Original subtitles

ODCINEK PIERWSZY

76 beduiñskich rodzin mieszka we wsi od ponad 70 lat.

Przez Izrael s¹ uznawane za intruzów, choæ nie przedstawiono im alternatyw,

ani nie przyjêto ich w³asnych rozwi¹zañ.

Jako sêdzia i mieszkaniec po³udnia wci¹¿ napotykam krzywdê

i niesprawiedliwoœæ dotykaj¹c¹ beduiñskich mieszkañców.

Dlatego zatwierdzam wniosek w ca³oœci

i nakazujê niezw³oczne anulowanie 76 nakazów wyburzenia.

Dziêkujê. Jak to mówcie: „Bo¿ego b³ogos³awieñstwa”.

SÊDZIA

Sêdzia Pundak te¿ kandyduje do okrêgowego.

S³ysza³em.

- I co? - Powodzenia.

- Masz to w kieszeni? - Nie.

Wiem.

S¹ tylko trzy miejsca.

Jedno. Dwa zajm¹ Arab i kobieta.

Micha, on jest przebieg³y.

To godny przeciwnik. Przyznajê.

- Jesteœ wkurzaj¹cy. - Dlaczego?

Bo jesteœ.

- Wiesz, co o nim mówi¹. - A o mnie?

Od polityki i œwiñstw nie uciekniesz.

- Jaeli. - Co?

- Przymknij siê. - Dobrze.

- Dziêkujê za radê i troskê. - IdŸ do diab³a.

Jakie masz plany? Kancelaria czy bud¿etówka?

Zastanowiê siê.

- Chyba spróbujê w pojedynkê. - Odwa¿nie.

- Mama mówi, ¿e g³upio. - Ma racjê.

- A wiêc... - Dziêkujê za podwiezienie.

Dzwoniê od kilku godzin.

- Zda³eœ? - Nie.

To nic. Zdasz innym razem.

Chod٠jeϾ.

- Wychodzisz? - Do kolegów.

Jakich kolegów?

Jedziesz do babci?

Co siê sta³o?

- Co z tob¹? - Daj spokój.

Czemu nic nie mówisz?

- Gdzie twój inhalator? - Nie trzeba.

- JedŸmy do szpitala. - Nic mi nie jest.

Na pewno? Mo¿e jednak?

Przestañ.

Daj mi spokój.

Egzamin by³ o 10.00.

O 11.00 Cwika powiedzia³,

¿e nie zda³em, bo nie w³¹czy³em kierunkowskazu.

Pamiêtam, ¿e w³¹czy³em.

To trzecie podejœcie.

Pod³ama³em siê. Nie chcia³em iœæ do szko³y,

a ¿e zostawi³eœ auto... Dlaczego je zostawi³eœ?

Co to ma do rzeczy?

Od trzech dni nie mia³ przegl¹du.

Kluczyki te¿ zosta³y.

Czekaj, co takiego?

Oszala³eœ? Nie masz prawa jazdy.

Umiem jeŸdziæ. Kutas obla³ mnie za nic.

Nie masz prawa jazdy.

Tam zawsze jest pusto, jecha³em max 80 i go zobaczy³em.

- Kogo? - Motocykl.

Min¹³ mnie i œci¹³ w prawo.

Nic nie jecha³o z przeciwka, ledwo mnie dotkn¹³, straci³ panowanie...

Potr¹ci³eœ go?

I odjecha³eœ?

Zatrzyma³em siê.

I co?

- Co siê sta³o? - Mia³em atak.

Nie tobie. Motocykliœcie.

- Co z nim? - Nie wiem!

- Zgin¹³? - Nie wiem.

Zostawi³eœ go na drodze?

Z podinspektork¹ Rufus.

- Kto mówi? - Micha Alkobi, sêdzia.

- Co ty robisz? - Nie pójdê na policjê.

- Znam ludzi. - Nie chcê.

- Trudno. - Nie znajd¹ mnie.

Czy ty jesteœ przestêpc¹?

- Znajd¹ i bêdzie jeszcze gorzej. - Aresztuj¹ mnie.

Wiem. Pobior¹ odciski, krew i mocz.

Nie pójdê.

Pos³uchaj.

Zostawi³eœ rannego na drodze. To nie wykroczenie.

Chodzi o ludzkie ¿ycie!

Nie zmuszaj mnie, ¿ebym ich tu œci¹ga³.

- Doniesiesz? - Nazwij to jak chcesz.

- Posiedzê? - Mo¿e.

- W wiêzieniu? - Dla nieletnich.

- Jesteœ sêdzi¹. Powiedz im. - Nic nie powiem.

A ty nie powiesz, kim jestem, bo ciê to pogr¹¿y.

