Original subtitles

Βρόμικη λάσπη.

Βρόμικη γη.

Βλέπω λίγη λάσπη...

ή νερό...

στην άκρη του φτυαριού.

Βλέπετε;

Εγώ το έκανα όλο αυτό.

Βρόμικη λάσπη.

Βρόμικη γη.

Το ξανακάνω.

Βρόμικη γη.

Βρόμικη γη!

Βρόμικη γη!

Βρόμικη γη!

Γεια σας! Κύριε Χολτ; Γεια σας!

Γεια σας!

Ο κόπανος. Είπε ότι θα μας περίμενε.

Έλα, Άιβι.

Αν έχετε πόδια, χρησιμοποιήστε τα!

Βούλωσέ το, Καθ!

Δεν υπάρχει ψυχή.

Δεν μου αρέσει.

- Φοβάσαι, Καθ; - Όχι, αλλά ο κύριος Χολτ λείπει.

Ο ταύρος είναι εδώ. Έλα, Άιβι.

Σήκωσέ με.

- Μπαίνω μέσα. - Θέλω να σηκωθώ.

Κοίτα εδώ.

Πασαλείφτηκες παντού.

- Το περισσότερο μπήκε μέσα. - Φραν!

Μπράβο.

Μπράβο.

Είναι άνοιξη. Σήμερα πήγα την αγελάδα μου την Άιβι...

στη φάρμα του Χολτ με την αδερφή μου την Καθ και την κόρη της την Έτα.

Συναντήσαμε έναν ξένο.

Κάποιον καινούργιο.

Όταν τον θυμάμαι τώρα, όλο χαμογελάει.

Χαμογελάει με τα πάντα.

Όπως χαμογελάει ο ταύρος πριν καβαλήσει.

Δεν είχα ιδέα ότι δουλεύει στο αγρόκτημα του Χολτ.

Αναρωτιέμαι πόσο καιρό να είναι εκεί.

Ο πατέρας μου έχτισε το σπίτι. Είναι νεκρός πια...

και η μητέρα μου πέθανε καθώς μ'έφερνε στον κόσμο.

Ο άνεμος φυσάει δυνατά, αλλά το χορτάρι μεγαλώνει καλά.

Δεν υπάρχουν δυο όμοια χωράφια.

Είμαστε ολομόναχες εδώ. Δεν υπάρχει κανείς για χιλιόμετρα...

εκτός από τη θεία Αρμαντίν, κάτω στην κοιλάδα.

Η Αρμαντίν.

Η παλιόγρια.

Πρόσεχε, γύναιο!

Πονάει.

Καημένο αδερφάκι μου.

Που να γεμίσουν σκουλήκια τα έντερά σου, σκατόγρια!

Αυτή η κύστη είναι γεμάτη μαύρο πύον.

Τι συνέβη;

Τιμωρία-

Αυτό συνέβη, και το ξέρεις.

Φαρμακόγλωσσα.

Χάρισες τη γη ενώ στεκόσουν ακόμα στα πόδια σου.

Αυτό είναι αμαρτία.

Στους γιους μου.

Στους γιους σου.

Οι γιοι σου είναι σκάρτοι.

Η σαπίλα τους πέρασε στο πόδι σου.

Κόψε το και θάψ'το.

Τότε και μόνο τότε, μπορεί να διασκεδάσεις λίγο.

Να διασκεδάσω!

Αυτή δεν είναι διασκέδαση!

Τόσο διασκέδασες όταν έριξες δυο μωρά.

- Διαολεμένη... - Όχι, έκανα μια κόρη.

Μου δίνουν χρήματα, φαγητό...

εξήντα γραμμάρια καπνό.

Δεν έφεραν γάλα, όμως.

Κοίτα.

Άνοιξες την πόρτα και τους έβαλες μέσα με τα ίδια σου τα χέρια.

Τώρα θα σου πιουν το μεδούλι...

μέχρι να πέσεις κάτω...

και να φιλήσεις τη γη που σε γέννησε.

Να φιλήσεις τη γη που σε γέννησε.

Δρόμο!

Μπετόβλακα.

Μπετόβλακα.

Μαλακοτρίφτη.

Μαλακοτρίφτη.

Πολύ ωραία!

Μαλακοπίτουρα.

Μαλακοπίτουρα.

Εσύ, όχι εγώ, εσύ. Μαλακοπίτουρας.

Έλα, άντε.

Σκατιάρη.

Γκίμπο.

Μηλίτη-

Δώστε μου μηλίτη.

Μηλίτη, δώστε μου μηλίτη.

Πάρε δρόμο.

Ωραία υποδέχεστε τους ξένους.

Βάλτε ένα ποτό στον φίλο μου.

Λοιπόν, μεσιέ Λούτσε...

πώς σας φαίνεται η ατμόσφαιρά μας;

Αποπνικτική, άκομψη και...

διψασμένη.

Διψασμένη;

Διψασμένη!

Πιες ένα ποτό.

- Πιες ένα ποτό. - Πιες, κύριε Λούτσε.

Έλα, κύριε Λούτσε, πιες ένα ποτό.

Τι να το κάνω αυτό;

Μαγείρεψέ το, γυναίκα...

και τάισε τα πλήθη!

Αυτός είναι ο Ιησούς Χριστός!

Ο Ιησούς Χριστός, είσαι σκάρτος.

Είμαστε μια χαρά μόνες μας, μακριά από το χωριό.

Δεν μπλεκόμαστε στα κουτσομπολιά.

Μας αφήνουν ήσυχες και είμαστε ευτυχισμένες.

Ανάβουμε τη φωτιά και διασκεδάζουμε μόνες μας.

Όλο γελάμε με την Καθ, πειράζουμε η μία την άλλη.

Έτσι τη βγάζουμε.

Είδες την Αρμαντίν τις προάλλες;

Ο Μπούτο είπε ότι καλλιεργεί γατιά.

Και τον πίστεψες;

Είπε ότι φυτεύει τα μουστάκια τους...

και την πανσέληνο την είδε να βγάζει γάτες από το έδαφος.

Σαν πράσα.

Και όταν τις τρως σου γδέρνουν τα μάτια!

Με σκουλήκια στα δάχτυλα και κουδούνες στους αστραγάλους.

- Όχι. - Έλα, Καθ, δώσε ένα φιλάκι.

Έλα να φασωθούμε.

Είναι αηδιαστικό.

Φύγε... όχι, δεν είναι αστείο.

- Μάτωσε το πόδι σου. - Όχι.

