Original subtitles

- Goedemorgen, schoolmeester. - Goedemorgen, schoolmeester.

Zie je de vlieger?

Vertel ons een verhaal!

Wacht op mij, Hans! Wacht alsjeblieft.

Nou schiet op. Sneller!

Dank u.

Kom de volgende keer niet te laat.

Gisteren was Matilda de goddeloze zeemeermin, de prinses van de bevroren zee.

- Onthoud dat? - Ja.

Zoals ik beloofde, wij, uh, houden altijd onze beloften, nietwaar?

Ja!

- Vandaag, zoals ik beloofde, zal zij de, uh ... - Koningin van China!

Oh! Heeft iemand eraan gedacht om mee te nemen? een jurk voor de koningin van China?

Je zei dat je dat zou doen!

Okee.

Dames en heren, alstublieft.

Als we geen koningin kunnen hebben, dan hebben we een koning.

Het is heel simpel. We nemen gewoon de kroon en leg deze op de zijkant.

Hij was een heel zwierige kleine koning, droeg zo zijn kroon. Nu, we zullen gewoon ...

Ah, ah, ah. Niet piepen.

Aww.

Aww!

Daar zijn we.

Lang leve de koning!

Dat is geen koning. Het is maar een koningin met een snor.

Veel koningen zijn slechts een koningin met een snor.

We geloven allemaal dat het een koning is, nietwaar? - Ja!

Aangezien we geen kleren hebben voor de koning ...

... dit is een verhaal over een koning die geen kleren had ...

En over een kleine jongen die alleen geloofde wat hij zag.

Dat ben jij!

Op een dag, twee oplichters kwam om de koning te zien ...

... om hem te verkopen wat ze zeiden was een magisch kledingstuk.

De koning was dol op nieuw kleren, dus zei hij: "Laat me het zien."

Maar er was geen kleding. De oplichters staken hun handen zo op ...

...en zei, 'Majesteit, dit is een magisch pak.

Jij, heel wijs en intelligent, kan zien hoe mooi het is ...

... maar voor een dwaas is het absoluut onzichtbaar. "

Wel, hij zei: 'Ik begrijp het.'

Omdat hij geen dwaas wilde lijken, voegde hij eraan toe:

Ja inderdaad. Ik zie het perfect.

Het is prachtig.

Is het niet groots? Is het niet goed? Kijk naar de snit, de stijl, de lijn!

'Het pak kleding is helemaal Maar al met al is het helemaal

Het meest opmerkelijke kledingstuk Dat heb ik ooit gezien

Deze ogen van mij bepalen meteen De mouwen zijn van fluweel, de cape is hermelijn

De slang is blauw en Het doublet is een mooie groene tint "

Een heerlijke kleur groen!

'Iemand laat de koningin komen'

De koningin kwam en ze kreeg te horen ...

... hoe alle wijze mensen de:

Magisch pak!

Dat is juist.

Natuurlijk niet willen om een ​​dwaas te lijken, zei ze:

'Oh, is het niet groots?

Is het niet rijk? Kijk naar de charme van elke steek! "

'Het kledingstuk is alles bij elkaar

Het meest opmerkelijke kledingstuk Dat heb ik ooit gezien

Deze ogen van mij bepalen meteen De mouwen zijn van fluweel, de cape is hermelijn

De slang is blauw en Het doublet is een mooie groene tint "

Een heerlijke kleur groen!

"Roep de rechtbank bijeen om bijeen te komen"

De hele rechtbank kwam, de ministers en ambassadeurs kwamen.

Ik wil geen idioten lijken, zij waren het eens met de:

- Koning en koningin. - De koning heeft een proclamatie uitgesproken.

Het kledingstuk is helemaal Maar al met al is het helemaal

Het meest opmerkelijke kledingstuk Een maatwerk ooit gemaakt

Zet het nu snel allemaal bij elkaar Met handschoenen van leer en hoed en veer

Het is helemaal het ding Te dragen tijdens de parade op zaterdag

Zaterdag parade!

Leiding geven aan de koninklijke brigade

Tegen die tijd had iedereen het gehoord over de nieuwe kleren van de koning ...

... die hij zou dragen tijdens de parade.

De mensen stonden langs de straten als de artillerie kwam voorbij, de infanterie kwam langs ...

... en de cavalerie kwam langs en de fife en drum corps en de koninklijke garde ...

... en tot slot de koning.

Iedereen juichte: 'Hoera.'

Omdat niemand het wilde om een ​​dwaas te lijken.

Niemand anders dan een kleine jongen ...

... die om een ​​of andere vreemde reden dat niet had gedaan gehoord over het nieuwe magische pak van de koning ...

... en wist het niet wat hij moest zien.

Hij wierp een blik op de koning ...

... werd een beetje bleek en zei:

'Kijk naar de koning! Kijk naar de koning!'

De koning zit helemaal in het geheel Maar al met al het geheel

Hij is helemaal naakt Zoals de dag dat hij werd geboren

De koning is helemaal in, Maar al met al het geheel

Het is het minste De koning heeft ooit gedragen

Bel de huisarts Bel een pauze

Zijne majesteit staat wijd open Om belachelijk te maken en te spotten

De koning is helemaal in, Maar al met al het geheel

Hij is helemaal naakt Zoals de dag dat hij werd geboren

En het is een te koude ochtend

Ha.

Hans!

Schiet op, Peter.

We gaan een ander verhaal horen.

Hans, de schoolmeester ging naar de burgemeester en de--

Oh, Peter, maak je niet zoveel zorgen op zo'n mooie dag.

Ze komen hier, de schoolmeester, de burgemeester, de raad. Kijken!

Goedemorgen, burgemeester.

Kijk, burgemeester.

De boeken op de vuile grond!

Hier. De geschiedenis van Denemarken gebruikt om het touw van een vuile vlieger te binden!

De geschiedenis van elk land kan altijd een beetje frisse lucht verdragen.

Heb je gehoord van het geschiedenisboek dat duurde een vakantie ...

... en kwam een ​​veel betere geschiedenis terug?

Zie je? Dat is het spul hij vult de hoofden van de kinderen met!

Kijk hiernaar.

'Rekenkunde. Een twee ontmoetten een vier op een dag.

Ze hielden meteen van elkaar en trouwde ...

... en alle andere nummers kwam naar hun bruiloft. "

- Het is onmogelijk! - Er zijn verschillende manieren om te leren.

Een schoenmaker hoort thuis in zijn winkel, en kinderen horen thuis op school.

Verzorg je schoenen. Ik zorg voor mijn school!

Om zeker te zijn.

Maar bestaat de wereld uit niets anders maar schoenen en schoollokalen, en ...?

Er is een verhaal van een krijtje en een schoolbord.

Het krijtje had geschreven zoveel dingen op het bord ...

... dat het geloofde het wist alles van alles. Heh.

Het schoolbord was boos.

Ze voelde dat zonder haar om op te schrijven, niemand zou iets weten ...

... en zij was het die het echt allemaal wist, heh.

Op een dag, heel toevallig ...

... de schoolmeester brak het krijtje en gooide het uit het raam.

Het viel naast een potlood dat het stuk krijt had altijd bewonderd.

Een potlood op een krijtje is iets heel bijzonders.

- En wat denk je dat er is gebeurd? - Wat is er gebeurd?

Zijn we allemaal onze zintuigen kwijt?

Ga je naar hem luisteren met de kinderen? Wat is dit?

Dat is genoeg, Hans.

Kinderen, haal je schoolboeken op en ga terug naar school. Haast je.

Volg de schoolmeester. Geen woord meer van iemand.

Ahem, uh ....

Ik raad je aan, Hans, om in je winkel te blijven vanaf nu. Kom, heren.

Stop met je hoofd naar me te schudden als een oude vrouw, Peter.

