Original subtitles

Weet jij wat Peter wil? - Bang voor concurrentie?

Als hij maar weet dat ik nu de baas van het restaurant ben.

Klootzak.

Ga je stoppen als jurist? - Dat was toch niets voor mij.

Zou jij mij terug willen als restaurateur?

Wat vindt Gustaf?

Dit is een contract waar jij jouw deel van het restaurant aan mij afstaat.

Daar zal ik in geen honderd jaar mee akkoord gaan.

Ik wil dat mijn kinderen gelukkig worden. - Dat word je als je zelf mag beslissen.

Jouw misbruik moet onderzocht worden. - Hoe bedoel je? Welk misbruik?

Hou op, Nina. Wat moet er nog allemaal gebeuren voordat je wakker wordt?

Wie stemt ervoor dat Margareta Nilsson voorzitter wordt?

Je heb jezelf in deze situatie gebracht.

Je moet je leven op orde brengen voor het te laat is.

Hier is hij dan. Djurgårdskällarens nieuwe plaatsvervangende chef-kok.

Ik moet het weten, Calle. Zie je haar weer? Nina.

Ik denk de hele tijd aan hoe het zou zijn als wij samen waren.

Ik blijf altijd van jou houden.

Beslis zo snel mogelijk, als je tussen hen moet kiezen.

Het beste voor het restaurant is misschien het ergste voor mijn familie.

Bedankt voor de foto's. - Proost. Op de toekomst.

Ik wil drie dingen zeggen. Eén: Gustaf stopt als restaurateur.

Twee: Ik zal hem opvolgen. Drie: Ik heb deze plek gemist.

Kunt u uw kin nog iets optillen, meneer Löwander? Nog iets.

Ja, geweldig. Hou de factuur iets meer omhoog.

Dit voelt heel onnatuurlijk. - Het ziet er geweldig uit. Eén, twee, drie.

Zo, geweldig. Bedankt. - Binnen.

De premier is er. De restaurateur wil misschien een paar woorden wisselen?

We zijn klaar.

Mogen we foto's maken van u en de premier?

Vraag het aan Erlander. - Hoe ziet...

Een ogenblik.

Meneer de premier. Meneer en mevrouw Gahn, goed om u hier weer te zien.

Vecko-Journalen is hier voor een reportage.

Mogen ze foto's maken? - Vooruit dan maar.

Bedankt. We zullen u niet meer storen. Een fijne avond verder.

Wilt u op kantoor verder gaan? - Roos.

Loop maar even met mij mee.

Met Löwander. - Kom je zo naar beneden?

Ik ben onderweg. - Ze blijven maar aan me klitten.

Ik ben onderweg. - Mooi. Dank je.

Oké. Eén, twee, drie. Kijk.

Vijf jaar geleden heb ik een crisis doorgemaakt, zou je kunnen zeggen.

Maar Calle was er de hele tijd voor me.

Toen zijn we getrouwd.

Nog een paar minuten. Ik weet het. Nog een paar minuten.

Doet u nog altijd de DK Club?

Ja, met mijn broer. Wij doen het hele restaurant.

We hebben grootse plannen.

THE RESTAURANT

DEEL 11 HET KERSTGESCHENK

Blijf daar.

Daar. Goed zo.

Prachtig. - Nee, dit wordt belachelijk.

Ik moet even kijken waar mama is.

Ik ben Ester. Peters vrouw.

U kunt Peter fotograferen op zijn kantoor, dan kan ik daar even langskomen.

We hebben al foto's van Peter op zijn kantoor.

Het is zo'n fantastisch verhaal. Nina en Calle, wat een sprookje.

Ja, het is mooi. Echt.

Mevrouw Svensson, uw dochter...

Mevrouw Löwander. Ik ga mijn eigen achternaam houden.

Iedereen kent mij als Nina Löwander, dus dat was makkelijk.

Is uw dochter hier ergens? - Zij is in Skåne bij haar vader.

Wanneer komt ze terug?

Ze woont daar.

Woont uw dochter bij haar vader?

Ik heb ook een kind uit een eerder huwelijk. Een zoon.

Ik begrijp het.

Mama.

Mama?

Hallo?

Wat is er gebeurd? - Ik heb pijn.

Ik bel dokter Boman wel. - Nee, Peter...

Ik kom zo terug, mama.

Had ik maar bekend dat ik een slechte moeder ben.

