Original subtitles

blu-ray rip @ 24 fps correctie (italic & subsync & submerge & taal) :...::: soundfusion :::...: https://subscene.com

20 augustus 1890 - 15 maart 1937.

Abnormaal goede horrorschrijver.

De beste. Verreweg.

Patrick had een voorgevoel dat er iets stond te gebeuren.

Hoe kon hij z'n ouders vertellen over alle onheil?

In de ether en in elk wolkje stof.

Patrick had het altijd al gezien, en het leek alsof hij de enige was.

Op de avond van de zevende dag kon hij hun naderende komst voelen.

Iets in de bries van de schemering fluisterde: Vanavond gaat het gebeuren.

De volgende dag opende zijn moeder de deur.

Er was daar helemaal niets.

Het spoor van Patrick William Wards urine leidde naar een lege kast...

...opgeslokt in de duisternis van zijn laatste nacht.

Einde.

Jeetje. - Daar gaan we.

Dat is één van je beste. - Dat zeg je elke keer, mam.

Deze keer meen ik het. - Echt?

Ik was gefascineerd, geboeid. Bang.

Het was net... - Lovecraft.

Ik weet het. Te veel van hem, hè? Ik heb m'n eigen stem nog niet gevonden.

Ja hoor, daar ligt het aan. - Vera.

M'n zus is een freak. - Niet weer.

Beth, ik snap werkelijk niet dat jij je dagen besteed...

...aan het schrijven van die bagger. - Dat snap jij toch niet.

Wat betekent je verhaal? - Ze moeten eng zijn.

Dat jij m'n zus bent, dat is eng. Succes met 't vinden van een vriendje.

Genoeg. - Ik spreek geen Frans.

Blijf schrijven. - En als ik niet goed genoeg ben?

Dat ben je wel.

Dat zeg je alleen omdat je m'n moeder bent.

Wat is dat?

Verdomme, zeg.

Oké, vriend.

Super, Vera. Heel charmant. - Geen Frans, ma.

GHOSTLAND

Hoezo? Het is groen. Dat vindt iedereen leuk.

Ja, het is geen probleem.

Je hebt een mooie vintage-auto.

Mam en ik zijn gek op oude dingen. - Zijn jullie op doorreis?

We gaan hier in tante Clarisse's huis wonen.

Woont ze in de buurt? - Ik weet niet.

Ze is dood. Ze was de schoonzus van de neef van m'n moeder.

Clarisse Jourdan. Dat maffe, oude, Franse vrouwtje dat...

Verdomme. Nu ruikt het hier de hele week naar nagellak.

Let even op de winkel, Miss Jourdan.

Leuke kleur.

HORROR BOEKEN

GEZINSMOORDENAAR SLAAT VOOR DE VIJFDE KEER TOE

Wat doe je?

Wat lees je?

Een verhaal dat jij niks vindt. - Hoe weet jij dat?

Is er hier niemand?

O god, het stinkt. - Ze is zo terug.

Mijn god, ik zie er vreselijk uit.

Waar gaat het over?

Over een indringer. Hij vermoordt de ouders en spaart de dochters.

Die zijn allemaal van jouw leeftijd. - En?

Hij blijft met haar in huis.

Samen met de lichamen van de ouders. - Dat verzin je.

Meisjes?

We gaan.

Jezus christus. Het huis van Rob Zombie.

Ze zal het leuk vinden.

Zo erg is het niet. - Het is een verlengstuk van je brein.

Dit meen je niet. - De slaapkamers zijn boven.

Hij ruikt naar oude vrouwen. - Het ruikt naar schimmel, Vera.

Ja, dat is wat ik zei.

Kijk al die poppen dan. - Ik mocht er nooit mee spelen.

Wat was haar probleem?

Werkt het? - Nee.

Bingo.

Doe niet zo kunstzinnig en gebruik gewoon een laptop.

Nooit. - Het lijkt hier wel een vlooienmarkt.

Zou ze die voor zichzelf hebben gekocht? - Oude dames zijn er dol op.

Een Chinese puzzeldoos. - Wat?

Het is meer dan een spiegel, eindelijk een doos. Ik heb erover gelezen.

Er moet ergens een geheime knop zijn.

Jezus.

Bevalt het je? - Nee.

Vera, voorzichtig daarmee. - Wie koopt nou zoiets?

Je tante Clarisse.

Lieverd?

Schatje?

Beth?

Het is goed.

O, liefje.

Natuurlijk is het goed. Daarom zag je er zo bleek uit.