- Ik voel het in mijn nek. Hans, draai je om. Ik moet met je praten.

Heb je het ooit gehoord? het verhaal van de oude vrouw ...

... die haar hoofd schudde naar de familie zo erg dat het eraf viel, precies op tafel?

Hans, waarom blijf je om problemen voor ons te veroorzaken?

Probleem? Er zijn geen problemen waar een goed verhaal ons niet uit kan halen.

Zoals die zojuist over het stuk krijt en het bord.

Ik wist niet wat ik zou zeggen tot nadat ik het had gezegd.

Ik zou het eigenlijk willen weten hoe het verhaal zelf eindigt.

Blijf alsjeblieft in de winkel. Vertel het niet de kinderen verhalen de hele tijd.

Ik heb nog nooit zo'n zorgenmaker gezien, Peter.

Je wilt je echt zorgen maken over iets? Hier is iets.

Twee jaar geleden heb ik je meegenomen uit het weeshuis ...

... en beloofde ze dat ik je zou maken tot een goede schoenmaker. Twee hele jaren.

Kijk naar die schoen, lijm alles uitgesmeerd en spijkers krom.

Twee jaar leerling, en toch gaan de nagels scheef.

Zo slecht ben ik toch niet? Jij gaat niet om me terug te sturen naar het weeshuis?

Ah-ha. Er verschijnt een nieuwe zorg in de lucht.

Maakt niet uit, Peter. Laten we naar huis gaan.

Twee en twee zijn vier

Vier en vier zijn acht

Acht en acht zijn 16

Zestien en 16 zijn 32

Twee en twee zijn vier

Vier en vier zijn acht

Acht en acht zijn 16

Zestien en 16 zijn 32

Een inchworm. De eerste van het jaar!

Vier en vier zijn acht

Acht en acht zijn 16

Zestien en 16 zijn 32

lnchworm

lnchworm

Het meten van de goudsbloemen

Jij en je rekenkunde

Je zult waarschijnlijk ver gaan

lnchworm

Het meten van de goudsbloemen

Lijkt mij

Je stopt en ziet

Wat zijn ze mooi

Twee en twee zijn vier

Vier en vier zijn acht

Acht en acht zijn 16

Zestien en 16 zijn 32

Twee en twee ...

Goedemorgen, schoolmeester.

Oh, Hans.

Laat het me uitleggen.

Uit mijn weg!

Ik heb zin, en dat is precies wat ik wil.

Ofwel Hans Christian Andersen verlaat deze stad of ik doe het.

Zeker een klein verhaal af en toe, niet tijdens schooluren.

Het is niet zo nu en dan, het is de hele tijd.

Als ze te laat zijn, hij geeft ze excuses.

'De sneeuwkoningin heeft me meegenomen om de koning van de berg te zien! "

Dat is waar. Ik vroeg mijn Gerda hoe laat het was.

Ze zei de minuut- en de uurwijzer spraken niet met elkaar.

Ze waren allebei verliefd met de tweede hand.

Ze zouden elkaar pas om 12 uur ontmoeten, en tot die tijd kon niemand de tijd zeggen.

- Dat vind ik leuk. - Het leuk vinden?

We betalen onze belastingen voor de school, niet voor Hans om hun hoofd te vullen met dwaasheid.

Maar de verhalen van Hans zijn goed. De kinderen leren van hen.

Het zijn geen dwaze verhalen.

Ik zou het nu willen weten.

Ik wil vanavond inpakken.

Morgen ga je kijken voor een nieuwe schoenmaker of een nieuwe leraar.

Heren, uh ...

Het is beslist. De schoenmaker moet vertrekken.

- Maar.... - Rustig!

Ik zal het Hans zelf vertellen. Het zal niet prettig zijn, maar moet gedaan worden.

Misschien is het het beste. Zeg Hans dat hij in de winkel op me moet wachten.

Ik zal voor het avondeten met hem praten. Kom, heren.

Hallo Hans.

Hallo Peter.

- Was het leuk bij de rivier? - Oh, gewoon perfect.

Hadden we vandaag klanten?

- Niet een. - Hmm.

Het wordt gewoon langzamer en langzamer.

Hans? - Hmm.

Denk je niet dat we naar een grotere moeten gaan stad waar schoenen sneller slijten?

En de hele dag vastzitten in de winkel? Heh. Nee meneer. Ik hou van zaken die een beetje traag zijn.

Er is hier genoeg tijd voor alles.

Dat bedoel ik, Hans. Geen schoenen verslijten. Niemand gaat ooit weg.

Niet één persoon in dit dorp ooit in Kopenhagen geweest, nietwaar?

Dat klopt, maar waarom zouden ze? Ik denk nooit aan Kopenhagen, of wel?

Moet ik? Wat denk je Kopenhagen is echt leuk?

Het is grappig, nu noem je het. Ik dacht veel aan Kopenhagen.

Ik verzon altijd de mooiste verhalen over daarheen gaan.

Ik dacht altijd aan Kopenhagen veel toen ik zo oud was als jij.

Mijn man zegt dat de schoenen pijn doen.

- Ze piepen en de linker past niet. - Dat valt mee, mevrouw Berta.

Ik denk soms schoenen hebben een eigen leven.

Degenen die piepen hou er niet van om de winkel te verlaten ...

... en degenen die pijn doen houd niet van degene die ze draagt.

Hans, alsjeblieft, repareer de schoenen. Ik heb mijn eigen leven om me zorgen over te maken.

Als meneer Berta's voeten pijn doen, hij maakt het hele huis gek.

Hans, wat voor verhalen heb je verzonnen over Kopenhagen?

Uh ....

Ik droomde ervan om te hebben de beste schoenmaker in Kopenhagen.

Ik was niet zomaar een schoenmaker. Ik zag mensen alleen op afspraak.

Ik heb ze eerst bekeken voordat ik zelfs naar hun schoenen keek ...

... en als ik ze niet leuk vond, geen schoenen.

Weet je dat mensen ...?

Waar ga je heen? Wil je de rest niet horen?

- Wat is dat? - Jouw tas. Het zit allemaal vol, Hans.

- Mijn tas? - Ga nu naar Kopenhagen.

Ben je gek, Peter?

Dat was een verhaal dat ik vertelde. Heb je dat niet begrepen?

Natuurlijk heb ik het begrepen, maar een deel ervan moet zijn zoals je je had voorgesteld ...

... en misschien zelfs geweldige rijtuigen met fijne paarden ...

... mooie huizen van drie verdiepingen hoog.

Wil je het niet zelf zien? Dat is het niet zo ver hier vandaan, je tas is gepakt.

Het enige wat je hoeft te doen is die deur uitlopen. Snel! Voordat je van gedachten verandert.

Voordat ik van gedachten verander? Wie zei Ik ging? Zomaar vanmiddag?

Wat bezielt je eigenlijk?

Je bent Kopenhagen vergeten al deze jaren.

Misschien vergeet u het opnieuw totdat je te oud bent om te gaan.

Nee, op een dag ga ik echt naar Kopenhagen.

- Dat is het enige waar ik zeker van ben. - Wie weet?

Is er iemand uit dit dorp weg? eerder naar Kopenhagen geweest? Natuurlijk niet.

Ze blijven het uitstellen. Lmagine, Hans, jij bent de eerste.

Wat een te doen morgen. Ze praten dagenlang over niets anders.

'Hans is naar Kopenhagen gegaan!'

'Hans is naar Kopenhagen gegaan.'

Ja! Uh ....

Wat zou het een teken zijn!

"Hans Christian Andersen, gegaan naar Kopenhagen "...

... met kleine schoenen wijzend de weg uit de stad!

Ik zal vanavond het bord maken. Ik zie het precies zoals je doet, de kleine schoenen, alles!

Tot ziens, Hans. Ben je niet opgewonden?

Opgewonden? Jij bedoelt Ik moet echt gaan, Peter?

