิน : มาเที่ยว

จางเหยียนฉี : ใช่แล้ว

เหยาเชิน : มาเที่ยวอะแหละ

จางเหยียนฉี : มาเรียน

เหยาเชิน : เรียน

เหยาเชิน : ใช่ มาแลกเปลี่ยน

พวกนายเป็นนักเรียนเหรอ

หรือว่าเป็น

เหยาเชิน : พวกเรา

= ไอดอล = ฟรีแลนซ์ = จางเหยียนฉี : เป็นฟรีแลนซ์

= วงบอยแบนด์ = อาชีพการบันเทิง = เหยาเชิน : อาชีพการบันเทิง

งั้นเป้าหมายของพวกนายคือ

= เป้าหมายของอาชีพ ร้องเต้น นักร้อง = เหยาเชิน : ร้องเต้น นักร้อง

เท่

จางเหยียนฉี : นายเป็นนักร้องเหรอ

จางเหยียนฉี : เกินไป

เยียนสวีเจีย : วันนี้

= ผลงานฟรีสไตล์ =

จ้าวเหล่ย : นอนดึกอีกแล้ว

เยียนสวีเจีย : ใช่แล้ว

จ้าวเหล่ย : ฉันอยากนอนแล้ว

เยียนสวีเจีย : ใครไม่อยากบ้าง

= เหนื่อยใจ = จ้าวเหล่ย : วันนี้

เยียนสวีเจีย : วันนี้

จ้าวเหล่ย : นั่งเครื่องบินผ่านภูเขาแม่น้ำ

เยียนสวีเจีย : ภูเขาแม่น้ำที่งดงาม

จ้าวเหล่ย : เขาว่า

เซี่ยจือกวาง : ผมหล่อหรือว่าเขาหล่อ

เซี่ยจือกวาง : คุณชี้กลับได้นะ

จ้าวเหล่ย : วันนี้ยังหล่อไม่พอ

เซี่ยจือกวาง : รอก่อน

จ้าวร่าง : เหอลั่วลั่ว แย่แล้ว

เหอลั่วลั่ว : อะไรเหรอ

จ้าวเหล่ย : วันนี้ข้างนอกฝนยังไม่ตก

จ้าวเหล่ย : ฉันว่าฉันแย่แน่

จ้าวร่าง : แย่แล้ว

= ฉันทิ้งกางเกงลงชักโครกให้นายแล้ว = จ้าวร่าง : ฉันทิ้งกางเกงลงชักโครกให้นายแล้ว

จ้าวเหล่ย : นายว่าไง

เยียนสวีเจีย : เพื่อน

เยียนสวีเจีย : เรามานั่งกอดคอกันเถอะ

จางเหยียนฉี : ก่อนฉันไป CHUANG

จางเหยียนฉี : พับผ้าห่มไม่เป็น

จางเหยียนฉี : หลังจากออกมาก็ยังไม่เป็น

เหยาเชิน : เดี๋ยวฉันช่วยเอง

เหยาเชิน : เหอลั่วลั่วมีปัญหาแน่

จางเหยียนฉี : ทำไมเหรอ

เหอลั่วลั่ว : เพื่อนๆ

เหอลั่วลั่ว : ฉันเห็นโรงแรมที่อยู่ข้างๆ

เหอลั่วลั่ว : เราต้องเสียเงินใช่ไหม

เหอลั่วลั่ว : งั้นก็ไปพักที่โรงแรมเถอะ

จางเหยียนฉี : นายบอกว่าเขา

จางเหยียนฉี : เป็นเด็กที่ต้องมีประสบการณ์มากๆ

= ชีวิตมันไม่ง่าย =

เหอลั่วลั่ว : ต้องทนอยู่ 3 วัน

จ้าวเหล่ย : ฝันดี

เยียนสวีเจีย : ฝันดี

จางเหยียนฉี : ฝันดี

เหยาเชิน : ฝันดี

= เช้าวันที่ 4 กันยายน =

เหยาเชิน : ใครอะ

= ฉันเอง =

= ผ่านไปหนึ่งคืน ฉันเปลี่ยนไปแล้ว =

= ชุดนอนมีรูแบบใหม่ล่าสุด =

= วัยรุ่นดีจริงๆ =

หลิวเหย่ : นายตื่นเช้ามาก

หลิวเหย่ : เป็นบ้าแล้วเหรอ

เหอลั่วลั่ว : ใช่ บ้าไปแล้ว

เหยาเชิน : โจวเจิ้นหนานบอกว่า

มีของกินไหม มีของกินหรือเปล่า มีไรกันไหม

มีๆๆๆๆ

เหลือให้ฉันด้วย

มีข้าวกล่องเนื้อย่าง

โจวเจิ้นหนาน : หิวมาก

โจวเจิ้นหนาน : อยากเจอฉันจนอดไม่ไหว

โจวเจิ้นหนาน : ข้าวกล่องเนื้อย่าง

= มองสภาพแวดล้อมรอบๆ =

โจวเจิ้นหนาน : ที่นี่คือที่ไหน

= เสียงที่คุ้นเคย... =

โจวเจิ้นหนาน : มาแล้ว

หลิวเหย่ : เสี่ยวหนาน

= รู้สึกได้ทันที =

โจวเจิ้นหนาน : ที่นี่คือที่ไหน

เหอลั่วลั่ว : นี่คือบ้านของเรา

โจวเจิ้นหนาน : ฉันพักห้องไหน

หลิวเหย่ : นายอยู่ห้องนั้น

หลิวเหย่ : ห้องนี้

โจวเจิ้นหนาน : พวกเขาตื่นยัง

หลิวเหย่ : หาบ้าน หาบ้านแล้ว

โจวเจิ้นหนาน : นายทำอะไรน่ะ

โจวเจิ้นหนาน : ทำไมยังไม่ตื่นกัน

โจวเจิ้นหนาน : ตื่นได้แล้ว

โจวเจิ้นหนาน : ตื่นสิ

โจวเจิ้นหนาน : เมื่อวานเป็นไงบ้าง

หลิวเหย่ : เมื่อวานเราไปดู

หลิวเหย่ : ความสามารถอะไรแบบนั้น

โจวเจิ้นหนาน : หล่อไหม

= บอกไงดีล่ะ =

หลิวเหย่ : นายเห็นก็รู้เอง

หลิวเหย่ : ยากมาก

= ไฟร์วอลล์แห่งชีวิตเริ่มได้ =

โจวเจิ้นหนาน : คนอย่างผมค่อนข้าง

โจวเจิ้นหนาน : ที่จริงความชอบไม่ได้เยอะขนาดนั้น

โจวเจิ้นหนาน : โดยเฉพาะกีฬาที่มีข้อจำกัดแบบนั้น

= ทำให้หนานถอนหายใจ =

โจวเจิ้นหนาน : ก็ไม่แน่นอนว่าเราต้องทำปะ

หลิวเหย่ : ต้องทำ วันนี้ต้องไปเรียน

เหอลั่วลั่ว : เตรียมตัวไปได้แล้ว

= สายตามุ่งมั่น =

= เหมือนกับฝีเท้า =

= เดินไปอย่างมั่นใจมาก =

เซี่ยจือกวาง : ฉันนั่งรถคันเดียวกับเขา

= ฉวยโอกาสดึงไป =

เหยาเชิน : เขาโดนจับไปแล้ว

= เอะอะโวยวายอีกวัน = โจวเจิ้นหนาน : นายจะทำอะไร

จ้าวเหล่ย : ไปเลยครับ

จ้าวเหล่ย : เราจะเล่นไป BMX

จ้าวเหล่ย : แข่งกับพวกเขา

= และตอนนี้... =

= สวนอนุรักษ์ธรรมชาติเซี่ยงไฮ้ =

= พวกนักปั่น BMX มารอวงบอยแบนด์นานแล้ว =

= มาถึงแล้ว =

หลิวเหย่ : เท่มากเลย

จางเหยียนฉี : เหมือนกับที่เราถ่ายคลิปสั้นเลย

= ข้อมูลในคลิป = เหยาเชิน : ตำแหน่งประตูก็เหมือนกัน

= เปิดเผยสถานที่เป็นธรรมชาติ =

ทุกคน : สวัสดีครับ

= ยืนอยู่แถวหลังอย่างเงียบๆ = ซุนเยว่ : ยูธโฮสเทลเป็นไงบ้าง

ทุกคน : ก็ดีครับ

เยียนสวีเจีย : วัยรุ่นมาก

โอ้

= บรรยากาศที่อ่อนโยน =

เหยาเชิน : สมาชิกของเราที่ไม่ได้มาเมื่อวาน

โจวเจิ้นหนาน : สวัสดีครับ

= ที่แท้นายก็เป็นหัวหน้าวง = ซุนเยว่ : คุณคือโจวเจิ้นหนาน

ซุนเยว่ : ยินดีที่ได้เจอครับ

= หัวหน้าทั้งสองมาเจอกัน =

ซุนเยว่ : ถ้าโจวเจิ้นหนาน

ซุนเยว่ : เป็นหัวหน้าวงของพวกเขา

ซุนเยว่ : ก็รู้สึกว่า

ซุนเยว่ : ต้องนำการเคลื่อนไหวของพวกเขา

= วันนี้จะจับตาดูนาย =

ซุนเยว่ : เมื่อวานผม

ซุนเยว่ : ได้เตรียมให้พวกคุณแล้ว

ซุนเยว่ : วันนี้ได้เอาของขวัญมาให้พวกคุณ

ซุนเยว่ : พวกคุณทุกคน

ซุนเยว่ : จะมีจักรยานคนละคัน

= ตื่นเต้นกันทั้งหมดกับถ่อมตัวอยู่คนเดียว =

ซุนเยว่ : พวกคุณสามารถเลือกสีเองได้

= เลือกสี? =

ทุกคน : ไป

เหอลั่วลั่ว : เลือกสีเองได้เหรอ

จางเหยียนฉี : ฉันว่าฉันชอบฝังเพชร

= ฝังเพชร ชุบทอง = จ๋ายเซียวเหวิน : งั้นฉันเลือกคันที่ชุบทอง

หลิวเหย่ : งั้นฉันเลือกแบบล่องหน

หลิวเหย่ : จนถึงตอนนั้นฉันก็จะวิ่งไปเอง

หลิวเหย่ : สุดยอดมากเลยฉัน

ซุนเยว่ : ในตู้นี้

ได้บรรจุรถที่พวกคุณจะใช้กัน

แล้วมีอุปกรณ์ป้องกัน และเครื่องมือ

เยียนสวีเจีย : เปิดเลยครับ

จ้าวเหล่ย : เปิดตู้เลย

จ้าวเหล่ย : ต้องประกอบเองเหรอ

เหยาเชิน : ยังไม่ได้ประกอบเลย

= อะไหล่รถจักรยาน =

จางเหยียนฉี : ฉันคิดว่าจะจอดเป็นคันๆเลย

เหยาเชิน : เลือกเอง

จ้าวร่าง : เลือกเอง

ซุนเยว่ : อยากเล่น

ซุนเยว่ : ก็ต้องลำบากก่อน

โจวเจิ้นหนาน : ประกอบเอง

โจวเจิ้นหนาน : ชีวิตนี้ของผมต้องมาสูงถึงขั้นนี้แล้ว

จ้าวร่าง : ฉันไม่เคยประกอบอะไรเลย

เหอลั่วลั่ว : ฉันคือนาจา

เหอลั่วลั่ว : โจวเจิ้นหนาน

เหอลั่วลั่ว : ไปเถอะ วงแหวนเฉี่ยนคุน

โจวเจิ้นหนาน : ดูไม้เพลิงวาตะของฉันเตะนาย

จางเหยียนฉี : ใครจะเอาสีชมพู

= เป็นสีพีชที่ระยิบระยับที่สุดทั้งสนาม = จางเหยียนฉี : รู้เร็วกว่านี้ ฉันก็อยากได้สีชมพู

= พี่หาวที่เดินผ่าน = จางเหยียนฉี : BLACKPINK

= PINK? =

= เดินกลับมาครึ่งทาง =

เหริ้นหาว : ฉันอยากได้อันนี้

= ประกาศ พวกเราล็อกไว้แล้ว = เหริ้นหาว : กำหนดสักหน่อย

เหริ้นหาว : แน่นอนว่าต้องเป็นของฉัน

โจวเจิ้นหนาน : ทำไมนายต้องกำหนดด้วย

โจวเจิ้นหนาน : ไม่ไปสักที

เยียนสวีเจีย : ไม่ไปไหนแล้ว

เยียนสวีเจีย : ยืนเฝ้าอยู่ตรงนั้น

เยียนสวีเจีย : นายดู

= ฉันตกหลุมรักเธอแล้ว =

ตอนนี้ทุกคนเลือกได้แล้วใช่ไหม

ทุกคน : ได้แล้วครับ

ซุนเยว่ : ผมอยากให้พวกคุณเอาตามความสูง

ซุนเยว่ : จากเตี้ยไปสูง

= เตี้ย ไป สูง = ซุนเยว่ : แล้วยืน

ซุนเยว่ : สลับตำแหน่ง

= รู้ตัวว่าต้องไปยืนด้านซ้าย =

หลิวเหย่ : นายเตี้ยกว่าฉัน

โจวเจิ้นหนาน : พวกนายสูงพอๆกัน

เหอลั่วลั่ว : ทรงผมฉันมันสูง

= ยืนเฝ้าจนถึงที่สุด = เหอลั่วลั่ว : ทรงผมก็ถือว่าส่วนสูง

หลิวเหย่ : ได้

เหอลั่วลั่ว : ทำทรงนี้มาแล้ว

= พวกนายเป็นเด็กกันสินะ =

ซุนเยว่ : ให้พวกเราแบ่ง

ซุนเยว่ : ขนาดโครงรถของพวกคุณ

โครงรถแบบนี้

เมื่อเทียบกันแล้วจะเล็กกว่าอันอื่นๆ

คุณใช้แล้วจะคล่องได้ตัวเล็กน้อย

โจวเจิ้นหนาน : ได้ครับ ขอบคุณครับ

เหยาเชิน : เข้ากับสีมากเลย

โจวเจิ้นหนาน : ใช่ไหมล่ะ

เหยาเชิน : เข้ากับสีมาก

เยียนสวีเจีย : คล่องตัวง่าย

โจวเจิ้นหนาน : ขอบคุณครับ

ไม่เป็นไรครับ

สงบ

จ้าวเหล่ย : พี่หาว

จ้าวเหล่ย : เสียใจเหรอ พี่หาว

เหริ้นหาว : เปล่าซะหน่อย

โจวเจิ้นหนาน : บางครั้งนะ เป็นที่ส่วนสูง

เหริ้นหาว : ไม่เป็นไรซะหน่อย

ซุนเยว่ : เลือกสีที่พวกคุณชอบกันเลย

เหริ้นหาว : ฉันเอาสีดำ

เหยาเชิน : ฉันอยากได้สีดำ

เยียนสวีเจีย : งั้นก็เอาสีเงินแล้วกัน

เหริ้นหาว : งั้นฉันเอาสีทอง

= แล้วคันไหนเป็นของฉันล่ะ =

เหริ้นหาว : นายเอาไหม

จ้าวร่าง : ฉันอยากได้คันนี้

เหริ้นหาว : งั้นนายเอาคันนี้แล้วกัน

จ้าวร่าง : ขอบคุณ

= เป็นอีกวันที่ถูกพี่หาวตามใจ =

ซุนเยว่ : ไม่มีใครชอบสีน้ำเงินเหรอ

หัวหน้าอู๋ : สีน้ำเงินไป

เหอลั่วลั่ว : งั้นฉัน เอาสีน้ำเงินแล้วกัน

เหอลั่วลั่ว : ที่จริงเรื่องสีไม่สำคัญเท่าไหร่

เหริ้นหาว : ฉันเอาคันนี้แล้วกัน

= หลิวเหย่ เหริ้นหาวเดินไปเอาสีน้ำเงิน =

ตอนนี้ผมกับโจวเจิ้นหนาน

เราสองคนจะแสดงให้ทุกคนดูว่า

จักรยานมันประกอบยังไง

ทุกคน : ครับ

โจวเจิ้นหนาน : โอเคครับ

จางเหยียนฉี : คลาสซ่อมรถเริ่มได้

= เอาละโว้ย! =

คลาสเรียนซ่อมรถ

สถานที่อยู่ในเขตผู่ตงเมืองเซี่ยงไฮ้

สภาพแวดล้อมบริเวณโรงเรียนงดงามมาก

พวกเรามีอาจารย์เชี่ยวชาญอยู่

= ทดลองเรียนฟรี 1 เดือน! = บรรยากาศการเรียนการสอนที่ดี

เอาล้อวางไว้ตรงนี้

ยกโครงรถขึ้นมา

= ด่วน! =

ถ้าคุณชอบ BMX เหมือนกับพวกเขา

ก็มาคลาสเรียนซ่อมรถ ไล่ตามความฝันของคุณเถอะ!