Wat heeft ze? - Niets.

Ze is nu zoals jij. - Fijn.

Je gevoel voor timing is geweldig. - Vera.

Gaat het met haar? - Nu vraag je het wel?

Je had haar even kunnen helpen. - Waarom? Ze heeft jou toch?

Waarom schrijft ze zulke verhalen als ze niet tegen bloed kan?

Ze heeft vliegangst. Ze is bang voor jongens en haar eigen schaduw.

Ik vond laatst iets wat je niet zult geloven.

Ik heb geen zin in spelletjes.

Een interview met haar.

Meerdere uitgetypte pagina's als in een tijdschrift. Ze heeft alles verzonnen.

Alsof ze een beroemde schrijfster is die gevraagd wordt naar haar boeken.

Ze moet wakker worden.

Fijn te weten dat je toch van je zus houdt.

Je bent boos omdat je vriendje er niet is. - Wat dan ook, mam.

En laat die make-up achterwege.

Rot op.

Verdomme. Ik weet dat je meer van haar houdt.

Verdomme Beth.

Verdomme.

Mam? Waar moet je antieke lamp komen? - Ik ben boven.

Bij je favoriete schrijver, dat weet ik. Waar wil je je antieke lamp?

In jouw kamer.

Heb je me gehoord? - Ja.

Rustig met die deur. - Geniet je van m'n bed?

Deze is van jou. En dit ook.

Je Cthulhu-zooi blijft niet hier. Neem mee.

Ga je dood als je iets aardiger bent tegen je zus?

Misschien wel. - Je bent onuitstaanbaar.

Niet van mij.

Het is een oud huis.

Mam, dit is mijn kamer. Ga Lovecraft Junior helpen.

Jezus.

Zachter.

Jane? Wat? - Ik kan je nauwelijks horen. Hallo?

Hallo? Jane, ik kan je niet horen.

Mam? Hoorde je dat? Mam?

Hij wil alleen maar met poppen spelen.

Kijk me niet aan.

Luister naar me, Beth.

Je moet hier weg. Vlucht, lieverd. Vlucht.

Nee.

Nee.

Klootzak.

Mama.

Mama. Nee. Nee.

Nee. - Beth, schatje. Kom hier.

Het is goed. Alles is goed.

Alles is goed.

Ik was in de kelder. - Ik weet het.

Met Vera. - Het is voorbij. Oké?

Het was zo echt. - Dat is allemaal lang geleden.

Het is een prachtige ochtend op CO1.

Leun achterover en geniet van Chicago's klassieke muziekzender.

Ja? - Het is Jerry.

Sorry, ze kan nu niet praten. - Ik moet haar spreken.

Ik laat haar terugbellen. - Vijf keer de omzet.

Pardon? - Vijf keer zo veel.

Is ze aan het schrijven? - Natuurlijk.

We zijn er vanavond allemaal. - Ik zal het haar zeggen.

Ik vertel het haar nu gelijk. Bedankt. - Ik ben zo blij.

Iedereen komt vanavond. Je boeken verkopen als een tierelier.

Ze zijn dol op je.

Ze zijn dol op de verkoop. - Wil je het weten?

Ik haat cijfers. - Maar ze zijn enorm.

En ze zijn dol op je.

Hallo, ik heb het haar net verteld.

De gast van vanavond wordt beschreven als een meester van horror.

Haar laatste boek: Incident in a Ghostland.

Nog maar twee weken uit en staat nu al bovenaan de bestsellerlijst.

We boffen dat ze bij ons is aangezien ze zelden op televisie verschijnt.

Elizabeth Keller.

Het is een eer om je te ontmoeten. - Ik vind het ook een eer.

Incident in a Ghostland is tot dusver je persoonlijkste boek.

En een soort eerbetoon aan je familie. - Dat klopt.

Wat is er met jou en je zus als tieners gebeurd?

Vraag je of het boek autobiografisch is? - Het komt zo echt over.

De details zijn zo heftig, de vraag is. Waarom heb je dit boek geschreven?

Om niet door te draaien. - Werkelijk?

Ik bedoel, is er een betere reden om te schrijven?

Ze bleef maar doorgaan over Vera en mij.

M'n defensieve houding is vast iedereen opgevallen.

Zo erg is het niet.

Op jouw mysterieuze manier ben jij de baas.

Dat zeg je alleen omdat je m'n grootste fan bent.

Je hebt gelijk.

Je bent nog zo jong. Hoe voelt het...

Ik breng Harlequin naar bed. Wil je dit echt nog een keer zien?

