Original subtitles

Ζεις σαν εργένης.

Είμαστε οικογένεια. Πρέπει να φροντίσεις τα παιδιά.

- Πάντα σας προσέχω. - Μας προσέχεις;

- Παραμελώ τον εαυτό μου. - Ετσι τον παραμελείς εσύ;

Δεν είσαιμόνος στον κόσμο.

Πρέπει να σκέφτεσαι και τους άλλους, Νικόλα.

Οχι!

- Δεν κάνεις ποτέ τίποτα. - Είμαι πάντα εδώ, Σάρα!

Είχαμε πει μισά μισά, αλλά τα κάνω όλα εγώ.

Αυτό δεν είναι αλήθεια. Παραμελώ τη δουλειά, δεν κοιμάμαι.

Εγώ τα κάνω όλα.

Εσύ δεν έχεις ιδέα τι συμβαίνει σε αυτό το σπίτι.

Γιατί; Επειδή δεν μπορώ να σε προλάβω

Εχεις ένα όραμα πολύ συγκεκριμένο...

για το πώς πρέπει να είναι τα πράγματα.

- Επειδή είμαι η μόνη που τα κάνει. - Πάλι αυτές οι βλακείες;

Πες μου τι έκανες σήμερα.

Σήμερα έβαλα πλυντήριο πιάτων. Με είδαν όλοι.

- Άντε πνίξου. - Αυτό γίνεται πάντα.

Λες ένα άντε πνίξου και όλα τελειώνουν.

Αν πρέπει να κάνεις κάτι το κάνεις πάντα αργότερα.

- Αν κάνουμε τα πάντα μαζί... - Τι βλακείες λες;

Τα κάνεις όλα μετά, ενώ τα έχω κάνει όλα εγώ.

Γιατί τα κάνεις όλα αμέσως; Γιατί;

- Τι θα κάνουμε; - Θα τα καταφέρουμε.

- Θα είμαστε πάντα μαζί; - Φυσικά.

- Το υπόσχεσαι; - Ναι.

Θα αλλάξουν όλα πολύ;

Όχι, δεν θα αλλάξουν πολύ. Θα είμαστε ευέλικτοι.

Ολα θα πάνε καλά, εντάξει;

Τότε γιατί λένε ότι ένα συν ένα κάνουν έντεκα;

Δηλαδή;

Ότι ένα παιδί συν άλλο ένα παιδί δεν κάνουν δυο παιδιά αλλά έντεκα.

Τι απαίσια παροιμία.

Είναι από αυτά που λένε σήμερα, εκείνο το χιούμορ...

που θεωρείται αστείο στο ίντερνετ.

- Έντεκα, αλήθεια; - Ναι.

- Όλα θα πάνε καλά. - Ναι.

- Γιατί έχεις λαχανιάσει; - Δεν έχω λαχανιάσει.

- Θα είμαστε πάντα μαζί. - Εντεκα.

Έντεκα.

Κάθε ζευγάρι γονιών έχει τη δική του ιστορία.

Και η μία είναι διαφορετική από την άλλη.

Υπάρχουν οι αγχωμένοι γονείς. Εγιναν γονείς μεγάλοι.

Και όλη τους η ζωή γυρίζει πάντα γύρω από το παιδί τους.

Αυταπάρνηση, θυσία, μανιακή αφοσίωση στο μικρό...

που καθαρίζεται με λάδι στη σωστή θερμοκρασία.

Κάνει μαθήματα αγγλικών στους έξι μήνες.

Δεν βγαίνει ποτέ έξω επειδή κάνει κρύο ή κάνει ζέστη...

και ασφυκτιά από την πολλή προσοχή, με όποια ζημιά προκαλεί αυτό.

Επειδή το παιδί πιστεύει ότι είναι φυσικό..

να νιώθει ότι είναι το κέντρο του κόσμου.

Αντίθετα, όταν μεγαλώσει θα πρέπει να αντιμετωπίσει...

όπως όλοι τον καπιταλισμό...

Το στυλό είναι πάνω στο τραπέζι

...και την εφορία.

Επανέλαβε. Το στυλό είναι πάνω στο τραπέζι.

Υπάρχουν οι οικολόγοι γονείς.