Nina, hou op. Dat is niet waar, en dat weet je.

Dat dacht die journaliste anders wel.

Heb je Erik gesproken? Komt Christina met de kerst?

Hij weigert iets te laten weten, zoals altijd.

Ik mis haar.

Nina, er is iets gebeurd met uw moeder.

Ik ga nergens heen. - Waarschijnlijk is het vaatkramp.

Ik kan soms druk op de borst voelen, maar dat gaat altijd vanzelf over.

Hoe ernstig is vaatkramp? - Op zich is het niet gevaarlijk...

maar als het vaker voorkomt, is er een grotere kans op een hartinfarct.

Ik pak je jas.

Ik laat me niet dwingen om naar het ziekenhuis te gaan.

Ik kom morgen naar u toe, dokter Boman, dan kunt u mij onderzoeken.

Maar nu wil ik hier blijven om uit te rusten.

Goed, afgesproken.

Bedankt.

Mama, weet je zeker dat het goed gaat? - Ja, ik...

Ik zou willen dat je Gustaf haalt.

Is Margareta allergisch voor knapenkoren?

Dit is zo mooi.

Wat mooi. Mooie stoet.

Wat mooi...

Pardon, ik zou graag wat koffie willen bij het dessert.

Dit is Margareta Nilsson. We hebben elkaar ooit ontmoet...

vanwege een arbeidsconflict in het restaurant.

Dat u dat nog weet. - Dat heeft indruk gemaakt.

Bent u nog voorzitter van de vakbond? - Ja.

Dit is Svante Gahn, architect.

Britt Gahn, voorzitter van de S-vrouwen.

Dat weet ik. We zijn er blij mee u als gast te mogen ontvangen.

Aangenaam.

Meer varkenspootjes.

Twee Lyckholms voor de heren? - We nemen ook nog een Skåne aquavit.

Ik herken u. - Ja, jullie waren hier eergisteren, toch?

Werkte u niet bij Djurgårdskällaren? - Klopt.

Verkocht u voedselbonnen? Zat u vast? - Ik ga uw drankje halen.

Dat is niets om je voor te schamen.

Gustaf...

Wat doe jij hier?

Mama is ziek. Ze heeft vaatkramp, en ze wil graag dat je even langskomt.

Nu? - Het liefst wel.

Is het ernstig? - Niet levensbedreigend, maar...

Dan heb ik helaas geen tijd. - Mama vraagt het je, Gustaf.

Ik ben haar niets verschuldigd. Jou ook niet.

Verdomme.

Godverdomme.

Lieve help.

Helga, hoe voel je je? - Beter.

Ik ken dokter Jerstad, een van de beste cardiologen, in het Karolinska.

Hij kan je morgen wel ontvangen. - Dank je, maar ik ga naar Boman.

Lief van je.

Heb je hem gevonden? - Ja, maar hij komt niet.

Waarom niet? - Hij heeft het druk met het restaurant.

Hoe kun je dat zeggen? - Omdat hij aan het werk is.

We kunnen morgen toch met hem praten?

Ik wil het zo niet hebben.

Lieverd, mag ik even met mama en Nina alleen praten?

Natuurlijk.

Bedankt. - U ook bedankt.

Tot ziens.

Gustaf...

Kom even zitten.

Het spijt me. Normaal drink ik nooit onder werktijd.

Dat geeft niet.

Ik ben Stockholms gelukkigste restaurateur, omdat ik jou in dienst heb.

Bedankt, dat is fijn om te horen. - Proost.

Ik weet niet hoe je het doet. De sfeer wordt gewoon anders als jij er bent.

Dat was papa's stokpaardje. Glimlachen, en een slecht humeur verbergen.

Anders merken de gasten dat meteen.

Waarom ben je niet meer bij DK dan?

Ik ben buitenspel gezet door mijn broer. Hij heeft moeder aan zijn kant.

O jee. Dat komt in de beste families voor.

Ja. Ik had heel mijn ziel in dat restaurant gestopt.

Heb je jouw aandeel verkocht?

Nee, maar ik heb niets meer met de praktijk te maken.

Jou als deeleigenaar houden en je vaardigheden niet benutten...

dat is misdadig.

Bedankt, Bojan. Dat is fijn om te horen.

Proost, Gustaf. Jij bent geknipt voor het restaurantwezen.

Dus je wilt Oscarshof kopen? - Ja.

Waar Gustaf werkt?