โจวเจิ้นหนาน : เรียนทักษะนี้ไป

โจวเจิ้นหนาน : พรุ่งนี้กลับไปซ่อมรถได้

= พลังของแต่ละแบรนด์รับประกันในอาชีพ =

เซี่ยจือกวาง : แล้วนายมีรถเหรอ

โจวเจิ้นหนาน : ซ่อมให้คนอื่นไง

เหอลั่วลั่ว : ผมอยากจะติด

= สติกเกอร์ = เหอลั่วลั่ว : ไว้ข้างบนนี่ให้หมดเลย

เสี่ยวไป๋ : จริงเหรอ

เหอลั่วลั่ว : ติดๆๆ

โจวเจิ้นหนาน : ติดอะไรเยอะแยะขนาดนั้น

= คำพูดแขวะของคนที่เป็นผู้ใหญ่ =

= ไม่เข้าใจความสุขของเรา =

โจวเจิ้นหนาน : นี่มันคืออะไร

โจวเจิ้นหนาน : ใส่บนหัวเหรอ

จางเหยียนฉี : ใส่บนหัว

เหยาเชิน : ใส่บนหัว ใส่บนหู

จางเหยียนฉี : ตอนขี่จะเบาลงมาก

จางเหยียนฉี : อันนี้น่ารักเกินไปแล้ว

= ส่งเสริมระดับ 10 = เซี่ยจือกวาง : นายเหมือนอยู่โรงเรียนประถมไก่เลย

เยียนสวีเจีย : เหอลั่วลั่วติดเสร็จยัง

เหอลั่วลั่ว : เสร็จแล้ว

เหอลั่วลั่ว : เหมือนรถแข่งเลย

= สไตล์สตรีทของแท้ =

เยียนสวีเจีย : ขอให้ทำได้แล้วกัน

ซุนเยว่ : ถนนเป็นสถานที่เล่น

= เตรียมตัวสำหรับเรียนทักษะให้ดี = ซุนเยว่ : พวกคุณต้องเรียนทักษะขั้นพื้นฐานก่อน

ซุนเยว่ : เท้าซ้ายคุณอยู่หน้า จำไว้นะ

เหอลั่วลั่ว : คืออะไรเหรอ

ซุนเยว่ : เท้าขวาของคุณอยู่หน้า

ซุนเยว่ : จำการวางเท้าของตัวเองให้ได้

= การวางเท้าที่ถูกต้อง ตอนปั่น BMX = ซุนเยว่ : คนที่เพิ่งก้าวขาขวา

= จะรักษาสมดุลในการส่งแรงไปด้านหน้า = ซุนเยว่ : เท้าขวาของพวกคุณอยู่ข้างหน้าจะเป็นแบบนี้

เยียนสวีเจีย : เข้าใจแล้วครับ

ซุนเยว่ : คนที่เท้าซ้ายอยู่หน้า

ซุนเยว่ : ตอนเคลื่อนไหวจะเป็นแบบนี้

ซุนเยว่ : โอเค จำไว้นะ

เหอลั่วลั่ว : แล้วถ้าแบบนี้ล่ะ

= ยันเท้าลง =

เหยาเชิน : ไม่ จู่ๆนาย

เหยาเชิน : สองข้างเลย

ซุนเยว่ : แล้ววันนี้พวกเรา

ซุนเยว่ : การเคลื่อนไหวที่ฝึก

ซุนเยว่ : ที่จริงมันสำคัญมาก

เยียนสวีเจีย : ไม่งั้นตอนกลางคืนก็ไม่ไหวใช่ไหม

จางเหยียนฉี : หล่อไม่พอ ก็ทำไม่ได้

เซี่ยจือกวาง : งั้นก็เรียกแท็กซี่ตามหลังมา

ซุนเยว่ : พวกเขาเฮฮากัน

ซุนเยว่ : ผมคิดว่าพวกเขาไม่มีทางฝึกนี่ได้

ซุนเยว่ : ทุกคนแบ่งออกเป็น 3 กลุ่ม

เยียนสวีเจีย : แบ่งยังไงเหรอ

ซุนเยว่ : ใครกล้ามากก็พูดมาก่อน

ซุนเยว่ : แล้วอยู่กลุ่มเดียวกับผม

= กล้าอยู่กลุ่มเดียวกับฉันไหม =

= เหยากล้ายกมือคนแรก =

ซุนเยว่ : โอเค หนึ่งคนแล้ว

ซุนเยว่ : โอเค คุณอีกคน

= เซี่ยเธียกัง =

จ๋ายเซียวเหวิน : เซี่ยจือกวาง

ซุนเยว่ : โอเค หัวหน้าวง

เหยาเชิน : เขา โจวเจิ้นหนานกล้ามาก

เหยาเชิน : โจวเจิ้นหนานเป็นคนที่รักตัวกลัวตายที่สุด

= หนานหนานเมื่อก่อน = โจวเจิ้นหนาน : เหมือนว่าพวกนายไม่ห่วงชีวิตเลย

โจวเจิ้นหนาน : อย่ามาเสียดายภายหลังนะ

โจวเจิ้นหนาน : อย่าท้าทายด้วยชีวิตดีไหม

โจวเจิ้นหนาน : อย่าท้าทายธรรมชาติ

เซี่ยจือกวาง : โจวเจิ้นหนานไม่มาเหรอ

โจวเจิ้นหนาน : น่ากลัวเกินไป

= เป็นหัวหน้าวง ฉันเลยต้องกล้า =

เสี่ยวไป๋ : คนที่มีพรสวรรค์มากับผม

= มันฉันไม่ใช่เหรอ = เยียนสวีเจีย : มีพรสวรรค์เหรอ มีพรสวรรค์ครับ

= พรสวรรค์ คือ ทำได้โดยไม่ต้องฝึกซ้อม =

จ๋ายเซียวเหวิน : มีพรสวรรค์ครับ

เหริ้นหาว : งั้นพวกเราก็มีพรสรรค์กันหมด

เยียนสวีเจีย : มีพรสวรรค์

เยียนสวีเจีย : มาแล้วครับ

หลี่ฮ่าวหราน : ใครที่ขยันมากหน่อย

หลี่ฮ่าวหราน : โปรดมาหาผม

เหอลั่วลั่ว : ครับ

= กลุ่มมีพรสวรรค์ เยียนสวีเจีย จ๋ายเซียวเหวิน เหริ้นหาว =

= กลุ่มความกล้า โจวเจิ้นหนาน เซี่ยจือกวาง เหยาเชิน จ้าวเหล่ย =

= กลุ่มขยัน เหอลั่วลั่ว จางเหยียนฉี หลิวเหย่ จ้าวร่าง =

ซุนเยว่ : เพื่อนๆ

ซุนเยว่ : อีกเดี๋ยว

ซุนเยว่ : หลังจาก 60 นาที

ซุนเยว่ : ทุกกลุ่มต้องส่งนักปั่นมาหนึ่งคน

= คนขายของ = ซุนเยว่ : แล้วเราต้องแข่งกัน

ซุนเยว่ : ตัดสินกันหน่อย

โจวเจิ้นหนาน : แข่งเลย

= ทั้งสามกลุ่มจะ Battle กันหลัง 60 นาที = หลี่ฮ่าวหราน : เราสามารถใส่อุปกรณ์ป้องกันได้