Όχι, σταμάτα.

Θα σου το τρίψω.

Μπες μέσα, παλιοσακάτη.

Βούλωσέ το, γύναιο!

Πονάει.

Έλα να καθίσεις, θείε.

Καλή μου, πονάει.

Βγάλε μου την μπότα, γλυκιά μου.

Τι συνέβη, θείε;

- Ορίστε. - Με προσοχή.

Η τιμωρία των ανόητων.

Μια μπότα γεμάτη πύον.

Η θεία φρόντισε το πόδι μου.

Αυτό συνέβη.

Δεν θα μας προσφέρετε τσάι;

Φτιάξτε ένα φρέσκο...

αυτό εδώ έβραζε όλη μέρα.

Λυσσομανάει έξω.

Είναι ωραία που έρχομαι στο σπίτι.

Όταν ζούσε ο πατέρας σας καθόμασταν εδώ...

και συζητούσαμε για τα χωράφια και τις σοδειές.

Καβγάδιζαν και βριζόντουσαν.

Μάλωναν, θα έλεγα.

Τον συμπαθούσα, και το ξέρεις, αδερφή!

Δεν είπαν ούτε μια ήρεμη κουβέντα.

Μην ακούς τη θεία σου.

Ήμασταν κώλος και βρακί.

Έλα, Καθ, θα γίνεις 21. Το σπίτι και η γη θα γίνουν δικά σου.

Μέχρι να ωριμάσει η Φρανσίν...

και πάρει το μετρικό της...

σύμφωνα με τον νόμο.

Οι νόμοι είναι σκατά...

εκτός για όσους είναι υπεράνω.

- Έπλυνες τα χέρια σου, Φρανσίν; - Τα χέρια μου;

Από τότε που πήγες στο αγρόκτημα του Χολτ.

- Γλυκοκοίταζες τον μαυριδερό; - Όχι.

- Κανόνιζα την αγελάδα. - Στου Χολτ;

Έχουν πιο πολλές αυλόπορτες από μυαλό.

Θεέ μου-

Στα νιάτα μου τις σήκωνα με το μικρό μου δαχτυλάκι.

Οι καρποί μου ήταν σαν τα μπούτια της μάνας σου!

Ναι, στα νιάτα σου.

Οι πέτρες δεν χωρατεύουν.

Δεν έχεις ξεχρεώσει ακόμα!

Κοίτα να τιμήσεις τη συμφωνία, Μπούτο!

Μου έδωσες μόνο τη μισή!

Άντε να δεις τη γη που έδωσες στον άχρηστο αδερφό μου...

και σταμάτα να με γυροφέρνεις.

Κωλόπαιδο.

Η Καθ θα γίνει 21 σύντομα. Θα πάρει αυτό που δικαιούται.

Νομίζεις ότι δεν το ξέρω;

Νομίζεις ότι είμαι κανένας χθεσινός;

Άχρηστε.

- Πάρε δρόμο, παλιοηλίθιε. - Ηλίθιος είσαι και φαίνεσαι.

Η Μέγκαν και ο Τζόι εμφανίστηκαν μια μέρα στο χωριό...

όπως και ο καινούργιος στον Χολτ.

Γύρευαν τη γιαγιά τους...

κάποιοι λένε ότι είναι της Αρμαντίν...

ότι γεννήθηκαν από την κόρη που καταράστηκε.

Έτσι λέγεται-

Μοιάζουν με ζώα.

Ζουν κάτω από τα δέντρα και κανείς δεν τους δίνει σημασία.

Κανείς δεν νοιάζεται.

Εκτός από κάποιους που τους δίνουν ψωμί ή κάτι που είχαν για πέταμα.

Ξυπνήσαμε νωρίς σήμερα.

Έχει παζάρι. Έχουμε πράγματα να πουλήσουμε.

Η Έτα λατρεύει το παζάρι κι εγώ την Έτα.

Αλλά όχι και ο πατέρας της ο Μπούτο.

Δεν νοιάστηκε ποτέ γι'αυτή.

Ούτε για την Καθ, καθόλου...

όχι από τότε που την παράτησε.

Είναι γουρούνι.

Πού βρίσκεις τα γουρούνια σου;

Είναι ακριβά γουρούνια.

Θα τα έχουμε όλα μέσα στη βδομάδα, θα τους ρίξουμε με ντουφέκι.

Στο κεφάλι.

Θα του κόψω τον λαιμό.

Στο στόμα μου.

Μπρόκολο.

Δεν είναι μπρόκολο. Βάλε τα δάχτυλά σου στο μαλλί.

Τράβα το, εμπρός.

Μην τον φοβάσαι, Έτα, απλώς τα μετράει.

Ο Τζόι δεν χρησιμοποιεί τα μάτια του, τα νιώθει.

Άγγιξέ τα.

Βλέπεις το παλτό της Μέγκαν;

Ήταν δικό μου.

Κουνουπίδι.

Θέλω να πάρω μια χήνα.

- Μπορούμε να πάρουμε. - Μια μεγάλη.

- Ας ρίξουμε μια ματιά. - Πάμε.

Τα ασχημόπαπα ήρθαν να πάρουν μια χοντρή χήνα;

Δεν έχω αποφασίσει ακόμα.

Πόσο έχει αυτή η κοκαλιάρα;

- Θέλω εκατό, και είναι καλή τιμή. - Εκατό!

Δεν θα έτρωγε ακόμα κι αν την τάιζες με το ζόρι.

Βγάλε μια έξω.

Κοίτα εδώ.

Έτσι μπράβο.

Είναι βαριά; Θα ήθελε να είναι.

Είναι υγρή.

- Πενήντα είπαμε; - Όχι, εκατό.

- Κάτσε φρόνιμος! - Είναι λίγο ζαβλακωμένη.

Μπούτο!

Δεν αξίζει 80.

- Θέλω εκατό. - Άκου εδώ...

- Θα σου δώσω 60. - Την παίρνουμε για 70.

Δεν έχω όλη μέρα για χάσιμο.

Φρανσίν, δεν τελείωσα ακόμα, εντάξει;

Εγώ τελείωσα.

Όταν τον ξαναδώ, θα τον κοπανήσω στα μούτρα.

Περπατάει καμαρωτός σαν πετεινός.

Κάνει σκληρά παζάρια.

Πόσο πάει;

Δεν πωλείται.

Μαϊμού.

Μαυριδερέ, φύγε.

Φύγε.

Ελάτε να δείτε την κούκλα που χορεύει...