Z nikim siê nie kumpluj i od nikogo nic nie bierz,

szczególnie od aresztantów.

Kiedy to siê sta³o?

Od kiedy jesteœ zdolny, ¿eby zostawiæ rannego i uciec?

- Ja nie... - „Ty nie”!

„Jesteœ biedny”. „Masz astmê”.

„Chcesz zamieszkaæ z babci¹”.

„Zawsze masz racjê”.

Kim ty jesteœ?

Nie znam ciê.

Mo¿esz mi powiedzieæ?

Gnojek.

Oto, kim jesteœ.

Ca³e ¿ycie ciê broniê.

Gdybyœ nie by³ nieletni,

nasze nazwisko obsmarowano by jutro w gazetach.

Wy³¹cznie odpowiadaj na pytania. Nie rozgaduj siê.

Powiedz, ¿e spanikowa³eœ,

¿e mia³eœ atak i siê dusi³eœ, bo masz astmê.

Masz ataki, kiedy siê boisz.

Pomogê ci, na ile zdo³am.

Co mi zrobi¹?

Na ile ska¿¹?

Na parê miesiêcy.

- Ile? - Nie wiem.

To zale¿y. G³ównie od tego, czy ¿yje.

Mo¿e potraktuj¹ ciê ³agodnie.

Masz czyste konto, astmê.

S¹ okolicznoœci ³agodz¹ce.

Mama?

Tak.

Mama to okolicznoœæ ³agodz¹ca.

„Przepraszam, pomylono nazwiska.

Zda³eœ, gratulujê. PrzyjdŸ jutro po tymczasowe prawko”.

Mówi³em, ¿e w³¹czy³em kierunkowskaz.

Pod Beer Szew¹ sprawca uciek³ z miejsca wypadku.

Motocyklista w stanie krytycznym trafi³ do szpitala.

Nie ujawniono jego nazwiska.

Policja wszczê³a œledztwo i prosi œwiadków o wszelkie informacje.

Szaj!

Szaj!

ChodŸ. Bêdziesz prowadzi³.

Czekaj tu.

Do podinspektorki Hanit Rufus.

- Pan? - Micha Alkobi.

- Sêdzia? - Tak.

Proszê zaczekaæ w korytarzu.

O mo¿liwej wojnie gangów na po³udniu

opowie nasza korespondentka Ajala Malki.

Podano nazwisko rannego motocyklisty. To Asaf Ben-Atar.

Nadal jest w stanie ciê¿kim.

Na tym etapie policja dopuszcza wszelkie ewentualnoœci.

Podejrzewa egzekucjê, a nie wypadek ze zbieg³ym sprawc¹.

Pó³tora roku temu Ben-Atar wyszed³ z wiêzienia po 3 latach odsiadki

za strêczycielstwo i napaœæ.

Micha. WejdŸ.

„Nie ma poziomek.

W naszym lesie nie ma poziomek”.

Kochanie, muszê wracaæ do pracy.

Jego ojciec odsiaduje do¿ywocie za morderstwo.

Wieczorem dam ci buziaka.

Pa kochanie.

ChodŸmy do œrodka.

Mamo...

Jego brat, Udi Ben-Atar jest wzburzony.

- PrzyjϾ? - Nie.

- Chce mi siê laæ. - Zmywaj siê.

WyjedŸ z parkingu. Ju¿.

- Dok¹d? - Rób, co mówiê.

A ja taka nieuczesana.

20 minut le¿a³ na drodze. Pewnie Ben-Atarowie ju¿ siê szykuj¹.

Zacznie siê zabawa.

Z czym przychodzi pan sêdzia?

- Chodzi o kradzie¿ auta. - Przykre.

- Jakiego? - Hyundaia. Nale¿a³ do ¿ony.

Ma wartoœæ sentymentaln¹. Zosta³ dla syna.

Zrobi³ prawo jazdy.

- Jak on siê ma? - Upora siê z tym.

Kiedy je skradziono?

Rano albo przed po³udniem.

Czyli kiedy?

- Gdzie sta³o? - Pod domem.

- Adres? - Newe Noi.

Sporo tam kradzie¿y.

Zarejestrowany na Sarê Blum, teœciow¹.

- Numery? - 10-214-11

To parking dla radiowozów.

Jestem, pocz¹tkuj¹cy. Nie mogê jeŸdziæ sam.

I nie odpala.

Nie ma nalepki „nowicjusz”.

Dziœ dosta³em prawko. Nie zd¹¿y³em kupiæ.

- Wysi¹dŸ. - Co?

Wysiadaj.

Nie jest dopuszczony.

- Kto? - Samochód.

A, tak...

Mia³ mieæ przegl¹d. Ale dziœ go ukradli.

