Original subtitles

Copyright (C) NRK

Eitt, to, tre, fire ...

Som tida går! Ei dotter gift, og snart er det din tur.

-Eg vil aldri stå brur. -Jo då.

-Du er heilt ubrukeleg! -Eg kan jo danse.

-Er du blind, eller?! -De må vere bordkavaleren til dotter mi.

Ser du den mannen? Han liknar på far.

Skal eg lage ein kopp kaffi til herr Franck?

Han heldt meg fast. Eg ville ikkje.

Du trudde nok det ville bli annleis. Du gjer ikkje noko gale.

Det handlar om meg. Eg er ikkje normal.

De må dra over og sjå om De finn slektningar.

Far.

Det var far. Eg er heilt sikker.

Skal vi gå ut og danse? Har du høyrt om Mutter Brause?

Det kan vere livsfarleg.

-Eg vil gjerne gå ut med Dykk. -Du har vel ingen andre planar?

Norske tekstar: Signe Bergvoll

De er jo livsfarleg, frøken Monika.

-Er det smertefullt? -Ja.

Det var yndlingsgenseren min.

-Skal eg ringje etter lege? -Nei takk.

Eg har aldri blitt knivstukken før.

Eg vil takke Dykk for denne nye opplevinga.

Frøken Monika.

Å nei! Dei skulle bli blautkokte, eg forstår ikkje ...

Helga. No kjem alt til å ordne seg.

Ja, om du seier det, så.

-Evi seier at ho såg far. -Tull og tøys!

Du seier jo sjølv at han lever.

Ja. Og ein dag blir han sett fri frå fangenskap, og kan kome heim.

-Adenauer har henta heim dei siste ... -Korleis gjekk stemnemøtet?

Oppførte du deg?

-Nei. -Kva skal det bety?

Eg gjorde noko tull og tøys. Tull og tøys!

Ha deg ut!

-Kan vi ikkje ...? -Ikkje eitt ord meir om dette!

-Eg tok sikkert feil, mor. -Du får ta deg av professoren, -

- medan han framleis viser interesse.

Han liknar på far.

Far? Er det deg?

-Unnskyld, eg trudde ... -Jobbar De på danseskulen?

-Skulen som mor mi eig, ja. -Nei, det stemmer ikkje.

Danseskulen høyrer familien min til. Han gjorde iallfall det til 1936.

Nei, De tek nok feil. Skulen blei grunnlagd i 1906 av bestefar.

Eg heiter Simon Crohn. Vil De vite sanninga, så kom til pensjonat Karsunke.

Her har det jo spora heilt av. Skal du ikkje korrigere dei?

Her ser vi alle dei fadesane som vi for all del må unngå på parketten.

Vi ser, mine herrar, korleis De aldri må føre damene.

Dette er nakkegrepet.

Vil han kvele dama, eller er han ute etter halsbandet hennar?

Og her: ryggdykkaren. Handa forsvinn inn i kjolen til dama.

Og her, skatt, ser vi det verste av alt.

Den klåfingra.

Mine herrar. Dans anstendig frå no av.

Mor?

Seier namnet Crohn deg noko?

Nei. Det har eg aldri høyrt før.

-Galant danseskule. -Joachim Franck her.

Herr Franck. Monika underviser no, men ...

Nei, eg ville snakke med Dykk.

Det gjeld dette som hende i bryllaupet.

Eg lyttar.

Det kan faktisk tenkjast -

- at det var ei misforståing.

-Snakka De med mannen hennar? -Han er målmann og speler turnering.

Eg la att ei melding til han.

Eg vil gjerne spørje Dykk om noko, professor.

Bør eg slutte å håpe på at De inviterer meg -

- på ein kopp kaffi eller iskrem? Malaga, til dømes?

Eg har tenkt på det De sa.

Kanskje det er slik at De minner meg om far.

Eg var seks år sist eg såg han, men far var alltid ...

Så sterk og klok.

Eg saknar han så.

Eg saknar ein sterk mann.

Og eg veit at De er ein slik mann.

Eg skal på teater sundag kveld. Og sjå Pygmalion.

Pygmalion? Desse små villmennene?

