Original subtitles

Goed, we proberen wat anders.

Vanaf het begin. En één, twee, drie...

Eén, twee, drie, vier. Blijf in de maat.

Twee, drie, vier.

Cis, blazers.

Twee, drie... Ik zie je, Caleb.

Rachel, jij.

Sax vergeten, Mr G.

Oké, ze is haar sax vergeten. En nu jij, Connie.

Doe je best.

Lekker.

Wacht even. Waarom lachen jullie?

Connie liet zich gaan. Dat is juist goed.

Mijn vader nam me ooit mee naar een jazzclub...

en daar zag ik een vent...

en hij speelde de akkoorden een kwart hoger...

en met de mineur...

Hij voegt innerlijke stemmen toe, alsof hij zingt.

En het leek wel alsof hij...

van het podium zweefde.

Hij zat helemaal in zijn muziek, en hij voerde iedereen mee.

En ik wilde leren...

hoe je zo speelt.

Toen wist ik het.

Ik was geboren om te spelen.

Connie snapt me wel. Toch, Connie?

Ik ben twaalf.

Ik ben zo terug. Blijf oefenen.

Sorry dat ik stoor, Mr Gardner. - Mijn oren zijn u dankbaar.

Hé. - Nee, jij bent goed.

Niet echt. Wat kan ik voor u doen, rector Arroyo?

Ik heb goed nieuws voor je.

Geen deeltijdbaan meer, je bent nu onze muziekleraar.

Vaste baan, ziektekosten, pensioen.

Wow, dat is geweldig.

Welkom bij de M.S. Seventy-familie, Joe. Permanent.

Dank u.

Na al die jaren zijn mijn gebeden gehoord.

Een fulltime baan. - Onze werkende man.

Ja, mam, maar... - Je gaat toch wel ja zeggen?

Ik heb een plan. - Dat heb je altijd.

Zorg ook eens voor een plan B, voor als je plan mislukt.

Kan nooit kwaad.

Joey, we hebben je niet laten studeren om hier je onderbroeken te wassen.

Met een gat erin.

Ja, maar... - Nu kun je stoppen met die stomme gigs.

We hebben veel meer leraren nodig. Denk je eens in...

muziek maken wordt nu eindelijk je carrière.

Je gaat ja zeggen, hè?

Alsjeblieft.

Ja, natuurlijk. - Mooi.

Hallo.

Hoe gaat ie, Mr G? Met Curley. Lamont Baker.

Hé, Curley. Goed je stem te horen, man.

Maar je mag me nu wel Joe noemen. - Oké, Mr Gardner.

Ik ben drummer bij Dorothea Williams...

en we spelen vanavond in de Half Note.

Dorothea Williams? Gefeliciteerd, man.

Ik zou mijn leven geven om met haar op te treden.

Dan hebt u vandaag geluk.

Daar is ie. - Hé, Curley.

Leon heeft ons weer laten zitten. Maar gelukkig kan u.

Bisschop zei dat ie vorig jaar met u speelde.

Hij vond u geweldig. - Voor in een koffietent.

Hé, Dorothea.

Dit is 'm dan. Mijn ouwe muziekleraar. Mr Gardner.

Zeg maar Joe, Dorothea. Ik bedoel Miss Williams.

Het is me een genoegen. Wow, fantastisch.

Joe is de zoon van Ray Gardner.

Een muziekleraar op de middelbare school.

Kom op, mees. We hebben niet de hele dag.

Wat spelen we?

Sorry, ik liet me even gaan.

Joe Gardner, waar heb jij gezeten?

Ik geef les op de middelbare. Maar in het weekend...

Heb je een pak?

Koop een goed pak, mees.

De eerste show is om negen uur. Soundcheck om zeven uur.

We gaan 't zien.

Zie je, pa? Dat bedoel ik nou.

Weet je wat daar komt te staan? Joe Gardner.

Je gelooft me nooit. Ik heb de gig. Yes.

Ja. Dorothea Williams. Ongelofelijk.

Hé, straks krijg je 'n ongeluk.

Niks tegen mijn moeder zeggen.

Vergeet de klas maar. Ik zit nu in de Dorothea Williams-klasse.

Snap je?

Sorry.

Wat de...

Hallo?

Hallo?

Wat de...

Hallo.

Hoe heet jij, liefje?

Ik ben Joe Gardner. Ik hoor hier niet te zijn.

Het kwam vast heel onverwacht.

Kijk, Joe. Ik ben 106.

Ik heb hier lang op gewacht.

Waarop? - Het Grote Hierna.

Het Grote Hierna?

Wat na het leven komt?

Ja. - Is dat de dood?

Nog gekker dan mijn droom over de walrus.

Spannend, hè?

Nee, ik heb een optreden. Ik kan niet doodgaan.

Nou, daar heb je niks over te zeggen.

O jawel, ik ga niet dood op de grote dag.

Het heeft al veel te lang geduurd. Ik ga.

Die kant moet je niet op.

Ik ga vandaag niet dood. Mijn leven begint net.

Wat was dat? Wacht.

Ik ben nog niet klaar. Ik wil niet dood.

Ik ben nog niet klaar. Rennen.

Waarom ren je niet? - Geen idee.

Wat hebben jullie? - Geen idee.

Waar is mijn broek?

Ik ben nog niet klaar.

Lieve help. Lieve help.

Sorry. Pardon.

Help. Ik ben nog niet klaar. Ik moet terug.

Lieve help.

Wat...

Toe zeg, geef de mentor eens wat ruimte.

Sorry, nieuwe zielen.

Kijk eens hier. Stille coyote.

Stille coyote.

Wie ben jij?

Ik ben de verzameling van alle velden in het universum.

In een vorm die mensen kunnen begrijpen.

Wat? - Zeg maar Jerry.

Jerry, oké.

Hé, is dit de hemel?

Nee.

Is het dan de H -E lange L?

Hel. - Hel.

Stille coyote. Het is ook verwarrend.

Dit is niet het Grote Hierna, maar het Grote Hiervoor.

Het Grote Hiervoor?

Het heet nu het Jij Seminar. Nieuwe naam.

Hel.

Je bent hier.

Betekent dit dat ik dood ben? - Nog niet.

Je lichaam staat nu stil. Het is ingewikkeld.

Ik breng je naar je groep.

Kom op, zieltjes. Klim er maar op.

Welkom bij het Jij Seminar.

Het is echt heel leuk.

Vreemd. - Wat?