= กลุ่มพรสรรค์ =

= เยียนสวีเจีย จ๋ายเซียวเหวิน เหริ้นหาว =

เสี่ยวไป๋ : ใช้ได้เลยนะแบบนี้

เสี่ยวไป๋ : ใช้ได้

เสี่ยวไป๋ : คุณทำถูกแล้ว

เสี่ยวไป๋ : ดึงแล้วพลิกแบบนี้ มีพรสวรรค์มาก

เยียนสวีเจีย : อะไรเหรอๆ

เยียนสวีเจีย : เอาอีกรอบสิ

= การเคลื่อนไหวที่ดึงแล้วพลิก =

= ดึงหัวรถ =

= เคลื่อนไหวอย่างระมัดระวัง =

= ขาสองข้างลงพื้น =

= คนแรกทำสำเร็จ =

เหริ้นหาว : มีพรสวรรค์

= ฉันมีพรสวรรค์จริงๆนี่นา =

= ส่งแรงไปท่ากระโดดต่อ =

= คำแนะนำท่ากระโดด ดึงหัวรถ ดึงท้ายรถ รักษาจังหวะลงพื้น =

เสี่ยวไป๋ : ภายใน 5 นาที

เสี่ยวไป๋ : เขาก็กระโดดได้ 2 ล้อแล้ว

หลี่ฮ่าวหราน : ความเร็วถือว่าเร็วมาก

= กระโดดขึ้น 2 ล้อ =

ซุนเยว่ : เขากระโดดได้แล้ว

ซุนเยว่ : เขาอยู่กลุ่มไหน

เยียนสวีเจีย : กลุ่มพรสวรรค์

= มีพรสวรรค์ท้ังสองคน =

เสี่ยวไป๋ : ชนะแล้ว

จางเหยียนฉี : มา ดึงไปถึงขอบฟ้าเลย

= กลุ่มขยัน เหอลั่วลั่ว จางเหยียนฉี หลิวเหย่ จ้าวร่าง =

= ลองทำเอง =

= ห่างจากพื้น 2 ซม. =

= กลัว =

จ้าวร่าง : รอก่อนครับ

หลี่ฮ่าวหราน : ได้ๆ

หลี่ฮ่าวหราน : ไม่มีปัญหา

จ้าวร่าง : ไม่กล้าอะ

จ้าวร่าง : ไม่กล้าจริงๆ

= นักเรียนคนนี้สอนยากจัง =

เหอลั่วลั่ว : ผมรู้สึกนั่งยองๆแล้วสะดวกกว่าเยอะ

เหอลั่วลั่ว : ต้องดึง ดึงรถใช่ไหมครับ

เหอลั่วลั่ว : แล้วล้อหลังจะยกยังไง

เหอลั่วลั่ว : คุณลองทำให้ดูหน่อย

เหอลั่วลั่ว : แบบนี้ได้ไหมครับ

หลี่ฮ่าวหราน : ทำได้

หลี่ฮ่าวหราน : สะดวกแบบไหนก็ทำแบบนั้น

= ช่วงเวลาความเงียบของกล่องดนตรี =

เหอลั่วลั่ว : หาแรงนั่นไม่เจอเลย

= ฉันค่อยคิดหาวิธีให้ =

จางเหยียนฉี : ยากมาก

จ๋ายเซียวเหวิน : ขี่ได้ไม่เลว

= ไม่มีกะจิตกะใจฝึกซ้อม สนุกไปกับการปั่นจักรยาน =

จ๋ายเซียวเหวิน : ในนี้รู้สึกร้อนจัง

จ๋ายเซียวเหวิน : แล้วพอขี่

จ๋ายเซียวเหวิน : ลมก็พัดมา

จ๋ายเซียวเหวิน : พอหาแบบนั้นเจอ

จ๋ายเซียวเหวิน : จื่อเว่ยกับเออคังอยู่ในทุ่งหญ้า

จ๋ายเซียวเหวิน : ความรู้สึกเหมือนขับเบนซ์

จ๋ายเซียวเหวิน : มีอิสระมากจริงๆ

จ๋ายเซียวเหวิน : BMX นี่เอากลับปักกิ่งได้ไหม

= มี BMX ก็เหมือนมีทุ่งหญ้าผืนหนึ่ง =

หลิวเหย่ : จ๋ายเซียวเหวินทำอะไรน่ะ

หลิวเหย่ : เรียนได้แล้วเหรอ

จ๋ายเซียวเหวิน : เรียนได้แล้ว

จ๋ายเซียวเหวิน : ฉันกระโดดได้แล้ว

หลิวเหย่ : ไหนลองสิ

จ๋ายเซียวเหวิน : ดูให้ดีนะพี่เหย่

จ๋ายเซียวเหวิน : ตอนที่พวกเขาเริ่มกระโดด

จ๋ายเซียวเหวิน : ผมก็ลองดูแล้ว

จ๋ายเซียวเหวิน : ครั้งแรกผมก็ทำได้แล้ว

= การเคลื่อนไหวก่อนหลังที่สำเร็จ =

จ๋ายเซียวเหวิน : ฉันยกสูง

จ๋ายเซียวเหวิน : นี่มันเป็นเพราะว่ามีพรสวรรค์ครับ

= พอเรียนก็มีพรสวรรค์เลย =

= การเคลื่อนไหวแรก : ดึงแล้วพลิก = ซุนเยว่ : ตอนนี้ฝึกซ้อมอันนี้

ซุนเยว่ : ต้องทำให้ได้

ซุนเยว่ : เพราะว่ามันเป็น การเคลื่อนไหวพื้นฐาน

= กลุ่มความกล้า โจวเจิ้นหนาน เซี่ยจือกวาง เหยาเชิน จ้าวเหล่ย =

= เปิดโลกใหม่ของน้องหนาน =

เหยาเชิน : แบบนี้ผมทำได้

= นายว่าไงนะ =

= การเคลื่อนไหวที่สอง : ปลาโลมากระโดด = ซุนเยว่ : ท่าที่ 2 ก็คือปลาโลมากระโดด

ซุนเยว่ : คุณต้องดึงหัวมันขึ้นมาก่อน

ซุนเยว่ : แล้วเอาเท้าสองข้างไปเกี่ยวเท้ามัน

โจวเจิ้นหนาน : เกี่ยวยังไงเหรอ

= หนานสงสัย =

จ้าวเหล่ย : เกี่ยวตรงท้าย

ซุนเยว่ : ไม่ยาก

= หนานจะเชื่อนะ =

= การเคลื่อนไหวที่สาม : โต้คลื่น = ซุนเยว่ : ตอนนี้เรามาลองขั้นสูงกัน

ซุนเยว่ : ขึ้นไปบนกระดานนี้ไม่ต้องใช้เท้าปั่น

= หนานว่าหนานไม่ไหว =

= โลกที่อยู่นอก 2G =

= หนานอธิบาย =

เหยาเชิน : น่าจะแบบนี้

ซุนเยว่ : ใช่แล้ว

= ทำการเคลื่อนไหวแรกสำเร็จ = ซุนเยว่ : สบายๆมาก

= คุ้นกับการยกขึ้น = ซุนเยว่ : ใช่ ดีมากเลย

ซุนเยว่ : ใช่ สองอัน

= หนานถอยดีกว่า =

ซุนเยว่ : อีกนิดๆ

ซุนเยว่ : คุณต้องกลับในช่วงนั้นอีกหน่อย

= ลำบากจัง =

ซุนเยว่ : โจวเจิ้นหนานช้าลงอีกหน่อย

ซุนเยว่ : ลองยืนบนรถก่อน

ซุนเยว่ : จำไว้ ตอนที่พลิกกลับ ต้องปล่อยไปด้านหลัง

= กุญแจสำคัญของทักษะนี้ = ซุนเยว่ : เตรียมตัว เริ่มได้

= เคลื่อนไหวไปด้านหลังอย่างระมัดระวัง ตอนพลิกรถขาจะปล่อยลงด้านหลัง =

ซุนเยว่ : ความรู้สึกแบบนี้

โจวเจิ้นหนาน : โอเค

เหยาเชิน : ไม่ต้องกลัว

= ทีมนามธรรมถ่ายทอดประสบการณ์ = เหยาเชิน : แค่ทำแบบนี้แล้วก็ขึ้นมา

เหยาเชิน : ใช่

โจวเจิ้นหนาน : เริ่มรู้สึกขึ้นมาแล้ว

ซุนเยว่ : ตอนนี้เรามาลองอีกขั้นกันดีกว่า

= กระโดดทางลาด : ใช้การกระโดดโลมาเป็นพื้นฐาน ทดสอบพลัง ความยาก : ระดับ 5 =

= กล้าลองเล่นท่าขั้นสูง = เหยาเชิน : ฉันขอลอง

ซุนเยว่ : โอเค เพิ่มความเร็ว

ซุนเยว่ : เพิ่มอีก

ซุนเยว่ : โอเค หยุด

ซุนเยว่ : เท้าวางนิ่ง ดึงหัว

= ครั้งแรกก็ทำได้ =

เหยาเชิน : ถูกใช่ไหม

ซุนเยว่ : ได้อยู่ๆ

ซุนเยว่ : เท่มาก เท่มากจริงๆ

ซุนเยว่ : เก่งมากเลย

เหยาเชิน : โอเค

= สุดยอดมาก =

เสี่ยวไป๋ : ดึงหัวแบบนี้ก็ได้

= ลงพื้นอย่างมั่นคง =

= ท้าประลองการกระโดด =

เหริ้นหาว : นิดหน่อยน่ะ

= ต่อไปน่าจะดูหัวหน้าทีมซะแล้ว =

= รู้สึกเหมือนโดนจับตามอง =

ซุนเยว่ : โจวเจิ้นหนานอยากลองไหม

โจวเจิ้นหนาน : ผม ทำแบบนี้เหรอ

ซุนเยว่ : แบบนี้

= ความยากของการกระโดดทางลาด =

โจวเจิ้นหนาน : ผมไม่รู้

= ตัดสินใจลองดู = โจวเจิ้นหนาน : ลองดูก็ได้

เหริ้นหาว : ต่อไปมาดูการแสดงของโจวเจิ้นหนานกัน

เหยาเชิน : เท้าต้องติด

ซุนเยว่ : อย่าส่ายเท้า จับให้แน่นๆ

จ๋ายเซียวเหวิน : ช้าหน่อย

= นี่ไม่ได้เรื่องเลย =

โจวเจิ้นหนาน : ไม่ได้ยกมัน มันก็ไปด้านหน้า

ซุนเยว่ : ใช่ ล้อหน้าของคุณมันลงพื้นแล้ว

ซุนเยว่ : ล้อหน้าของคุณมันลงพื้นแล้ว

โจวเจิ้นหนาน : โอเค

ซุนเยว่ : กีฬาแบบนี้ก็คือ

ซุนเยว่ : คุณต้องเอาชนะความกลัวของตัวเองให้ได้

โจวเจิ้นหนาน : มันต้องเร็วอีกหน่อยใช่ไหมครับ

โจวเจิ้นหนาน : แล้วก็หยุด

ซุนเยว่ : ใช่ครับ

= เหมือนว่าจะสนุกดี =

โจวเจิ้นหนาน : ลองอีกรอบ

= ลองอีกครั้ง =

= ลองอีกครั้ง = โจวเจิ้นหนาน : ขอลองอีก

ซุนเยว่ : อย่าส่ายเท้า จับให้แน่น

ซุนเยว่ : แบบนี้ได้ๆ

โจวเจิ้นหนาน : ขอลองอีกรอบนะ

โจวเจิ้นหนาน : ขอลองอีก

ซุนเยว่ : ยิ่งมั่นคงขึ้นเรื่อยๆ

จางเหยียนฉี : โจวเจิ้นหนานนายทำได้

โจวเจิ้นหนาน : ที่จริงเป็นชั่วขณะหนึ่ง

โจวเจิ้นหนาน : ที่บินออกไป

โจวเจิ้นหนาน : เป็นแบบที่เรามีอยู่

โจวเจิ้นหนาน : เขาทำให้ผมได้เห็น

โจวเจิ้นหนาน : ช่วงเวลาที่ไม่สนอะไรเลยตอนนั้น

โจวเจิ้นหนาน : เป็นเพียงคนนั้นที่อยากทำ

โจวเจิ้นหนาน : ก็อยาก

โจวเจิ้นหนาน : กลับไปหาความรู้สึก

โจวเจิ้นหนาน : แบบนั้น

โจวเจิ้นหนาน : ทำเป็นกรณีตัวอย่าง

= เอาความสุขที่ง่ายที่สุด รวมเข้าไปในแรงบันดาลใจของดนตรี =

โจวเจิ้นหนาน : รู้สึกมากขึ้นหน่อย

โจวเจิ้นหนาน : เซี่ยจือกวาง

โจวเจิ้นหนาน : เซี่ยจือกวางเพิ่มความเร็วมาก

จางเหยียนฉี : ไม่เป็นไร ไม่เป็นอะไรเลย

= เซี่ยจือกวางล้มลง =

โจวเจิ้นหนาน : ใครเหรอ

จ้าวเหล่ย : กวางกวาง

จ้าวเหล่ย : ไม่เป็นไรนะ

ซุนเยว่ : ล้มลงตรงไหน

หลิวเหย่ : เป็นไงบ้าง

ซุนเยว่ : เบาๆหน่อย สูดหายใจ

โจวเจิ้นหนาน : เดินได้ไหม

โจวเจิ้นหนาน : เดินไปนั่งได้ไหม

จ๋ายเซียวเหวิน : หาที่นั่งก่อนเถอะ

เซี่ยจือกวาง : ไม่เป็นไร

= เพื่อนๆที่มารวมตัวกันช่วงที่หนึ่ง =

เหยาเชิน : แบกไปไหม

เซี่ยจือกวาง : ไม่เป็นไรๆ

เสี่ยวไป๋ : ไหวใช่ไหม

เซี่ยจือกวาง : ไม่เป็นไร

เซี่ยจือกวาง : ไปเถอะ ได้อยู่

จ้าวเหล่ย : ดีแล้วใช่ไหม

= กลับมาซ้อมอีก = เซี่ยจือกวาง : ไม่เป็นไร

เซี่ยจือกวาง : ฉันมาแล้ว

= เข้าสู่การฝึกซ้อมทันที =

ซุนเยว่ : ครับ ผ่อนคลายสักหน่อย

ซุนเยว่ : เท้าวางนิ่ง

เซี่ยจือกวาง : ไม่อยากให้พวกเขาดููถูก

เซี่ยจือกวาง : แค่คิดอยากจะทำ ไม่มีทางกลัวอยู่แล้ว

ซุนเยว่ : ใช่แล้ว

ซุนเยว่ : สวยงาม

ซุนเยว่ : ผมคิดไม่ถึงเลยว่า เซี่ยจือกวาง

ซุนเยว่ : เขาจะขี่รถอีกครั้ง

ซุนเยว่ : แล้วกลับมาฝึกซ้อมต่อ

ซุนเยว่ : กับพวกเรา

ซุนเยว่ : น่าทึ่งมาก

ซุนเยว่ : เมื่อก่อนผมไม่เคยคิด

ซุนเยว่ : ศิลปินในวงบอยแบนด์

ซุนเยว่ : จะมาทำเรื่องแบบนี้กับพวกเรา

ซุนเยว่ : ผมคิดว่า

ซุนเยว่ : พวกเขามีความกล้าน้อยมาก

จ้าวเหล่ย : ผมกลัวว่าหลังจากผมบินขึ้นไป

จ้าวเหล่ย : แล้วล้อหลังมันจะยกขึ้นมาด้วย

ซุนเยว่ : คนแบบนั้นที่ไม่ลองต่อไปอีก

จ้าวเหล่ย : ไม่เป็นไรๆ

จางเหยียนฉี : ไม่เป็นไรๆ

ซุนเยว่ : แต่วันนี้ได้

ซุนเยว่ : ทำให้ผมเปิดหูเปิดตา

ซุนเยว่ : ใช่แล้ว

หลี่ฮ่าวหราน : เห็นว่าพวกเขาตื่นเต้นมาก

หลี่ฮ่าวหราน : เหมือนกับตอนแรก

หลี่ฮ่าวหราน : ที่ผมได้มาสัมผัส BMX

ซุนเยว่ : เมื่อกี้คุณล้มท่าไหน

ซุนเยว่ : รู้สึกมึนใช่ไหม

เซี่ยจือกวาง : ที่จริงไม่เป็นไรเลย

เซี่ยจือกวาง : เพราะว่าเมื่อก่อนผมเรียนการเต้นของจีน

ซุนเยว่ : วงบอยแบนด์สำหรับผมแล้ว

ซุนเยว่ : รู้สึกประทับใจมาก

= หลับตาแล้วมุ่งหน้าเหมือนไม่เกรงกลัวทางโค้ง ไม่หลบไม่หลีก ถึงแม้ว่าโลกจะพังทลายลง =

ซุนเยว่ : ทุกคน ทุกคน

ซุนเยว่ : เริ่มแข่งแล้ว

ซุนเยว่ : 60 นาทีแล้ว

ซุนเยว่ : ได้เวลาแข่งแล้ว

เหริ้นหาว : ชนเข้ามาเลย

เยียนสวีเจีย : ให้เราเริ่ม

ซุนเยว่ : ด่านแรกของเรา

ซุนเยว่ : ง่ายมาก

= BATTLE รอบแรก แข่งในทางที่เป็นอุปสรรค = ซุนเยว่ : จับเวลาในการแข่งขัน

= กฎการแข่ง ออกตัวบนทางที่เป็นคลื่นขนาดเล็ก = ซุนเยว่ : ครับ จุดหมายของเราอยู่ในที่ว่างๆ

= หมุนตัวบนทางที่เป็นคลื่นขนาดยาว คนที่ใช้เวลาสั้นเป็นผู้ชนะ = ซุนเยว่ : แล้วเพิ่มความเร็วขึ้นอีก

เยียนสวีเจีย : เร็วมาก

จ๋ายเซียวเหวิน : มึนมาก

ซุนเยว่ : แล้วกลับมาที่จุดเริ่มต้นอีกครั้ง

ซุนเยว่ : สิ้นสุดการจับเวลา

= ลุกขึ้นมาทันที =

หลิวเหย่ : ตกใจหมดเลย

จ้าวร่าง : ฉันก็ตกใจ

โจวเจิ้นหนาน : สุดยอดมากเลย

จางเหยียนฉี : ทำได้ดีมาก

เหริ้นหาว : ได้อยู่

เหริ้นหาว : ล้มลงด้านหลังมีปีกงอกออกมา

เหริ้นหาว : หล่อๆๆ

เหอลั่วลั่ว : ดูดีมากจริงๆ

ซุนเยว่ : ทีมของเราส่งเหยาเชินออกไป

= กลุ่มความกล้า เหยาเชิน ผู้เข้าแข่งขันที่ใจกล้า คุณสมบัติ : กล้า ระมัดระวัง =

จ๋ายเซียวเหวิน : เจียเจีย

= กลุ่มพรสวรรค์ เยียนสวีเจีย ผู้เข้าแข่งขันมีไหวพริบ คุณสมบัติ : พอเรียนก็ทำได้ =

