Original subtitles

ORiGiNAL BluRay Subs ~ .:Sexmeup:. ~

Με λένε Ροντρίγκο Γκονσάλβεζ.

Είμαι Κολομβιανός, ζητώ άσυλο στη χώρα σας.

Ωραία που γνωριζόμαστε τώρα.

Έχω δύο κιλά "χόρτο" στην τσάντα μου.

-Μπορώ να σας κάνω σωματική έρευνα. -Όλο υποσχέσεις είστε!

Περάστε.

-Εγώ είμαι. -Γεια σας, κ.Τζάκσον.

Να πάρω την αποσκευή σας; Από εδώ.

-Νόμιζα ότι είστε μαύρος. -Αλήθεια; Γιατί;

-Μα είστε Αφρικανός. -Τα στερεότυπα!

Είμαι Αφρικανός, άρα είμαι μαύρος! Όχι, ο κ.Τζάκσον είναι λευκός!

-Μα είστε Αφρικανός. -Ναι, είμαι Κονγκολέζος.

Όχι απ'την Ακτή Ελεφαντοστού;

Κι από εκεί! Μπαμπάς απ'το Κογκό, μαμά απ'την Ακτή Ελεφαντοστού.

-Αλλά είστε λευκός. -Μα ναι. Στη Γαλλία γεννήθηκα.

-Το όνομά σας; -Ρασίντα.

-Ωραίο! -Είμαι Πορτογαλέζα!

-Ξέρετε, ήμουν ψαράς στη Λισαβόνα. -Ψάρια ψαρεύατε;

Ναι, μπακαλιάρο, είχα ένα μαγαζάκι όπου πουλούσα μπακαλιάρο, σαρδέλες...

-Δεν βαρέθηκες να λες συνέχεια ψέματα; -Μα όλοι λένε ψέματα, Μαξ.

Είσαι τρελός.

Με άφησε στην πρεσβεία της Ακτής Ελεφαντοστού.

Πήρα ταξί και πήγα να πάρω το αμάξι μου απ'το αεροδρόμιο.

Ας πήγαινες με τα πόδια, να προπονηθείς και για τον Μαραθώνιο.

-Θα την ξαναδείς; -Σίγουρα.

Σάββατο τής τηλεφωνώ, Κυριακή την πηδάω, Δευτέρα την παρατάω.

Ωραίο! "Σάββατο τής τηλεφωνώ, Κυριακή την πηδάω, Δευτέρα την παρατάω."

Σαν πολιτικό σλόγκαν.

Και σε τι σου χρησιμεύει;

Σε τίποτα. Είναι πρόκληση το να είμαι κάποιος άλλος.

Δεν παθιάζομαι όταν πηδάω ως ο εαυτός μου.

Ξέρεις, ακόμα και με τα λεφτά σου, το ωραίο σου αμάξι...

...και τα όμορφα μούτρα σου, δεν είσαι ακαταμάχητος.

Προσπάθησε να είσαι ο εαυτός σου. Εσύ που αγαπάς τις προκλήσεις.

Θα δεις, δεν είναι σίγουρο ότι θα πιάσεις το τζακπότ.

Είσαι τρελός, μα την αλήθεια!

Γεια, τρώω.

Τα λέμε το Σάββατο, λοιπόν.

-Η μάνα μου. -Φιλιώσατε, λοιπόν. Ωραία.

Τι λέει η Οντέτ;

Πέθανε.

Με συγχωρείτε.

"ΑΝΑΠΑΦΣΟΥ" ΕΝ ΕΙΡΗΝΗ

Αγαπητά μου αδέρφια...

...με λύπη έχουμε έρθει σήμερα...

...για να τιμήσουμε τη μνήμη της Οντέτ.

Αυτή τη στιγμή, σκέφτομαι κυρίως τον πόνο των γιων της...

...του Λουσιέν και του Ζοσλέν, που είναι παρόντες.

-Πήγα σε λάθος κηδεία. -Τον Τικ και τον Τακ, όπως τους έλεγε.

-Αφήνει ένα τεράστιο κενό η Οντέτ. -Ο μπαμπάς;

-Ο Λαμαρτίνος έλεγε... -Δεν ήθελε να έρθει.

"Ένα πρόσωπο σάς λείπει κι όλος ο κόσμος είναι ερημωμένος."

Η Οντέτ ήταν δυνατή σαν βελανιδιά και εύκαμπτη σαν καλάμι.

Πολύ δεν κρατάει;

Θα μας λείψεις, Οντέτ! Πάντα φώτιζες με την παρουσία σου...

Τα κλειδιά της μαμάς. Θα ήθελε να πας μια τελευταία φορά, πριν το πουλήσουμε.

Ποιος μπορεί να ξεχάσει τις καλές πράξεις σου...

...χωρίς να περιμένεις αντάλλαγμα, την αγάπη σου για τον πλησίον...

-Έχω δεύτερο κλειδί στο γκαράζ. -Τη χαρά της ζωής.

Τα τολμηρά σου ταγιεράκια, τα ελαφριά σου πουκαμισάκια...

...τα γοβάκια σου, που σε έκαναν να μοιάζεις με πριγκίπισσα.

Το άρωμά σου...

Η μαγειρική σου που μας έφερνε κοντά στην Ιταλία.

Πού είσαι, Οντέτ; Μ'ακούς;

Ήσουν πάντα δυνατή, ακόμα και στις αντιξοότητες.

Το ξέρουμε όλοι, μετέτρεψες σε δύναμη την αισθηματική σου αποτυχία.

Κράτησες το τιμόνι, όταν ο καπετάνιος εγκατέλειπε το πλοίο.

Η μόνη σου αδυναμία ήταν ότι οι άλλοι ήταν πάντα προτεραιότητά σου.

Είτε "ευτυχής", είτε πονούμε, η μαμά είναι πάντα όπου βρεθούμε.

-Συγγνώμη. -Γεια.

Συγγνώμη, μην ενοχλώ. Θα ξανάρθω. Είμαι η καινούργια σας γειτόνισσα.

Η πόρτα σας ήταν μισάνοιχτη. Θέλω βοήθεια για να μεταφέρω μία κομόντα.

Κανένα πρόβλημα. Θα σας βοηθήσω.

Όχι, μην ανησυχείτε. Θα τα καταφέρω.

Δουλεύω ως αποκλειστική. Βοηθώ άτομα σαν εσάς.

Αν ποτέ έχετε ανάγκη... Γυρεύω δουλειά. Είμαι άνεργη, όπως όλοι.

Αν ποτέ...

Άτομα σαν εμένα;

Μα βέβαια.

-Σταθείτε. Θα σας βοηθήσω. -Όχι, θα τα τακτοποιήσω εγώ.

Θα το κάνω εγώ. Μου δίνετε αυτό εκεί το καρούλι;

Όχι, το άλλο. Σκύψτε. Αυτό που είναι δίπλα.

Έτσι μπράβο. Ευχαριστώ.

Μην είναι χάμω, θα τρυπήσει κανένα πόδι η βελόνα.

Ή θα σκάσει κανένα λάστιχο.

-Μπορώ να μάθω το όνομά σας; -Ναι, συγγνώμη. Ζουλί Μοντιέ.

Εσείς ονομάζεστε Οντέτ, έτσι; "Οντέτ Τομάτζι", γράφει το κουδούνι.

Είναι... το όνομα της μάνας μου.

Το διαμέρισμα είναι στο όνομά της. Απεβίωσε η καημένη.

Μένω μόνος εδώ. Με τις αναμνήσεις μου.

Με λένε Ζοσλέν.

Χαίρω πολύ, Ζοσλέν. Δεν θα σας ενοχλήσω άλλο.

-Αν χρειαστείτε κάτι, μη διστάσετε. -Δε θα διστάσω.

Το ίδιο κι εσείς... Αλάτι, πιπέρι...

Λίγο ύφασμα... Μη διστάσετε. Γείτονες είμαστε.

-Τα λέμε, ε; -Τα λέμε.

Γεια!

Τι είναι αυτή η πρόκληση;

Ένας τύπος σε αναπηρικό καροτσάκι θα ρίξει μια γκομενάρα, όρθια;

-Περφόρμανς θα δώσεις; -Σε διαμέρισμα ηλικιωμένης!

Θα γουστάρω τρελά.

Η πεντάμορφη και το τέρας.

Ξέρεις, πρέπει να βρω ένα κοτλέ παντελόνι.

Θα με λυπηθεί, θα συγκινηθεί.

Αν τα καταφέρω, θα τρέξεις μαζί μου στον μαραθώνιο.

Αν δεν τα καταφέρεις, θα κάνεις την κολονοσκόπηση των 50.

-Δεν είμαι ακόμα 50 χρονών. -Θα γίνεις.

Δεν τα πετάς αυτά;

Λοιπόν, άκου... Δεν θέλω να μάθω τι έχεις στο μυαλό σου.