Waarom niet? Het is maar een paar dagen.

Blijf een tijdje en kom dan terug, maar je bent in Kopenhagen geweest.

Oh, maar het is een grote stap, Peter.

Maar wat houdt me tegen? Heh.

Mijn hemel, ik word opgewonden!

Hans!

Als iemand het me vanmorgen had verteld dat ik zou besluiten om naar Kopenhagen te gaan ....

- Begin te lopen! - Lmagine, Peter.

Ik heb besloten om naar Kopenhagen te gaan, net zoals ik het verzonnen heb in een verhaal.

- Tot ziens, Hans. - Tot ziens, Peter.

Tot ziens, Peter, en zorg voor jezelf. Ik ben maar een paar dagen weg.

- Zeg de kinderen vaarwel voor mij. - Ik zal.

Lmagine, Peter, Kopenhagen!

Tot ziens, Peter.

Hallo.

Oh mijn god. Mijn voeten doen pijn. Unh!

Huh.

Ik kan het niet begrijpen waarom deze schoenen me zo pijn deden.

Ik heb ze zelf gemaakt, heh. Jij hebt geluk. Je hoeft geen schoenen te dragen.

Ik kan nooit begrijpen waarom mensen gebruik die uitdrukking: 'Het leven van een hond'. Heh.

Elke hond die ik ooit kende leek inderdaad een heel mooi leven te hebben, heh.

Je hebt geen idee, en misschien het is net zo goed dat je het niet doet.

Terug in het dorp, als mensen zag me zo tegen je praten ...

... weet je wat er zou gebeuren?

Elk hoofd schudde een week lang en toch, hoe aangenaam is dit, hè?

Ik kan alles zeggen wat ik wil, en daar is geen geluid behalve het kwispelen van je staart.

En mensen doen ook de vreemdste dingen.

Oh ja, mijn vriend. Zelfs ik. Ikzelf inbegrepen.

Als je me bijvoorbeeld zou vragen ...

... wat ik onderweg deed naar Kopenhagen, weet je iets?

Ik kon het je niet vertellen.

Ik probeerde het een beetje uit te zoeken terwijl geleden, wat Peter zei, wat ik zei.

Plots vind ik mezelf op weg naar Kopenhagen. Heh.

Weet je nog iets, mijn vriend?

Ik ben een beetje bang.

Kopenhagen is een heel grote plaats.

Maar wat kan er gebeuren?

Mensen zijn aardig.

Dat is het leuke van de wereld, mijn vriend, mensen.

Dus wat kan er gebeuren?

Ik loop door de poorten van de stad, ga naar iemand toe en zeg:

"Hoe gaat het met u? Ik ben Hans Christian Andersen. 'Heh.

Ik loop door de poorten van de stad, en Ik zeg: 'Ik ben Hans Christian Andersen.'

Ik ben Hans Christian Andersen

Ik heb veel verhalen te vertellen

En hoewel ik een schoenmaker ben Ik zou zeggen dat ik het ze redelijk goed vertel

Ik repareer je schoenen en ik repareer Je laarzen als ik even vrij ben

Als ik niet anders bezet ben

Als paarse eend of als bergwand Of kwart over drie

Ik ben Hans Christian Andersen Dat ben ik

Ik ben Hans Christian Andersen En dit is een dag in april

Het zit vol met de magie die ik nodig heb Om me op weg te helpen

Mijn portemonnee ziet er leeg uit Ik hink op een klonterige schoen

Dus ik verander in een vliegende vis

Of een miljonair met een schommelstoel En een knoedel in mijn stoofpot

Ik ben Hans Christian Andersen

Andersen, dat is wie

Hans! Hans!

Peter!

Peter, wat doe jij hier?

Wat is dit? Jij hebt de hele winkel op wielen.

Kopenhagen klonk zo geweldig, Hans ...

... ik moet misschien denken je zou een tijdje niet terugkomen.

Misschien voor een lange tijd, dus ik dacht dat je misschien de winkel nodig had.

Soms denk ik dat je ideeën hebt neergezet in mijn hoofd die er niet eens zijn.

Me? Oh nee, Hans.

Ik weet helemaal niet zeker of ik dat niet zou moeten doen ik stuur je nu meteen terug.

- Maar Hans ... - Nog steeds...

... zolang je zover bent gekomen ...

Ik zeil het Skagerrak op

En zeil de Kattegatt af

Door de haven en tot aan de kade

En daar staat ze

Wachten op mij

Met een welkom zo warm en zo vrolijk

Prachtig, prachtig Kopenhagen

Vriendelijk oud meisje van een stad

'Naast haar herberglicht

Op deze vrolijke nacht

Laten we klinken en er een opdrinken

Naar het prachtige, prachtige Kopenhagen

Zoute oude koningin van de zee

Ik ben een keer weggevaren

Maar ik ben vandaag thuis

Zingend Kopenhagen

Prachtig, prachtig Kopenhagen Voor mij

Daar is ze!

Prachtig, prachtig Kopenhagen

Vriendelijk oud meisje van een stad

'Naast haar herberglicht

Op deze vrolijke nacht

Laten we klinken en er een opdrinken

Naar het prachtige, prachtige Kopenhagen

Zoute oude koningin van de zee

Ik ben een keer weggevaren

Maar ik ben vandaag thuis

Zingend Kopenhagen

Prachtig, prachtig Kopenhagen Voor mij

Wekelijkse Gazette

Koop je Copenhagen Weekly Gazette

Koop je Copenhagen Weekly Gazette

Wedstrijden! Wedstrijden! Wedstrijden!

Koop alsjeblieft mijn lucifers

Wedstrijden! Wedstrijden!

Bric-a-brac! Bric-a-brac!

Mooie rode rozen

Mooie rode rozen

Potten en pannen! Potten en pannen!

Schoorsteenveger!

Veeg je schoorsteen!

Bas! Bas! Koop een bas!

Lekker verse mosselen!

Vis!

Verse vis!

Rabarber kopen! Rabarber! Rabarber kopen!

Worsten! Worsten!

Worsten! Worsten!

Mooie bloemen!

Kaas, boter en eieren hier!

Kaas, boter en eieren hier!

Koop je brood bij Bertha!

Mag ik een half brood, alstublieft?

- Vijf vaardigheden. - Dank u.

Hans, waarom gaan we hier niet winkelen? - Hmm.

Hier? Waar wachten we op?

Ik ben Hans Christian Andersen

De trots van het schoenmakersvak

Sta me toe dat ik je laat zien Een geweldige ontdekking die ik heb gedaan

Een schoen piept En een schoen gaat krijsen

De hele dag een piepende iddy-squawk

Hoewel je zou denken dat een schoen niet kan praten

Als je goed luistert Om te piepen en te krijsen

Je kunt het duidelijk horen zeggen:

'Laat Hans Christian Andersen Herstel me meteen "

ln Hans Christian Andersen Je voeten hebben een trouwe vriend

Het soort dokter, ik weet het zeker Je tenen zouden het aanraden

Ik werk de hele nacht als een schoen te strak zit Om te zien waar het snuifje vandaan komt

Ik steek mijn hamer op en sluit een oog En soms raakte ik de reden waarom

En soms stoot ik op mijn duim

- Oh. - Ha-ha-ha.

Wat is je naam?

Ik ben Hans Christian Andersen

- Je staat onder arrest. - Onder arrest?

Minachting voor het standbeeld van de koning.

- Pak die jongen! - Oh.

Rennen, Peter!

Wil je het nieuwe ballet klaar hebben voor de tour, Otto? Doe dan wat ik zeg, nu!

- Je hebt gehoord wat we zeiden. - Niels, wees verstandig.

Oké, doe het niet. Sta daar en maak ruzie.

Ik haal een schoenmaker terwijl je ze gaat leren het ballet.