Zo krijgen we hem ook weer binnenboord.

Hij wordt verantwoordelijk voor de ontwikkeling.

Hij zal het zien als een poging om macht over hem te krijgen.

Ik heb gehoord dat Oscarshof slecht draait...

dus we kunnen het goedkoop krijgen. De locatie is mooi, evenals het gebouw.

Gustaf zal het zien als een oorlogsverklaring.

Dat is het absoluut niet.

Dit is een eerlijke poging tot een handreiking.

Om Bojan, die al eeuwen in deze branche werkt dat te horen zeggen:

'Je bent geknipt voor het restaurantwezen.'

Ze heeft gelijk.

Ik heb moeder nog nooit zoiets horen zeggen.

Zo is zij gewoon.

Maar ik heb het ook tegen je gezegd. - Dat weet ik.

Dat weet ik, Astrid.

Goedemorgen.

Goedemorgen. - Goedendag.

Goedemorgen.

Margareta, iemand aan de telefoon vroeg naar je. Ene Gunnar Wegetoft.

Hij wil met je in contact komen.

Hier is het telefoonnummer. - Bedankt.

We hebben meer kool nodig. - Hans-Erik, meer schol.

Sorry, chef? Wat zei u? - Meer schol.

Waar wacht je op?

Calle? - Ja?

Er is meer kool nodig in de keuken, maar de chef-kok hoorde 'schol'.

Wat moet ik doen?

Pak ze allebei maar.

'Nina Löwander is de architect van de zeer populaire DK Club...

een instituut in het uitgaansleven van jong Stockholm.

Haar man, Carl Svensson, is kok en een snel stijgende ster...

aan Stockholms kroegenfirmament.'

Ik lijk heel onnatuurlijk. - Nee, je bent mooi.

Wat doen we daar?

Je ziet er knap uit.

Nina en Calle staan op elke bladzijde.

Ja, maar ik sta er ook ergens tussen.

Ja, je hebt een halve pagina. Dan volgen er vijf met Nina en Calle.

Hier vertelt ze wat ze met het restaurant gaat doen.

'We hebben grootse plannen, vertelt Nina Löwander.'

Ze gaan een bar neerzetten. Leuk. Hebben jullie erover gepraat?

Die komt er niet.

Gun? - Ja?

Karin moet slapen. Anitha, ga jij ook maar mee naar boven.

Ik wil voortaan meepraten over het restaurant.

Geen echtgenotes, dat weet je. - Ik heb economie gestudeerd.

Ik heb lang in het restaurant gewerkt. - Ik weet het, schat.

Het kan toch geen kwaad als ik erbij zit?

Dat kan geen kwaad.

Wat een verschrikkelijke foto's. - Nee, hoor.

Kijk hem naast de premier staan. 'Restaurateur Peter Löwander.'

Wat denkt u ervan, dokter Boman?

Ik heb een collega geraadpleegd, een hartspecialist.

We hebben ontdekt dat u een aangeboren hartritmestoornis hebt.

Gaat u even zitten, mevrouw Löwander.

Ik wil u niet laten schrikken...

maar deze afwijking in combinatie met de vaatkrampen kan ernstig zijn.

Hoe ernstig? - Levensbedreigend.

Daarom is het uitermate belangrijk...

Heb je tijd om te praten? - Nee, we gaan over een halfuur open.

Het duurt niet lang. - Vooruit dan, heel even.

Wil je niet weten hoe het gaat? - Hoe gaat het?

Het gaat wel, gezien de omstandigheden.

Tegen de vaatkramp heeft dokter Boman nitroglycerinepillen voorgeschreven.

Willen jullie komen met kerst? - Op die vraag weet je het antwoord al.

Gustaf, het is bijna vijf jaar geleden.

We zouden weer normaal met elkaar moeten kunnen omgaan.

Zouden we dat? - We zijn nog steeds familie.

Ik heb Vecko-Journalen gelezen.

Ik dacht dat ik geen deel meer uitmaakte van de familie.

Er staat geen woord bij over mij.

Jullie hoeven niet lang te blijven. Een uurtje maar.

Nee, dank je, mama.

Je droomt elk jaar van kerst met de hele familie, maar dat gebeurt niet.

Je kunt er toch tenminste over... - Ik moet verder werken. Dag.

Roos, jij hoeft vanavond niet af te sluiten. Ik doe het wel.

Begrepen.

Kijk eens, dames. Alstublieft.

