Original subtitles

Noord-Frankrijk, 1897

Schitterend.

Heel goed. Maar we hebben geen budget voor zo'n dier.

Bij Rancy geweest? - Nee.

Zeg maar dat ik je stuur. Het spijt me.

Kom.

Georges. Jouw beurt.

Heb je niks anders?

Ja. Ik kan jongleren en acrobatiek. Van alles wat...

Goed. Laat maar zitten.

Wat? - Ik ga er niet om liegen.

Vroeger was je goed, maar dit...

Niemand wil zoiets zien.

Het is saai. Zelfs kinderen kunnen er niet om lachen.

Het is bijna de 20ste eeuw. De mensen willen iets nieuws.

Iets spectaculairs. - Ze willen waar voor hun geld.

Of ze gaan ergens ander heen.

Moet ik dan stoppen? - Blijf zoeken.

Tot later.

Bijna klaar. Bedankt voor de hulp.

Heeft Delvaux je aangenomen?

Hij aarzelt. Dat ergert me. Ik denk dat ik nee zeg.

Dat begrijp ik.

Met jouw ervaring.

Mag ik hier overnachten? Ik moet morgen naar Parijs.

Tuurlijk. Je bent hier thuis.

Delvaux is een idioot. Hij weet niet meer wat goed is.

Applaus voor de elegante, heerlijke...

Camille Pantoni.

En dan nu dames en heren...

een vreemde, of eerder verbluffende vertegenwoordiger van onze soort.

Meegebracht van een gevaarlijke reis naar het land van de grote apen.

De ontbrekende schakel tussen die primaten en ons.

Hou de hand van uw kinderen vast.

Hier is de negerkoning Kananga.

Kananga wordt vergezeld door Pacha.

Zijn trouwe chimpansee. Een vrouwtje of een mannetje.

Ze komen allebei uit Afrika. Maar wie spreekt onze taal beter?

De aap, dames en heren.

Dans, neger.

Jullie zien er bang uit. - Wat is hij lelijk.

Is dat zijn echte huid? - Dat is make-up.

De tanden die aan zijn ketting hangen, zijn van zijn vijanden.

Is het een mannetje?

Een meisje?

Begrijp je wat ik zeg?

Het is een vrouwtje. Apen noem je geen meisjes.

Nietwaar, Pacha?

Welterusten. Goed gewerkt.

Speel je graag de kannibaal?

Dat verkoopt goed. En ik eet er goed van.

Daar gaat het niet om. Je treedt op.

Hebben ze je nooit iets anders voorgesteld?

Waarom? Ik heb het hier goed.

Ik ben Georges Footit. Misschien ken je me. Ik ben clown.

Ik zoek iemand als jij, voor mijn nummer

Een neger? Als je beter betaalt...

Ik zoek een stuntman. Een clown die me assisteert.

Een clown die een clown zoekt?

Pacha, hoor je dat? Wil jij clown spelen?

Kananga, kom. De parade.

Iedereen kan kinderen bang maken.

Neem dan mijn plaats in.

Dat wordt een boete.

We zijn er elke avond om negen uur...

en op zondag ook matinee. Er zijn nog kaartjes te koop.

Kom nog eens terug. De artiesten wachten op u.

Kom op, jongens.

Je hebt niks.

Wed je niet?

Hij is enorm op de centen.

Ik vind er niks aan. - Je bent gierig.

Je hebt in geen enkel circus ooit een rondje betaald. Nietwaar?

Dat is zo.

Zeg maar een gebedje, snotneuzen.

Weer verloren. - Niet de eerste keer.

Je kunt beter stoppen. - Hij weet wat hij doet.

Zet in, neger.

Straks sta je hier naakt. - Net als in Afrika.

We spelen niet met dobbelstenen, maar met ogen van blanken.

Beslis, Kananga. - Speel.

Speel maar zonder mij.

Laat Pacha spelen, misschien heeft die meer geluk.

Ik heb pech. - Je hebt geen goede partner.

Een koppige kerel ben jij.

Ik krijg de mensen niet meer aan het lachen.

Met jou kan dat misschien veranderen.

Verdient dat goed, clown? - Meer dan kannibaal.

Is Kananga je echte naam? - Zo noemen ze mij.

Maak me aan het lachen. - Nu?

Ja, doe maar.

Hou maar op.

Je beweegt goed maar het gaat alle kanten op.

Dit is niks. - Zij vinden het grappig.

Grappig is niet genoeg. Je moet het inkleden.

Anders blijf ik als kijker...

aan de kant staan.

Dan verveel ik me.

Begrijp je?

Dat is grappig. Dat weet ik uit ervaring. Kom.

Zorg altijd voor een contrast tussen wat het publiek verwacht...

en wat er echt gebeurt.

Gaat het? - Goed. Heel goed.

Jij bent de witte clown. - En jij de domme august.

We gaan samen optreden. - Om de beurt?

Nee, ik wil ze combineren. Voor het eerst vormen ze een duo.

Twee zijden van één muntstuk. Verschillend maar onafscheidelijk.

Onafscheidelijk?

Samen één. Zo.

Je hebt geen papieren? - Nee.

Blijf hier. Ik regel dit wel.

Dag, heren.

Meneer Kananga. Alstublieft, meneer Kananga.

We zijn evenwichtskunstenaars. Nog eens.

Georges, stop maar.

Hou op, Georges.

Ik ben niet overtuigd.

Het ritme en de beheersing ontbreekt... - Alles ontbreekt.

Jij gaat weer optreden met Pacha. - Delvaux, doe dat niet.