Waarom is het een kwestie van leven en dood om nu een schoenmaker te hebben?

Omdat je een ballerina hebt wie is er zo koppig ...

... dat ik een voorbeeld van haar moet zijn voor het hele bedrijf.

Dat is een vreselijk parfum.

Meneer, ik weet waar ... - Ga weg!

Hiermee komt ze niet weg. Ik ken haar veel beter dan jij.

- Erg goed. Jij kent haar. - Otto, het ballet is nog maar half af.

Geen schoenmaker, geen ballet. Ik garandeer het, Otto!

- Ik weet waar u een schoenmaker kunt krijgen, meneer. - Wat is dat?

Ik zei dat ik het weet waar u een schoenmaker kunt krijgen, meneer.

Waar?

- Je moet wat invloed gebruiken. - Invloed?

Bij de politie. We moeten opschieten, meneer.

Ik weet waar je nu zit!

- Hallo. - Hallo.

- Hallo! - Hallo!

Ben je daar helemaal alleen?

Nou ja, in zekere zin wel.

- Ben je bang? - Hmm?

- Ben je bang? - Bang? Nee.

Niemand is ooit echt alleen. Wist je dat?

Eigenlijk, Ik verwacht nu gezelschap.

Zal ik je voorstellen? Weet je het zeker?

Absoluut zeker?

Ga niet weg.

Daar.

Oh.

Is ze niet mooi? Haar naam is Thumbelina. Zeg hallo, Thumbelina.

Zeg nu hallo tegen haar.

Hallo.

Oh, ze is erg ongelukkig.

Tsk, tsk, tsk. Wat is er, Thumbelina?

Ben je ongelukkig omdat je zo klein bent, hé?

Dat is niets om te maken zo'n verdrietig gezicht, nietwaar?

Hier. Kom op.

Hoewel je niet groter bent dan mijn duim

Dan mijn duim, dan mijn duim

Sweet Thumbelina, wees niet somber

Nu, nu, nu, ah, ah, ah, Kom kom kom

Thumbelina, Thumbelina Klein dingetje

Thumbelina dans, Thumbelina zingen

Oh, Thumbelina, wat is het verschil Als je heel klein bent?

Als je hart vol liefde is Je bent 9 voet lang!

Oh, ze is nog steeds ongelukkig. Wat scheelt er, Thumbie? Wil je een speelkameraadje?

Je zou? Hier.

Daar. Zeg hoe je het doet.

Wil een kus? Uh Huh.

Wil je dansen? Je zou? Nou, hier gaan we.

Thumbelina, Thumbelina, klein dingetje

Thumbelina dans, Thumbelina zingen

Thumbelina, wat is het verschil Als je heel klein bent?

Als je hart vol liefde is, Je bent 9 voet lang!

Doe open.

Hans! - Peter!

- Wat doe jij hier? - Ben je een schoenmaker?

- Ja. - Haast je.

Je bent in hechtenis van het Koninklijk Deens Ballet. Meekomen!

- Waar zit ik in bewaring? - Shh, je bent eruit, dat is het belangrijkste.

- Hebben ze je niet slecht behandeld? - Nee.

- Waar is je jas? - Hier.

- Waar gaan we naartoe? Wie is die man? - Wat ben je aan het doen? Meekomen!

Kom op, Hans. We hebben onze eerste baan!

Rechtdoor! Rechtdoor!

Rechtdoor!

Houd de lijn recht!

Omhoog! Omhoog!

Goed.

- Dit is het meeste-- - Shh, generale repetitie.

Okee.

We doen het helemaal opnieuw.

Dames, de pirouettes waren onmogelijk. Heren, de liften moeten hoger.

De prestatie van de ballerina Ik begin niet te praten.

Dat zou tot morgenochtend duren. We doen het nog een keer.

Niet met deze schoenen, schat.

Ik heb het je eerder verteld, weet je nog?

Hou op! Alles houdt op.

Is de schoenmaker er al?

- Hier ben ik. - Kom hier, schoenmaker.

Kom op. Schiet op!

Schoenmaker, deze dame zal het je uitleggen wat ze wil dat je doet.

Het is een beetje ingewikkeld, maar nee gewone danser. Ze is iets bijzonders.

Van alle dansers in Denemarken is ze dat de enige die mijn stappen niet kan volgen ...

... zonder speciale schoenen die alleen bestaan ​​in haar geest.

Dit alles zal ze u misschien duidelijk maken.

We kunnen het niet begrijpen zo'n geweldige ballerina!

We moeten alleen voor elke wens voor haar buigen.

Niet helemaal laag genoeg, mijn liefste!

Kom, meneer. We kunnen stiller praten daar denk ik.

Lunch, iedereen.

Je hebt het ballet gezien als ik een jete maak?

Weet je, als ik spring.

Ik wil opstaan ​​en dan roerloos blijven ...

... alsof ik sta op niets anders dan lucht.

Het is onmogelijk met deze schoenen ...

... maar als je iets in de punt zou kunnen stoppen van elk, ik weet zeker dat ik het zou kunnen ...

... ondanks die onvriendelijke man.

Oh, ik zou hem zo graag willen laten zien het is niet onmogelijk.

Het is mogelijk, nietwaar?

Zou je het kunnen doen?

Ja, ja.

Ja, ik kan het.

Ik vind wel iets.

Iets zachts en stil.

Ik weet zeker dat ik het kan.

Je lijkt echt in de lucht te staan. - Oh, je hebt het!

Ik zie dat je het idee perfect hebt.

Ik zal je zo dankbaar zijn.

- Kun je het nu snel doen? - Ja.

Het zou zo'n dienst zijn. Ik zou eeuwig dankbaar zijn. Dank u.

Louise, mijn pantoffels!

Je moet op deze manier uitgaan.

Hans!

Godzijdank, je was lang! Hebben we een baan?

Mm-hm.

- Wat houd je vast? - Pantoffels.

Slippers? Zo heb ik pantoffels nooit gezien voordat. Wie draagt ​​zoiets?

- De mooiste dame die ik ooit heb gezien. - Waarom draagt ​​ze deze?

Ze danst, nee, ze zweeft.

Als ze lacht, slaat je hart over een tel en smelt dan.

Ze glimlachte en stond naast me. Ze heeft me zelfs aangeraakt, heh.

Waar is de kruiwagen?

- Ik heb het haar snel beloofd. - Hierzo.

Ik heb het hier in de theaterberging verborgen.

Ze wil schoenen die in de lucht lopen. Deze middag.

Wel, ze krijgt ze.

Ik wou dat ze me iets had gevraagd echt onmogelijk.

Doro.

Heb je honger?

Hou je van mij?

Ja, zelfs half verhongerd, ik hou van je.

Komen.

Ga zitten. Laat me je voeden.

Hier. Een slok hiervan om je te zeggen in een beter humeur.

En kijk.

Vroeg ik aan Helga om dit speciaal voor jou te maken.

Lieverd, was ik wreed vandaag?

Dat was je, mijn vriend. Dat was je inderdaad.

Ik was bijna in tranen.

- Doro, het spijt me. - Niels, sorry.

Het is precies zoals het zou moeten zijn. Zie je dat niet, mijn engel?

Professioneel vechten we als twee tijgers, maar daarna ...

Dat is wat het daarna zo goed maakt.

Is het nu niet goed?

Het is geweldig. Waarom vergeet ik dat het moment dat je begint te dansen?

Dan zie ik alleen mijn sterfelijke vijand, de ballerina, voor me.

Omdat het ballet jouw leven is, net zoals het van mij is.

Denk je niet dat ik het soms vergeet jij bent mijn man als ik dans ...

... en wil je vermoorden voor sommige dingen die je zegt?

Wil je me echt vermoorden?

Natuurlijk doe ik dat. Is dat niet zoals het zou moeten zijn?

Ik zou het op een andere manier haten, zou je niet?

