Original subtitles

-Καλημέρα. -Καλημέρα.

Τσάι;

ΣΤΟΚΧΟΛΜΗ, 1901

-Καλημέρα. -Χαρνμπλόμ.

-Ελπίζω να έφερες μαγιό. -Μαγιό;

-Μαγιό. -Μαγιό;

Πατέρα, ώρα να ξυπνήσεις!

-Καλή σου μέρα! -Καλή σας μέρα!

Πρόσεχε πού πατάς, Χαρνμπλόμ. Καλημέρα!

Λίντια. Όμορφη όπως η ηλιόλουστη μέρα.

Από δω η κόρη του Άντερς Στίλε, η Λίντια.

Ο Χαρνμπλόμ είναι ο νέος μας διορθωτής στην Εθνοσελίδα.

Σε σχέση με αυτόν…

Αυτό είναι πολύ καλό.

Μου φάνηκε σωστό!

Άντερς!

Αδερφέ! Καλώς ήρθατε!

-Εις υγείαν! -Εις υγείαν!

Ορμάτε! Καλή μας όρεξη!

Ευχαριστώ.

Ορίστε.

Τσουρουφλιστό από το τηγάνι! Τέλεια!

Πάρε κι άλλο. Και πατάτα.

Λίντια, έχουμε καμιά πετσέτα;

-Άλλο ένα ποτηράκι; -Καλή ιδέα.

Καλή μας όρεξη, λοιπόν.

Είναι το πρώτο μας. Εις υγείαν!

-Θες λίγο… -Εσύ δεν έχεις ποτήρι, Λίντια;

Ας πιούμε στον έρωτα και στην τέχνη.

Ας σηκώσουμε τα ποτήρια μας, να κάνουμε μια πρόποση

στους υπέροχους πίνακες του Στίλε.

Στη βροχή που λαμπυρίζει στους κορμούς των δέντρων…

Σε κάτι που έγινε, στη στιγμή που απαθανατίστηκε.

Εις υγείαν! Μια φορά, τη δεκαετία του '80,

ζωγράφισα έναν εντελώς μπλε πίνακα,

που τον ονόμασα Αποχωρητήριο στην Κακοκαιρία.

Βρίσκεται στο Εθνικό Μουσείο. Εμένα δεν μου κακόπεσε…

Του πατέρα σου είναι αυτό;

Αυτό;

Όχι, δικό μου.

Να, πάρ' το.

Δεν έχω τίποτα στους τοίχους στο σπίτι μου. Μόνο έναν χάρτη.

Παγκόσμιο χάρτη;

Όχι, μόνο του Βάρμλαντ.

Θα ήθελα να ταξιδέψω.

Να δω τον κόσμο.

Πρέπει να κρατιέμαι από σένα…

-Είσαι εντάξει; -Ναι, ευχαριστώ.

Αντίο.

Θα γράψουμε καλά λόγια για τα έργα σου, το υπόσχομαι!

Εγώ θα το γράψω. Νομίζω ότι ξέρω τι πρέπει να πω.

-Σας ευχαριστώ εκ των προτέρων! -Ανυπομονούμε.

-Αντίο! -Αντίο!

Αυτός ο Χαρνμπλόμ…

Άρβιντ τον λένε.

Είδες πόσο πεινασμένος ήταν;

Θέλεις έναν τέτοιο άντρα;

Όχι.

Θα πεινάσουν τα παιδιά σου, Λίντια.

Οι άντρες αυτής της κοπής είναι προβληματικοί.

Έχουν μια μόνιμη ανασφάλεια όσοι έχουν ζήσει φτωχοί κι όχι…

Ο Μάρκελ ξέχασε το ποτό.

-Αλήθεια; -Είναι πάνω στο τραπέζι.

ΜΑΚΡΙΑ. ΛΑΧΤΑΡΑΩ ΝΑ ΦΥΓΩ ΜΑΚΡΙΑ.

Διάολε! Τι θα σκεφτούν οι διαφημιστές μας;

Δεν μπορούμε να έχουμε άρθρο που λέει ότι το τηλέφωνο "μόδα είναι, θα περάσει".

Συγνώμη, ίσως το παρατράβηξα λίγο. Άκου κι εμένα όμως. Σε δέκα χρόνια, θα δεις.

Με όλο τον σεβασμό, παραμορφώνει φρικτά τη φωνή.

Θα περιμένουμε να το δούμε. Γράψε για τη Βασίλισσα Σοφία. Πήρε καινούριο σκύλο.

Σε μια ώρα τυπώνουμε.

Χαρνμπλόμ!

Ο Λοβέν δεν γράφει κριτική για το Φάουστ, λέει. Αρνείται να περάσει έτσι το βράδυ.

Θα ήταν καταστροφικό για τον ίδιο, βλέπεις, όχι για τον συνθέτη.

Όπερα είναι;

Ναι. Φάουστ.

-Μπορείς να το κάνεις εσύ, Χαρνμπλόμ; -Δεν είμαι γνώστης της όπερας.