Heb je gezien hoe hij beweegt?

Anders verander ik van beroep. - Dat zie ik ook wel.

Maar jullie samen, dat werkt niet. - Je wilde toch iets nieuws?

Een clownsduo zie je nergens. Het zou je circus nieuw leven inblazen.

Genoeg tijd verloren.

Geef ons één kans. - Théodore...

We oefenen, nemen andere kostuums. Je riskeert niks.

Laat het publiek beslissen.

Applaus voor de reus Landon.

De lilliputter Marval.

Meneer Slang, mevrouw Slang en hun kinderen.

Hercules de Chaldeeër van 150 kilo, de gewichtheffer.

En Esmeralda, de dikste vrouw ter wereld.

En nu dames en heren, speciaal voor u vanavond:

Twee clowns voor de prijs van een. - Let op mij. Ik bepaal het ritme.

Het duo Footit en Kananga.

Alstublieft.

Meneer Kananga...

Meneer Kananga, alstublieft.

Meneer Kananga, we roepen u. We wachten op u.

Meneer Kananga, vooruit.

Word wakker. Beweeg.

Meneer Kananga, alstublieft.

Ik had het de eerste keer wel gehoord.

Geef ze een applaus.

Een wereldprimeur. Footit en Kananga.

Georges, straks gaan we praten.

Heel grappig.

Doe wat ik zeg, dan zul je dit elke avond horen.

En? - We wachten.

Georges, je trekt in bij Kananga.

En ik dan? - Bij Marval.

Zoek een andere naam. Kananga past niet bij een clown.

Georges, denk jij daarover na.

Zijn we aangenomen? - Nu begint het moeilijke werk.

Ik ben een clown. Ik ben een clown.

Een artiest. - Jullie waren om op te eten.

Bedankt, Camille. Hoor je dat, Footit? Om op te eten.

Dank u wel, juffrouw.

Camille, meekomen.

Nee, je moet je lichaam ook bewegen.

De klap moet er echt uitzien. Zo lijkt het echt.

Oké?

Rechts.

Een triomf...

voor de bekende, schitterende...

de verpletterende, fantastische...

Footit en Chocolat.

De comeback van Footit

Wat is dat?

'Romeo en Julia.'

Shakespeare. - Van Camille gekregen.

Vind je het goed?

Ik ben nog maar net begonnen. Het is moeilijk.

Hoe heet je? - Gustave.

Hoe schrijf je dat? Als octaaf?

De klaun Chocola.

Dank u.

Een streepje. Dan de T.

Hier nog een streepje.

Ziezo. Chocolat. Goed zo.

Wat is je echte naam?

Vind je Chocolat niet mooi? - Jawel, maar...

Waarom heet hij niet Meel of Pispot?

Meel en chocola kun je niet mengen.

Ik moet weg.

Anders komen ze me halen.

En dan? Ik dobbel zelfs met je broer.

Je kent hem niet. Hij is erger dan m'n vader.

Blijf bij me, ik heb het koud. - Nee, ik moet weg.

Succes is kwetsbaar.

We hebben veel schulden. Nog even geduld.

Over enkele maanden misschien.

Als het in de lente nog goed draait, oké.

Je houdt al twee maanden dezelfde preek.

Je inkomsten zijn verdubbeld. - Overdrijf niet.

We hebben iets meer geld. - Jullie vooral.

Wat bedoel je? We hebben in jullie geïnvesteerd.

Reclame, affiches, betere zitplaatsen, alles...

Laat maar, Yvonne, hij begrijpt dat niet.

Ik kan jullie niet meer betalen, al zou ik het willen.

Hoogstens... - Hoogstens?

Twee, drie biljetten voor jou.

Kijk eens wat ik hier heb.

Dit gaan we morgen ophangen. Pak aan.

De oude gooien we weg. Niet slecht, hè?

Had dan ook de naam veranderd.

In Snertcircus. - Wat?

Snertcircus. - Je praat als een neger.

Gebruik fatsoenlijke taal. - We willen 7 frank per dag.

Pardon? - Dat is een grap.

De keuze is aan jou. Anders zijn we hier morgen weg.

Yvonne, Théodore...

Weet je zeker wat je doet?

Ik weet wat ik doe.

Maar hou dat voor jezelf of het mislukt.

We hebben het hier toch goed? - Onzin. Ik heb grotere plannen.

Het Snertcircus.

Kon je toch komen? - Ik heb niet veel tijd.

Wat heb je gezegd? - Dat ik te moe was om de paarden te doen.

Ziezo. Rustig aan. Blijf rechtop staan. Perfect.

Een knoop. Zo zit het goed dicht. Ziezo.

Alstublieft.

Meneer Chocolat, meneer Chocolat...

Nu kan ik mijn geld terugwinnen. - Je was er niet bij vanavond.

Je laat je afleiden door Camille. - Ik vind haar leuk.

Ik vrij graag met haar. - Aan haar verdienen we niks.

Als we ons niet 100% geven, komen de mensen niet meer. Snap je dat?

Nee, dat snap ik niet. Maar ik speel dan ook de domkop.

Vanavond komt ze niet. Morgen wel.

Kom binnen.

Heren.

Mag ik binnenkomen? - Natuurlijk.

Ik kon niet geloven dat een witte clown en een neger samen optraden.

De beroemde Footit.

Zulke extreme dingen zijn we niet van u gewend, beste Georges.

Ik ben echt onder de indruk.

Dit is Joseph Oller, van het Nouveau Cirque in Parijs.

Jullie duo is grappig. Echt origineel. En ik heb daar kijk op.