Oberkelner? Telefoon voor u. - Wie is het?

Meneer Löwander.

We hebben die jaren allebei domme dingen gedaan.

Ik vind dat het tijd is om de strijdbijl te begraven.

We winnen er beiden iets mee als we samenwerken.

Zoals ik zei, er is iets wat ik met je wil bespreken.

Maar eerst...

De negatieven zitten er ook bij. Voor zover ik weet zijn er geen andere foto's.

Zoals je weet wil DK een grote som geld investeren.

Oscarshof lijkt mij een interessante optie.

Wil je Oscarshof kopen? - Ik wilde eerst jouw mening horen.

Zal ik dan op zoek gaan naar een andere baan?

Als we dit doen, doen we het samen. Dat is het hele punt.

Maar het wordt jouw zaak. Dat vinden we allemaal.

Hoe bedoel je, mijn zaak?

Jij zou de restaurateur worden. - Wie zou het laatste woord hebben?

Grote besluiten nemen we met de hele familie. Zo is het altijd al geweest.

Maar het zou jouw project worden.

Ik zal erover nadenken.

Met Rehnskiöld. - Dag, met Nina.

Hoe is het? - Goed.

Heb je al nagedacht over hoe we het doen met Christina met de kerst?

Ze viert hier kerst.

O ja?

Dat wil ze zelf.

Erik, alsjeblieft.

Ik wil gewoon dat we elkaar leren kennen. Wil jij dat niet?

Je maakt keuzes in het leven, Nina, en wij waren niet jouw keuze.

Dat was geen keuze. Ik werd ziek.

Na alles wat ik haar had aangedaan, had ze geen baat bij een voogdijconflict.

Ze heeft het goed bij jou en daarvoor ben ik je dankbaar.

Ik wil haar gewoon zien.

Ik ga met de kerst toch een paar dagen naar Stockholm. Dan kan ze mee.

Dank je wel.

Dat betekent veel voor mij. - Mooi. Dag.

Ik denk er al lang aan om je op te zoeken om mijn excuses aan te bieden.

Excuses aanvaard. - Dat klonk niet helemaal gemeend.

Dat verandert niets aan wat er gebeurd is.

Ik heb mijn ouderplicht verzaakt. Ik weet niet hoe ik het moet uitleggen.

Ik werd ver van huis gelegerd, ver bij mijn vrouw vandaan.

Het was alsof ik in een bubbel zat. De echte wereld verdween gewoon.

Maar ik had natuurlijk de verantwoordelijkheid moeten nemen. Ik...

Je hebt je excuses aangeboden. Wilde je nog iets anders?

Hoe heet hij?

Uno.

Ik wil hem zien. - Nee.

Margareta... - Nee.

Mijn vrouw en ik zullen nooit kinderen krijgen.

Uno is mijn enige kind.

Ik was twintig toen je me zwanger maakte.

Je hebt toen erg duidelijk gemaakt dat dat mijn probleem was.

Het spijt me. - Toen hadden we je wel nodig.

Maar nu lukt het ons prima met z'n tweeën.

Neem geen contact meer op met mij of met Uno.

Wat een muil. - Hou eens op.

Hier heb je wat te eten.

Wat heb je mooie, grote oren.

Ik durf te wedden dat jij beter hoort dan de chef-kok.

Wat zei je?

Wat zei je, verdomme? - Sorry. Het was een slechte grap.

Zeker. Als je zo doorgaat, kun je op zoek naar een andere baan.

Als iemand wat zegt over het gehoor van de chef...

laat ik diegene op staande voet ontslaan. Begrepen?

Mooi. Aan het werk.

Wat een feest hier, zeg. Is er iemand dood? Behalve hij dan.

Deze rollade wordt de beste ooit, ik voel het.

Hoe gaat het met de kool? - Goed. Wilt u proeven?

Gustaf gaat erover nadenken. - Hoe reageerde hij?

Hij was op zijn hoede, maar ik probeerde uit te leggen dat we het samen doen.

We moeten hem gewoon een paar dagen de tijd geven.

Ik heb het jaarverslag van Oscarshof bekeken.

Ze maken verlies, dus het is veiliger als jullie het overnemen.

Ik vind niet dat jij iets hierover te zeggen hebt.

Ester bood aan om dit te onderzoeken. Dat is toch goed?

Onze eega's staan hier toch buiten?