Oh, Niels, we hebben geluk, en ik hou zo veel van je.

Het spijt me van de schoenen. Ik zal me gedragen prachtig vanmiddag zul je zien.

- Sorry voor de schoenen? - Er was niets mis mee.

Ik heb dat net gedaan om je te kwellen.

Jij deed?

Ik weet precies hoe ik je moet kwellen, niet lieverd?

En je ziet er zo heerlijk poëtisch uit als je woedend bent, mijn liefste.

Het maakt niet uit hoe ik eruit zie. Dus je hebt net gemaakt dat beetje over de schoenen, hè?

Maar je was vreselijk. Je verdiende het.

Jij, uh ... Je laat iedereen zitten terwijl je je kleine wraak nam, hè?

Je vergeet wat je vooraan zei van het hele gezelschap over mijn dansen?

Oh, nee, ik herinner me elk woord ervan.

- Ik had gelijk! - Oh, was je dat?

Ja, en als je klaar bent met vullen zelf, ik kan het nog een keer zeggen ...

... omdat we gaan terug naar de repetitie.

Je danste de wals als een olifant in een sneeuwbank!

Wat zei je?

Ik zei dat je de wals danste als een olifant in een sneeuwbank!

Als een olifant die viel en probeerde op te staan!

Kan je me horen? Is dat zo luid genoeg?

Hoe durf je! L slaaf om te maken elke stap die je me geeft precies goed.

Ik maak je dwaze danspassen acceptabel voor een publiek.

Je slaaf niet hard genoeg. Ga af en toe naar de muziek!

Je bent niet alleen wreed, je bent volledig harteloos.

Je houdt ervan om wrede dingen tegen me te zeggen! U zou me graag aan je voeten zien kruipen!

Op die manier zou je die stappen duidelijker zien!

Hoe kan ik het uitstaan?

Hoe kan ik het verdragen?

Je kunt harder huilen dan dat. Ik heb je veel harder horen huilen.

Oh.

Dat, mijn meisje, is om na te denken die schoenen.

Op het podium, iedereen!

Laten we eens kijken wat u kunt bedenken voor de repetitie van vanmiddag.

Oh, je hebt de schoenen gerepareerd? Goed.

- Zie je wat hij met haar doet? - Natuurlijk.

Bemoei je nooit met een echtgenoot en vrouw. Het is de beste regel waar ik ooit van gehoord heb.

Bedoel je dat ze met hem getrouwd is?

- Voor die man? - Heel erg getrouwd. Buiten, alsjeblieft.

Niemand mag tijdens het theater in repetitie. Nog een hele goede regel.

Hoeveel zijn we u verschuldigd voor de schoenen?

Hoe zou je dat kunnen doen?

Hoe kan een meisje jou leuk vinden met zo'n man trouwen?

Hoe kan ik je helpen?

Dans! Dans!

Dans! Dans! Dans!

Help me!

Help me! Help me!

Help me!

Schoenmaker?

Schoenmaker! Bedankt voor de schoenen.

Je ging weg voordat ik de kans had om je te bedanken.

Ze waren geweldig.

Ik zweefde echt in de lucht. Dank u.

Dank u.

Vertel me niet wat ik moet doen! Ze werken morgen.

Ze zullen werken totdat ze het goed hebben gedaan. Ik zie ze in hun sporen vallen.

En je hebt mijn jas klaar voor mij als ik klaar ben om te vertrekken!

Huis!

Wat een grappige mensen zijn ze daar.

Ze lachen en kussen, dan gillen ze en elkaar verslaan. Een beetje gek.

Wat doe je, Hans?

- Schrijven. - Een brief? Aan de kinderen?

- Zeg iets voor me tegen ze. - Het gaat niet om de kinderen.

Wat? Aan wie schrijf je, Hans?

De ballerina.

Val me niet lastig, Peter.

Waarom schrijf je aan de ballerina, Hans?

Ik hoorde hem met haar praten. Ik zag hem op haar gezicht slaan.

Maar Hans, ze zijn getrouwd.

Dat weet ik.

Ik hoorde ze praten voordat je binnenkwam, Hans.

Het was anders.

Peter, je bent een kind. Je begrijpt het niet.

Ik zag hem haar aan het huilen maken.

- Maar zij-- - Val me niet lastig.

Ik moet dit vanavond afmaken.

"De kleine Zeemeermin. Een verhaal voor Mademoiselle Doro.

En zo geleidelijk aan de kleine zeemeermin begon te begrijpen.

Ze had liefde gezocht van de verkeerde man. "

Kom binnen.

Sorry, meneer, maar hij stond erop bij het zien van je onmiddellijk.

Shh. Shh. Shh.

Ze slaapt. Wat is het probleem? Wie is deze kleine jongen?

Dit is gericht aan Mademoiselle Doro. Hij was in het theater en probeerde het te pakken.

Het lijkt een verhaal te zijn, en het is aan haar gericht.

Waarom probeerde je het te pakken?

- Ik probeerde het niet te stelen. Het is van mij. - Waarom is het dan tot mijn vrouw gericht?

- Niels, wat is dit allemaal? - Het is van mij! Geef het alsjeblieft aan mij.

Wie heeft dit geschreven?

Ik deed het.

Jij deed?

Stel dat je me vertelt waarom je bent gebeurd om dit verhaal aan mijn vrouw te schrijven?

Het heeft niets met jou of haar te maken.

Het is maar een verhaal. Hij verzon een verhaal, dat is alles.

Hij verzint altijd verhalen, en hij verzon deze.

Wil je het me vertellen? wie hij is?

We weten dat je het niet hebt geschreven, dus misschien wel stop ook met liegen. Wie is hij?

Een vriend van mij.

- Ha, ha. - Wat is zijn naam?

Hans Christian Andersen. De schoenmaker.

Schat, het is de schoenmaker.

De schoenmaker die mijn schoenen heeft gemaakt zo mooi gisteren.

- Hij heeft een verhaal voor een ballet voor me geschreven. - Heh.

- Ik geloof het niet! Zeg hem dat ik het geweldig vind.

Wat was zijn naam, Hans? Ik zal het zorgvuldig lezen.

- De kleine Zeemeermin! Heh. - Oh, schat, stop ermee.

Het is allemaal erg onschuldig en behoorlijk ontroerend.

Ik heb nog geen goede morgen gezegd.

Goedemorgen schat.

Waar ben je geweest? Ik ben het kwijt. Ik kan het nergens vinden.

Help me kijken, wil je, Peter?

Net wanneer ik je het meest nodig heb, verdwijn je.

Ik moet het helemaal opnieuw schrijven.

- Je hoeft het niet opnieuw te schrijven. - Blijf daar niet staan. Ga op zoek.

- Je hoeft het niet opnieuw te schrijven. - Wat?

Ze heeft het.

Wat zei je?

Ze heeft het, Hans. Nu.

Zij heeft?

Maar hoe kwam ze eraan?

Ik las het en het blies uit mijn handen.

Jij nam het?

Maar waarom? Dat maakt niet uit, Peter. Ga verder.

Het blies het raam in van het theater, en ...

Dat is hoe ze het kreeg.

Een wind bracht het haar.

Het is een voorteken, Peter. Een voorteken.

Ze leest het nu.

Ga daar niet heen, Hans. Niet doen.

Ik moet, Peter. Ik moet met haar praten. Ik kan haar helpen.

Die stoel en deze bank. Laten we ze op de wagen zetten.

Wat is hier aan de hand? Wat ben je aan het doen?

Het ballet gaat weg.

Verhuizen?

Neem me niet kwalijk.

- Klopt het dat het ballet vertrekt? - Dat is juist. Hun jaarlijkse tour.

Waarheen? Hoe lang blijven ze weg?

Oh, daar is de schoolbel. Naar school. Schiet op.