Een duo met een pierrot en een domme august, goed gevonden.

Ga zitten. - Ik wil jullie een voorstel doen.

Kom in mijn circus in Parijs optreden.

Wit en zwart samen. Ik weet zeker dat het een sensatie wordt.

Hebben jullie andere nummers? Iets uitvoerigers en gewaagder?

Ons publiek wil spektakel zien.

Natuurlijk. We hebben altijd een reservenummer.

We moeten het nog afmaken...

Perfect. Ik wil de première voor Parijs. Ik breng alleen primeurs.

Wat denkt u, beste Georges? Zeg niet dat ik voor niets ben gekomen.

'Wat denkt u, beste Georges?' Hij is niet voor niets gekomen.

Hoeveel verdient een clown in Parijs?

Mag ik? - Ja.

Dit is mijn voorstel. Per maand en verlengbaar.

Met kost en inwoning, natuurlijk.

Heren, Parijs wacht op jullie.

Tot ziens.

Hoeveel?

Veel. - Veel?

Veel. - Veel, veel?

Parijs.

Ik laat je zo snel mogelijk komen. - We zullen zien.

Ik koop mooie jurken voor je. Dan ben je de koningin van Parijs.

Pas goed op jezelf. Zeg niks. En op een dag: Ciao bambino.

Pas jij ook op jezelf. Je bent Footits eigendom niet.

Meel en ik zijn onafscheidelijk. Twee zijden van één munt.

Schrijf ons. - Tuurlijk.

Dag, artiest. - Tot ziens, Chocolat.

Goede reis. - Nodig ons uit in Parijs.

Vergeet ons niet. - Nooit.

Heel Parijs wacht op je.

Geloof me, je zult haar snel vergeten.

Kolen, 7 frank per zak.

Ik voel me hier al thuis.

Dag, meneer Oller.

Hoe was de repetitie? - Prima.

Kom. Ik sta op stiptheid. Iedereen zal dat beamen.

De show begint om 20 uur 30 en de matinee om 14 uur 30.

Jullie moeten een half uur daarvoor in jullie kleedkamer zijn.

Meneer Fergus, de regisseur, komt jullie halen.

Als jullie niet helemaal klaar zijn...

zal meneer Fergus me dat melden en krijg je een boete of je ontslag.

In de provincie is het anders, maar hier komt iedereen aan het eind terug.

Iedereen, is dat duidelijk? Daarna gaan jullie je publiek ontmoeten.

Dag, meneer Oller. - Goedenavond.

De costumière zal langskomen na de show.

Voor vanavond hebben we geen keus, maar die kostuums, dat kan niet meer.

Ik hoop dat jullie er klaar voor zijn, want hier krijg je geen tweede kans.

Jullie komen na de degenslikker. De zaal zit vol. 1500 mensen die kabaal maken.

Ik vertrouw op jullie. Fergus neemt het hier over.

Jullie zijn zo aan de beurt.

Niet doen.

Kijk, dit is geweldig.

Dit is het echte publiek. - Concentreer je eerst.

Dag, Georges.

Je bent terug in Parijs?

Dag, Ortis. Inderdaad.

Stel je me niet voor? - Chocolat, mijn partner.

Ortis en Green, de bekende excentriekelingen.

Tot uw dienst.

Toi, toi, toi. Zondag is het nooit een goed publiek.

Hou je gorilla in toom.

Heren, het is aan jullie.

Is daar iemand? Is daar iemand?

Meneer Chocolat?

Het is pikkedonker.

Is daar iemand? Bent u daar?

Ik weet het zeker. Meneer Chocolat, bent u daar?

Er is iemand. Jawel.

Gezondheid. - Dank u.

Waar is hij naartoe?

Footit.

U liet me schrikken. - Echt?

De Smoelentrekkers

Na u. U bent zo mooi. - Met plezier.

Doe dat niet. - Blijf beleefd.

Meneer Chocolat, u bent zo mooi.

Echt? - Ik ga u tekenen.

Dat is vriendelijk.

Meneer Footit, ik ga vallen.

Wacht. - Ik ga vallen.

Niet omlaag kijken. - Te laat.

Een duo om te gillen

Niet bewegen. - Ik beweeg niet.

Jawel, u beweegt. Niet bewegen.

Kijk. Dat lijkt er toch op?

Dat lijkt al veel meer.

In 6 maanden hebben ze Parijs veroverd

De lach in eigen persoon

Eindeloos plezier

Bravo, artiesten

Humor om te gillen

Triomf in het Nouveau Cirque

Dat is Louis Pasteur...

die in 1885 een vaccin tegen hondsdolheid uitvond.

Hij begon zijn onderzoek in 1880...

Dat is Chocolat. - Paul, kom terug.

Hebt u ruzie met Footit?

Helemaal niet. Georges had andere verplichtingen.

Hij heeft een hekel aan journalisten.

Hallo. Hoe heet je? - Paul.

Paul? Zoals de Noordpool?

Hoe heet uw volgend nummer?

Wilhelm Tell. Een verre Zwitserse neef.

Niet zo knap als ik.

Geschreven door u of Footit? - Men denkt dat u niet kunt schrijven.

Ook dat ik niet grappig ben.

Dat dachten ze bij Circus Delvaux. Kent u dat?

Mevrouw, nee? Logisch. Sinds ik er weg ben, zijn ze failliet.

Wordt u gepest in het Nouveau Cirque?

Dat zijn maar grapjes, een spelletje tussen de artiesten.

Nietwaar, Chocolat? - Dat klopt.

Kom hier. - Waarom mag hij niet blijven?