Het kan je zoon een stuk minder boeien.

Hij gaat toch niet hierin naar bed? - Hij is gek op dat kostuum.

Zie je, ze zijn dol op je.

Hallo?

Hallo?

Hallo? - Beth? Alsjeblieft, kom terug.

Vera? - Kom terug.

Is mama bij je? - Ze zijn in het huis.

Vera, luister naar me. - Je hoort mij niet, Beth.

Ik hoor je. - Laat me niet alleen, Beth.

Is mama daar? Vera...

Je moeder is toch bij haar? - Dat moet ze zijn.

Neem op. Bezet.

Oké. Probeer het nog eens.

Weet je het zeker? - Ik weet niet.

Misschien weer één van Vera's waanbeelden.

Maar mama neemt niet op en ik heb die dromen weer.

Er klopt iets niet. Ze hadden er nooit moeten blijven. Het helpt Vera niet.

Ze zou in een ziekenhuis moeten zijn. - Oké. Bel als je er bent.

Dat zal ik doen. - En wees voorzichtig.

Hier? Weet u het zeker? - Ja.

Mama?

Mama?

Mama?

Beth?

O poppetje. Wat doe je hier?

Waarom zei je niet dat je kwam? - Vera belde me.

Ze schreeuwde en de verbinding viel weg. Terugbellen lukte niet.

Ik wist niet wat er gebeurde. - Daar wist ik niets van.

Is alles in orde? - Ja, ze rust uit.

Ik heb je zo gemist.

Je ziet er prachtig uit. - Je bent helemaal niet veranderd.

Echt niet.

Het huis ziet er nog precies hetzelfde uit.

Je woont nog steeds in de stijl van tante Clarisse.

Niet eerlijk. Het meeste heb ik verkocht.

Ja?

Je gelooft nooit wat ik voor de antieke speeltjes kreeg.

Werkelijk? - Ik kan nu het hele huis laten opknappen.

Heb je mijn geld niet gekregen? - Natuurlijk.

O, Beth. Zo bedoelde ik het niet.

Als het niet genoeg is, zeg het me.

Ik weet niet waarom ik dat zei. Je verwent me al.

Ik ben je dochter. Ik verwen je niet, ik...

Liefje... - Sorry, ik stel me aan.

Ben je niet boos op me? - Waarom zou ik?

Omdat ik je hier achterliet met Vera... - Kijk me aan.

Je hebt me niet achtergelaten. Je ging om een eigen leven te leiden.

Dat is heel normaal. Begrepen? Droog je tranen. Zo ja.

Laten we toosten.

Hier.

Sinds wanneer drink je ordinair bier?

Verdorie.

De sleutel boven de deur. - Sluit je haar op?

Nee, lieverd. Dat doet ze zelf.

Ze verbergt de sleutel daar beneden. Ik heb een kopie laten maken.

Vera. Liefje? Verstop je je?

Vera?

De verbanddoos. Links in de kast.

Vera, waar ben je?

Lieverd?

De verbanddoos, Beth. Vera?

Help me. - Vera. Mama.

Pak haar benen. Schiet op.

Beth, opschieten. Pak haar benen. Het is goed.

Nee.

Het is goed. Ga de kamer in.

Help me. - Rustig, Vera. Het is goed. Rustig.

Rustig. Pak de verbanddoos, Beth.

Kijk me aan. Het is voorbij, lieverd.

Het is voorbij. Goed zo. Het is voorbij.

Doe me nooit meer pijn. - Niemand doet je wat.

Mijn zus.

Beth.

Ik ben hier, Vera. - Ze ziet je.

Vera... - Ze ziet jou.

Wat was de inspiratie voor dit boek?

Het begon tijdens m'n studie aan de Sorbonne.

Ik ging naar galerieën in Parijs...

...en ik kwam bij een tentoonstelling terecht...

Laat maar staan.

Kom hier.

En ik ging naar binnen en zag een stelletje...

...van wat leek op outsider-kunst, het was bizar, het was een beetje off-kilter.

Het is moeilijk, toch?

Ik weet het.

Hoe hou je het vol, mam?

Vorige week vond ik haar in m'n kamer. Vastgebonden aan de verwarming.

Ze schreeuwde alsof...

Ik moest me omdraaien om te zien of er niemand was.

Wat kan ik doen?

Er is niets dat je kunt doen, Beth.

Ze blijft die nacht steeds opnieuw beleven.

Kom hier.

Het is goed.

HELP MIJ

Vera?