Ik ga me niet met besluiten bemoeien, maar ik heb bij Påhlmans gestudeerd.

Dat weten we allemaal wel, denk ik.

Ik ben ook voor jou ingevallen toen je ziek was.

Je was vast teleurgesteld dat ik terugkwam, nietwaar?

Ik heb ervaring binnen dit hele bedrijf.

Zo, nu even een andere toon, graag.

Sorry, ik zal stil zijn.

Graag, maar niet hierbinnen. Deze bijeenkomst is voor de eigenaren.

Zij heeft hier niets te zoeken. - Zij kan ons best hulp bieden, hoor.

Je had eerst met ons moeten praten. - Ja, dat had misschien gemoeten.

Dat had jij ook moeten doen voordat je dingen aan journalisten ging vertellen.

Een bar? Moet dit soms een kroeg worden?

Ze heeft me vernederd, en jij hebt me niet verdedigd.

Nee.

Lieverd... - Nee.

Nina ging te ver, daar ben ik het mee eens, maar jij ook.

Vind jij ook dat ik er niet bij mag zijn?

Jawel.

Met één ding had Nina gelijk. - Waarmee dan?

Ik vraag me af hoe het zou zijn als ze niet was teruggekomen.

Wij konden het prima zonder haar. - Ik hoef het niet te horen.

Nee, want je bent het met me eens, maar je wilt het niet toegeven. Toch?

Dat de techniek grote vooruitgang boekt...

zie je in de etalage van de speelgoedwinkel.

Verder is het nog altijd net zo moeilijk voor alle familieleden...

om een cadeau te vinden dat je kunt ruilen.

Ze zijn er.

Waarom doe ik dit altijd pas op het laatste moment?

Ga maar. Ik doe het wel. Ik regel het. Ga nu.

Vergeet het lintje niet. - Ik zal m'n best doen.

Dag, Christina. - Goedendag.

Ja... Dank je wel.

Erik vertelde dat biologie je lievelingsvak is.

Ja.

Dus ik dacht dat je dit misschien wel interessant zou vinden.

Ben je hier weleens eerder geweest? - Nee.

Kijk, wat een mooie beer.

Heb je het naar je zin op school? - Ja.

Heb je veel vrienden? - Een paar.

Hoe heten ze? - Ellen.

Als we thuiskomen, heb ik een kerstcadeau voor je.

Mag ik dat aan je geven, ook al is het nog geen kerst?

Wat is er?

Niets.

Heb je de kerstkaart van Lilly en Torun gezien?

Ja. Komt Lilly met kerst? - Nee, ik denk het niet.

Mis je haar? - Af en toe.

Tot straks. - Ja.

Wat doe je? - Ik moet ze toch paneren en bakken?

Het moet aspic worden. Wat begrijp je niet?

Het spijt me. - Hoe vaak moet ik het blijven zeggen?

Ik heb aan u gevraagd... - Dus nu is het mijn schuld?

Nee. Het spijt me.

Pak je spullen maar, Hans-Erik. Je bent ontslagen.

Chef, heeft u even? - Wat nu weer?

Kan het op uw kantoor? - Ja, maar wel kort dan.

Ja?

Ik wil niet dat u Hans-Erik ontslaat. - Dat vind je?

Vandaag en morgen is het kerstbuffet. Hij is nodig. Ook daarna nog.

Hij liegt tegen me waar ik bij sta. Moet ik dat zomaar laten gaan?

Uw slechte gehoor begint een probleem te worden, chef.

Ja, dat weet ik.

We kunnen duidelijker praten, nog een keertje vragen voor de zekerheid.

Afschuwelijk dat ik als een bejaarde moet worden behandeld.

Je mag blijven. - Dank je wel, Calle, dank je wel.

Doe net alsof er niks gebeurd is.

Weet je wat het is? Stukjes plastic waarmee je dingen kan bouwen.

Net als Meccano, alleen dan van plastic.

Even kijken...

Hoe is het met de kleine? - Ove. Met hem gaat het goed.

Hij is erg nieuwsgierig naar de Kerstman.

En met jou en Nina dan?

Prima.

Willen jullie geen kleintje? - We doen ons best.

Zal ik je helpen met tanden poetsen? - Ik ben klaar.

Kijken?

Wat mooi. - Dank je.

Welterusten. - Welterusten. Mag ik een knuffel?

Ik had beloofd om papa te bellen.

Natuurlijk. De telefoon staat in de woonkamer.

