Original subtitles

-== [ www.OpenSubtitles.org ] ==-

Όταν ήμουν 16 χρονών, έπιασα ψείρες.

Η μαμά μου μού ξύρισε τα μαλλιά τελείως.

Έμοιαζα με φιστίκι. Το μισούσα.

Δεν ήταν το χειρότερο που συνέβη εκείνο το καλοκαίρι.

Όταν ήμουν 16 χρονών, ο πατέρας μου πήγε στο φεγγάρι.

Ο κόσμος ερχόταν διακοπές εδώ.

Έρχονταν για τη λίμνη.

Εκεί ήταν το ξενοδοχείο...

κι εκεί ήταν το λεμβοστάσιο.

Ο μπαμπάς μου έλεγε, πως μικρός πήγαινε στη λίμνη για ψάρεμα.

Πως μπορούσες να κάνεις και σκι στο νερό.

Τώρα το μόνο που έχουμε είναι αμμοθύελλες.

-Τζόνι! Τζόνι! Τζόνι! -Άφησέ τον!

-Την έβαψες, μικρέ. -Τζόνι, φύγε από δω.

Μπαμπά!

Χριστέ μου, Μίκι.

Αν θέλει να είναι μόνος του, ας είναι.

Όλο μελοδραματισμούς.

Οι φήμες έλεγαν πως, ο θείος Τζον έφυγε να κρυφτεί κάπου...

ίσως στο Μεξικό, επειδή πίστεψε πως θα είχε προβλήματα, λόγω του καυγά.

Αλλά δεν είχε.

Απλά δεν τον ξαναείδαμε.

Σ' ευχαριστούμε για το φαγητό...

και που είμαστε όλοι μαζί.

-Αμήν. -Αμήν.

Κόφτο.

Σταμάτα τις βλακείες και φάε.

Υποθέτω, δεν έχει πια σημασία γιατί έφυγε ο θείος Τζον.

Το μόνο που έχει σημασία, μάλλον, είναι πως έφυγε.

Την επόμενη μέρα ακούσαμε, πως το εργοστάσιο θα έκλεινε.

Ο πατέρας μου είπε πως θα κάναμε καινούρια αρχή...

και τον πιστέψαμε.

Αλλά η μητέρα μου;

Ήταν με τον πατέρα μου από τα 15 της.

Δεν θέλω να σε κουβαλάω εκεί έξω. Απλά θέλω να δω πως θα είναι.

Δεν είναι λογικό;

-Θα φύγεις όπως οι άλλοι; -Δεν είμαι σαν τους άλλους.

Είχε κάνει πολλές καινούριες αρχές μαζί του για να πιστέψει πλέον πως ήταν εφικτό.

Τι εννοείς "τι θα γίνει μ' αυτούς"; Γιατί θαρρείς το κάνω;

Τι να κάνω; Να κάτσω εδώ να σαπίσω;

-Τι θέλεις να κάνω; -Θέλω να μας σκεφτείς.

Δεν υπάρχει τίποτα εδώ!

Εντάξει. Θα μείνω, εντάξει;

Ναι!

Δεν τα έχει φάει τα ψωμιά του ακόμα.

-Μη το γκαζώσεις. -Εντάξει.

Πρέπει να ξεκινήσεις σιγά σιγά. Εντάξει; Πες του κι εσύ.

-Μη τρέχεις. -Θα ξεκινήσω σιγά σιγά.

-Δεν χρειάζεται να τρέχεις την πρώτη φορά. -Εντάξει.

-Ξεκίνα. Πες τους να ξεκινήσει. -Ξεκίνα. Ξεκίνα.

Απλά μη το κοπανήσεις πουθενά.

Φύγαμε.

Πως τα πάει;

Θα σε γαργαλήσω στα πλευρά. Έτοιμος;

Θα πάω λίγο στην τουαλέτα, εντάξει;

Επιστρέφω αμέσως.

Φτάσαμε σπίτι;

Όχι ακόμα.

Θέλεις μπισκότα;

Που είναι ο μπαμπάς;

Θα γυρίσει σε λίγο.

Εγώ είμαι αυτός.

Όχι!

Όχι, όχι!