τον σκύλο χορευτή, τη χοντρή γυναίκα μου...

το ξύλινο αγοράκι μου. Ελάτε στην παράσταση στις τρεις!

Το τσίρκο Λάρντο!

Το κοριτσάκι μου είναι χοντρό και εύσωμο...

αλλά είναι πανέμορφη. Ελάτε όλοι.

Στις τρεις, στις έξι και στις εννέα σήμερα!

Το τσίρκο Λάρντο ήρθε στην πόλη σας!

Ελάτε στην παράσταση!

Ξεκωλιάρη.

Ναι!

Με ακολουθείς;

Με κυνηγάς; Σταμάτα.

Ελάτε, κορίτσια.

- Θέλει να πάμε μέσα. - Καθ, όχι!

Μας βοήθησε με τη χήνα, ας το ανταποδώσουμε.

- Την αγοράσαμε με τα χρήματά μας. - Έλα.

Εμπρός, παιδιά.

Εμπρός!

Πηγαίνω μέσα.

- Μεγάλωσε. - Ναι.

Βρόμικη λάσπη.

- Αγοράσατε τα πτηνά; - Ναι.

Ωραία.

Θέλω να σου πω κάτι.

Αλήθεια; Τι;

Θέλω να με παντρευτείς.

Ποια, εγώ;

Θα φέρω ποτά! Ποτά!

Τι είπες;

Είπα...

ότι θέλω να με παντρευτεί η Καθ...

αυτό είπα.

Ο πατέρας μού έδωσε το μερτικό μου, με το δικό σου θα έχω κτήματα.

Θα τα φροντίσω, θα έχω καλό αγρόκτημα.

- Θα την αναθρέψω σωστά. - Ναι.

Καθ.

Ωραία, λοιπόν...

θα φέρω τα ποτά.

Θέλει να με παντρευτεί.

Ναι, το άκουσα.

Λοιπόν, θα πάω τη χήνα στο σπίτι.

- Δεν θα πιεις ένα ποτό; - Όχι.

Δεν διψάω.

Καλά να περάσεις.

- Συγχαρητήρια. - Ευχαριστώ.

Ώστε παντρεύεσαι;

Γεια μας.

Τώρα δεν με λογαριάζει.

Δεν έχω σημασία.

Μου το υποσχέθηκε ολόψυχα.

Σταθήκαμε πάνω στον λόφο και το φώναξε...

μου το υποσχέθηκε.

Έχει χώσει το κεφάλι της στο έδαφος...

σαν ρίζα.

- Γύρνα πίσω! - Έλα, μας αρέσεις.

Που 'σαι, χοντρούλα!

Άντε κάνε άλλο ένα χοντρό μωρό!

Είναι πίσω σου!

Κοιτάξτε μια κωλάρα.

Είσαι πιο χοντρή κι από χήνα!

Χωράει ολόκληρο σκυλί στην κωλάρα σου!

Καθ!

Ωραίο δεν είναι το τσίρκο;

Θεέ και Κύριε, είσαι χοντρομπαλάς!

Χοντρός σαν σκουλήκι.

Έχω καλό μεταβολισμό.

Είσαι χοντροκώλης, τόφαλος, κινητό χασάπικο.

Μασάει την αναπνοή του ελπίζοντας να περάσει καμιά μπουκιά.

- Τι είναι αυτά που λες; - Λέω ότι μιλάς σαν γάιδαρος.

Να ένας.

Να ένας.

Πώς νιώθεις, γαϊδαράκο;

Ζώο!

Τι τρέχει, Καθ; Δεν χόρτασες πριν; Θέλεις πάλι μπλεξίματα;

Σταμάτα, Φραν.

Σε κουτούπωνε όλο το καλοκαίρι και σε γκάστρωσε-

Σκάσε!

Δεν νοιάστηκε για την Έτα και θα τον δεχθείς πίσω;

Απλώς ζηλεύεις!

Χάζεψες, Καθ; Είσαι ηλίθια;

Ζηλεύω εσένα κι αυτόν τον μπετόβλακα;

- Ναι! - Δεν νοιάζεται για σένα!

- Νοιάζεται! - Τη γη μας θέλει!

- Νοιάζεται για μένα και την Έτα! - Κι εγώ; Κι εμείς;

- Θέλει να σε βοηθήσει στο αγρόκτημα! - Δεν θέλει να με βοηθήσει!

Δεν νοιάζεται για σένα!

Νοιάζεται. Τον έχεις παρεξηγήσει.

Δεν θα με πληγώσεις, Φραν, δεν θα το επιτρέψω.

Πάντα έλεγες τσαντισμένη ότι είναι σκάρτος! Τώρα φέρθηκε σωστά και δεν το δέχεσαι!

Μπες στο σπίτι και βούλωσέ το επειδή θα κάνεις ό,τι λέω!

Άντε στα τσακίδια, σκύλα!

Τσούλα.

Εμπρός.

Οργώνεις πολύ βαθιά και νωρίς, θα τα πετάξει όλα...

και δεν θα βγάλεις τίποτα.

Τελείωνε.

- Βούλωσέ το και άσε με να δουλέψω. - Δεν είμαι κανένας ηλίθιος.

Το κάνω αυτό από τότε που ήσουν μια χαψιά...

και μην το ξεχνάς αυτό!

Και με τα νέα σου χωράφια, θα μπορούσα να βγάλω περισσότερο παρά.

Στα γεράματά μου δεν βγάζω από τη μύγα ξύγκι.

Και δεν θα γίνει γάμος μέχρι να αυξήσεις τις πληρωμές.

Με ακούς, μικρέ;

Αδερφή, παραιτούμαι.

Έλα τώρα, Φραν, είπες ότι θα βοηθήσεις.

Δεν αντέχω το νεκρό δέρμα.

Φραν.

Φραν.

Μπούτο.

Μπούτο.

Μπούτο.

Έλα εδώ.

Κοίτα πώς έγινε.

Ακόνισα τη λεπίδα σου.

Θα είναι εντάξει για μερικούς μήνες.

Θα αφήσω μούσι.

Καθάρισα και τις μπότες σου.

- Με βερνίκι; - Ναι.

Δρόμο!

Έλα, μπαμπά.

Ντύσου, αλλιώς θα χάσεις τη γιορτή.

Ωραία, λοιπόν.

Ξαναμμένε.

Τα λέμε στην εκκλησία.

Στην εκκλησία.

Που να με πάρει.

Θεέ μου.

Τι ταπείνωση.

Κοίτα τα χάλια σου, αχαΐρευτε!