-Αλλά είσαι καλά, κατά τα άλλα. -Καλά νέα.

Πες μου, αν πετύχει, πώς θα το κάνεις με το καροτσάκι;

Μαξ, δεν θα το κάνω! Αστειεύεσαι;

Αποκλείεται. Η πρόκληση.

Όταν φτάσουμε σ'αυτό... θα γίνω Ιησούς Χριστός.

Θα σηκωθώ, θα περπατήσω, θα φύγω, δεν θα την πηδήξω.

-Είσαι τρελός. -Μόνο αν επιμείνει.

Γραφείο!

Με μία ξεκαθαρη, ειλικρινή και άμεση επικοινωνία...

...θα πετύχουμε τον στόχο μας.

Το σημαντικό είναι να γίνουν στόχος αυτοί που υιοθετούν τις καινοτομίες.

Κλαρίς, το τηλέφωνό σου.

Υπενθυμίζω ότι δεν ξεγελάς τους αθλητές. Ούτε τα παιδιά.

Και κυρίως, θα ήθελα να αφήσουμε χώρο στον ανταγωνισμό.

Θέλω όλοι να βρουν ένα παπούτσι που τους κάνει.

Θέλω σεβασμό. Αστειεύομαι.

Ορμάμε, χτυπάμε, τσακίζουμε και κερδίζουμε.

Είμαστε το Νούμερο 1. Μην ξαναδώ το 2.

Πρέπει ν'αλλάξεις άρωμα.

Βγάζουμε τα δάχτυλα απ'τον κώλο και τους πηδάμε.

Χωρίς έλεος. Σημασία έχει ο στόχος, να είμαστε δυνατοί.

Στη μάχη, όλα τα άλλα έπονται.

Και μην ξεχνάτε ποτέ. Το πώς δουλεύετε βγαίνει πάντα στην επιφάνεια.

Ένας μαλάκας! Είσαι ένας μαλάκας!

-Ζουστέν! -Ζοσλέν.

-Μήπως ενοχλώ; -Καθόλου. Έφτιαχνα τα νύχια μου.

Θέλετε να έρθετε για καφέ στο σπίτι μου;

Γιατί όχι;

Ζάχαρη άχνη, είναι εντάξει;

Ναι, καλύτερα σε κύβους, όμως, γιατί τους σπάω στα δύο.

Αλλιώς, δεν πειράζει.

-Προσέχετε τη γραμμή σας, βλέπω. -Ετοιμάζομαι για μαραθώνιο.

-Μαραθώνιο; -Ναι, ως θεατής.

Προτιμώ να είμαι σε φόρμα για να αντέξω όλη τη μέρα.

Και δεν είμαι πολύ βαρύς, με σπρώχνουν.

-Είστε αποκλειστική, έτσι; -Ναι... Δηλαδή, άνεργη.

-Εσείς εργάζεστε; -Όχι, δεν μπορώ. Είμαι ανάπηρος.

Και λοιπόν; Αν είμαστε ανάπηροι, δεν σημαίνει ότι δεν κάνουμε τίποτα.

Πάντως, αυτό δεν σας εμποδίζει να κοιτάζετε τα στήθη μου.

-Δεν κοιτάζω τα στήθη σας! -Ναι, τα κοιτάζετε.

-Δεν είδα καν ότι έχετε στήθη. -Ναι, κοιτάζετε τα στήθη μου.

Ευτυχώς, αλλιώς θα με θίγατε.

-Είστε παντρεμένος; -Όχι, δύσκολο στην κατάστασή μου.

Πρέπει να είναι κάποια... πολύ αλτρουίστρια, ίσως.

-Ή που αγαπάει τους ανθρώπους. -Επίσης.

Ούτε εγώ είμαι πολύ του γάμου. Προτιμώ τις εφήμερες σχέσεις.

Όχι δέσιμο, όχι σχέδια, όχι ψεύτικες ελπίδες.

-Όχι άχρηστα ψέματα. -Μέσα!

-Τι κάνετε απόψε; -Θα πάω στο παγοδρόμιο με φίλους.

Εγώ δεν ξέρω καθόλου πατινάζ.

Δηλαδή... χρειάζομαι λάστιχα για το χιόνι.

Έτσι κι αλλιώς, θα πάμε μόνο νέοι.

Ευχαριστώ, ωραία ήταν. Τα ξαναλέμε, ίσως;

Ναι, ήταν ωραία. Τα ξαναλέμε.

Σας είπα ψέματα.

Δουλεύω. Στο Παρίσι.

Κι αυτό το παντελόνι... είναι της μάνας μου.

Είμαι γενικός διευθυντής Ευρώπης στην I-Run.

Ξέρετε τη Nike; Τη Reebok; Την Asics;

Τα παπούτσια της Ούμα Θέρμαν στο "Kill Bill"... Μ'αυτά ασχολούμαι.

Θέλω να πω, δεν είμαι μόνο...

Έχω άλλα ταλέντα.

Δεν είναι σημαντικό, αλλά...

Ίσως βοηθήσει στο να καταλαβαινόμαστε.

Οι γονείς μου κάνουν μπάρμπεκιου την Κυριακή. Θέλετε να έρθετε;

Τι διάολο κάνω εδώ;

Μα τι διάολο κάνω εδώ;

Τι είναι τούτο; Περίμενε! Άσ'το!

Κάτω! Κάτω!

Ρεζί, κάτσε κάτω! Κάτω!

-Άσε τις ρόδες μου! -Ρεζί, σιωπή!

Καλό σκυλάκι, ε;

Γλιστράει.

Θα μου τρυπήσει τις ρόδες!

-Άσ'τες! Άσ'τες! -Γρήγορα, στο καλάθι σου!

-Γιατί δεν μου τηλεφωνήσατε; -Δεν είχα σήμα.

Με τα πόδια ήρθατε;

Άφησα το αμάξι μου πιο πέρα, για να μην ενοχλήσω.

-Αυτό είναι γελοίο. -Γελοίο, ναι.

Προσεκτικά, παιδιά!

-Επιτέλους, ο Ζουστέν μας! -Ζοσλέν.

Λουλούδια! Ευχαριστώ. Με κακομαθαίνετε.

Ελάτε, ελάτε, ελάτε.

-Ελάτε. -Έρχομαι.

-Στάσου. -Έλα.

Σταθείτε...

Θα πάω πίσω.

-Ελάτε. -Μα έρχομαι.

Θα τα καταφέρουμε.

Περιμένετε...

Ελάτε, ελάτε εδώ.

Πρέπει να βάλεις μία ράμπα στον κήπο, αγάπη μου.

Βγάλτε το αδιάβροχο, θα πεθάνετε απ'τον ιδρώτα.

Έκανε κρύο στον δρόμο. Νόμιζα ότι θα βρέξει.

Ορίστε, λοιπόν. Ο Ζοσλέν.

Δεν είναι τόσο γέρος τελικά.

Είστε γείτονες; Περίεργο.

Το διαμέρισμα είναι της μητέρας μου. Εγώ έχω ένα διαμερισματάκι στο Παρίσι.

-Αλλά η μητέρα μου πέθανε πρόσφατα. -Θεέ μου, η καημένη.

Όχι κάτι σοβαρό, ελπίζω.

-Μα πέθανε. -Ναι, κάποιες φορές, η ζωή...

-Κι έτσι, πηγαινοέρχομαι. -Ο Ζοσλέν δουλεύει στο Παρίσι.

Ευχαριστώ για τη Ζουλί. Έψαχνε καιρό για πελάτη.

Δεν ξέρω αν λέγεται έτσι.

Η δυστυχία του ενός είναι ευτυχία για τον άλλον.

Καλώς τον!

Γεια, εγώ είμαι ο Φρεντ, ο θείος.

Παιδιά, δεν είναι θέαμα ο άνθρωπος.

Κι εγώ είμαι η μεγάλη αδερφή!

Περίμενε! Θα σε βοηθήσω!

Μαμά, έβγαλα την τάρτα απ'τον φούρνο. Θα καιγόταν.

Καλά έκανες, αγάπη μου.

-Περίμενε, θα σε βοηθήσω. -Όχι, πάρε την τάρτα.

Λοιπόν... Ζοσλέν, η Φλοράνς. Φλοράνς, ο Ζοσλέν.

Η ανύπαντρη αδερφή μου...

...που δεν θέλει ποτέ να τη βοηθάμε.

-Γεια. -Γεια.

Θα έχετε χιλιάδες πράγματα να πείτε ως... Παριζιάνοι!

Δεν είστε μουσουλμάνος, ελπίζω, Ζουστέν. Ο άντρας μου έφτιαξε χοιρινό.

-Είμαι Ιταλός. -Προσούτο έπρεπε να πάρουμε!

Αγάπη μου, είδες τα γυαλιά μου;

Μα πού είναι; Χωρίς γυαλιά, δεν βλέπω τίποτα.