จางเหยียนฉี : เหอลั่วลั่ว

= กลุ่มขยัน เหอลั่วลั่ว ผู้เข้าแข่งขันกล่องดนตรี คุณสมบัติ : เงียบไว้ดีที่สุด =

= แต่ละกลุ่มส่งสมาชิกออกมาครบแล้ว =

ซุนเยว่ : เหยาเชินไปก่อนคนแรก

โจวเจิ้นหนาน : เขาเร็วมาก

ซุนเยว่ : ครับ เตรียมตัว

= กลุ่มความกล้า เหยาเชิน =

= กลุ่มความกล้า =

ซุนเยว่ : เริ่มได้

ซุนเยว่ : เริ่มได้

ทุกคน : สู้ๆ

จ้าวร่าง : เขาเร็วจริงๆ

ซุนเยว่ : ครับ ลดความเร็ว ใช่แล้ว

ซุนเยว่ : ดี เพิ่มความเร็วต่อเลย

จ้าวเหล่ย : เพิ่มความเร็ว

เซี่ยจือกวง : ระวังตัวด้วยนะ

ซุนเยว่ : ระวังด้วย

ซุนเยว่ : ดี กลับมาจุดเริ่มต้นแล้ว

ซุนเยว่ : ดีมาก

ซุนเยว่ : 18 วินาที เร็วมาก

ซุนเยว่ : 18.01 วินาที

โจวเจิ้นหนาน : ฉันอยากชนหมัดซ้ายกับนาย

= รักษามือของฉัน =

จางเหยียนฉี : นายดูมือของเหยาเชิน

จางเหยียนฉี : ฉันรู้ว่า

จางเหยียนฉี : บทบาทของเขาคืออะไร

จ้าวร่าง : เป็นคนเหี้ยมโหด

ซุนเยว่ : คนต่อไปเลย

เหริ้นหาว : เจียเจีย

= กลุ่มพรสวรรค์เยียนสวีเจีย =

เสี่ยวไป๋ : สู้ๆ

ซุนเยว่ : ครับ เตรียมตัว

= กลุ่มพรสวรรค์ =

ซุนเยว่ : เริ่มได้

ทุกคน : สู้ๆ

โจวเจิ้นหนาน : สู้ๆ

จางเหยียนฉี : มองเห็นนักเรียนเยียนสวีเจียแล้ว

จางเหยียนฉี : เป็นผู้เข้าแข่งขันในแบบเท้าขวา

จางเหยียนฉี : เยียนสวีเจีย

จางเหยียนฉี : ข้ามไปอย่างราบรื่น

จ๋ายเซียวเหวิน : ได้อยู่ๆ

จ๋ายเซียวเหวิน : มั่นคงมาก

จางเหยียนฉี : ครับ

จางเหยียนฉี : เยียนสวีเจียกำลังกลับมาแล้ว

โจวเจิ้นหนาน : สู้ๆ

จางเหยียนฉี : ใช้เวลาไปเล็กน้อย

เหริ้นหาว : เร็วหน่อยๆ ช้าไปแล้ว

จางเหยียนฉี : ขึ้นแล้ว ไม่เลว

ซุนเยว่ : ครับ

ซุนเยว่ : 18.76 วินาที

เยียนสวีเจีย : โอเค

= ชัยชนะอยู่นี่ =

ซุนเยว่ : คนต่อไป

เหริ้นหาว : ดูลั่วลั่วของฉันนะ

เหริ้นหาว : ดูลูกของฉัน

ซุนเยว่ : เริ่มได้

= กลุ่มขยัน =

= กลุ่มขยันเหอลั่วลั่ว =

โจวเจิ้นหนาน : สู้ๆ

หลิวเหย่ : เร็วมากเลยลั่วลั่ว

จ้าวร่าง : ระวังด้วยนะ

จางเหยียนฉี : สวยงาม

เยียนสวีเจีย : สู้ๆ

เหริ้นหาว : ได้อยู่

= สถิติของเหอลั่วลั่วจะชนะรอบแรกได้หรือไม่ =

เซี่ยจือกวาง : 16.45 วินาที

จางเหยียนฉี : 16 วินาที

หลี่ฮ่าวหราน : เก่งมากเลย

หลี่ฮ่าวหราน : มา

เหยาเชิน : โอเคๆ

ซุนเยว่ : เพราะอะไรเหรอ

โจวเจิ้นหนาน : เพราะว่าตอนที่เขาข้าม

= อธิบายเป็นทางการ = โจวเจิ้นหนาน : เขาเพิ่มความเร็วอยู่ตลอด

โจวเจิ้นหนาน : เขาไม่เคยใช้แรงนั้นเลย

= ตอนข้ามทางระดับสูง ใช้เท้าปั่นเพิ่มความเร็ว =

ซุนเยว่ : โอเคๆ

= โคหนาน (มาจากโคนัน) =

จางเหยียนฉี : ตรงทางลาดแรก หัวของนายแบบ

ซุนเยว่ : วันนี้เหยาเชินบาดเจ็บ

ซุนเยว่ : เลยยอมให้พวกคุณ

ซุนเยว่ : ยอมให้พวกคุณ

= มีความคิดดีๆ =

เหริ้นหาว : วันนี้เสื้อของเจียเจีย

เหริ้นหาว : ใส่ไม่สบายเท่าไหร่

= ใครหาข้ออ้างไม่เป็นบ้าง =

= ถึงยังไงฉันก็ชนะแล้ว =

ซุนเยว่ : ครับ ทุกคน

ซุนเยว่ : เรามาแข่งในรอบสุดท้ายกัน

เหริ้นหาว : ดี

จางเหยียนฉี : บินไหม

= BATTLE รอบที่สอง กระโดดข้ามกระดาน = ซุนเยว่ : ก็คือข้ามกระดานอันเล็กๆนั่น

= BATTLE รอบที่สอง กระโดดข้ามกระดาน = ซุนเยว่ : กระโดดท่าโลมา

ซุนเยว่ : มาดูว่าใครจะบินได้ไกลกว่ากัน

ซุนเยว่ : ทุกคนไม่ต้องส่งตัวแทน

ซุนเยว่ : ทุกคนต้องทำ

จางเหยียนฉี : ความสูงต้องสูง ระยะห่างต้องไกล

จางเหยียนฉี : แต่คนกับรถจะตกลงมาพร้อมกัน

จางเหยียนฉี : ได้ใช่ไหมครับ

= นายสุดยอดมาก =

ซุนเยว่ : แค่คิดจะขึ้นก็ไปได้

โจวเจิ้นหนาน : มา

= โจวเจิ้นหนานเริ่มก่อน =

เยียนสวีเจีย : สู้ๆ

= กลุ่มความกล้า โจวเจิ้นหนาน =

= กลุ่มความกล้า =

จ้าวเหล่ย : สู้ๆ

จ้าวเหล่ย : สู้ๆ

= สมกับเป็นลูกศิษย์ของฉัน = ซุนเยว่ : แบบนี้ได้อยู่ๆ

เหยาเชิน : ได้อยู่ๆ

= สถิติใหม่สุด =

เสี่ยวไป๋ : ทีมของเราส่งคุณไปก่อน

เหริ้นหาว : โอเค

เหริ้นหาว : ผมจะบินให้ไกล

เหริ้นหาว : ทำลายสถิติพวกเขา

= ความมั่นใจในตัวเอง =

= ทีมพรสวรรค์ =

หลี่ฮ่าวหราน : เร็วมากเลย

= สถิติใหม่สุด =

โจวเจิ้นหนาน : แบบนี้คือ

โจวเจิ้นหนาน : เร็วมากอ่า

เซี่ยจือกวาง : พุ่งออกไปเหมือนกับมังกรเลย

เสี่ยวไป๋ : ผมว่าสถิตินี้ของเรา

เสี่ยวไป๋ : ไม่มีใครทำลายได้

= กลุ่มขยัน กลุ่มความกล้า กลุ่มพรสวรรค์ =

= กลุ่มขยันไม่มีใครสู้ได้ =

จางเหยียนฉี : ร่างร่าง

จ้าวร่าง : อย่าเลือกฉันเลย

จางเหยียนฉี : เพื่อกลุ่ม

จางเหยียนฉี : สู้ๆนะ จ้าวร่าง

จางเหยียนฉี : ทำลายสถิติเลยนะ

จางเหยียนฉี : นายเป็นลูกชายที่หล่อที่สุด

= กลัว = จ้าวร่าง : ไม่กล้าจริงๆ ไม่กล้าจริงๆ

= โน้มน้าวให้ลองอีกครั้ง = จางเหยียนฉี : สักครั้ง ลองสักครั้งหน่อยนะ

จางเหยียนฉี : พี่เหย่ เชื่อใจพี่นะ

หลิวเหย่ : ฉันขอไปถามอีกหน่อยนะ

หลิวเหย่ : ไปถามสักหน่อย

= ฉันยังอยากเรียนเพิ่มอีก = หลิวเหย่ : อาจารย์ ทำยังไงให้บินไปไกลๆได้ครับ

จางเหยียนฉี : ลั่วลั่วล่ะ ลองอีกสิ

= ลั่วลั่วไปไหนแล้ว =

เหอลั่วลั่ว : ที่สำคัญคือไม่เคยฝึกซ้อม นายรู้ไหม

= เพ้ออยู่คนเดียว =

จ้าวร่าง : ไม่กล้าจริงๆ

หลิวเหย่ : ฉันขอไปถามอีกหน่อยนะ

เหอลั่วลั่ว : ที่สำคัญคือไม่เคยฝึกซ้อม นายรู้ไหม

= กลุ่มขยัน จางเหยียนฉีออกรบ =

= กลุ่มขยัน =

= ออกวิ่งอย่างมั่นคง =

= เร่งความเร็วอย่างทั่วถึง =

= ท่าทางนี้? =

จ้าวร่าง : ทำไมเขาปฏิเสธแบบนี้ล่ะอาจารย์

จางเหยียนฉี : ระดับความสูงของฉันยิ่งสูง

= ออกแสดงอย่างดีเลิศ แบ่งแยกคนเดินถนนออกจากกัน =

หลิวเหย่ : ท่านี้เขา

หลิวเหย่ : ท่านี้เขาบินต่อออกไปได้เลย

จางเหยียนฉี : ฉันวิตกไปหน่อย

= ไม่วิตกฉันก็ได้ที่หนึ่งแล้ว = จางเหยียนฉี : ถ้าไม่วิตกฉันรู้สึกว่า...

ซุนเยว่ : อย่างน้อยเขาก็ลองแล้ว

= กลุ่มขยัน หลิวเหย่ออกรบ =

หลิวเหย่ : สักรอบ

= กลุ่มขยัน =

เหอลั่วลั่ว : มาแล้วๆ

= เกิดความผิดพลาดโดยบังเอิญ =

= เหย่ = โจวเจิ้นหนาน : ไม่เป็นไรนะ

= เหย่ก็ยังคงเป็นพี่เหย่ = หลิวเหย่ : ไม่เป็นไรๆ

เหอลั่วลั่ว : ฉันตกใจหมดเลย

= กลัวมากกว่าเจ็บ =

ซุนเยว่ : เก่งมากๆ

ซุนเยว่ : เก่งมากจริงๆ

เหริ้นหาว : ขี่ได้ดีมากๆ

ซุนเยว่ : นายมีความกล้าที่จะเร่งความเร็ว

ซุนเเยว่ : งั้นก็อธิบายได้ว่า

ซุนเเยว่ : นายชนะตัวนายเองแล้ว

หลิวเหย่ : จริงๆแล้วผม

หลิวเหย่ : อยากทำท่านี้ออกมาให้ดีเป็นพิเศษ

หลิวเหย่ : แต่สิ่งที่จินตนาการไว้กับความเป็นจริง

หลิวเหย่ : ไม่เหมือนกันเลยสักนิด

หลิวเหย่ : ถ้าไม่ล้มก็เล่นไม่สนุก

ซุนเเยว่ : ใช่ๆ

ซุนเยว่ : พูดถูกอย่างยิ่ง

หลิวเหย่ : ความตื่นเต้นที่ยอดเยี่ยมสุดในวันนี้ก็คือ

หลิวเหย่ : การล้ม

หลิวเหย่ : ไม่ใช่แค่ผมที่ล้มคนเดียว

หลิวเหย่ : จริงๆแล้วหลายคนในวงก็ล้มกันหมด

หลิวเหย่ : แต่ไม่มีใครสักคนที่ล้มแล้วพูดว่า

หลิวเหย่ : กลัวหรืออยากยอมแพ้แล้ว

หลิวเหย่ : ดังนั้นอยากเอา

หลิวเหย่ : ความรู้สึกแบบนี้เขียนไว้ในเพลง

= ไม่เจ็บปวด จะนับเป็นการปะทะได้ยังไง =

ซุนเยว่ : โอเค เมื่อกี้พวกเรา

ซุนเยว่ : ไม่จำเป็นต้องสงสัยเลย

ซุนเยว่ : ว่าใครเป็นอันดับหนึ่ง

ทุกคน : เหริ้นหาว

= โลกของราชาที่อากาศปลอดโปร่ง =

ซุนเยว่ : โอเค

ซุนเยว่ : พวกเราเสร็จสิ้น

ซุนเยว่ : เนื้อหาทั้งหมดของวันนี้แล้ว

ซุนเยว่ : วันนี้ฉันก็มองเห็น

ซุนเยว่ : ความพยายามของทุกคน

ซุนเยว่ : นี่คือเสน่ห์ของกีฬาเอ็กซ์ตรีม

ซุนเยว่ : เป็นกีฬาที่ยอดเยี่ยมอย่างยิ่ง

ซุนเยว่ : แต่ฉันเชื่อว่า ตอนที่พวกเราทำ Brush Street

ซุนเยว่ : จะเท่ได้มากกว่าเดิม

ซุนเยว่ : ขอบคุณทุกคน

ซุนเยว่ : งั้นวันนี้พวกเราพอแค่นี้

ซุนเยว่ : หลังจากนี้พวกเรา

ซุนเยว่ : ไปกินมื้อเย็นด้วยกันเถอะ

ทุกคน : ไปกันเถอะ

หลิวเหย่ : ที่นี่ๆ

เหยาเชิน : หนานเซียงเสี่ยวหลงของเซี่ยงไฮ้

เยียนสวีเจีย : ฉันอยากกินเนื้อ

= กลุ่มคนอะไรกันนี่? =

เยียนสวีเจีย : ล้อเล่นครับๆ

= หิวจนเลอะเลือน = เยียนสวีเจีย : อย่าตกใจไปครับ

เหริ้นหาว : เสี่ยวหลง 10 เข่ง กุ้งสด 10 เข่ง

เหริ้นหาว : เซี่ยเฟิ่น 10 เข่ง

= สั่งอาหารตามใจชอบ =

เหริ้นหาว : เอาบะหมี่เนื้อน้ำแดง ให้ผมอีกชามนึง

เหริ้นหาว : บะหมี่เนื้อ 3 ชาม

= เนื้อ สู้ๆ = เหริ้นหาว : เพิ่มเนื้อให้ผมด้วย

เหริ้นหาว : เรียบร้อย

เหริ้นหาว : เพิ่มเนื้อ

= นี่หิวมานานแค่ไหนแล้ว =

= ท้องร้องจ๊อกๆ =

หลิวเหย่ : อย่าลืมดับเบิ้ลคลิก จุ๊บๆ

= พี่เหย่แอ๊บแบ๊ว =

ซุนเยว่ : งั้นวันนี้ตามกฎเดิมของพวกเรา

ซุนเยว่ : ตามกฎของเซี่ยงไฮ้

บอสอู๋ : โอเค

ซุนเยว่ : พวกเราทุกคนเอาโทรศัพท์ขึ้นมา

ซุนเยว่ : หลังจากนั้นรอพนักงานมาเสิร์ฟอาหาร

ซุนเยว่ : เลือกโทรศัพท์หนึ่งเครื่อง

เหอลั่วลั่ว : ทิ้งลงไปในหม้อ

= ทิ้งลงไปในหม้อ =

= หิวขึ้นมา แม้แต่โทรศัพท์ก็จะกิน? =

ซุนเยว่ : พนักงานมาเสิร์ฟอาหาร

ซุนเยว่ : เลือกโทรศัพท์หนึ่งเครื่องไปเช็กบิล

= เล่นรุนแรงขนาดนี้ =

เหริ้นหาว : ตอนนี้เรา

เหริ้นหาว : เอาโทรศัพท์วางไว้ตรงนี้ก่อนละกัน

เหริ้นหาว : โอเคมั้ย

เยียนสวีเจีย : กฎเซี่ยงไฮ้ข้อนี้

เยียนสวีเจีย : ร้ายกาจไปหน่อยนะ

จ้าวเหล่ย : มา ส่งต่อๆ

เยียนสวีเจีย : ส่งต่อๆ

จางเหยียนฉี : แย่แล้ว

จางเหยียนฉี : โทรศัพท์สีขาวเครื่องนั้น จบแล้ว

= เครื่องนี้คือ... =

= ขาวตลอดทั่วทุกส่วน ราวกับดวงดาวที่ =

= ส่องสว่างที่สุดในท้องฟ้ายามกลางคืน = เหอลั่วลั่ว : โทรศัพท์สีขาวเครื่องนั้นเด่นมาก

เยียนสวีเจีย : โทรศัพท์ของพวกนายเป็นสีดำหมดเลย

เยียนสวีเจีย : มีแค่ของฉันที่เป็นเครื่องสีขาว

เยียนสวีเจีย : ไม่ยุติธรรม ฉันแพ้แล้วแน่ๆ

ซุนเยว่ : โอเค

ซุนเยว่ : โทรศัพท์ของทุกคน

ซุนเยว่ : อยู่ตรงนี้หมดแล้ว

ซุนเยว่ : จริงๆแล้วเป้าหมาย

ซุนเยว่ : คือเพื่อ

ซุนเยว่ : ให้พวกเราคุยกันดีกว่า

ซุนเยว่ : ไม่เล่นโทรศัพท์

เยียนสวีเจีย : โอเค

จ้าวเหล่ย : มาแล้วๆ

ซุนเยว่ : พวกเราจะจ่ายเงินตอนนี้

ซุนเยว่ : คุณสุ่มเลือกโทรศัพท์

ซุนเยว่ : ตามใจคุณเลย ออกไปเครื่องนึง

= เจ้าของโทรศัพท์ที่ถูกผู้คนจับจ้องที่สุด จุดศูนย์กลางของวงจะต้องออกเงินหรือไม่? =