Weg met jou. Morgen nog een dag en een ander verhaal.

Ik wil er geen problemen mee hebben de schoolmeester. Schiet op, kinderen.

Wat scheelt er? Ben je ongelukkig?

Wil je dat ik het je vertel? een bijzonder verhaal?

Kom hier naar boven.

Kom op.

Ik ga je geen pijn doen. Ga iets sneller omhoog.

Laat me eens kijken ...

Er was eens een lelijk eendje

Met veren helemaal gedrongen en bruin

En de andere vogels, met zoveel woorden Hij zei: "Kwak, ga de stad uit

Kwakzalver, ga weg, kwakzalver, kwakzalver

Ga weg, kwakzalver, kwakzalver Ga de stad uit"

En hij ging met een kwakzalver En een waggel en een kwakzalver

ln een vlaag van dons

Zal ik je de rest vertellen?

Okee.

Dat arme, lelijke eendje

Ging dwalen ver en dichtbij

Maar op elke plek Ze zeiden tegen zijn gezicht

'Kwak, ga hier weg

Kwakzalver, ga weg, kwakzalver, kwakzalver Ga weg, kwakzalver, kwakzalver

Ga weg

En hij ging met een kwakzalver En een waggel en een kwakzalver

En een heel ongelukkige traan

De hele winter door Hij verborg zich

Beschaamd om zijn gezicht te laten zien Bang voor wat anderen zouden zeggen

De hele winter door ln zijn eenzame bosje wiet

Totdat een zwerm zwanen hem daar bespioneerde En heel snel overeengekomen

'Je bent inderdaad een hele fijne zwaan'

'Een zwaan?

Ik een zwaan? Nee, ga door. "

Ze zeiden: "Ja, je bent een zwaan. Kijk naar jezelf in het meer. Je zult het zien."

En hij keek en hij zag en hij zei: "Ik ben een zwaan!"

Wauw!

Ik ben niet zo'n lelijk eendje

Geen veren, allemaal gedrongen en bruin

In feite voor deze vogels lk zei zoveel woorden, tsk

'De beste van de stad

Tsk, de beste, tsk, tsk De beste, tsk, tsk

De beste van de stad "

Geen kwakzalver, geen kwakzalver Geen waggel of kwakzalver

Maar een glijden en een fluitje En een sneeuwwitte achterkant

En een zo nobel en hoog hoofd

Zeg wie is een lelijk eendje?

Niet ik

Niet ik

Het maakt dus niet uit als ze niet met je willen spelen.

Maar dat doet het. Ik wil met ze spelen ...

... maar ze lachen me uit omdat ik dat was ziek en de dokter schoor mijn hoofd.

Ja, maar kijk wat er is gebeurd naar het lelijke eendje.

Huh? Een dag binnenkort, je kijkt in de spiegel ...

... veel eerder dan je denkt ...

... en je haar zal uitgroeien, en je bent net als het lelijke eendje.

Je zult beter zijn dan een van hen, Ik beloof het.

Weet je het zeker, Hans? - Zeer zeker.

Je kunt maar beter naar school rennen. Je bent nu te laat.

Dag, Hans. - Tot ziens.

Oh, schoenmaker, zijn mijn schoenen klaar?

O ja, mevrouw. Ik heb ze hier. Een teken alstublieft.

- Zoveel als dat? - Ja mevrouw. Ze zijn praktisch nieuw.

Hoe prachtig!

Wat voor schoenen zijn dat?

Ballet slippers. Ik heb ze zelf gemaakt. Elke centimeter.

Wat zijn ze lief!

Oh, alstublieft, mevrouw. Ze kunnen vuil worden. Jij begrijpt het.

Wie draagt ​​zulke mooie dingen?

Een dame die danst. Haar voeten fonkelen als kleine sterretjes.

Ik verzeker je, de pantoffels zullen niet eens opgemerkt worden, ze is zelf ook zo mooi.

- Uh, bedankt. - Oh!

Dank u. Kom alstublieft nog eens.

Haar armen waren warm

Zoals ze me verwelkomden

Haar ogen waren vuurhelder

En toen wist ik dat mijn pad moest zijn

Door de altijd spookachtige nacht

Overal waar ik ronddwaal

Overal waar ik ronddwaal

Tot ik weer in de armen van mijn schat zit

Mijn hart zal geen thuis vinden

Overal waar ik ronddwaal

Overal waar ik ronddwaal

Overal waar ik ronddwaal

Overal waar ik ronddwaal

Ben jij Hans de schoenmaker? - Ja meneer.

- Ik ben blij je te kennen. - Hoe gaat het met u?

Je hebt geen idee waar gaat dit allemaal over?

- Nee meneer. - Ik ben de vader van het lelijke eendje.

- Betekent dat iets voor jou? - Oh, ho, ho, ho, jij bent Lars 'vader. Ik begrijp het.

Dat kleine verhaal hielp hem tijdens een slechte tijd. Ik ben je erg dankbaar.

Toen ik navraag deed, vond ik het je had veel meer van deze verhalen.

- De kinderen zitten er tegenwoordig vol mee. - Heh.

Schrijf je er ooit een?

- Oh nee, meneer. - Ik heb een kleine verrassing voor je. Komen.

Geef me een klein vel papier.

Oh!

Dank u zeer.

- Het is het mooiste cadeau dat ik ooit heb gehad. - Ik ben heel blij. Lars zal dat ook zijn.

Kan ik iets zeggen, meneer? Vind je het niet erg?

Natuurlijk niet. Zeg wat je maar wilt.

Nou, in plaats van "Hans de Schoenmaker" ...

... zou het kunnen zeggen "Hans Christian Andersen, 'zoals een echte schrijver?

Zeker!

Als je een paar van die verhalen opschrijft, precies zoals je ze aan de kinderen vertelt ...

... ik druk ze af en betaal je ervoor.

Ik kan het bijna niet geloven!

- Wanneer komt dit in de krant? - Morgen.

Het zegt 'Hans Christian Andersen' morgen de hele dag.

De hele dag?

- Tot ziens, meneer. - Tot ziens.

De hele dag?

- Dank u, meneer. - Dank u.

"Het lelijke eendje door Hans Christian Andersen. "

Ik ben Hans Christian Andersen

Dat fortuin heeft gelachen

Hoewel ik vandaag een eendje ben Morgen ben ik een zwaan

Een verhaal vertelde ik en het werd goud Zo goud als een verhaal maar kan zijn

Ik lach ha, ha, ha, maar ik bloos een beetje Want ik realiseer me terwijl ik het lees

Dat het mij ook leest

"Door Hans Christian Andersen"

Ik ben een zwaan!

Ik schrijf mezelf elke dag een briefje

En ik stop het in mijn hoed

De wind komt voorbij, de hoed waait hoog Maar daarmee houdt het niet op

Voor ronde en rond de wereld gaat het Het landt hier vlak achter mezelf

Ik pak het op en lees het briefje Dat is alleen om mezelf eraan te herinneren

Ik ben Hans Christian Andersen

Andersen

Peter!

Ik ben Hans Christian Andersen

Ik breng je een zeldzame fabel

Er was eens een tafel die zei: 'Wat zou ik van een stoel houden'

En dan en daar Kwam een ​​lieve jonge stoel

Allemaal gekleed in een bruidsjurk

Hij zei zo waar tegen haar:

'Nu zei ik niet dat ik met je zou trouwen Maar ik zou graag willen gaan zitten "

Ik ben Hans Christian Andersen

Andersen is in de stad

"Het lelijke eendje door Hans de Schoenmaker! "

Je kijkt naar een schrijver. Een echte schrijver.

Morgen zal de krant zeggen: "Hans Christian Andersen" de hele dag!

- Was dat wat de krant wilde? - Uh Huh. Ja.

Ze hebben een van je verhalen gedrukt!