-Dei heiter pygméar. -Ja, det stemmer.

Vil De bli med?

Ja. Veldig gjerne.

Bra.

Ein heimvend fange var her i dag.

-Visste han noko om far? -Trur ikkje det. Men han sa rare ting.

Ja, det gjer dei fleste som kjem heim frå fangenskap.

Niki? Vi må etterlyse han hjå Raudekrossen. Sjølv om mor ikkje vil.

-Kva vil eg ikkje? -Eg har nytt å fortelje.

Han inviterte meg ut. For å sjå ein gresk tragedie.

Evi ... Det held du nok ut. Eg er så stolt av deg.

Og det finst lys i enden av tunellen for deg òg, Monika.

Franck junior ringde.

Han var svært imøtekomande. Han innrømde at det var ei misforståing.

Han er jo ganske kjekk. Tenk om du blir "fru direktør Monika Franck"?!

-Takk. -Han kalla det ei misforståing?

Ja.

Så no kan vi setje punktum for kranglinga mellom dykk.

Niki, du må ete.

Somme pasientar har fått ein hovudskade i barndommen.

Infeksjon og feber kan skade nervane, og ein blir tiltrekt av noko anna.

Då eg var liten, ramla eg på fars sykkel.

Eg fekk hjerneristing.

Lever De ut sjukdomen Dykkar?

Det er jo straffbart.

Kva skjer vidare no?

Vi skal korrigere impulskontrollen i hjernen Dykkar.

-Med ein gummistrikk? -Det hjelper i kvardagen.

Når De merkar at tankane går i ei abnorm retning ...

Gje meg handa Dykkar.

Då skal De påføre Dykk sjølv smerte. Slik.

Flat venstrehand, mine herrar! Flat venstrehand!

Eitt, to, tre. Eitt, to, tre. God morgon, fru Schulte.

-Korleis går det med Wolfgang? -Bra.

De har vel lært kvarandre å kjenne no?

-Du tenkjer visst berre på éin ting. -Ja. Framtida dykkar.

Kva er alt dette med Eva og far?

Ingenting. Eva såg syner.

Hadde det vore far, hadde han jo kome heim!

Blomar til frøken Schöllack.

"Rikspresseballet 1937."

Monika? Det har vore ein leveranse til deg.

Monika?

Ja, mor?

Det følgde med eit kort òg.

Han vil ha deg med på utflukt. På sundag.

Han vil altså bli sett med deg. I dagslys er det så godt som eit frieri.

-Mor, eg føler meg så skiten. -Ta deg eit bad, då.

Sjølv om det er onsdag.

La meg vere! Eg ventar barn!

Fru Langer. Her er De trygg.

Det veit De. Kom.

Sjå ut vindauget. Det er sommar. Sola skin, og himmelen er blå.

Sola skin.

Hallo?

Ein augneblink.

Er ho her? Unnskyld. Kona mi.

-Christa Hauer. Er ho her? -Ja. Ho er her.

-Kva skjer? Får eg møte henne? -Besøkstida er mellom kl. 15 og 17.

-Eg må vite korleis ho har det. -Beklagar, det går ikkje.

Ho trur at regjeringa forgiftar oss.

Via drikkevatnet. Somme dagar korkje et eller drikk ho.

Kor lenge har ho hatt desse tvangstankane?

I lengre tid. I om lag tre år.

-Får ho behandling? -Nei.

Kan De hjelpe henne?

Vi har gode erfaringar med elektrokonvulsiv terapi.

-Elektrosjokk? Driv De med elektrosjokk? -Det er den beste behandlingsmetoden.

Å nei! Søren, òg!

Tusen takk. Takk.

-Kvar skal De? -Rett rundt hjørnet. Heim.

-Kan eg hjelpe Dykk? -Det kan eg ikkje takke ja til.

Visst kan De det! Kurt Reinhard.

-Regissør? -Ja. For reklamefilmar.

Han sa eg hadde passa perfekt i ein reklamefilm.

-Du er jo ikkje skodespelarinne? -Nei. Eg skal ikkje spele heller.

-Eg skal vere meg sjølv. Husmor. -Kva reklame er det?

-For Prontofix. -Kva er det?