-Τι κάνετε στο Παρίσι; -Μπίζνες. Πουλάω αθλητικά παπούτσια.

Συγγνώμη που γελάω. Καλύτερα να πουλούσατε ρόδες.

Πλάκα κάνω.

Εργάζομαι στην I-Run. Είμαι γενικός διευθυντής Ευρώπης.

Ξέρετε τη Nike; Τη Reebok; Την Asics;

Μ'αυτά ασχολούμαι. Ασχολούμαστε, δηλαδή.

Τα παπούτσια της Ούμα Θέρμαν στο "Kill Bill"...

Όχι!

Δεν είναι τα πραγματικά. Τα πραγματικά τα έχει εκείνη.

-Και αθλείστε; -Όχι.

-Εγώ παίζω τένις. -Σοβαρά;

Δουλεύω ως μουσικός. Είμαι βιολίστρια. Σας αρέσει η κλασική μουσική;

Ομολογώ, όχι ιδιαίτερα. Προτιμώ τη μοντέρνα μουσική.

-Όποτε ακούω κλασική... -Βαριέστε;

Παράξενο να μην αρέσει η κλασική μουσική σ'έναν Ιταλό.

Η μητέρα μου είναι Ιταλίδα. Εγώ μόνο το τριχωτό στέρνο πήρα.

Το τριχωτό στέρνο είναι ιταλικό;

Ναι, και τα μακαρόνια. Εγώ διάλεξα το τριχωτό στέρνο.

-Δύσκολο το βιολί, ε; -Ξεκίνησα 5 ετών.

Ευτυχώς, δεν είμαι σολίστρια. Δεν σηκώνομαι για να υποκλιθώ.

-Πού παίζετε; -Σε όλον τον κόσμο.

-Βιολί; -Και τρομπέτα, για θόρυβο.

-Με κοροϊδεύετε τώρα; -Ναι.

Και μένετε στο Παρίσι-Παρίσι;

Όχι στο Παρίσι-Παρίσι. Δίπλα-δίπλα.

Προάστια-προάστια;

-Ναι, ναι. Αυτό, αυτό. -Ωραία, ωραία.

Έρχεστε να παίξουμε Monopoly;

-Ορκίζομαι, έπαιξα και Monopoly! -Δεν το πιστεύω αυτό!

Είσαι τρελός! Σου τ'ορκίζομαι! Δεν ντρέπεσαι ποτέ σου;

Τι θες; Να πω, "Ψέματα, δεν είμαι ανάπηρος, την αδερφή σου φλερτάρω";

Να σηκωθώ να χορέψω Ζούμπα και να της χαρίσω το καρότσι της μάνας μου;

Έπαιξες κι έχασες.

Είπες ψέματα και για την ηλικία σου. Δεν έχεις κανένα όριο;

Στη μικρή είπα ψέματα. Είναι 28 χρονών με υπέροχο κώλο.

Καλύτερα 44 παρά 49. Ήμουν και στο καρότσι.

Μη ρουφάς την κοιλιά σου. Οι δυο μας είμαστε.

-Δεν ρουφάω την κοιλιά μου. -Ναι, σε ξέρω καλά, Ζος.

Ρουφάς την κοιλιά σου, αγχώνεσαι και πρήζεσαι.

Αν δεν ξεαγχωθείς, θα κλάσεις.

Πώς είναι η μεγάλη αδερφή;

Με ρωτάει πώς είναι! Δεν έχω ιδέα πώς είναι!

Ενδιαφέρουσα; Όμορφη; Έχει κάτι;

Δεν ξέρω, δεν την κοίταξα.

Μα έπρεπε! Δεν είναι σωστό αυτό που έκανες!

Ναι, αγάπη μου. Θα έφευγα τώρα, έρχομαι.

Ναι, θα κάνω γρήγορα.

Κι εγώ... Τα λέμε σε λίγο, αγάπη μου.

Εγώ πιο πολύ.

Πολλά φιλάκια.

Ζαν-Πιερ!... Το έκλεισε.

Πάω, με περιμένει ο καλός μου.

Και μην πηγαίνεις στο σπίτι της μάνας σου. Δεν είναι πια εκεί.

Έπρεπε να τακτοποιήσεις μαζί της τους λογαριασμούς, πριν φύγει.

Κι άσε τις κοπελίτσες με τα σορτσάκια!

-Καλησπέρα. -Καλησπέρα.

Είμαι η γειτόνισσα. Ο Ζοσλέν λείπει; Ξέχασε τα γάντια του στην εξοχή.

Τον είχα καλέσει στους γονείς μου.

Όχι, δεν είναι εδώ. Είμαι ο δίδυμος αδερφός του.

Μάλιστα. Το λέω αυτό επειδή βλέπω το καρότσι του.

-Το καρότσι του; -Την καρέκλα του.

Θέλετε να περάσετε μέσα;

Καταλαβαίνετε, είναι συγκινητικοί όσοι αγωνίζονται για την αξιοπρέπεια.

Ναι, είναι... Αλλά ο αδερφός μου είναι όλο εκπλήξεις.

Έχει τόση πολλή δύναμη.

Ξέρετε, μου είπε ότι βοηθάει τους φτωχούς στην Μπουντάνα.

Στην Μπουτσφάνα... Μποτσουάνα... Στην Αφρική.

Στην κατάστασή του, είναι εκπληκτική ενέργεια.

Ελπίζω να μην προσβλήθηκε που του γνώρισα την αδερφή μου.

Ο Ζοσλέν δεν προσβάλλεται όταν γνωρίζει την αδερφή κάποιου.

Είναι ανάπηρη κι εκείνη... Σκέφτηκα, ίσως αρέσει ο ένας στον άλλον.

Ξέρω, χαζομάρα. Αλλά αν ταιριάξουν, θα συμπεθεριάσουμε.

Δώστε μου την τσίχλα σας. Θα την πετάξω.

Τι έπαθε ακριβώς;

Η αναπηρία του. Είναι παρά;

-Παρά; -Πληγικός.

Πληγικός... Ναι... Αυτό είναι.

Αυτός θα σας τα πει αυτά. Εγώ δεν ξέρω να αφηγούμαι καλά.

Είμαι μηχανικός αυτοκινήτων.

-Αλλά είναι πληγικός... ελαφρά. -Ναι, σε αναπηρικό καρότσι, όμως.

Πούλησες το καρότσι σου;

Μπορούσες να παρκάρεις σε θέση αναπήρων.

Θα είχες περισσότερο χώρο.

Συνήθως, οι Ferrari είναι κόκκινες.

Μέχρι και το αμάξι σου κλέβει!

Εσύ δεν κλέβεις; Μαύρο σακάκι, για να φαίνεσαι θλιμμένος!

-Όλοι κλέβουν. -Δεν αγαπάς τον εαυτό σου, Ζοσλέν.

Γι'αυτό κρύβεσαι.

Δεν είναι σωστό αυτό που κάνεις.

Συγγνώμη.

Συγγνώμη, Ζοσλέν.

Μην ξεχάσετε ότι αύριο στις 2 μ.μ. έχετε ραντεβού με...

...τους κυρίους απ'το Κατάρ, για την ανανέωση του συμβολαίου.

Ναι, εντάξει, ευχαριστώ, Μαρί.

Μαρί, δεν χρειάζεται να έρχεστε εδώ για να μου μιλάτε.

Βάλαμε ένα μικρό μηχάνημα. Πατάτε το κουμπί, μιλάτε και απαντάω.

-Ναι, το μικρό μηχάνημα! -Μικρό μηχάνημα.

-Ζοσλέν, σας ζητάει κάποιος. -Δεν δέχομαι τη Δευτέρα. Το μηχάνημα!

Είναι μία ανάπηρη.

Δεν τόλμησαν να τη σταματήσουν στη ρεσεψιόν. Πολύ λεπτό θέμα.

Μην ανησυχείτε, μια στιγμούλα θα κάνω.

Προσοχή στα πόδια.

Γεια.

Γεια.

Μαρί, αφήστε μας, παρακαλώ.

Καθίστε... Δηλαδή...

Πλησιάστε...

Ήθελα να ζητήσω συγγνώμη για τη συμπεριφορά της αδερφής μου.

Έχω αγώνα τένις εδώ κοντά.

Και σκέφτηκα, ευκαιρία να έρθω να σας δω.

Γύρευα τα αθλητικά της Ούμα Θέρμαν στο "Kill Bill", και έπεσα πάνω σας.

Ήθελα απλώς να ξεκαθαρίσουν τα πράγματα.

Δεν ήξερα τι σκάρωνε η αδερφή μου.

Κι επειδή είμαστε...

Δεν γνωριζόμαστε, δεν έχουμε απαραίτητα πολλά να πούμε.

Συγγνώμη, ήταν ανόητη γνωριμία.

Όχι, χάρηκα που γνώρισα μία τόσο δεμένη οικογένεια.