Τεμπελόσκυλο.

Αχαΐρευτε!

Ξύπνα, κύριε Λόαμ.

- Κύριε Λόαμ! - Σε ποιον μιλάς;

Ο αδερφός σου παντρεύεται σε μισή ώρα και είσαι μεθυσμένος σ'ένα χαντάκι.

Και με τη χάρη του Θεού, εντιμότατε...

θα κάνω το ίδιο τη μέρα της κηδείας του.

Είσαι σωστός ειδωλολάτρης, κύριε Λόαμ.

Σωστά, υψηλότατε.

Τα πάτερ είναι αρκετό.

Όπως και το Ιησούς Χριστός!

Άπιστοι όλοι τους.

Άπιστοι όλοι. Καταραμένοι να 'ναι!

Ωραία μέρα για γάμο, έτσι, Λεκ;

Εξαρτάται ποιον παντρεύεσαι.

Ο Μπούτο είναι καλός άντρας.

Και είναι κουβαλητής, σίγουρα.

Πρόσεχε, Ελίζαμπεθ.

Είσαι ξύπνιος, Μπούτο.

Παντρεύεσαι μια αδερφή και παίρνεις άλλη μια δωρεάν.

Διπλή χαρά.

Θα σπέρνεις όλο τον χρόνο.

Πιάσε τον ταύρο από τα κέρατα και μη χαριεντίζεσαι σου λέω.

Μη χαριεντίζεσαι.

Μη χαριεντίζεσαι λέω.

Μη χαριεντίζεσαι.

Νομίζεις ότι με αγαπάει ο Μπούτο, Φραν;

Ναι.

Μάλλον.

Μάλλον;

Είμαι σίγουρη ότι σ'αγαπά.

Εγώ τον αγαπάω.

Όταν παντρευτώ, δεν θα είναι σ'αυτή την εκκλησία...

σ'αυτό το χωριό...

ή με κάποιον από δαύτους.

Μπούτο.

Σε περιμένουμε.

Ωρίμασες βλέπω, Φρανσίν.

- Θα το γιορτάσουμε απόψε, έτσι; - Ναι.

Αν πάρεις τα πόδια σου και έρθεις.

Ωραίο φόρεμα.

- Θα κόστιζε ακριβά. - Μόλις το μπάλωσα.

Είναι παλιό. Πού να δεις την Καθ.

Δεν μπορώ...

κρύβεται.

Φοράει βέλο.

Είσαι αγχωμένη, Φραν;

Όχι.

Τρέμεις, γι'αυτό ρωτάω.

Κάνει κρύο. Δεν κοιμήθηκα πολύ χθες.

Φαίνεται απ'τα βυζιά σου.

Μη φοβάσαι.

- Δεν φοβάμαι. - Φραν.

Πες στην Καθ να έρθει να πιει ένα ποτό πριν πάει στην κόλαση.

Την καημενούλα.

Τι δουλειά έχει εδώ ο μαυριδερός;

Τους λεφτάδες κάλεσα.

Το μυστήριο του γάμου είναι το θεμέλιο της εκκλησίας...

και η ένωση-

Δεν έχει λιβάνι;

Βλέπετε το βλέμμα του;

Δεν είμαστε αρκετά καλοί για λιβάνι;

Δεν καίνε λιβάνι στους γάμους, κύριε Λόαμ...

μόνο στις κηδείες.

Κυριλέ κόπανε.

Γάμος τη Σαρακοστή, ο γαμπρός έμεινε από ζουμί.

...και η ένωση ενός άντρα με μια γυναίκα...

είναι ο λόγος που είμαστε εδώ.

- Τι κάνει εδώ; - Δεν έχει σημασία, Μπούτο.

Πού 'σαι, Χριστέ...

δεν είσαι ευπρόσδεκτος στον οίκο του Θεού. Πάρε δρόμο!

Κύριε Λόαμ.

Κύριε Λόαμ.

Δικός σου είναι ο γάμος...

αγνόησε τον αδερφό σου...

και φέρσου φρόνιμα.

Με συγχωρείτε, πάτερ.

Αυτός που βλέπει...

τα βλέπει όλα.

Επαναλάβετε μετά από μένα, παρακαλώ...

Εγώ...

η Κάθριν Χάισινθ Λόαμ-

Εγώ, η Κάθριν Χάισινθ Λόαμ-

...δέχομαι τον Μπούτο Ντέιβιντ Λόαμ-

...δέχομαι τον Μπούτο Ντέιβιντ Λόαμ-

...ως σύζυγό μου.

...ως σύζυγό μου.

Και ούς ο Θεός συνέζευξεν...

άνθρωπος μη χωριζέτω!

Δεν υπάρχει Θεός.

Παλιοβρόμα.

Άπιστοι και οι δυο σας.

Άπιστοι όλοι σας.

Που να σας χέσω!

Δρόμο!

Δείξτε λίγη ταπεινοφροσύνη.

Στον διάολο όλοι σας, δρόμο!

Που να παντρευτείτε δυο χοίρους...

δυο γουρούνια...

που μπορεί να κρατήσουν μια μέρα!

Μπούτο;

Καθ;

Γεια σας!

Γεια σας!

Γεια σας!

Μπούτο!

Γεια σας.

Κάθι!

Καθ.

Κρύβεστε.

Κρύβεστε από μένα;

Από μικρός καλοπαντρέψου!

Πού κρύβεσαι, μικρέ;

Ξέρω ότι κρύβεσαι!

Κρύβεσαι από τον μπαμπά σου!

Ξέρω ότι κρύβεσαι.

Από μικρός καλοπαντρέψου!

Πού την πας αυτή;

- Να την πουλήσω. - Να την πουλήσεις;

Δεν μ'έχεις πληρώσει τίποτα εδώ και βδομάδες!

Με ξεζούμισαν, πατέρα.

Ξεζουμίσου λίγο ακόμα.

Μου χρωστάς.

Αρκετά περίμενα. Δεν θα περιμένω άλλο!

Η καρέκλα είναι δική μου! Εγώ την έφτιαξα!

Με το ξύλο μου!

Τράβα από εδώ!

Βούλωσέ το!

Εσύ δεν είσαι γιος μου!

Είσαι ηλίθιος!

Ένα άχρηστο πράγμα!

Ένας τεμπελχανάς...

αχαΐρευτος γιος... δεν είσαι γιος μου.

- Τράβα σπίτι σου, γέρο. - Δεν είσαι γιος μου!

Ο γιος μου δεν θα το έκανε αυτό στον μπαμπά του.