Het klopt niet. - Wat?

Er ontbreekt een ziel. De telling klopt niet.

Oké, de eerste halte is het Lichtgeraakte Paviljoen.

Jullie vieren. Ga maar.

Jullie vijven gaan naar Koeltjes. En jullie ook.

Komen hier de karakters vandaan?

Natuurlijk. Daar word je niet mee geboren.

Hoe gaan ze naar de Aarde? - Via de Aardpoort.

Als hun persoonlijkheid compleet is.

Hallo? Hallo?

Tot ziens.

Wacht.

Je verdwaalt wel vaak.

Oké, mentors. Hier staan de namen.

Jerry, ik heb weer een verdwaalde mentor.

Dank je, Jerry.

Ik weet niet of ik hier wel moet zijn.

Ik snap 't, niet iedereen is een mentor. Je kan altijd stoppen.

Nou, mentor zijn klinkt eigenlijk wel leuk.

Gelukkig. Jerry neemt 't verder over.

Dank je, Jerry. Ga maar naar Jerry.

Dank je, Jerry. - Heet iedereen Jerry?

Succes.

Jerry, we hebben een probleem. - Hallo, Terry.

De telling klopt niet.

Dat lijkt me sterk. De telling klopt al eeuwen.

Elke dag gaan er 151.000 zielen naar het Grote Hierna.

Dat zijn 105,2 zielen per minuut.

1,75 per seconde.

En ik tel ze allemaal. - Weet ik.

Ik moet 't controleren, Jerry, ik ben de boekhouder.

En je doet het fantastisch. Toch, allemaal?

Absoluut. - Ik zeg nee.

Ik ben altijd aan het tellen. Nu ook.

Jij knipperde vijf keer met je ogen. Zes keer.

Precies, dus waarom zoek jij het dan niet uit?

Goed dan. - Mooi.

Ben je er weer, Terry? - Hou je niet van de domme.

Daar gaan we dan.

A...

Hallootjes, mentors.

Ik ben Jerry, consulent op het Jij Seminar.

Je weet 't niet meer, maar je was hier al eerder.

Maar het vergeten van je geboorte is een geschenk van het universum.

Hier krijgt elke nieuwe ziel unieke karaktertrekken.

Ik ben aanvaardbaar sceptisch, voorzichtig en flamboyant.

Ik ben een irritant muurbloempje en heel erg nieuwsgierig.

Ik ben een manipulatieve maniak en heel opportunistisch.

Dit is een handenbindertje, maar dat zoekt de Aarde maar uit.

Zoals je ziet ontbreekt er bij allemaal iets.

Wat moet hier komen?

Nou, wat ze nog nodig hebben is hun vonk.

En dat is jullie taak.

Misschien vind je hun vonk in de Galerij van het Al...

waar letterlijk alles op Aarde je kan inspireren.

Of je gaat naar de Galerij van Jou...

met een selectie van momenten uit je eigen leven.

En wat is die vonk?

Ik zie dat jullie er zin in hebben, dus succes met 't vinden van de vonk.

De vonk vinden.

Wow, dat was informatief.

En nu mijn favoriete onderdeel.

Het matchen van mentors met soulmates.

Onze eerste mentor is Maria Martinez. Maria, kom maar naar beneden.

Maria was specialist zeldzame ziekten aan de universiteit.

Ik ben beter.

Ze wordt gekoppeld aan...

nummer 108.210.121.415.

Proficiat. Ga maar.

Onze volgende mentor is Bjorn T. Börgensson.

Dr. Börgensson is een vermaard kinderpsycholoog...

onlangs onderscheiden met de Nobelprijs.

Ik zie pijn, dood, verwoesting.

En nu? - Een mooie vlinder.

Dr. Börgensson wordt gekoppeld aan nummer 22.

O, even ingrijpen. Pardon.

22, kom meteen uit die dimensie.

Maar ik wil helemaal niet naar de Aarde. - Niet tegenstribbelen.

Je gaat naar de Aarde. - Dwing me maar.

22 zit al een tijd op het Jij Seminar...

en had vooraanstaande mentors als Gandhi, Lincoln en Moeder Teresa.

Ze ging huilen. - Negeer dat.

Zet me neer. - Fijn dat u er bent, dr. Börgensson.

Het is een eer dat u 22 voorbereidt voor de Aarde.

Je krijgt spijt dat je dood bent. - Dat geldt voor de meeste mensen.

Ga maar. Dag.

Waar zijn we?

Wat een vooruitgang. Wees maar trots.

Voor het werk van dr. Börgensson onderscheiden we hem...

Ik heb veel groei gezien. - Ik moet zo veel mensen bedanken.

Oké, je hebt vast veel geweldige dingen gedaan...

maar we blijven hier even staan...

en dan zeg jij dat we het geprobeerd hebben...

en ga je naar het Grote Hierna. Het werkt toch niet.

Ik heb duizenden mentors gehad. Moeder Teresa...

Ik heb mededogen met elke ziel. Maar jou moet ik niet.

Copernicus. - De wereld draait niet om jou, 22.

Mohammed Ali... - Jij bent de grootste lastpak.

Marie Antoinette. - Niemand kan je helpen.

Dus bedankt, doc. De Aarde is echt niet de moeite waard.

Wil je je pas niet volmaken?

Ik heb 't hier naar mijn zin.

Ik zweef wat, maak sudoku's, en één keer per week...

moet ik naar zo'n Jij Seminar. Ik weet wat ik heb.

Luister, mag ik even eerlijk zijn?

Ik ben niet Bjorn Borgenstein. Ik ben niet eens een mentor.

Geen mentor?

Omgekeerde psychologie.

Je bent een goeie psych, doctor. Dat heeft Jung al geprobeerd.

Hou je mond. Mijn onbewuste haat je.

Kunnen we ook een ander leven laten zien?

Wacht, ben je echt niet Bjorn Börgensson?

Mijn leven.

Pardon, maar wat is dit? Frisse ademspray? Goedkoop luchtje?

Van wie is deze tentoonstelling? - Van jou.

Lieve help, dat is Cedrics rapgroep.

Nee, niet kijken. Kom mee.

Pap, ik hou niet van jazz.

Zwarte improvisatiemuziek. Onze bijdrage aan de Amerikaanse cultuur.

Geef het een kans, Joey.

Hier is het begonnen. Hier werd ik verliefd op jazz.

Moet je horen. De melodie haalt je ware ik naar boven.