Laat je me alleen doodgaan?

Nee. - Niet alleen?

Je gaat niet dood, Vera.

Ze straffen me af, en jij bent er niet.

Ik beweeg en ze verbranden me. Ik schreeuw en ze...

Alsjeblieft.

Ik smeek je, zeg alsjeblieft tegen ze dat ik geen slecht meisje ben.

Luister. - Ik wilde ze niet beledigen.

Zeg dat ze me niet meer moeten straffen. - Je hebt niets fout gedaan.

Zeg dat... - Het is niet jouw schuld.

Ze zijn hier. - Vera, het is gewoon mam, Vera...

De vrachtwagen. O, god.

De vrachtwagen.

Mam?

Ga weg. Je bent al vroeg op.

Ja.

Is Eugene gekomen?

Zo veel troep in dit huis.

Heeft hij je de rekening gegeven? - Ik heb hem niet eens gezien.

Wat een mooie dag voor een picknick.

Je ruikt nog steeds als Beth.

Die geur maakte me gek. - Waar heb je het over?

Ik had je op moeten eten. Jou en Vera.

Zodat je bij me bleef...

...en geen enkele jongen bij mijn meisjes in de buurt kwam.

Hou op met drinken. - Het vlees van mijn dochters.

Je slaat wartaal uit.

Gaat het, mam? - God, ik zie er vreselijk uit.

Ik weet niet waar je talent vandaan komt. Je creëert je eigen werelden.

Niet van die idiote vader van je. Dat is zeker.

Doet het nog steeds pijn? - Niets doet nog echt pijn.

Je bent nog steeds knap, mam. - Ik probeer te zeggen dat...

...Incident in a Ghostland je beste boek tot nu toe is.

Heb je het gelezen? - Natuurlijk.

Het was zo goed dat het me verontrustte.

Ik heb het je niet toegestuurd omdat... - Je bent beter dan Lovecraft.

Beth, ik mis je.

Je laat me helemaal alleen achter.

HELP MIJ

Help mij.

Vera.

Het is goed.

Vera, het is goed. Het is goed.

Vera, wat heb je gedaan?

Vera, kijk me aan.

Er is hier niemand.

Waar is de sleutel?

Nee.

Vera?

Luister, alsjeblieft. Doe de deur open. Hou op.

Doe de deur open. Alsjeblieft, Vera.

Vera?

Mama?

Waar is de sleutel? Vera heeft zichzelf opgesloten.

Waar is de sleutel van de slaapkamer? - Er is geen sleutel.

Ik haat je, hufter. - Vera?

Vera?

Nee.

Laat me los, vuile hufter.

Klootzak.

Mam, bel een ambulance. Vera?

Blijf liggen, oké?

Het is goed. Hier zo.

De ambulance is onderweg.

Ik weet waarom je dat gedaan hebt. Ik weet wat je van je zus wilt.

Ik ga bij de weg op ze wachten.

Anders missen ze het pad. - Mama?

Blijf bij haar en wacht op mij.

Mama, wat bedoelde je zo net? - Luister niet naar haar.

Blijf bij mij.

Blijf bij mij.

Vera?

Ik kan je horen.

Vera, ik hoor je. Blijf alsjeblieft bij mij.

We hebben je zus gebroken.

En nu is het jouw beurt.

Mama?

Mama?

Mama?

Mama?

Mama?

Vera?

Wat heb je met me gedaan?

Begrijp je het nu, Beth?

Wat heb je gedaan? - Ze hebben me gebroken.

En nu spelen ze met jou. - Vera...

Hij heeft jou gekozen. - Gestoord wijf.

Wat heb je gedaan? Zeg op. - Niet ik.

Hou op, Beth.

Word wakker, Beth.

Loop nou eens een keer niet weg. Accepteer de realiteit.

Kom terug.

Beth, je bent er nog steeds.

Beth, luister naar me.

Accepteer wat er is gebeurd. Zie de waarheid onder ogen.

Mama? - Ze kon niets meer doen.

Mam is gestorven, Beth. Ja, dat deed ze, ze stierf.

Ze hebben haar vermoord. Ze is dood.

Het spijt me heel erg.

Ik weet het. Ze is dood.

Je moet haar loslaten.

We hebben alleen elkaar nog.

We hebben alleen elkaar nog.

Ben je terug?

Beth? Ben je terug?

Je praatte tegen ze alsof ze echt waren.

En tegen mam. Je keek me aan alsof ik gek was.

Je hoorde me niet.

Je was weg.