- Πάρε δρόμο, βρωμόγερε. - Όλα κατέρρευσαν, σας έδωσα τα πάντα...

Μην κάθεσαι, Καθ. Βοήθησέ με.

- Σκεφτόμουν κάτι. - Ονειρευόσουν, μάλλον.

Έλα να δεις αυτά τα μαμούνια.

Είναι η χειρότερη εποχή, το ξέρεις.

Θα πουλήσουμε καλή σοδειά, αν τα κρατήσουμε καθαρά.

- Θα πάρουμε άλλη μια αγελάδα. - Όχι.

- Θέλω ταύρο. - Ταύρο!

Πληρώνουν καλά για να τον χρησιμοποιούν.

Έναν μεγάλο μαύρο ταύρο, καλύτερο από του Χολτ.

Θα τον έχω σε χωράφι και θα του μάθω τρόπους.

Θα του πλένω τα δόντια και θα του χτενίζω την ουρά.

Ο κόσμος θα πληρώνει για να δει τον ταύρο που εξημέρωσα.

Οι ταύροι δεν έχουν δόντια.

Όχι στο πάνω μέρος, τέλος πάντων.

Και δεν εξημερώνονται...

επειδή τότε δεν θα είναι ταύροι πια.

Θα είναι... με καλύτερο χαρακτήρα.

Ένας εξημερωμένος ταύρος!

Ένας καλός ταυράκος.

Κάνε στην άκρη, ηλίθιε ταύρε!

- Άντε! - Είμαι ακόμα άγριος.

Φραν!

Φύγε απ'το χωράφι μου μη σου κόψω την ουρά!

Φραν, παράτα τον!

Άσε τον να ψοφήσει, Καθ. Άσ'τον να ψοφήσει.

Άσε με.

Ένα αστείο έκανα.

Έτσι έχουν τα πράγματα, λοιπόν.

Ζούμε δίπλα δίπλα.

Η Έτα έχει τον πατέρα της και η Καθ άντρα.

Και πάει και τελείωσε.

Χάρισες τη γη ενώ στεκόσουν ακόμα στα πόδια σου.

Αυτό είναι αμαρτία.

Στους γιους σου.

Οι γιοι σου είναι σκάρτοι.

Σκύλα.

Η σαπίλα τους πέρασε στο πόδι σου.

Κόψε το και θάψ'το.

Τότε και μόνο τότε, μπορεί να διασκεδάσεις λίγο.

Έχω να δω τον Λεκ από τον γάμο.

Ελπίζω να μην τον τρόμαξε η Αρμαντίν με τα φαρμακερά λόγια της.

Δεν θα τον αδικούσα.

Υποθέτω ότι θα φύγει όποτε το θελήσει.

Έχω μια περίεργη αίσθηση μαζί του...

λες και παρακολουθεί.

Μας παρακολουθεί ενώ κάνουμε τις δουλειές μας.

Εμπρός!

Εμπρός!

Άντε!

Εμπρός!

Εμπρός!

Άντε!

Σταμάτα, Μπούτο!

Αρκετά, αγόρι μου.

Οργώσαμε το πάνω χωράφι, έτσι, Φρανσίν;

Ναι.

Το άλογό σου έκανε όλη τη δουλειά.

Θέλει επιδεξιότητα, όμως.

Αν αναλάμβανες εσύ θα είχαμε φτάσει στο βουνό τώρα.

Παράτα με! Πλύνε τα χέρια σου!

Αν δεν μπορώ να παίξω μαζί σου...

θα πάω να διασκεδάσω με τη Φρανσίν.

- Έγινες σχεδόν γυναίκα. - Μην κοιτάς, Μπούτο.

- Γιατί; - Δεν έχεις δικαίωμα.

Είμαστε οικογένεια.

Εξάλλου, τα έχω ξαναδεί όλα. Έτσι δεν είναι, Καθ;

- Θυμάμαι όταν σ'έπλενε ο μπαμπάς σου. - Ψεύτη.

Άλλαξες λίγο από τότε, έτσι;

- Έχεις βυζιά τώρα. - Σκάσε.

- Όχι μεγάλα σαν τα δικά μου. - Φύγε.

- Κοίτα δυο πεπονάκια! - Πάρε δρόμο!

Κοίτα δυο μεγάλα πεπονάκια!

Φύγε!

Δείξε μας λίγο ακόμα, Φρανσίν!

- Πάρε δρόμο! - Όσο πιτσιλάς, τόσο βλέπω.

Φύγε πια!

Κοίτα πώς έγινες, ανόητε.

Παράτα με!

- Βρομιάρη. - Βρομιάρης;

Λίγη πλάκα έκανα.

- Ναι. - Ξέρω.

Φαίνομαι ωραίος;

- Είσαι όμορφος. - Σ'ευχαριστώ.

- Γι'αυτό με παντρεύτηκες; - Ναι.

- Αλήθεια; - Ναι.

Καθ, το τρίβεις όλο το πρωί.

Είναι το πουκάμισο του Μπούτο.

Δεν είναι δα και δικαστής.

Γεια σας.

Γεια σας.

- Δεν ήξερα ότι ήταν ακόμα εδώ. - Έχει την Άιβι.

Γεια σας.

Τη βρήκα σ'ένα δέντρο, στο δάσος.

Μερικές φορές περιφέρεται, αλλά πάντα επιστρέφει.

Δείξε μας πώς μιλάς τη γλώσσα σου.

Δεν θα καταλαβαίνετε τι λέω.

- Έλα. - Σε παρακαλούμε.

Τι να πω;

Οτιδήποτε.

Τι θέλει εδώ;

Μπάσταρδε.

Τι θέλει εδώ;

Μας έδειχνε πώς μιλάει στη γλώσσα του.

Έφερε πίσω την Άιβι.

Δεν ήξερα ότι είχε χαθεί.

Γεια σου... λίγη βοήθεια για το σπιτικό σου.

Όχι από τη φάρα σου. Καθ, μείνε μακριά του!

- Μπούτο, σταμάτα! - Σκάσε, Φρανσίν!

Είδα πώς του τριβόσουν σαν πεινασμένο γατάκι στον γάμο.

Δεν σου ζήτησα να έρθεις. Κανείς δεν το ζήτησε.

- Η γη είναι δική μου. - Δική μας!

Είναι δική μου!

Ναι, παρακαλώ, θα φύγω από τη γη σου.

Δρόμο, πήγαινε από εκεί που ήρθες.