Επιβάλλουν με τη βία τη φύση στα παιδιά τους.

Δεν μπορούν να φάνε γλυκά, να παίξουν με το ipad..

δεν μπορούν να δουν τηλεόραση.

Τα χριστούγεννα κάνουν δώρο στο παιδί τους μόνο ένα παπούτσι.

Το άλλο του το δίνουν το Πάσχα.

Έτσι μαθαίνει να μη θεωρεί τίποτα δεδομένο.

Αλλά στα δεκαοχτώ του θα πάρει ηρωίνη κοντά στο σταθμό.

Υπάρχουν οι εκατομμυριούχοι γονείς.

Έχουν καλοπληρωμένες νταντάδες στις οποίες αναθέτουν...

το εκατό τοις εκατό της μόρφωσης των παιδιών τους.

Από τον άνετο καναπέ τους ψηφίζουν στο Χ Factοr...

στην τεράστια τηλεόρασή τους ενώ σε μια απόμακρη γωνιά...

του τεράστιου σαλονιού τους ένα ζευγάρι Φιλιππινέζων...

παίζουν με τα παιδιά τους τα οποία τους φωνάζουν "μαμά "και" μπαμπά".

Υπάρχουν οι χωρισμένοι γονείς. Ο άντρας, γύρω στα σαράντα...

νιώθει μόνο πόνο, αγωνία και θλίψη.

Νιώθοντας ενοχές που προέρχονται από την Καθολική του πίστη...

νομίζει ότι διαρκώς βλέπει έναν ηλικιωμένο ιερέα να παραμονεύει.

Είσαι ένας άχρηστος.

Εργένης, με ατελείωτες ιστορίες σεξ αλλά δεν είναι ποτέ ευτυχισμένος.

Υ πάρχουν γονείς με περισσότερα από δύο παιδιά.

Ακολουθώντας όνειρα αρχαίων αγροτικών κοινωνιών...

είναι αντιμέτωποι με μια τεράστια παρανόηση...

και σήμερα προσπαθούν να καλύψουν την ασφυξία που νιώθουν..

μιας απολύτως οργανωμένης ζωής..

που μπορεί να βυθιστεί στο χάος από τη μία στιγμή στην άλλη

Παθαίνουν συνεχώς ατυχήματα και έχουν πάντα μαζί τους...

μια λίστα με πράγματα που πρέπει να θυμούνται, να κάνουν, να αγοράσουν

Πρέπει να ουρλιάζουν για να ακουστούν.

Είναι τσακισμένοι και ήδη γερασμένοι.

Στην τσέπη τους έχουν πάντα, σε περίπτωση που χρειαστεί..

ένα φιαλίδιο με κυάνιο.

Το οποίο, ανάμεσα σε τέσσερα παιδιά που ουρλιάζουν...

ο πατέρας της οικογένειας ονειρεύεται να καταπιεί.

Υ πάρχουν οι πολύ νέοι, εικοσιπέντε χρονών..

ευέλικτοι και δυναμικοί, δεν φοβούνται τίποτα.

Τα παιδιά τους σκαρφαλώνουν σε επικίνδυνες στέγες.

πηγαίνουν στο σχολείο μόνα τους, είναι υπεύθυνα και ώριμα.

Αλλά στην Ιταλία δεν υπάρχουν τέτοιοι.

Και μετά είμαστε και εμείς.

Πριν από δεκαπέντε χρόνια με τα επαγγέλματά μας...

θεωρούμασταν προνομιούχοι.

Σήμερα, όπως όλοι, αντιμετωπίζουμε τις δυσκολίες της εποχής μας.

Έχουμε δορυφορική τηλεόραση αλλά οι εφοριακοί...

μπορεί να χτυπήσουν την πόρτα μας από τη μία στιγμή στην άλλη

Είμαστε τυχεροί αλλά όχι πλούσιοι. Απλοί αλλά όχι στοιχειώδεις.

Νευρωτικοί αλλά όχι τρελοί.

Το μέλλον είναι γεμάτο ελπίδες, αλλά και παγίδες.

Το σπίτι μας είναι ζεστό και άνετο αλλά μικρό. Με ένα μόνο μπάνιο.

- Σ αγαπώ. - Σ' αγαπώ.