Αλλά ξέρεις να γράφεις σωστά και να παίζεις πιάνο, σωστά; Εντάξει, λοιπόν.

Δεν θέλω τίποτα επιτηδευμένο. Κι ό,τι κι αν κάνεις, μην τυχόν μιμηθείς τον Λοβέν.

Ευχαριστώ.

Έτσι, θα δεις και λίγη Γερμανία.

Γερμανία;

Ναι. Στη σκηνή.

Φάουστ.

Αχ, Θεέ μου…

-Καλησπέρα. -Καλησπέρα.

Μόνος σου είσαι εδώ;

Ήρθα για να γράψω κριτική για την Εθνοσελίδα.

Ελπίζω να τα καταφέρω.

-Νόμιζα πως ήσουν διορθωτής. -Είναι μόνο για μια φορά, μάλλον.

Θα έρθει ο πατέρας μου τώρα.

Σε σκεφτόμουν.

Κι εγώ επίσης.

Λίντια!

Πατέρα!

"…τα έγχορδα… μπλα, μπλα… Η φωνή της δίδας Κλάρχολμς…"

Να το! Ακούστε όλοι!

"Η Μαργαρίτα δεν χάνει τα λογικά της παρά στη σκηνή της φυλάκισης.

Όμως, η δις Κλάρχολμ την υποδύεται ως παράφρονα εξαρχής.

Μοιάζει να είναι εκ γενετής τρελή". Να πάρει, είναι πολύ καλό!

Έκανες καλή δουλειά, Χαρνμπλόμ. Εξαιρετική!

Εισιτήρια, παρακαλώ.

Πατέρα!

Καλημέρα, Άρβιντ.

Καλημέρα.

-Πόσο θα μείνεις; -Γι' απόψε.

-Μπορώ να φάω λίγο; -Αμέ. Έχει και πατάτες.

Έχεις αρκετό φαγητό στη Στοκχόλμη;

Ναι. Μου αρέσει το οικοτροφείο. Αλλά είναι πολύ ακριβά όλα.

Πήγα στην όπερα. Ως δημοσιογράφος.

Έγραψα μια κριτική. Μπορώ να σου τη διαβάσω, αν θέλεις.

Ήσουν καλός στο σχολείο. Έπρεπε να μείνεις και να γίνεις δάσκαλος.

Μήπως θα σου χρειαστεί αυτό στη Στοκχόλμη;

Το αγόρασα για την κηδεία της μητέρας σου.

Δεν ξέρω γιατί το αγόρασα τότε, ήταν αρκετά ακριβό.

Φαίνεσαι πολύ κομψός!

Σ' ευχαριστώ.

Αυτό το διόρθωσες, Χαρνμπλόμ;

Έγραψα νεκρολογία για τον Στίλε.

Τον Άντερς Στίλε;

Ναι. Πέθανε.

Δεν ήξερα καν ότι ήταν άρρωστος.

Από δυστύχημα.

Βγήκε τη νύχτα να ζωγραφίσει. Μάλλον θα είχε πιει κάτι παραπάνω…

Κι η κόρη του;

Εκείνη τον βρήκε.

Καλημέρα. Πώς μπορώ να βοηθήσω;

Θα ήθελα να βάλω αγγελία στην εφημερίδα για οικιακή βοηθός.

Δις Στίλε;

-Χαίρετε. -Χαίρετε.

Βάζω μια αγγελία για οικιακή βοηθός.

Ο αρχισυντάκτης λείπει αυτήν τη στιγμή. Ας περάσουμε στο γραφείο του.

Τα συλλυπητήριά μου.

Ευχαριστώ.

Χρειάζεσαι βοήθεια στο σπίτι;

Όχι. Ψάχνω μια θέση για μένα.

Οικιακής βοηθού;

-Το έχεις ανάγκη; -Είναι το μόνο που μπορώ να κάνω.

-Να πάρω το παλτό σου; -Ναι.

Δεν μπορώ να σε βγάλω από το μυαλό μου. Σε σκέφτομαι τις νύχτες.

Φοβάμαι μήπως ξεχάσω το πρόσωπό σου.

Μα δεν μπορώ να παντρευτώ.

Όχι τώρα.

Δεν έχω τίποτα.

Είμαι ένα τίποτα.

Καταλαβαίνεις;

Ναι.

Όχι.

Να βρεθούμε στα κρυφά;

Πρέπει να φύγω.

Προβατίνα στο Ρίντμπεργκ, εγώ κερνάω. Με κόκκινη σάλτσα, Χαρνμπλόμ!

-Η πλατεία είναι κλειστή. -Από τους διαμαρτυρόμενους;

-Ναι. -Το καλύπτουμε αυτό;

Εγώ, πάντως, δεν γράφω για την προβατίνα.

-Να σας φτιάξω σάντουιτς; -Όχι, ευχαριστώ. Δεν θέλω σπιτικό φαΐ.

Χαρνμπλόμ!

Να τοι. Δεν ξέρω τι συμβαίνει σε αυτήν τη χώρα.