Eg veit ikkje. Honoraret er godt, og alle får sjå meg på fjernsynet.

Sjå deg reklamere for avføringsmiddel? Det kjem ikkje på tale!

-Kjøtet var godt. -Takk.

Dette står på programmet: Wannsee. Segling.

Og så solnedgang ...

Og tystnad.

Veit De kva eg lika å gjere då eg var liten?

Eg prøvde å skrive ned lyden.

Lyden av steinar som fall i vatnet.

Klunging. Eller?

Boblitsj. Det var visst ein saksar.

Monika, De er jo jente. Kva drøymer De om?

No er Schöllack-jenta snart i mål.

Joachim. God kveld.

Eg visste ikkje at du vanka her. Du plar jo gøyme deg i fuktige jazzkjellarar?

-Nett som veggelusa. -Hei, Sonja. Sjarmerande som alltid.

Kva skjer med romanen din? Bokhandlaren seier eg må vere tolmodig.

De er heilt eineståande, fru Lundi!

-Kven er De? -Eg ...

-Eg er berre ... -Berre Monika.

Det får ein seie!

Ha ein hyggeleg kveld!

Tenk at De kjenner Lundi!

Fint å høyre stemma Dykkar.

Kva roman snakka ho om?

Ein gong innbilte eg meg at eg kunne skrive.

Skal vi danse?

-Er det ein foxtrot? -Ein slowfox.

Eg visste det var noko med revar. Men revar kan jo ikkje danse.

Vekk med dei skitne hendene Dykkar!

Kjem du snart i seng, skatt?

Eg må finne presedensavgjerder. Til førstestatsadvokaten.

Drapsdommar. Dette er kvinner som har drepe mannen sin.

Kvifor drep kvinner ektemennene sine?

Begjær. Først og fremst pengebegjær.

Då kan du føle deg ganske trygg.

-Kva meiner du med det? -Ingenting.

Du er jo ikkje embetsmann enno, så ...

Du visste at eg ville tene lite i byrjinga.

Du visste at familien min ikkje er rik. Ikkje no lenger.

Og no kjem du med desse svikefulle skuldingane mot meg?

-Wolfgang ... Kva er det med deg? -Det var berre det som mangla!

Skuldingar frå deg!

Vil De ha skyss til byen?

Korleis har det seg at De kjenner Joachim?

Eg kjenner han knapt.

-Korleis har det seg at De kjenner han? -Eg var forlova med bror hans. Harald.

-Han fall i krigen. -Så leitt.

Hadde det ikkje vore for krigen, hadde eg vore fabrikkeigarkone no.

-Er det det De vil bli? -Nei.

Jo er ein heilt annan type. For tre år sidan byrja han å skrive.

For Tagesspiegel. Så sytte far hans for at Jo ikkje fekk fleire oppdrag.

Frys De?

Det er best De finn deg ein annan.

Kanskje ein amerikanar? Dei er fine folk.

Ja!

Men musikken er fæl.

-Treng kvinner eigentleg menn? -Ja, til å skifte dekk og bere tungt.

-Er du vaken enno? -Eg er skrubbsvolten.

Vi åt på Kempinski. Kelnerane trekte ut stolen for meg, -

- berre fordi eg var med professoren. Men eg ville ikkje hive innpå.

Mor seier at kvinner som tygg, er lite attraktive.

Eva ...

Eg fann eit bilete. Nedst i klesskåpet til mor.

Niki, då! Ein må ikkje snuse i andre sine saker.

For eit fint halstørkle!

-Evi ... -Stilig! Kven gav deg det?

-Eg fekk det av Lundi. -Du lyg!

Det er sant. Kross på halsen. Eg møtte henne i kveld.

Og ho køyrde meg heim!

-Du tullar ikkje? -Nei. Sjå her!

Unnskyld.

Monika.

Eg høyrer at Franck gjer kur til deg?

Endeleg kan du imponere mor di. Men du ser ikkje så lukkeleg ut.

Herr Assmann?

Visste De at danseskulen skal ha høyrt familien Crohn til?

Kvar har du dette frå?

Monika ... Grev du i fortida, vil du berre finne vonde ting.