Ken je zijn nummer hier in Stockholm? - Ja.

Met Rehnskiöld. - Dag, papa. Met mij.

Dag, lieverd. Hoe is het? - Ik ga naar bed.

Papa, kun je me niet komen ophalen?

Dat kan niet. Ik kom morgenvroeg.

Het is niet leuk hier.

Drinkt mama? - Nee. Wat bedoel je met 'drinken'?

Waar zijn jullie geweest? - In een museum.

Was het leuk? - Nee. Kun je me echt niet ophalen?

Ik kom morgenvroeg. Ga nu slapen.

Welterusten.

Goedenavond. - Goedenavond.

Heeft u gereserveerd? - Ja, dat heb ik. Henriette Winter.

Ja, hier. Bent u met iemand anders?

Nee, ik ben alleen, dus u mag vanavond mijn cavalier zijn.

Ik zal m'n best doen.

Ik heb over DK gelezen in Vecko-Journalen.

Het lijkt erg populair te zijn.

Klopt. - Bedankt.

Zijn er vanavond bekende mensen?

Politici? Acteurs? Iemand van de koninklijke familie?

Vanavond geen leden van het koningshuis, mevrouw.

Juffrouw. Ik heb de ware nog niet ontmoet.

Beter gezegd, ik heb er zoveel ontmoet dat ik niet kan kiezen.

Wilt u alvast wat drinken? - Graag. Een Kaiser Franz, alsjeblieft.

Die ken ik niet.

Dat is een hoop cognac en nog meer champagne. Dat lukt u wel.

Ik zal een poging wagen.

Slaapt ze? - Ja.

Wat is er, lieverd? - Ze wil naar huis.

Dat kun je toch niet weten? - Jawel.

Dat zei ze tegen Erik aan de telefoon.

Alles is nieuw voor haar. Misschien is het de eerste keer dat ze niet thuis slaapt.

Ze heeft mij niet nodig. - Natuurlijk wel.

Ze weet het misschien nog niet, want ze kent je niet, maar ze zal het begrijpen.

Papa. - Dag, schat. Hallo.

Fijne kerst. - Fijne kerst.

Christina...

Het was heel fijn dat je hier was.

Jij betekent heel veel voor mij. Ik hoop dat je gauw weer terugkomt.

En een fijne kerst. - Fijne kerst.

Perfect. Ja, dat doen we. Ik zal u bellen.

Vrolijk kerstfeest trouwens. Bedankt.

Mag ik de kaneel? - Natuurlijk.

Wie was het? - Een zakenrelatie.

Zoals altijd heeft oma ons uitgenodigd. Misschien kunnen we er even heen.

Een paar uurtjes in de middag. Wat vinden jullie daarvan?

Je weet dat ik dat wil. - Ik vind het prima.

Prima. Dan doen we dat.

Hoe laat komen ze? - Rond twee uur.

Twee uur? Hoe moeten we alles warm houden tot twee uur?

Deze discussie voeren we elk jaar en het komt altijd goed.

Met Löwander.

Echt?

Dank je wel, Gustaf.

Gustaf, dit betekent ongelooflijk veel voor mij.

Ja, tot zo. Dag.

Ik heb nagedacht over het warm houden...

Wat zei hij?

Ze komen. - Dat is toch niks om over te janken?

Ik mag toch wel blij zijn?

Hoe gaan we het warm houden? - Stop met zeuren.

Het makkelijkste is dat jij hier blijft eten.

Ik blijf niet. - Waarom niet?

Wat ga jij dan doen dat zo ontzettend belangrijk is?

Heb je een afspraak?

Dat gaat jou toch niets aan? - Ik vraag het alleen.

Vreemd dat je me zelfs op kerstavond niet even met rust kunt laten.

Nina, ben je klaar?

Kan ik deze echt dragen?

Hij staat je prachtig.

Wat is er? - Ga zitten.

Fijne kerst. - De cadeaus doen we toch vanavond?

Ik kan niet langer wachten. - Oké.

Wat zou dit zijn?

Wat?

Meen je dit?

Ben je blij? - Heel blij.

Even kijken of oma hier is.

Kijk eens wat een lieve kinderen.

Welkom. Vrolijk kerstfeest. - IJscups.

IJscups? Dank je wel, Anitha. Wat mooi.

Fijne kerst, Peter. - Jij ook, mama.

Vrolijk kerstfeest. - Jij ook. Hier nog wat van mij.

