Original subtitles

[Rancangan ini disediakan dengan sari kata BM]

[I Remember]

[Melembur. Komputer.]

[Rambut yang berserabut.]

[Kemeja berpetak.]

[Betul tekaan awak.]

[Saya ialah jurutera komputer yang profesional.]

[Tapi dalam syarikat saya,]

[saya hanyalah peralatan.]

[Sudah tiga tahun saya bekerja di syarikat ini.]

[Oleh sebab bidang utama syarikat tak memerlukan kepakaran saya,]

[selain daripada tugas-tugas yang remeh,]

[saya juga diberi banyak misi yang penting.]

-[Contohnya...] -Awak.

[Misi baharu: Ambil bungkusan dan agihkannya.]

[Ambil bungkusan,]

[ambil bungkusan]

-[dan...] -Abang, tolonglah saya.

[Ambil bungkusan yang lebih besar.]

[Disebabkan usaha saya, rakan sekerja saya serahkan tugas penting ini kepada saya.]

-Bungkusan saya dah sampai? -Tunggu.

[Tapi sudah tiga tahun berlalu.]

[Tiada orang yang ingat nama saya.]

[Periksa Cakera Kilat] [Sistem Cakera Kilat Ranap]

[Nama Fail Salah]

Abang.

-IT. -Tuk guru.

[Nama Fail Salah]

-Siapa awak? -Adakah awak pekerja syarikat ini?

[Semestinya,]

[ada pengecualian.]

[Ada orang yang mengingati saya]

[pada hari jadi saya.]

[Pelanggan yang dihormati, ini hari jadi awak, selamat hari jadi.]

[Baki pakej tunggal awak ialah 79 dan baki panggilan 1,000 minit.]

[Selepas itu, saya dapati]

[Internet ada satu gelaran yang tetap]

[untuk orang macam saya.]

[Manusia alatan.]

[Selaku satu peralatan,]

[saya wujud sewaktu diperlukan]

[dan menjadi halimunan apabila tak diperlukan.]

[Ini ialah tanggungjawab saya.]

[Tiada orang akan mengingati saya.]

[Mungkin ini ialah nasib]

[semua manusia alatan.]

Maafkan saya, boleh awak tolong saya?

Sistem telah dihuru-harakan oleh bekas rakan sekerja saya.

Saya hanya perlu baik pulihnya.

Masukkan kata laluan awak.

[Salah!] [Bertenang]

[Internet kata, saya perlu berlagak dingin di depan wanita cantik.]

[Apabila saya semakin cemas, saya tampak semakin tak berpengalaman.]

Persaingan untuk dapatkan tempat letak kereta di syarikat kita agak sengit, kan?

Saya naik kereta api bawah tanah, jadi tak tahu tentang itu.

Maaf kerana rosakkan komputer pada hari pertama bekerja.

Saya kurang mahir dalam benda ini.

Saya cemburu pada orang yang mahir tentang komputer.

Sebenarnya, pemacu keras sama macam otak manusia.

Peranti simpanan ini sama macam korteks serebrum manusia.

Fail yang hilang sama macam sesuatu yang awak lupa.

Awak hanya belum jumpa cara mengaksesnya.

Tapi, lipatan kortikal masih ada di sana.

Awak boleh aktifkannya dengan perangsang.

Asalkan...

Awak akan faham asalkan ada otak.

[Tapi apabila dia hanya jarak satu huruf dengan saya,]

[saya rasa saya dah gagal.]

Saya dah baik pulihnya.

Nasib baik ia masih ada di sini.

Saya pergi mesyuarat dulu.

Sebenarnya, teori awak tentang otak tadi agak menarik.

Saya akan belajar daripada awak. Terima kasih, Abang Fei Li.

Bagaimana awak tahu nama saya?

Ia tertulis pada kad pekerja awak, Fei Li.

Nama awak sungguh unik.

Sudah tentu saya perasannya.

Nama saya Zhao Xi Man.

Gembira berjumpa awak.

[Dialah satu-satunya]

[orang yang beri manusia alatan ini]

[nama.]

[Hari Pertama]

[Dia dapat biasakan diri di syarikat ini dengan pantas.]

[Dia bekerja lebih keras daripada semua orang.]

-[Dia datang awal ke pejabat.] -Selamat pagi.

Bagaimana awak berjaya dapatkan tempat letak kereta setiap hari?

Saya sangat bertuah.

[Sebelum dia mulakan kerja setiap hari,]

[dia akan menyiram pokok poplar yang dia tak pernah lihat sebelum ini.]

[Dia suka minum kopi kurang manis.]

[Jadi, dia hanya tambah separuh pakej gula.]

[Hari ke-134]

[Dia suka kumpul CD lama.]

[Dia suka dengar lagu yang wujud sebelum dia dilahirkan.]

Saya benar-benar mahukan CD itu.

Awak boleh dengar menerusi komputer.

Jika saya suka sesuatu, saya mahu pegangnya.

[Dia harap boleh lihat fenomena aurora dengan mata sendiri]

[bersama orang yang dia cintai.]

[Dia senyum pada semua orang.]

Ini sangat comel.

[Semua orang suka dia.]

[Hari Ke-216]

[Termasuk saya.]

[Hari Ke-255]

[Tapi saya bukan orang yang paling sesuai untuk dia.]

[Saya rasa ini masa untuk saya sembunyikan diri pula.]

[Saya patut tumpang gembira]

[asalkan dia boleh hidup gembira.]

Komputer riba Presiden Dou selalu ranap, tolong periksanya.

[Sehingga pada suatu hari,]

[saya dapati]

[sebenarnya dia tak begitu gembira.]

[Hari Ke-395]

[Dia mengesat air matanya dalam diam-diam semasa tiada orang lihat dia.]

-Apa yang berlaku? -Tiada apa-apa, cuma kanta lekap saya.

Awak akan bawa berapa biji bagasi ke Frankfurt?

Saya hanya akan bawa satu bagasi kecil.

Itu tak cukup. Dua biji bagasi saya juga melebihi muatan.

[Lawatan kerja.]

[Pameran.]

[Mengedar risalah.]

[Kerja yang tiada orang nak buat.]

[Ya.]

[Awak tak silap tengok.]

[Semakin hari, saya semakin menjadi seperti manusia alatan yang sebenar.]