-Ναι! Νίκησα! -Ζαβολιάρη.

-Γιατί; -Με πέταξες κάτω.

Αυτό είναι το νόημα του παιχνιδιού.

Γιατί αργεί τόσο;

Μπαμπά;

Μπαμπά!

Δεν μπορείς να παρκάρεις εδώ. Δίνε του.

Η Σόνια Στέκο είπε, πως ο πατέρας της, τής άφησε ένα ακατανόητο γράμμα 16 σελίδων.

Έγραφε πως την αγαπούσε και τής έδινε συμβουλές...

για τον γάμο, τα χρήματα και για άλλα θέματα.

Σαν να σκόπευε να χάσει τα επόμενα 30 χρόνια της ζωής της.

Ο μπαμπάς της γειτόνισσάς μου, της Σάμερ, έφυγε μέσα στη νύχτα.

Βρήκε το αυτοκίνητο του μπαμπά της σε ένα χαντάκι.

Δεν υπήρχε αίμα στο αμάξι.

Σαν να εξαερώθηκε από τη θέση του οδηγού...

και πέταξε μακριά.

Ο πατέρας του Βαλ είχε ένα μπαρ στην οδό Άλφα.

Μια μέρα παράτησε το μαγαζί μόνο του.

Είχε πάρει όλα τα μετρητά και άφησε ένα σημείωμα.

Μετά, όποτε έφευγε κάποιος πατέρας...

απλά λέγαμε, "Πήγε στο φεγγάρι".

Φανταζόμασταν να λένε "Πάμε στο φεγγάρι".

"Πάω στο φεγγάρι"

Πάμε στο φεγγάρι.

Σε κρατάω σφιχτά.

Και τραγουδάμε έναν μικρό σκοπό.

καθώς πετάμε προς το φεγγάρι.

Ορίστε, Κόλια.

Μαμά.

-Τοστ. -Άστο εκεί.

Που στο διάολο πας;

Θα φύγεις όπως και οι άλλοι;

Θα πας στο φεγγάρι;

Όχι, βασικά θα έκανα οτοστόπ.

-Οτοστόπ; -Τι χαζομάρα!

Πάμε στην παραλία. Θέλεις να έρθεις;

Προσπαθώ να βρω τον μπαμπά μου.

Έλα, θα περάσουμε καλά.

Το φεγγάρι μπορεί να περιμένει.

Βαλ.

Γαμώτο. Να πάρει!

-Έλατε, ελάτε. -Να πάρει.

Τι;

Έλα.

Πάμε.

Μια χαρά τα πας.

-Εντάξει. Έτοιμη; -Εντάξει.

-Στάσου. Πρέπει να τσουγκρίσουμε. -Να μη το πιω απλά;

Έτοιμη; Εντάξει.

-Ας πιούμε άλλο ένα. -Ακόμα το πίνω.

Θεέ μου, είσαι ερασιτέχνης.

Αυτό θα το πιεις μονοκοπανιά. Όχι γουλιά γουλιά.

-Δεν μπορώ. -Δεν είναι σφηνάκι, αν το αργοπίνεις.

-Δεν θα καταφέρω να το κατεβάσω... -Απλά κάνε το. Έτοιμη; Ένα, δύο, τρία.

Το έκανα! Το έκανα!

-Εντάξει. -Εντάξει.

Πες το.

-Πες το. -Μαλάκας.

-Πιο δυνατά. -Είναι μαλάκας!

-Είσαι καλύτερα χωρίς αυτόν. -Είμαι καλύτερα χωρίς αυτόν.

Τον μισείς.

-Βασικά, δεν τον μισώ. -Τον μισείς.

Καλά, τον μισώ λιγάκι.

Το ήξερα. Κι εγώ.

Τον μισείς;

Ναι. Ναι, τον μισώ.

Γαμώτο!

Σάμερ! Σάμερ! Σάμερ! Σάμερ!

Σκατά!

-Θέλεις να έρθεις μαζί μας; -Θα πάω σπίτι.

Σπίτι; Για ποιο λόγο;

Ξέρεις πως δεν είναι κανείς στο σπίτι, σωστά; Έλα μαζί μας. Κανένα πρόβλημα.

Μίκι...