Συλλάβαμε τον Πιέτρο σε μια ελπιδοφόρα περίοδο της ζωής μας.

Οι περίοδοι της ζωής μπορεί να είναι μπερδεμένες στο παρόν...

αλλά στις αναμνήσεις μας γίνονται ελπιδοφόρες και πανέμορφες.

Με την πρώτη μας κόρη η περιπέτεια έμοιαζε εφικτή

Η Άννα ήταν γλυκιά, ελαστική, κοιμόταν.

Την παίρναμε μαζί μας παντού.

Και παρά τις νέες ισορροπίες στην οικογένεια...

είχαμε ακόμα την ψευδαίσθηση ότι ήμασταν ο εαυτός μας.

Είναι καλό, το διάβασα.

Πρέπει να περάσεις τις πρώτες εκατόν ογδόντα σελίδες.

Αλλά μετά ρέει.

Γιατί ο χρόνος βρασμού σε αυτά τα πακέτα των ζυμαρικών..

είναι πάντα κρυμμένος; Είναι η επιτομή του σικ..

αλλά δεν το γράφει πουθενά

Δοκίμασέ το όπως τον παλιό καιρό.

Συγγνώμη! Χαμηλώστε τη μουσική.

Ενα χειροκρότημα για τον Αντρέα.

Ο Αντρέα είναι ο πρωταγωνιστής ενός εντυπωσιακού γεγονότος.

Πραγματικά εντυπωσιακού. Και τώρα θα μας το αφηγηθεί.

- Όχι, όχι, ντρέπομαι. - Ντρέπεται. Θα το πω εγώ.

Ο Αντρέα εξόφλησε την οφειλή του στην εφορία.

Και αναρωτιόμαστε όλοι, πόσα;

Έχεις πρόβλημα να μας πεις πόσα ήταν;

Αλήθεια;

Εντάξει, αλλά θα πεις λίγα λόγια;

Εντάξει, λοιπόν.

Όταν ήρθε το εκκαθαριστικό πίστευα ότι τελείωσαν όλα. Ολα.

Απόλυτο σκοτάδι.

Μετά, σιγά σιγά, τον ένα μήνα μετά τον άλλο.

τη μία προθεσμία μετά την άλλη...

χωρίς να σκέφτομαι πόσα έχουν μείνει να πληρώσω.

αλλά κάνοντας ένα βήμα τη φορά..

τα κατάφερα. Τα πλήρωσα όλα.

Περίμενε. Θέλω να πω αυτό.

Όποιος από εσάς βρίσκεται στην ίδια κατάσταση με εμένα...

και είμαι σίγουρος ότι είστε πολλοί...

θέλω να σας πω, παιδιά, υπάρχει διέξοδος από αυτό.

Σιγά σιγά, ένα βήμα τη φορά.

Υπάρχει διέξοδος προς την ελευθερία.

Είδες; Τα κατάφερες. Μουσική.

Επί τη ευκαιρία, πότε θα μου δώσεις τα λεφτά μου;

Περίμενε. Φόρεσέ της αυτό.

Λοιπόν. Τώρα θα ελέγξουμε τις πρακτικές συμμόρφωσης...

και θα επιθεωρήσουμε τις κουζίνες

Σας υπενθυμίζω ότι δεν πρόκειται για έλεγχο.

Δεν είμαστε Επιθεωρητές Υγείας.

Είμαστε εδώ για να προσομοιώσουμε μια επίσημη επιθεώρηση...

για να αποφύγουμε κυρώσεις σε περίπτωση ελέγχου

Αλλά πάνω από όλα είμαστε εδώ για εσάς, για την πελατεία σας.

Και για όλη την κοινότητα.

Συνήθισέ το.

Ολοι έτσι είναι.

Αυτή η δουλειά θα σε κάνει να καταλάβεις..

την έλλειψη αγάπης για την οποία είναι ικανή αυτή η χώρα

Η ναυτία δεν οφείλεται στη μυρωδιά σάπιου, σωστά;

Όλα εντάξει;

Μ' αγαπάς;

- Είσαι έγκυος; - Ναι.

Υπέροχο νέο.

Είσαι σίγουρος ότι είναι καλή ιδέα;

- Είναι υπέροχο, Σάρα. - Είναι καταστροφή.