Σοσιαλιστές και κομμουνιστές…

Μ' αρέσει.

Καταλαβαίνεις πώς φαίνεται αυτό, έτσι;

Ροζλίν! Βγήκες να διαδηλώσεις;

Όχι, έχω συνάντηση με την Επιτροπή Νόμπελ. Για το νορβηγικό βραβείο.

Θεωρώ αρκούντως δίκαιο που ο απλός κόσμος έχει δικαίωμα ψήφου.

Οι γυναίκες είναι απλοί άνθρωποι;

-Λοβέν, καλλιτεχνικός συντάκτης. -Επιστημονικός.

Παρεμπιπτόντως, Μάρκελ, αρραβωνιάστηκα!

Συγχαρητήρια!

Μα δεν νομίζω ότι η μέλλουσα σύζυγός μου θα είχε ιδέα ποιον να ψηφίσει.

Να τη. Η μέλλουσα σύζυγός μου.

Λίντια, γνωρίζεις τον κο Μάρκελ;

Ναι. Έχουμε γνωριστεί.

-Και Λοβέν, είπαμε; -Δις Στίλε.

Και…

Χαρνμπλόμ.

Λίντια Στίλε.

Πάμε, καλή μου;

Πρέπει να έχει τουλάχιστον 600.000.

Νόμιζα πως εγώ της φαινόμουν μεγάλος.

Ότι ήλπιζε να βρει κάποιον νεότερο.

Ο Ροζλίν! Αυτός είναι πολύ πάνω από τα 50.

Οπότε, δεν μπορεί να είναι θέμα ηλικίας.

Δεν είχε άλλη επιλογή. Οι πίνακες του Στίλε δεν θα απέφεραν και πολλά.

Δεν ήταν κι υψηλή τέχνη.

Πάντα υπάρχει επιλογή.

Ας πάει στα κομμάτια!

ΤΟ ΦΘΙΝΟΠΩΡΟ ΗΡΘΕ ΝΩΡΙΣ

Πρόσφερέ του ένα ποτήρι σαμπάνια. Εμπρός!

Με συγχωρείς, οι γονείς μου θεώρησαν πως φαίνεσαι να χρειάζεσαι λίγη σαμπάνια.

Εκεί είναι.

Ο πατέρας αυτοαποκαλείται σκηνοθέτης, η μητέρα νομίζει πως παίζει Στρίντμπεργκ.

-Ευχαριστώ. -Παρακαλώ.

Δεν είναι κρίμα να βλέπουμε το Παρίσι στη σκηνή κι όχι στη ζωή;

Πώς σου φάνηκε η παράσταση;

Φοβάμαι πως αυτό δεν μπορώ να το αποκαλύψω.

Γράφω την κριτική της. Για την Εθνοσελίδα.

Όχι! Αλήθεια;

-Σκηνοθέτης Ράντελ. -Άρβιντ Χαρνμπλόμ.

-Κυρία Ράντελ. -Άρβιντ Χαρνμπλόμ.

-Νταγκμάρ Ράντελ. -Άρβιντ Χαρνμπλόμ.

-Αρχίζει η δεύτερη πράξη. Ας μπούμε. -Καλό σας βράδυ.

Είναι…

-Καλό σου βράδυ. -Καλό βράδυ.

Λένε πως ο σολομός είν' εξαιρετικός.

Μπορείς να με λες Μόνικα.

Άρβιντ.

-Λέιφ. -Κι ο Λέιφ που λέει "Λέιφ".

Μητέρα, σε παρακαλώ. Ντρέπομαι.

Ας κάνουμε μια πρόποση. Στον Άρβιντ, την Νταγκμάρ…

-Νομίζω ότι είναι αυθεντικός Άντερς Στίλε. -Νομίζω πως πρέπει να είν' η σύζυγός του.

Σε παρακαλώ, κάλυψε τον πίνακα. Μας κοιτούν.

-Δεν είναι πάντα έτσι. -Έτσι είμαστε πάντα.

Τον αγόρασα φθηνά σε μια δημοπρασία. Μα δεν νομίζω ότι είναι η σύζυγός του.

-Σας παρακαλώ… -Μα, Νταγκμάρ, είναι μια επένδυση.

Μη μιλάς για χρήματα μπροστά στους νέους.

Αρκετά ντροπιαστικός είναι ο πίνακας.

Ο Χαρνμπλόμ είναι διανοούμενος.

Το γυμνό είναι της μόδας τώρα.

Η Νταγκμάρ θα μας καταγγείλει αν τον κρεμάσουμε στο σπίτι, λέει.

Μητέρα, δεν έχω πρόβλημα.

Εγώ ακόμη θωρώ πως ο Στίλε είχε κάτι. Ήταν υποτιμημένος.

Τ' ακούς, Μόνικα;

Κε Χαρνμπλόμ, θα μπορούσες να το ορίσεις αυτό με ποσοστό επί τοις εκατό;

Να ορίσω πόσο υποτιμημένος ήταν επί τοις εκατό, εννοείς;

Ακριβώς.