δεν ξέρεις τίποτα.

Δεν ξέρω τίποτα;

Εσύ δεν ξέρεις τίποτα. Και ο μπαμπάς μου έφυγε, το ξέχασες;

Τουλάχιστον, έχεις κάποιον να σε περιμένει στο σπίτι.

Εγώ δεν έχω κανέναν. Μια κωλόγατα έχω, Μίκι.

Δεν ξέρεις τίποτα.

Κύριε Πικλς! Εσύ είσαι;

Ω, Θεέ μου, κύριε Πικλς, γεια σου.

Γεια σου, Κύριε Πικλς.

Έλα πίσω, Κύριε Πικλς.

Μόλις ήρθες. Γιατί είσαι τόσο θυμωμένος;

Ευχαριστώ.

Φυσικά.

Αβγά!

Καλά φαίνονται.

ΚΟΥΡΕΜΑΤΑ

Ο Κόλια με ρώτησε πως είναι η ζωή στο φεγγάρι.

Του είπα πως για φαγητό πιάνανε ψάρια εκεί.

Φορούσαν δέρματα ελαφιών και άναβαν φωτιά για να ζεσταθούν.

Το σούρουπο τραγουδούσαν όλα τα παλιά τραγούδια.

Αυτά που συνήθιζε να μας τραγουδάει ο παππούς.

Ο Κόλια γέλασε τόσο πολύ που παραλίγο να κατουρηθεί.

Ήθελε η ζωή εδώ να είναι τόσο καλή όπως στο φεγγάρι.

Λοιπόν, τι θες να κάνουμε;

Να πάρουμε λίγο τα πλάγια. Έχω συνέντευξη για δουλειά αύριο.

Έχεις, σίγουρα, τα πιο μακριά μαλλιά, που είδα σήμερα σε αγόρι.

Δεν μου αρέσει να τα κόβω.

Καταλαβαίνω. Θα το κάνουμε όσο πιο ανώδυνο γίνεται.

Παιδιά.

Ξέρετε, κάποτε είδα έναν ιπτάμενο δίσκο.

Είχα πάει κατασκήνωση με τον μπαμπά μου στο Τζόσουα Τρι.

Δεν βρίσκαμε το αμάξι μας και προσπαθήσαμε να προσανατολιστούμε με τα αστέρια.

Ξαφνικά ακούστηκε ένας θόρυβος...

και πολύχρωμα φώτα.

Δεν είχα ξαναδεί κάτι παρόμοιο.

Σοβαρά. Δεν λέω ψέματα.

Παιδιά, ορκίζεστε πως δεν θα πάμε στο φεγγάρι;

-Φίλε. -Ναι, γαμώτο. Συμφωνώ.

Και οι δυο συμφωνούμε.

Μίκι.

Ορκίζεσαι να μη πας στο φεγγάρι;

-Ναι, γαμώτο. -Ακριβώς.

Δεν πάμε στο φεγγάρι.

Κούκι!

-Κούκι! -Κούκι!

Κουκ!

Τι θέλετε, παιδιά;

Έχουμε κάτι παλιοσίδερα.

Τι θέλετε γι' αυτά;

Το τροχόσπιτο.

Ναι, καλά. Τρελάθηκες;

Εκείνα τα ποδήλατα;

Εσύ τι λες, Μπελ;

Μπελ;

Τι λες;

Λες να το κάνουμε;

-Έλα, Μπελ. -Σου έχω λιχουδιά. Έλα, Μπελ.

-Έλα, Μπελ. Έλα σκυλάκι. -Έλα, Μπελ.

Έλα, Μπελ. Θα σου δώσω λιχουδιά.

-Μπελ... -Θες λιχουδιά;

Δεν είναι πολύ φιλική τώρα. Τι λέτε για ένα φορτίο ακόμα;

-Σ' αγαπώ, Μπελ. -Σύμφωνοι.

Μητρικό σκάφος, έτοιμοι για εκτόξευση.

Με όλους τους άντρες φευγάτους, γίναμε εμείς άντρες.

-Μ' αρέσει. -Ωραία.

Τα λέμε σύντομα.

Γεια.

Πήρες τη δουλειά;

Ναι.

Τέλεια.