Σας τοποθέτησαν πάνω στο γραφείο;

Θα σας πω την αλήθεια, Φλοράνς. Είναι...

Είναι παράλογο, το ξέρω, αλλά...

Νιώθω άσχημα, με συγχωρείτε.

Είναι τελείως γελοία ιστορία. Μην παρεξηγηθείτε, όμως.

-Βασικά... -Ντρέπεστε.

Νιώθετε άβολα μπροστά στους πελάτες σας. Τι σας ενοχλεί;

Η συμπόνια όταν μας βλέπουν σε αναπηρικό καρότσι;

Ή ότι έχουν την εντύπωση ότι μπαίνουν για λίγο στη θέση μας;

Η συμπόνια διώχνει τις τύψεις.

Ή ότι θέλουν να αποδείξουν πως είμαστε σαν αυτούς.

Αλλά δεν είμαστε πια σαν αυτούς. Πρέπει να το αποδεχθείτε, Ζοσλέν.

Το καρότσι είναι ο καλύτερός σας φίλος. Κανείς δεν θα σας το κλέψει.

Κάνουμε δοκιμές με τη βοηθό μου...

-Μπορώ να σας μιλήσω; -Ναι, τι συμβαίνει;

Ελάτε.

Όχι, ελάτε εσείς.

-Όχι, εσείς. -Εσείς.

-Δεν μπορώ να κουνηθώ. -Πολύ καλά.

Λοιπόν, παίζω ματς στο γήπεδο Περετί στις 7 η ώρα. Αν έχετε όρεξη...

Ξέρω, δεν είστε ο σπόνσορας. Διάλεξαν έναν μεγαλύτερο...

Δεν μπορεί να περιμένει. Χρειάζομαι απάντηση αμέσως.

-Τι είναι; -Η κολονοσκόπησή σας.

Μετατέθηκε. Στο πρωκτό θα γίνει πάλι, αλλά την Πέμπτη.

Πείτε μου αν συμφωνείτε, αλλιώς χάνουμε το ραντεβού.

Εντάξει, Μαρί.

Προσέξτε τη διατροφή σας, για να καθαρίσουν τα έντερα, είπε ο γιατρός.

Διευκολύνει την κάμερα.

Εντάξει, Μαρί.

Λοιπόν, σας αφήνω με τα εσωτερικά σας προβλήματα.

Αν θέλετε, το ματς είναι στις 7. Ευχαριστώ που με δεχθήκατε.

Βασικά... Δύο πράγματα.

Ο μαύρος αθλητής στην αφίσα είναι πολύ κλισέ.

Και το δεύτερο;

Το ανοιχτό πουκάμισο με τριχωτό στέρνο είναι πολύ σέξι.

Και μην ξεχνάτε να πίνετε νερό.

Στο μηχάνημα! Συγγνώμη!

Γιατί δεν είμαστε σπόνσορες στο ματς στο Περετί;

-Είναι ματς αναπήρων. -Στείλτε τον Μαρκ, να ρίξει μια ματιά.

Δεν μπορεί απόψε. Έχει σκουός, όπως κάθε Δευτέρα.

Σπόνσορες σε αμαξίδια! Αυτό μας έλειπε!

-Σας ακούω, μην πατάτε το κουμπί. -Συγγνώμη.

Καλησπέρα, κυρίες και κύριοι, στο Γήπεδο Περετί...

...για τον τελικό μεταξύ Μαρί-Κλαιρ Ντιρέ και Φλοράνς Μοντιέ.

Ο τελικό θα κριθεί σε δύο νικητήρια σετ.

Δεσποινίδες, να κερδίσει η καλύτερη!

Ετερόκλιτο πλήθος, ε;

Δεν έχει μόνο... αναπήρους.

Πιο δυνατά! Είμαι κουφός!

Μπράβο! Μπράβο!

Κουφός, αλλά όχι μουγγός!

Φλοράνς, τα έδωσες όλα. Ήσουν σε φόρμα.

Ευχαριστώ που ήρθατε. Πολύ ευγενικό εκ μέρους σας.

Αλίμονο. Μπράβο, δεν είχα ξαναδεί τέτοιο ματς.

-Είναι... εντυπωσιακό. -Κάθεστε στην καρέκλα μου.

Ναι, επειδή...

Άφησα τη δική μου εκεί δίπλα και πριν καλά καλά το καταλάβω...

Ένας κλέφτης αμαξιδίων!

Κλέφτης αμαξιδίων;

Για να είμαι πιο ακριβής, είχα πρόβλημα με το δικό μου.

Τι ντροπή! Η μία ρόδα είχε βγει απ'τη θέση της.

Την άφησα στη βοηθό μου και πήρα το δικό σας ενώ σας περίμενα.

-Θα σας το επιστρέψω, φυσικά. -Κρατήστε το. Θα φύγω μ'αυτό.

Είναι το αμαξίδιο του Μπάτμαν.

-Θα το πάρω αύριο απ'το γραφείο σας. -Όχι, θα σας το στείλω. Το προτιμώ.

Θέλετε να πιείτε ένα ποτό με φίλους;

Και τέλος, ο Ζαν-Λικ, πρωταθλητής του πινγκ-πονγκ.

Λοιπόν, ας πιούμε!

Στην πρωταθλήτριά μας!

Πώς κανονίζει η ομοσπονδία σας ποιος παίζει με ποιον;

Υπάρχουν κατηγορίες;

Κάποια ιεραρχία ανάλογα με το τι σου έχει μείνει, ανάλογα με την αναπηρία;

Δηλαδή, οι κουτσοί με τους κουτσούς;

Για παράδειγμα, εσύ, Ζαν-Λικ. Πρωταθλητής του πινγκ-πονγκ.

Παίζεις με το στόμα, φαντάζομαι. Παίζεις με κάποιον που έχει ένα χέρι;

Δηλαδή, έχει αβαντάζ. Ή παίζεις με όσους είναι τελείως κουλοί;

Δεν θα υπάρχουν πολλοί αντίπαλοι.

Ποιος αποφασίζει ότι εσύ, Σιμόν, με τις λάμες...

...τρέχεις πιο γρήγορα από κάποιον με ξύλινο πόδι;

Όποιος έχει χεράκια, κολυμπάει μόνο με όποιον έχει χεράκια;

Ή μήπως μπορεί να κολυμπήσει με κάποιον που έχει ποδαράκια;

-Καταλάβαμε, Ζοσλέν. Εντάξει. -Ποιος;

-Εσύ δεν αθλείσαι; -Όχι.

-Κακώς, ανεβάζει το ηθικό. -Πρέπει ν'αγαπάς το σώμα σου.

-Ποιος; -Να το νοιάζεσαι.

-Αποδέξου το... -Άλλαξε πουκάμισο.

-Ποιος; -Πιο δυνατά! Είμαι κουφός!

Κλασική μουσική... Βιολί...

"Ο Πέτρος και ο Λύκος."

-Γεια. -Γεια.

-Είμαι η βοηθός του Ζοσλέν. Με θυμάστε; -Ναι, πολύ καλά.

Μου είπε να σας ευχαριστήσω για την καρέκλα.

Και ότι παίξατε ένα υπέροχο ματς.

Και ότι πήρε πίσω τη δική του καρέκλα.

-Είναι ανάπηρος, μου είπε. -Ευχαριστώ πολύ.

Θέλετε να πιείτε κάτι; Ετοίμασα τσάι.

Ορίστε.

Δεν πειράζει, θα τα μαζέψω.

-Το νερό είναι το πιο ήπιο που βρήκα. -Τέλεια, ευχαριστώ.

Καθίστε.

-Είστε πολύ όμορφη. -Ευχαριστώ. Κι αυτό σας είπε να πείτε;

Όχι, εγώ σας βρίσκω πολύ όμορφη.

Αλλά νομίζω ότι κι εκείνος. Του αρέσουν οι ωραίες γυναίκες.

Θα του αρέσετε, άρα. Κι εσείς είστε ωραία.

Είστε ερωτευμένη μαζί του;

Με τον Ζοσλέν; Για ποιον λόγο;

Ξέρω 'γω... Είναι ωραίος άντρας, έχει καλή δουλειά.

Η αναπηρία του σας σταματάει;

Όχι, όχι.

-Είστε τυχερή. -Αλήθεια; Γιατί;

Επειδή έχετε υποφέρει.

Όσοι έχουν υποφέρει, είναι πιο αισιόδοξοι, νομίζω.

Εκτιμούν περισσότερο τη ζωή. Το διάβασα σε γυναικείο περιοδικό.

Έλεγε ότι η ζωή είναι ένα μεγάλο ταξίδι μέσα στη νύχτα.

Κι εσείς, όμως, έχετε φακό.

Πολύ ωραία φράση.

Όμως, για μια γυναίκα σας εσάς, στον έρωτα...