Saya nak umumkan sesuatu kepada kamu semua.

Terima kasih semua sebab bekerja keras demi syarikat sepanjang tempoh cuti ini.

Tapi, kita mendapat banyak tempahan dalam karnival kali ini.

Jadi, rancangan kita untuk melancong dalam negara

-telah dibatalkan. -Apa?

Tapi saya dengar

ada dalam kalangan kamu yang mahu pergi ke Eropah Utara

untuk melihat aurora.

Mari kita pergi ke Finland.

Ambil peluang ini untuk berehat.

Benar?

Siapa yang mahu pergi ke Eropah Utara, angkat tangan!

[Apabila melihat muka gembira dia,]

[saya harap perkara yang saya nampak sebelum ini]

[hanyalah delusi.]

[Helsinki]

[Toolman di Finland]

[Menaiki kuda pusing]

[Arktikum]

[Muzium di Rovaniemi]

[Sauna]

[Memancing di tasik beku] [Naik kereta luncur ditarik rusa kutub]

Boleh cepat sikit?

Kita harus mandi sauna apabila datang ke Finland.

Mari sini.

Saya rasa ada sesuatu dalam pakaian mandi saya.

Ia asyik menusuk saya.

Boleh tolong tengokkan?

Awak dengar tak? Kita perlu balik awal.

Esok ialah hari terakhir kita di sini.

Bukankah kita datang untuk lima hari?

Kita dah rancang untuk lihat aurora bersama.

Betul tu. Saya mahu muat naik ke laman sosial saya.

Saya bukan bercakap dengan awak.

Jangan perasanlah!

Encik.

Sudah lama awak berjalan di sekitar sini.

Awak mahu tahu lebih banyak maklumat tentang aurora?

Aplikasi ini akan beritahu awak bila awak boleh nampak aurora.

Tapi sukar untuk nampak aurora di Helsinki.

Rasanya mustahil.

Jika awak benar-benar nak lihat aurora,

awak patut menuju ke utara sehingga tiba di Bulatan Artik.

Awak patut ikut arah itu.

[Kebarangkalian untuk nampak aurora hampir kosong.]

Kenapa Xi Man tiada di sini hari ini?

Tak tahu. Saya rasa dia tak sihat.

Dia baik-baik saja semalam. Ada sesuatu yang berlaku pada dia??

Jangan tanya lagi.

Presiden Dou.

Presiden Dou.

-Presiden Dou. -Biar kami tolong awak.

Maaf kerana menyusahkan kamu.

Awak perlu dukung anak awak.

Ini terlalu mendadak, maaf kerana menyusahkan kamu.

-Mari sini. -Awak beli banyak barang.

[Anda mungkin boleh nampak aurora berdekatan sini.]

Aurora.

Aurora.

-Mana? -Ia dah muncul.

Aurora boleh tunaikan hajat kita, cepat buat hajat sekarang.

-Ia dah muncul. -Apa?

Itu hanyalah kapal terbang.

Awak buatlah hajat sendiri.

-Ini apa? -Ia masih terang di sana.

Itu pasti aurora, cuma ia berselindung di sebalik awan.

Mungkin itu kapal terbang lagi.

Tapi jika itu aurora yang sebenar,

saya mahu bersama dia

dan menggembirakan dia.

Biarpun

hanya untuk sehari.

Benda di sini begitu mahal, tapi awak beli banyak barang.

Entah bila saya akan datang lagi.

Awak patut bawa bagasi yang lebih besar.

Jangan sentuhnya. Saya dah beli bagasi ketiga.

Ibu, kita akan ke mana selepas ini?

-Kita akan ke Perancis Selatan. -Di sana sejuk tak?

-Saya dah kemasnya sekarang. -Awak memang tak boleh dipercayai.

Mana Zhao Xi Man? Dia tak beredar bersama kita hari ini?

Saya rasa dia akan tinggal di sini untuk lihat aurora.

Dia tinggal di sini seorang diri. Hebatnya.

Kami sedang tunggu awak seorang.

Xi Man!

Zhao Xi Man!

Tolong!

Ada orang telah hilang! Di sana!

Zhao Xi Man!

Zhao Xi Man!

Kami dah jumpa dia.

Kami dah jumpa dia.

Kami dah jumpa dia.

Xi Man.

Kami tak mengesan kecederaan fizikal yang jelas pada badan dia,

kami akan membuat imbasan CT otak

untuk pastikan dia selamat.

-Okey. -Okey.

Dia dah sedar.

Helo.

Awak boleh dengar suara saya?

-Ya. -Tengok cahaya ini.

Ya, bagus.

Awak ingat nama awak?

-Nama saya? -Ya.

-Zhao Xi Man. -Ya.

Kita berada di mana?

Awak terjatuh di tempat bermain ski.

Awak ingat tentang ini?

Awak kenal saya?

Apa?

Otak dia tiada masalah.

Tapi berdasarkan simptom dia, ia kelihatan macam sejenis penyakit.

Tapi penyakit yang jarang.

Saya tak pernah jumpa orang muda menghidap penyakit ini.

Penyakit ini digelar TGA.

Ia singkatan untuk amnesia global sementara.

Kami masih belum menjumpai punca sebenar penyakit ini sekarang.

Ia mungkin disebabkan oleh perubahan persekitaran

atau trauma luaran.

Atau mungkin dia mengalami trauma dari segi emosi.

Tekanan emosi yang teruk

Biasanya, memori jangka panjang masih ada.

Dia akan ingat nama dan alamat rumah dia.

Segalanya kelihatan normal.

Imbasan CT juga menunjukkan dia normal.

Masalahnya ialah memori jangka pendek dia akan hilang.

Dia lupa semua perkara yang berlaku belakangan ini.

Jadi, dia takkan ingat sebab dia berada di Finland.

Tapi saya tak tahu berapa banyak memori dia yang hilang.

Sebab setiap pesakit adalah berbeza.

Apa yang patut kita buat?

Boleh awak mengubati dia?

Apa yang boleh saya bantu?

-Kita tak perlu buat apa-apa. -Apa?

Ini mungkin kedengaran pelik.

Tapi biasanya dia akan sembuh selepas sehari.

Semua memori dia akan pulih pada pagi esok.

Sebenarnya, bukan semua.

Sebab dia akan lupakan hari ini.

-Dia akan lupakan hari ini? -Ya.