Hij is hier voor een schoolcursus. - Echt?

Er wordt ook gezegd dat u veel verliest bij het gokken.

U zou alles kunnen verliezen.

Als je uit de diepte komt, kun je niet laag vallen.

Nietwaar, juffrouw?

Schooljuffrouw.

Overdrijf je niet een beetje?

Wie heeft daar last van? - Er zullen reacties op komen.

Dat was vóór die auto ook al zo.

Aan het werk. We hebben een week. Je moet je stunts repeteren.

Nee, ik wil geen been breken.

Dan zou er meer publiek komen. - Er komt al veel publiek.

Kom, we gaan iets drinken.

Waarom lach je nooit? - Ik lach in m'n hoofd.

Je houdt nergens van. - Ik hou van andere dingen.

Goed. Van wat dan? Ik luister.

Je houdt niet van spelen en eten. Van drinken wel, maar niet van de meisjes.

Of wel soms? Heb je een vriendin?

Dan ben ik blij voor jou.

En je geld? Wat is je geheim? - Genoeg.

Wat doe jij met je geld? Heb je in het geheim een gezin?

Nee, ik weet het. Je onderhoudt een groep gepensioneerde clowns. Is dat het?

Het is geregeld. Kom mee.

Ik ben zo terug.

Daar is de ster.

De Corsicaan zegt dat u te vertrouwen bent.

Is dit genoeg?

Geef hem alles wat hij wil. - Ja, meneer.

Zullen we inzetten?

Hoelang houden ze de arena nog bezet?

Ik doe de film in deze doos.

Dan sluit ik deze en het is klaar. - Daar is hij.

Over een uur staan uw clowns op de film en over tien jaar kunt u ze nog zien.

Straks zegt u me dat die doos het theater zal vervangen.

Het is een vernuftige uitvinding die voor vernieuwing zal zorgen.

We moeten binnen het doek blijven.

Veel gespeeld? - Veel verloren.

Stomme hendel.

Zonder belichting blijft het zwart. - Dan is hij onzichtbaar.

Louis, ga je gang.

Heren, ga klaar staan.

Moeten we daarin kijken? - Nee, doe alsof het publiek voor je zit.

Let niet op ons. - De camera maakt veel lawaai.

In de film hoor je dat niet.

Geef me de... - Nee, maar wacht...

Heren, we draaien.

Vooruit.

Echte clowns.

Pas op. - Jullie gaan buiten het doek.

Kom terug.

Ik ga het hem betaald zetten. - Nee. Wie?

Ortis, Green, Manetti? Iedereen? Dan zijn we alles kwijt.

Dat willen ze juist. We hebben succes.

Dat ergert ze. - Wat ergert ze?

Ik had geschreven dat ik kwam. Waarom heb je niet geantwoord?

Je hebt ze zelfs niet geopend.

Ik heb twee dagen in de trein gezeten en iedereen gezegd dat ik niet terugkwam.

Nu sta ik voor schut. - Hij heeft het niet gemakkelijk.

Wat is dat voor iets?

Wat is dat? Wat is dat?

Wat?

Maar nee. Mijn appel.

Waar is mijn appel?

Hier?

Wat zeg je?

Wat? Waar is mijn appel? Ik wil mijn appel nu.

Nu. Onmiddellijk.

Waar is de witte clown? - Daar. Ga naar hem toe.

Ben jij Footit? - Hallo.

We zagen elkaar in het museum.

Schooljuffrouw. Bent u hier met andere kinderen?

Ja. Ze zitten boordevol energie.

Waar is mijn appel? - Eugène en Suzanne.

Mijn kinderen. - Hallo.

Marie Grimaldi. - Aangenaam.

Houdt hun papa niet van het circus? - Jawel. Maar hij is overleden.

Zou u in een ziekenhuis willen optreden? - Waarom?

Ik verzorg er zieke kinderen. Jullie zouden wat vreugde kunnen brengen.

De sleur doorbreken. Ze kunnen niet naar u komen.

Afgesproken. We zullen komen.

Nietwaar, Georges? - Ja, waarom niet?

Bent u de clown Chocolat? - Wilt u een handtekening?

Controle. Naam, geboortedatum...

Iedereen kent 'm. Vraag de directeur maar. - Ik niet. Ik wil zijn papieren zien.

Ik heb een vergunning van het circus. - Dat vragen we niet.

Hij is mijn partner. Ik sta voor hem in.

Hebt u papieren? - Ja, in de kleedkamer.

Hij niet. Dat zoeken we uit. Als het in orde is, krijgt u hem terug.

Sla hem in de boeien.

Haal niks uit.

Hij doet me pijn.

Stap in. - Waar naartoe?

Ik regel het wel.

Laat me niet vallen. - Ik regel het.

Ik ben de clown Chocolat.

Kleed je uit.

Was hem wit.

Geen beweging. - Hou op.

Hou op.

Kijk. Heb je dat gezien? Hij geniet ervan.

Harder.

Harder.

We hebben alles geprobeerd.

Maar een neger blijft een neger. Onthoud dat.

Geef hem zijn kleren. - Hou je mond, Tahitiaan.

Haïtiaan, idioot.

Jij krijgt dus elke avond een schop onder je kont van een blanke.

Je laat de chique mensen lachen.

Hier zal dat niet lukken.

Ga slapen. Dat is het enige wat helpt.

Geen bezoek voor mij? Ze hebben me elke avond nodig.

Ik treed op in het Nouveau Cirque.

Nog een, alstublieft.

Bedankt.

Ga je nu al weg? Ik wilde je graag leren kennen.

