Original subtitles

Het Kerstgeheim.

Promoot uw product of merk hier contact www.SubtitleDB.org vandaag nog

Allie, vandaag moet je op tijd zijn.

Er zit pasta en kaas voor de kinderen in de koelkast.

en kan je erop toezien dat Zach zijn huiswerk maakt?

Allie, ik moet zeker zijn dat ik op je kan rekenen.

In orde, tot ziens.

Mama, kijk.

Vooruit. We zijn al laat.

Mam, ik ben een vogel.

Heel goed. Maar neem je boekentas.

Straks zijn we te laat.

Mam, raad eens welke vogel ik ben.

Voorzichtig, gekke vogel. Pas op voor je vleugels.

Ik ben een adelaar zoals op de dollar.

Die koeken waren superlekker, mam.

Het restaurant zou jou als kok moeten nemen. -Dank je.

Is je huiswerk klaar? Laat eens zien.

Ik haat wiskunde. Het lukt me niet.

Haley, haal je rugzak.

Ik zal je helpen: vier potjes wegen 250 gram. Als ik 1 kilogram koop,

Hoeveel krijgt ieder van ons dan?

Mam!

Ik wil net als Peter Pan vliegen naar Neverland.

Vlieg maar eerst naar de auto. -Jah!

Een potje en een derde voor iedereen. -Zie je wel, je kan het.

Alleen als het over ijsjes gaat.

Voorzichtig op de trap.

Zach, recht naar huis straks. Allie zal hier zijn.

Zach? -In orde.

Hebben we geld voor een ijsje? -Misschien.

Oei. -Wat?

De Vleermuis kijkt naar ons. -Wat?

Schatje, je mag haar zo niet noemen.

Mevrouw Vleermuis.

Ze is eng. Misschien is papa daarom niet gekomen.

We zijn nog nieuw in de buurt. Ze is alleen maar nieuwsgierig.

In deze stad woonde opa, niet? -Jawel.

Ik wou dat ik mijn opa kende. -Ik ook.

Nee, nee.

Nee. Kunnen we geen nieuwe auto kopen?

Niet nog eens, mam. Wat nu gedaan?

We moeten positief denken. We zijn een team.

Dit is een stomme auto. -Nee, we hebben er zoveel mee beleefd.

Als hij niet start, dan gaan we gewoon te voet naar school.

Ja! Eindelijk. -Hij start.

Ik ben er bijna. Hallo?

Verdorie. Excuses.

Rustig, jonge dame. Alles op zijn tijd.

Waar is hij?

Ik heb ook kinderen. -Ik weet het.

En ik moet ze te eten geven. -Het spijt me.

Niemand wil een half uur op z'n koffie wachten. Dit is je laatste kans.

Vooruit. Aan de slag.

Welke tafels?

Ok�, Omaha. Klaar?

Hier komt ie. -Marshall.

Je hoeft niet zo te roepen. Ik ben niet doof.

Je hebt de popcollectie niet opnieuw besteld. En ook de mantels niet.

Ik doe het direct. Vind je het niet leuk als we de versiering veranderen voor Kerst?

We hebben de kookboeken, de kaarsen of het glaswerk dat ik bestelde niet ontvangen.

En weet je waarom?... omdat je die ook niet bestelde.

Marshall. Over 3 weken is het Kerstmis.

Ik dacht dat we de zaken anders zouden aanpakken.

Ik bestel het wel.

Te laat. Ik heb het al gedaan.

Wilsons gaat de 21ste eeuw in. -Hoe bedoel je?

Ik kocht een computerprogramma. Eigelijk niet ik, maar Jason.

Jason zal het ook installeren.

Jason? Die laat toch zijn belangrijke Wallstreet job nooit in de steek..

..om ons computerprogramma te installeren?

Hij belde en zei dat hij wat tijd had. Hij komt naar huis.

Dag Christine. Heb je een momentje?

Dag Ed. Zeker. -Je bent niet makkelijk te bereiken.

Ik weet het. Met de kinderen, het werk.. En het wordt Kerstmis.

Het is druk. -Te druk om de huur te betalen?

Ik weet het. Ik zal je zo snel mogelijk betalen.

Twee maanden? -Zeker.

Dat moet volgende week betaald zijn, of ik moet je eruit zetten.

Het is Kerstmis. Ik heb twee kinderen. Ik betaal je zodra ik kan.

Ik kan niet anders. Ik ben geen liefdadigheidsinstelling.

Mooi... vind je 't leuk?

Mam. Raad eens. Papa is hier.

Ik zie het. Waar is Allie? -Ze kwam niet opdagen.

Ik belde je, maar je antwoordde niet. -Ik weet het. Mij batterij is op.

Het spijt me. -Ik kwam zo snel ik kon.

De verhuurder was hier. Iets met de huur.

Kan ik helpen dragen?

Je ziet er goed uit, Christine. Lukt het een beetje?

Mam. Kijk wat papa me gaf.

Waauw, nogal wat.

Ik kreeg een schilderset. -Echt?

Kijk. Pasta, Mac en kaas, ijs.

Ja!

En nu even naar jullie kamers zodat je vader en ik kunnen praten.

Maar papa is er nog maar net. -Ik weet het.

Ik zal jullie een ijsje brengen.

Een en een derde kopje voor ieder? Weet je nog? - Ok�.

Dag papa. -Vooruit.

Ja mag geen onverwachte bezoekjes brengen.

De kinderen waren alleen. -Dat was niet voorzien.

Ik mis mijn kinderen. -Waarom ging je dan weg?

Was het Rachel? Of Deirdre? Of Kelly? Of hoe was haar naam?

Wij. Wij waren het. -Ik heb het lange tijd geprobeerd, Brad.

Als je de kinderen wil zien, help mij dan.

Ik heb het alimentatiegeld nodig.

Dit is de tweede keer dat Zach mij belde.

Ze mogen niet alleen gelaten worden. -Ga weg.

Waarom hierheen komen wonen? Waarom Wilsonville?

Ik voel me hier goed. -Het duurt een half uur om hier te raken.

Niet goed voor een noodgeval. -Ga weg. Alsjeblieft.

Vrolijk Kerstfeest, Christine.

Wat is dat?

Het is van jouw vader.

Het is een ster, mama.

De poolster.

Je vader zei dat je nooit verloren loopt als je die ster volgt.

Hoe lastig het leven ook, deze ster toont ons dat er altijd een weg is.

Zolang de ster schijnt...

is er hoop.

Vrolijk Kerstfeest!

Hoe maken jullie het, kinderen? Ik zie je straks. Kom je?

Dag Marshall. Sluit je ogen. E�n keer raden.

Het is zo'n heerlijk ongezond broodje... Wacht... met die duivelse saus erop.

Zo'n broodje heb ik nodig. -Wanneer start je weer met dat team?

Geen idee. Ik ben te oud.

Marshall, iedereen koopt sportartikelen bij jou en jij sponsort niet eens meer het team?

We hebben net meer teams nodig.