- Αυτή είναι ακόμα γη σου; - Ακριβώς.

Είναι δική μου. Ολόκληρη.

Κι εδώ... είναι δική σου;

Συνέχισε!

Είσαι σπουδαίος άνθρωπος, έχεις τόση γη.

Ξανακάνε το, Λεκ.

Ξανακάνε το.

Βουλώστε το!

Έρχεται καταιγίδα, Μπούτο.

Είναι λεχρίτης.

Ένας βρομιάρης λεχρίτης.

Κάθισε κάτω!

- Ανακάτεψέ το. - Όλοι μπορούν να το φάνε.

Δεν θα το έλεγα, δεν ήταν πολύ καλό.

- Θα σταματήσεις επιτέλους; - Να κοιτάς τη δουλειά σου.

Δεκαπέντε...

δεκαέξι...

- δεκαεφτά... - Φραν.

δεκαοκτώ.

Γεια σου, Λεκ.

Φρανσίν.

Γεια σου.

Έλα.

Έλα μαζί μου.

Φραντσέσκα-

Πότε-

Πότε είναι έτοιμο;

Όταν το στάχυ έχει ανοίξει...

και η καρδιά είναι ώριμη...

πιέζεις...

και πετάγονται έξω.

Καλό παιδί.

Καλό παιδί, στο κέντρο. Καλό παιδί.

Έρχεται κι άλλη καταιγίδα.

Πόσα δίνεις στη Μέγκαν και τον Τζόι;

- Μισό σελίνι. - Τη μέρα;

Δεν αξίζει τόσα, είναι πετσί και κόκαλο.

Πληρώνεται ανά στρέμμα.

Και ο Τζόι δεν βλέπει την τύφλα του.

Βούλωσέ το!

Κανείς δεν κοιμάται πολύ πριν τον θερισμό...

επειδή ποτέ δεν ξέρεις τι θα βγάλεις.

Αν περιμένεις πολύ, η βροχή μπορεί να τα παρασύρει όλα.

Πρέπει να ξέρεις πότε είναι η κατάλληλη στιγμή.

Πότε είναι έτοιμη.

Χθες διώξαμε όλα τα κουνέλια από τα κάτω χωράφια.

Φτύσαμε μηλίτη στο έδαφος και χορέψαμε γύρω από ένα δεμάτι.

Όπως κάνουμε πάντα.

Τι παλιές εποχές ήθελα μόνο μια καλή συγκομιδή.

Τις παλιές εποχές.

Τώρα δεν φεύγει από τη σκέψη μου.

Με σκέφτεται κι αυτός άραγε;

- Ο μαυριδερός δεν ήρθε ακόμα. - Κακό του κεφαλιού του.

Θα θερίσει με το χέρι σήμερα.

- Τον κανόνισες; - Ναι, τον κανόνισα.

Νιώθετε δυνατές σήμερα, κοπελιές; Να προσέχετε.

Εσύ να προσέχεις.

Το χρειάζεται ένα τριμάρισμα.

Να κόψεις όσο θες, Φραν, υπάρχει πολύ ακόμα.

Σαραβαλιασμένο σαν τον οδηγό του!

Γεια σας.

Το έφτιαξε;

Μέγκαν, κουνήσου!

Κοιτάξτε τη!

Ορίστε, μαμά.

Πού είναι η Φραν;

- Η Μέγκαν δουλεύει ακόμα; - Ξέχνα τη.

- Πού είναι η Φραν; - Πες της να σταματήσει.

Να σταματήσει;

Είναι τυχερή που την προσέλαβα...

άλλοι δεν θα το έκαναν.

Θα λιμοκτονούσαν χωρίς εμάς.

"Να είσαι σκληρός"...

αυτό μου έλεγε ο γέρος μου.

Εμπρός, Μέγκαν, δούλεψε!

Δούλεψε! Εμπρός!

Γεια σου.

Γεια σου.

Τι τρέχει, Λεκ;

Τι θέλεις;

Είμαι...

είμαι-

Έρχομαι...

να...

Φύγε.

Άντε.

Να φύγω;

Φεύγω.

Ωραίο μέρος βρήκες, Φραν.

Άρεσε στον μαυριδερό;

Απόλαυσε το γεύμα του;

- Φύγε μακριά μου. - Σε είδα.

Είδα τη μαϊμού του Χολτ να σου τον φοράει.

Τίποτα δεν είδες!

Σκατά! Παλιοτόμαρο.

Δούλευε, ακαμάτρα!

Μπούτο!

Μέγκαν, κουνήσου!

Δούλευε!

Κοιτάξτε τη. Νωθρή σαν τον αδερφό της!

Άσε την ήσυχη, με το ζόρι στέκεται.

Δούλευε!

Είπα να πιάσεις δουλειά!

Κουνήσου!

Μέγκαν;

Μέγκαν;

Μέγκαν;

Μέγκαν;

Ακούσατε πώς έκανε; Σαν άλογο που σπάει το πόδι του.

- Μια χαρά είναι. - Δεν είναι.

Μέγκαν;

Μέγκαν;

Μέγκαν;

- Είναι νεκρή. - Αναπνέει.

Είναι στα τελευταία της.

Είναι σίγουρα νεκρή.

Τα πνεύματα ήρθαν...

μπήκαν μέσα της...

και την πήραν μακριά.

Κι εκείνος το έκανε, ο μαυριδερός.

Είναι δικό του έργο.

Ωστόσο...

καλύτερα έτσι απ'το να επιβαρύνει τους άλλους.

Εμπρός! Έχουμε δουλειά να κάνουμε. Τραβάτε στα πόστα σας.

- Μπούτο! - Ξέρω, Καθ.

Αλλά έρχεται καταιγίδα και τα κλάματα δεν φέρνουν φαγητό στο τραπέζι.

Δεν μπορούμε να την αφήσουμε να κείτεται έτσι.

Να την κουβαλήσεις εσύ, τότε.

Εγώ έχω δουλειά να κάνω.

Πέθανε!

Καθ!

- Φρανσίν! - Πέθανε!

Θα βοηθήσω!

Άσε με. Μην την αγγίζεις.

Όχι! Άφησέ τη!

Φύγε! Δεν σε θέλω!

Δεν σε θέλουμε! Φύγε!

Φύγε μακριά μου!

Φύγε!

Όχι!

Εκείνος το έκανε...

ο μαυριδερός.

Είναι δικό του έργο.

Είναι δικό του έργο. Ο μαυριδερός.

Εκείνος το έκανε.

Ο μαυριδερός το έκανε.