Daarom werd ik een jazzmuzikant.

Dat is niet wat we zoeken.

Maar zo herinner ik het me niet.

Kom terug als je wat hebt.

Sorry, Joe. - Sorry, Joe.

We zoeken iets anders. - Twee, drie, vier.

Mijn leven was zinloos.

Nee, nee, nee. Dit accepteer ik niet.

Geef me die badge. Ik ga terug mijn lichaam in.

O ja, natuurlijk. Hier.

Tenzij het een Aardpas wordt, zit ik eraan vast.

En als ik er nou eens een Aardpas van maak? Krijg ik 'm dan wel?

Wacht...

Daar heb ik nooit aan gedacht. Ik kan het leven overslaan.

Ja, dus. Maar eerst moet ie anders worden...

en dat lukt me nooit.

Kom, ik weet alles van vonken. Die van mij is de piano.

Echt? Helemaal niets?

Nee, het is niet de jazz, ik hou gewoon niet van muziek.

Ik vind het wat te veel.

Nou, zo wil ik niet dood. Waar is die Galerij van het Al?

Ik ben zo terug. - Loop niet te hard van stapel.

Je klinkt als een middelbare witte dame. - Nee, dit is een illusie.

Dit is allemaal hypothetisch. Ik kan zo klinken.

Of zo. Of zoals jij.

Het leven is gemeen. Ik wil niet dood. Bel een ziekenwagen.

Met deze stem irriteer ik mensen. - Zeer effectief.

Niks aan de hand.

Een ziel kwetsen kan hier niet, alleen maar op Aarde.

Geestig.

Oké, we zijn er. Dit is de Galerij van het Al.

Gefeliciteerd.

Waar wil je beginnen? - Kom mee.

Croissants, taarten. Misschien is bakken je vonk.

Ja. Maar ik snap het niet. - Ruik eens.

Dat kunnen we niet. - Wat?

Je hebt gelijk, ik ruik niks. Kunnen we ook niet proeven?

Dat zit in je lichaam.

Geen reuk, geen smaak. - Geen gevoel. Zie je?

Oké, we gaan door.

Is dit niet opwindend? - Dat vuur is zo mooi.

Ik wil het laten verspreiden. - Nee.

Handen zijn moeilijk.

Bibliothecaris? Ook cool. - Ja, geweldig.

Wie wil er nou geen ondankbare baan die ze willen wegbezuinigen?

Maar ssst zeggen lijkt me wel leuk. - Dit is niet...

O ja, zo leuk.

Nee.

Nee.

Nee.

Nee.

Dat was het dan.

Sorry. - Je zou het proberen.

Dat doe ik, echt waar. Ik ben echt geen leugenaar.

Zoals Abraham Lincoln.

Dus jij wil wel op een cent staan? - Zeker, het is een eer.

Andrew Jackson staat op een twintigje. - Jackson.

De Aarde is saai. - Maar we hebben niet veel tijd meer.

Tijd speelt hier geen rol.

Tijd is om. Leuk geprobeerd, Bjorn, maar zit er niet over in.

22 is best een uitdaging.

Raak me niet aan. - Jij gaat naar het Grote Hierna.

Wacht, we zijn wat vergeten. Breakdancer.

Ja, dat is wel mijn ding.

Lekker poppen. Windmills. Iets met dansen uitvechten.

Mogen we nog even naar breakdancer? Alsjeblieft, Jerry? Je ziet er goed uit.

Oké dan. Wat is 22 ineens enthousiast.

Goed werk, dr. Börgensson.

Rennen.

GEWOON EEN DOOS

Hierin.

Hierzo.

Waar komt dat uit? - Niet zo veel vragen. Mondje dicht.

Wat gaan we doen? - Ik ken daar iemand, een vent als jij.

Je bedoelt een levende?

Wacht 's. Probeer je me te helpen?

Joe, ik ben hier al zo lang en nooit verlangde ik naar het leven.

En toen kwam jij. Met een zielig leventje.

En toch wil je terug. Waarom? Dat wil ik zien.

Kom mee.

Waar zijn we hier? - Als mensen ergens bezeten van zijn...

en je waant je ergens anders... Alsof je in de Zevende Hemel bent, toch?

Ja? - Dit is de Zevende Hemel.

De ruimte tussen fysiek en spiritueel. - Ik ben hier geweest.

Vandaag, voor mijn auditie.

Hier komen muzikanten als ze in een flow zijn.

Niet alleen muzikanten. Kijk eens.

O, Romeo, Romeo. Waar zijt...

Tekst.

Oeps.

Moet je zien. Ik rotzooi al zo lang met dit team.

En de Knicks verliezen weer.

Oké. Waar is die vent van je? Ik wil terug naar mijn gig.

Meestal is ie hier. - Wat de...

Kopen. Kopen.

Wat is dat?

Kopen.

Rennen.

Kopen. Kopen. Kopen.

Ahoi, sterrenreizigers. Goed je weer te zien, 22.

Maanwind, hoe gaat ie? - Op een haar na krankzinnig.

Ik heb een verzoek.

Ik wil terug naar mijn lichaam. Kun jij me helpen?

Dat is wat wij doen. Wij zijn mystici zonder grenzen.

Wij helpen de verdwaalde zielen. De naam is Maanwind Sterdanser.

Dat is Windster Dromersmaan, Danserster Windmaan...

en Dromerswind Dromerdromer.

En die gekken gaan me helpen? - Wacht maar af.

We brengen deze verdwaalde ziel terug.

Kopen. Kopen. Kopen.

Arme drommel.

Sommige mensen kunnen hun obsessies niet loslaten...

en verliezen de band met het leven. En dit is het resultaat.

Kopen. Kopen. Kopen.

Kopen? - Weer een hedgefondsmanager.

We zoeken verbinding met je aardse lichaam.

Dat ben ik.

Dank je.

Wat doe ik met mijn leven?

Ik leef. Ik leef. Bevrijd jezelf.

Schitterend.

Is het zo makkelijk? Dus dit is wat ik moet doen?

Verdorie, man.

Joe, ben je dood?

Nee. Nog niet. Kun jij me helpen?

We hebben nog nooit een ziel teruggebracht naar zijn lichaam.

Maar misschien via een dunne plek.

Ja, aan boord.

Ankers inhalen.

Dus als jullie zielen hier zijn, waar zijn de lichamen dan?

Op Aarde.