Dia akan lupa segalanya yang berlaku hari ini.

Dia takkan ingat yang dia pernah datang ke hospital ini.

Dia juga takkan ingat jika awak tampar dia hari ini!

Saya hanya bergurau saja.

Saya bukan suruh awak buat begitu.

Saya dah jelaskan kondisinya kepada dia.

Jadi, jangan risau.

Segalanya akan pulih macam biasa.

Saya yang ambil gambar itu.

Jarang kita boleh nampak aurora di Helsinki.

Tapi saya nampaknya dengan mata sendiri.

Adakah hajat saya akan tertunai jika saya buat hajat pada aurora?

Semua perbelanjaan awak ditanggung oleh insurans pelancongan, sila tandatangan.

[Zhao Xi Man]

Sekarang dah tahun 2020.

Saya ingat saya masih di 2016.

Kenapa saya berada di Finland?

Sebenarnya...

Lawatan syarikat.

Biar saya tunjukkan gambar kepada awak.

Ini. Lihat gambar-gambar ini.

Saya langsung tak ingat tentang syarikat ini.

Tunggu.

Awak juga bekerja di sini?

Ya.

Tapi, awak tiada dalam gambar ini.

Saya yang ambil gambar itu.

Sudah tentu saya tiada dalam gambar.

Awak kenal sesiapa dalam gambar itu?

Saya tak ingat mereka semua.

Di mana mereka? Adakah mereka berada di hotel?

-Mereka dah balik. -Apa?

Kalau begitu,

hanya kita berdua di Finland?

Ya, sebab awak kata nak tinggal di sini untuk beberapa hari lagi.

Beberapa hari lagi?

Kita berdua saja tinggal di sini?

Adakah awak homoseksual?

Bukan.

Kenapa kita berdua melancong bersama?

Jika awak bukan kawan baik saya,

adakah awak teman lelaki saya?

Saya mahu bersama dia

dan menggembirakan dia.

Biarpun

hanya untuk sehari.

Apa maksud awak?

Jawapan kedua.

Tapi, saya memang tak ingat yang awak ialah teman lelaki saya.

Kalau begitu...

Awak ada bukti?

Ada gambar kita berdua?

Saya tak suka berada dalam gambar.

Bagaimana saya nak percaya cakap awak?

Awak juga tiada dalam gambar kumpulan tadi, bagaimana saya tahu...

Saya dah kata, saya tak suka diambil gambar.

Bagi saya telefon saya.

Ia mungkin dah rosak kerana terlalu sejuk.

Pinjam telefon bimbit awak.

Telefon saya?

Helo, ibu.

-[Siapa awak?] -Saya anak perempuan ibu.

-[Penipu. Ibu?] -Sekarang saya berada di...

[Penipu sekarang memang...]

Li Gui Zhi.

[Anak perempuan ibu.]

[Bukankah awak pergi melancong ke luar negara bersama teman lelaki awak?]

Saya beritahu ibu macam itu?

Ibu tahu nama teman lelaki saya?

[Awak dah berpisah dengan Dou Peng?]

Bukan itu maksud saya, ibu tunggu sebentar.

Siapa nama awak?

Nama saya

ialah Dou Peng.

Ibu, apakah rupa Dou Peng?

[Ibu yang patut tanya soalan itu.]

-Xi Man, sebenarnya... -[Sudah lama kamu berdua bersama,]

[tapi awak tak pernah perkenalkan dia kepada ibu.]

[Awak juga tak tunjuk gambar dia. Adakah dia teruk sangat?]

[Dia berada di sebelah awak? Beri dia telefon ini.]

Sudah berapa lama kita bercinta?

Setahun setengah.

Saya tak pernah perkenalkan awak kepada ibu saya?

-Tak. -Ibu saya tak pernah jumpa awak.

Kita juga tiada gambar bersama.

Bagaimana saya tahu awak ialah teman lelaki saya atau bukan? Adakah saya...

Awak ada satu tanda lahir di bahagian rusuk awak.

Ia berwarna merah jambu.

Sebenarnya,

saya boleh nampak ekspresi wajah awak.

-Sini sejuk, pakailah ini. -Saya okey.

Saya tak sejuk. Terima kasih.

Awak ada rasa sakit di mana-mana bahagian?

Kepala, tangan atau mana?

Maaf, saya perlu tanya soalan ini.

Hubungan kita dah sampai ke tahap mana?

[Kita boleh makan bersama selepas bercinta selama tiga bulan.]

[Tonton wayang bersama selepas enam bulan.]

[Dan boleh cuba berpegangan tangan selepas lapan bulan.]

[Selepas setahun...]

Kita dah hampir sampai tahap berjumpa dengan ibu awak.

Sayang, lihat.

Ini ialah jadual perjalanan yang awak buat.

Ada banyak tempat yang awak mahu lawati.

Apa yang awak panggil saya?

-Sayang. -Apa?

Itu ialah nama timangan antara kita berdua.

Kadangkala, awak panggil saya sayang juga.

Siapa yang akan guna nama timangan begitu?

Awak.

Ini tulisan saya?

Kenapa ia terkoyak?

Asalnya saya perlu balik untuk bekerja

dan tak dapat temani awak.

Jadi, awak marah dan koyakkannya.

Saya ingin sangat melancong bersama awak?

Ya. Jadi, saya tolak kerja itu.

Sekarang, kita boleh sambung pelancongan kita.

Saya tak berminat.

Sebelum ini, awak risau masa kita di sini tak cukup.

Tapi jangan risau, saya dah rancang perjalanan paling efisien untuk awak.

Kita sempat lakukan dalam sehari.

Awak mahu tengok aurora, betul tak?

Mula-mula, kita bertolak dari Helsinki

dan menuju ke utara. Apabila kita memasuki Bulatan Artik, aurora...

Boleh biar saya bersendirian?

Saya langsung tak ingat tentang rancangan ini.

Biarpun saya mahu tengok aurora,

saya tak mahu ada orang asyik bercakap di sebelah saya.

Kuda pusing!

Awak ingat tentang kuda pusing?

-Ingat, saya tak sukanya. -Apa?

Marilah naik bersama saya.

Kebudak-budakan.

Xi Man, awak masih ingat awak ada hobi kumpul CD?

Awak masukkan kedai ini dalam perjalanan awak demi mencari satu CD.