We hebben jouw team nodig.

Ik zal erover nadenken. -Het honkbalseizoen begint weldra.

Hier.

Je kunt het, Marshall.

Oh. Je hebt zonet mijn leven met een week ingekort.

Marshall.

Onze inventaris is een knoeiboel. Dat weet je?

Ze hebben net gebeld en er is al een week een levering in het magazijn.

Zie je wel. Alles komt goed.

Opa. -Daar is hij.

Hallo, lieveling.

Wat is dat? -Alleen wat decoratie. Marshall houdt ervan.

Het ziet er goed uit. -Dank je.

Ik heb het programma bij. -Wanneer kan je het installeren?

Dat is al gedaan. En ik heb een nieuwe laptop voor jou.

Je kan nu je inventaris bijhouden. Goed?

Erg goed. Dank je.

Dan ga ik beter die tafelkleden halen.

Tot straks. -Tot ziens.

Gosh. Goed om je te zien. Je bent een lust voor het oog.

Hoe kon je je vrijmaken van je werk? -Ik ben ontslagen.

Ooh... -Afslanking. Nogal ruw daarginds.

Daar heb je dan thuis en familie voor. Een veilige haven.

Als je gedaan hebt met installeren, wat je dan ook installeert...

dan kan je hier aan de slag.

Ik kan niet lang blijven opa. Ik moet jobinterviews doen

Papa probeert een interview te regelen met een internationale bank.

Ok�. We zijn er voor jou.

Ik weet dat je hier maar even bent, maar het betekent veel voor mij..

..als je zou kunnen helpen. Als je tijd hebt uiteraard.

Zoals toen je nog naar school ging.

Zeker, opa.

Mam, ik vlieg. -Haly, doe die gordel om.

Mam, gisteren leerde de meester mij...

dat als ik, jij en Haley allemaal twee ijsje hebben...

...dat dat ��n en een half vierde is.

Ik ben onder de indruk. -Mogen we?

Hemel. Mam, wat was dat? -Hemel.

Blijf in de auto.

Zach, bel 911.

Mevrouw, hoor je me? Alles in orde?

Zeg iets.

Kom, kom.

Ik haal je eruit en leg je neer.

Hier.

Blijf bij me. Blijf wakker. Ik ben Christine.

Blijf bij me. Wat nu gedaan?

Blijf wakker. -Zeg dat alles ok� is.

Hoor je mij? Blijf bij me.

Het komt goed. De ziekenwagen komt eraan.

Ken je haar? -Nee, ik vond haar alleen maar.

Controleer haar tas voor informatie.

Had ze een hartaanval? -Jawel.

We nemen het verder wel over. -Ok�.

Gaat het? -Wat is er gebeurd?

Die mevrouw werd ziek, maar omdat jullie een gebed opzegden

en je de ziekenwagen belde wordt ze weer beter.

Ik was geschrokken. -Dat weet ik. Ik ook.

Ik niet.

Jouw werk belt.

O hemel. In de auto.

Sorry.

Een mevrouw had een hartaanval.

Ik weet het. Ik kom er aan.

Laat me het uitleggen. -Ik wil het niet weten.

Een vrouw kreeg een hartaanval -Het is altijd iets met jou, Christine.

De kinderen, de auto...

Dit is geen verzinsel. Ze had een hartaanval en een auto ongeval. Moest ik haar laten liggen?

Ik betaal je morgen uit. Lever je uniform maar in.

Dat kan je niet doen. Het is Kerstmis.

Bestelling klaar.

Oeps. -Kijk uit. -Het spijt me. -Wacht.

Alles in orde? -Ja. Dank je.

Nee, waar is de ketting?

Nee... Wat nu gedaan?

Christine? Ben jij Christine Eisley? -Ja.

Jouw ex vroeg het gerecht het hoederecht over de kinderen. -Wat?

Dit is duidelijk niet het goede moment, ik kom straks even bij je langs?

Ik ben Patricia Addison. Van familiezaken. Hier is mijn kaartje.

Hoe gaat het met haar? -Ze komt in orde. De situatie is stabiel...

..maar ze kreeg duidelijk een hartaanval en zal hier een tijdje moeten blijven.

Wat kunnen we doen? -Ze heeft rust nodig.

Ze had geluk. Als die jonge vrouw geen hartmassage had gedaan...

..dan hadden we haar verloren.

Mogen we haar zien? -Heel even maar.

Judy?

Ik ben hier niet zo goed in, Maar ik wil dat je weet...

..dat deze laatste vijf jaar de beste waren van mijn leven.

Ik zal eerlijk zijn. Ik wist niet of het zou lukken na het verlies van Vivian.

Ik dacht niet ooit nog te hertrouwen.

Ik zou niet weten wat te doen zonder jou.

Het is mogelijk wat overdreven, maar jou trouwen was mogelijk het beste wat ik ooit deed.

Niet het allerbeste?

En hoe bedoel je? Wat overdreven?

Je was de hele tijd wakker? -Je huilde niet eens.

Dat was gemeen van je. -Ik moet bijna sterven om eindelijk...

..iets positiefs te horen te krijgen.

Hoe voel je je? We waren echt bezorgd.

Goed genoeg. Ik wil hier weg.

Jij gaat nergens heen. -Je moet het rustig aan doen.

Ik wil dat meisje vinden dat mijn leven redde.

Ik vind haar wel. Hoe heet ze?

Christine. De verplegers zeiden dat ze Christine heette.

En dat ze werkt... bij Pattersons.

Ik ga erheen. Opa, ik kom straks bij jou.

Och...

Geniet ervan.

Dag Joe. -Dag Jason.

Excuseer me. Werkt hier iemand die Christine heet?

Nee. -Ze redde het leven van een vrouw. Hartaanval. Ik wou haar bedanken.

Het spijt me. Ik wou dat ik kon helpen. Geen Christine hier.

Hallo. Rosemary. Doe je magische truc en wees vooral niet krenterig.

Niemand let op zijn gewicht als ze deze eten.

Ik? Krenterig? Ik ben de snoepkoningin.

H�... je bent in het verkeerde restaurant om te werken.

Oh.. ik werk daar niet meer.

Ik zie het al. Rod gaf jou zijn 'Ik moet mijn kinderen voeden' behandeling?

Hoe weet je dat? -Twee van mijn dochters hebben er gewerkt.

Hij heeft je vast ook niet verteld dat zijn kinderen al lang het huis uit zijn.

Zoals gewoonlijk, John?

Mensen ontslaan geeft sommigen een gevoel van macht.

Ja. Maar het is geen goed moment om zonder werk te zitten.

Je ben niet van hier, h�? -Nee.

Ik verhuisde vier maand geleden hierheen. Echtgenoot weg.. voor de kinderen zorgen.. dus..

Schat.. je bent hier op de juiste plek.

Deze stad betekende voor velen van ons een nieuw begin.

Eh, je klanten wachten... Ik hou je bezig. Kan ik twee chocolaatjes?