Mijn lichaam is in trance in Palawan. - Ik speel de veena in Tibet.

Ik ben een gebedsgenezer in Californië.

En jij drumt, zingt en mediteert. - Ja, zoiets ja.

Ik sta in New York, hoek 14 en 7. - O ja, voor Tony Tony Tonios.

Ja, precies. - En jij? Jij haat de Aarde toch?

Ja, ik heb geen lichaam, ik kan overal heen.

Ik ben een nobody.

Wij ontmoeten elkaar hier elke dinsdag.

Het zijn er zo veel. Triest.

Kijk, verdwaalde zielen zijn net als die in de Zevende Hemel.

Wat? - De Zevende Hemel is leuk...

maar als het een obsessie wordt, verlies je de band met het leven.

Vinden. Vinden. Vinden.

Ik ben ook een verdwaalde ziel geweest.

Echt? - Tetris.

Je bent er. En je bent zo weer terug.

Aangezien jij geen band hebt...

moet je je focussen op je fysieke omgeving.

Ogen dicht. En adem in je kroonchakra.

Is dit echt nodig? - Ja.

Heb je een piano aan boord?

Geen piano. Je moet je focussen.

Denk aan stilte.

Concentreer je op waar je lichaam is.

Luister naar aanwijzingen.

Heel goed. Je doet het.

Niet gluren. Blijf in je meditatieve staat.

Kijk of je je lichaam kunt ruiken en voelen.

Ik hoor een hartmonitor.

Ik ruik handsanitizer.

Ja. Goed.

Ik voel mijn voeten.

En vacht.

Heb je zijn familie gevonden? - Ik voel vacht.

Hoor je dat? - De hulpkat werkt.

Ben ik al in de buurt?

Daar ben ik.

Daar ben ik.

Zijn hartslag loopt op. Ik haal de dokter. - Mr Mittens, blijf daar.

Waar wachten we op? - Nee, dit is niet het moment.

Het is mijn tijd. - Ik niet.

Gelukt. Ik ben terug.

Wat de...

Zit ik in de kat? Maar wie zit er dan...

Wat? - Je zit in mijn lichaam.

Zit jij in de kat? - Mijn lichaam.

Zit ik in een lichaam? - Waarom?

Ik haat katten. Die Maanwind heeft er een zootje van gemaakt.

Doc, dat is mijn lichaam, maar ik zit...

Ze verstaan me niet. Jij moet het proberen.

We hebben een probleem. Ik wil terug naar het Jij Seminar.

Dat medicijn werkt niet echt. - Nee, ik ben niet Mr Gardner.

Ze denken dat je gek bent. Dat ik gek ben. Hoe kan dit?

Ik zit in jouw lichaam omdat er geen ziel in zat.

Wat doe ik dan in een kat? - Weet ik veel.

Kunnen we iemand bellen? Een familielid of een vriend?

Zeg nee. - Nee.

Weet u welke dag het is? - De ergste dag van mijn leven.

Ik haat de Aarde. - We houden u hier ter observatie.

En onze hulpkat gaat naar de volgende.

Praat tegen haar.

Oké. Dokter, de ziel van dit lichaam zit in die kat.

Stil. - Dus die wil bij me blijven.

Dat kan. Neem even rust. Zo veel mogelijk.

Ik kom Mr Mittens over tien minuten halen.

We moeten hier weg. - Nee, ik ga niet weg.

Ik zit in een lichaam op deze helse planeet.

Ik heb buigzame vleessticks. Ik voel mezelf.

Hé, luister even. We moeten hier weg voordat ze me komen halen.

Ga je dan bij me weg?

Nee, jij zit in mijn lichaam. Kun je lopen?

Weet ik niet. Ik ben al 436 keer gezakt voor mijn lijfexamen.

Kan je 't proberen?

Ik ga Maanwind zoeken, die kan dit oplossen.

Een kat kan dit.

Oké, je gaat goed. Ga door. Ga door.

Even uitrusten.

O nee, ze komen zo terug. Kom op.

Hierin.

Oké, mooi.

Druk nu op naar beneden.

Nee. Voorzichtig. Die vingers zijn mijn inkomen.

Stap in.

Wat zei Maanwind? Hoek 14 en 7. - Ja, dat is bij Jackson Square Park.

Hoe weet je dat? - Dat zit in dat stomme brein van je.

Hé, afblijven. - Ach, zo veel zit er niet in.

Jazz, jazz en jazz.

En ene Lisa. Wie is dat? - Laat maar.

Het gaat allemaal wat snel. Laten we...

Kom op, ze komen zo.

Geen paniek, blijf lopen.

Wat doe je? Dit is New York. Je stopt niet midden op straat. Lopen.

O nee. 22.

22. O nee. 22.

22...

22, ik wist niet dat ik klauwen had. Sorry. Maar laten we gaan.

Nee, ik blijf hier tot je stomme lichaam dood is.

En dat kan nooit lang duren, want je maag rommelt.

Het is erger dan ik dacht. Lawaaiig, licht en...

Wat heb ik in mijn neus? - Dat heet geur.

En het smaakt nog lekkerder dan het ruikt.

Toe maar.

Zo lekker.

Niet onaangenaam. - Eet onderweg maar verder. Kom.

Of je neemt de tijd. Tuurlijk.

Ik voel me niet meer zo boos. - Mooi. Klaar om Maanwind te zoeken?

Misschien.

Geloof me, Joe, je zegt jiero.

In New York zeggen we djsaairo, het is Grieks.

Volgens Archimedes is het...

Jiero. - Yo-yo.

Jiero. - YOLO.

Jiero. - Sergio?

Jiero.

Ik mis hem. - Dit is 14 en 7.

Dat is 'm.

Maanwind, je moet me helpen.

Joe, je zit in je lichaam. - Nee, niet.

Dat is mijn lichaam. - Zit je in een kat?

Schitterend.

Hé, Maansukkel. Dat bord draait niet vanzelf.

Marge, kijk. Ik heb zijn ziel in een kat gestopt.

Boeien. En jij...

Eén gek hier is wel genoeg. Opzouten.

Aan het werk. - Niemand begrijpt mijn kunst.

Maanwind, ik moet hier uit, en dan daar in.

Dat vraagt om een astrale transmigratie.

Een wat? - Zo zet je zielen weer op hun plek.

Een prachtig ritueel met chanten, dansen en bongo's.

Ik moet om zeven uur in de Half Note zijn, dus het moet nu.