Sjå deg rundt. Dei tre damene er nazi-enkjer.

Han med briller? Nazist. Og så vidare ...

-Og De var i SS. -Ja. Veit du kvifor?

Det var ei sak eg trudde på.

Adjø, herr Assmann.

Mor har loge for oss. Far òg!

"Bestefar Schöllack bygde dette opp frå grunnen."

Eg har kjent deg sidan du blei fødd. La fortida liggje, og tenk på framtida.

Slik vi alle gjer.

Her skal De få ei lita overrasking.

Vesle Monika - ikkje ver redd.

I Berlin er nettene lange.

Ein augneblink.

-Frøken Schöllack. -God dag.

Ho vil ikkje ha meg her. Elektrosjokka er ikkje bra for henne.

-Ho tek skade av det! -Her driv vi ikkje med farlege ting.

Ta Dykk saman, herr Hauer!

-Menn skal ikkje gråte. -De veit ingenting om menn.

Helga inviterte oss på middag på sundag. Eg sa at du tek med deg herr Franck.

Eg snakkar med deg, unge dame!

Smaka det?

Treng de noko? Kjøtet var for tørt.

-Og ingen vågar å seie noko. -Det var nydeleg, Helga.

-Heilt tipp topp. -Wolfgang.

-Du har verdas beste kone. -Skål for Helga.

Og nettopp difor kan ho vel få oppfylt ynsket sitt?

Har du snakka med mor di?

Om ... Promofit?

-Prontofix. -Kona mi skal ikkje vise seg på TV!

Då kan du jo like godt danse naken!

Du skal føle deg smigra. Kona di er den ideelle tyske husmora.

Berre sjå på Monika. Ho ville aldri blitt spurd om noko slikt.

Mor ...

Monika øydelegg sitt livs sjanse, -

- sjølv om ho får han servert på eit fat! Men ingen spør meg!

-Nei, mor. Det høyrer vi. -På gullfat! Sølvfat!

Berre så du veit det: Eg har snakka med Simon Crohn.

-Kven er det? -Crohn-familien åtte danseskulen før.

Kva for noko?

Skulen har alltid høyrt familien Schöllack til!

Det var bestefar som i 1906 ...

I 1936, etter at de blei europameistrar, tok dei skulen frå Crohn -

- og gav han til dykk!

Fru Crohn hengde seg av sorg! Dei andre hamna i Dachau i 1939.

Ein konsentrasjonsleir. Veit de kva det betyr?

No er det nok.

-Simon var den einaste som overlevde. -Professor, ho er hysterisk!

Danseskulen vår er bygd på lika til denne familien!

-Det er berre ei røvarhistorie! -No veit vi kvifor far ikkje kom heim!

-Du kan ikkje lite på han! -Kva vil han, Monika?

Kvifor kom han til Berlin?

Han prøver å få orden på livet. Og han treng ...

-Pengar. Han treng pengar! -Kvifor krev han ikkje kompensasjon?

Fordi han er ein svindlar med ei sørgjeleg historie!

Syster di græt på soverommet. Og det er di skuld!

Kvifor gjorde du det?

Fordi eg trur det er sanninga.

Det er mange som fortel historier. Alle var offer og er ute etter pengar!

Eg hadde jobba så hardt for dette, og så øydela du alt!

Helga ... Eg skal ikkje snakke meir om det.

Det lovar eg deg. Eg skal ikkje seie eit ord!

Eg synest ...

Eg synest det er greitt at du er med i Fixopret-reklamen.

-Fixopront. -Prontofix.

-Var det ikkje Pontifax? -Kva er det for noko?

Ein koketrykkar.

Ein trykk-kokar ...

Mor!

-De ville jo ... -Det har eg aldri sagt.

-Gå ut og danse. På ein klubb. -Mutter Brause.

Skal tru om tilbodet står ved lag etter så mange år?

Forsiktig!

-Då var vi der. -Er det stengt i dag?

Det er fullt. Du ser vel det?

-Donatzke, opp med farten! -Fingrane av fatet!

Æsj, kven var det som feis?

-Eg vil ut. -Ikkje ver redd. Sikringa har gått.