Zeker. -Dank je.

Veel klanten en weinig hulp. Dat is het probleem.

Denk je dat ze mensen zouden aannemen hier? -Dat weet ik. Ik ben Betty. De baas.

Hier, proef dat eens. We doen er citroen en bessen in voor de feesten.

Ze zijn zo lekker dat je je mama wel wil zoenen.

Ik weet niet wat het betekent, maar mijn moeder zei dat altijd. Dus...

Je mag morgen beginnen. Kan dat?

Ja. Natuurlijk. Dank je.

Gewoonlijk wil ik wel de namen van mijn werknemers kennen. Jij bent..?

Het spijt me. Ik ben Christine Eisley. -Goed, Christine.

Dank je.

Ik zie je morgen. -Ok�.

Momentje.

Dag. -Dag. Past het jou?

Ja. Kom binnen. -Dank je.

De kinderen zijn boven. Wil je koffie? -Nee, dank je. - Ok�.

Het spijt me van de rommel. Niet genoeg tijd. -Maak je geen zorgen. Het is net zo bij mij.

Ok�. Jij heet dus Angela Christine Eisley. -Ja. Iedereen noemt me Christine.

Jouw ex-man heeft klacht ingediend. Het is mijn job die te onderzoeken.

Hij zegt dat je de huur niet kan betalen en nu ben je je werk kwijt.

Dat gebeurde vandaag. Ik was laat omdat ik iemand hulp bood bij een hartaanval.

Ik kon haar toch niet laten sterven om mijn job te kunnen behouden?

Maar officieel heb je nu geen werk?

Geloof je in mirakels? Ik kreeg namelijk binnen het uur een andere job.

Ik werk nu bij Betty's bakkerij. Morgen begin ik.

Hmm.

Jouw ex beweert ook dat je kinderen hier vaak alleen zijn of enkel met een tiener als oppas.

Dat is maar twee keer gebeurd. De oppas kwam niet. Ik weet niet waarom.

De kinderen komen te voet van school, dat is juist om de hoek.

Je begrijpt toch dat ze te jong zijn om hier alleen te zijn?

Ja, maar ik had geen andere keuze. En Zach is erg verstandig voor zijn leeftijd.

Wij hebben programma's om je te helpen in moeilijke omstandigheden.

Ik kon dit niet voorzien.

Kon hun vader hen oppassen?

Als je iemand met verantwoordelijkheid zoekt, dan is het zeker Brad niet.

Hij heeft trouwens in zes maanden geen onderhoudsgeld betaald.

Heb jij hem voor de rechtbank gedaagd? -Ja, hij wil nog steeds niet betalen.

Hmm.

Je hebt twee weken om je antwoord in te dienen bij de rechtbank.

Ik kan geen advocaat betalen. -Daar kunnen we bij helpen.

Wat gaat... er dan gebeuren?

Dat weet ik niet.

Maar ik geloof in mirakelen.

We willen dat sommige poppen elkaar aankijken.

Excuseer me. Met Jason.

Juist. Mijn pa vertelde me dat je zou bellen... Geen probleem... Dat kan...

Geen zorgen. Doe maar.

Prima. Tot binnenkort.

Zo, veel beter.

Trouwens, winkelregels: geen mobieltjes wanneer je in de winkel bezig bent.

Het spijt me opa. Papa regelde een interview voor mij in New York. Financi�le diensten.

Is dat wat je wil? -Ja toch. Het is boeiend.

Papa zei dat je moet gaan waar de mogelijkheden zijn.

Daarom nam hij die ingenieursjob in San Francisco.

Je vader hield niet van kleine stadjes. Maar Wees eerlijk: jij wilde niet naar de stad.

Jij wou je school hier afmaken. Misschien ben jij anders?

Hij wil dat ik het maak in de zakenwereld.

Hij is vast erg trots op jou, maar ik zou niet willen dat je op een dag terugkijkt...

..en vaststelt dat je met je carri�re enkel je vader blij hebt gemaakt.

Ik probeer enkel maar te zien wat er volgt. Dat is wat ik wil.

Ja, dat is niet gemakkelijk. Ik bedenk plotseling iets.

Ga naar buiten, wat frisse lucht en denk erover na.

Je weet nooit wat het leven voor jou in petto heeft.

Ok�. -En als je dan toch buiten bent

ga dan langs bij Betty's Bakkerij en breng wat kaneelbroodjes mee.

Rosemary legt er een heerlijke glazuurlaag op.

Is dat wel goed voor jou? -Neem er maar twee.

En Judy vroeg opnieuw naar die Christine. -Daar ben ik mee bezig.

Lekker warm?

Hier. -Sorry.

Neem die van Rosemary tot ik er een heb voor jou.

Ze worden speciaal gemaakt. -Is dat zo?

Och...

Heel erg bedankt. Je hebt geen idee hoezeer ik hiermee geholpen ben.

Ok�. Sorry. -Rustig. Het is geen wedstrijd.

Mijn brood.

Hier. Dank je.

Hallo. -Bespied je mij? Je volgt mij, niet?

Wat? Nee. Ik zag je zomaar en...

Je houdt me niet voor de gek. Brad vroeg je om mij te volgen. Wat wil je?

Brad? Nee... Ik moest gewoon kaneelbroodjes halen.

Is dat zo? Dat kan. Wat vind je daarvan?

Vertel je-weet-wel om ze zelf te komen halen.

Betty, diegene die hier net was, was ook bij Patterons toen ik ontslagen werd..

..en toen hing hij wat rond en hield me in het oog...

..en toen belde hij en volgde mij.

Ik denk dat mijn ex hem inhuurde om mij te bespieden.

Hoe ziet hij eruit? -Grood, donker haar. Blauwe ogen. Glimlach.

Dat klinkt in elk geval gevaarlijk.

Die en die. Die andere horen thuis in snoepland.

Ok�, en dan... -Wat saai.

Zo oersaai allemaal.

Hoor je niet wat ik zeg?

Geen enkele zieke kan zo ge�rriteerd zijn.

Rustig aan.

Je moet terug naar de winkel. -Het is allemaal geregeld.

Dit is het drukste seizoen. -Het is geregeld.

Dit is alles wat je kan krijgen. -Youghurt?

Dat is niet eens echt voedsel. Als dit de rest van mijn leven is...

..dan kan ik hier net zo goed weggaan.

Hoe gaat het met het programma?

Opa en ik werken eraan. Het is klaar voor ik vertrek.

Marshall, kan je de verpleging vragen om minstens wat toast?

Dit kan ik niet eten. Ik ben uitgehongerd.

Toast? Ja.

Jason, ik weet dat je terug wil naar New York.

maar jouw opa heeft hulp nodig.

Ik vroeg me af of... je weet wel... -Eh, ja. Zeker.

Ok�.

Wat doe je hier dan nog? Kijken hoe ik oud word? Vooruit.

Wacht even. Kom hier.

Mijn mooiste kerstgeschenk zou zijn Christine persoonlijk te kunnen bedanken.