Heb je al een speculaasje gehad?

Wil je je teddybeer? - Ja.

Hoe gaat het, Helga? - Het gaat prima.

Heb je nog last? - Nee, ik slik nitroglycerine...

en dat lijkt te helpen. - Fijn.

Sorry voor hoe ik me laatst gedroeg.

Dat geeft helemaal niks. - Jawel.

Ik heb dingen gezegd die ik niet had moeten zeggen. Zo is het.

Het restaurant gaat me aan het hart. - Dat weet ik, Ester.

Vrolijk kerstfeest. - Vrolijk kerstfeest.

Wens oom Calle even een fijne kerst.

Vrolijk kerstfeest. - Vrolijk kerstfeest, mama.

Vrolijk kerstfeest.

Wat heb je voor kerst gevraagd? - Poppen en Lego.

Welkom. - Vrolijk kerstfeest, mama.

Gustaf, ik ben zo blij dat jullie konden komen.

Astrid, eindelijk vieren we weer samen kerst.

Vrolijk kerstfeest, Gustaf. - Vrolijk kerstfeest, Peter.

Alsjeblieft.

Wat mooi, zeg.

Zo, nu zijn alle kaarsen aan.

Dank je. - Ivar Lo-Johansson?

Voor m'n 15de wil ik van alle Zweedse arbeidersschrijvers iets gelezen hebben.

Dank je wel, mama. - Alsjeblieft.

Waar ga je heen? - Ik ga even naar Christer toe.

Hij is zo lief. Dat hij arbeidersschrijvers leest.

Hij begint zo groot te worden. - Ja.

Wie weet waar we volgend jaar zijn? - Vast in een betere flat.

Ik ben te oud om hier weg te gaan. Ze moeten mij ook bij het grofvuil zetten.

Je krijgt vast een mooie, moderne flat in een gezellige buitenwijk.

Vast ook wel met een metro.

Weet Uno dat het huis gesloopt wordt? - Jazeker, hij wist het nog eerder dan ik.

Hij is zeker niet van gisteren, die Uno.

Voor hem kun je niets geheimhouden.

Wat is er?

Uno's vader zoekt contact met hem.

Ik heb het niet tegen Uno gezegd.

Heeft papa niet verteld over Johansson?

Weten jullie nog toen we erwten gingen plukken?

Meneer Johansson. - Hij was toch degene die je...

Ga je naar bed? - Ga je slapen?

Dat moet je aan hem vertellen. - Nee, dat komt een andere keer.

Ja, dat moet wel. Jullie hebben heel wat gepraat.

Hij en meester Johansson. - Dat komt met oud en nieuw wel.

Is hij er nog? - Je hebt over hem verteld.

Allerliefste familie...

Ik ben zo blij dat we hier vandaag allemaal bij elkaar zijn.

Dat betekent ontzettend veel voor mij.

Ik hoop dat dit een nieuw begin kan zijn voor onze familie.

Proost. En vrolijk kerstfeest.

Vrolijk kerstfeest.

Jij weet wie dat is, mama. - Ik weet het niet meer.

Ik heb toch over hem verteld? De slechtste vogelaar van Zweden.

Heeft hij verteld over die griffioen? Dat was een geliefd onderwerp.

Bedankt, mama. Dat heb je mooi gezegd.

De familie. Die is belangrijk.

Daar kun je veel aan hebben. Tot die zich tegen je keert.

Ik begrijp waarom het juist dit jaar zo belangrijk was om samen te komen.

Dit gaat natuurlijk over Oscarshof.

Jullie denken nog steeds dat DK met geluk de oorlog is doorgekomen.

Jullie denken nog steeds dat ik geen restaurant kan besturen.

Jullie hebben mij in de steek gelaten.

Gustaf, alsjeblieft... - Dit hoeft toch niet nu?

Ik weet precies hoe het zou gaan met Oscarshof.

Jullie hebben vast alles gepland.

En zodra ik tegenwerk, word ik ontslagen.

Dat zal niet gebeuren.

Ik ga zelf een aandeel in Oscarshof kopen.

Om aan dat geld te komen, heb ik mijn aandeel in DK verkocht.

Vrolijk kerstfeest.

Je mag niet buiten de familie gaan.

Toch heb ik dat gedaan.

Een Deense heeft het gekocht, Henriette Winter.

Zo. Dat was het.

Nu gaan wij.

Excuses.