...είναι αισιόδοξη ότι θα διαρκέσει.

Εγώ απλώς ελπίζω ότι θα συμβεί.

Και;

Οι ημερομηνίες περιοδείας της με την ορχήστρα της.

-Δεν είναι σωστό αυτό που κάνετε. -Το ξέρω, μη με πρήζετε όλοι!

-Όχι, αλλά παίζει στην Πράγα στις 12. -Και λοιπόν;

-Θα είστε κι εσείς στην Πράγα τότε. -Τι δουλειά έχω στην Πράγα τότε;

Υπογράφετε τη συνεργασία με την ποδοσφαιρική Σπάρτα Πράγας.

Υπογράφετε στις 4 μ.μ., το κονσέρτο στις 8. Φεύγετε την επομένη στις 9.

Όχι, η Σπάρτα είναι στις 14. Στις 12, είμαι στη Μαδρίτη.

Όχι πια. Τηλεφώνησα και άλλαξα τις ημερομηνίες. Δέχτηκαν.

Και γιατί να πάω σε κονσέρτο στην Πράγα;

Και γιατί πήγατε σε αγώνα τένις αναπήρων στο Περετί;

Είναι και για την Ιταλία.

-Η μητέρα μου είναι Ιταλίδα. -Το ξέρω. Πηγαίνετε, λοιπόν.

Όρθιος, περπατώντας, για αλλαγή. Η κλασική μουσική σού δίνει φτερά.

Κάνει καλό κάποιες φορές να λες την αλήθεια, να ζητάς συγγνώμη.

Δεν είναι ανόητη, νομίζω.

Δεν βρομούν τα πόδια σου αν δεν τα χρησιμοποιείς.

Θα βάλω ένα σμόκιν στις αποσκευές σας.

Όρθιος, όχι σε αμαξίδιο.

Με συγχωρείτε.

Πάω στην Όπερα απόψε.

Και χρειάζομαι μία καρέκλα, παρακαλώ.

-Μία θέση. -Όχι, έχω θέση.

Χρειάζομαι καρέκλα.

Καλύτερα να ρωτήσετε τον θυρωρό. Πέδρο;

Παρακαλώ, κύριε.

Πέδρο, θα ήθελα μία καρέκλα για απόψε.

Ξέρεις... καρέκλα.

Ναι... Θέλετε κάποιον να σας... απόψε...

Όχι... Ξέρεις...

Μια καρέκλα.

Καταλαβαίνω, θέλετε να... πάνω στην καρέκλα...

Όχι, όχι... Δεν καταλαβαίνει.

Μία καρέκλα... Κοίτα...

Δεν μπορώ να περπατήσω.

Σιγά το δύσκολο! Μια καρέκλα! Με συγχωρείτε, κύριε... Μπορώ;

Κοιτάξτε... Μια καρέκλα!

Ξέρετε, με μεγάλες ρόδες και ροδάκια! Μία καρέκλα!

Θέλετε αναπηρική καρέκλα!

Ναι!

Συγγνώμη... είμαι γιατρός.

Γυναικολόγος.

Τέλεια, ευχαριστώ. Γεια.

Ζοσλέν; Τι κάνετε εδώ;

Είχα δουλειά στην Πράγα. Είδα ότι είστε κι εσείς και είπα να έρθω.

Έγραψα "Κονσέρτο κλασικής μουσικής στην Πράγα" στο Ίντερνετ και να με.

-Ήταν υπέροχο. -Ευχαριστώ πολύ.

Ειλικρινά.

Φλοράνς, έρχεσαι για φαγητό; Θα σε κεράσω, δεν μπορείς ν'αρνηθείς.

-Πηγαίνετε και θα έρθω. -Εντάξει, θα είμαστε στο "Τζεπέτο".

-Καλό βράδυ, κύριε. -Καλό βράδυ.

Λοιπόν...

Καλό βράδυ.

Καλό βράδυ.

Προτιμάτε να δειπνήσουμε οι δυο μας;

Ναι...

Πείτε μου, δεν ήταν τυχαίο.

Ψάξατε πού παίζω, πήρατε το αεροπλάνο κι ήρθατε να με δείτε.

-Όχι, σας λέω ότι είναι τυχαίο. -Είστε καλός ψεύτης.

Είχα να υπογράψω ένα συμβόλαιο στην Πράγα, σας ορκίζομαι.

Εσείς είστε ψεύτρα. Είπατε ότι δεν είστε σολίστρια.

Μπορεί να είμαι άσχετος, αλλά σας είδα να τραγουδάτε μόνη.

Δεν τραγουδάω! Βιολί παίζω!

Το ίδιο είναι.

Και δεν είναι ψέμα. Αντικατέστησα τη σολίστρια που αρρώστησε.

Σίγουρα να μη σας βάλουν σε καρέκλα;

Όχι, μια χαρά είμαι έτσι. Γιατί;

Θέλετε να με μεθύσετε και να τρεκλίζω.

-Φοράτε και γυαλιά από πάνω! -Πάνω από τι;

Κι εγώ φοράω γυαλιά. Και σας πάνε.

-Λοιπόν, στο τρέκλισμα! -Στο τρέκλισμα!

Συγγνώμη...

Είναι καινούργιο μοντέλο και δεν το ελέγχω καλά.

Ξέρω κάτι για εσάς.

Είστε ασταθής, αλλάζετε καρέκλα μέρα παρά μέρα, έτσι;

Θα σας πω το πρόβλημά μου, Ζοζό. Πειράζει να σας λέω Ζοζό;

Ναι, με πειράζει, αλλά σας το επιτρέπω.

Έχω ωραίο κώλο, αλλά δεν τον βλέπει κανείς.

Αυτό είναι το πρόβλημα της καρέκλας. Μεταξύ άλλων.

Στους ωραίους κώλους.

Στους ωραίους κώλους. Και στους χοντρούς, που αρέσουν σε κάποιους.

Ξέρετε κάτι; Πρέπει να λύσετε τον κόμπο.

-Να λύσω τον κόμπο... -Το παπιγιόν.

Έχετε δίκιο.

-Δεν έχετε κάποια στη ζωή σας; -Όχι βέβαια!

-Όχι βέβαια; -Μου αρκεί ο Μαξ.

-Ο Μαξ είναι σκύλος; -Όχι, ο καλύτερός μου φίλος.

Κύριε, παρακαλώ.

-Μιλάτε γαλλικά; -Λίγο.

Πείτε στον τραγουδιστή να τραγουδάει πιο σιγά, παρακαλώ.

-Ή καλύτερα. -Πιο σιγά, είναι πιο εύκολο.

Ευχαριστώ.

-Γυρίζεις αύριο; -Οικειότητες! Μου μιλάς στον ενικό;

-Ναι, αύριο γυρίζω. -Με ποια πτήση;

Ήρθα με λεωφορείο της περιοδείας, με τους μουσικούς.

Περνάμε ωραία... στο λεωφορείο.

-Πόσες ώρες είναι το ταξίδι; -Δεκαπέντε.

Δεκαπέντε ώρες;... Καθισμένη; Δεν θα μπορούσα ποτέ.

Συγγνώμη... Χωρίς στάσεις, εννοώ.

-Το τραγούδι της μητέρας μου. -Πώς;

Ήταν το αγαπημένο τραγούδι της μητέρας μου.

Δεν μπορώ. Δεν ξέρω να τραγουδάω.

Μ'αρέσει αυτό. Νιώθω ότι χόρευα όλη τη βραδιά.

Είναι πανέμορφα.

Βλέπεις τη γέφυρα; Τη βλέπεις;

Έχεις καλή όραση.

Θα έπρεπε να τρέχεις σε ράλι.

-Το ξενοδοχείο σου; -Ναι.

Ένα τελευταίο ποτό στο δωμάτιό μου;

-Πάμε. -Πάμε!

-Καλησπέρα! -Καλημέρα.

Οι κυρίες προηγούνται. Ραντεβού στον 2ο όροφο, δωμάτιο 206.

-Από εδώ! -Ναι, κάνω μανούβρες.

-Πρόσεχε, δεν είμαι εύκολη. -Περίμενε...

Δεν θα μείνω. Δεν είναι σωστό.

Όπως θέλεις.

Συγγνώμη.

Μπλοκάρει.

-Τα παπούτσια σου. -Ευχαριστώ.

Στην επόμενη τυχαία μας συνάντηση, λοιπόν!

Σε πάει μέχρι το δωμάτιό σου και δεν κάνει τίποτα;

Σημαίνει ότι δεν μπορεί πια. Έτσι νομίζω.

-Όχι, δεν μου μοιάζει για ανίκανος. -Σοβαρά;

Και πώς μοιάζουν οι ανίκανοι;

-Σου θυμίζω, είδα πάνες στο σπίτι του. -Στο σπίτι της μητέρας του.