Ik moet ervandoor. Werk. - Verwaande jongen.

Wat doe je voor werk? - Ik ben clown.

Ik doe aan Grieks-Romeins worstelen. Zal ik je eens grijpen?

Waarvoor zit jij hier? - Subversief gedrag.

Politieke ideeën. - Ga je daarvoor de cel in?

Daar sterf je voor.

Weet jij waarvoor jij hier zit? - Ik heb geen papieren.

Geen identiteit. - En je durft te leven.

Je succes is een belediging voor de blanken.

Een neger moet zijn plaats kennen en het hoofd buigen.

Een neger moet getemd worden.

Dat was een andere tijd. We waren toen nog niet vrij.

En hier zou iedereen vrij en gelijk zijn.

De lichtstad, dat is lucht. Verwacht nooit iets van hen.

We moeten onszelf verdedigen.

Oorlog tegen ze voeren. - Ik ben geen soldaat, ik voer geen oorlog.

Je stelt de blanken gerust.

Ze lachen om de onderdanige neger die zich laat schoppen.

Terwijl hij lacht. - Ik doe andere dingen.

Ik speel pantomime, personages.

Ik beweeg, ik dans. Ik ben een artiest. - Zo ben je geen artiest.

Een artiest leidt de weg, geeft het voorbeeld.

Neem hem mee.

Laat hem los, honden. - Laat me los.

Victor. Laat me los.

Laat me los.

Waar is mijn appel, meneer Chocolat?

Ik voel me vuil, Georges.

Kijk, een attest van Oller. Hij staat garant voor jou.

Nu heb je niks meer te vrezen.

Hij heeft zich uitgesloofd. Zonder ons dalen zijn inkomsten met een derde.

Moeder Delvaux heeft je verlinkt.

Het is zwaar, hè? Ja.

Pijn.

Dat is een...

Dat is twee...

En dat is drie.

Hier, proef dit eens. Beter dan alcohol, maar duurder.

Wat is het? - Laudanum.

Hoeveel? - 50.

Rustig aan.

Wil je een meisje? - Niet vandaag.

Blijf even. Er zijn twee nieuwe meisjes. Geniet een beetje.

Als je blut bent, moet je weg, ouwe jongen.

Is dat genoeg, ouwe jongen? - Je gaat te ver.

Ik geef je de auto in onderpand. - Die is al in onderpand.

Leen me wat geld.

Mijn vader wilde het merk ontwikkelen in de rest van het land.

Kijk wat mijn ploeg heeft ontworpen.

Formidabel, prachtig. Heel ingenieus, die woordspeling.

Het is ons eerste grote contract met circusartiesten.

We zijn een goede investering. - Inderdaad.

We gaan het ophangen aan kiosken en op reclamezuilen.

Niet te missen. - Goed. Georges?

Goed. Heel goed. - Iedereen is akkoord.

De brave neger die lachend geschopt wordt. - Dat spreekt aan.

Ben ik een attractie? Een kermisdier? - Nee.

Waarom tekent u me zo? Lijkt dat? Zie ik er zo uit?

Hem herken je wel. Mij niet. - Zo tekent Toulouse-Lautrec jullie.

Dat is het beeld dat men heeft van mensen zoals jullie, van kleurlingen.

Zelfs van afgevaardigde Légitimus is er een karikatuur. Dat is normaal.

U bent bekend.

Als ik uw imago niet mag gebruiken, heb ik niks aan u.

Vooral voor die prijs. - Dit is een groot contract.

Voor circusartiesten is dat ongekend.

Ik geef je elke avond een schop onder je kont.

Je hebt nooit geklaagd.

Mag ik? - Ga uw gang.

Als we het nu eens zo doen?

Chocolat die vrolijk opspringt. - Dat is ook goed.

En Georges zijn contract? - Dat blijft onveranderd.

Prima. Georges? - Ik ben blijkbaar niet degene die beslist.

Chocolat?

Geef me een menselijker gezicht.

Kijk mij aan.

Kijk mij aan.

Mag ik je tekening eens kijken? - Die is niet voor jou, maar voor hem.

Ik was bang voor de reacties. - Van de kinderen of uw collega's?

Van allebei, Marie.

Gaan we? Ik heb ideeën voor Wilhelm Tell.

Ik zit hier goed. Laat me met rust.

Het zou geweldig zijn als ze nog eens terugkomen.

Lachen als therapie, ik ben zeker dat het helpt.

Lachen kan geen kwaad. - Daar heeft u gelijk in.

Chocolat Félix Potin Blij met een pak slaag

Wacht, kinderen.

Is het deze auto? - Ja.

Ik speel daar ook graag mee.

Koloniale tentoonstelling 18 gebieden

U hebt talent. Iedereen is weg van u.

Ik heb de professor nog nooit zo zien lachen.

Ik hou van uw lach.

Hij laat uw ogen stralen.

Waar zijn de kinderen? - Hier ziet u heel primitieve stammen.

U mag ernaar kijken, maar blijf uit hun buurt.

Heb je een muntstuk?

Kijk, een muntstuk.

Nog één. - Kom daaraf.

Waarom? - Blijf bij mij.

Mag ik een muntstuk? - Nee. Geen sprake van.

Het duurde maanden voor onze koloniale troepen ze konden temmen.

Onze beschavingsmissie staat nog in de kinderschoenen.

Laten we weggaan.

Kom, kinderen.

In je contract staat dat je op tijd moet komen.

Wat is je excuus vandaag?

Ik praat tegen je.

We zijn met zijn tweeën. Als jij te laat bent, dan ik ook.