Als ze niet bij Patterons werkt, dan werkt ze ergens anders.

Vind haar. -Maak je geen zorgen. Ik vind haar.

Moet ik dan alles zelf doen?

Jij? -Jij. Wou je een manicure?

Nee, ik zoek iemand.

Ik ben niet wat je denkt, Rosemary.

En ik ben niet wie jij denkt dat ik ben.

Je zou verbaasd zijn als je de echte Rosemary kende.

Ik woon in New York. Ik ben niet zo gauw verrast.

Ik ben ��n van de goeden. Ik zou je referenties kunnen geven...

..zoals mijn moeder, mijn grootvader, mijn manicuurster.

Ik zie je nog wel.

Ik ben zowat overal geweest. Die vrouw bestaat blijkbaar niet.

Misschien heeft ze de stad verlaten.

Hoe zit het met het interview? -Ik ga erheen.

Het is internationaal bankieren en dat heb ik al gedaan. Dat moet lukken.

En ik ontmoette die Rosemary van de bakkerij.

Ik snap haar niet. Nogal mysterieus. -Rosemary? Mysterieus? Je bent gek.

Hoe zit het met kinderen? Dat zijn de kredietkaarthouders van de toekomst.

Hallo. -Hallo. -Kan ik je helpen?

Ik vind die poppen leuk. -De zoete dinsdag collectie.

De verkoopster kan je tonen wat we hebben. Wat interesseert jou?

Honkbal. -Honkbal. Daar hou ik van.

Ze noemden mij 'klauw' op school. -Klauw?

Ja, ik won een match met een 'triple play'. Te gek.

Volg me maar. Jij lijkt wel een vanger.

Laat ons proberen. Steek je hoofd hierin.

Je ziet er geweldig uit. -Echt?

Ja. De 'vanger' is de belangrijkste speler.

Een werper kan geen goede match spelen zonder de hulp van de 'vanger'.

Draai je om. Neerhurken.

Goed. Nu op je hielen steunen. Let op je evenwicht.

Klaar?

Mooie vangst.

Heb je ooit gespeeld? -Een beetje.

Dacht ik al. Je hebt het in je.

Je weet dat de jeugdploeg start in de lente.

Mag ik hier terugkomen en kan je mij wat meer leren?

Ja, natuurlijk. Wat is je naam?

Ik ben Zach en dat is Haley. We moeten gaan.

Kom Haley. Mama wil niet dat we laat zijn.

Lieve kinderen. Kochten ze iets? -Nee.

Zeg opa, je moet een website hebben. -Waarom?

Dat is de toekomst.

Wat doen al die sportfoto's hier? -Ik was een sportmoeder.

Met mijn zoon Dennis en zijn vrienden. Ik bracht ze naar training en wedstrijden.

Schreeuwde me hees.

Dat waren tijden.

En jij?

Wat bracht je naar Wilsonville? Meer mensen vertrekken dan komen.

Ik heb mijn vader nooit gekend. Maar mijn moeder zei dat hij uit de buurt was.

Toen Brad en ik uiteen gingen wist ik niet waarheen.

Dus nam ik de kinderen mee en hier zijn we dan.

Ik moet toegeven dat het meer thuis voelt dan overal elders waar ik woonde.

Hoe heette je vader? Misschien ken ik de familie. -Gewoon 'papa'.

Mijn mama stierf toen ik nog klein was en vertelde nooit zijn naam.

Maar ze zei me dat hij de liefde van haar leven was.

Mama.

Ik heb alles gezien wat ik wil voor Kerstmis.

Hier iets verder. -Is dat zo?

Geweldig. -Mooie kinderen.

Ik ben Betty. Wie zijn jullie?

Ik ben Zach. Aangenaam. -En ik ben Haely, aangenaam.

En waar zagen jullie dat allemaal? -Wilsons.

Kijk daar. Allemaal over honkbal.

Hou je van honkbal? -Ik denk dat ik vanger wil worden.

Een 'vanger'. Dat was mijn zoon ook.

En voor dit goede antwoord krijg je... een Bettypet.

Ga jullie gauw wassen. Ik begin aan het eten.

Mama? Ik wil naar de jeugdliga in de lente. Clutch denkt dat ik talent heb.

En wie is Clutch? -De winkelbediende bij Wilsons.

Hij is geweldig en weet alles over honkbal. -Werkelijk?

Mag ik? -Daar hebben we 't later over.

Wat is dat, mama? -Niets. Ik maak chocolade en snoepjes klaar.

Het huis uitzetten op Kerstmis? -Ik vind wel nog een tweede weekendjob.

Het zou me een plezier doen als je hier nog wat zou blijven.

Jason. -Dag George.

Een koffie graag om mee te nemen. Met slagroom.

Ik raak jou niet kwijt h�? Brad is een smeerlap. Ik begrijp niet waarom je hem helpt.

Ik klink als een kapotte plaat, maar wie is Brad?

Brad is diegene die jou huurde om mij te bespieden. Ik hoorde je telefoon.

Dat hoorde je verkeerd. Dat ging over een jobinterview. Ik ken Brad niet.

Ik zei het je al, Rosemary, zo ben ik niet. -Mijn naam...

Wat?

Niets.

Nog eentje? Ik ben een zoetemond.

En ik wil twee kaneelbroodjes om mee te nemen.

H�, hou je van honkbal? -Nee, ik heb het niet zo voor sport.

Laat me je dan wat advies geven. Als je hier wil overleven dan moet je...

..de namen van alle spelers en hun resultaten kennen.

Zie je die kerel daar met de pet? Dat is George Jarvis. Stopper bij Wilson High.

Hij speelde met mijn vader. Ze werden kampioen toen Jarvis een homerun deed...

..op het einde van de negende inning.

Dit is Wilsonville. Mensen zijn verbonden met elkaar hier.

Is dat alles?

Laat het maar weten als je er meer van wil weten.

H�, Clutch. -Dag Zach. Hoe gaat het?

We worden uit ons huis gezet.

Oh? -Mag ik rondkijken? -Natuurlijk.

Wacht even. Ik ben dadelijk terug.

Ik heb iets voor jou. Je moet het zo vasthouden.

Met je vingers op de naaidraad. Goed zo.

Gooi hem een paar keer omhoog om het gevoel te krijgen.

Goed zo. Een balspeler moet de bal goed aanvoelen.

Neem die mee en verder oefenen. -Ok�. Dank je.

Ik moet gaan. -Slaap ermee als het nodig is.

Heb ik al gezegd dat ik van kerstbomen hou? -Geweldig!

Dank je. Vooruit.

We gaan naar het speelgoed kijken. -Ok�.

Bij elkaar blijven. Niet te ver weg. -Doen we.

Dat is de pop die ik wil.

Ik heb met Brad gesproken en gezegd dat je een nieuwe job hebt.

Hij zei ook dat hij je niet liet bespieden. -Ik overreageerde misschien wel.