Κανείς δεν διαλέγει τη μοίρα του. Ούτε τη σύζυγο, την ερωμένη, τα παιδιά του.

Τα αποκτάς, τα έχεις και, ενίοτε, τα χάνεις.

Αλλά δεν τα διαλέγεις.

Σε συγχαίρω, όμως!

-Ευχαριστώ. -Άκουσα πως η δις Ράντελ είναι εύπορη.

Ο πατέρας της υποσχέθηκε να μας βοηθήσει.

Ναι, έχει κάνει κάποιες ευτυχείς επενδύσεις.

Εύχομαι να μην έχει κληρονομήσει τα μυαλά του πατέρα της.

Ούτε την εξωτερική εμφάνιση της μητέρας της, δηλαδή.

Πάντως, σε ζηλεύω, Άρβιντ, που βρήκες τον έρωτα.

Τσάι;

Ευχαριστώ.

ΚΑΙ ΤΑ ΧΡΟΝΙΑ ΠΕΡΑΣΑΝ.

-Έχεις δει το δαχτυλίδι μου; -Τη βέρα σου;

-Δεν είναι στο μπάνιο; -Όχι.

Νομίζω ότι θα είμαστε 16. Τι θα κάνω αν μου ζητήσουν να τραγουδήσω;

Θα τραγουδήσεις.

Γιατί είναι τόσο…

Κρίμα που δεν θα έρθεις. Θα μπορούσαμε να χορέψουμε.

-Η μητέρα προσέλαβε μια μικρή ορχήστρα. -Θα πρέπει να αρκεστώ στην Κάρμεν.

Θα παίξουν το κουιντέτο "Η Πέστροφα", κι η μητέρα θα σερβίρει πέστροφα!

Σταμάτα!

-Καληνύχτα. -Καληνύχτα.

Καληνύχτα!

Φελίτσια, θα αφήσεις μισάνοιχτη την πόρτα;

-Ξύπνα με, αν θες. -Τους χαιρετισμούς μου σε όλους να δώσεις.

Είσαι ευτυχισμένος;

Είσαι ευτυχισμένη;

Ήρθα στην πόλη για τα ψώνια των Χριστουγέννων.

Ο σύζυγός μου επιστρέφει στο Σόλβικ αύριο το πρωί.

Μα εγώ θα μείνω ως τη Δευτέρα.

Στο Continental.

Αύριο στις 2:30 μ.μ. θα πάρω το τσάι μου στην τραπεζαρία.

Είμαι παντρεμένος.

Ένα τσάι θα πάρουμε…

Να τη!

Ναι, να τη.

Στο κρεβάτι.

Το Ρίντμπεργκ παρουσιάζει τον χριστουγεννιάτικο μπουφέ του.

Φοβάμαι πως δεν μπορώ να έρθω. Έχω πολλή δουλειά.

-Καλησπέρα. -Καλησπέρα.

Έχει πολύ κόσμο εδώ κάτω.

Νομίζω ότι το δωμάτιό μου είναι προτιμότερο.

Θα περιμένω ένα λεπτό.

Δωμάτιο 12.

Απίστευτο που το κράτησες!

"Μακριά. Λαχταράω να φύγω μακριά".

Θες ακόμη να φύγεις μακριά;

Θέλω μόνο να πάω σπίτι μου.

Έχω χάσει τον εαυτό μου.

Περίεργο που είμαστε πάντα μέσα στη μελαγχολία μαζί.

Ναι…

Είναι περίεργο.

Πώς να περάσω μια ζωή χωρίς να γίνω ποτέ δική σου;

Την αγαπάς τη γυναίκα σου;

Την παντρεύτηκα.

Ορκίστηκα να την αγαπώ.

Εσύ;

-Έχουμε μια κόρη. -Κι εμείς.

Τη Μαριάν.

Την Ανν Μαρί.

Είναι σχεδόν ίδιες.

Όχι, δεν είναι!

Δεν καταλαβαίνω.

Δεν καταλαβαίνω πώς μπορείς να ζεις με τον Ροζλίν.

Πώς μπορείς;

Εσύ πώς μπορείς να ζεις με τη γυναίκα σου; Πώς μπορείς;

Εδώ είσαι;

-Κοίτα τι πήραμε, πατέρα! -Πολύ ωραία. Χριστουγεννιάτικα κουλούρια.

Μην έρθεις μέσα. Πήραμε δώρα.

-Και μπισκότα. Θέλεις ένα; -Όχι, ευχαριστώ.

-Είσαι σίγουρος; Ένα τσάι; -Όχι, ευχαριστώ.

Εγώ θα ήθελα ένα τσάι.

Χαριέτ!

Ήρθε ο αλληλογραφία.

Ευχαριστώ για το φαΐ.

Να στολίσουμε το δέντρο;

Τίποτα από τον κήπο.

Τα περσινά "φυσικά" στολίδια ήταν απαίσια! Είμαστε πολιτισμένοι εμείς εδώ.