Straumen er straks tilbake.

Kom.

Kva seier du?

Ikkje det, nei.

Eg kan prøve.

Du veit at vi har eit møte i morgon tidleg?

-Men du bør kanskje halde deg borte. -Eg skal helse generalen på burmesisk.

Kva er dette for vrøvl?

Vi har tolkar til slikt.

Det betyr: "Far, når eg blir stor, vil eg bli nett som deg."

-Syster Eva. -De forstår visst ikkje besøkstidene?

Korleis går det med henne?

Ho søv mykje.

-Eg er lei for det eg sa. -De hadde rett.

Menn har òg lov til å gråte. Berre ikkje for lenge.

Det hender vi strigræt i garderoben. Menn kan gjere det.

-Men dei må ikkje la seg knekke. -Nei, sjølvsagt ikkje.

Kan De gje henne denne?

-I morgon. Greitt? -Takk.

Skal De ta trikken? Kan eg få slå følgje med Dykk?

Takk.

Christa og eg ...

Vi venta barn. I juni i 53. Akkurat under folkeopprøret.

Eg sa ho skulle halde seg heime. Ho måtte ikkje gå ut i gatene.

Så blei ho uroleg, og følgde etter meg.

Ho såg at våre eigne soldatar skaut mot oss.

Ho blei så opprørt at ...

At ho mista barnet.

Det var leitt.

Det var då det heile byrja.

Sjølvsagt er det ikkje Simon Crohn.

Alle i den familien hadde jo uflaks.

-Ingen av dei kjem vel tilbake? -Nei. Den saka er vi ferdige med.

Ein var svært grundig på den tida.

Eg lurer på korleis dette mennesket veit alt dette.

Nokon må jo ha fortalt han det.

Madame Schöllack. Dette var verkeleg hyggeleg.

Alltid ei glede, herr Assmann.

Dette overgår det meste. Dotter mi stel frå meg!

Han skal få det han har rett på. Ein liten del av det.

Kva bablar du om?

Simon Crohn.

Har du ikkje innsett at mannen er ein svindlar?

-De skal få pengane i morgon, fru Wilms. -Det er Monika. Monika Schöllack.

Frøken Schöllack. Eg trudde De hadde svikta meg.

Herr Crohn ... Eg er så lei for det.

-Kva heiter De? -Simon Crohn.

Eg har ingen ID-papir. Dei blei stolne.

Eit mellombels ID-kort i namnet til Gottfried Bebel.

Ja. Det var det eg tenkte.

-Laug De for meg? -De veit ingenting, vesla.

Eg forstår mannen din godt.

De får bli med på stasjonen, herr Bebel.

Kva sa han til deg, mor?

Rett Dykk opp i ryggen.

Rør i gryta!

Rør godt. Vis at du slit. Men ikkje overdriv!

Få fram dramatikken.

Vi treng ikkje salt. No kjem borna.

-Mor, kvifor ser du alltid så trøytt ut? -Kvifor ler du aldri?

-Det er så mykje jobb å lage mat. -Takk! Veldig bra.

-Då er borna ferdige. -Flott! Fram med trykk-kokaren.

Ventilen må vende framover. Kamera klart!

Første opptak. Ver så god!

-Etter at eg fekk ... -Ikkje hald kjelen så høgt.

-Etter at eg fekk Prontofix ... -Litt blidare.

-Etter at eg fekk Prontofix ... -De må vere begeistra!

Breitt smil!

Etter at eg fekk Prontofix, har livet blitt mykje enklare!

-Herr Bebel ... Kjenner De mannen min? -Eg må forlate Berlin, takk vere Dykk!

Vent.

Vi var i lag i Kemerovo. I steinbrota der.

-Såg du Lundi? -Ho er endå finare enn i filmane.

-Såg du Pulver? Eller Hubschmid? -Nei, det var ingen andre i studioet.

Mor, det er to til som har slutta.

Mor?

-Mor, vi må tilby noko anna. -Rumba, cha-cha-cha og rock and roll.

Mor?

Ja.

Kanskje vi skal tilby dryppert og syfilis òg?

Rumba er rett og slett ein paringsdans, Monika!