Als je een fout maakt, breng je mij in gevaar.

En jij krijgt dubbel zoveel loon.

Op elke reclame en elk optreden verdien jij dubbel zoveel.

Je staat niet eens op de affiche van Potin.

Jij vond dat vernederend.

Jij wilt alle aandacht. Maar je vergeet snel.

Delvaux, Kananga. Je was toen een... - Een wilde?

Een neger, zelfs met papieren. Een neger die jij elke avond schopt.

Waar is het verschil met Delvaux?

Hier is het verschil. Hier, hier, hier.

Zie je het?

Ik heb alles aan jou te danken? - Ja. Kijk naar jou en mij.

Ik ben de clown. Jij incasseert slechts de klappen.

Meer kan je niet. Je werkt niet aan het nummer. Je bent lui.

Ik zal altijd aan de bak komen. Zonder mij ben jij niks. Je bent verloren.

Meneer Chocolat. Meneer Chocolat.

Laat een geisha niet wachten. Kom hier.

Aligato Chocolat.

Meneer Chocolat.

Ziet u?

Wel?

Stop hier.

Hier, hier, hier. Hier.

Aligato.

Welnee.

U bent een imbeciel. U hebt niet genoeg gerepeteerd.

Een aap is sneller van begrip dan hij.

Buk je, zodat ik je tegen je achterste kan trappen.

Dieper.

Eet je je bord niet leeg?

Weet je wat?

Footit is bang je te verliezen.

Zonder zijn favoriete slachtoffer wordt hij gewoon. Doodgewoon.

Je begrijpt het niet.

Hij was al een bekende clown. Het duo was zijn idee.

Hij heeft me een kans gegeven. - Waarom klaag je dan?

Respecteer je meester.

Je bent een uitdrukking geworden.

Je bent Chocolat.

Ik heb geen meester, Victor. Mijn vader had een meester. Ik niet.

'Romeo en Julia.' Dat heb ik drie keer gelezen.

Ik zou het kunnen spelen. Wat denk je?

'Romeo en Julia' is niet voor negers. Het is romantiek voor de bourgeoisie.

Maar ze sterven op het einde. - Zoals iedereen.

Lees dit. 'Othello.'

Een zwarte bok voor de een de Moor van Venetië voor de ander.

Hij vecht voor de blanken en trouwt met een van hun dochters.

Hij denkt dat hij hun respect heeft verdiend. Zijn naïviteit wordt bestraft.

Othello is hier nog nooit door een zwarte vertolkt.

Wees de eerste. Dan ben je een artiest.

Dan zullen ze je respecteren.

Neem een trekje.

Geloof me, het zal... - Deuren openen?

Inderdaad.

Ze komen alleen nog voor hen. Spleetogen. Ollers nieuwe vondst.

Dat is exotisch. Straks delen de kamelendrijvers de lakens uit.

Jij hebt jezelf bewezen.

Je bent een goede neger.

Je komt al vier jaar elke avond je pak slaag halen.

En je hebt er plezier in.

Ik heb je verkeerd beoordeeld. Je bent een beste kerel.

Chocolat.

Hou daarmee op.

Haal ze uit elkaar.

Hou op, Chocolat.

Hou op.

Zijn gebroken neus is het ergste niet.

Je jaagt iedereen tegen je in het harnas. - Dat kan me niet schelen.

Ik speel het slachtoffer niet meer. De stomme neger, dat is afgelopen.

Ik wil Footits hulpje niet meer zijn. - Niemand twijfelt aan je talent.

Hoe heet ik? - Wat bedoel je?

Wat is mijn geboortenaam?

Ziet u?

Ik wil toneelspelen. Ik wil serieus genomen worden.

Wat? Je komt daarover bij mij klagen?

Hoe durf je?

Ben je vergeten waar ik je vandaan heb gehaald? Ik heb je uit de modder getrokken.

Wie nam je daar serieus? Niemand.

Ze behandelden je als een dier, zoals met je ouders is gebeurd.

Denk daar eens aan voor je bij mij komt preken.

Nu heb je een naam. Chocolat.

Luister.

Er is nog nooit een zwarte zo beroemd geweest als jij.

Footit en jij hebben de circuswereld volledig veranderd.

Nu lachen mensen om andere dingen.

Dankzij jullie is de clown overal. In films, reclame, speelgoed.

Ik krijg voorstellen van Michelin, voor een gezelschapsspel. Besef je dat?

Laat niet zomaar alles vallen.

De mensen aanvaarden je als clown omdat een blanke je elke avond schopt.

Anders zouden ze je wellicht niet aanvaarden.

Jij als acteur, daar zijn ze niet klaar voor.

En? - Niks. Ik moet een boete betalen.

Je hebt hem zijn verdiende loon gegeven.

Je bent een echte clown, Chocolat. - Dank je.

Wat is er gebeurd?

Pardon, het is al laat. Ik wist niet...

Kom, stil, de kinderen slapen.

Niet bewegen. Ik ben bijna klaar.

En als ik het alleen probeer? - Alleen? Op het podium?

Zonder Footit? U bent hem niets verschuldigd.

U bent vrij om te kiezen.

U bent vrij om somber te worden als u daar zin in heeft.

U lacht me uit.

Het schijnt dat u graag vrouwen kust. - Dat heeft er niks mee te maken.

U bent verpleegster, de weduwe van een dokter.

En u bent mooi.

Beeldschoon.

Dank u.

En de kinderen?

Op die leeftijd slaap je diep.

Hoe oud was je? - Acht.

Ik maakte de overtocht met een Spanjaard.