Niet zo snel.

Je moet wachten op een dunne plek om de weg vrij te maken.

En dat gebeurt pas als Orcus in Gemini treedt.

Wanneer is dat? - De regering noemt 't half zeven.

Luister... - Half zeven?

Ik regel de spullen... - Wegwezen, zei ik. Schiet op.

Ik zie je om half zeven. Ik zorg voor alles.

En wegblijven.

Dat zijn heel veel Garcia's.

Je moet daar ergens zijn, zieltje, en ik zal je vinden.

Oké, dit is de laatste snack. Mijn broek zit al veel te strak.

Half zeven is echt krap.

We moeten terug naar mijn huis en jou opfrissen.

We nemen de taxi. Steek je hand op.

Nog hoger.

Dit is zelfs lastig zonder ziekenhuishemd.

Schiet op. Rennen.

Is dat mees?

Pepperoni.

Dorothea Williams zag me. Ze denkt vast dat ik gek ben.

Misschien moet je haar even bellen.

Zelfs ik weet dat dat geen goed idee is.

Ik moet terug in mijn lijf en schitteren vanavond.

Waarom stinkt dit en dit niet?

Maakt niet uit. Trek die broek aan.

Ik liep gewoon rond zonder broek aan.

Ik wil hier niet eens zijn. - Ik wil je hier ook niet.

Ik wil terug in mijn lichaam...

en dan naar de club.

Wat heb jij?

Dat komt door de zon. Die is zo...

Telefoon. - Je kleren trillen weer.

Curley. Nee.

Oeps.

Hé, Mr G, met Curley. Ik hoop dat alles goed gaat.

Dorothea werd gek toen ze u zag en heeft ene Robert gebeld.

Hij gaat 't nu doen. Sorry.

Echt, u was de reden waarom ik nog naar school ging.

Ik ben u veel schuldig. Dus ik heb een plan.

Trek een cool pak aan en kom vroeg naar de club.

Ik praat wel met haar.

Maar zorg dat u er denderend uitziet, oké?

Later, man. Peace.

Ik kan de gig terugkrijgen. Ik heb een pak.

En dat moet jij aan. En dan doe ik mijn haar en ik kan...

Nee, dacht 't niet. - 22...

Mr Gardner? - Da's Connie, ze komt voor de les.

Wat nu? - Ik hoor u wel.

Zeg dat 't vandaag niet kan.

Hallo, Connie. Joe kan vandaag niet.

Jij bent Joe. - Mij kan vandaag niet.

Goed, trek dat pak aan. - Ik stop ermee.

Stop? - Het pak hangt in de kast.

Muziek is tijdverspilling.

Ze heeft gelijk. - Wat doe je?

Ik stop ermee. Jazz is echt zinloos.

Ja, jazz is zeker zinloos.

School is zonde van je tijd.

Zeker. Zoals mijn mentor George Orwell zei:

Staatsonderwijs is roeren in een emmer vol kliekjes.

Het gaat ten koste van de afwijkende mening. Een aloud gegeven.

Daar denkt zij toch niet aan. - Dat zeg ik al sinds de derde.

Je lijkt me een slim meisje. Wat vind jij van pizza?

Daar hou ik van? - Ik ook.

Wat doe je?

Ik ga liever met Connie mee.

Kom terug. Open...

Uw kat wil naar buiten. - Hij denkt dat ie alles weet.

22, niet weglopen. Kom meteen hier.

Ik krab de hele bank kapot. Nee, da's mijn bank.

Jij weet hoe 't werkt, Connie. - Ik geef deze terug.

Hij is van school. - Tuurlijk.

Gelukkig ziet nog iemand in hoe stom dit is.

Je hebt gelijk dat je stopt. - Ik was iets aan het oefenen...

dus luister maar even en zeg dan dat ik moet stoppen.

Wow, je geniet er echt van.

Dus ik kan misschien beter doorgaan?

Dag, Mr G. Tot volgende week.

22...

Connie wilde ermee stoppen, maar toch weer niet.

22, luister.

Maar waarom is ze niet gestopt? - Ze houdt van muziek.

Ze zegt van niet, maar de trombone is haar ding.

Ze is er goed in. Misschien is dat haar vonk.

Als ik die gig terug wil, moet je me helpen.

Echt?

Ik help je, maar ik wil een paar dingen proberen.

Sommige dingen zijn niet zo saai als op het Jij Seminar...

en misschien kan ik net als Connie hier wat leuks vinden.

Mooi. - Wat doen we eerst?

Dat water doet pijn. - Gewoon aan de andere knop draaien.

Ja, beter.

En doe wat lotion op me als je klaar bent.

Ik heb je billen gewassen.

Pittig.

Jullie worden onzeker. En jullie worden zelfingenomen.

Misschien moet dat wat minder. - Gevonden.

Gezien? We weten waarom de telling niet klopt. Ja, het is Terrytijd.

Goed gedaan. - Wie is het?

Juist.

Hij heet Joe Gardner. En hij is terug op Aarde.

Da's niet goed. - Hij is gekoppeld aan 22.

Oké, niet zo hysterisch. Terry heeft het onder controle.

Hoe dan? - Ik ga hem halen.

Klopt de telling meteen weer. - Is dat wel een goed idee?

Jullie zijn de mist in gegaan. Ik haal 't uit de mist.

Maar ze mogen je niet zien. - Niemand.

Geen zorgen. Niemand die mij ziet.

Ik blijf in de schaduw, als een ninja.

Doe het alsjeblieft snel en stil.

En snel. En ook stil.

Dit wordt geen ramp.

Mijn trouwe, bruine pak. Zit nog perfect.

Wel wat strak aan de achterkant. - Rekt wel op. Ga zitten.

Ik ben 'n kat.

Ik doe 't wel. - Net als de lift? Dus niet.

Even bijwerken. Zit stil.

Net een kleine kettingzaag.

Niet bewegen. - Jij beweegt.

O nee. - Alles is oké.

O nee, mijn haar is niet oké. Wat een ramp.

We moeten dit herstellen.

Hoe? - We gaan naar Dez.

Mooi. Wie is Dez?

Ian, hoe kom je aan die pindakop?

Hou je kop. Dat ligt gevoelig.

Dez staat achterin. Hij kan dit herstellen.

Over vonk gesproken. Hij is een geboren barbier.

Ik kan niet in jouw plaats gaan.

Ik praat alleen met Dez. Meestal over jazz...

maar laat je gewoon knippen en ga weer weg.