Og cha-cha-chaen har berre eitt mål:

Å oppmode folk til å ha samleie.

Desse stega mannen tek, og hoftene som rører seg rytmisk ...

Det likar vel du, Monika? Men det verste av alt ...

Det verste av alt er rock and roll!

Dama hoppar på mannen med skilde bein! Nei, nei, nei! Ikkje på danseskulen min!

Galant har alltid vore proper. Eg har vore anstendig, uklanderleg, trufast ...

-Eg har alltid ... -Mor ... Kva snakkar du om?

Mor, kva er det med deg?

Far dykkar lever.

Han blei lauslaten frå krigsfangenskapet for tre år sidan.

Vi har allereie etterlyst han.

Mor.

Kvifor kom ikkje far heim att?

Gerd har truleg budd i Aust-Berlin dei to siste åra.

Kan du forklare meg kvifor, Fritz? Du som er mann?

-Ei anna kvinne? -Ja. For å hemne seg. På oss.

Dersom det skulle vere slik, kunne det endeleg ha blitt oss to.

Caterina. Eg vil så gjerne gifte meg med deg.

Slik at vi kan bu i lag. Og leve ope som ein familie.

Fritz, forholdet vårt er reint forretningsmessig.

Og slik vil eg ha det. Herr Assmann.

Kvifor har du dette såret? Og akkurat her?

Vesle Monika? Eg treng deg. På sundag skal vi to på Mutter Brause!

Vis litt medkjensle! Eg er einsam. I går sprang Inge hylande ut.

Det har eg aldri opplevd før med buksene nede!

Frøken Eva? Om to veker skal eg på kongress i Zürich.

De kan gjerne bli med.

-Kva gjer De her? Noko nytt om kona mi? -Nei. Eg var i nærleiken.

Eg har besøkt slektningar.

Eg er ferdig om 20 minutt.

-Kven besøkte De? -Ingen.

-De har då ingen slektningar her? -Nei. Eller ... Jo.

-Det speler inga rolle ... -Jo, eg ser jo det.

Far min bur her.

Han kom ikkje heim att til oss.

Kom.

Eigentleg er det ganske enkelt.

De må oppsøkje far Dykkar og spørje han.

Så får De eit svar.

Ja.

Ganske enkelt.

Nei, det er kanskje ikkje så enkelt.

Visste De at fotball blei funne opp i Kina? I det tredje hundreåret f.Kr.

-Nei. -Eg har lese litt om det.

Eg kjøpte eit leksikon. "Verdt å vite". A-O.

Eg hadde P-Z, men ...

Men "fotball" står ikkje der.

Ordet byrjar jo på F.

De synest vel eg er dum ...

Nei.

Mor meinte framhaldsskulen var nok.

"Å utdanne kvinner er like bortkasta som å gje moldvarpen ein kikkert."

Er målmann eit ordentleg yrke?

Ja. For meg, så. Men eg har gått i lære som snikkar.

Snikkar.

Vi har fått ny jukeboks!

Ikkje tenk på det, vesle Monika. Ingen har levande musikk lenger.

Kva skal du gjere no?

Eg får finne meg ei rik enkje.

Freddy? Sjå her. Ein kan vinne 50 D-mark.

"Den første Berlin- meisterskapen i rock and roll."

-Var det det du tenkte på? -Du kan jo prøve deg.

-Eg skal tenkje på det. -Ikkje for lenge!

Eva.

-Skal eg leggje på myntane? -Ja. Og så den grøne knappen.

"Bibabbalubab." For noko vås! Korleis får eg stoppa dette?

Då tek vi ein velfortent skål for Junckers, -

- som skal ta over leiinga av Rangoon-kontoret. Skål!

Freddy!

Ingen musikk?

Spørsmål to: Kva kan du? Kan du noko?

Vesle Monika!

Skal vi danse, frøken?

Eitt, to ... Eitt, to, tre, fire!

Fall bakover!

-No flyg du. -Gjer eg det?

Ikkje verst, madame.

Dette kan bli bra!

Dans, baby!

-God kveld, Monika. -God kveld, herr Franck.

Unnskyld meg.

Eg hadde aldri venta å sjå Dykk her.