Δηλαδή, πιο κοντά, ε;

Σε παντοπωλείο βρήκες δουλειά ή στο στρατό;

Ναι.

Είναι περίεργο. Πως είναι η μέρα σου;

Καλά. Δουλειά.

Εσύ;

Προσπαθώ να καταλάβω πως δουλεύει η ταμειακή.

Φρόντισε να το βρεις.

Φαίνονται ωραία, τραβηγμένα έτσι πίσω.

Ευχαριστώ.

Είμαι ο τελευταίος σου πελάτης;

Ναι.

Θέλεις... ίσως...

να πιεις ένα ποτό μαζί μου...

ή να τσιμπήσουμε κάτι... να μιλήσουμε;

Θεέ μου!

Θα επιστρέψουν όπου να 'ναι τα παιδιά μου.

Πρέπει να τους φτιάξω φαγητό.

-Ναι. -Αλλά σ' ευχαριστώ.

Παρακαλώ.

-Καλά τα κατάφερες. -Σ' ευχαριστώ.

Εγώ γιατί δεν έχω φιλί;

Κόπανοι.

Γαμώτο.

Βλέπεις εκεί την ξαδέρφη του Βαλ;

-Είναι κούκλα. -Ναι, είναι κουκλάρα.

Ας κάνουμε μωρό μαζί της.

Αηδία!

-Μπορεί να έρθει προς τα εδώ. -Μακάρι.

Μερικά θραύσματα θα εισέλθουν στην ατμόσφαιρα της Γης απόψε.

Αλλά, οπωσδήποτε, θα ανατιναχθούν σε ακίνδυνους μικροσκοπικούς μετεωρίτες...

σύμφωνα με τη ΝΑΣΑ.

Η μεγαλύτερη συγκέντρωση της βροχής των μετεωριτών...

θα είναι στη νοτιοδυτική πλευρά των Ηνωμένων Πολιτειών.

Αυτή η βροχή μετεωριτών θα είναι, όμως, ακίνδυνη...

Έχεις φιλενάδα;

Δεν έχεις καμία;

Βασικά, όχι.

Εσύ;

Έχεις αγόρι;

Θες να το κάνουμε;

Τι;

Έχεις κάνει ποτέ...

ξέρεις.

Να μου το πεις.

Γεια.

Έχεις μια βλεφαρίδα.

Θες να κάνεις μια ευχή;

Λέει πως είσαι εγωιστής στον έρωτα.

Και η γραμμή στο τέλος λέει πως είσαι δημιουργικός.

Και...

Και η γραμμή της ζωής σου λέει πως...

θα πεθάνεις νέος.

Πλάκα κάνω! Σε δουλεύω!

Λέει εδώ, πως θα γεράσεις παρέα με γάτες.

Κοίτα εκεί.

Γύρισες πίσω.

Ξέρεις που είναι οι μπαμπάδες μας;

Βγες έξω.

-Ξέρω πως τα σκάτωσα. -Ξεκουμπίσου από δω!

Με παράτησες!

Δεν δικαιούσαι να ξανάρχεσαι. Βγες έξω!

Φύγε! Δίνε του! Φύγε αμέσως!

Μίκι, η μαμά είμαι.

Παίρνω να δω αν εσύ και ο Κόλια είστε καλά.

Η γιαγιά σας στέλνει χαιρετίσματα. Θα επιστρέψω αύριο.

Πάρε με να μου πεις αν είστε καλά.

Τι κάνεις;

Βοήθησέ με και άνοιξε την πόρτα.

Ο μπαμπάς θα γυρίσει και θα στεναχωρηθεί αν λείπει η καρέκλα του.

-Ο μπαμπάς δεν θα ξαναγυρίσει, μικρέ. -Ο μπαμπάς θα γυρίσει πίσω!

Μην αγγίζεις την καρέκλα. Δεν θα ξαναγυρίσει, γαμώτο.

Δεν θα ξαναγυρίσει. Ποτέ.

Άνοιξε την πόρτα.

Άσε με να μπω μέσα.

Γαμώτο.

Θα πάει στο φεγγάρι.

Θα πάμε στο φεγγάρι.

Θα πάω στο φεγγάρι.