Σε καμία περίπτωση. Είναι ηρωικό.

Σε αυτή τη χώρα με υπογεννητικότητα όπου κανείς δεν κάνει πια παιδιά.

Κάποιος λόγος θα υπάρχει.

Περνάμε ένα δυνατό μήνυμα. Θέλω να το φωνάξω.

Θα κάνουμε κι άλλο παιδί.

Ποιος νοιάζεται;

Επειδή εμείς πιστεύουμε ακόμα σε αυτή τη χώρα.

Νίκο, σταμάτα

Εχουμε ήδη εμπειρία από το πρώτο.

Ξέρουμε τι να κάνουμε. Ολα θα πάνε καλά.

- Αγόρι ή κορίτσι; - Πού να ξέρω;

- Εσύ τι θα ήθελες; - Δεν ξέρω, δεν καταλαβαίνω τίποτα.

Πάμε σπίτι.

Πες μου πάλι ότι όλα θα πάνε καλά.

Ολα θα πάνε καλά.

Το έμαθα. Πότε έγινε;

Πριν από δυο με τρεις βδομάδες.

Λυπάμαι πολύ.

Κοίτα, κατά βάθος...

Λέω σε όλους να σταματάνε στο ένα παιδί.

Το λέω σε όλους στα κοινωνικά δίκτυα.

Έχω γράψει ένα άρθρο στην εφημερίδα.

Το έχω φωνάξει στη γειτονιά, το ξέρουν όλοι.

- Στο τέλος, όμως... - Όχι, Νίκο.

Όχι.

Είμαι εδώ για σένα.

Ευχαριστώ.

Γεια.

Πάμε σπίτι.

Γρήγορα!

Δεν θυμάμαι τίποτα. Πάνες, τάισμα.

ΚΕΦΑΛΑΙΟ 1 Ο ΥΠΝΟΣ

Μπορώ να κοιμηθώ κι εγώ εδώ;

Αγάπη μου, δεν χωράμε.

Θα μείνει μαζί μας μόνο τον πρώτο καιρό

Όπως έγινε και με εσένα όταν γεννήθηκες.

Μετά θα έρθει στο δωμάτιο μαζί σου.

Ήταν ανάγκη να κάνετε κι άλλο παιδί;

Μια χαρά ήμασταν πριν.

Θα δεις, όλα θα πάνε καλά.

Δεν μπορούσε να μείνει στο νοσοκομείο;

Δεν ήταν άσχημα. Ηταν όλοι ευγενικοί.

Άννα, αγάπη μου, τον κάναμε και για σένα.

Για μένα;

Τώρα είσαι πολύ μικρή για να καταλάβεις αλλά...

ο Πιέτρο θα φέρει ισορροπία.

Ήμασταν μια χαρά οι τρεις μας. Γιατί έπρεπε να τα αλλάξετε όλα;

Είστε μια καταστροφή. Ειδικότερα εσύ, μπαμπά.

Γιατί εγώ; Ακου την.

Γρήγορα γαργαλητό.

Πρέπει να υποφέρεις σιωπηλά γιατί θα τον ξυπνήσεις.

Όχι γαργαλητό, σε παρακαλώ.

Φτάνει

Αγάπη μου, είναι κάτι πολύ όμορφο.

Τώρα δεν το καταλαβαίνεις. Είναι φυσικό.

Κοίτα. Έλα εδώ. Θέλω να δεις κάτι.

Λοιπόν.

Αυτή...

είναι η καρδιά της μαμάς όπως ήταν πριν.

Και αυτή είναι η καρδιά της μαμάς...

όπως είναι τώρα. Βλέπεις;

Μια καρδιά πολύ πιο μεγάλη

Όπου όλοι έχουν περισσότερο χώρο.

Μπορώ να την κρατήσω; - Είναι για σένα.

Πάμε στο κρεβάτι.

Φιλί.

Χαιρέτησε τον αδελφό σου.

Γεια.

- Ωραίο δεν είναι; - Ποιο;

Είσαι ευτυχισμένη; - Ναι.

Είμαστε μια ωραία ατμόσφαιρα, έτσι δεν είναι;

Ακόμα και η χώρα γενικά την τελευταία περίοδο..