Eg tenkte nett det same.

-Korleis går det med Dykk? -Bra. Og med Dykk?

Strålande. No snakkar eg flytande burmesisk.

Når dreg De til Burma?

Først må eg skaffe meg ein burmesarkatt som eg kan prate med.

Eg høyrde ikkje kva De sa.

Unnskyld.

For ei nitrist bule!

Kan du i det minste danse med meg?

Vi går.

-Freddy! -Du må passe på meg.

-Unnskyld. -Det går greitt.

-Skal eg køyre deg på sjukehuset? -Berre køyr meg heim.

Så det var altså Mutter Brause? Inga kalla det den beste klubben i byen.

Eg veit ikkje, eg. Såg du brysta til damene? Dei likna på pyramidar!

Rett og slett smaklaust.

Kva skal vi gjere no? Skal vi ta oss ein drink?

Joachim!

Du må kjøle ned kneet.

Det er vatn i bøtta.

Du er som ei syster for meg.

-Er ikkje det ...? -Jernkrossen.

Gjett kven som gav han til meg.

Det var han. På bursdagen hans.

Eg var 14 år. Han strauk meg over kinnet.

-Du lyg. -Nei.

-Eg elska Føraren. -No går eg.

Det vil du ikkje.

-Synest du eg er lite attraktiv? -Du er inga bombe, men eg likar munnen.

-Kvifor prøver du ikkje å kysse meg? -Burde eg det?

Kvifor prøver du ikkje sjølv?

-Eg? Eg er jo ... -Anstendig.

-Eg er ikkje forelska i deg. -Ein kan kysse kvarandre likevel.

Og meir til.

Eg veit det.

Vil du kysse meg, så gjer det.

Men du må skunde deg. Tilbodet gjeld berre i 20 sekund, -

- for eg har så vondt i kneet. Bestem deg.

Slik at dei ikkje doggar.

Har du gjort noko med håret ditt?

Mor, det er ikkje sikkert eg dreg til Sveits likevel.

-Kvifor ikkje? -Eg er invitert med på fotballkamp.

Fotballkamp? Av kven?

Herregud! Joachim Franck har vore utsett for ei ulukke.

"Natt til sundag var Joachim Franck involvert i ei ulukke ..."

-Det var hans eigen feil. -Korleis kan du vere så hjartelaus?

Kvar er De på veg?

Vi skal halde Dykk informert, herr Franck. De høyrer frå oss.

Frøken? De kan ikkje gå inn dit.

Det var snilt av Dykk, frøken Schöllack.

Eg har berre éin ting å seie, herr Franck.

Eg forstår Dykk.

Eg forstår kvifor De er så likeglad med alt.

Kvifor De føler at De ikkje lever.

Det veit eg alt om.

Men De kan ikkje ta andre med Dykk i fallet.

Jenta kunne ha blitt drepen.

Og eg ...

De gav ein god dag i meg òg.

De spurde meg ein gong:

"De er jente. Kva drøymer De om?"

Eg drøymer om å gå i oppløysing.

At eg blir til tusen elvar som tørkar inn.

At eg blir dekt av svarte, våte tørklede.

Fleire og fleire.

Heilt til eg blir kvelt. Og ingen merkar noko.

No får De, som er mann, -

- ordne opp i problema Dykkar på eiga hand!

Det var alt eg ville seie.

Freddy. Konsentrer deg. Vi har berre ei veke på oss!

Gjer deg litt lettare, då, tjukka!

Trulte ... Vesla ...

-Kom igjen. -Er du klar?

Gerd Schöllack bur i Wollankstrasse 44 i Berlin-Pankow. Han jobbar som lærar.

Ja, Martin. Mor di har rett.

Dei har finare bilar, nyare klede og et sydfrukter.

Men nokre få har tent seg rike ved å utnytte dei svake.

Difor er det inga framtid i kapitalismen.

Og difor vil vi skape ei meir rettvis verd her.

Du får forklare dette til mor di.

Rina.

Set deg ned.

Kva gjer du her, Gerd?

Eg er ikkje lenger mannen du gifta deg med, Rina.

Kvifor kom du ikkje heim att?

Eg ...