Saya akan carinya di sini untuk awak.

-Apa? -Awak dah jumpanya?

Ada CD Jay Chou di sini.

Hei!

Apa yang berlaku di sana?

Nasib baik saya bawa dua keping kad bank.

Restoran kekasih yang awak mahu kunjungi terletak di depan saja.

Mari kita jalan ke sana.

Apa yang awak buat?

Ada kereta.

Saya berterus terang dengan awak.

Saya mahu beritahu awak,

mungkin awak ialah teman lelaki saya.

Tapi, boleh kita berpisah hari ini?

Hilang ingatan sudah cukup sukar bagi saya.

Saya perlukan masa untuk terima

bahawa saya ada teman lelaki macam awak.

Tapi, awak tak macam ini

semasa kali pertama jumpa saya.

Nama saya Zhao Xi Man. Gembira berjumpa awak.

Mungkin saya buat begitu kerana tak nak biadab.

Dou Peng.

Saya dah jumpa restoran itu.

Ia terletak di depan sana saja.

Mari kita pergi.

-Saya mahu yang ini. -Okey.

Siapa yang mahu bayar?

-Saya. -Saya.

Silakan.

Kamu berdua ialah kekasih?

Kamu akan dapat diskaun 30% jika ambil gambar kamu bercium.

Tak boleh.

Okey.

Maafkan saya.

Jika saya ambil gambar bersama anak muda kacak ini,

boleh beri kami berdua diskaun 30%?

Terima kasih.

Xi Man, tak mengapa.

Saya hanya nak cuba saja.

Sudah lama awak nak pergi ke restoran itu. Jadi, saya...

Saya dah pergi ke sana tadi.

Tapi, makanan di sana terlalu mahal.

Lagipun, saya takkan mengkhianati teman...

Mengkhianati kawan lelaki saya kerana makanan.

Kenapa muka awak terluka?

-Saya terjatuh semasa main ski. -Jangan main kalau tak pandai.

Tapi, awak sukanya.

Saya dah lihat peta yang awak cicirkannya.

Saya rasa ia agak menarik.

-Mana destinasi kita seterusnya? -Apa?

Kita nak ke mana selepas ini?

Ya!

Boleh awak bersifat kelelakian sikit?

Apa yang awak tulis?

-Tiada apa-apa. -Tunjukkan kepada saya.

Kenapa awak begitu serius?

Saya tak boleh tunjukkan kepada awak.

Dengan ini, awak akan anggap ia hadiah daripada Santa Klaus semasa terimanya.

Saya nampak awak tulisnya. Awak ingat saya akan lupa?

Awak nak ambil gambar bersama Santa Klaus?

Awak tak rasa tak masuk akal ambil gambar bersama Tuhan?

Gembira berjumpa awak. Awak apa khabar?

Awak rasa berapa upah yang Santa Klaus dapat setiap bulan?

Ini bukan satu pekerjaan.

Siapa kata itu bukan pekerjaan?

Dia juga ada jadual kerja.

Lihat, dia ada waktu bekerja dia sendiri.

Jika awak tak percaya pada dia,

kenapa masukkan dia dalam jadual perjalanan awak?

Saya tak tahu.

Mungkin

saya yang telah tua

mahu menjadi muda semula.

Kenapa awak mengangguk?

Harap-harap mereka takkan hilangkannya.

Biarpun awak rasa ini terlalu komersial,

memandangkan kita dah datang sini,

awak tak nak beli cenderamata?

Terima kasih.

Saya dengar gula-gula yang dihasilkan oleh Santa Klaus boleh menggembirakan orang.

Kenapa awak percaya semua itu? Itu hanya untuk tipu kanak-kanak.

Bukan, ini penipuan yang dijaga dengan baik.

Kita jangan rosakkannya.

Dijaga dengan baik?

Awak pasti selalu tipu saya.

Awak pandai menipu.

Betul tak tekaan saya?

Salah.

Awak sembunyikan sesuatu daripada saya?

-Tak. -Habis, kenapa awak tak pandang mata saya?

Siapa kata saya tak berani pandang mata awak?

Pandang mata saya.

Jangan alihkan pandangan selama satu minit.

Pandang mata saya.

Baiklah, saya percaya pada awak.

Belum cukup seminit, hanya 32 saat saja.

-Awak benar-benar kira? -Ya.

Adakah saya teman wanita pertama awak?

Ya.

Awak begitu penakut, bagaimana awak pikat saya?

Sebenarnya...

Saya curahkan banyak usaha.

Ceritakanlah secara terperinci.

-Terperinci? -Ya.

Pada 21 Mac 2017,

awak memakai baju lengan panjang berwarna kuning air,

seluar khaki

dan kasut tumit tinggi berwarna putih.

Masa itu, lengan baju awak agak panjang.

-Lebih kurang panjang ini. -Tak perlu begitu jelas.

Awak mahu secara terperinci, kan?

Teruskan.

Itu ialah

hari pertama awak datang kerja.

[Maaf kerana menyusahkan awak pada hari pertama saya di sini.]

Awak tak jumpa tempat letak kereta dan komputer awak rosak.

Jadi, saya baiki komputer awak.

Awak baiki komputer?

Saya tahu serba sedikit tentang itu.

Dari saat itu,

saya jatuh cinta pada awak.

Walaupun saya tak pikat awak...

Saya yang pikat awak?

Tak, awak tak pikat saya.

Saya juga tak pikat awak.

Sebelum itu,

awak selalu lewat sebab tak jumpa tempat letak kereta.

[Awak dah hilang akal?]

Jadi, saya pergi kerja lebih awal untuk simpan tempat letak kereta untuk awak.

Walaupun saya tiada kereta,

tapi saya semakin jelas dengan pembahagian di tempat letak kereta.

Pada masa itu,

awak mahu tanam pokok poplar sendiri

dalam telefon bimbit awak.

Jadi, saya siram pokok awak setiap hari

dan melatih stamina sendiri.

Berapa langkah awak jalan sehingga ia membesar dengan begitu cepat?

-Saya tak buat begitu. -Adakah awak tipu?

Jangan selalu guna sebelah tangan saja.

Saya juga tahu lagu-lagu klasik yang awak suka.

Saya rapat dengan penyambut tetamu.

Jadi, saya minta dia

mainkan lagu kegemaran awak

dalam lif.