Hij had me gekocht voor zijn boerderij in Bilbao.

Alleen, zonder je ouders? - Ze waren blij.

Het was net voor de oorlog. Zo kon ik het land uit.

Op de boerderij waren zijn kinderen wreed tegen mij.

Ze waren gek.

Ik ben gevlucht.

Ik vond werk als loopjongen, mijnwerker, havenarbeider.

Toen werd ik op straat ontdekt door een man, tijdens een gevecht.

Ik was al een sterke kerel.

Hij stelde me aan Delvaux voor.

Toen ik het circus ontdekte...

vond ik alles goed. Zelfs kannibaal spelen.

Het was gemakkelijk.

Madeleine is hier sinds gisteren, TBC. We moeten haar isoleren.

Hallo, Madeleine.

Ik wil je aan iemand voorstellen.

Dit is voor jou.

Dit zijn de ouders van Jeanne die overmorgen naar huis mag.

Ze willen je bedanken.

Hallo, Jeanne. - Dag, Chocolat.

Dag, mevrouw. - Dag, meneer.

Hallo.

Artiesten tonen niet vaak zoveel naastenliefde.

Meneer Gémier is directeur van het Théâtre Antoine.

Al twee jaar? - Bijna drie.

Ik heb verteld dat je het Nouveau Cirque wilt verlaten.

Oller zou zich beklagen. Dat zou hem ruïneren.

Marie zei dat u toneel wilt spelen. - Zei ze dat?

Ja, had ze het mis? - Nee.

Welk soort toneel?

Shakespeare. - U pakt het groot aan.

Welk stuk? - Het enige met een rol voor een zwarte.

Dat is gedurfd. Dat is echt gewaagd.

De rol wordt altijd gespeeld door een blanke met smeerolie op zijn gezicht.

U zou het echte personage tonen. - Een mooie reclame voor het theater.

Shakespeare en ik kennen elkaar goed.

We zijn goede vrienden. We delen al jaren het bed.

Voor Othello is het eenvoudig.

Wie kan hem vandaag zo realistisch vertolken als ik?

Meneer Chocolat.

Kom uw mep halen.

Die ga ik u geven.

Ja, meneer Footit. Dit is geen droom.

Zie je? Zo werkt het ook.

Het is afgelopen, Georges.

Othello houdt zielsveel van Desdemona. Maar hij doodt haar.

Ze kunnen niet samen leven in een wereld van blanken.

Het gaat over het falen van Othello om te worden als de anderen.

Dat klopt. Ik zie dat ook zo.

Stel me niet aan de ploeg voor met mijn clownsnaam.

Chocolat is voor het circus. Ik word liever Rafael Padilla genoemd.

Is dat uw echte naam? - Die van vroeger.

Prima.

Chocolat is wel beter voor de affiches.

Ook voor de affiches. Ik wil Chocolat achter me laten...

en mezelf proberen te zijn. - Dat is een ambitieus plan.

We zien wel.

En financieel gezien... Hoe gaat dat?

Hier betalen we niemand een vast loon. Iedereen krijgt een percentage.

Als er veel volk komt, verdien je veel. En anders...

Theater is de kunst van risico's te nemen.

Vooral de avant-garde. Maar goed...

Ik reken erop dat u de zaal vult.

Dat is Desdemona, Régina Badet.

Régina? - Firmin.

Dit is Rafael Padilla.

Ik heb uw wassen beeld gezien.

En nu staat u voor mij in levende lijve. Wat is dat raar.

Ik zal proberen iets expressiever te zijn. - Hij is grappig. Hè?

Jules, waar zat u? - Ik werd opgehouden door de journalisten.

Dank u.

Zonder u zaten we in de penarie en hadden we geen voorstelling.

U weet dat ik u niks kan weigeren, Firmin. - Dit is onze Othello in eigen persoon.

Rafael, dit is onze onruststoker. De angstaanjagende lago.

Aangenaam kennis te maken. - Inderdaad, helemaal Othello.

Met u zullen de toeschouwers niet de sigaar zijn.

Beste Régina, ik ben blij u terug te zien.

Chocolat in Théâtre Antoine.

Vliegenier Léo de Lagrange 40 seconden in de lucht.

Een neger in het theater

Kniel, hoer.

Dood me morgen. Laat me nog één nacht leven.

Nee.

Als u zich verzet... - Een half uur.

Nee. Je draait je rug weer naar het publiek.

Dit is geen rond circus. Je moet naar ons kijken. Naar ons.

Handen uit je zakken.

Opnieuw. Régina, dat was goed. Vooruit.

Waar beginnen we?

Maar die liefhad zonder wijsheid...

Van een man...

Die, die... Verdomme.

Hier zit niks. - Rustig.

Het lukt wel. - Dat lukt me nooit.

Footit had gelijk. Ik ben een stomme stuntman.

Othello was jouw idee. Jij alleen kon hem realistisch spelen.

Zeur dan niet zo als een klein meisje.

Praat niet zo tegen mij. - Doe dan niet zo.

Begin opnieuw.

Verban me, heer, maar dood me niet. Aan jou.

Volgens een van de acteurs heeft Chocolat een beperkt geheugen

Deze keer waren je ogen groter dan je maag.

11.000 kan ik niet door de vingers zien.

Je moet een reserve hebben. De jongens brengen je thuis.

Krijg de klere.

Kom mee.

Blijf staan.

Blijf staan, zeiden we.

Neger? Waar ben je, neger?

Neger?

Laat je zien.

Meneer Constantine wil gewoon zijn geld terug.

Hij heeft vast een andere uitgang genomen.