Då eg blei lauslaten, stod eg framfor danseskulen. Som ikkje er vår.

Eg kunne ikkje halde fram slik. Danse vidare.

På grava til denne familien.

Så eg drog. Eg kunne ikkje kome heim.

Eg skulle ha snakka med dykk, men eg tenkte at det var lettare slik.

Lettare? For kven?

Du byrja eit nytt liv. Utan å spørje meg.

Det hadde eg aldri klart.

Eg har teke meg av familien og døtrene våre.

Eg har gjeve dei mat, reine klede og ei god oppseding.

Eg bygde opp att danseskulen åleine, Gerd!

Veit du kva det vil seie?

Eg såg at Assmann jobba der, så eg tenkte ...

Så det var slik det var? Forlét du meg på grunn av han?

-På grunn av feilsteget mitt? -Nei, eg tilgav deg allereie den gongen.

Så kom heim att, Gerd!

Kom heim.

Her handlar det om noko større, Rina. Om samfunnsansvar.

No er det her eg høyrer heime. I kampen mot fascismen.

Eg må gjere bot for syndene våre, Rina.

Så du sviktar altså familien din?

Eg har teke livet av folk, Rina. Born.

Born. Som våre eigne.

Kan du ikkje prøve å forstå meg?

Eg får deg erklært død i morgon, Gerd.

Og du skal halde deg langt unna døtrene dine.

Monika!

Mor? Eg kan ikkje bli med. Eg har så vondt i magen.

-Syster di skal på fjernsynet! -Ja, men reklamar viser dei jo støtt.

Kva skal dette bety?

Eg er så dårleg. Eg orkar ikkje å stå opp.

Eva kjem heller ikkje. Ho har bestemt seg for å dra til Zürich med Fassbender.

Heldigvis.

Så fint.

Ja.

-No er eg her. -Konkurransen tek til om to minutt!

Vi ber deltakarane i den første Berlin-meisterskapen i rock and roll -

- om å kome på dansegolvet.

Mine damer og herrar.

Ta godt imot fagjuryen!

I første runde vel vi ut dei fire beste para.

Rock the house and rip it up.

Er ikkje det Schöllack-jenta?

Eg skrur att loket.

Så slår eg på omnen. Og no har eg tid til å pynte meg for mannen min.

Mor, kvifor er du alltid så pen?

Takk vere Prontofix har vi fått meir tid til eit lukkeleg familieliv ...

Eg skulle gjerne ha sett slutten, Wolfgang.

Frykteleg dårleg. Eg liknar ei matrone!

Nei, Helga. Du var så flink. Ein sånn må eg skaffe meg!

Borna var grufulle.

Eg vil ha ein øl til.

Dei som er med til siste runde, har startnummer 8, 12, 14 -

- og 4!

-Kva skal dette bety?! -Ro dykk ned!

Freddy. Nivået må opp. No tek vi saltoen.

Høyrer du kva eg seier? No tek vi saltoen.

Ro dykk ned!

No er det klart for finalen!

Hadde du ikkje vore så oppteken av blondina, hadde vi vunne!

Eg visste ikkje at du var så ærgjerrig, skatt. Sukkerklump ...

Freddy!

Gratulerer.

Vent!

Får eg sitje på? Det er dårleg stemning her ...

Det var ei ære å kaste deg opp i lufta. Men no kallar det moralske forfallet!

Redd meg, Monika!

Skål for deg, vesle Monika!

Eg har noko å fortelje deg.

Leitmann har sagt at han har peika ut Korte til etterfølgjaren sin.

Du har jo vore assistenten hans mykje lenger.

Det er ei politisk avgjerd. Eg er ikkje høgrevridd nok.

Korte er ein ekte nazist.

Så det er allereie bestemt?

Wolfgang.

Det er ikkje rart du ikkje får jobben. Du bryr deg ikkje lenger!

Kvar kveld sit du framfor fjernsynet. Og du drikk for mykje!

Du stinkar jo alkohol når du ...

Eg ... Eg blei ikkje med han.

Eg klarte det ikkje. Eg har gått rundt og ...

Eg kunne ikkje dra heim. Mor ...

Det ordnar seg.