Κόλια;

Κόλια!

Θα τον βρούμε, εντάξει;

Δεν με νοιάζει αν χρειαστεί να ψάξουμε όλη την έρημο. Θα τον βρούμε.

Άκου, τώρα, τι θα κάνουμε.

Θα μετρήσω ως το τρία...

και μετά θα σε αφήσω...

και θα μπούμε πάλι μέσα.

Εντάξει;

-Συμφωνείς; -Εντάξει.

Να μετρήσω;

Εντάξει.

Ένα...

δύο...

τρία.

Είμαι ένα σκουπίδι.

Λυπάμαι πολύ που σε άφησα.

Μου έλειψε η αναθεματισμένη η Μαντόνα που άκουγες και εκείνο το στεφάνι.

Αλλά είσαι γενναία...

και δυνατή.

Έχεις αυτό το τρελό όνειρο.

Το ακολουθείς.

Θα τα καταφέρεις.

Δε με χρειάζεσαι.

Μια χαρά είσαι μόνη σου.

Απλά...

Ανάθεμα.

Απλά...

Υποθέτω, χρειάζομαι...

Ξέρεις, μου έλειψες, μπαμπά.

Τι έχεις;

Ο μπαμπάς μου.

Δεν είναι σε καλή κατάσταση.

Το σκεφτόμουν...

και...

Υπάρχει μια φάρμα στη Νεμπράσκα, εκεί που βρήκε δουλειά.

Και λέει πως έχει εκεί ένα καλό σχολείο.

Μπορούμε να φροντίσουμε ο ένας τον άλλον εκεί.

Θα...

Θα φύγεις μαζί του;

Αν δεν είναι καλά, θα επιστρέψω.

Απλά... νιώθω πως...

Μέχρι την Πέμπτη θα είμαι εδώ.

Πιστεύω πως και οι δυο μας θα είμαστε πιο ευτυχισμένοι αν...

Μίκι.

Μίκι!

Αντίο, Σόνια.

-Να προσέχεις. -Θα προσέχω. Σ' ευχαριστώ.

Γεια σου, Ντοκ.

-Να προσέχεις. -Εντάξει, ευχαριστώ.

Γιατί έχεις τέτοια μούτρα;

Εσύ θα μου λείψεις περισσότερο.

Να είσαι δυνατή, εντάξει;

Σόνια!

Γεια σου, Σάμερ.

-Σόνια. -Γεια.

-Χαίρομαι που σε πρόλαβα. -Κι εγώ.

-Νόμιζα πως δεν θα αποχαιρετίσω κανέναν. -Χαίρομαι πολύ για σένα...

Υπάρχουν τόσα πράγματα εκεί έξω. Δεν ξέρεις καν. Εδώ δεν υπάρχει τίποτα...

οπότε, εύχομαι να περάσεις καλά εκεί έξω.

Μη κλαις. Θα με κάνεις να κλάψω κι εγώ.

Δεν θα κλάψω.

Ζήσε καλά!

-Έτοιμη; -Ναι.

Σταμάτα το αμάξι!

Είσαι καλά, δικέ μου;

-Γεια, Μίκι. -Γεια σου.

Τι θέλεις;

Μπορώ να έχω ένα ουίσκι σκέτο, παρακαλώ;

Τελευταίος γύρος.

Θες άλλο ένα;

Τι έπαθε το χέρι σου;

Τίποτα.

Αλήθεια;

Δεν σε είχα για τύπο που καβγαδίζει.

Μη μου πεις πως χρειάζεσαι πάλι κούρεμα.

Όχι.

Ήθελα να σου δώσω ένα ευχαριστήριο δώρο.

Μου κέρδισες αυτή τη δουλειά.

-Θέλεις ένα φλιτζάνι καφέ; -Ευχαρίστως.

Που βρήκες τα κουλουράκια;

-Τα έφτιαξα. -Αποκλείεται.

Τα πήρα από τη δουλειά.

Άρα τα πας καλά, ε;

Ναι, πολύ καλά.

Όχι.

Με συγχωρείς. Λυπάμαι πολύ. Θα φύγω.

Εντάξει.

Συγγνώμη.