De rechtbank denkt altijd in het belang van de kinderen en je lijkt een goede moeder.

Dat hoop ik. -Wanneer je naar de rechtbank komt,..

..zorg dan dat je zoveel mogelijk documenten bij hebt om dat te staven.

Vraag Betty om een referentie. Neem ook je belastingsaangifte mee.

En alle documenten van vorige werkgevers.

Ik wil mijn kinderen niet verliezen.

Mirakelen, weet je nog?

Wat zie je daar, zoetje? -Dat is wat ik wil, mama.

Kijk, hoe mooi.

Ik hou van Kerstmis. De geuren, de herinneringen.

Ik kom om appeltaart. -We zijn gesloten.

Ik hoor je niet en ik ga niet weg. -Laat haar binnen.

Ik dacht dat ik ging verhongeren. -Christine, dit is mijn vriendin, Glory.

Glory, Christine.

Hallo. -Hallo.

Glory komt oude cupcakes halen. En heeft het beste dagverblijf in Wilsonville.

Echt? Ik zoek voor een plaats voor mijn kinderen tijdens de kerstvakantie.

Het spijt me. We zitten tot de nok vol.

Niets aan te doen, ik vind wel iets.

Christine, kan je beneden een pak suiker voor me halen?

Zeker. -Dank je.

Zorg voor een plaats voor haar kinderen.

Zet me niet zo onder druk. -Wee jou als je haar niet helpt...

Denk je dat het zo gemakkelijk is? -Ik ken je al van op school.

Dus weet ik wat 'gemakkelijk' voor je betekent.

Ja, en ik trouwde met hem.

Hallo. -Hallo. -Mijn wagen start niet.

Ik hoorde het. Kan ik helpen?

Natuurlijk. Dank je. -Open de hendel.

Je hebt recht op een verontschuldiging. -Maar ��n?

Waarom kom je steeds naar de bakkerij?

Mijn grootvader houdt van de kaneelkoeken. Hij kan niet zonder.

Werkelijk?

Ja, een ongeluk komt nooit alleen.

Lukt het? -Probeer nog eens.

Wat zegt je bezinemeter? -Kwart vol.

Je meter is vast kapot. Geen bezine.

Net wat ik nodig had.

Ik loop naar de bezinepomp en haal een jerrykan.

Ik breng je wel. -Ja, eh...

Kijk, als je me zou googelen, zou je zien: 'Jason, betrouwbaar, goede atleet.

Een beetje rondgezworven na school. Harde werker...

..onlangs ontslagen, wegens pech. Nog altijd wat onzeker over...

..wat verder te doen met zijn leven.

Dat klinkt oprecht.

Misschien is dat mijn enige kans.

Ok�.

Zie je dat? -Ja. -Een vallende ster.

De ster helemaal op het einde is de poolster.

Toen ik een kind was bracht mijn opa mij naar het meer...

..en we vleiden ons op de koffer van de auto en keken naar de sterren en hij zei:

Jason, als je ooit verdwaalt in de bossen, dan leidt die ster je naar huis.

Als je die ster volgt, verdwaal je nooit.

Is alles in orde? -Ja.

Iemand anders in mijn leven sprak ook over de poolster.

Hoe kwam je hier in Wilsonville terecht?

Ach,... om een lang verhaal kort te maken. Mijn moeder ontmoette een kerel..

..in haar laatste schooljaar in Boston en werd verliefd.

En dat werd mijn vader en ik heb hem nooit gekend, maar hij was van hier.

Dus, hier ben ik dan.

Ik heb twee kinderen.

Ok�.

Het is...

En dat is dus Brad? -Ja. Wel, niet langer eigenlijk.

Zullen we een koffie drinken? -Graag. Ik heb een half uur vrij.

Goed, ik haal mijn auto. Ik zie je bij Bailey's? -Ok�. Dank je.

Ik zie je zo dadelijk. -Tot straks.

Je wordt heel wat beter.

Vergeet niet je moeder te vertellen dat ik je hielp met huiswerk. -Ok�.

Kijk, ik vlieg als een vogel.

Stop dat Haley. Ik kan niet nadenken zo.

Kijk, ik vlieg als een vogel.

Haley?

Ben je in orde? Haley!

Haal een deken. Geen zorgen, het komt in orde. Bel een ziekenwagen.

Oproep voor Dr. Benson. Dr. Benson voor kamer 202.

Mama, het spijt me zo. -Ik schrok me dood.

Het is mijn fout.

Nee, ik ben blij dat je er was om haar naar het ziekenhuis te brengen.

Dat deed ik niet. -Wie dan wel?

Zij.

Mevrouw Meredith. Dank je. -Noem mij Dolly.

Ik keek net uit het raam toen jouw lieveling op de reling kroop.

Ik wou haar net vertellen dat het te gevaarlijk was toen ze viel.

Hemel.

Ik was verpleegster, dus ik wist hoe te helpen. Ze was erg bang.

Het spijt dat we elkaar nog niet gesproken hebben.

Ik geef toe, ik ben wat verlegen. Ik wil me niet opdringen.

Maar ik probeer de kinderen in het oog te houden. Zeker als je er niet bent.

Ik vlieg altijd maar in het rond.

Zo kreeg ik mijn bijnaam 'de Vleermuis'.

# Als de dagen voorbijgaan groeit de tederheid #

# Ik hou van je van je hoofd tot je voeten #

# Jij maakt de dagen mooi #

# Door jou gaat het leven schijnen... #

Hoe is het met de buil of je hoofd? -Niet aankomen!

Wil je iets eten? -Ik heb geen honger.

Papa. -H�.

Zeg, Haley deed helemaal raar. -Ja.

Dag schat, ben je in orde? -Het doet pijn, papa.

Ja, nogal een tuimeling h�? Wie was bij je? -Allie.

-Allie? De babysitter?

Jah.

Kan ik je even spreken? -Natuurlijk.

H�. Je hebt het verknald. Nogal wat. Je liet onze kinderen alleen...

..opnieuw met die tiener zonder verantwoordelijkheidszin.

Dat is niet zo. Het was een ongeval. -Een ongeval?

Dat zou niet gebeurd zijn als hun moeder thuis zou geweest zijn zoals het hoort.

Weet je Brad, je had nooit oog voor hen tot we weggingen.

En nu al dat gedoe over jij die de kinderen wil?

Dat is niet omdat je hen wil, maar omdat je mij wil treffen en pijn doen.

Ik ben en blijf hun vader. Begrepen? -Je hebt een rare manier van denken...

..over het vaderschap.

Wil je praten over ouderlijke verantwoordelijkheid? Is het dat?

Want wat jij deze avond deed gaat alles veranderen.

Ik rapporteer je bij de sociale dienst en... We weten wat ze gaan doen.

Er valt jou ook nogal wat te verwijten. Vooreerst ben jij het die bij hen wegging.

En vervolgens heb je nog geen cent onderhoud betaald.

Wie is dus onverantwoordelijk?

Alles komt in orde. Ik ben blij dat je hier bent. Ik belde je op de weg hierheen.