Ναι, έτσι λέει. Σου αρέσει;

Ναι, λιγάκι. Μαζί του, νιώθω ολοκληρωμένη.

Και με κοιτάζει σαν γυναίκα. Μου κάνει καλό αυτό.

Είχα ξεχάσει πώς είναι.

Και με κάνει να γελάω!

Πρώτη φορά βλέπω τόσο παράφωνο άντρα!

Φρίκη!

Το ήξερα ότι έκανε για σένα.

Βέβαια, θα ήταν καλύτερα αν μπορούσε ακόμα...

Θα βρεις άντρα πριν από μένα, μεγάλη μου αδερφή!

Ζηλεύεις; Θέλεις να σου τον παραχωρήσω;

-Φλοράνς, είναι... -Πολύ μεγάλος;

Όχι...

Κορίτσια, ώρα για ύπνο! Κοντεύει 11 η ώρα!

Πρέπει να ξυπνήσω νωρίς. Μου φέρνεις την καρέκλα μου;

-Η γιορτή του σλιπ! -Θα δω αν έχει στο νούμερό μου!

Ζοσλέν, προπονείσαι για τον μαραθώνιο;

-Πώς πήγε η Πράγα; -Καλά, υπογράψαμε.

-Και η όπερα; -Πολύ ωραία.

Πώς αντέδρασε όταν σας είδε όρθιο;

Δεν με είδε όρθιο. Δεν είχα το κουράγιο.

Άρα, δεν την... Δηλαδή... Δεν το προχωρήσατε...

Όχι ως προς την απόσταση...

Όχι.

Όχι, καθόλου. Κούρδιζα το βιολί μου.

Σας τηλεφώνησα γιατί σκέφτηκα ότι θα ήταν ωραία να βρεθούμε...

...για ποτό ή φαγητό, αυτό θα ήταν πιο ενδιαφέρον.

Ναι, γιατί όχι; Τη Δευτέρα, όμως, που έχω ελεύθερο το βράδυ.

Παράξενο, σαν να είστε όρθιος.

-Όχι, γιατί το λέτε αυτό; -Μιλάτε σαν κάποιον που περπατάει.

Μα είμαι καθιστός στην καρέκλα μου.

Λοιπόν, τα λέμε τη Δευτέρα; Τέλεια. Στέλνω τη διεύθυνσή μου με μήνυμα.

Μιλάμε στον ενικό, όμως, Φλοράνς.

Τα λέμε τη Δευτέρα.

Στο σπίτι σου θα την καλέσεις; Εδώ δεν μπόρεσες να της μιλήσεις στην Πράγα!

Δεν θα της πεις πια την αλήθεια. Πολύ αργά.

Και πώς γίνεται αν...

Αν;

Ένας παραπληγικός καυλώνει;

Ναι, μπορείς να καυλώσεις. Είναι αντανακλαστικό.

-Λουκάνικο με πουρέ; -Χαίρω πολύ. Μαξ. Για μένα είναι.

Σπανάκι με κρέμα χωρίς κρέμα;

Καλή όρεξη.

Μπορείς να κάνεις και παιδιά. Λειτουργεί το σύστημα, χωρίς ηδονή.

Το κάτω έχει αποσυνδεθεί από το πάνω.

Το κάτω κάνει έρωτα και το πάνω βλέπει.

Αν, όμως, έχεις μερική παράλυση το νιώθεις όταν κατουράς.

Και η εκσπερμάτωση είναι εφικτή, χάρη σε φάρμακα...

...ή τη φυσιοθεραπεία, για να έχεις οργασμό.

Υπάρχει και ο παρα-οργασμός, με σχεδόν την ίδια ένταση.

-Περίπλοκο. -Ναι, καθόλου απλό.

-Πώς τα ξέρεις όλα αυτά; -Ήξερα ότι θα ρωτούσες και διάβασα.

Θες άλλη μια συμβουλή;

Άσ'το.

Έχεις δίκιο.

Θα της τα πω όλα.

-Καλησπέρα. -Καλησπέρα.

Αυτό είναι... το σπίτι μου.

Το δοχείο με τη σαμπάνια.

-Είναι σαν λαβύρινθος το σπίτι σου! -Συνήθως, περνάω απ'την άλλη.

Στην κουζίνα.

Από εδώ.

Το βρήκα!

-Παίζεις πιάνο; -Όχι, γιατί;

Επειδή έχεις πιάνο.

Δεν σημαίνει ότι παίζω κιόλας.

Και χαλιά έχω, αλλά δεν παίζω τζούντο.

-Δεν ήξερα καν ότι παίζει. -Όχι μόνο του. Το βοηθάω λιγάκι.

-Διψάω. -Κι εγώ.

-Θα μιλήσουμε; -Για ποιο πράγμα;

Γι'αυτό. Γι'αυτό που σου συνέβη.

Είχα ένα ατύχημα με άλογο.

Έπεσα απ'το άλογο, όπως ο Κρίστοφερ Ριβ.

Αυτός που έπαιζε τον Σούπερμαν.

Ήσουν πιο τυχερός. Αυτός ήταν τελείως παράλυτος.

Εγώ έπεσα από πόνι.

Έπεσα από πιο χαμηλά.

Πρώτη φορά κάνεις χιούμορ γι'αυτό και είναι ωραίο.

Εμένα, δεν με ρωτάς;

-Δεν θέλω να σε ενοχλήσω. -Δεν ενοχλείς. Μπορώ να πω κι εγώ.

Παραβίασα ένα Στοπ.

Ο άλλος οδηγός έσπασε την κλείδα του κι εγώ έχασα τα πόδια μου.

Ευτυχώς, το βιολί μου ήταν στη θέση του συνοδηγού και δεν έπαθε τίποτα.

Ξέρει η φύση, ε;

Κάθεσαι;... Θέλω να πω...

Είσαι έτοιμη να ακούσεις κάτι δύσκολο;

Ζοσλέν, εξομολόγηση στο δεύτερο ραντεβού μας;

Τελευταία φορά που μου συνέβη, δεν είχα καθόλου τύχη.

Με είχαν απατήσει.

Ένας πυροσβέστης, ένας αξιωματικός.

Κι όμως, οι πυροσβέστες σε καθησυχάζουν.

Είχε τα γενέθλιά του και είπα να του κάνω έκπληξη, είχε υπηρεσία.

Πήγα με έναν τεράστιο αρκούδο ντυμένο πυροσβέστη...

Όχι πολύ πρωτότυπο...

Ένα μπουκάλι σαμπάνια και χαβιάρι.

Και περίμενα, περίμενα...

Καλύτερα να περίμενα με την τηλεφωνήτρια.

Μία ψηλή κοκκινομάλλα με μεγάλα στήθη.

Και τον παράτησα.

Προσπάθησε να τα ξαναβρούμε. Μου έγραψε πολύ ωραία γράμματα.

Μου έστειλε ωραία λουλούδια.

Αλλά μάταια.

-Γιατί; -Με πρόδωσε.

-Γιατί δεν τον συγχώρησες; -Μου είπε ψέματα.

-Μπορούσες να τον συγχωρέσεις. -Όχι.

-Όχι; -Όχι.

Και ποιο ήταν αυτό το δύσκολο που είχες να μου πεις;

-Ξέρεις κολύμπι; -Ναι.

-Έχεις δει τον "Τιτανικό"; -Ναι.

Ήταν καλό; Θέλω να πω...

Ένιωσες κάτι;

Ναι.

Εδώ.

Εσύ;

Ναι. Κι εγώ το ίδιο.

Εδώ.

Έχεις δίκιο. Την πάτησα. Δεν μπορώ να ερωτευτώ...

Μία ανάπηρη.

Άκου, είμαι 50 χρονών, έχω λεφτά, δεν έχω χάσει τα μαλλιά μου. Δεν έχω ξοφλήσει.

Είναι σε αναπηρικό καρότσι! Πού πάω να μπλέξω;

Λοιπόν, μπορείς να σηκωθείς.

Μπορώ να σου κάνω ενδοσκόπηση, να ψηλαφήσω την κοιλιά σου.

Μπορώ να εξετάσω τον πρωκτό σου, αλλά δεν είμαι ο ψυχίατρός σου.

Όχι, αλλά είσαι φίλος μου.

Γιατί το κάνω αυτό;

Μήπως είσαι ερωτευμένος; Είναι χαζό, αλλά συμβαίνει.

Δεν μ'αρέσει αυτό! Δεν μ'αρέσει! Δεν μ'αρέσει καθόλου!

Ούτε εμένα μ'αρέσει. Δεν είναι σωστό αυτό που κάνετε.

Θέλει να γνωρίσει τους φίλους μου. Ποιους; Μόνο εσείς ξέρετε.

-Και λοιπόν; Εγκρίνουμε; -Θα της το πω. Δώστε μου λίγο χρόνο.

Χρειάζομαι την κατάλληλη στιγμή... για να της το πω.