[Bukankah ini lagu yang saya suka?]

[Mungkin penyambut tetamu suka awak.]

[Jangan mengarut.]

Bagaimana awak tahu lagu yang saya suka?

Ada sekali, saya ternampak senarai lagu dalam komputer awak secara tak sengaja.

Awak curi tengok komputer saya?

Awak kedengaran macam seorang psikopat.

Saya...

Saya minta maaf, saya cuma...

Saya tipu awak saja.

Saya rasa awak agak prihatin.

Awak kurang pandai bergurau, betul tak?

Tak. Saya pandai bergurau. Saya...

-Saya... -Mari sini!

Ada orang berkahwin di sini.

Romantiknya.

Saya tertanya-tanya bagaimanakah suasana dalam gereja.

Saya pernah beritahu awak yang saya mahu berkahwin sebelum berusia 30?

Selepas itu, saya akan cari kerja yang lebih senang

agar saya boleh luangkan lebih banyak masa bersama keluarga dan anak-anak.

Saya mahu dua orang anak.

Seorang lelaki dan seorang perempuan.

Saya sentiasa mahukan seorang abang.

Saya dah berusia 24 sekarang.

Masa berlalu dengan pantas.

Awak tak pernah beritahu saya tentang itu.

Tapi, awak dah berusia 28 sekarang.

Lagipun...

Muda lagi.

[Menaiki kereta luncur salji]

[Cenderamata]

Saya berjaya tangkapnya!

[Memancing di tasik beku]

-Mari pergi, cepatlah. -Tak nak.

-Tak nak. -Mari pergi!

Saya terjun dulu.

[Terjun ke dalam tasik beku]

Tak!

[Perang bebola salji]

Saya sangat suka rusa kutub.

Awak sedang makannya.

Saya semakin sukanya sekarang.

Kopi dengan separuh pakej gula.

Terima kasih.

Apakah tentang saya yang awak tak tahu?

Rasanya saya tahu semuanya.

Kalau begitu, saya akan uji awak.

Apakah jenama kereta pertama saya?

Volkswagen.

Salah, tapi Giant!

Berapa banyak teman lelaki yang saya ada?

-Tiga. -Salah, cuba sekali lagi!

-Tujuh. -Saya tiada begitu banyak.

Telefon saya dah hidup.

Siapa dia?

Dia ialah...

Dia...

Saya dah ingat.

Dia juga berdiri di sebelah saya dalam gambar kumpulan yang awak tunjuk tadi.

Siapa dia?

-Dia... -Kenapa dia ada di mana-mana saja?

Dia baiki komputer. Dia dari bahagian IT.

Bahagian IT?

Dia kelihatan sangat kacak.

Ya.

Salji semakin lebat.

[Ribut]

Maaf, bolehkah kami pergi lihat aurora sekarang?

Tiada kereta ke sana.

Salji ini terlalu lebat.

Tapi, kami mesti lihat aurora hari ini.

Ini hari terakhir kami di sini.

Tiada gunanya awak merayu pada saya.

Awak patut merayu pada dia.

Siapa?

Tuhan.

Tiada kereta, hanya ada kereta luncur anjing.

Biarpun mereka sudi pinjam kepada kita,

saya juga tak tahu pandunya.

Jika tak boleh pergi hari ini,

kita boleh tinggal di sini sehari lagi.

Saya hanya ada hari ini.

Kenapa?

Tiada apa-apa.

Mesej dari wanita lain?

Bukan.

Sebenarnya, saya berusia 30 tahun selepas hari ini.

Awak baru berusia 30 tahun?

Apa maksud awak?

Maksud saya, awak kelihatan macam 20 tahun.

Jangan curi tengok.

Dah siap?

Hampir siap.

♫ Selamat hari jadi ♫

♫ Selamat hari jadi ♫

Ini makanan yang paling serupa dengan kek yang saya boleh jumpa.

Cepat buat hajat. Hajat pada 30 tahun sangat berkuasa.

♫ Selamat hari jadi ♫

♫ Selamat hari jadi ♫

Apakah hajat awak?

Saya harap,

awak boleh nampak aurora.

Mana ada orang buat hajat untuk orang lain?

Itu kerana

hajat saya sudah tertunai.

Apakah hajat awak?

Saya...

Menjadi teman lelaki awak.

Siapa kata saya ialah teman wanita awak?

Bukankah pagi tadi saya beritahu awak kita dah berpisah?

-Maaf. -Maaf.

Apa kata macam ini?

Saya akan beri awak satu peluang lagi.

-Pikat saya sekali lagi. -Apa?

Berpura-pura kita tak kenal. Kemudian, awak datang berbual dengan saya.

Saya tak dapat lakukannya.

Saya tak pandai, saya takkan berjaya.

Bagaimana awak pikat saya sebelum ini?

-Saya curahkan banyak usaha. -Berusaha lagilah.

-Cepat, saya dah bersedia. -Okey.

Tunggu sebentar.

Xi Man.

Boleh awak serius sikit?

Bagaimana awak tahu nama saya?

Awak mungkin tak kenal saya.

Tapi, sudah lama saya perhatikan awak.

Saya akan potong markah awak.

Saya tahu orang macam saya

kelihatan macam lelaki miang

biarpun saya hanya pandang sekilas wanita cantik macam awak.

Tapi,

saya tak sangka

saya akan jatuh cinta pada wanita macam awak.

Sebelum ini,

ibu saya beritahu saya

jika nak cari teman wanita,

saya harus cari wanita yang montel.

Sebab dia lebih subur.

Ternyata awak tak menepati syarat itu.

-Apa maksud awak? -Biar saya habiskan kata-kata saya.

Setiap kali saya nampak awak senyum,

jantung saya

berdegup dengan pantas.

Saya selalu rasa

hidup saya akan berlalu begini saja.

Kusam dan membosankan.

Dulu,

saya tak faham

kenapa banyak orang suka mengejar

perkara bahaya yang membuatkan jantung mereka berdegup kencang.

Saya tak faham orang yang panjat Gunung Everest.

Apakah sebab yang mendorong mereka ambil risiko yang begitu besar

dan buat sesuatu yang tiada hasil?

Selepas bertemu dengan awak, baru saya faham

mungkin saya bukan tak berani mengambil risiko,

saya cuma tiada sebab untuk ambil risiko.