Ik dacht je maar beter wist wat hier gebeurd is. -Christine belde mij twee uur geleden al.

Onmiddellijk na het ongeval.

Ik weet dat Christine het goed bedoelt, maar het wordt haar wel eens te veel.

Excuseer me.

De kinderen, rekeningen, job... Ik denk dat de hoede over de kinderen haar wat te veel is.

Wel, daar zal de rechtbank over oordelen.

Ok�.

Je was dapper vandaag. -Ik dacht dat Haley erg gekwetst was.

Ja. Je bent een flinke grote broer.

Ik zal blij zijn als ze weer thuis is. -Ik ook.

Het spijt me dat papa zo boos op jou was.

Hij bedoelt het vast niet zo. Hij heeft het wellicht nogal moeilijk met alles.

Nee. Weet je het dan niet meer? Papa werd voortdurend kwaad.

Ik ben blij dat jij mijn moeder bent.

Ik ook.

Ben jij niet nog wat klein, zo alleen in het ziekenhuis?

Mama moet werken. Ze komt me straks halen.

Ik kan haast niet wachten.

Ja. Ik ook.

Heb je dat niet nodig? -Ben je gek?

Ze doen je dat gebruiken opdat je zou denken dat er iets mis met je is.

En dan verdienen ze meer geld.

Ik denk erover te ontsnappen. -Ontsnappen? Dan krijg je problemen.

Ik zal je een geheimpje verklappen over hoe je lang kan leven.

Het meeste plezier in je leven krijg je door dingen te doen waardoor je problemen krijgt.

Is dat echt? -Waar.

Weet je, vertel best niemand dat ik je dat vertelde, ok�?

Dus... waar werk je aan? -Spelling.

Dat is mooi. -Ja. Dat is het, niet?

Het kwam zomaar plotseling uit het niets. -Hoezo?

De verpleegster vond het tussen mijn spullen toen ik hier aankwam.

Het is een sleutelhanger, zonder sleutel.

Waar kwam het dan vandaan?

Ik denk... dat een engel het me gaf.

Waauw. -Ja.

Zou je het willen? -Echt? -Ja zeker.

Iemand gaf het mij toen ik hulp nodig had, dus geef ik het nu aan jou door.

Maar je moet ��n iets beloven. -Wat?

Dat jij het vervolgens weer doorgeeft aan iemand die het nodig heeft.

Beloofd. -Zeker?

Beloofd. -Ok�.

Ziezo.

Kijk nu. Wat mooi.

Hallo. -Hallo. -Je liet me zitten.

Het spijt me. Ik kon niet anders. Mijn dochter viel en werd opgenomen.

Dat spijt me. Is alles in orde? -Ja, ze maakt het goed.

Het was... wat ingewikkeld.

Dat spijt me. -Dank je. Proberen we opnieuw?

Ja. Graag. Morgen? -Ja, ik heb een uur vrij over de middag.

Goed. Dan zie ik je bij Bailey's. -Ok�.

Wat doe je? -Ik vond dit in de kelder.

Het is niet omdat jullie de winkel moderniseren dat al het oude weg moet.

Jullie zijn deze gemeenschap. Vergeet dat niet.

Sorry opa, wat denk je? -Nee. Doe maar.

Ik vind het leuk dat je de winkel leuk vindt. Heerlijk. Doe zo voort.

Het blijkt dat mijn stalker geen stalker is, maar een fan van kaneelkoekjes.

Hij lijkt best aardig. -En... ?

En... we hebben een afspraakje gemaakt.

Hallelujah.

Vertel me over Dennis. -Dennis? -Ja.

Wel, hij hield van sport, maar nog meer van de oceaan.

Hij wou steeds bij het water zijn. Vissen, kamperen.

Hij vond werk op een krabbenboot. Zoveel over te vertellen.

Hij zag er goed uit, h�? -Zeker. Hij had vast veel vriendinnetjes.

Jawel. Maar hij kon niet kiezen. Maar als hij koos was hij trouw.

Dat vind je niet vaak meer.

En net voor het ongeval belde hij mij vanop het dok... -Welk ongeval?

Wel, Dennis kwam om in een vreselijke storm toen zijn schip zonk.

Och, nee.

Ik denk dat hij verliefd was. Hij zei: Mama, ik heb een verrassing.

..maar ik wacht tot ik thuiskom om het je persoonlijk te vertellen.

Ik denk dat het goed nieuws was.

Maar ik heb het nooit gekregen.

En meer goed nieuws. Naast een leuke job en de beste baas van de wereld...

..heb je nu ook een goed dagverblijf voor je kinderen.

Is dat zo? Kregen ze een plaats bij Glory? -Ze heeft nog plaats gevonden

en je krijgt er ook nog een beurs bij. -Echt?

Ik weet niet wat te zeggen.

Geen tranen in mij glazuur. We maken kerstkoekjes, geen krakelingen.

Ik vind het leuk hier. Iedereen is vriendelijk tegen mij.

Goed. Wat is dat?

Haley, waar haalde je dat vandaan? -Een lieve oude dame gaf het aan mij.

Welke dame? -Ze kwam in mijn kamer.

Ze zei dat een engel het had gegeven. -Zoetje, dit is mijn sleutelhanger.

Mijn moeder gaf die aan mij.

Ik heb het je nooit zien dragen. -Ik wou het niet verliezen.

En dan was het weg. En nu is het terug, bij jou.

Dan krijg je het terug.

Nee zoetje. Ik denk dat jij het moet houden. -Dat kan niet. Ik heb het beloofd.

Welke belofte? -Ik beloofde de oude vrouw...

..dat ik het zou geven aan wie het meer nodig heeft dan ik.

Dank je.

Je bent een lieve meid.

Doe je muts en handschoenen aan. Ik moet even met de verpleegster praten.

Ik heb wat geld, Christine, en nam een goede advocaat.

Ik weet dat je uit je huis wordt gezet. Ik wil mijn kinderen terug.

Opa, ze hebben je boven nodig. -Ze laten me ook nooit met rust.

En Judy zegt dat je gestopt bent met zoeken naar Christine?

Nee, ik kan haar alleen niet vinden. Maar ik ben wat afgeleid.

Ik ontmoette iemand en we hebben lunch vandaag. -Wat goed.

Maak je geen zorgen, we vinden haar wel.

Maar mijn jobinterview in New York is bevestigd. Dus...

Misschien zal ik de lunch moeten afzeggen.

Niet beslissen is ook een beslissing. -Ik weet niet wat doen.

Je moet gewoon beslissen. En de gevolgen aanvaarden.

Je hebt gelijk. Ik zal het interview doen. -Goed.

Beslissen voelt goed, niet? -Ja.

Maar als ik die job krijg, ben ik misschien niet terug voor Kerst.

Dat weet ik. Kan je nog iets afleveren voor je vertrekt?

Natuurlijk. -Bij Glory's. Een kinder- dagverblijf aan de rand van de stad.