Βρέχει ασταμάτητα από τότε που πέθανε η Μέγκαν.

Χάσαμε την περισσότερη σοδειά.

Το ποτάμι ξεχείλισε.

Τα γουρούνια δεν μπορούν να σηκωθούν, τα πρόβατα κάθονται ανάσκελα...

και ο δρόμος απλώς χάθηκε.

Όλοι κατηγορούν τον Λεκ.

Ίσως έχουν δίκιο.

Δεν ξέρω. Δεν με νοιάζει.

Το μόνο που έχω είναι η Άιβι και γεννάει σε μια βδομάδα.

Μόνο αυτή έχω.

Αυτός.

Ο μαυριδερός.

Σας τα έλεγα.

Όλο συμφορές από τότε που άρχισε να ανακατεύεται ο μαυριδερός.

Κοιτάξτε τον...

κοιτάξτε πώς παρακολουθεί τη Φρανσίν.

Την έχει κουτουπώσει ήδη, μάλλον.

Και όλοι εσείς...

απλώς κάθεστε και τα καταπίνετε όλα.

Σαχλαμάρες. Ούτε μύγα δεν θα πείραζε.

Ηλίθιε μεθύστακα.

Ένας ταξιδευτής είναι μόνο.

Δεν έχει ούτε στέγη, ούτε τίποτα...

μόνο τον δρόμο έχει μπροστά του.

- Χωρίς κοπάδι. - Δεν είναι φίλος μου.

- Το σόι να μένει με το σόι. - Ναι.

Μετά απ'ό,τι έκανε στο δικό σας.

- Στο δικό μου; - Της το έχωσε.

Πρόσεχε, γριά.

Τον είδα να της το χώνει.

Είναι περιπλανώμενος...

που κατουράει στο ίσωμα σαν ταύρος.

Θα τον σκοτώσω τον μπάσταρδο!

- Κι εγώ το ίδιο. - Δεν ανήκει εδώ.

Πριν εξαπλωθεί το καρκίνωμα.

Αφήστε τον ήσυχο!

Αυτό το οστεοφυλάκιο του Θεού και οι ανοησίες της φταίνε!

Σκάσε, Ιησού!

Είστε άπιστοι όλοι σας!

Δρόμο!

Μακριά από τον οίκο του Θεού!

Δεν είστε άξιοι για τον Θεό. Για τίποτα δεν είστε άξιοι.

Δεν είναι ένας από εμάς. Δεν μιλάει καν την ίδια γλώσσα.

Ελίζαμπεθ, θα σταματήσεις επιτέλους;

Πρέπει να φύγει.

Ελίζαμπεθ, δεν χρειάζεται να φύγει.

- Όλα αυτά είναι δεισιδαιμονίες. - Δεν τον συμπαθώ.

Δεν θέλω να ακούσω ούτε λέξη ακόμα.

Είπε ότι αν κάνουμε το σωστό-

- Είναι η τρελή του χωριού! - Την πιστεύω.

Δεν θέλω να ακούσω ούτε λέξη απ'όσα είπε.

Δεν θα πάει πουθενά. Είναι καλός άνθρωπος. Θα μείνει.

Πάει και τελείωσε!

Πιστεύεις ότι φέρνει τη βροχή...

ότι κάνει τα φυτά να σαπίζουν και τα ζώα-

Αυτός το κάνει!

Άσ'τα αυτά. Ξέρεις ότι είναι λάθος.

Γιατί δεν βλέπεις την αλήθεια;

Αυτός το έκανε. Ο μαυριδερός. Αυτός το έκανε.

Μπορώ να βοηθήσω.

- Τι είναι αυτά που λες; - Μπορώ να το σταματήσω.

Αυτή την τρέλα που έβαλαν στο μυαλό της.

Η κυρία Χολτ είναι μια χαρά.

Δεν καταλαβαίνω τι εννοείς.

Λυπάμαι, Λεκ, δεν ξέρω τι τσαμπουνάς.

Παρακαλώ;

Παρακαλώ;

Σκοτώστε τον!

- Μπάσταρδε! - Την πάτησες.

Έκτρωμα!

Αφήστε τον σε μένα! Πήγε με τη γυναίκα μου!

- Δεν ήταν και ο πρώτος. - Μαλακισμένο αρχίδι!

Πάνω του! Σκοτώστε τον!

Σκοτώστε τον!

Σκοτώστε τον μαυριδερό!

Πήγε με τη γυναίκα μου!

Κλωτσήστε τον κι άλλο!

Μην ανησυχείς, Άιβι. Δεν θα αργήσει πολύ.

Ηρέμησε.

Όλα είναι μια χαρά.

Ήρεμα, κορίτσι μου.

Όλη μέρα χαϊδεύει την αγελάδα.

Δεν δουλεύει καθόλου, κάθεται και τη χαϊδεύει λες και θέλει να κυλήσει μέσα της.

Φρανσίν!

- Τι τη θέλεις; - Σκάσε, Καθ.

- Πρέπει να βγουν τα παντζάρια! - Μα βρέχει!

Σοβαρά;

Φρανσίν!

Άφησέ τη, Μπούτο.

- Έχουμε δουλειά να κάνουμε. - Θα βοηθήσω εγώ.

Τι να σε κάνω εσένα;

Θα τη σύρω μέχρι εδώ.

Δεν έρχομαι.

- Βάλε το παλτό σου. - Είναι άρρωστη.

Δεν είναι άρρωστη.

Έγκυος είναι, Φρανσίν.

Ο σάκος είναι στη θέση του.

Νιώθω τα πόδια του.

Τι έχεις πάθει, Φρανσίν;

Χρειάζεται κτηνίατρο. Κάτι δεν πάει καλά.

Μόλις την κοίταξα.

Έχουμε δουλειά να κάνουμε!

Καταλαβαίνεις, Φραν;

Πέρνα τα χέρια σου από μέσα.

Αυτό θέλεις, Φρανσίν;

Αυτό θέλεις;

Αυτό ήταν όλο;

Άντε!

Εμπρός!

Κουνήσου!

Κουνήσου!

- Ηλίθιοι! - Σκάσε, Ιησού!

- Σκατάδες! - Μην το παρατραβάς.

- Μπάσταρδοι. - Δεν έχω όρεξη, Ιησού Χριστέ.

Δεν ξέρω γι'αυτούς τους δυο...

αλλά είχα τους λόγους μου.

Και την πίστεψες, ανόητε.

Φαίνεται ότι κανείς δεν θα πάει με τη Μάγκι για καιρό.