Zhao Xi Man.

Jatuh cinta pada awak

ialah perkara paling berbahaya yang saya buat seumur hidup ini.

Ini mungkin satu kesilapan.

Tapi, saya tetap nak cakap.

Awak

ialah Gunung Everest saya.

Bukankah awak kata

awak tak tahu nak pikat wanita?

Salji dah berhenti! Mari kita menyanyi!

Mari kita pergi.

Hari ini hari jadi awak, saya mahu hajat awak tertunai.

Tapi, tiada kereta ke sana.

Kita masih ada kereta luncur salji dan anjing.

Saya tak pandai pandunya.

Siapa yang kata nak ambil risiko tadi?

Ia boleh lari sejauh mana?

Saya tak tahu.

Sejauh mana ia boleh lari?

-Kita pergi sejauh yang ia boleh pergi. -Mana ialah arah utara?

Tak payah peduli. Biar ia lari sendiri!

Okey!

Satu, dua.

Saya dah tak larat tariknya.

Tak mengapa, biar saya tarik awak.

Saya suruh awak biar anjing lari sesuka hati mereka,

bukannya lepaskan anjing-anjing itu.

Kenapa awak lepaskannya?

Saya tak faham apa maksud awak tadi?

Anjing-anjing itu dah lari selepas awak lepaskannya.

Bukankah anjing ialah kawan yang paling setia bagi manusia?

Tak mengapa, awak masih ada kawan yang setia.

Benar?

Ada jalan di depan.

Jika kita ikut jalan ini, kita mungkin terserempak dengan kereta.

Tiada orang yang dungu macam kita.

Kita berada di destinasi terakhir kita untuk hari ini,

mengembara di hutan salji.

Apa perbezaannya dengan China Utara?

Biar saya nyanyikan sebuah lagu.

Lihatlah depan kamu. Itu ialah kereta luncur anjing?

Itu bukan anjing, tapi manusia.

Tolong!

Penduduk Finland yang rajin dan berani melambai tangan ke arah kita.

Mereka lambai balik pada kita.

Tolong!

-Tolong! -Helo!

Apa maksud itu?

Saya hanya faham ini saja.

Maksudnya mungkin ada

beruang muncul di kawasan sini.

Apa?

Saya dah tak peduli lagi.

Kita serahkan saja kepada nasib.

Bertabahlah sikit.

Beruang mungkin dah tidur pada waktu ini. Bertahanlah.

Takkan awak tak tahu kita akan rasa sangat lapar

apabila dah hampir dengan waktu tidur?

Nampaknya Dia tak mahu kita

nampak aurora hari ini.

Wah!

-Santa Klaus dah datang. -Itu beruang!

Kawan-kawan!

Apa yang kamu buat di sini?

Cuaca sekarang sangat sejuk.

Kamu tahu betapa bahayanya situasi kamu tadi?

Kalau bukan kerana kami nampak anjing-anjing itu,

kamu mungkin tak dapat keluar dari tempat ini.

Saya dapat rasanya awak curi pandang saya.

Tanyalah apa yang awak nak tanya.

Bukannya perkara penting.

-Tapi... -Apa?

Bukankah kerja awak sebagai Santa Klaus dah tamat?

Apa maksud awak?

Ini hidup saya.

Saya sangka Santa Klaus ialah satu peranan saja.

Ibu juga satu peranan.

Ibu awak akan ambil cuti?

Okey, betul cakap awak.

Awak nak buat apa sekarang?

Saya hanya keluar untuk tenangkan diri.

Kami akan pergi ke lawatan sauna kami.

Lihat belakang awak.

Mari minum!

Kamu datang sini untuk lihat aurora, betul tak?

Saya tak pasti kita boleh nampaknya hari ini atau tak.

Jangan risau, tempat ini takkan mengecewakan awak.

Ya.

[Anda mungkin nampak aurora di kawasan berdekatan.]

Aurora.

Aurora.

-Aurora. -Aurora?

Apa?

Apa yang berlaku?

Aurora.

Jika kamu nak lihat aurora,

panjat bukit itu. Ada sebuah menara di sana.

-Di sana? -Ya.

Okey, mari kita pergi lihat aurora.

Aurora!

Aurora.

-Inilah menara itu. -Aurora.

Aurora.

Itu ialah aurora.

Cuma ia berselindung di sebalik awan.

Saya nampaknya.

Awak nak buat hajat kepada aurora?

Saya dengar, aurora boleh menunaikan hajat.

Tak perlu.

Sebab hajat saya dah tertunai.

Terima kasih.

-Kamu nampak aurora? Bagaimana? -Ya.

Kamu nampak aurora atau tak, itu tak penting.

Paling penting adalah nikmati saat sekarang.

Macam kami.

Saya rasa kita saja yang pernah lihat Santa Klaus berbogel.

Mungkin bukan, Puan Santa Klaus pasti pernah lihat juga.

Awak dah pandai bergurau.

Tapi, dia pasti tak nampak begitu ramai Santa Klaus bogel.

Macam yang saya kata, nikmati masa sekarang.

Apa yang awak buat?

Saya tak mahu awak ada penyesalan hari ini.

Hei!

Saya datang!

Jangan buat begitu.

Jangan!

Jangan!

Kawan.

Apa yang awak buat? Cepat keluar.

Awak tahu betapa bahayanya terjun ke dalam tasik beku?

Awak perlu masuk ke dalam bilik sauna dulu.

Saya tahu.

Saya cuma tak mahu ada penyesalan.

Awak ada teman wanita yang baik.

Biarpun awak tak jaga diri awak,

awak patut fikir tentang dia.

Saya sangka saya akan mati tadi.

Banyak perkara yang melintas dalam fikiran saya.

Apa yang awak fikirkan?

Sudikah awak berkahwin dengan saya?

Kenapa awak bercakap dalam bahasa Inggeris?

Kenapa awak juga berbahasa Inggeris?

Ya.

Bagus!

Zhao Xi Man.

Sudikah awak...

Ya, saya sudi.

Tak mengapa. Saya ada lagi.

Tiada orang bantah, kan?

Tiada.

Itulah lagunya.

Lagu itu.

Lagu kesukaan awak.

Boleh beri saya CD itu?

Sudah lama dia cari CD itu.

Saya hanya ada satu koleksi CD ini.