Αν δεν το πεις, θα το πω εγώ.

Γαμώτο! Αυτό είναι μπόουλινγκ, όχι εστιατόριο!

-Καλησπέρα. -Καλησπέρα.

Λοιπόν, η Φλοράνς... Την Μαρί, την ξέρεις. Ο Μαξ.

-Οι... φίλοι μου. -Χαίρω πολύ.

Λίγο ακόμα αλκοόλ ρυζιού;

Έκανα αφρικανική προφορά. Δεν ξέρω την κινέζικη.

Έλα ρολό.

Μου επιτρέπετε μία κάπως αδιάκριτη ερώτηση;

Στη δουλειά σας, όταν ταξιδεύετε...

...πρέπει να είναι μεγάλη αναπηρία το αμαξίδιο.

Δηλαδή, τρόπος του λέγειν.

-Έχω έναν θείο σε καροτσάκι... -Τι μικρός που είναι ο κόσμος!

Δεν έχει πόδια. Μία σπάνια εκ γενετής παραμόρφωση.

Τι ατυχία!

Πεντανόστιμα αυτά τα νεμ, ε;

Και δεν είχε καθόλου καλή θεραπεία μετά το ατύχημά του.

-Δεν ήταν εκ γενετής; -Τα πόδια, όχι το χέρι.

-Πάτησε νάρκη στη Νότιο Αφρική! -Πραγματικά άτυχος.

Το πρόβλημα είναι ότι με ένα χέρι μείον, δεν μπορεί να χρησιμοποιεί την καρέκλα.

Γυρίζει γύρω απ'τον εαυτό του.

Πεντανόστιμα αυτά τα νεμ.

Πάντως... είναι ωραία ιστορία.

Λέμε βλακείες, όμως. "Χάνεις ένα, βρίσκεις δέκα."

Έχασε το χέρι του, αλλά δεν το ξαναβρήκε!

Ευτυχώς, θα πείτε, γιατί δέκα χέρια!

Φαντάζεστε το χταπόδι;

Πεντανόστιμα αυτά τα νεμ.

Τι έκπληξη! Εσύ, εδώ...

Ο Ζακ, συνάδελφος απ'την ορχήστρα.

-Καλησπέρα. -Καλησπέρα.

Παράξενο που... Η Σιλβαίν, φίλη καλλιτέχνις.

Καλησπέρα, κυρίες, κύριοι...

Σκέφτηκα, "Μήπως να πάμε να φάμε κινέζικο;"

Ωραία, καλή όρεξη.

Ευχαριστώ και καλό βράδυ.

Καλό βράδυ.

Λοιπόν... Φλοράνς...

Πρέπει να σας πω κάτι.

Γαμώτο! Έχυσα τη σόγια σως στο παντελόνι μου!

-Βάλτε αλάτι, θα το απορροφήσει. -Πάρε αυτό.

Μαξ;... Πήγαινέ με στην τουαλέτα, σε παρακαλώ. Πρέπει να στεγνώσω.

Φυσικά.

Είσαι πολύ δειλός!

Δεν είναι έτοιμη. Αν της το πούμε τώρα, δεν θα το δεχθεί.

Έτσι κι αλλιώς δεν θα το δεχθεί.

Τα μεγάλα πνεύματα συναντιούνται.

-Η καρέκλα μου είναι έξω... -Πάω να σου τη φέρω.

-Μην κουνηθείς, ε; -Όχι βέβαια.

-Η Σιλβαίν είναι απλή φίλη. -Ναι, κανένα πρόβλημα.

Πιπί;

Αν χρειάζεστε οποιαδήποτε βοήθεια... μη διστάσετε.

Κι ο πατέρας μου είναι άρρωστος.

Συχνά, τον βοηθώ στην τουαλέτα.

Όχι, εντάξει... Έχω ό,τι χρειάζομαι.

Κάνει κακά του.

Ήρθα λίγο νωρίτερα...

Καλησπέρα.

Γεια...

Ναι, χαστουκίζω έναν ανάπηρο. Με χαλαρώνει.

Εντάξει, δεν πονάω.

Άκουσέ με καλά, πωλητή παπουτσιών.

Θα πεις την αλήθεια στην αδερφή μου.

Ότι περπατάς μια χαρά, μας κορόιδεψες, το μετάνιωσες και είσαι κουράδας.

Και βρες τον τρόπο να μην την πονέσεις... Αν γίνεται.

Αλλιώς θα σου χώσω τα δεκάποντα τακούνια στον κώλο.

Και θα καταλάβεις τι θα πει εξόρυξη πετρελαίου!

Έχεις 48 ώρες!

Δεν είναι αυτό που νομίζετε.

Και 48 ώρες...

Μήπως μπορείτε να της το πείτε εσείς;

Θα βρείτε τις σωστές λέξεις.

Εγώ δεν μπορώ.

Ξέρεις κάτι; Εσύ είσαι ο πιο ανάπηρος απ'τους δυο σας!

Όχι, εσύ θα της το πεις.

Ήθελες να κάνεις μαλακίες; Ανάλαβε τις ευθύνες σου τώρα!

Πες ευχαριστώ στον αδερφό σου. Μου το είπε για το καλό σου.

Παλιαδερφή!

-Εσύ χρειάζεσαι λεφτά. -Όχι, εγώ πληρώνω εδώ, μπαμπά.

-Τι; Πληρώνεις; -Κάτι λίγα.

Πήγε καλά η κηδεία της μάνας σου;

Πώς είναι μια κηδεία που δεν πάει καλά; Έπρεπε να έρθεις.

Πολύ αργά.

Τα σκάτωσα, μπαμπά.

Αυτό είναι οίκτος.

Αν δεν ήταν σε καροτσάκι, δεν θα την έβλεπες έτσι.

Όχι, δεν νιώθω οίκτο.

Είναι πιο δυνατή από εμάς. Αναπνέει, ζει πιο έντονα.

Εγώ είμαι δειλός.

Πες της την αλήθεια.

Αν της πω την αλήθεια, την έχασα.

Και η αδερφή της; Η αποκλειστική;

Με τα μεγάλα μεμέ... Δεν ψάχνει για δουλειά;

Δεν λέμε πια "μεγάλα μεμέ".

Δεν λέμε πια "μεγάλα μεμέ", αλλά υπάρχουν ακόμα!

Όλο και πιο μεγάλα!

Όλο και πιο ακριβά!

Τι κάνεις;

Πιπί.

Μην ανησυχείς, είμαι εξοπλισμένος.

Μπορείς να έρθεις να καθίσεις.

. : S e x m e u p : .

Πήγαινε στη Λούρδη.

Τι να κάνω στη Λούρδη;

Πήγαινε μαζί της στη Λούρδη. Κάνεις μια ευχή...

Και σηκώνεσαι απ'την καρέκλα σου, περπατάς καμαρωτά και θεραπεύτηκες!

-Βλακείες. -Έχεις καλύτερη λύση;

48 ώρες!

-Θα σηκωθείς έτσι στα ξαφνικά; -Όχι απότομα.

Θα μπουσουλάω, θα το κάνω σε φάσεις... Δεν είμαι χαζός.

-Τα θαύματα θέλουν τον χρόνο τους. -Και θα το πιστέψει;

Μαξ, συγκεντρωνόμαστε!

Παράτα τον.

Σου ορκίζομαι, έχω άσχημο προαίσθημα.

Έκανα λάθος, δεν τον χρειάζεσαι.

Κανέναν δεν χρειάζομαι, Ζουλί.

Αυτός είναι.

Όχι, δεν μ'ενοχλείς.

Εντάξει...

Τα λέμε αύριο.

Δεσποινίς!

-Θέλει να πάμε στη Λούρδη. -Στη Λούρδη;

Μήπως έχετε ένα κόκκινο λιγότερο "ξέσκισέ με απόψε";

Θα δω τι έχω.

-Μα τι γυρεύει στη Λούρδη; -Ένα θαύμα!

Ένα θαύμα;

Ζουλί, δεν κατάλαβες;

Ο Ζοσλέν περπατάει.

Όπως εσύ, όπως η κυρία. Δεν ήταν ποτέ ανάπηρος.

Και μη μου πεις ότι δεν το ξέρεις, τα μάτια σου λάμπουν.

Είτε αγόρασες καινούργια παπούτσια είτε νιώθεις ένοχη.

Γιατί το λες αυτό; Πώς ξέρεις ότι δεν είναι ανάπηρος;

Επειδή εγώ είμαι ανάπηρη.

Αλλά σιωπή. Η αφελής κοπελίτσα στο καροτσάκι της...

...αποφάσισε να μην πει τίποτα.

Να ζήσει λίγη ευτυχία μέσα σ'ένα κακό ψέμα.

Γιατί είναι ωραίο να σ'αγαπούν.

Είναι ωραίο να το πιστεύεις.

Και τις όμορφες στιγμές, πρέπει να τις αρπάζεις.