Joe, wat doe jij hier doordeweeks? Je moet wel even wachten.

Daar was ik al bang voor. Ga zitten.

Jij moet wachten. Dit is een noodgeval.

Dat is niet cool.

Anders doet Harold het. Hij heeft plek.

Nee, ik wacht wel. - Joe, kom nu meteen hier zitten.

Moet ik het nog vragen? - Het was de kat.

Dat klinkt idioot. - Ik bedoel...

Ik zou vanavond met Dorothea Williams spelen.

Dorothea Williams? Dat is het grote werk. Gefeliciteerd.

Joe krijgt geen gig, Dez. Hij is Mr Netniet.

De hufter. - Joe, laat gaan.

Hou je die kat op schoot? - Mag dat?

Zoals je wilt. Jij bent de baas.

O ja? - Als je in deze stoel zit wel.

Mag ik er zo een?

VOOR DE KINDEREN

Tuurlijk, Joe.

Cool.

Ik zit graag in de stoel. - Bij de les blijven.

Kettingzaagje. - Als je zo doorgaat...

Ik kan veel hebben, maar als die kat niet chill doet, moet ie eruit.

Wat wordt het, poes?

Miauw.

Verandering kan geen kwaad. Je hebt al zo lang dezelfde stijl.

Dez, ik heb al eeuwenlang totaal geen stijl.

Zeg dat wel.

Tot mijn leven veranderde. - O ja? Hoe dan?

Ik bestond als een theoretische constructie...

tussen leven en dood. - Eens.

En toen ik mentor 266 kreeg...

vroeg ik me af, waarom al die moeite?

Is dat leven echt de moeite waard om voor te sterven?

Snap je?

Ik wist niet dat je zo'n opleiding hebt gehad.

Ik dacht alleen muziekschool.

Ze zeggen dat je ergens voor geboren bent, maar hoe weet je wat dat is?

Wat als je iets gaat doen dat van iemand anders is?

Dan zit je ermee.

Ik wil er zo een.

Ik heb nooit gedacht dat ik voor geld haar zou knippen.

Maar je bent toch een geboren barbier?

Ik wilde dierenarts worden. - Waarom werd je dat dan niet?

Ik wilde het na de marine. Maar mijn dochter werd ziek...

en de kappersschool is goedkoper.

Dus nu ben je barbier en ongelukkig.

Niet zo snel, Joe. Ik ben zo gelukkig als wat.

Niet iedereen kan bloedtransfusies uitvinden.

Of met Dorothea Williams piano spelen.

Zo bijzonder ben je niet. Iedereen kan in een band.

Niet op Paul letten. Hij haalt anderen onderuit om zelf beter te lijken.

Ik snap het. Zo wil hij zijn eigen falen verhullen.

Dat doet pijn, Joe.

Waarom wil ik jou nu dingen vertellen, Dez?

Da's de magie van de stoel. Daarom hou ik van dit werk.

Ik maak boeiende mensen als jij gelukkig, en ik maak ze mooi.

Wow, zie ik er echt jonger uit?

Ik heb de bloedtransfusie niet bedacht, maar ik red wel mensenlevens.

Ik vind jou geen kattenman...

maar het is leuk om eens over wat anders te praten dan jazz, Joe.

Waarom hebben we nooit over je leven gepraat?

Je vroeg er nooit naar. Maar gelukkig nu wel.

Ziet er goed uit. - Goeie show.

Ik heb lolly's voor onderweg.

Dokter Charma, bel 3162.

Julia Child kreeg pas succes op haar 49e.

Hé, Paul. Hier, een lolly.

O, dank je, man.

Daar ben je.

Je bent niet boos, hè?

Gewoon vrienden die elkaar dollen.

Dag, Paul.

Kom bij Terry.

Hebbes.

Het universum foppen? Echt niet. De boekhouder haalt je terug.

Jij bent Joe Gardner niet.

Foutje van me. We stoppen je terug in je vleespak.

Zo, niks gebeurd.

O jee. Luister...

We kunnen dit toch wel onder ons houden, hè?

Foutje. En het is je tijd nog niet.

Tenzij je zo ongezond blijft eten, toch?

Echt, hou op met dat ongezonde eten.

Je was best goed bezig. Hoe wist je dat van Paul?

Ik was gewoon mezelf.

En wat jij zei over jazz, ik was aan het jazzen.

Ten eerste is jazzen geen woord...

en muziek en leven hebben andere wetten.

Neem er één. - Niet...

Goed dan.

'Busje voor een klusje.' Ik heb er nog een paar.

Terug naar het plan. We wachten in de Half Note op Maanwind.

Het is nu vier uur...

Je weet hoe je die benen moet gebruiken. Probeer eens te rennen.

Ik heb een liedje. Ik ga jazzen.

Oké, stoppen met dat jazzen. Ik stel voor dat we...

Dat kietelt. - Wat doe je?

Ik pak 'm.

Schiet 's op.

Ja, die broek rekt op.

Nee, ze mogen je kont niet zien. - Jouw kont.

Doet er niet toe. Knoop je jasje om je middel.

Snel. Bedek je kont.

Wat moeten we nou? Waar vind je zo snel een kleermaker...

O nee, we moeten naar moeders.

Nee, je snapt het niet. Ze weet niets van die gig.

Maar we hebben geen keus. Alleen zij kan dit maken.

Zeg niet steeds oké. We nemen de metro. Kom mee.

Oké... Duidelijk.

Mam weet niks van de gig en dat wil ik zo houden, oké?

Want zij vindt je een mislukkeling. Dat zeg jij, hiero.

Ze heeft haar eigen definitie van succes en dat is geen beroepsmuzikant.

Dus ik laat het pak maken voor een uitvoering van het schoolorkest.

Ze hoeft het gewoon niet te weten...

Al die keren dat mijn dromen bijna uitkwamen...

kwam er iets tussen.

Hij is goed.

Ik heb eerder muziek gehoord maar het nooit echt gevoeld.

Omdat je nu mij bent. Kom mee.

Kom.

Hé, rustig. - Sorry.

Zit er niet over in. Dat doet de metro met mensen.

Wat? - Irriteren.

Het stinkt, het is heet, het is druk.

Altijd hetzelfde, dag in, dag uit.

Maar als ik vanavond op het podium zit, zijn al mijn problemen over.

Dan zie je een nieuwe Joe Gardner.