En de manier waarop het gebeurde is als een verhaal op zich. Wacht tot je het hoort.

Vanaf nu, als er iemand is vraagt ​​voor wie je werkt ...

... je kunt een schrijver zeggen.

Je werkt voor een echte schrijver!

- "Het lelijke eendje van Hans de schoenmaker." - Uh Huh.

Ik kan het bijna niet geloven!

Peter ...

Kun je je voorstellen...?

Kun je je voorstellen het gezicht van de schoolmeester?

Op een dag een krant komt uit Kopenhagen.

Hij opent het en hij kijkt, en opeens....

Hij kan zijn ogen niet geloven! "Hans Christian Andersen?" Hij zegt.

'Hans de schoenmaker?

Een verhaal van Hans Christian Andersen? Mm.

Mm. Goed verhaal. 'Neem een ​​hap.

- Er ligt iets aan je hand. - Hmm.

- Dat moet van de drukmachine zijn. - Hmm.

Peter ...

Kijken.

- "Royal Danish Ballet keert terug van tour." - Ja, Peter.

Ze is terug!

Oh, wat een dag! Alles gebeurt tegelijk!

Hans, we hebben wat schoenen beloofd voor vandaag.

Ik doe het later wel. Ik kon onmogelijk stil zitten.

Ze is terug! Ik moet lopen! Ze is terug!

Nooit eerder en nooit meer

Nooit eerder en nooit meer

Geen twee mensen Ooit zo verliefd geweest

Zo verliefd geweest

- Ik was zo verliefd - Het is ongelooflijk

Geen twee mensen zijn ooit zo verliefd geweest Zoals mijn lieve duif en ik

Dit is uniek, de positieve piek Wij zijn het meest bijzondere stel op aarde

Geen twee mensen zijn ooit op de maan geweest Zo'n maan, zo juni

Lepelde zo'n lepel

Wat hij bedoelt is dat er geen twee mensen zijn Ben ooit zo afgestemd geweest

Zoals mijn makaron en ik

En als we kussen

- En als we kussen - Welk vers is dit?

Het is hysterisch, het is historisch

- Laat me het vertellen - Zeker schat

Geen twee mensen Ooit zo verliefd geweest

Zo verliefd geweest

Het is onmogelijk Geen twee mensen zijn ooit zo verliefd geweest

Zoals mijn lieve duif en ik

Dit is de crème Het extreemste

Het soort droom Je kon het je helemaal niet voorstellen

Geen twee mensen zijn ooit zo verliefd geweest Zoals mijn lieve duif en ik

Geen twee mensen zijn ooit zo verliefd geweest

Zo verliefd geweest Zo verliefd geweest

Geen twee mensen zijn ooit zo verliefd geweest

Mevrouw Andersen.

Meneer Andersen.

Mevrouw Andersen.

Meneer Andersen.

Meneer Andersen.

Meneer Andersen?

Heh, meneer Andersen.

Wat lief van je om hier te zijn op het moment dat we terugkeren.

Hoe wist je dat we gingen je ballet doen?

Laat maar. Je echte beloning zal komen morgenavond als ik het voor je dans.

Je komt toch?

Misschien heb je woorden voor mij morgenavond, hè?

Kom, Louise.

Wat zouden ze in het dorp zeggen?

Jij en ik maken ons klaar om te gaan naar het operagebouw in Kopenhagen.

Heh. Om mijn ballet te zien! Heh.

Zouden ze het geloven? Nooit.

'Een van de verhalen van de schoenmaker', zeiden ze dan. 'Hoe kunnen de kinderen ze geloven?'

Maar zelfs ik durf geen verhaal te verzinnen zoals dit, en het is waar.

Is het goed als ik niet met je mee ga?

Wat?

- Ik zei dat het goed is als ik niet ga? - Nee!

Het is niet goed als je niet met me meegaat. Wat is er met je aan de hand?

Er is iets mis met jou.

Kom binnen.

Wat is er, Peter? Kom op. Voor de draad ermee.

Ik probeer het je te vertellen iets, Hans, de hele dag.

Oké, Peter. Vertel het me nu.

Het is moeilijk voor mij, Hans. Ik weet niet hoe ik het moet zeggen.

Laat maar. Zeg het gewoon.

Ik probeerde het je eens te vertellen, maar je wilde niet luisteren.

Daarna gingen ze weg, en ik dacht dat je het zou vergeten.

- Ze? - Ik hou niet van mensen die je uitlachen.

Het doet me pijn als mensen je uitlachen.

Terug in het dorp toen ze het maakten leuk van je, ik wilde ze vermoorden.

Lach naar me? Wat ben je waar heb je het over, Peter?

Zij en hem. Je begrijpt ze niet.

Wat begrijp ik niet?

Je verzint een verhaal over hen, zoals je doet met al het andere ...

... alleen deze keer gaat het om hen, geen klokken en bloemen en sterren.

- Ze zal je uitlachen, Hans! - Dus dat is het.

Ik dacht van wel.

Ls ze me uitlachen wanneer ze mijn ballet doet?

Lachte ze me uit? toen ze me kuste?

Heeft ze je gekust? - Ja.

Dat wist je niet, hé?

- Het kan me niet schelen. Het is waar wat ik zeg. - Het spijt me dat je dat zei, Peter.

Je hebt nog nooit tegen me gelogen. Je hoeft vanavond niet met me mee.

Misschien kun je beter kijken of je kunt werk vinden met iemand anders.

Je bent nu oud genoeg om alleen te zijn ...

... en ik denk dat we beter uit elkaar kunnen gaan helemaal omdat ...

Omdat ik niet denk we houden meer van elkaar.

Neem me niet kwalijk.

Niemand mag binnen voor de voorstelling.

Ik ben Hans Christian Andersen.

- De auteur van het ballet dat ze doen. - Oh, goedenavond.

Lees de posters niet buiten je eigen theater?

Maak het lager. Omhoog, weer omlaag, rond, dat is alles.

Dat is het.

Samen blijven.

In de omgeving van.

Dat is veel beter. Ga zo door.

Dat is het. Ga nu rond. Kom langs deze kant.

Wie ben je? Ga weg!

Lever geen schoenen af ​​voor een optreden! Laat ze bij de portier.

- Probeer de arabesque opnieuw. - De naam is Andersen.

- Hans Christian Andersen. - Andersen? De balletschrijver!

Ik zou deze schoenen graag bezorgen aan Mademoiselle Doro.

Wees een goede kerel en ga nu weg.

- Verplaats je de grote schaal naar boven? - Ja meneer.

Ga naar voren en kijk naar je ballet.

- Ik geef haar de schoenen zelf. - Nee! Raak ze niet aan.

Je kunt ze nu niet aan haar geven. Niemand ziet haar voor een opening.

Kunt u het ons laten zien waar wil je de schaal?

Ik kan niet overal tegelijk zijn. Verplaats het gewoon op het podium.

Kunt u de heer Andersen begeleiden? naar de podiumdeur? Rustig maar stevig.

Maar ik heb deze, ugh ...

Als je wilt, wil ik met rust.

Jij weer! Begrijp je niet is dit geen tijd om iemand lastig te vallen?

Mademoiselle Doro zou het niet met je eens zijn.

Oh, waarom word ik geplaagd door auteurs op openingsavonden?

- Overture in drie minuten. - In drie minuten beginnen we!

Dames, neem je plaats in!

Open die deur! Laat me eruit!

Ik kan het zien.

Ik hoef haar niet met mijn ogen te zien.

Ik kan het allemaal zien.

Kom binnen!

- Goedemorgen, mevrouw. - Goedemorgen, Celine.

- Het is niet zo'n leuke dag, ben ik bang. - Het ziet er prachtig uit, Celine.

En hoe goed het voelt om te zijn terug in mijn eigen kamer. Het lijkt jaren.

Dat het werkt en wat een geweldig succes gisteravond!