We geven zoveel mogelijk om te helpen.

Ik zeg Judy wel gedag voor jou. Volg je droom.

Het ziet er hier leuk uit, h�? -Ik wil niet naar een dagverblijf.

Ik ben geen baby meer zoals Haley. -Mond dicht, Zach.

Praat niet zo tegen je broer, Haley. Het wordt best leuk.

En krijg je nieuwe vrienden.

Ik heb vrienden genoeg.

Luister. Ik kan niet blijvend een oppas betalen. We moeten besparen.

Laten we gaan. -Ok�.

We zijn een familie. Wat er ook gebeurt. Goede en slechte tijden.

Zullen we de kerstboom vanavond samen versieren? -Ja.

Kom binnen.

Ga ginder maar zitten.

H�, Clutch. Ik wist niet dat je hier werkte.

H�, Zach. Nee, ik lever alleen iets af. -Je blijft dus niet?

Weet je wat? Laat ons gaan oefenen. Glory, ik neem Zach even mee, goed?

Doe maar.

Is al je schoolwerk gedaan?

Ja?

Als je in een team wil spelen moet je je huiswerk maken.

Ok�.

Vingers op de bal. Niet de handpalm. Gooi maar nu. Geen schrik.

Gooi me omver. Vooruit.

Waauw. Mijn hand doet pijn. Heel goed gedaan.

Blijven oefenen. -Ok�.

Is alles goed thuis? -Ik denk het.

Kan ik iets doen? -Ja, train mij in de jeugdliga.

Ik weet het zo niet, Zach. Ik ben hier niet meer na Kerst. Ik woon in New York.

Ik ga er nu heen.

Maar als ik terugkom, dan kom ik langs. En dan oefenen we verder.

Afgesproken? -Ja.

Betty's bakkerij. -Is Rosemary daar?

Ze kan niet aan de telefoon komen. Kan ik een boodschap doorgeven?

Eh ja, ik ben een vriend. Kan je haar zeggen dat ik de lunch moet afzeggen.

Er is iets tussen gekomen en ik moet naar New York. Het spijt me.

Ik eh... verlangde haar terug te zien. Maar ik moet naar dat jobinterview

Zodra ik terug ben bel ik. Ok�? -Ik laat het haar weten.

Rosemary? -Ja? Ben je nog steeds getrouwd met Floyd?

Ja, al tien jaar. Waarom?

Jouw vriend belde net. Hij zei dat hij niet naar je lunchafspraak kan komen.

Wat?

Heel goed.

H�, hoe gaat het?

Nee, dank je.

Hier, vangen.

Hier komt het.

Bijna.

Bijna. Hier.

Mooie worp.

Waar is die kleine vogel die je maakte? -Ah, hier. Mama.

Wat mooi. Hang maar in de boom. -Ja.

Mam, kijk eens.

Heel mooi. Geweldig.

Ik moet mijn huiswerk wiskunde maken. Dat heb ik Clutch beloofd.

Clutch alweer. Waar zag je hem nu? -Bij Glory. Hij vertelde mij...

..dat ik niet in de jeugdliga kon spelen als ik mijn huiswerk niet maakte.

Echt? Ik moet die gast eens zien.

Kunnen jullie even zitten voor jullie weggaan? Ik moet iets zeggen.

Ok�.

Dus... als Kerstmis voorbij is zullen we moeten verhuizen.

Iets kleiner en goedkoper. -Maar we verhuizen altijd.

Ik weet het. Het betekent ook dat... de Sint niet alles kan brengen wat je wil.

..omdat hij zijn elfen moet vragen om extra hard te werken voor volgend jaar.

Het is in orde, mama. We kunnen wachten tot volgend jaar, niet? Haley?

Ja, in orde. -Jullie zijn de besten.

En nu, wiskunde huiswerk. Kan je me nog een vogel maken? -Ja.

Dank je, schat. Mijn dag is geslaagd.

Heeft de dokter niet gezegd dat je nog heel wat moet rusten?

Hoe kan ik rusten wanneer het over zes dagen Kerstmis is?

De winkel ziet er goed uit, Marshall. Jason heeft je duidelijk veel geholpen.

Zeker en vast. Ik snap wel nog altijd dat stomme computerprogramma niet.

Daarvoor heb je mij.

Kijk nu. Ben je terug?

Wel. Ik had het je moeten laten weten. Ik heb het gedaan. Echt.

Nooit gedacht dat ik het zou doen, maar ik deed het.

Het is veel om over te denken. Geld, leven, toekomst.

New York is een fijne stad. -Je wou altijd al in New York zijn.

Gefeliciteerd, Jay. Je hebt goed gekozen.

Je vader zal blij zijn. Je volgt in zijn voetstappen.

Zijn voetstappen? Geen sprake van. Ik heb een idee.

Je zei dat je hier hulp kon gebruiken. Als ik nu eens voor jou zou werken?

Het familiebedrijf leren kennen. Als je dat wil.

Opa, ik heb gezien hoe iedereen jou respecteert.

Deze stad is gebouwd op mensen zoals jij. Ik hoor niet thuis in New York.

Dit is mijn plaats. Bij jullie.

Welkom thuis.

Welkom thuis.

Betty's bakkerij. Kan ik je helpen? -Eh ja, is Rosemary daar?

Ze is al een uur weg. -Jammer.

Jij belde gisteren ook al? Ik wil je hart niet breken,

maar Rosemary is getrouwd. -Vroeger wel, maar nu niet meer?

Ze is veel te goed voor die kerel. Hij is een echte rotkerel.

H�, Zach. -Hallo. -Zullen we een balletje gooien? -Ja.

Pak je handschoenen.

Jason, er is daarbuiten een man die zegt Zach en Haley's vader te zijn.

Hij wil de kinderen. Ik heb hulp nodig. -Ok�.

Ik wil mijn kinderen nu. -Dit is niet de goede manier.

Je kan hier niet zomaar komen om kinderen op te halen zonder toestemming.

Bel hun moeder. -Dat is niet nodig.

Je gaat niet naar binnen. -Wie denk jij dat je bent?

Rustig. Bel de moeder. -Ja vooruit, bel haar.

Zeg haar dat ik er genoeg van heb. -Als je hun vader bent, gedraag je dan zo.

..in plaats van te handelen als een gek. -Ik wil mijn kinderen.

Ik weet niet veel over de wet, maar je kinderen opeisen zonder toestemming...

..kan je in grote moeilijkheden brengen. Kalmeer dus beter maar en laat los.

Kreeg Brad de kinderen te zien. -Hij probeerde maar zij wisten het niet.

Goddank. -De rechter geeft hem nu zeker het hoederecht niet meer.

Over hem hoef je je geen zorgen meer te maken.

Glory, dat was zo dapper van je. -Nee, ik was het niet...

..die Brad tegenhield. Het was Jason.

Jason hield hem tegen. -Jason? Welke Jason?

Dag mama.

Jij? -Jij?