Hoe kom je daar aan? - Onder de stoel. En nog halfvol.

Oké, dus het pak is voor een orkestuitvoering, oké?

Joey. O jochie, we hebben het gehoord.

Ze weet het. - Mama is achter.

Ga erheen. - Ik wil niet.

Dat pak moet worden gemaakt.

Vergeet je niets, Joey?

Wat? - Kusje. Ik geef Melba altijd een kus.

Doe het.

Nee, niet op de lippen.

Joey, wat doe jij nou? - Laat hem gaan.

Je bent een cougar. - Ik wil er zo nog wel een, Joey.

Klaar met de gigs, hè?

Is die kat soms een zoenoffer?

Kom...

Je hebt 'm gered. - Die is van mij. Die heb ik gered.

Dat geldt niet voor je carrière.

Vraag haar of ze mijn pak kan maken.

Mam, kun jij dit repareren?

Dat hoef ik niet te zien. - Ja, gênant, hè?

Kun je 'm maken? - Nee.

Hoelang blijf je dit doen, Joey? Je vertelt over een vaste baan...

Daar komt het. - En dan pak je weer een gig.

Deze is anders. - Deze is anders.

Inclusief pensioen, ziektekosten? Nee? Dan is hij net als die andere.

Je bent niet eens meer eerlijk. - Prima, dan koop ik wel confectie.

Mijn moeder snapt niet wat ik met mijn leven wil.

Dan koop ik wel confectie. Mijn moeder snapt niet wat ik met mijn leven wil.

22. - Wat zeg je daar?

Kan ik gaan, zoals jij altijd doet?

Nee, nu niet. Zeg me na.

Mam, we hebben 't zwaar gehad...

maar je hebt gelijk, ik kan niet eerlijk zijn.

Wat ik ook doe, het is nooit goed. - Ik weet dat je van muziek houdt.

Waarom mag het dan alleen in de kerk van jou?

Dit is de kans van mijn leven.

Je vader had het ook zo zwaar als musicus. Dat wil ik niet voor jou.

Dus pap mocht wel zijn dromen najagen? - Je vader had mij.

We leefden van mijn werk.

Dus hoe doe je dat zonder mij? - Ik denk alleen aan muziek.

Vanaf het moment dat ik wakker word, tot ik in slaap val.

Dromen kun je niet eten, Joey. - Dan eet ik maar niet.

Dit gaat niet om mijn carrière.

Dit is de zin van mijn bestaan. Dat had pap ook.

En als ik vandaag doodga...

dan is mijn leven niets waard geweest.

Joey...

Laten we hier iets van maken.

Dat is paps pak.

Lulu, Melba, pak je beste schaar. Aan de slag.

Wow, dit zit lekker. - Je ziet er prachtig uit.

Het zit als gegoten. - Prachtig, al zeg ik het zelf.

Mag ik die? - Natuurlijk.

Zo knap.

Dank je, mam.

Ray was zo trots op je geweest.

Zoals ik altijd al was.

Het pak is van wol, niet van polyester.

Dus niet die kat op je schouder leggen. - Ja, mevrouw.

Dank je, mam.

Dat was geweldig. Dat voelde echt aan als jazz.

Ja, je was aan het jazzen. - Oké, jazzen.

Joe, je moet echt Lisa weer bellen.

Ik heb geen tijd voor een relatie, 22.

O, wil je wachten tot je tweede dood?

Cool...

Liefdestips van een ongeboren ziel.

Er zijn ergere dingen. - Daar is het.

We zijn er. Dit moet lukken.

Ik zie er zo goed uit.

Het pak, de snit. Moet je zien.

Tikje draaien.

Schouders recht en... - Wie is dat?

En vanaf deze kant. Wie is dit?

Ik. Toch?

Ik kan het gewoon niet geloven.

De Half Note.

Moest jij het eten betalen? - Ja.

Klaar voor?

Om naar huis te gaan. Weg van die stinkende klomp.

Wat vind je van de Aarde?

Ik vond het altijd zo stom.

Maar, ik bedoel... Kijk eens wat ik heb gevonden.

Je mam naaide je pak met deze spoel.

En Dez gaf deze aan mij.

Een man in de metro ging tegen me tekeer.

Maar ook dat vond ik gaaf.

Ik heb altijd gedubd of er misschien iets mis was met mij.

Dat ik niet goed genoeg ben voor het leven.

Maar jij liet me zien wat doelen en passies zijn...

en misschien is luchtkijken mijn vonk, en ik kan goed lopen.

Dat zijn geen doelen, 22, dat is gewoon leven.

Maar op het Jij Seminar kun je het proberen.

Daar kom ik al duizenden jaren en het voelde nooit zo dichtbij.

Joe. Wie gaat er mee naar huis?

Maanwind.

De sterren staan bijna in lijn. Ik heb je zo weer in je lichaam.

Nee, ik moet het hier op Aarde vinden. Alleen dan vind ik mijn vonk.

22, dat komt omdat je in mijn lichaam zit.

Je moet zelf ontdekken waar jij van houdt.

Kom, ik wil mijn lichaam terug.

Ik zit in de stoel.

22. - Laat me met rust.

Ik ga op zoek naar mijn doel.

22, kom terug.

22...

Mr Mittens.

Daar zijn ze.

Kom terug.

Je hebt mijn lichaam gestolen.

Het is jouw tijd, Joe Gardner.

Echt niet.

Hebbes.

Ik zou spelen met Dorothea Williams. - En ik zou mijn vonk vinden.

Een nieuw leven. - Nog geen vijf minuten.

Door jou ben ik alles kwijt.

Je hebt valsgespeeld.

Gevonden.

Joe Gardner. Terry, je hebt 'm gevonden.

Ik hoef geen bedankje. - Wat fijn dat alles weer klopt.

Heeft 22 haar pas gekregen?

Dat is fantastisch. - Je hebt een Aardpas.

Ik wist dat je het kon.

Wat heeft dan 't laatste hokje ingevuld?

Dat zal ik je vertellen. Dat was ik. Het was mijn vonk.

Alleen maar omdat ze mijn leven en mijn lichaam had.

Ik was... - Kom op, Mr Gardner.

Joe, je moet 22 naar de Aardpoort brengen.

Dan kun je gedag zeggen. - Ja, dat is standaard.

Wacht even, ik moet tellen.

Terry, goed gedaan. Wij doen nu de rest. Topper.

Dank je wel.

Terrytijd.

Ga maar.