= ความลับ =

เยียนสวีเจีย : ของใครน่ะๆ

ดีเค : ของฉัน

= กินฟรีสำเร็จ =

เยียนสวีเจีย : ชัยชนะอันยิ่งใหญ่ของวง

= รู้สึกฝากเงินไม่อยู่ =

= เป็นการเสี่ยงที่ดี =

= ให้พวกนายลองชิมอาหารเลิศรสดั้งเดิม = ซุนเยว่ : เสี่ยวหลงมาแล้วๆ

จ้าวเหล่ย : เสี่ยวหลงเปา

เหอลั่วลั่ว : คนละเข่งเหรอ

โจวเจิ้นหนาน : บะหมี่เนื้อ

โจวเจิ้นหนาน : เอาวางไว้ตรงกลางเถอะ

= อาหารเลิศรสทั้งหมดถูกนำมาเสิร์ฟ = จ้าวเหล่ย : วางเฉลี่ยกันละกัน

เหยาเชิน : อร่อยมากๆ

= บะหมี่เนื้อเพิ่มพลัง หมดชามแล้ว =

จ๋ายเซียวเหวิน : นี่มันรายการอะไรเนี่ย รายการกินออกอากาศเหรอ

= กำหนดตำแหน่งของวงอย่างแม่นยำ = เหยาเชิน : กินออกอากาศ

จางเหยียนฉี : เหยาเชิน

เหยาเชิน : อะไรเหรอ

จางเหยียนฉี : ช่วยสั่งเกี๊ยวทอดให้หน่อยสิ

= ยังจะกินอีกเหรอ? =

จ๋ายเซียวเหวิน : ผมเอาเกี๊ยวต้มหนึ่งครับ

จ๋ายเซียวเหวิน : พี่สาว

จ๋ายเซียวเหวิน : มีเครื่องดื่มอะไรบ้างเหรอครับ

จ๋ายเซียวเหวิน : มีน้ำแร่มั้ยครับพี่

โจวเจิ้นหนาน : พี่

โจวเจิ้นหนาน : เอาบะหมี่เนื้ออีกชามครับ ขอบคุณครับ

เหริ้นหาว : เอาซาลาเปามาอีกสองสามเข่งครับ

= ที่แท้วงบอยแบนด์กินได้ขนาดนี้เลย =

เหยาเชิน : พี่ กินหน่อยสิ

ซุนเหย่ : โอเค ขอบใจมาก

= พี่ พี่ก็กินอีกอันสิ =

โจวเจิ้นหนาน : มา

เหยาเชิน : นายกินมั้ย นี่มี

= โบราณมีข่งหรงที่ยอมแพ้จากการเก็บลูกแพร์ = โจวเจิ้นหนาน : ฉันคีบให้

= วันนี้มีพี่น้องที่ยอมแพ้จากซาลาเปา = เหยาเชิน : นายคีบให้ฉัน

เหยาเชิน : คีบให้แตกต่างกันหน่อยมั้ย

โจวเจิ้นหนาน : กินซาลาเปาลูกนี้

โจวเจิ้นหนาน : มือนาย

โจวเจิ้นหนาน : จะดีขึ้น อย่างเร็วก็ภายในสองชั่วโมง

เหยาเชิน : คีบให้ฉันอีกสักสองสามชิ้นนะ

เหยาเชิน : ฉันจะได้หายเร็วขึ้น

= พี่เจียวันนี้ =

= เคลื่อนที่อย่างเชื่องช้า =

= รีสตาร์ทบ่อยๆ =

= กำลังอัพเดท กรุณาอย่าปิดเครื่อง =

= อัพเดทสำเร็จ =

ซุนเยว่ : บอสอู๋

ซุนเยว่ : พี่เล่า

ซุนเยว่ : เรื่องราวอันน่าเป็นเกียรติของพี่ ให้ทุกคนฟังหน่อยสิ

= มีเรื่องราว? =

บอสอู๋ : ก็คือ

บอสอู๋ : ก่อนหน้านี้มีครั้งนึง

บอสอู๋ : ตอนที่ฉันไปแข่งขันข้างนอก

บอสอู๋ : ตอนนั้นเขามีช่องว่างห้าเมตรหนึ่งช่อง

บอสอู๋ : หลังจากกระโดดขึ้นเนิน

บอสอู๋ : ด้านบนมีรถสินค้าขนาดใหญ่จอดอยู่หนึ่งคัน

บอสอู๋ : ฉันชนไปโดนหลังคารถ

บอสอู๋ : ตอนนั้นขาฉันบวมอย่างรุนแรง

บอสอู๋ : ใหญ่มาก

บอสอู๋ : หลังจากนั้นกระดูกร้าวเป็นชิ้นๆ

บอสอู๋ : ภายหลังหนึ่งปีหลังจากนั้นต้องดามเหล็ก

บอสอู๋ : ดังนั้นฉันเลยมีสร้อยเส้นนี้

เยียนสวีเจีย : รอยแผลก็เหมือนกับ ตรงเครื่องประดับเกียรติยศ 1 ตรา

เยียนสวีเจีย : ดังนั้นสิ่งที่ผมพูดคือ

เยียนสวีเจีย : การอวดบาดแผลของผมกับพวกคุณ

เยียนสวีเจีย : ความรู้สึกเหมือนบาดแผลจากสงคราม

= จะต้องมีสักวันที่จะได้อวดบาดแผลนี้กับคุณอีก =

เสี่ยวไป๋ : จาก 120 กิโล

เสี่ยวไป๋ : เพิ่มมาจนถึงตอนนี้ 200 กิโล

= เบื้องหลังการกระโดดในทุกครั้ง คือความตั้งใจแรกที่ฉันไม่คำนึงถึงอะไรเลย =

จางเหยียนฉี : งั้นตอนนี้ที่ขี่จักรยาน

จางเหยียนฉี : มีความรู้สึก

จางเหยียนฉี : ความรู้สึกกลัวมั้ย

บอสอู๋ : ไม่กลัวเลยคงเป็นไปไม่ได้

บอสอู๋ : แต่ว่าความรักที่เพียงพอต่อสิ่งที่ชอบ

บอสอู๋ : ก็สามารถต้านทานความกลัวนี้ได้

= ความรักต่อสิ่งที่ชอบ ทำให้เรากล้าที่จะก้าวไปข้างหน้า =

เซี่ยจือกวาง : จริงๆแล้วมองไม่เห็นความกลัวนั้นเลย

เซี่ยจือกวาง : ก่อนหน้านี้ผมตีลังกา

เซี่ยจือกวาง : กระดูกนั่น

เซี่ยจือกวาง : หักออกไปแบบนี้

เซี่ยจือกวาง : คุณสามารถมองเห็นกระดูกนั่นได้เลย

เซี่ยจือกวาง : แล้วก็เลือดที่ไหลออกมา

เซี่ยจือกวาง : ผมตกใจจนจะเป็นลม เร็วมากจริงๆ

เยียนสวีเจีย : ก่อนจะมารู้สึกว่า

เยียนสวีเจีย : พวกเขาเหมือนกับคนบ้า

เยียนสวีเจีย : ตอนนี้ผมรู้สึกว่า

เยียนสวีเจีย : สิ่งที่เหมือนกับพวกเราที่สุด

เยียนสวีเจีย : อาจเป็นจุดนี้

เยียนสวีเจีย : มีหลายครั้งในชีวิต

เยียนสวีเจีย : ที่ต้องการจิตวิญญาณแบบคนบ้า

เยียนสวีเจีย : ต่อสู้อย่างถึงที่สุดในเรื่องราวหนึ่ง

เยียนสวีเจีย : คือชัยชนะสุดท้าย

ซุนเยว่ : ไม่ง่ายเลยนะน้องชาย

เหยาเชิน : ยากมาก

บอสอู๋ : ยากมากเลย

เซี่ยจือกวาง : ยากมากจริงๆ

ซุนเยว่ : ฉันขอถามคำถาม ที่ค่อนข้างจะโหดร้ายอีกสักข้อนะ

ซุนเยว่ : พวกนาย

ซุนเยว่ : วงของพวกนายเดบิวต์แบบนี้

ซุนเยว่ : เพื่อหาเงิน

ซุนเยว่ : หรือ

ซุนเยว่ : ชอบที่ชีวิตภายนอกสง่างามสดใส

ซุนเยว่ : เป็นพิเศษเหรอ

โจวเจิ้นหนาน : อันดับแรกรู้สึกสนุกมาก ที่ได้ใช้ชีวิตด้วยกันเป็นทีม

โจวเจิ้นหนาน : แน่นอนว่า ความเป็นจริงแล้วจะต้องคำนึงถึง

โจวเจิ้นหนาน : ไม่ได้หมายความว่าพวกเราพิเศษอะไร

โจวเจิ้นหนาน : ผมไม่ได้ทำเพื่อหาเงิน

โจวเจิ้นหนาน : แต่ผมรู้สึกว่า

โจวเจิ้นหนาน : สิ่งที่พวกเราโชคดีคือ

โจวเจิ้นหนาน : พอดีกับสิ่งที่หาเงินได้

โจวเจิ้นหนาน : เป็นสิ่งที่พวกเราชอบ

ซุนเยว่ : เหมือนกับพวกเรา

ซุนเยว่ : พวกเราก็ชอบสิ่งนี้เอามากๆ

ซุนเยว่ : หลังจากนั้นมันก็กลายเป็นอาชีพของพวกเรา

โจวเจิ้นหนาน : ผมคิดว่าสิ่งที่มีความสุขที่สุดก็คือ

โจวเจิ้นหนาน : งานอดิเรกของคุณกลายเป็นงานของคุณ

ซุนเยว่ : ใช่ๆ

ซุนเยว่ : งานอดิเรกกลายเป็นอาชีพ

ซุนเยว่ : สามารถเลี้ยงชีพตัวเองได้

= สิ่งที่โชคดีที่สุดคือเพียงแค่ใช้ความรักที่มี ต่อสิ่งที่ชอบ ประสบความสำเร็จในงาน =

จางเหยียนฉี : แรปเป็นงานของผมมาโดยตลอด

จางเหยียนฉี : ก็ไม่นับสินะ

จางเหยียนฉี : มันเริ่มจากงานอดิเรก

จางเหยียนฉี : กลายเป็นงานของผม

จางเหยียนฉี : ในระยะเวลาไม่นาน

จางเหยียนฉี : อาจจะเพราะตอนวัยรุ่น ผมก็เคยทำเรื่องเอาแต่ใจตัวเอง

จางเหยียนฉี : ให้ผมโคฟเวอร์เพลงของ Bridge

จางเหยียนฉี : เหมือนว่า 15 รอบ ได้ทั้งหมดหนึ่งแสน

จางเหยียนฉี : ตอนนั้นทั้งตัวของผม

จางเหยียนฉี : มีเงินอยู่ 90 หยวน

จางเหยียนฉี : ผมปฏิเสธ

จางเหยียนฉี : ผมบอกว่าผมไม่โคฟเวอร์เพลงคนอื่น

จางเหยียนฉี : สุดยอดไปเลยใช่มั้ย

จางเหยียนฉี : หลังจากนั้นผมก็รู้สึกเสียใจภายหลัง

จางเหยียนฉี : ทั้งตัวมีอยู่ 90 หยวน

จางเหยียนฉี : หลังจากใช้หมด

จางเหยียนฉี : ถึงรู้ว่าตอนนั้น

จางเหยียนฉี : ผมน่าจะรับงานนั้นไว้

ซุนเยว่ : อันที่จริงแล้วแต่ก่อน

ซุนเยว่ : ความคิดของฉันที่มีต่อวงบอยแบนด์

ซุนเยว่ : จริงแล้วๆคือ น่าจะเป็น...

โจวเจิ้นหนาน : ผมเข้าใจ

โจวเจิ้นหนาน : พวกเราเข้าใจ

ซุนเยว่ : แต่จริงๆแล้ววันนี้หลังจากเล่นแล้ว

ซุนเยว่ : คือสิ่งที่เห็นใช่ว่าจะจริง

โจวเจิ้นหนาน : ใช่

ซุนเยว่ : ดังนั้นพวกนายก็เป็น

ซุนเยว่ : คนกลุ่มหนึ่งที่เรียล

ซุนเยว่ : แต่ละคนอาจจะ มีงานอดิเรกไม่เหมือนกัน

ซุนเยว่ : แต่ว่า

ซุนเยว่ : ท่าทางของนายนั้นเหมือนกัน

ซุนเยว่ : จริงๆแล้วทุกคนก็คือมนุษย์เหมือนกัน

เหยาเชิน : มนุษย์เหมือนกัน

ซุนเยว่ : ใช่

เหริ้นหาว : พวกเรามีคอนเสิร์ต

เหริ้นหาว : ถึงตอนนั้นถ้าพวกพี่มีโอกาส

เหริ้นหาว : มาดูพวกเราได้นะ

ซุนเยว่ : โอเค ถึงตอนนั้น

ซุนเยว่ : พวกเราจะให้นาย

ซุนเยว่ : โชว์เปิดเลย

โจวเจิ้นหนาน : พวกเราทั้งหมดเลยเหรอ

เหอลั่วลั่ว : นายบ้าไปแล้ว

= นั่นก็ยากเกินไปแล้ว =

โจวเจิ้นหนาน : ถึงเวลาค่อยว่ากันมั้ย

จ๋ายเซียวเหวิน : นายกับเหยาเชินรับผิดชอบก็โอเคแล้ว

= มิตรภาพระหว่างผู้ชาย ความเอาแต่ใจตัวเองก็เหมือนกับฝน ที่เทกระหน่ำลงมาอย่างไม่คาดคิด =

= แต่ทว่า ย่อมมีฟ้าหลังฝนที่สดใสยิ่งกว่า =

หลี่ฮ่าวหราน : รับโทรศัพท์

จ้าวร่าง : แยกย้ายๆ

โจวเจิ้นหนาน : พวกนายว่าจะทำสไตล์เพลงออกมายังไง

เซี่ยจือกวาง : ฉันว่าร็อกแอนด์โรล

โจวเจิ้นหนาน : ฉันว่าเอา

= พิจารณาสไตล์ดนตรี = โจวเจิ้นหนาน : ร็อกแอนด์โรลกับแรปผสมเข้าด้วยกันได้

เหอลั่วลั่ว : แต่ฉันคิดว่าไม่ควรทำให้หนวกหูเกินไป

เซี่ยจือกวาง : ถ้าไม่อย่างงั้นไม่เรียบเรียงเพลง

เซี่ยจือกวาง : พวกเราใช้เสียงบริสุทธิ์ร้องเพลง

โจวเจิ้นหนาน : ฉันคิดว่าครั้งนี้ทุกคน

โจวเจิ้นหนาน : ควรลองสักหน่อย

เหอลั่วลั่ว : ฉันเห็นว่าตอนที่คนเรียบเรียงเพลง

เหอลั่วลั่ว : มีบางส่วนที่สามารถ เพิ่มเสียงมอเตอร์ไซค์เข้าไปได้

เหอลั่วลั่ว : ยังมีเสียงที่พวกเราหกล้ม

เหอลั่วลั่ว : เสียงรถล้ม

= เก็บตัวอย่างที่มาของเพลงทุกชนิด = เหอลั่วลั่ว : จริงๆแล้วสามารถเพิ่มเข้าไปได้หมดเลย