Ήρθαν επιτέλους τα Χριστούγεννα

Ήρθαν επιτέλους τα Χριστούγεννα

Μου φέρνεις τη θυρίδα;

Μην το πιάνεις ακόμα.

Αναρωτιέμαι για ποιον ήταν το δώρο της Ανν Μαρί!

Κοίτα την τι καλά το κάνει!

Πατέρα! Έλα να δεις!

Αργότερα.

…και ξαφνικά ο γερο-Λέιφ βρίσκεται τύφλα στο πάτωμα της κουζίνας!

Καλή μου, είναι παραμονή Χριστουγέννων. Έχουμε κόσμο.

Έρχομαι.

Θεέ μου!

Τώρα κάνεις μπάνιο;

Έχω πονοκέφαλο.

Μάλλον από τη σαμπάνια.

-Αυτό δεν σου το πήρα στο Παρίσι; -Ναι.

Αν θες, ξαναφόρεσέ το, μετά το μπάνιο σου.

Θέλω να φύγω.

Θέλω να πάω σπίτι μου.

Αυτό είναι το σπίτι σου.

Θέλω διαζύγιο.

Με συγχωρείς…

Αλλά γιατί;

Για τα θέατρα, την κοινωνική ζωή, για όλα αυτά;

Κυρίως διότι…

Δεν σ' αγαπώ.

Λίντια, μπορεί να είμαι γέρος, μα δεν είμαι βλαξ.

Σου ζήτησα ποτέ να με αγαπήσεις;

Ευχαριστώ, αλλά μπορώ μόνη μου.

Λίντια, καλή μου, αυτό που θες θα το έχεις.

Θα λαμβάνεις 3.000 ετησίως.

Δεν θέλω ο κόσμος να νομίζει ότι δεν ήσουν πιστή σύζυγος

κι ότι σε τιμωρώ στη φτώχεια.

Ο κόσμος ας νομίζει ό,τι θέλει. Δεν χρειάζομαι τόσα πολλά.

Έλα εδώ.

Μπορώ έστω να σου διασφαλίσω αξιοπρεπή έπιπλα.

Ευχαριστώ.

Αλλά, η Μαριάν θα μείνει μαζί μου, φυσικά.

Εσύ επέλεξες να φύγεις.

Όχι χωρίς τη Μαριάν.

Εσύ δεν ήθελες καν παιδί!

Δεν ήθελα, μα τώρα θέλω.

Είναι προτιμότερο να μη μεγαλώνει με κάποια σαν εσένα.

Μαριάν; Δεν θα μου ανοίξεις;

Σου υπόσχομαι πως θα σε ξαναδώ!

ΕΦΤΑΣΕ Η ΑΝΟΙΞΗ

-Καλημέρα. -Καλημέρα.

-Καλημέρα. -Καλημέρα.

Η ώρα είναι εννιά. Καλημέρα σας. Ο ήλιος λάμπει.

Πρώτον, Πίτερσον.

Ξεσκόνισε τις φωτογραφικές μηχανές και πήγαινε στο κοινοβούλιο.

Τώρα;

Λοβέν, πήγαινε στην τράπεζα, για τις ανακοινώσεις που θα κάνουν.

Τελευταίο και μη εξαιρετέο…

Ο σύντροφος Λίντερ, ο νέος μας συνάδελφος στα διεθνή. Καλώς ήρθες!

Σπασίμπα!

Πού έχεις δουλέψει, Λίντερ;

Στη Ρωσία και στη Δανία, αλλά μόνο στη Στοκχόλμη κοιμάμαι καλά.

-Γράφεις ακόμη διηγήματα; -Όχι. Μάλλον είμαι πιο καλός στα πολιτικά.

Ο Λίντερ είναι μπολσεβίκος.

Ακριβώς.

-Χαρνμπλόμ… -Ευχαριστώ.

-Θα πας στο θέατρο; -Όχι, όχι απόψε.

Θα ήθελα να ερχόμουν μαζί σου. Πού θα πας;

Να μάθω ρωσικά.

Ο Λίντερ, ο νέος μας ξένος ανταποκριτής, θα με μάθει.

-Αλήθεια; Μπορείτε κι εδώ, αν θέλεις. -Δεν χρειάζεται.

Κανονίσαμε να πάω εγώ σ' αυτόν. Είναι αργά να το αλλάξουμε.

-Πού μένει; -Σε ένα οικοτροφείο.

Ευχαριστώ για το φαΐ.

ΛΙΝΤΙΑ ΣΤΙΛΕ

Περάστε.

Κρασί. Σταφύλια.

Αχλάδια.

Λίντια. Δεν πρέπει να μου ξαναστείλεις γράμμα.

Όλη μέρα, το νιώθω να με καίει μέσα από την τσέπη μου.

Ήθελα να επιδείξω το νέο μου σπίτι.

-Είδες το ταμπελάκι έξω; -Ναι.

Το πατρικό σου όνομα.

Είναι για εμάς.

Μου έλειψες.

Μου έλειψες τόσο πολύ.