Kenapa saya patut beri awak?

Sebab saya berpakaian macam Santa Klaus?

Tak, sebab saya percaya awak ialah Santa Klaus yang sebenar.

Itu jawapan yang bagus.

Boleh beri saya pemain CD itu juga?

Dan juga bekas itu.

Saya dah tak ingat.

Kita pernah bercium, kan?

Kenapa awak ambil masa lama sangat, Dou Peng?

[Terima kasih, Abang Fei Li.]

Kenapa?

Sebenarnya,

saya nak beritahu awak sesuatu.

Hubungan kita

tak sampai ke tahap ini.

Bukankah awak kata kita dah hampir bertemu dengan ibu bapa kita?

Patutlah awak tak berani pandang mata saya.

Saya bukan Dou Peng.

Teman lelaki awak ialah Dou Peng. Tapi,

saya bukan Dou Peng.

Apa maksud awak? Awak sedang bergurau?

Saya tak bergurau.

Kalau begitu, siapa awak?

Nama saya Fei Li.

Saya bekerja di syarikat yang sama dengan awak.

Saya memang suka awak.

Saya tak sangka inilah kesudahannya.

Saya hanya ada masa sehari.

Bagaimana awak tahu tentang tanda lahir saya?

-Apa yang awak buat pada saya? -Tak

Saya tak buat apa-apa.

Saya hanya tersalah masuk bilik sauna.

Saya tak buat apa-apa pada awak.

-Saya hanya ternampak belakang awak. -Keluar.

Dengar penjelasan saya, Xi Man.

Jangan sentuh saya, keluar!

Keluar.

-Xi Man. -Awak tak nak keluar?

Xi Man, dengar cakap saya.

-[Helo?] -Helo, awak ialah Dou Peng?

[Awak ialah...]

Saya ialah Zhao Xi Man.

Awak ialah Dou Peng?

[Awak ada masalah dengan kerja?]

[Saya bercuti sekarang, boleh awak tunggu hingga saya kembali ke pejabat?]

Apa maksud awak tentang kerja?

Awak ialah Dou Peng?

[Okey, saya akan baca kontrak dalam komputer saya sekarang.]

[Tunggu sebentar.]

Kontrak apa?

Saya hanya nak tahu, adakah awak teman lelaki saya?

[Xi Man, saya bersama keluarga saya sekarang.]

[Boleh kita bercakap tentang ini selepas saya kembali ke pejabat?]

Apa maksud awak?

[Ayah sedang bercakap dengan siapa?]

[Dou Dou, ayah sedang bekerja. Boleh awak pergi tidur dengan ibu?]

[Saya tak nak tidur, saya nak main dengan ayah.]

[Maaf, saya akan telefon awak nanti.]

Helo?

Apakah hubungan

saya dengan dia?

Beritahu saya.

Beritahu saya.

Beritahu saya.

Awak juga tak mahu begitu.

Kamu berdua menjadi rapat kerana kerja.

Asalnya, semua orang sangka ini ialah percintaan dalam pejabat.

Dia keluar bersama bos lagi.

Ini kali ketiga dalam minggu ini.

Komputer riba Presiden Dou selalu ranap, tolong periksanya.

Kebanyakan daripada kami hanya berpura-pura tak tahu.

Dia tipu saya, betul tak?

Saya tak tahu dia dah kahwin atau belum.

Saya tak tahu

dia ada keluarga

dan seorang anak.

Mulanya, dia mahu rahsiakan daripada awak.

Tapi, kebenaran terbongkar jua.

Jadi, dia beritahu awak hubungan dia dengan isterinya dah renggang

dan mereka akan bercerai.

Saya tak hancurkan rumah tangga orang lain, kan?

Ya, awak tak buat begitu.

Dua hari lalu,

isteri dia tiba-tiba datang ke Finland.

Baru awak tahu bahawa hubungan mereka sangat mesra.

Isteri dia mengandung lagi.

Kenapa dengan awak?

Dou Dou akan jadi kakak tak lama lagi.

Sudah empat bulan.

Tahniah.

Tahniah, Presiden Dou dan kakak ipar.

Bagaimana dengan saya?

Awak

beredar tanpa kata apa-apa.

Awak tak buat apa-apa.

Awak sangat sedih.

Awak kemurungan.

Jadi, saya melancong sendiri

dan pergi bermain ski.

Sebenarnya, awak pergi daki bukit.

Bukan bermain ski.

Itu bukan satu kemalangan.

Kenapa boleh jadi begini?

Kenapa tiada orang beritahu saya

ini tindakan yang salah?

Mungkin

ini salah.

Tapi awak lebih rela cederakan diri

sebab mencintai dia.

Sebenarnya, kita sama saja.

Kita menjadi orang yang kita benci

kerana orang yang kita suka.

Kita ada Gunung Everest sendiri.

Awak ialah penakut.

Masa itu,

kenapa awak berani tipu saya bahawa awak teman lelaki saya?

Awak pernah kata bahawa

aurora akan tunaikan hajat kita.

Hari itu, saya ternampak aurora.

Mungkin itu ialah kapal terbang.

Saya buat hajat padanya.

Saya harap boleh menjadi teman lelaki awak untuk sehari.

Semestinya,

saya berani tipu awak sebab saya minum arak dalam bilik doktor.

Kenapa awak hanya berharap untuk sehari?

Awak tak tahu perlu lebih berani semasa buat hajat?

Saya hampir gagal biarpun sehari.

Tapi, apa gunanya awak hanya berharap untuk sehari?

Mungkin saya akan lupakan segalanya esok.

Tapi, saya akan ingat selamanya.

Ini sangat sukar untuk awak.

Saya minta maaf.

Tak mengapa.

Apa pun,

saya sangat gembira hari ini.

Ia mungkin

lebih indah daripada hidup saya yang sebenar.

Tapi, awak harus berjanji.

Jangan tipu saya lagi.

Okey.

Saya sangka saya tak dapat carinya.

Ini cuma sekeping CD.

Sudah lama awak cari CD ini.

Saya mahu

hadiahkannya kepada awak.

Jika awak suka sesuatu,

awak harus pegangnya.

Ciuman ini adalah untuk Fei Li.

Saya dah berpisah dengan Dou Peng.

Apa?

Saya tak mahu terus macam ini lagi.

Tapi, awak akan lupanya esok.