Τι κάνεις; Τι κάνεις;

-Μείνε μακριά από τη μητέρα μου! -Τι κάνεις; Τι στο διάολο κάνεις;

-Τι κάνεις; Τι είναι αυτά; Έλα. -Άντε γαμήσου!

Νικ, σταμάτα!

Νικ, αρκετά!

Θα σε σκοτώσω!

-Νικ! Νικ, σταμάτα! -Μπάσταρδε!

Θα σε σκοτώσω!

Νικ, σταμάτα!

Νικ!

Νικ!

Νικ!

Μη τρέχεις, φίλε.

-Νικ, ηρέμησε. -Παράτα με.

-Φίλε. -Άσε με!

-Νικ. -Παράτα με!

Γαμώτο!

Δεν είμαι εκείνος.

Μίκι...

Μίκι...

Μίκι, σε παρακαλώ.

Πεινάς; Να σου βάλω λίγο φαγητό;

Εντάξει είμαι.

Άκου, Μίκι...

Δεν υπάρχει άλλος.

Κοίτα με.

Είμαστε εμείς μόνο, εντάξει;

Το μεγαλύτερο αγόρι...

σύντομα έφυγε για το φεγγάρι.

Δεν τον ξαναείδαμε.

Αν και η λίμνη έχει πια χαθεί...

τα πουλιά έρχονται ακόμα τον χειμώνα.

Πάπιες, χήνες και γερανοί.

Επιστρέφουν κάθε χρόνο.

Σκέφτομαι τον μπαμπά μας...

και πως θα επιστρέψει κι εκείνος μέχρι τότε.

Γεια. Η ξαδέρφη σου είναι Βαλ.

Βαλ, ήξερες πως ο Μίκι της άνοιξε τα πόδια;

Όχι, μιλάω σοβαρά.

Ήταν πεσμένος πάνω της κι αυτή έκανε...

Και μετά, "Ω, ναι! Μίκι!"

Ξιφομαχούμε.

Όχι και τόσο πετυχημένα, αλλά...

Τι έχεις;

Είμαι έγκυος.

Εκείνη την νύχτα, που ήμασταν μαζί...

Δεν ξέρω.

Είναι τόσο χαζό. Το ξέρω.

Δεν περιμένω κάτι από σένα. Μόλις το έμαθα.

Απλά σκέφτηκα να στο πω.

Μίκι!

Γύρνα στη σκοτεινή πλευρά!

Νικάμε!

Όχι, στάσου, χάνουμε.

Μίκι...

Θα τα πούμε αργότερα, εντάξει;

Είμαι ο πατέρας σου. Μίκι!

Γύρνα πίσω!

Γύρνα πίσω!

Πιάσ' την, Μίκι!

Κόλια.

Σήκω.

Θέλω...

να σου δώσω κάτι.

Τι;

Το ποδήλατό μου.

Γιατί;

Θα φύγω για λίγο.

Θα πάω να βρω τη Σόνια.

Θα φύγεις;

Θα ξαναγυρίσω. Απλά...

Πρέπει να την βρω.

Κόλια...

Σε παρακαλώ, μη κλαις, Κόλια.

Κόλια, λυπάμαι.

Κόλια, σε παρακαλώ, μη κλαις.

Αναρωτιέμαι αν ο πατέρας μου είναι ευτυχισμένος.

Τον φαντάζομαι σε ένα κάστρο...

με πισίνες και τεράστια τραπέζια γεμάτα φαγητό και μπίρα.

Τον φαντάζομαι να χαλαρώνει γυμνός σε τζακούζι με κοπέλες στα μισά του χρόνια.

Γυναίκες που ήταν στο φεγγάρι, όταν έφτασαν εκεί οι πατεράδες μας.

Φαντάζομαι ο καιρός στο φεγγάρι να είναι καλός...

και πως οι πατεράδες μας ψέλνουν ύμνους για την καινούρια τους ζωή.

Νιώθω πως υπάρχει μουσική στο φεγγάρι.

Θα πάω στο φεγγάρι.

Έλα συνάντησέ με απόψε στο φεγγαρόφωτο

Συνάντησέ με απόψε μόνη σου.