- Σε προειδοποιώ... - Δεν μπορείτε να με αγγίξετε.

- Γιατί; - Θα σας πω γιατί.

Επειδή χρειάζεστε μια γριά για να σας πει τι να κάνετε!

"Χτυπήστε τον, κλωτσήστε τον...

πατήστε τα αχαμνά του, μπράβο, αγοράκια μου.

Τώρα σηκώστε τη φούστα μου...

και γευτείτε το πράμα μου...

προσοχή στη μάκα."

Είσαι αηδιαστικός, Ιησού Χριστέ.

Σας άφησε να κρεμαστείτε από τα βυζιά της;

Στοίχημα ότι κρεμιόσασταν από τα βυζιά της...

σαν κλωσοπουλάκια!

Ελπίζω να μην έμεινε έγκυος.

Επειδή θα πρέπει να την παντρευτείτε!

Ποτέ!

Μην ταράζεσαι.

Στοίχημα ότι ανάβετε για τα καλά μετά από ένα καλό μπερντάκι.

Κάναμε αυτό που δεν είχες τα κότσια να κάνεις!

Κάναμε αυτό που έπρεπε.

Ακόμα βρέχει!

Αν συνεχίσει να βρέχει, τελειώσαμε!

Δεν έχω ξαναδεί τέτοια βροχή.

Από πού έρχεται;

Αν συνεχίσει να βρέχει, τελειώσαμε!

Δεν έχω ξαναδεί τέτοια βροχή.

Από πού έρχεται;

Μην τολμάς να με κοιτάς.

Πάρε το βλέμμα σου μακριά.

Βρομερέ μπάσταρδε!

- Μη μ'αγγίζεις. - Σε παρακαλώ.

Σε παρακαλώ.

Σε παρακαλώ!

Ήρεμα!

Μην τραβάς, περίμενε να σπρώξει!

- Σπρώχνει! - Μην την πιέζεις, βγαίνει!

- Ξέρει τι κάνει. - Βούλωσέ το, Καθ.

Έχει κολλήσει και την πονάει!

- Βγες έξω, ηλίθιο ζώο! - Ήρεμα!

Σταμάτα!

Ηλίθιο ζώο!

Σταμάτα!

Ήρεμα.

Ήρεμα.

Πέθανε, Φρανσίν.

Είχε κολλήσει και συνέχισες να τραβάς...

και να τραβάς.

Σταμάτα να κλαψουρίζεις.

Πέθαναν και οι δυο τους.

Έχεις δει ποτέ γκαντεμιά;

Να τη, λοιπόν!

Το ήξερα ότι κάτι δεν πήγαινε καλά.

Αλλά όχι κι εσύ.

Δεν κάνεις τίποτα σωστά.

Αν δεν σου βγαίνει, απλώς το πιέζεις.

Εσύ φταις, Φραν.

Τη χάιδευες στην κοιλιά ανάποδα.

Τη χάιδεψες μέχρι θανάτου.

Αυτό το προξένησε.

Το χάδεμα...

το χάδεμα ενός ηλίθιου ζώου.

Βγείτε έξω.

Σκοτώνεις ό,τι αγγίζεις.

Την Άιβι, τη Μέγκαν, τη γη!

Είσαι δηλητήριο!

Σταμάτα, μπάσταρδε! Είσαι δηλητήριο!

Σε εξημέρωσα, έτσι δεν είναι, Φραν;

Φύγε από πάνω μου!

- Είμαστε ίδιοι. - Όχι, δεν είμαστε!

Σάρκα και αίμα!

Τι κάνεις; Σήκω από πάνω της!

- Σκότωσε την Άιβι! - Σταμάτα.

Μου το έχωσε, Καθ.

Τι εννοείς;

Όχι, Φραν!

Φραν, όχι!

Όχι.

Όχι.

Σταμάτα.

Όχι.

Τρελάθηκε!

Είναι άρρωστη!

Πήγε να με σκοτώσει. Είναι άρρωστη!

Είναι τρελή!

- Μπάσταρδε! - Φύγε από εκεί!

Άσε με!

Φραν!

Είσαι τρελή!

Φραν!

- Είναι αδερφή μου! - Εκεί θα μείνεις.

Εκεί θα μείνεις.

Αγελάδες, γουρούνια, άλογα ζώα, κτήνη...

βάτραχοι και φρύνοι!

Μείνετε μακριά από εδώ, σιχαμερά πλάσματα!

Λεχρίτες!

Τραβήξτε!

Θα είμαι εκεί και θα σας δω στην κόλαση!

Φύγετε. Δρόμο!

Άπιστοι!

Είμαι καλύτερος!

Είμαι καλύτερος!

Τι θα κάνουμε;

Μπούτο;

Μπούτο!

Δεν μπορούμε να την αφήσουμε εκεί μέσα.

Δεν είναι ζώο!

Το είδες.

Θα μείνει εκεί μέχρι να πάρει το μάθημά της.

- Θα τη βγάλω έξω. - Δεν θα πάει πουθενά.

Έγινα κατανοητός;

Θα το τακτοποιήσω, Καθ.

Θα το τακτοποιήσω.

Γεια σας.

- Ο Λεκ! - Το ξέρω, Καθ!

Ήρθα να σας αποχαιρετήσω.

Πρέπει να φύγω.

Αυτό ήρθες να μας πεις;

Δεν ήρθα για σένα.

Δεν υπάρχει άλλος εδώ για να μιλήσεις.

Υπάρχει, η αδερφή σου.

Δεν είναι εδώ. Πήγε στην Αρμαντίν με την αγελάδα.

Σκάσε, Καθ!

Έλα εδώ!

Όχι, Μπούτο!

Άφησέ το!

Άφησέ τον! Μπούτο, τι κάνεις;

Σταμάτα.

Μπούτο, σταμάτα!

Καθ!

Σταμάτα!

Αυτή είναι η γη μου! Δική μου!

Είναι όλη δική μου!

Άφησέ τον! Σταμάτα!

Άσε τον ήσυχο! Τον σκοτώνεις!

Άφησέ τον!

Μπούτο!

Μπούτο.

Μην τον αγγίζεις!

Μην τον αγγίζεις!

Μείνε μακριά του!

Έλα...

μαζί μου.

Όχι.

Θα μείνω.

Πρέπει να μείνω.

Ναι.

Είναι όλα όσα έχω.

Απόδοση Διαλόγων Επαμεινώνδας Σκαρπέλης

N e a n i k o P l a n o Subtitles