Awak boleh ingatkan saya tentang ini.

Dalam realiti, orang macam saya

dan wanita macam awak

takkan bersama.

Awak akan takut pada saya.

Apa yang patut saya buat?

Lupakan saja hari ini?

Ya.

Saya ada satu cara.

Bangun.

Zhao Xi Man yang berusia 28 tahun.

Dengar cakap saya.

Saya ialah awak yang berusia 24 tahun.

Hari ini

ialah tiga hari bulan Januari, 2020.

Apabila awak tonton video ini esok,

awak mungkin dah lupakan awak yang berusia 24 tahun.

Tapi, awak harus ingat lelaki ini.

Mungkin

awak rasa dia tak cukup kacak

atau tinggi.

Tapi awak harus ingat.

Dia ialah lelaki yang paling cintai awak di dunia ini.

Jika dia datang berjumpa dengan awak,

awak harus beri dia peluang.

Jika dia tak setuju,

tunjukkan ini kepada dia dan dia takkan dapat menafikannya.

Mungkin

saya takkan lupakan hari ini

semasa saya bangun esok.

Hai.

Maafkan saya.

Awak tahu bagaimana saya pulang ke hotel semalam?

Kawan awak yang bawa awak balik.

Kawan saya?

Awak tahu nama dia?

Maaf, saya tak tahu.

Bas ke lapangan terbang sudah nak bertolak.

Sila naiki bas sekarang.

Okey, terima kasih.

[Panggilan tak dijawab dari "sayang"]

[Padam Pemberitahuan]

Xi Man, awak ada pergi lihat aurora di Kampung Santa Klaus?

Tak, saya duduk dalam hotel sepanjang hari.

Membazir saja.

Hantar kepada saya gambar kita di Finland.

-Saya sedang tunggu gambar awak saja. -Okey.

Hantar kepada saya menerusi WeChat.

Saya akan hantar gambar asal kepada awak, lebih mudah.

Abang Li Kuai, awak ada kabel?

Awak boleh cari di meja Fei Li.

Kenapa dia tiba-tiba letak jawatan?

Menyusahkan.

Terima kasih.

Xi Man, mereka kata hari ini hari terakhir awak di sini.

Ya, saya dah hantar surat letak jawatan.

Saya akan balik selepas hantar gambar kepada awak.

Kita tak boleh biar orang lain nampak gambar yang hodoh ini.

Ini video apa?

Zhao Xi Man.

Bukankah awak kata tak pergi ke Kampung Santa Klaus?

Maaf, awak ada maklumat pengirim ini?

Tak.

Mungkin ini hadiah dari Santa Klaus.

Biar saya periksa yang saya pula.

-Mana lelaki sebelum ini? -Dia dah letak jawatan.

Bukankah dia rakan sekerja awak? Kenapa tanya saya pula?

[Kita baru terjun ke dalam tasik beku tadi.]

[Lihat. Sebenarnya, ia taklah sejuk sangat.]

[Awak sejuk tak?]

[Jangan rakam saya saja, cepat rakam aurora.]

[Lihat, aurora di belakang awan itu pasti sangat cantik.]

[Awak tahu tak?]

[Kami duduk dalam van bersama dengan ramai Santa Klaus tadi.]

[Kami juga panaskan badan di tepi unggun api.]

[Inilah hari paling gembira dalam hidup saya.]

Xi Man.

Awak okey?

Kenapa awak menangis?

Saya okey.

Saya cuma tak tahu kenapa saya ketawa dengan begitu gembira.

Xi Man.

Saya ada kerja nak dibuat, saya pergi dulu.

Kenapa awak menangis?

Saya dengar, awak dah letak jawatan.

Boleh kita berbual?

Saya tak patut tinggalkan awak di Finland.

Kita ke sana lagi tahun depan, okey?

Kita pergi berdua.

Kita pergi lihat aurora bersama.

Tak perlu, saya dah lihatnya.

-Xi Man. -Saya dah letak jawatan.

Xi Man, awak nak ke mana?

Jangan hubungi saya lagi.

Xi Man.

[Zhao Xi Man.]

[Saya harap awak boleh lupakan semua kesedihan]

[dan hanya ingat kegembiraan dalam hidup awak.]

[Saya ialah awak yang berusia 24 tahun.]

[Hari ini]

[ialah tiga hari bulan Januari, 2020.]

[Apabila awak tonton video ini esok,]

[awak mungkin dah lupakan awak yang berusia 24 tahun.]

[Mungkin]

[awak rasa dia tak cukup kacak]

[atau tinggi.]

[Tapi awak harus ingat.]

[Dia ialah lelaki yang paling cintai awak di dunia ini.]

[Jika dia datang berjumpa dengan awak,]

[awak harus beri dia peluang.]

[Jika dia tak setuju,]

[tunjukkan ini kepada dia.]

[Saya pula]

[selaku manusia alatan,]

[saya patut sembunyikan diri]

[selepas merasai kegembiraan semasa diperlukan ini.]

[Padam Video]

[Sebenarnya,]

[saya patut biar dia lupakan segalanya.]

[Anggaplah semuanya tak pernah berlaku.]

[Tapi, saya mahu dia ingat senyumannya pada hari itu.]

[Sebab itu ialah kegembiraan]

[dalam hati awak]

[yang telah lama hilang.]

[I Remember]

Saya tak dapat pulihkannya.

[Shanghai, Musim Luruh, 2020]

Awak tak perlu periksanya dulu?

Saya boleh lihatnya dengan mata.

Bagi saya satu sebab awak tak dapat pulihkannya.

Rakan sekerja saya di Beijing beritahu saya

awak dapat pulihkan semula fail dalam komputer dan telefon yang telah hilang.

Awak takkan faham.

Ini ada kaitan dengan ruang simpanan.

Pemacu flask dan pemacu keras adalah sangat rumit.

Awak takkan faham.

Pemacu keras sama macam otak manusia.

Peranti simpanan ini sama macam korteks serebrum manusia.

Fail yang hilang sama macam sesuatu yang awak lupa.

Tapi, lipatan kortikal masih ada di sana.

Awak boleh aktifkannya dengan perangsang.

Awak akan faham

asalkan ada otak.

Mungkin saya boleh minta jurutera.

Tuk guru!

Saya bukan bercakap tentang awak.

Fei Li!