Mama. -Dag zoetje. -Ben jij Zach en Haley's mama?

Ja. Ongelooflijk.

Zach en Haley zijn leuke kinderen. -Ik weet het. Ik heb geluk.

Tijd voor snoep.

Het spijt me dat ik aan je twijfelde. -Nee. Het is in orde.

Je bent tegen me opgebotst op straat. Hoe kon je het ook weten?

Dank je om voor mij op te komen. -Je staat bij me in het krijt.

Zeker. Wat dan ook. Of toch bijna.

Jij liet mij zitten. -Nee, ik moest naar mijn interview.

Ik heb gebeld om het je te laten weten. Kreeg je de boodschap niet, Rosemary?

Juist... Ok�. Ik ben niet Rosemary. Ik ben Christine.

Mijn naam is Christine Eisley en ik werk samen met Rosemary.

Ik droeg haar schort, en ik wist niet of je betrouwbaar was en liet je in de waan.

Christine? -Ja.

Wacht. Te gek... Eh... Ik zoek al lange tijd in de ganse stad naar een Christine.

Zij redde een vrouw die een hartaanval kreeg.

Ja, dat was ik. Dat gebeurde toen ik naar mijn werk ging.

Die dag dat ik je tegenkwam en ontslagen werd.

Wacht... Ongelooflijk. Ik... eh... Ik moet weg. Momentje...

Weet je, ik heb hierover nagedacht, reeds van toen je tegen me aan liep,

..toen je tegen mijn auto aanliep, en toen ik je zag bij de bakkerij.

..en in de bakkerij...

Wel... dat is dan dat.

Wat een Kerst.

Judy... Is dat de inventaris voor vandaag of van verleden week? Ik snap het niet.

Marshall, trek het je niet aan. Jason weet wat hij doet.

Ik heb haar gevonden. -Wie?

Judy, ik heb de vrouw gevonden die je leven redde. -Waar is ze?

Ze is echt ongelooflijk. Ik had haar zowat overal gezien maar wist niet...

dat ze... Ze heeft echt mooie bruine ogen.

Haar tot hier, en een geweldige glimlach en...

Jason, wie is ze? -Eh? -Wie is ze?

Ze is een alleenstaande moeder met twee schatten van kinderen. Christine Eisley.

Ze woont hier in Wilsonville.

Mama, ik kan niet slapen. -Probeer het toch maar.

Bent u Christine Eisley? -Ja. -Teken hier alsjeblieft.

Ik heb niets besteld. Waar komt het vandaan?

Het is een levering van Wilsons. Anonieme afzender. Ziezo.

In orde. Dank je. Dank je. Voor jou. -Dank je.

En een gelukkig Kerstfeest. -Dank je. Gelukkig Kerstfeest.

"Bedankt voor je moed en vriendelijkheid."

Zalig Kerstfeest. En het beste voor Simon.

Kan ik iets voor je doen? -Ja, dag. Ik ontving een levering gisteren...

..maar ik had niets besteld. Christine Eisley. -Ben jij Christine? -Ja.

Nee, de levering was juist. -Hoezo? Wie verstuurde het?

Mijn vrouw en ik. Ik ben Marshall Wilson. -Ik begrijp het niet.

Kom maar mee.

Judy? -Ja? -Dit is Christine.

Oh, lieveling. -Jij bent de vrouw van het ongeval.

Je hebt mijn leven gered. -Ik ben zo blij dat je het goed maakt.

Ik ben je alles schuldig. -Nee, nee, helemaal niet.

Ik deed gewoon wat iedereen zou doen. Ik was laat met school, laat met werk...

..en precies op het juiste moment op de juiste plaats.

Nee, het was bedoeld dat je daar was. -Ik deed gewoon wat iedereen zou doen.

De geschenken, het geld. Het is te veel. -Integendeel. Het is nog te weinig.

Jij redde twee levens die dag.

Dit is mijn kleinzoon. Jason.

We hebben elkaar al ontmoet. Wist jij dit alles gisteren?

Wel, toen ik je gisteren vond, moest ik het meteen aan Judy en opa vertellen.

Vertel me alles.

Het is ongelooflijk wat deze week is gebeurd.

En morgen is het Kerstmis. -En al die telefoontjes voor Rosemary.

En jij dacht dat Jason Wilson jou volgde. Ik ken hem al van toen hij een kind was.

Ik zag hem bij de jeugdliga en later op school.

Zijn vader was mijn zoons beste vriend.

Oh.

Betty, alles in orde? Wat is er?

Die sleutelhanger. Van waar heb je die? -Eh, van mijn moeder.

Mag ik? -Zeker.

Je krijgt het niet open.

Ik gaf deze aan mijn zoon...

..net voor hij ging varen. -Nee, het is van mijn moeder.

Ze kreeg het van mijn vader.

Na het ongeval stuurden ze mij deze sleutel en zijn bezittingen.

Alsjeblieft?

Hemel.

"Volg je dromen."

Christine...

Het goede nieuws waarover Dennis me wou vertellen... was jij.

Jouw zoon is mijn vader?

Waauw. Kijk al die geschenken. -Het is nogal wat.

Zach, kan ik je... even spreken? -Zeker, Clutch.

Dit is voor jou.

Waauw.

Jij wordt mijn 'vanger' deze lente. -Dan word jij mijn coach?

Juist. Coach Jason van de Wilson Warriors.

Jij en ik worden zitten in hetzelfde team.

Mogen we de pakjes nu openen? -Nu? Ik weet het niet. Het is Kerstavond.

Ik ben voor. -En als we er allemaal eentje openen?

Ik ben voor. -Ik ook.

Ok�. Eentje. -Ja!

Eentje voor Zach. En eentje voor Haley. -Geweldig.

Wat zou erin zitten? -Wat denk je?

Kijk mama, precies wat ik wou. -Ze is zo mooi, liefje.

Wat is het, Zach?

Een honkbal shirt. -Dat is me wat.

Van wie? Wat zeg het kaartje?

Wacht: "Van overgrootmoeder". -Grootmoeder?

We hebben geen overgrootmoeder.

Ik wist het ook niet, maar op een of andere manier hebben we haar gevonden.

Jullie overgrootmoeder is Betty.

Is dat zo? -Echt? -Ja, echt. -Echt, voor altijd.

Dat shirt was van mijn zoon, jouw grootvader. Hij heette Dennis.

Dank je, grootmoeder. -Dank je.

We moeten ons allemaal herinneren waarom we hier zijn.

Wegens een schitterende ster die mij de weg toonde toen alles verloren leek...

..en Judy in mijn leven bracht. -Jij gaf mij mijn leven terug.

..en dat van mij. -En het leven terugbracht bij mij.

Moet jij niets zeggen?

Nee.

Kunnen we al kijken? -Zalig Kerstfeest.

Zalige Kerst aan iedereen.

Kunnen we meer pakjes openen?

Dit is de beste Kerst ooit.

Steun ons en word VIP-member om alle advertenties van www.SubtitleDB.org te verwijderen