Γιατί έχω να σου πω μια θλιμμένη ιστορία

Μια ιστορία που δεν έχει ειπωθεί ποτέ

Πως εύχομαι να είχα κάποια να μ' αγαπάει.

Κάποια να με θεωρεί δικό της

Πως εύχομαι να είχα κάποια να ζω μαζί της

Γιατί κουράστηκα να είμαι μόνος

Θα με μεταφέρουν αύριο στην καινούρια μου φυλακή

Και θα αφήσω την αγαπημένη μου μόνη

Με τους κρύους τοίχους της φυλακής γύρω μου...

Ναι, αυτή σου ξέφυγε.

-Φίλε, ήταν με καραμπόλα. -Δεν μου ξέφυγε τίποτα.

Ήταν καραμπόλα. Είδες πως χτύπησε στο πλαϊνό;

Δεν λέγεται καραμπόλα αυτό.

-Δεν παίζουμε έτσι εδώ, φίλε. -Τι εννοείς;

-Δεν παίζουμε έτσι. Λέμε που θα μπει... -Χρειάζεσαι μαθήματα συμπεριφοράς;

Δεν χτύπησε στο πλαϊνό. Κατευθείαν στο δίχτυ.

Ήταν καλή βολή.

-Εμένα δεν μου φάνηκε σωστή. -Δεν ήταν καραμπόλα.

Δε θες να πληρώσεις; Αυτό είναι το πρόβλημά σου;

-Δεν παίζουμε έτσι εδώ. -Έλα να το ξεκαθαρίσουμε.

Θες να σε ξυλοφορτώσω;

-Έλα να φας μερικές! -Ρίξτου.

-Έλα, μεγάλε. Θα σε τσακίσω. -Θείε Τζόνι.

Μίκι;

Τι στο διάολο;

Θεέ μου! Πως είσαι;

Τι κάνεις εδώ;

Έφερες κανέναν άλλον μαζί σου;

Μόνος μου είμαι.

Έλα, ας πιούμε κάτι.

Έλα. Πίνκι, βάλε μας ένα ποτό.

Πως είναι ο Νικ;

Το αγόρι... πως είναι;

Μια χαρά.

Ναι, το περίμενα.

Ήταν σκληρό παιδί.

Φαντάζομαι έφυγε κι ο μπαμπάς σου.

Καταλαβαίνεις πως, σαν πατέρες...

έχουμε πολλά στο κεφάλι μας.

Και καταλαβαίνω πως θα υπάρχει λίγη εχθρότητα...

το καταλαβαίνω, διάολε, πραγματικά.

Αλλά, ο καθένας φεύγει για διαφορετικό λόγο.

Έχεις ιδέα που βρίσκεται;

Αν ψάχνεις για πατέρα, βρήκες και γαμώ τους πατέρες.

Γαμώτο. Μάλλον είστε καλύτερα χωρίς εμάς.

Αν μπορούσαμε να γυρίσουμε...

ξέρω πως θα το κάναμε.

Εγώ θα το έκανα.

Περασμένα ξεχασμένα, ξέρεις.

Πότε θα επιστρέψεις;

Μάλλον σε μερικούς μήνες.

Τουλάχιστον πρέπει να φροντίσω...

το φορτηγάκι να λειτουργεί σωστά για να φτάσω εκεί με ασφάλεια.

Δεν ξέρω τι στο διάολο να του δώσω.

Πάντα ήξερα πως ήταν δυνατός.

Χαίρομαι που ακούω πως τα πάει καλά.

Καιρός ήταν να αρχίσει να σκέφτεται ένα καλύτερο μέλλον.

Συνέχισε να κάνεις παρέα μαζί του.

Κάτι χρειάζεται.

Καταλαβαίνεις τι εννοώ;

Υπάρχει ευτυχία στην έρημο;

Φυσικά υπάρχει.

Κι όμως αυτό δεν αλλάζει τίποτα.

Δεν αλλάζει αυτό:

Το φεγγάρι μας ακολουθεί όπου και να πάμε.

Απόδοση Διαλόγων: Icelander

..::TonLTeam::.. TainiesOnLineTV.com

Προβάλετε το προϊόν σας ή την εταιρεία σας εδώ επικοινωνήστε στο www.OpenSubtitles.org σήμερα