หลิวเหย่ : ใช่ อันนี้ได้

โจวเจิ้นหนาน : พี่เหย่ ความรู้สึกของวันนี้คืออะไร

= ให้ฉันคิดหน่อยนะ =

= วันนี้ฉันเรียนอะไรไปบ้าง สมองมักว่างเปล่าในช่วงเวลาสำคัญ =

เซี่ยจือกวาง : งั้นนายลดการทำเสียงลงหน่อยเถอะ

เซี่ยจือกวาง : นายอย่า

โจวเจิ้นหนาน : คิดออกมั้ย

หลิวเหย่ : คิดออก

หลิวเหย่ : แต่ว่าสิ่งที่คิดออก

หลิวเหย่ : มันไม่น่าทึ่งพอ

= ไม่น่าทึ่งพอ = หลิวเหย่ : ไม่น่าทึ่งพอ

จ๋ายเซียวเหวิน : นายพูดอะไรน่ะ

เซี่ยจือกวาง : คำว่าน่าทึ่งคำนี้ของนาย

เซี่ยจือกวาง : น่าทึ่งมาก

โจวเจิ้นหนาน : พี่อยากให้น่าทึ่งยังไง

หลิวเหย่ : ฉันคิดว่าอยากให้มีความตื่นเต้นเร้าใจ

หลิวเหย่ : ทะลวง

หลิวเหย่ : ขีดจำกัด

หลิวเหย่ : อิสระ

= สายตาอันมั่นใจ =

เหริ้นหาว : พวกนายปรึกษากันเลย

หลิวเหย่ : เอาเท้าลงไปเลยนะ

เซี่ยจือกวาง : เอาเท้าลงไปเลยนะ

จ้าวร่าง : เปลี่ยนท่านั่งไปเลย

จ้าวร่าง : นิสัยก็เปลี่ยนไปเลย

เซี่ยจือกวาง : ใช่ เห็นชัดว่าก่อนหน้านี ท่าทีของนายเป็นแบบนี้

เซี่ยจือกวาง : ตอนนี้เป็นแบบนี้

= พี่เหย่ผู้มีอำนาจ คำพูดร้ายกาจไม่พอ =

หลิวเหย่ : ฉันต้องร็อกแอนด์โรล

= อยู่ดีๆก็ร็อกแอนด์โรล = หลิวเหย่ : ฉันต้องการร็อกแอนด์โรล

โจวเจิ้นหนาน : โอเคๆ แยกย้ายๆ

หลิวเหย่ : เป็นท่าที่มีความยาก

หลิวเหย่ : ไม่เคยทำสำเร็จเลย

หลิวเหย่ : สิ่งที่อยากพูดคือ

หลิวเหย่ : พรุ่งนี้ตอนที่ Brush street

หลิวเหย่ : จะชดเชยความเสียใจบางส่วนในเมื่อวานได้

เหริ้นหาว : ถึงแม้จักรยานวิบากจะอันตรายมาก

เหริ้นหาว : แต่ผมรู้สึกว่าเป็นกีฬา

เหริ้นหาว : ที่เต็มไปด้วยความท้าทาย

เหริ้นหาว : เพียงแค่อุปกรณ์ที่ติดตั้งดี

เหริ้นหาว : ฝึกฝนในลาน

เหริ้นหาว : ผมก็ยังรู้สึกไม่

เหริ้นหาว : พึงพอใจนัก

เหริ้นหาว : สำหรับการแสวงหาความตื่นเต้นของผม

เหริ้นหาว : ดังนั้นผมรู้สึกว่าบนถนนหนทาง

เหริ้นหาว : อาจเพิ่ม

เหริ้นหาว : สิ่งที่ตื่นเต้นเร้าใจได้มากขึ้น

เหริ้นหาว : ให้ผมรู้สึกซาบซึ้งไปกับมัน

โจวเจิ้นหนาน : ผมเฝ้ารอคอยว่าในวันพรุ่งนี้

โจวเจิ้นหนาน : จะสามารถสร้างสรรค์

โจวเจิ้นหนาน : ท่าทางที่ยากมากๆออกมาได้

= ความเป็นประกายของความสว่าง และความมืดเหล่านั้นในยามค่ำคืน =

= ก็เหมือนการเผชิญหน้ากับความท้าทาย ที่เพิ่มขึ้นอย่างรวดเร็ว =

= เฝ้ารอคอยแสงสว่าง ให้ความกล้ากับเราที่จะทำลายความมืดมิด =

จ้าวร่าง : พี่ เมื่อไหร่พวกเราจะได้ไป Brush street

เหริ้นหาว : รอถึงตอนค่ำ

จ้าวร่าง : โอเค

= พระอาทิตย์ตก แสงไฟยามเย็นส่องสว่าง =

ซุนเยว่ : Brush Street

ซุนเยว่ : กลุ่มพี่น้อง ที่มีจิตวิญญาณเดียวกันร่วมกันแสวงหา

= เส้นทาง Brush street จะอยู่ตามมุมถนนเมือง = ซุนเยว่ : ภูมิประเทศใหม่ที่เหมาะสม

= ทำท่าทุกแบบให้สำเร็จ = ซุนเยว่ : ในการทำท่าทางต่างๆในเมืองนี้

= จุดเริ่มต้น = ซุนเยว่ : แยกเป็นสามกลุ่ม

= เส้นชัย = ซุนเยว่ : มีสามเส้นทาง

= เส้นทางที่ 1 กลุ่มกล้าหาญ เส้นทางที่ 2 กลุ่มขยัน =

= เส้นทางที่ 3 กลุ่มพรสวรรค์ =

ทุกคน : BMX R1SE

= 3เส้นทางที่แยกออกแสดงให้เห็นถึงประสบการณ์ = จางเหยียนฉี : พิชิตลานจตุรัส

= ที่แตกต่างกันในเซี่ยงไฮ้ = เยียนสวีเจีย : จ้าวเหล่ย

= ส่งคำเชื้อเชิญทีมให้กับนาย = เยียนสวีเจีย : นายอยากจะไปกับเพื่อนร่วมห้องของนายมั้ย

จ้าวเหล่ย : ตกลง

= กลุ่มพรสวรรค์ =

เยียนสวีเจีย : ดูฉัน

เยียนสวีเจีย : สาม สอง หนึ่ง

= ปลาโลมากระโดด =

= ทดสอบการขับขี่คะแนนเต็ม =

= นกเพนกวินที่กระโดดเล็กๆ =

จ๋ายเซียวเหวิน : ทำไมฉันกระโดดไม่ขึ้นล่ะ

= กลุ่มกล้าหาญ =

ซุนเยว่ : เมื่อวานตอนค่ำ

ซุนเยว่ : ฉันฟังเพลงทั้งหมดของพวกนายแล้ว

โจวเจิ้นหนาน : เพลงของพวกเราไม่เพราะ

ซุนเยว่ : เพราะมาก

ซุนเยว่ : เพลงนั้น

โจวเจิ้นหนาน : Don’t be mean

ซุนเยว่ : ใช่ Don’t be mean

เหยาเชิน : พี่ชอบเพลงนั้นเหรอ

= ในเมื่อพี่ชอบ = ซุนเยว่ : ใช่

โจวเจิ้นหนาน : ความรู้สึกแบบอินเดีย

ซุนเยว่ : ความรู้สึกแบบอินเดีย

ทุกคน : อา อิยา

= ต้องแสดงให้เห็นถึงความกระตือรือร้นของเรา = ทุกคน : อิยา อิยา อิยา

ทุกคน : อิยา อิยา อิยา

= รูปแบบการเปิด Brush street ที่ถูกต้อง =

เหยาเชิน : ฉันควรจะบันทึกไว้สักหน่อย

เหยาเชิน : มือเดียว ฉันก็ทำได้นะ

โจวเจิ้นหนาน : นายอย่าทำโง่ๆนะ เหยาเชิน

เหยาเชิน : ตรงนี้ก็เล่นได้เหรอ

โจวเจิ้นหนาน : ให้โอกาสฉัน

= ท่าทางสำเร็จ =

= มีทักษะความก้าวหน้าเร็วสูง =

โจวเจิ้นหนาน : ได้แล้ว

= สมแล้วที่เป็นกลุ่มเรา =

ซุนเยว่ : ออกเดินทางๆ

เซี่ยจือกวาง : เท่มาก

เซี่ยจือกวาง : ครั้งแรกในชีวิต

= ปลดล็อกความรู้สึกสดใหม่ของมุมถนนต่อไป =

= กลุ่มพรสวรรค์ =

เยียนสวีเจีย : ปกติพวกพี่เล่นรถ

เยียนสวีเจีย : ที่ลานกว้างมั้ย

บอสอู๋ : ใช่

บอสอู๋ : แต่ลานกว้างที่พวกเราเล่นรถแต่ก่อน

บอสอู๋ : ทั้งหมดถูกลานเต้นยึดไว้หมดแล้ว

เยียนสวีเจีย : เหรอ

บอสอู๋ : ใช่

= เสียงที่คุ้นเคยนี้ คงไม่ใช่? =

จ้าวเหล่ย : ลานเต้น

จ้าวเหล่ย : ด้านนั้นมีลานเต้น

จ้าวเหล่ย : ลานกว้างนี้สว่างมาก ขี่จักรยาน

บอสอู๋ : พวกเราต้องคุยอะไรกับพวกเขาหน่อยมั้ย

จ๋ายเซียวเหวิน : คุยยังไงล่ะ

= แย่งชิงพื้นที่เหรอ? =

= เราปรึกษาหารือก่อนค่อยมา = จ๋ายเซียวเหวิน : ไปคุยกับเขาสักหน่อยเถอะ

= ทุกคนตื่นตัว =

จ๋ายเซียวเหวิน : ไปคุย ไปคุยหน่อย

= ความรับผิดชอบหนักอึ้ง =

จ๋ายเซียวเหวิน : คุณป้า

= ภารกิจที่ยังไม่สมบูรณ์ของเราขึ้นอยู่กับนายแล้ว =

จ๋ายเซียวเหวิน : คุณป้า

= อยู่ในสงครามอย่างเต็มรูปแบบ =

จ๋ายเซียวเหวิน : พวกเรา

จ๋ายเซียวเหวิน : อยากเรียนวัฒนธรรม ที่ลานเต้นนี้หน่อย

= ไม่ใช่ว่าช่วยพวกเราเหรอ =

จ๋ายเซียวเหวิน : มาเรียน

จ๋ายเซียวเหวิน : เรียนสักหน่อยก็ได้

ต้องต่อแถว

จ้าวเหล่ย : ต่อแถว ให้ต่อแถว

= เด็กคนนี้ เกรงใจอะไรกัน = เยียนสวีเจีย : พวกเราไปต่อด้านหลังเถอะ

= ไม่ลังเลที่จะปีนกำแพงของลานเต้น = เยียนสวีเจีย : พวกเราไปเต้นกัน

= มุมมองถ่ายวิดีโอเหวินเหวิน =

จ๋ายเซียวเหวิน : ชื่อเสียงวงของเราที่ลานเต้นนี้

= มุมถ่ายวิดีโอเหวินเหวิน = จ๋ายเซียวเหวิน : กำลังจะถูกทำลาย

จ๋ายเซียวเหวิน : กำลังจะถูกทำลาย

จ๋ายเซียวเหวิน : กำลังจะ

= อินเตอร์เนชั่นแนลสไตล์ = จ๋ายเซียวเหวิน : กำลังจะโชว์ชื่อเสียงที่อินเตอร์เนชั่นแนล

จ๋ายเซียวเหวิน : ชื่อเสียงที่อินเตอร์เนชั่นแนล

= อินเตอร์เนชั่นแนล เหวิน =

= อินเตอร์เนชั่นแนล เจีย =

เหริ้นหาว : พวกเราเริ่มเต้นแล้ว

เหริ้นหาว : โอเค

= อินเตอร์เนชั่นแนล หาว =

= อินเตอร์เนชั่นแนล เหล่ย =

= กำลังจะสั่นสะเทือน 3 สไตล์ของคุณ =

= อินเตอร์เนชั่นแนล 2 =

= เผาไหม้ลานจตุรัส =

= ทักษะเคลื่อนไหวไหลลื่น =

= อินเตอร์เนชั่นแนลสไตล์ =

= ผู้สื่อข่าวหลัก เหริ้นหาว =

เหริ้นหาว : คุณปู่ท่านนี้

เหริ้นหาว : มองอย่างเคลิบเคลิ้มแล้ว

= พูดโดยไม่คิดขึ้นมา =

เหริ้นหาว : บอสอู๋ลองเต้นหน่อย

เหริ้นหาว : บอสอู๋

= ร่างกายซื่อสัตย์กว่าปาก = บอสอู๋ : ฉันเต้นไม่เป็น

เหริ้นหาว : ดนตรีมา

เหริ้นหาว : ได้อยู่ๆ

จ๋ายเซียวเหวิน : ดูพวกแม่ๆครับ

จ๋ายเซียวเหวิน : มุ่งมั่นขนาดไหน

เหริ้นหาว : จะก้าวตามทันคุณป้าได้มั้ย

เยียนสวีเจีย : ฉันตามทันแล้ว

จ้าวเหล่ย : รับหน้าที่เต้น มาเร็วคนรับหน้าที่เต้น

จ๋ายเซียวเหวิน : คนรับหน้าเต้นของR1SE ขึ้นเวที

= รับหน้าที่เต้นแบบพรสวรรค์ =

เหริ้นหาว : ได้ๆ

จ๋ายเซียวเหวิน : เต้นสิ เหริ้นหาว

จ๋ายเซียวเหวิน : เต้นด้วยกันสิ

= มุมมองวิดีโอพี่เหริ้น =

= ผู้สื่อข่าวในพื้นที่ สูญเสียการควบคุมในสถานที่เกิดเหตุ =

บอสอู๋ : ไปเถอะพวกเรา

บอสอู๋ : ไปเถอะ

บอสอู๋ : ไปกันเถอะ

เยียนสวีเจีย : ฉันถูกเพลงที่ลานเต้นล้างสมองไปแล้ว

= ทีมขยัน =

จ้าวร่าง : เซี่ยงไฮ้

จางเหยียนฉี : ฉันมาเซี่ยงไฮ้ตั้งหลายครั้ง

= ทีมขยัน = จางเหยียนฉี : แต่ไม่เคยมาเดินเล่นตามถนนมาก่อนเลย

จ้าวร่าง : ฉันยังไม่เคยเห็นมุมถนนจริงๆ

จ้าวร่าง : ของเซี่ยงไฮ้สักครั้งเลย

จ้าวร่าง : พอมาเซี่ยงไฮ้ก็อยู่ในโรงแรม

จ้าวร่าง : ฉันเคยเห็นแค่

จ้าวร่าง : วิวทิวทัศน์ของโรงแรมในเซี่ยงไฮ้เท่านั้น

จ้าวร่าง : วิวโรงแรมก็ไม่เลว

จ้าวร่าง : แต่วิวสองข้างทางถนนก็ดีกว่า

= ก่อนสายตาเห็นครั้งแรก ไม่ได้ชัดเจนทะลุปรุโปร่ง =

= สายตาที่พยายามรวบรวมตรอกซอกซอยของเมืองนี้=

จ้าวร่าง : ถือโอกาสถ่ายตอนนี้ไว้หน่อย

= กลุ่มขยัน =

จางเหยียนฉี : สวย

เหอลั่วลั่ว : ดั่งภาพวาด

จางเหยียนฉี : แสงไฟส่องสว่าง

จางเหยียนฉี : ฉันว่าวิวด้านนี้สวยมาก

จางเหยียนฉี : ให้ความรู้สึกของยุคสมัย

หลิวเหย่ : ฉันว่าด้านนี้สวยมาก

จางเหยียนฉี : ใช่

= ให้ความสนใจอยู่ไกลๆ =

DK : ฉันว่ามีแฟนคลับจำพวกนายได้นะ

เหอลั่วลั่ว : "สือเอ้อร์" ของพวกเรา ( สือเอ้อร์ คือชื่อกลุ่มแฟนคลับของ R1SE )