Ik kan het me bijna nooit herinneren het publiek was zo opgewonden.

Het was het nieuwe ballet. Ze waren er betoverd door.

En het is betoverend. Ik hou ervan om te dansen.

Wat een nieuwsgierige kerel is hij.

- Hij kwam helemaal niet opdagen. - Wie, mevrouw?

Hans, de schoenmaker. Je weet wel?

Ik vraag me af of hij er zelfs was. Doe je stel dat hij daar was en te verlegen was?

- Mijn hemel! - Ik dacht dat je vast sliep.

- De schoenmaker zit opgesloten in de propkamer! - Waar heb je het over?

Ik heb hem gisteravond opgesloten net voor de voorstelling. Ik moest.

Hij stond erop om je wat schoenen te geven vijf minuten voordat het ballet begon.

Heeft hij het ballet nooit gezien? Je hield hem opgesloten?

- Ik ben het vergeten, ik zeg het je. - Jij grote idioot!

Ik had op dat moment andere dingen om over na te denken!

Snel, Celine. Naar het theater gaan en breng hem hier terug.

Die arme, lieve man!

En jij, jij monster, je kunt daar maar beter onder blijven.

Probeer je hoofd eruit te steken en kijk wat je krijgt, heh.

- De lamp erover, dat beloof ik je! - Oh, heh.

Oh, Hans.

Ik zal je Hans noemen. Wat vreselijk ding dat is gebeurd! Gaat het?

Het is net zoals hij heeft gedaan zo iets. Komen.

Ga zitten.

- Wil je een kop chocola? - Nee, dank u.

Je hebt het ballet gemist. We zullen het over twee nachten opnieuw doen ...

... en je zult het dan zien.

- Maar ik heb het ballet gezien. - Jij deed?

- Ja he. - Hoe?

- Ik dacht dat je ... - Ja, maar ik hoorde de muziek.

Ik kende het verhaal dat de muziek vertelde.

Ik hoefde je niet te zien dansen met mijn ogen.

Oh, Hans, hoe lief ben je ...

... en hoe ik ervan hou om te dansen.

Ik weet niet precies waarom. Het is heel vreemd.

Zelfs toen we het repeteerden, Ik voelde iets verdrietigs en teder.

- Ik weet niet waarom. - Ik weet waarom.

- Je doet? Vertel het me. - Mm-hm.

- Ik denk dat het jouw antwoord was. - Mijn antwoord?

Ik laat mijn hart tegen je spreken met het verhaal, en ...

Gisteravond heb je me geantwoord met de jouwe.

Hans, vertel me iets. Hoe deed je kom je dat verhaal voor mij schrijven?

Hoe kon ik je anders vertellen hoe ik me voelde?

Dat ik wist hoe ellendig was je bij hem?

Ellendig? Met mijn man?

Ja, ik denk niet dat je wist dat ik daar was, maar ik zag hoe hij je behandelde.

Ik zag hem je slaan.

Ik hoorde je huilen.

Oh, Hans.

- Hoe kan een schoenmaker anders met je praten? - Het is aangekomen, lieverd. Het is er!

Goedemorgen, Andersen. Je cadeau, engel. Mijn excuses voor gisteravond.

Je moet me vergeven. Het was jouw ballet Ik dacht aan, niet aan jou.

Heb je hem verteld wat een groot succes het was? Voor een geweldige dame van het ballet.

Open het! We zullen arm zijn voor de volgende jaar, maar ik moest het voor je hebben.

Het beste is aan de andere kant. Draai het om en lees het.

Lees het hardop voor. Ik ben geen dichter zoals jij, Andersen ...

... maar af en toe, zelfs een dwaas als ik kan van liefde spreken.

Ben je tevreden, mijn liefste? Lees het voor mij.

Nu niet, Niels. Later.

Heh, ben je niet plotseling verlegen? Laat maar. Je kunt alles doen wat je wilt.

Ze danste als een engel. Ik kan je kussen.

Alsjeblieft niet, Niels.

Oh, heb je me niet vergeven? Andersen heeft dat zeker.

Oh, ze was woedend op me omdat ik haar op slot deed je omhoog, maar er is geen kwaad gedaan.

Heh, het is zelfs nogal grappig. Oh, hé, kijk niet zo streng, mijn lief.

Je lachte er zelf om.

Zeg me niet dat ik je niet heb horen lachen Dat heb ik gedaan. Heh, zelfs onder de dekens.

- Wees stil. - Wat is er met jou, Doro?

Hans, het maakt niet uit waarom je het verhaal voor mij hebt geschreven.

Het is een mooi verhaal, wat de reden ook is.

Het is op zichzelf al een mooi en teder verhaal ...

... maar ik zal onthouden wat je me vertelde elke keer als ik het dans.

- Andersen, we hebben je er niet voor betaald. - Niels, wees stil.

We willen hem betalen, nietwaar? We willen graag dat u meer voor ons schrijft.

- Heb je nog andere verhalen die we kunnen gebruiken? Nee, dat was gewoon een ongeluk.

Ik denk niet dat ik meer schrijf.

Ik denk dat het goed is om deze nu af te leveren.

Een paar schoenen van de schoenmaker.

Bedankt, Hans.

Maar, Andersen, ik ... - Niels, laat hem gaan. Tot ziens, Hans.

Doro ...

Doro, wat is er, mijn schat?

Peter!

Hallo Peter.

Vind je het erg als ik naast je loop?

Ik zie niet hoe ik het kan helpen.

We lijken allebei hetzelfde te doen richting, en er is maar één weg.

Ga je terug naar het dorp?

Ik ga ook terug naar het dorp.

Brood en boter! En weet je iets, Peter?

Ik vertel nooit een ander verhaal, zelfs niet voor mezelf.

Ik heb mijn laatste verhaal verteld, Peter.

Vooral voor mezelf.

Schoenmaker, blijf bij je laatste.

Als iemand ooit zijn les heeft geleerd en heb het goed geleerd, ik ben het.

- Ik denk dat je doorgaat met het vertellen van verhalen, huh. - Nee, dat doe ik niet.

- Ja, dat doe je. - Nee, dat doe ik niet.

Waarom blijf je dat zeggen?

Waarom? Omdat jij bent Hans Christian Andersen.

Dat is waarom!

Peter!

Je gaat verhalen vertellen. Je schrijft verhalen.

Je zingt zelfs verhalen.

Steeds opnieuw.

Ik ben niet zo'n lelijk eendje

Geen veren, allemaal gedrongen en bruin

In feite voor deze vogels In zoveel woorden

Zei: "Tsk, de beste van de stad

Tsk, de beste, tsk, tsk Het beste...."

Denk aan je reis naar Kopenhagen? Vertel ons erover!

Ja!

Prachtig, prachtig Kopenhagen

Vriendelijk oud meisje van een stad

'Naast haar herberglicht

Op deze vrolijke nacht Laten we klinken en er een opdrinken

Naar het prachtige, prachtige Kopenhagen

- Vertel ons over de koning! De koning! - Ja, de koning!

De koning zit helemaal in het geheel Maar al met al het geheel

Hij is helemaal naakt Zoals de dag dat hij werd geboren

De koning zit helemaal in het geheel Maar al met al het geheel

Het is het minste De koning heeft ooit gedragen

Hans! Mijn favoriet, hè?

Thumbelina!

Hoewel je niet groter bent Dan mijn duim

- Dan mijn duim - Dan mijn duim

- Sweet Thumbelina, wees niet somber - Wees niet somber

- Nu nu NU - Eh, eh, eh. Kom kom kom

Iedereen!

Thumbelina, Thumbelina Klein dingetje

Thumbelina dans, Thumbelina zingen

Thumbelina, wat is het verschil Als je heel klein bent?

Als je hart vol liefde is Je bent 9 voet lang

Hans Christian Andersen