Ik wist niet hoe ik je terug moest halen.

Ik haat je, Vera.

Ik haat je, Vera.

Sta op nu. We moeten ons verstoppen.

Hier in.

Het is een spel, ze wil dat we ons verstoppen.

Luister goed. Als hij je mee naar boven neemt...

...beweeg je dan niet. En niet huilen. Wat hij ook met je doet.

Dan houdt hij zich in.

Toen ik hem schopte, werd hij nog agressiever. Doe het niet.

Luister goed. Als hij je mee naar boven neemt...

...wat hij ook met je doet, beweeg je niet. En niet huilen.

Jij bent knap. Wil je mijn vriend zijn?

Wil je vrienden zijn? Ik vind je leuk.

Ik hou van je. Jij bent knap.

Ik vind je leuk.

Niemand houdt van jou. Je bent lelijk. Je bent een vies varken.

Je bent een vies varken.

Ik ga je vermoorden.

Niemand houdt van je.

Ik ga je vermoorden.

Vera.

Vera.

Hierbinnen. Bij die deur, één twee, drie.

Wacht.

Wacht.

Rustig maar. We zijn hier om te helpen.

Rustig. - Raak haar verdomme niet aan.

Kom niet dichterbij. Blijf verdomme uit onze buurt.

Goed zo. - Waag het niet...

Ik beloof het.

Patrouille 10 aan Centrale. Ik heb hier een situatie.

Wie heeft jullie dit aangedaan? - Een heks en een reus.

Ze kwamen voor ons, bij tante Clarisse.

Ongeveer 14 à 15. Slank, een blondine en een brunette. Over.

Het waren twee mannen, in een snoepwagen.

Een snoepwagen?

Hoor je mij? - Ja.

Janet van het benzinestation heeft die meisjes gezien.

Serieus? - Ik zweer het.

Wacht even, kun je me vertellen waar tante Clarisse woont?

Volgens Janet gingen ze naar Clarisse Jourdans oude huis.

Ik ken de plaats.

Ze waren bij hun moeder. Janet heeft ze nog gesproken.

Allemachtig. Stuur een team. Wij gaan eerst langs het ziekenhuis.

Begrepen. Over en uit.

Cooper.

Ik weet al iets meer. We moeten gaan. Ik weet waar ze vandaan komen.

Beth. Kijk me aan.

Kom terug.

Waarom?

Nee.

Nee.

Beth.

Wilt u dat daarheen brengen? Bedankt.

Je ziet er weer geweldig uit. - Dank je.

Dank voor je komst. - Bedankt voor de uitnodiging.

Je ziet er prachtig uit. - Jij ook. Je wereld is perfect.

De mooiste droom in de mooiste wereld.

James, dit is mijn moeder. - Aangenaam.

Zou ik haar even bij je weg mogen halen? - Ja, hoor.

Deze kant op.

Dank je.

Zie je mama daar zitten? Zwaai maar.

Dit is niet bepaald uw feestje, hè?

Niet echt. Nee.

Dat dacht ik al. - Nu ik het boek uit heb, nog minder.

O, god.

Wat?

Ik wacht m'n hele leven al op dit moment, nu is het er eindelijk is...

...ga ik liever dood dan... - Je roman is een meesterwerk.

Wat? - Je hebt me wel gehoord.

Als je zelfs maar één woord verandert in dat boek...

...zal ik je nooit meer spreken.

Dank u. Ik bedoel...

Heel erg bedankt, Mr Lovecraft. - Howard.

Help me.

Vera.

Luister niet naar haar.

Je hebt daar niets meer te zoeken.

Ze is mijn zus, mam.

Zij leeft in een hele nare wereld. - Maar ze is nog steeds mijn zus.

Weet je zeker dat je dat wilt doen?

Ja.

Ga, schatje.

Ga.

Help.

Niet bewegen. Ga daar weg.

Handen omhoog. Langzaam.

Doe het nu. Handen omhoog.

Beweeg verdomme niet.

Doe het niet.

Ik hou van je.

Goed Beth. We zijn over 30 à 40 minuten bij het ziekenhuis.

Ik vrees dat je tot die tijd, je met mij opgescheept zit.

Je bent erg sterk, weet je? Je bent erg dapper.

Je sport vast graag. Sport je? - Nee.

Nee? Nou, ik zou die weddenschap verloren hebben.

Ik schrijf graag verhalen.

blu-ray rip @ 24 fps correctie (italic & subsync & submerge & taal) :...::: soundfusion :::...: https://subscene.com