= เจอ "สือเอ้อร์" บนถนนโดยบังเอิญ = สือเอ้อร์ : สวัสดี

เหอลั่วลั่ว : ฮัลโหลๆ

= ลอบส่งยิ้มหวาน =

หลิวเหย่ : ฮัลโหล

จางเหยียนฉี : สวัสดีครับ

หลิวเหย่ : สวัสดีครับ

สือเอ้อร์ : พวกคุณมาทำกิจกรรมแถวนี้เหรอ

จางเหยียนฉี : ใช่ครับ

หลิวเหย่ : ตอนนี้เรากำลังบันทึกรายการอยู่

จางเหยียนฉี : คุณรู้จักพวกเรามั้ย

สือเอ้อร์ : รู้จักสิ

จางเหยียนฉี : งั้นทดสอบหน่อย

จางเหยียนฉี : พวกเราแต่ละคนชื่ออะไรบ้าง

จางเหยียนฉี : ใช่

= ความเร็วในการตอบคำถามของกลุ่มแฟนคลับ =

สือเอ้อร์ : จ้าวร่าง

สือเอ้อร์ : จางเหยียนฉี

สือเอ้อร์ : เหอลั่วลั่ว

สือเอ้อร์ : แล้วก็คนนั้น

= หลิวเหย่ = สือเอ้อร์ : หลิวเหย่

จางเหยียนฉี : หลิวเหย่ ทำไมต้องคิดเดี๋ยวนึงล่ะ

= เกือบปิดกั้นตัวเอง = จางเหยียนฉี : หัวใจพี่เหย่ตอนนั้นคง

หลิวเหย่ : ตกใจหมดเลย

จางเหยียนฉี : สร้างความกระวนกระวายใจให้แป๊บหนึ่ง

สือเอ้อร์ : เท่มากค่ะ

จางเหยียนฉี : หาได้ยาก

จางเหยียนฉี : หาได้ยากที่พวกเราจะเจอ

จางเหยียนฉี : "สือเอ้อร์" ตัวเป็นๆ

สือเอ้อร์ : ก่อนหน้านี้ในรายการ The Coming One - Girls

สือเอ้อร์ : เพลงนั้นที่พวกคุณร้อง

จางเหยียนฉี : Don’t be mean

สือเอ้อร์ : ใช่ๆ เพลงนั้นเพราะมาก

จางเหยียนฉี : งั้นร้องเพลงนั้นด้วยกันมั้ย

สือเอ้อร์ : จริงเหรอ

จางเหยียนฉี : มาเถอะๆ

ทุกคน : ร้องด้วยกัน

= ช่วงเวลาอันยอดเยี่ยมของหญิงสาวที่ตามดารา=

จางเหยียนฉี : โอเค เรียบร้อย

จางเหยียนฉี : ตากล้องมาแล้ว

= ขี่จักรยานถ่ายวิดีโอ = จางเหยียนฉี : ตากล้องผู้เชี่ยวชาญของเรา

จางเหยียนฉี : โอเค 5 6 7 ไป

= แจกจ่ายความสุขเพลง Don’t be mean = ทุกคน : อา อิยา

ทุกคน : อิยา อิยา อิยา

ทุกคน : เฮ้

ทุกคน : อาอิยา

ทุกคน : อิยา อิยา อิยา

= ถ้าหากการเริ่มต้นของความฝัน คือการที่พวกเราเสาะแสวงหาอย่างไม่มีที่สิ้นสุด=

= ถ้างั้นสิ่งที่ต่อยอดความฝัน คือการที่พวกคุณเชื่อมั่นมาโดยตลอด =

สือเอ้อร์ : หล่อมากๆ

จางเหยียนฉี : ขอบคุณ ขอบคุณครับ

= แรงกำลังที่แท้จริง = จางเหยียนฉี : ถ่ายไว้เป็นที่ระลึกกันหน่อยเถอะ

สือเอ้อร์ : จริงเหรอ

จางเหยียนฉี : ใช่

จางเหยียนฉี : มาถ่ายด้วยกันครับๆ

จางเหยียนฉี : เป็นเซลฟี่ด้วยกันกับพวกเราวันนี้

จางเหยียนฉี : ผจญภัยครั้งแรก

หลิวเหย่ : เซลฟี่

เหอลั่วลั่ว : มา

ทุกคน : 3 2 1

จางเหยียนฉี : วันนี้พวกเราโชคดีมาก

จางเหยียนฉี : ให้คุณหนึ่งใบ

จางเหยียนฉี : ถ่ายสองใบ

= ดีใจ = สือเอ้อร์ : จริงเหรอ

จางเหยียนฉี : สนับสนุน R1SE และ BMX

จางเหยียนฉี : เยอะๆนะครับ

จางเหยียนฉี : พวกคุณลองไป ทำความเข้าใจกับ BMX ได้นะ

จางเหยียนฉี : เป็นกีฬาที่น่าสนใจอย่างยิ่งเลยครับ

จางเหยียนฉี : ขอบคุณนะครับ

สือเอ้อร์ : ขอบคุณค่ะ

ทุกคน : บ๊ายบาย

จางเหยียนฉี : จริงๆแล้วตกใจมาก

จางเหยียนฉี : และมีความรู้สึกภูมิใจเล็กๆ

จางเหยียนฉี : เพราะไม่คิดว่า

จางเหยียนฉี : จะเจอ

จางเหยียนฉี : สือเอ้อร์ของเราตัวจริงๆ

หลิวเหย่ : ต่อไปก็เจออีกคน

หลิวเหย่ : ที่เป็น "สือเอ้อร์" ของพวกเรา

จางเหยียนฉี : บังเอิญมาก

= "สือเอ้อร์" ปรากฏตัวอีกหนึ่งท่าน =

สือเอ้อร์ : จางเหยียนฉี

จางเหยียนฉี : หวัดดีครับๆ

จ้าวร่าง : สวัสดีครับ

เหอลั่วลั่ว : หวัดดีครับ

สือเอ้อร์ : เดือนนี้ฉันไม่เอาเงินเดือนแล้ว

จางเหยียนฉี : เงินเดือนยังต้องเอานะครับ

ทุกคน : ใช่ ยังต้องเอาเงินเดือนนะครับ

ทุกคน : ยังต้องเอาเงินเดือนนะครับ

หลิวเหย่ : ชีวิตยังต้องดำเนินต่อไป

สือเอ้อร์ : เดิมทีฉันทำโอทีกลับไปแล้วจะท้อแท้มาก

จ้าวร่าง : ใช่ อย่าตื่นเต้น

จ้าวร่าง : พอเห็นเธอแล้วทำให้พวกเรารู้สึกว่า

จ้าวร่าง : การเป็นไอดอลมีความหมายมาก

เหอลั่วลั่ว : จริงๆแล้วในฐานะที่เป็นไอดอล

เหอลั่วลั่ว : ผมอยากให้ตอนที่

เหอลั่วลั่ว : คนเห็นเราแล้ว

= พวกคุณเติมเต็มเข้าไป= เหอลั่วลั่ว : ลืมเรื่องที่ไม่สบายใจทั้งหมดไป

= ในวิวทิวทัศน์ = เหอลั่วลั่ว : จากนั้นก็เต็มเปี่ยมไปด้วยพลังชีวิตแบบนี้ทั้งวัน

จางเหยียนฉี : จริงๆแล้วรู้สึกซาบซึ้งมาก

จางเหยียนฉี : แล้วก็รู้สึกมหัศจรรย์มาก

จางเหยียนฉี : เพราะถึงแม้ทุกคนจะไม่เคยเจอกัน

จางเหยียนฉี : อีกทั้งก็มีระยะห่างที่กั้นไว้ไกลมาก

จางเหยียนฉี : มีโอกาสได้รู้จักกันแบบนี้

จางเหยียนฉี : ก็เป็นโชคชะตารูปแบบนึง ผมคิดว่า

หลี่ฮ่าวหราน : ไปๆ

หลี่ฮ่าวหราน : ไปกันน้องชาย

= เอ๊ะ น้องชาย =

= หรือว่าจะมีแฟนคลับผู้ชายอีกท่าน? =

ของนายดีมากเลยนะ

ฉันชอบตรงนี้มาก

= ที่แท้ก็สนใจBMX =

เหอลั่วลั่ว : คุณสามารถไปซื้อสักคันได้นะ

เหอลั่วลั่ว : นี่เรียกว่าจักรยานBMX

จางเหยียนฉี : พี่ฮ่าวหรานแสดงให้ดูสองท่าเถอะ

จางเหยียนฉี : ให้อาจารย์เห็นความยอดเยี่ยม

จางเหยียนฉี : ของจักรยานBMXสักหน่อย

เหอลั่วลั่ว : มาๆ ให้พื้นที่หน่อย

เหอลั่วลั่ว : มาๆ

จ้าวร่าง : เท่มาก

จางเหยียนฉี : เป็นธรรมชาติมาก

ถึงเวลาจะซื้อสักคันมาลองฝึกซ้อมบ้าง

จางเหยียนฉี : ลองกลับไปซ้อมดูได้ครับ

กลับไปซ้อมสักหน่อย ใช่

หลี่ฮ่าวหราน : พวกเรามาลอง

หลี่ฮ่าวหราน : Brush streetไปด้วยกัน

จางเหยียนฉี : ไป ตามไป

ทุกคน : ไปกัน

= ฉันก็อยากจัดการอย่างเงียบๆ หยุดพรสวรรค์ไม่อยู่ =

จางเหยียนฉี : อาจารย์เท่มาก

ใช่ ผมทำงานเป็นตัวแทนขับรถ

= ผู้เชี่ยวชาญ Ollie Punk = จางเหยียนฉี : คุณเป็นตัวแทนขับรถเหรอ

เลิกงานแล้ว

เป็นงานบางครั้งบางคราว วิ่งๆ

ออกมาเล่นๆ

เป็นพาร์ทไทม์อย่างนึง

จางเหยียนฉี : พาร์ทไทม์เหรอ

หมายถึง

เลิกงานแล้ว ไม่มีอะไรแล้ว

อยู่บ้านก็นอนไม่หลับ ออกมา

ผมก็ชอบวนเวียนอยู่

แถวนี้ตอนกลางคืน

แล้วก็ดูวิวทิวทัศน์

จางเหยียนฉี : ยอดเยี่ยมมาก

เหอลั่วลั่ว : ดีมาก

จางเหยียนฉี : สามารถรู้สึกได้ถึง

จางเหยียนฉี : ความรักต่อสิ่งที่ชอบ และความกระปรี้กระเปร่าต่อชีวิตของเขา

จางเหยียนฉี : ไม่ว่าคุณจะทำอะไรอยู่

จางเหยียนฉี : แต่ผมคิดว่าคุณจะต้อง

จางเหยียนฉี : รักษาความกระตือรือร้น และความรักที่มีต่อสิ่งที่ชอบ

จางเหยียนฉี : ในทุกชั่วขณะ

จางเหยียนฉี : ผมรู้สึกว่า

จางเหยียนฉี : สิ่งนี้เป็นสิ่งสำคัญ

จางเหยียนฉี : และก็เป็นสิ่งที่เขาให้

จางเหยียนฉี : พลังงานก็ดี

จางเหยียนฉี : ให้กำลังใจอย่างนึงก็ดีกับผม

= คนที่ตั้งใจใช้ชีวิต = น้องชายงั้นฉัน

= มิอาจถูกแสงสว่างบดบังยามค่ำคืน = เหอลั่วลั่ว : ครับ

= มิอาจถูกแสงสว่างบดบังยามค่ำคืน = ฉันจะไปรับออเดอร์ของลูกค้าแล้ว

หลิวเหย่ : โอเคครับ บ๊ายบาย

ทุกคน : บ๊ายบาย

ขอให้พวกนายเล่นอย่างมีความสุขนะ

หลิวเหย่ : ครับ บ๊ายบาย

จางเหยียนฉี : อย่าลืมที่จะ

จางเหยียนฉี : ให้ความเอาใจใส่ R1SE

จางเหยียนฉี : ให้ความสนใจในกีฬา BMX นะครับ

ได้เลย

โอเค

จางเหยียนฉี : บ๊ายบาย

หลี่ฮ่าวหราน : งั้นพวกเราก็ไปเถอะ

จางเหยียนฉี : ไปกันๆ

หลี่ฮ่าวหราน : ไป

หลี่ฮ่าวหราน : กระโดดขึ้นมา

หลิวเหย่ : ฉันอยากร็อกแอนด์โรล

หลิวเหย่ : ฉันอยากจะร็อกแอนด์โรล

เหยาเชิน : สวยมาก วิวนี้

= กลุ่มกล้าหาญ =

= ตึกแลนด์มาร์กสามตึกของเซี่ยงไฮ้ =

เหยาเชิน : เป็นเอกลักษณ์มากสองตึกนี้

โจวเจิ้นหนาน : ตึกนั้นหรูหรามาก

เหยาเชิน : เหมือนอยู่ในอนาคตเลย

= ตกใจจนหาคำที่เหมาะสมไม่เจอ =

= ให้ผู้อยู่อาศัยเก่าแก่ ของเซี่ยงไฮ้แนะนำให้กับนาย =

เซี่ยจือกวาง : จินหรงทาวเวอร์

= จินหรงทาวเวอร์ =

เซี่ยจือกวาง : ตึกใหญ่ที่อยู่ด้านข้างจินหรงทาวเวอร์

= คาดไม่ถึงเลยว่าฉันไม่สามารถมีชื่อเป็นของตัวเอง = เซี่ยจือกวาง : ตึกใหญ่ที่อยู่ด้านข้างๆของจินหรงต้าฉ่า