ΕΝΕΧΥΡΟΔΑΝΕΙΣΤΗΡΙΟ

Άνοιξέ το.

Μα, πώς…

Έχουμε τέτοια οικονομική δυνατότητα, Άρβιντ;

Για να δούμε…

Είναι πανέμορφο.

Και μου το πήρες, έτσι απλά;

Ναι.

Το είδα

και σκέφτηκα ότι πρέπει να το αποκτήσεις.

Για δες!

Πολύ ωραίο. Μια καρδούλα.

Πρέπει να τα πηγαίνουμε μια χαρά, έτσι;

Πατέρα, πες κάτι στα ρωσικά!

Καλημερέφσκι, Ανν Μαριέφσκι.

Όχι, κανονικά ρωσικά!

Θες να χορεψουμέφσκι, Ανν Μαριέφσκι; Έλα κι εσύ, μαμακέφσκι!

Θέλω να δω…

Κοίτα, Ανν Μαρί, είναι υπέροχο! Δεν βρίσκεις;

Ναι.

-Καλό ταξίδι. -Ευχαριστώ.

Κράτα. Πρέπει να βιαστείτε. Το τρένο αναχωρεί άμεσα.

Θέλω να έρθεις κι εσύ μαζί!

Ανν Μαρί, καλή μου, αν δεν δουλέψει ο πατέρας σου, δεν θα βγει εφημερίδα.

Και λοιπόν; Ας βγει μετά το καλοκαίρι.

Ο παππούς σου ανυπομονεί να σε δει.

Να περάσεις ωραίες διακοπές.

Αντίο.

Τι μικρό που μοιάζει.

Έλα μέσα!

Έλα εδώ.

Παρίσι.

Λονδίνο.

-Αχ, Λονδίνο! -Βενετία.

Ρώμη.

Θέλω να πάω στη Ρώμη.

Ή στο φεγγάρι.

Ουψάλα.

Προτιμώ το φεγγάρι από την Ουψάλα!

Θέλω να πάμε στο φεγγάρι.

Εσύ κι εγώ.

Μ' αρέσει να 'μαι μαζί σου.

Σ' αγαπώ.

Την περασμένη βδομάδα, συνάντησα έναν συγγραφέα που ξέρω. Ή, μάλλον, ήξερα.

Πώς τον ήξερες δηλαδή;

Τίποτα τέτοιο… Απλώς βρισκόμασταν για ένα διάστημα.

Δεν ήταν κάτι σοβαρό.

-Πότε ήταν αυτό; -Πριν από μερικά χρόνια.

Μερικά χρόνια; Ήσουν ήδη παντρεμένη!

Ναι, όπως κι εσύ τώρα.

-Όταν χωριστήκαμε… -Συγγραφέας;

Ναι. Γράφει διηγήματα.

Δεν είναι κακά. Λυπητερά.

Εικάζω ότι θα θεωρούσες πως είναι ατάλαντος.

Εικάζω πως θα το θεωρούσα.

Όταν χωριστήκαμε…

Ένιωσα ένα κενό.

Δεν μπορούσα να πιστέψω ότι κάποτε μου ήταν σημαντικός.

-Πώς τον λένε; -Δεν έχει σημασία.

Εσύ είσαι σημαντικός για μένα.

Σ' αγαπώ.

Φίλα με.

Μα πεινάω! Και δεν θα είναι κανείς εκεί κυριακάτικα.

-Όχι, αλλά… -Ούτως ή άλλως, ποιος θα μας αναγνώριζε;

-Θα πρέπει να κρατιέμαι, να μη σε φιλάω! -Αδύνατον.

Χαρνμπλόμ! Κα Ροζλίν.

Καλησπέρα.

Μάρκελ. Πάει καιρός.

-Ελπίζω να μη διακόπτω. -Όχι, καθόλου.

Ήρθε ένα τηλεγράφημα για σένα χθες. Δεν ξέραμε πού ήσουν.

Ευχαριστώ.

Τι στο…

Ο πατέρας μου αρρώστησε.

Πρέπει να πάω.

-Με ψάχνατε; -Όχι.

Δεν σε ψάχναμε.

Μη θεωρήσεις πως η κα Ροζλίν κι εγώ…

Η Λίντια;

-Μη νομίζεις ότι… -Πάρε το πρωινό τρένο για το Βάρμλαντ.

Για χάρη της συζύγου σου.

Μου είναι πολύ συμπαθής.

Η σύζυγός σου, εννοώ.

Θα ήθελα έναν τέτοιο γάμο.

Ποτέ δεν είναι αργά.

Να ξύσω και τα δικά σου μολύβια;

Όχι, ευχαριστώ.

-Είναι σοβαρά; -Αν δεν ήταν, δεν θα μου έγραφε.

-Εκείνη ξέρει για εμάς; -Όχι.

Δεν μπορείς να φύγεις.

Θα τελειώσει κιόλας το καλοκαίρι μας;

Δεν έχω επιλογή.