Θ'αρπάξετε αυτό το σουτιέν;

-Είναι βλακεία. -Σου θυμίζω, εσύ μου τον έφερες.

Τα δώρα δεν τα γυρίζεις πίσω.

-Από πότε το ξέρεις; -Αρκετό καιρό για να το αποδεχτώ.

-Γιατί δεν μου είπες τίποτα; -Για να μη με σταματήσεις.

Ξέρω, είναι βλακεία. Ήθελα να δω μέχρι πού θα πήγαινε.

Το πιο δύσκολο είναι όταν τελειώνουν όλα.

Όταν δεν μπορείς να υποκριθείς πια.

Μα τι θα κάνεις όταν σηκωθεί;

Τίποτα. Θα του πω αντίο.

Είναι πιθανό. Άτομα με ψωρίαση επέστρεψαν με υγιές δέρμα.

-Μετά από ένα μόνο ταξίδι. -Ναι, είναι αλήθεια!

Ένας άντρας έχασε το πέλμα του σε μηχανή που κόβει το ζαμπόν.

Δύο μέρες μετά τη Λούρδη, φύτρωσε ένα δάχτυλο ποδιού.

Κάτι μου λέει αυτή η ιστορία!

Ναι, είναι αλήθεια.

Κρίμα που δεν είναι ο θείος σας μαζί μας για τα χέρια και τα πόδια του!

Ναι, κρίμα.

Εδώ οι καλοί Εσταυρωμένοι!

Εδώ η ωραία Παναγιά!

Με δέκα Παναγίτσες, ένας Χριστούλης δώρο!

-Γεια σας, κύριε. -Γεια σας.

-Πώς γίνεται με τα θαύματα; -Τα θαύματα;

Με συγχωρείτε, κύριοι.

Μπορώ να σας πω λίγο;

Εσείς! Ακολουθήστε με!

Όχι, η νοσοκόμα θα μείνει έξω!

Μα δεν είμαι νοσοκόμα.

Προσέχετε, το δάπεδο έχει κλίση.

Αν σηκωθείτε απ'την καρέκλα σας, θα πείτε ψέματα για δεύτερη φορά.

Δεν είστε παράλυτος.

Στη Λούρδη, παίρνουμε φωτογραφία της σπηλιάς...

...αφιέρωση της Αγίας Μπερναντέτ...

...ένα μπουκαλάκι σε σχήμα της Παναγίας, με αγιασμό.

Σπάνια, όμως, επιστρέφουμε με τα πόδια μας.

Τουλάχιστον, όχι όσο καιρό είμαι εγώ εδώ.

Ίσως φέρνω γρουσουζιά, αλλά το σημαντικό για τους ανθρώπους...

...είναι να έρθουν με πίστη.

Φεύγοντας, ανυπομονούν να ξανάρθουν για να πιστέψουν και πάλι.

Μην αμαυρώσετε τη φλόγα στην καρδιά τους.

Μην αποκαλύψετε τα κίνητρά σας.

Μην τους απογοητεύσετε ούτε να τους πληγώσετε.

Τώρα, είστε μόνος με τη συνείδησή σας.

Και σκεφτείτε πως αν σηκωθείτε, θα πρέπει να βγούμε φωτογραφία.

Σας είπα, σπανίζουν τα θαύματα.

Μα... Πώς ξέρετε ότι δεν είμαι παράλυτος;

Τα παπούτσια σας... Είναι φθαρμένα.

Τι κάνουμε τώρα, Μαξ;

Πάω να φέρω τις μπάρες φρούτων.

Έχετε ένα τσιγάρο;

-Είστε από εδώ; -Όχι ακριβώς.

Σκατά!

Πρέπει να γίνει αναφορά, ε;

Θαύμα!

Περπατάς! Περπατάς, Ζοσλέν!

Περπατάς, Ζοσλέν. Περπατάει! Πέτυχε!

-Ναι, είναι... -Θαύμα!

Θαύμα, ναι... Πέτυχε.

Έλα, δείξε μας!

Πρέπει να μάθεις να δείχνεις ευτυχής...

Ακόμα κι αν μέσα στη δυστυχία ζεις...

Δεν πρέπει ίχνος θλίψης ν'αφήσεις να φανεί...

Και τα απλά πράγματα να μην τα αναζητάς...

Πρέπει να μάθεις...

Κι ας είναι δύσκολο πολύ...

Η αξιοπρέπειά σου να μη φθαρεί...

Και κάποιες φορές, ταπείνωση να υποστείς...

Αν και μέσα σου καις...

Μετανάστης;

Την πραγματικότητα ν'αντικρίζεις...

Είναι δύσκολο πολύ...

Όταν η ευτυχία μοιάζει να έχει παντοτινά χαθεί...

Πρέπει να μάθεις τα δάκρυά σου να κρύβεις...

Και στην καρδιά σου να πεις πως η ζωή συνεχίζεται...

Συγγνώμη, μαμά. Ζοζό.

Πρέπει να μάθεις απ'το τραπέζι να αποχωρείς...

Όταν πια ξέρεις πως αγάπη δεν θα σερβιριστεί...

Να δείξεις σε όλους πως μπορείς...

Να φύγεις χωρίς λέξη να πεις...

Πρέπει να μάθεις τη λύπη σου να κρύβεις...

Και όπως πριν να συνεχίζεις να ζεις...

Πρέπει το αύριο να σκεφτείς...

Ποιος ξέρει τι σου επιφυλάσσει;

Πρέπει να μάθεις να είσαι πολύ πιο δυνατός...

Συχνά, πρέπει το μυαλό σου να ακούς, όχι την καρδιά...

Πρέπει να μάθεις από όποιον έχει πείρα...

Και τις συμβουλές του ν'ακούς...

Και κάποιες φορές, το τίμημα να πληρώσεις...

Και να ζεις με ραγισμένη καρδιά...

Συγγνώμη.

Συγγνώμη.

Μαρί, έρχεστε, παρακαλώ;

Καθίστε, Μαρί.

-Συμβαίνει κάτι; -Όχι, τίποτα.

Δηλαδή, ναι...

Ήθελα να σας πω... Ξέρω ότι είμαι μια μικρή γραμματέας.

Και είμαι διακριτική. Δώδεκα χρόνια είμαι διακριτική μαζί σας.

Αλλάζω ντύσιμο κάθε μέρα και ντύνομαι σαν χριστουγεννιάτικο δέντρο.

Φυσικά, αυτό δεν γίνεται επ'άπειρον. Δεν έχω 70 πουλόβερ!

Κάνω συνδυασμούς, ταιριάζω το πάνω με το κάτω.

Μια μέρα, κίτρινη φούστα, μπλε πουλόβερ. Μετά, μπλε φούστα, κίτρινο πουλόβερ.

Και έπειτα, φοράω κίτρινα από την κορυφή ως τα νύχια και μοιάζω με πατάτα.

Αλλά...

Σήμερα είναι τα γενέθλιά μου.

Ναι, κι η Μαρί γερνάει. Έχει γενέθλια μια φορά τον χρόνο.

Μόνο που δεν έχω βοηθό να σας θυμίσει τα γενέθλια της βοηθού σας.

Είμαι απλώς μια μικρή βοηθός.

Δεν μου είπατε ποτέ: "Μου αρέσει το κασκόλ σας."

"Αλλάξατε χτένισμα, Μαρί!"

Ο τρόπος που λέτε το όνομά μου δεν είναι καθόλου ποιητικός.

Τι φταίει; Είμαι πολύ ανιαρή; Αυτό είναι;

Είμαι πολύ διάφανη για να αξίζω το ψέμα σας;

Τι λιγότερο έχω από τις άλλες;

Δεν ξέρω... Τι παραπάνω έχω;

Πόδια;

Συγγνώμη... Δεν ήθελα να το πω αυτό.

Με συγχωρείτε, είμαι λυπημένη και λέω βλακείες.

Μα θέλατε να μου μιλήσετε;

Χρόνια πολλά, Μαρί.

Ευχαριστώ, με συγκινείτε.

Δεν είχα αυτό το χρώμα.

Το ξέρω.

Είναι πολύ όμορφο.

Να κρατήσω το κουτί;

Λοιπόν; Εγκαταλείπουμε πριν τον τερματισμό;

-Μα τι κάνεις εδώ; -Περνούσα τυχαία.

Πληκτρολόγησα "μαραθώνιος". Κρίμα να είμαι δίπλα και να το χάσω.

Άντε... Έλα!

Κατά τα άλλα...

Έχεις νέα απ'τη μάνα σου;

Τι;

Τίποτα.

Έρχεσαι μαζί μου στη Λούρδη;

Όχι, είμαι εξοπλισμένος εγώ.

ΥΠΟΤΙΤΛΙΣΜΟΣ ODEON S.A.

ORiGiNAL BluRay Subs ~ .:Sexmeup:. ~