= ฉันน่าสงสารกว่านายอีกนะ =

= ใครก็ไม่เชื่อฟังนาย =

โจวเจิ้นหนาน : นายรู้จักเซี่ยงไฮ้ดีมาก

เซี่ยจือกวาง : ก็รู้จักแหละ

= จัดการอย่างเงียบๆ = โจวเจิ้นหนาน : จริงๆเลย

เซี่ยจือกวาง : เซี่ยงไฮ้ยามค่ำคืน เซี่ยงไฮ้ยามค่ำคืน

เซี่ยงจือกวาง : กลางคืนๆ

เซี่ยจือกวาง : เซี่ยงไฮ้ยามค่ำคืน

เซี่ยจือกวาง : กลางคืนไม่กลางคืน กลางคืน

เซี่ยจือกวาง : ยอดเยี่ยมมากๆ

เหยาเชิน : มีเสียงลานเต้น

ซุนเหย่ : มีคนเต้น

= เจอนักเต้นใต้สะพานโดยบังเอิญ =

= ท่าเต้นที่มีทักษะและการเคลื่อนไหวยากมาก =

= ตกใจ =

โจวเจิ้นหนาน : กางเกงของคุณตาเท่มากเลย

โจวเจิ้นหนาน : ฉันชอบกางเกงแบบนี้มาก

= จริงๆแล้วนายก็มี =

เซี่ยจือกวาง : แต่ก่อนฉันเคยเรียนลาตินอยู่ช่วงนึง

เหยาเชิน : ฉันก็เคยเรียน

เซี่ยจือกวาง : มา พวกนายสองคนมาเต้นสักหน่อยสิ มา

โจวเจิ้นหนาน : พวกนายสองคนสิเต้น

เซี่ยจือกวาง : ท่านี้ฉันทำได้

= ดนตรีนี้ =

= รู้สึกประหลาดนิดๆ =

โจวเจิ้นหนาน : มาเถอะ

= คู่เต้นรำที่คู่ควร ประสบความสำเร็จ =

โจวเจิ้นหนาน : ไป

เหยาเชิน : ทำอะไรน่ะ

เหยาเชิน : ตีกันแล้ว

= ผู้ขาย ผู้ซื้อ =

= ทันใดนั้นจิตใจที่อยากชนได้เริ่มต้นขึ้น = โจวเจิ้นหนาน : คนเรามีความมุ่งมั่น มา

= ร้อง =

โจวเจิ้นหนาน : มา เดิน

= รัดหมวกช่วยชีวิตของฉันไว้แน่น =

เหยาเชิน : พวกนาย

= คุกเข่ากราบเวทีนี้ =

เซี่ยจือกวาง : ทำไมนายหนักขนาดนั้นล่ะ ตอนนี้

โจวเจิ้นหนาน : นายอ่อนแอเอง

เหยาเชิน : ยากเกินไป พวกนาย

เซี่ยจือกวาง : ไม่ใช่ๆๆ

= โอกาสพลิกกลับมาแล้ว =

= ยกระดับความยากของท่า =

เหยาเชิน : โจวเจิ้นหนาน

โจวเจิ้นหนาน : ท่านี้ช่างมันเถอะ ช่างมันเถอะ

โจวเจิ้นหนาน : ท่านี้ ไม่เรียน

เซี่ยจือกวาง : นายดูกำลังแขนของคุณตาสิ

= ถึงที่สุดแล้วคุณตาก็คือคุณตา =

เหยาเชิน : นี่เป็นท่อนจบแล้ว

เซี่ยจือกวาง : คุณตา พวกคุณเต้นกันมากี่ปีแล้วเหรอครับ

จนถึงตอนนี้

ประมาณสองปีครึ่งแล้ว

สองปีครึ่งพอดี

เซี่ยจือกวาง : สุดยอดมาก

เหยาเชิน : คุณตา ปีนี้

ฉันเจ็ดสิบกว่าแล้ว

เซี่ยจือกวาง : เจ็ดสิบกว่าแต่ยัง

เจ็ดสือเอ้อร์เต็มแล้ว

เหยาเชิน : เจ็ดสือเอ้อร์

เหยาเชิน : บวกอายุพวกเรากันแล้ว ยังอายุมากกว่าพวกเราอีก

เหยาเชิน : ปกติพวกคุณ

เหยาเชิน : กินข้าวเสร็จแล้วก็มา

เซี่ยจือกวาง : เพราะชอบ

เขาเรียนกับฉันแปดเดือนแล้ว

ก็ออกไปแข่ง

ตอนนั้นเขาไม่กล้า

ฉันว่าไม่แคร์ตำแหน่งในการแข่งขัน

ฉันบอกกับเขาว่า

ก็แล้วแต่จะเข้าร่วม

ทุกคน : ใช่

เซี่ยจือกวาง : มีความตั้งใจอย่างนึงเป็นของตัวเอง

เซี่ยจือกวาง : สามารถยืนหยัดได้จนอายุมาก

เซี่ยจือกวาง : ผมรู้สึกว่าเป็นเรื่องที่เท่มาก

เซี่ยจือกวาง : พวกเขาก็ไม่มีเวที

เซี่ยจือกวาง : พวกเขาไม่มีสปอตไลท์

เซี่ยจือกวาง : พวกเขามีเสื้อผ้า

เซี่ยจือกวาง : ของเวทีลาตินง่ายๆ

เซี่ยจือกวาง : ไม่มีใครเห็น

เซี่ยจือกวาง : พวกเขาเต้นในเวทีของตัวเอง

เซี่ยจือกวาง : วันนี้ตอนค่ำผมเห็นแล้ว

เซี่ยจือกวาง : พูดอย่างสัตย์จริงเลย ว่าผมรู้สึกว่าเท่มาก

= จากพวกเขาถึงพวกเรา =

โจวเจิ้นหนาน : พี่เตรียมขี่จักรยานBMX

โจวเจิ้นหนาน : ถึงอายุเจ็ดสิบมั้ย

ซุนเหย่ : แน่นอน

ซุนเหย่ : ขอเพียงแค่ฉันยังอยู่ถึงเจ็ดสิบนะ

โจวเจิ้นหนาน : จริงๆแล้วพวกเขาให้

โจวเจิ้นหนาน : เป้าหมายเล็กๆ

โจวเจิ้นหนาน : ในการวางแผนตัวเองกับเรา

โจวเจิ้นหนาน : ตอนที่ผมอายุเจ็ดขวบ

โจวเจิ้นหนาน : จะต้องไปเล่นเปียโนคนเดียว

โจวเจิ้นหนาน : ที่ทะเล

โจวเจิ้นหนาน : ให้จบหนึ่งเพลง

โจวเจิ้นหนาน : ผมรู้สึกว่าโรแมนติกมาก

โจวเจิ้นหนาน : โรแมนติกมากจริงๆ

โจวเจิ้นหนาน : ในชั่วพริบตาที่อยู่บนถนน

โจวเจิ้นหนาน : จริงๆแล้วในหัวเต็มไปด้วยทำนองเพลงแล้ว

= BMX x R1SE สร้างสรรค์บทเพลง Madman = โจวเจิ้นหนาน : เป็นความรู้สึกอิสระ ไม่สำคัญ ไม่มีขีดจำกัด

โจวเจิ้นหนาน : นี่คือความหมายที่แท้จริง ของเพลงที่อยากส่งต่อ

= ข้อมูลเพลง =

จางเหยียนฉี : เข้าสู่รูปแบบการขี่จักรยาน

โจวเจิ้นหนาน : นี่คือผีเสื้อตัวนึง

โจวเจิ้นหนาน : คือความฝันที่งดงาม

โจวเจิ้นหนาน : ที่อยู่ในใจตลอดไป

เหอลั่วลั่ว : สิ่งที่กำลังถาโถมนี้

เหอลั่วลั่ว : คือลมที่โหมพัดกระหน่ำ

เหอลั่วลั่ว: ไม่ใช่แรงกระตุ้น

เซี่อจือกวาง/เหริ้นหาว : รู้ว่าตั้งแต่วันนี้เป็นต้นไป

เซี่ยจือกวาง/เหริ้นหาว : เข้าใจแค่การหาความจริงในการกระทำ

หลิวเหย่ : เปิดจักรวาลเหล่านั้นออก

จ้าวร่าง : เพื่อแค่เพียง

จ้าวร่าง : ทำให้หัวใจแข็งแรงมากยิ่งขึ้น

ทุกคน : we gonna ride

ทุกคน : คำคมอันโด่งดัง

ทกุคน : หลบซ่อนในหนังสือ

ทุกคน : we gonna ride

ทุกคน : ไม่เจ็บปวด

ทุกคน : ไม่ใช่แค่เกมส์

โจวเจิ้นหนาน : จับคู่สปริงกับแผ่นไม้ที่แปะไว้บนเท้า

โจวเจิ้นหนาน : แต่ไหนแต่ไรไม่คุยรื่องเพ้อฝัน เลยไม่รู้สึกถึงความลนลาน

จางเหยียนฉี : หลับตาเดินต่อไปข้างหน้า เหมือนกับว่าไม่มีเหตุผลที่จะเปลี่ยนความคิด

จางเหยียนฉี : ไม่หลบไม่ปล่อยไว้ ถึงแม้โลกยังคงตีกระหน่ำอยู่ด้านบน

เหยาเชิน : คนอ่อนแอแค่เพียงทำให้ความรักง่ายขึ้น มองเห็นความยากลำบาก

เหยาเชิน : และสิ่งกีดขวางที่ฉันข้ามผ่าน กลายเป็นแรงบันดาลใจ

เยียนสวีเจีย : พกใบหน้าที่ยิ้มแย้มเดินไปยังการเติบโต

เยียนสวีเจีย : จะต้องมีสักวัน ที่ผมจะได้อวดบาดแผลนี้กับคุณ

จ๋ายเซียวเหวิน : we gonna ride

จ๋ายเซียวเหวิน : คำคมอันโด่งดัง

จ๋ายเซียวเหวิน : หลบซ่อนอยู่ในหนังสือ

จ้าวเหล่ย : we gonna ride

จ้าวเหล่ย : ไม่สนอะไรทั้งนั้น ไม่ใช่แค่เกมส์

= เสียงระเบิดของล้อรถที่เสียดสีไปบนพื้นถนน = เหริ้นหาว : รู้สึกว่าพวกเขาเหมือนคนกลุ่มนึง

= คือการทำให้รับรู้ถึงความดื้อรั้นของวัยรุ่นอย่างทั่วถึง = เหริ้นหาว : เป็นเด็กวัยรุ่นกลุ่มหนึ่งที่ดื้อรั้นอย่างยิ่ง

จ๋ายเซียวเหวิน : ภายหลังยิ่งสนิทกันแล้ว

จ๋ายเซียวเหวิน : รู้สึกว่า

จ๋ายเซียวเหวิน : จริงๆแล้วพวกเขานิสัยดีมาก เรียลมาก

ซุนเยว่ : จิตวิญญาณของจักรยานBMXคือ

ซุนเยว่ : ความท้าทายตัวเองไม่หยุด

ซุนเยว่ : สมาชิกของR1SEทุกคนสู้มาก

ซุนเยว่ : ผมคิดว่าพวกเขาเรียลมาก

= ความกระตือรือร้นที่เพิ่มขึ้นเร็วอย่างต่อเนื่อง = จ๋ายเซียวเหวิน : เหมือนกับตอนที่เข้าร่วมรายการที่ยอดเยี่ยม

= ก้าวข้ามขีดจำกัดของตัวเอง = จ๋ายเซียวเหวิน : เป็นความกระตือรือร้นอย่างนึงของผม

จ๋ายเซียวเหวิน : การได้ขี่จักรยาน BMX กับพวกเขาเหมือนกับ

จ๋ายเซียวเหวิน : พวกเขาไม่กลัวผลลัพธ์

จ๋ายเซียวเหวิน : พวกเราก็เหมือนกัน

= มีแต่ช่วงเวลาสุดท้ายของชีวิต =

= ที่จะหาขีดจำกัดของตัวเองเจอ =

จ้าวเหล่ย : ขี่จักรยาน BMX

จ้าวเหล่ย : ชั่วพริบตานั้น ที่ได้ใช้ทักษะความสามารถ

จ้าวเหล่ย : และชั่วพริบตานั้นที่ได้ยืนอยู่บนเวที

จ้าวเหล่ย : จริงๆแล้วมัน

จ้าวเหล่ย : เป็นสภาวะหนึ่งที่ได้ปลดปล่อยตัวเอง

โจวเจิ้นหนาน : BMXเป็นสื่อกลางอย่างนึง

โจวเจิ้นหนาน : มันส่งต่อจิตวิญญาณ

โจวเจิ้นหนาน : รูปแบบนึงผ่านBMX

โจวเจิ้นหนาน : คุณไม่หยุด

โจวเจิ้นหนาน : ที่จะทำลายขีดจำกัดของตัวเอง

ซุนเหย่ : ทำได้แล้วๆ

ซุนเหย่ : เรามาทำตาม

ซุนเหย่ : ประเพณีของBMXเถอะ

ซุนเหย่ : มา ยกจักรยานทั้งหมดขึ้นมา

หัวหน้าอู๋ : มา

โจวเจิ้นหนาน : โอเค 3 2 1

ทุกคน : BMX R1SE

= วัยเยาว์อันลุกโชน ความฝันก้องกังวาน =

= Sneak Peek อันยอดเยี่ยม=

สวัสดีเพื่อนๆทุกคน ฉันชื่อเคอจื่อ

สวัสดีทุกคน

เข้ามาๆ

ยังไงครั้งนี้พวกนายมาแล้ว

ทำตัวเหมือนอยู่บ้านนะ

เล่นกันสามวันสองคืน

เหยาเชิน ตื่นๆ

= สเปเชียล =

จ้าวเหล่ย : มาแล้ว

จางเหยียนฉี : ที่เสนอความคิดเห็นให้ต่อรถนั่น

= ตอนนี้? =

= เคลื่อนที่? =

เยียนสวีเจีย : ฉันมีข้อเสนออย่างนึง

เยียนสวีเจีย : คือวันนี้ตอนค่ำพวกเรา

เยียนสวีเจีย : หลังจากพวกเราขี่BMX แล้ว

เยียนสวีเจีย : ไปลานจตุรัสได้มั้ย

เยียนสวีเจีย : จริงๆแล้วฉันอยาก

เยียนสวีเจีย : ให้เซอไพรส์อย่างนึง กับพวกนักปั่นจักรยานBMX

เซี่ยจือกวาง : ก็เต้นต่อที่ลานจตุรัส

= ออกอุบายให้BMXผลักดันการวางแผน = เซี่ยจือกวาง : หลังจากนั้นดึงดูดให้คนเข้ามา

เยียนสวีเจีย : หลังจากนั้นแนะนำกับพวกเขา

เยียนสวีเจีย : ว่านี่คือ BMX

จางเหยียนฉี : หลังจากดึงดูดคนเข้ามาแล้ว

จางเหยียนฉี : พวกเราก็เอาเวที

จางเหยียนฉี : ส่งต่อให้กับพวกพี่ซุนเหย่

เยียนสวีเจีย : ทุกคนเห็นด้วยกับความคิดนี้มั้ย

จางเหยียนฉี : ใช่ ชั้นคิดว่าโอเคนะ

เยียนสวีเจีย : โอเคนะ

เยียนสวีเจีย : งั้นฉันว่าตอนค่ำ

เยียนสวีเจีย : เอาแบบนี้แล้วกันนะ

เยียนสวีเจีย : ที่นี่ตอนนี้เลยมั้ย

จางเหยียนฉี : มาเถอะ เพื่อBMX

ซุนเหย่ : มีเซอไพรส์ให้พวกเราเหรอ

หัวหน้าอู๋ : เซอไพรส์ขนาดนั้นมั้ย

โจวเจิ้นหนาน : จริงๆแล้วคือ

โจวเจิ้นหนาน : พวกเราสิบเอ็ดคนจะทำ

โจวเจิ้นหนาน : ท่าเมื่อกี้ด้วยกัน

= อาจารย์เหยาเริ่มออกอุบาย = เหยาเชิน : ทำด้วยกัน

เหยาเชิน : จริงๆพวกเราเรียนรู้ท่านั้นได้แล้ว

เหยาเชิน : จักรยานBMX พวกเราขี่จน

เหยาเชิน : ไม่อยากขี่แล้ว

จางเหยียนฉี : เหยาเชินยโสขึ้นมาแล้ว

จางเหยียนฉี : สองคนนี้

เหริ้นหาว : ขี่จน

เหริ้นหาว : หลังจากนั้นล้มเป็นวงกลมแบบนี้

เหริ้นหาว : หลังจากนั้นก็ไป...

เซี่ยจือกวาง : มาๆ

เซี่ยจือกวาง : มาๆ

= ท่าเปิดของR1SE =

= อาจารย์ทั้งห้าท่านเข้าประจำตำแหน่งวีไอพี =

= บรรยากาศของการเปิด =

โจวเจิ้นหนาน : ความกระตือรือร้นและความเป็นจริง

โจวเจิ้นหนาน : แลกเปลี่ยนกันเร็วเป็นพิเศษ

โจวเจิ้นหนาน : เป็นของคนในวันพรุ่งนี้

โจวเจิ้นหนาน : ไม่มีโอกาสใหม่อีกครั้ง

เหอลั่วลั่ว : ออกจากสายตาของคนนับหมื่น

เหอลั่วลั่ว : ด่านที่จำลองขึ้น

เหอลั่วลั่ว : ถูกอุดมการณ์นำไป

เหอลั่วลั่ว : อนาคต ใครจะถึงก่อนกัน ที่รัก

เยียนสวีเจีย : การดำเนินชีวิตในรูปภาพ

เยียนสวีเจีย : ดูดีกว่าในชีวิตจริง

เยียนสวีเจีย : อยากคืนโลกกลับสู่สภาพเดิม

เยียนสวีเจีย : สับสนและเฉื่อยชา

เซี่ยจือกวาง : เดิมทีการรีเฟรชใหม่ก็เพียงแค่

เซี่ยจือกวาง : ความหิวโหยและความรู้สึกปลอดภัย

เซี่ยจือกวาง : เลื่อนขึ้นจนสมบูรณ์ ไม่มีขีดจำกัด

จางเหยียนฉี : BMX

โจวเจิ้นหนาน : ส่งต่อสนามนี้ให้กับBMXของพวกเรา

จางหยียนฉี : BMX

= ระเบิดเสียงโห่ร้อง =

จางเหยียนฉี : สุดยอดไปเลย

โจวเจิ้นหนาน : ขี่จักรยานแบบนี้เหมือนขี่ฮาเล่เลย

เหอลั่วลั่วกินเยอะๆนะ

เหอลั่วลั่ว : ครับ

เหอลั่วลั่ว : พวกเราไปซื้อของกินได้แล้ว

ซุนเยว่ : ทุกคนมีจักรยานของตัวเองแล้ว

ซุนเยว่ : จักรยานBMX

กินเสร็จแล้วต้องแยกขยะ

เหยาเชิน : เซี่ยจือกวาง นายถอยไปห่างๆฉันหน่อย

เหยาเชิน : ฉันคือยาพิษของนาย

โจวเจิ้นหนาน : นายดูซีรีส์เกาหลีมากไปหรือเปล่า

จ๋ายเซียวเหวิน : ฮัลโหล

จางเหยียนฉี : ฉันกลัวมากว่าพอกลับมา

จางเหยียนฉี : กลับมาดึกจัง

จางเหยียนฉี : จะให้นอนมั้ย

จางเหยียนฉี : พี่ พี่ขึ้นไปได้ พี่เหย่

หลิวเหย่ : ขึ้นได้เหรอ

หลิวเหย่ : ถ้าไม่มีน้ำ 360 องศา

เหริ้นหาว : สวัสดี ฉันคือ

เหริ้นหาว : R1SE เหริ้นหาว

จ้าวเหล่ย : มันคือของฉัน

จ้าวเหล่ย : ไปให้พ้น

จ้าวร่าง : ทำท่าทางที่มันดูเจ้าเล่ห์อีกนิด

จ้าวร่าง : ถ่ายใบใหญ่ๆ

= The Youth of R1SE =