Αυτές οι μέρες…

Αυτές οι νύχτες ήταν οι καλύτερες της ζωής και των δυο μας.

Είμαι παντρεμένος.

Κι ο πατέρας μου αρρώστησε.

Πήγαινε.

Φύγε.

-Οικία επιτρόπου Ροζλίν. -Χρόνια πολλά.

Μαμά! Πότε θα έρθεις;

Όταν έρθεις, θα σου δείξω το νέο μου φόρεμα.

Σου το πήρε ο πατέρας σου;

Είναι λευκό και δαντελένιο.

Μπορώ να έχω το τηλέφωνο;

-Ροζλίν. -Η Λίντια είμαι.

Ήθελα απλώς να ευχηθώ στη Μαριάν.

Της ευχήθηκες, λοιπόν. Αντίο.

Μάρκους, στάσου. Μπορώ να σας επισκεφτώ;

Είπαμε τους αποχαιρετισμούς.

Εσύ είσαι;

Είσαι καλά;

Ναι.

Ζω ένα υπέροχο καλοκαίρι.

Είμαι σχεδόν…

Θα έλεγα ότι είμαι ευτυχισμένος.

Ευτυχισμένος…

Είναι άραγε ποτέ κανείς;

Αυτή η ευτυχία, Άρβιντ…

Μπορεί να σου καταστρέψει τη ζωή.

Κι όχι μόνο τη δική σου.

Σ' αγαπώ.

ΚΑΙ ΤΟ ΚΑΛΟΚΑΙΡΙ ΠΕΡΑΣΕ.

Καλησπέρα.

Λίντερ.

Τι βραδιά κι η αποψινή.

Περιμένω μια κυρία, οπότε…

Νταγκμάρ Χαρνμπλόμ.

Καρλ Λίντερ. Ξένος ανταποκριτής.

Μα…

Αχ ναι, εσύ μαθαίνεις ρωσικά στον σύζυγό μου.

-Πάμε μέσα; Ας πάμε μέσα. -Εντάξει.

-Οπότε, θα καταλαβαίνεις τα πάντα. -Μπαλέτο είναι, θα χορεύουν μόνο.

-Σωστά! -Αντίο!

Γεια σας.

Καλησπέρα και πάλι.

Θυμάσαι τη Λίντια Στίλε;

Η κα Χαρνμπλόμ.

-Νταγκμάρ. -Λίντια Στίλε.

Εγώ θα το χόρευα αλλιώς, αλλά ήταν ωραία παράσταση.

Ο συνάδελφός σου, ο Λίντερ…

Και σε αυτόν άρεσε πολύ.

Με βοηθάς;

Πρέπει να πάω στην εφημερίδα.

Τώρα;

-Να σε περιμένω ξύπνια; -Όχι.

Γι' αυτόν έλεγες;

Λίντια, ο Λίντερ ήταν;

Πες μου την αλήθεια. Ήταν ο Λίντερ;

-Ο Λίντερ ήταν; -Ναι!

Κι εδώ; Εδώ, στο κρεβάτι;

Μήπως εδώ;

Λίντια, μου ανήκεις.

Δεν μπορείς να δίνεσαι σε άλλον. Είναι αναξιοπρεπές. Είναι φτηνό!

Μιλάς εσύ;

-Δεν θα σ' το συγχωρήσω ποτέ. -Δεν σου ζήτησα να με συγχωρήσεις!

Έχεις μια πλευρά που δεν μου αρέσει καθόλου!

Μόνο για τον εαυτό σου τα έκανες όλα.

-Παντρεύτηκες για τα λεφτά, τον απάτησες… -Όλα αυτά τα έκανες κι εσύ!

-Καλημέρα. -Καλημέρα.

Πόσα μπορώ να λάβω για αυτά;

Ένα εισιτήριο μετ' επιστροφής για το Κατρινεχόλμ.

Κυρία Ροζλίν! Συνέβη κάτι;

-Είναι μέσα ο επίτροπος; -Είναι στο εργαστήριο.

Μου είπε να σας πω πως δεν είστε ευπρόσδεκτη, κυρία.

-Θέλω απλώς να δω τη Μαριάν. -Μου ζήτησε να…

Όχι.

Δεν μπορεί. Δεν μπορεί να μου το κάνει αυτό.

Αν αρνηθείτε να φύγετε, θα καλέσει τις Αρχές.

Σου συμβαίνει κάτι;

Ευχαριστώ.

Αγκάλιασέ με.

Μου έλειψες.

Μου έλειψες πάρα πολύ.

Σ' αγαπώ.

Σ' αγαπώ τόσο πολύ.

Συγχώρα με.

-Δεν έπρεπε να έρθω. -Κι όμως, έπρεπε!

Χαίρομαι πολύ που ήρθες.

Σταμάτα. Δεν μπορώ να μείνω.

Όχι, μη φεύγεις.

Όχι, Λίντια, μη φεύγεις. Μείνε μαζί μου.

Σταμάτα, Καρλ!

Θα σε πάω ως το σπίτι.