- Pewnie Masri ju¿ go rozmontowali. - Wiem.

- Masz polisê? - Tak.

Daj to agencji.

- Gdzie jesteœ? - Na parkingu. Po prawej.

- Mia³eœ odjechaæ. - Policjant kaza³ mi zostaæ.

Co siê sta³o?

- Policjant? - Przestawi³ wóz.

Spisa³ ciê?

- A samochód? - Chyba nie.

- Chyba? - Mia³ papiery.

- Jak wygl¹da? - Min¹³eœ siê z nim.

Mansour, zobacz.

Co siê sta³o?

Tato!

Asaf Ben-Atar. Jego potr¹ci³eœ.

- Kto to? - Wygugluj sobie.

4302 WYNIKI

- Arie Ben-Atar? - W swoim biurze.

Wstaæ.

Co siê sta³o?

Pana syn, Asaf.

- Nie ¿yje? - W stanie krytycznym.

- Chcê go zobaczyæ. - Rano.

Do¿yje?

- ¯ona wie? Udi? - S¹ w szpitalu.

Chcê jechaæ!

Ju¿!

„Ukradli nam auto”. Mów.

- Które? - To. Rano je ukradli.

Zostawi³em je pod domem, bo nie mia³o przegl¹du.

Po po³udniu ju¿ go nie by³o.

Rozumiesz?

Nie zda³eœ egzaminu i wróci³eœ wkurzony.

Nie by³o go, ale siê nie zdziwi³eœ, bo mog³em je wzi¹æ.

Poszed³eœ spaæ.

Wieczorem instruktor powiedzia³ ci, ¿e zda³eœ.

- Mów. - Tato...

Ukradli auto. Obla³em, poszed³em spaæ.

Czemu nie by³eœ w szkole?

Nie s³uchasz?

Dlaczego po egzaminie nie wróci³eœ do szko³y?

Bo instruktor powiedzia³, ¿e nie zda³em.

Tak. Nie chcia³eœ o tym mówiæ w klasie.

Wieczorem okaza³o siê, ¿e zda³eœ. Powtórz.

- Chce mi siê laæ. - Mów!

- Ukradli auto. - Jeszcze raz.

- Przestañ! - Mów!

- Zatrzymujesz? - Nie stanê pod domem.

- Co zrobisz? - Pomyœlê.

- Wrócê póŸno. - O której?

Szaj...

idŸ do domu.

Dobrze?

Coœ wymyœlê.

- Co siê sta³o? - Mo¿esz wyjœæ?

- Coœ z³ego? - ChodŸ.

WejdŸ.

Potrzebujê pomocy.

Muszê siê pozbyæ auta.

- To twoje? - Nie.

- Co siê sta³o? - Która dziupla go rozbierze?

- Zg³upia³eœ? - Wiesz?

Jasne. A mo¿e chcesz kupiæ herê?

- Czyj to? - Nie chcesz wiedzieæ.

- Masz k³opoty? - To pilne.

Znaj¹ ciê tu.

Pomó¿ mi.

Zawsze, ale jestem oficerem, a nie zbirem.

Nie gniewaj siê. Musia³em.

Co siê sta³o?

Z ka¿dym spotkaniem piêkniejsza.

WejdŸ.

Aide? Jest D¿uma?

Proszê.

- To ch³opiec? - Oczywiœcie.

To dobra ¿ona. Rodzi ch³opców.

Prawdziwy Beduin.

- Co z Szajem? - Brakuje mu matki.

Niech Bóg go zachowa.

Co zrobiæ? Wola bo¿a.

Pójdê spaæ.

Dobranoc.

- Nastêpnym razem zapraszam do siebie. - Dziêkujê.

Kluczyki.

Nie mo¿na inaczej?

CO SIÊ DZIEJE, TATO?

Ani s³owa. Przysiêgnij na grób ojca.

- Tu Sara. Wszystko u was dobrze? - Tak.

Zda³?

Wiesz, która godzina?

W Jerozolimie 4.52.

- W Beer Szewie te¿? - Dzwonisz dla zgrywy?

Powiedz, czy zda³, to powiem, dlaczego dzwoniê.

Zda³ i nawet siê przejechaliœmy.

Dzwonili z policji, ¿e ukradziono hyundaia.

Tak.

Przepraszam, ¿e nie zadzwoni³em.

Chcia³em ci oszczêdziæ zawracania g³owy.

- Przecie¿ nim jechaliœcie. - Wczeœniej.

Wróciliœmy, a godzinê póŸniej go ukradli.

Mam dzwoniæ do agencji ubezpieczeniowej.

- Po co? - Mia³ polisê.

- Jeœli go nie znajd¹... - ZnaleŸli.

- Co? - ZnaleŸli.

Tak mówi¹.