Je weet 't niet.

Je weet niet waarom mijn pas is veranderd.

Kom op, 22. Je haatte muziek, totdat je in mijn lichaam zat.

Je haatte alles, totdat je mij was.

Geniet ervan.

Ik moet 't vragen. Hoe heb je 't geflikt? Die Aardpas veranderd?

Ach, ik heb haar even in mijn schoenen laten staan.

Nou, dat is gelukt.

Jij moet maar naar het Grote Hierna.

We weten niet wat het doel van 22 was.

Pardon? - Haar vonk.

Was het muziek? Biologie? Lopen?

Dat doen wij niet. Hoe kom je daarbij?

Ik heb mijn piano. Dat is mijn vonk.

Een vonk is geen doel voor een ziel.

Die mentors met hun passies.

Een doel. Zin van het leven. Zo gewoontjes.

Nee, het...

Muziek, mijn vonk is muziek.

Dat weet ik gewoon.

Ik kan niks.

Ik heb geen doel.

Geen doel.

Geen doel.

Mr G? - Curley, ik ben er klaar voor.

U bent te laat.

Ik wil Dorothea spreken. - Nee, dat wil ze niet.

Die rappers... Wie heeft die gek binnengelaten?

Luister, geef me nog een kans.

Dit is mijn band. Ik bepaal wie er speelt.

En als je niet voor mij kiest, maak je de fout van je leven.

O ja? Hoe dat zo?

Mijn enige doel hier is spelen.

Dat is voorbestemd. En niets houdt me tegen.

Zo, jij bent arrogant.

Je bent echt een jazzmusicus.

Stuur Robert maar weg. Voorlopig.

Mooi pak.

Maak je gereed, Joe Gardner. Je leven gaat beginnen.

Welkom bij het kwartet, mees.

Mijn Joey.

Wat een show. - Die laatste solo was top.

Ik doe die brug niet meer voor je. - Later, Mr G.

Je was geweldig. - Ik ben trots op je, Joey.

We gaan naar bed, we zijn oud.

Eén op de honderd shows is een killer. Zo vaak gebeurt het niet.

Zo, en wat nu?

We doen het morgenavond nog eens over.

Wat is er, mees?

Ik heb mijn hele leven lang gewacht op deze dag.

Ik had 't anders verwacht.

Je hebt een verhaal over een vis.

Hij zegt tegen een oudere vis:

Ik ben op zoek naar de oceaan.

De oceaan, zegt de oudere vis, daar ben je nu.

Dit, zegt de jongere vis, dit is water.

Wat ik wil is de oceaan.

Ik zie je morgen.

Hé, man. - Sorry.

Misschien is luchtkijken mijn vonk, en ik kan goed lopen.

Dat zijn geen doelen, 22, dat is gewoon leven.

Joe?

Joe.

Lieve help, wat doe jij in de Zevende Hemel?

Maanwind, ik heb 't verknald. Ik moet 22 vinden.

Ze is een verloren ziel geworden. Ik leg 't onderweg wel uit.

Ik dacht al meteen dat er iets mis was.

Dus ik kwam hier terug en toen zag ik haar.

Verloren zielen zijn bezeten van iets dat ze losmaakt van het leven.

En nu 22 heeft geleefd, is ze er ook een.

Daar is ze. - Mooi.

22...

Het net. - Gereed.

Ze heeft ons.

Maanwind. - Een kapitein zinkt samen met zijn schip.

22...

Kom terug, 22. Ik ben 't. Joe.

Rustig maar, 22. Ik kom je alleen dit geven.

Rustig.

22, kom terug.

En voor het corrigeren van de telling...

belonen we jou, Terry, met deze trofee, zoals je wilde.

Ik ben blij met deze prijs, die ik wilde...

en die ik heb verdiend.

Joe Gardner? - Geef maar terug.

Hé, jij hoort hier niet.

22, ik moet je wat zeggen.

Hou op. Nee.

22...

Kijk uit.

Rustig.

Niet bang zijn. - Geen paniek. Rustig.

Niet vluchten. - 22. Stop.

Ik heb me vergist.

Luister nou even. Je bent klaar om te leven.

Niet goed genoeg. Nee.

Ik moet het laatste hokje invullen. - 22...

Je bent oneerlijk. Je doet verkeerde dingen.

Je gaat 't niet ver schoppen.

Niemand wil met je te maken hebben. - Loser.

De wereld heeft bijzondere mensen nodig en jij bent een waardeloze ziel.

Je zult nooit je vonk vinden. - Imbeciel.

Ik kan je niet helpen. - 22.

Ik moet dat laatste hokje invullen. Ik ben een nul.

Jij vindt nooit je vonk. Het is zinloos.

Dat zijn geen doelen. Dat is gewoon leven.

Wat een tijdverspilling.

Je kreeg 'm omdat je in mijn lichaam zat.

Daarom verpest je alles. Je hebt geen doel.

Het is zinloos. Je vindt je vonk nooit.

Omdat je geen doel hebt.

Niet goed genoeg.

Niets. Ik moet het laatste hokje invullen.

Klaar?

Om te leven.

Ik ben bang, Joe.

Ik ben niet goed genoeg.

En ik heb mijn vonk niet gevonden.

Jawel hoor.

Je vonk is niet je doel.

Het laatste vakje is voor als je klaar voor 't leven bent.

En jij...

bent geweldig in jazzen.

Maar, Joe...

dan kun je niet... - Het is goed, ik heb 't al gedaan.

Nu is 't jouw beurt.

Ik ga met je mee.

Dat kan niet.

Weet ik, maar ik ga zo ver mogelijk.

Hé, kijk eens.

Mr Gardner?

Ja? - Hebt u even?

Ik spreek namens alle Jerry's als ik zeg 'dank je wel'.

Waarvoor? - Wij zijn inspirators, Joe...

en we worden maar zelden zelf geïnspireerd.

Echt?

Daarom krijg je van ons nog een kans.

Hopelijk kijk je voortaan wel uit waar je loopt.

En Terry dan? - Dat hebben we geregeld.

Vreemd. - Terry, wat is dat daar? Kijk.

Waar heb je het over? - Niets. Wat zei je?

Ik weet het niet meer. - Laat maar.

En?

Bedankt.

Wat ga je nu doen? Wat ga je doen met je leven?

Weet ik niet.

Maar ik weet wel...

dat ik elke minuut zal beleven.

Vertaling: Richard Bovelander