Όχι. Να με ξεχάσεις.

Λίντια;

Λίντια!

Άνοιξέ μου!

Γιατί δεν ανοίγεις;

-Γιατί δεν ανοίγεις; -Λίντια;

Λίντια, σε ακούω.

Ας έσβηνες τουλάχιστον τα κεριά.

Δεν έχει σημασία.

Τώρα είσαι εδώ.

Ο Λίντερ αυτοκτόνησε.

-Τον βρήκαν στο δωμάτιό του. -Πώς;

Γιατί δεν είπε τίποτα; Δεν υποψιαζόσουν τίποτα;

Δεν είχε καθόλου φίλους εδώ;

Είναι νεκρός.

-Τι εννοείς; Ποιος; -Αυτοκτόνησε.

Ποιος;

Ο Λίντερ.

Δεν τολμώ πια να σε ξαναδώ.

-Δεν θα φας; -Όχι, ευχαριστώ.

-Έκανα μια ανοησία, Άρβιντ. -Αυτό δυσκολεύομαι να το πιστέψω.

Ήρθε ένα γράμμα για σένα. Το διάβασα.

Από ποιον;

Από ποιον;

Δεν την καταλαβαίνω, πώς το έκανε αυτό;

Να στείλει γράμμα στο σπιτικό μας;

Θα φύγω.

-Τι εννοείς; Για πού; -Μακριά από εδώ.

-Τι λες; -Πρέπει να φύγω.

-Τι εννοείς; -Θέλω διαζύγιο.

Θα φροντίσω να μη σας λείψει τίποτα. Αλλά θέλω διαζύγιο.

Είσαι τόσο στοργικός, ευγενής και καλλιεργημένος σύζυγος.

Σε αγαπώ τόσο πολύ.

Ας αφήσουμε πίσω μας όλα αυτά.

Εκείνη θυσίασε πολλά για σένα. Μα εγώ είμαι η σύζυγός σου.

Άρβιντ, δεν μπορώ να πάρω διαζύγιο.

Δεν θα το δεχτώ!

Μ' ακούς; Δεν θα το δεχτώ!

Άρβιντ…

Φοβάμαι πολύ.

Κατάφερες να με αγαπήσεις. Είμαι η καλύτερή σου φίλη.

Και το άλλο ήταν πάντα πολύ καλό.

-Μη. -Τι έπρεπε να είχα κάνει αλλιώς;

-Πες μου τι δεν έκανα καλά. -Σταμάτα.

-Ήμασταν τόσο καλά μαζί… -Σταμάτα.

Ο γάμος μας είν' ένα ψέμα. Θα 'ναι καλύτερα για όλους να φύγει απ' τη μέση.

Εγώ δεν θέλω να φύγω.

Εσύ δεν θα φύγεις.

Άκουσέ με. Ο πατέρας σου είναι αυτός που φεύγει.

Εγκαταλείπει εσένα και εμένα, το καταλαβαίνεις;

Δεν ξέρω τι θα απογίνω!

Άφησέ την. Άσ' την!

Πού συναντιόσασταν;

-Έχει έρθει αυτή εδώ; Πόσο συχνά; -Όχι.

Πες μου!

-Πόσο συχνά βρίσκεστε; -Σταμάτα!

Λοιπόν;

Σ' αγαπώ, μα όχι με αυτόν τον τρόπο.

Θα μας λείψεις στην Εθνοσελίδα. Μήπως να καθίσουμε…

-Θα γράφω κάθε μέρα. -Εσύ θα μας λείψεις, εννοώ.

Να μου τηλεφωνείς. Είμαι περίεργος να δω πώς θα σου φανεί η Ευρώπη.

Ό,τι κι αν γράφουν οι εφημερίδες. Ακόμη καλύτερα, να αλλάξεις γνώμη, να μείνεις.

Δεν θα αλλάξω γνώμη.

Τι ώρα φεύγει το τρένο;

Πάμε να σου κάνω το τραπέζι. Να καθίσουμε πλάι στο παράθυρο, να δούμε την έκλειψη.

Θα μου λείψεις, Άρβιντ.

Πάμε.

Καλύπτεις την έκλειψη, Λοβέν;

Ναι. Είναι εντελώς κουτό. Είμαι σαν το ρακούν.

Μπορώ να σας κάνω το τραπέζι, δις Ζέιλον; Να καθίσουμε πλάι στο παράθυρο…

Ναι, ευχαριστώ. Θα μου άρεσε πολύ.

-Αντίο! -Καλό ταξίδι!

Πόσο μου έλειψες!

-Κι εμένα. -Ωραία.

Ένα για Αμβούργο. Ανταπόκριση στην Κοπεγχάγη.

-Γεια σας. -Γεια σας.

Από δω η κόρη μου, η Μαριάν.

Μαριάν, από δω ο Άρβιντ Χαρνμπλόμ. Είναι… ένας παλιός γνωστός μου.

Πάμε, μαμά.

Υποτιτλισμός: Αφροδίτη Χριστοδουλάκου