We krijgen hem nog wel.

Victor? Victor?

Hij is naar huis gegaan.

Maar hij woont hier. - Nee, op Haïti.

Dat was beter voor hem.

Kom pas voor me knielen als jullie vrede hebben gesloten.

Omhels uw broeder. Heb uw broeder lief.

Nieuwe woorden waarin liefde altijd voorkomt, altijd dezelfde liefde.

Op je gezondheid, Sarah Bernhardt.

Niemand weet waar hij is.

De première is over twee dagen.

Maakt u zich geen zorgen. Hij zal er zijn. Hij komt altijd terug.

Het wordt me te veel.

Mijn vrienden, mijn moeder... Ze begrijpen het niet.

Ze doen moeilijk. Voor hen is liefde voor een zwarte erger dan moord.

Wat had u dan verwacht?

Wat dacht u? Ik hield ook van hem. Ik heb hem gevoed, gekoesterd.

De mensen keken me ook scheef aan. En waarvoor?

Hij laat me vallen net als we succes hebben.

Voor u. Om te schitteren in het theater. - Dat was hij al een tijdje van plan.

Hij wilde veranderen. - Waarom?

Het publiek at uit onze hand.

Met mij had hij een groot artiest kunnen worden.

Hij dacht er anders over. - Ik weet wat u gaat zeggen.

Dat hij geleden heeft. Wel, ik ook.

Mensen laten lachen is geen makkelijk leven.

Soms voel ik me zo eenzaam dat ik dood wil.

Ik huil eens goed en 's avonds treed ik dan weer op als clown.

Klaar voor het publiek.

Slet.

Sta op, sta op. De kinderen mogen je zo niet zien.

Ik ben de zoon van een hond, Marie. - Je bent dronken.

Ik ben als slaaf geboren. - Schiet op.

Werk een beetje mee, Rafael.

Jij beslist. We kunnen alles annuleren.

We kunnen zeggen dat je ziek bent. We vinden wel een excuus.

Wat doen we?

Hoewel ik gedood heb in de oorlog...

kan mijn geweten geen moord met voorbedachten rade begaan.

Ik kan niet alleen dan slecht zijn als het mij goed uitkomt.

Het zij zo.

Wees niet bang. In het bijzijn van Emilia beloof ik je je plaats.

Als ik iemand vriendschap zweer, is dat gemeend.

Kniel, hoer.

Dood me morgen. Laat me nog één nacht leven.

Als u zich verzet... - Een half uur.

Geen uitstel van executie. - De tijd van een gebed.

Het is te laat.

Monseigneur. - Wie is daar?

Monseigneur...

Ik heb de staat gediend. Dat weet men.

Laten we dat vergeten.

Ik vraag u alleen...

om wanneer u schrijft over deze ongelukkige gebeurtenissen...

me te beschrijven zoals ik ben.

Zonder iets te verzachten.

Maar zonder haat.

Dan zult u schrijven over een man...

die vurig liefhad...

maar zonder wijsheid.

Een man niet gedreven door jaloezie...

maar die toen hij tot jaloezie werd gewekt...

alle perken te buiten ging.

Over een man wiens hand...

een parel vernietigde...

die kostbaarder was dan heel zijn stam.

Een schijnvertoning.

Schandalig. Ga naar huis.

Je hoort in het circus.

Je hoort in het circus.

Een schande. - Ga naar huis.

Een schande.

Eindelijk.

Ik ga betalen. - 11.000 is veel geld.

Ik betaal het terug.

Pak zijn arm.

Hou z'n arm vast.

Je hebt drie dagen om je schulden te betalen.

Bordeaux, november 1917

Eén franc te weinig. - Ik weet het.

De vrouw van de neger.

Weet je wat? - Laat maar, ik zal het noteren.

Nee, hier.

Bedankt, artiesten. Bravo, clowns.

Een warm applaus voor heel het Cirque de France.

Er zijn nog voorstellingen deze week.

Bedankt. Mogen onze dappere troepen winnen.

Lang leve Frankrijk.

Papa. Is dat niet de clown Chocolat? - Chocolat? Dat is lang geleden.

Nee, die is al lang dood. Kom, je moeder wacht op ons.

De ontstekingen aan de longen zijn ongeneeslijk.

Als je tuberculose in dat stadium niet verzorgt, ben je verloren.

Ik weet het. Dank u, dokter.

Drink een beetje.

Jij bent groot geworden. - Kom binnen.

Heb je het overleefd? - Nee, ik heb verlof. Morgen moet ik terug.

Als ik terugkom, wil ik u assisteren.

Ik zal je voorstellen aan Grock of Fratellini.

Bedankt voor uw komst. Bedankt voor het geld, voor alles.

Het was de laatste tijd wat moeilijk. De bistro slurpt al het geld op.

Laat hem niet wachten.

Wat overkomt je nu, mijn vriend?

Georges...

Het is zover.

Ik ben...

Chocolat.

Ik...

wilde...

in een andere huid...

kruipen.

Een domme...

neger.

Ik was...

niet slecht.

Je was beter dan dat...

Rafael.

Je was een prins.

Het is mijn fout...

Ik wist niet hoe ik...

verder kon gaan.

Samen...

waren we koningen.

Samen hadden we geen grenzen.

Kijk.

Dat zijn wij.

Rafael Padilla stierf op 4 november 1917. Hij was nog geen 50.

Zijn naam en zijn werk raakten lang in vergetelheid.

Met Footit veranderde hij het clownsnummer...

en voerde het duo van de domme august en de witte clown in.

P2P Ondertiteling: Isabelle Van der Niepen