μου φαίνεται ότι έχει κάποια χαρακτηριστικά...

- Ας μην υπερβάλλουμε τώρα. - Όχι, σωστά.

Οι πρώτοι τρεις μήνες ήταν η νηνεμία πριν την καταιγίδα.

Το μωρό κοιμόταν, οι νύχτες ήταν ήρεμες...

και όλα πήγαιναν καλά.

Εκτός από τις πρώτες ενδείξεις διαφοράς το πρωί πριν τη δουλειά.

Συγγνώμη, Άννα, ήμουν αφηρημένος.

- Λοιπόν, κεραμική... - Κοσμήματα, ρούχα και γλυπτά.

Στα δάση της Ανατολής διαδόθηκε η επεξεργασία του δέρματος...

η διακόσμηση των αγγείων, οι τσάντες και οι ζώνες..

ανάμεσα στις οποίες πολύχρωμες με συμβολικά σχέδια.

Επίσης η τέχνη της ξύλινης μάσκας για θρησκευτικούς σκοπούς...

που απεικόνιζαν δαίμονες και πνεύματα.

Αν ήμουν ένας σοφός Ινδιάνος αρχηγός...

θα είχα αισθανθεί την καταιγίδα που ερχόταν

Μπράβο! Βάλ' το στην τσάντα σου και πάμε.

Γεια σου, θησαυρέ μου.

Πάμε, Άννα!

Θα γυρίσεις γρήγορα;

Φυσικά και θα γυρίσω γρήγορα.

Δεν πας να αγοράσεις τσιγάρα;

Όχι, αγάπη μου. Χαιρέτησε τη μαμά.

Γεια σου, μαμά

Γεια! Πηδάμε!

Η καταιγίδα ήρθε τον τρίτο μήνα.

Το μωρό είχε το επονομαζόμενο άλμα ανάπτυξης.

Άλλαξε ρυθμούς, επαναρρύθμισε της ποσότητα του γάλακτος..

χάλασε την ισορροπία του θηλασμού και αποσυντόνισε τη μαμά του.

Με λίγα λόγια είπε, "Είμαι εδώ".

ΣΤΗ ΘΕΣΗ ΤΟΥ ΚΛΑΜΑΤΟΣ ΤΟΥ ΜΩΡΟΥ...

ΠΑΙΖΕΙ Η ΟΓΔΟΗ ΣΟΝΑΤΑ ΤΟΥ ΜΠΕΤΟΒΕΝ " ΠΑΘΗΤΙΚΗ"

Αγάπη μου, τι συμβαίνει; Ελα εδώ.

Οχι, όχι.

Τι χτύπημα ήταν αυτό!

- Τι συμβαίνει; - Τίποτα, δεν έγινε τίποτα.

Αγάπη μου, όλα είναι εντάξει. Πήγαινε να κοιμηθείς.

Είναι φυσικό, αγάπη μου

- Πείτε μου τι συμβαίνει. - Ηρέμησε, αγάπη μου.

- Γιατί κλαίει σαν τρελός; - Είναι φυσιολογικό, Αννα.

Πήγαινε την Άννα να κοιμηθεί, σε παρακαλώ.

Πήγαινε.

Νικόλα, γιατί στέκεσαι έτσι;

Θέλεις;

Ολα θα πάνε καλά.

Είναι απλά μια μεταβατική περίοδος. Σωστά, αγάπη μου;

Η Άννα πηγαίνει σχολείο με τον Λουίτζι, σωστά;

- Θα περάσουν να την πάρουν; - Ναι, σε δέκα λεπτά.

- Γεια σου, αγάπη μου. - Γεια.

Αντε πνίξου.

Θα μου βάλεις μπουράτα και...

Και;

- Ρόκα και σολομό; - Οχι.

Το πρόβλημα είναι ότι με το πρώτο παιδί..

νιώθεις απίστευτη ενέργεια επειδή έδωσες ζωή, νιώθεις σαν ημίθεος

Και αυτό το πρωτόγνωρο συναίσθημα...

σε αποζημιώνει για τις άυπνες νύχτες..

και όλες αυτές τις υπεράνθρωπες προσπάθειες που απαιτούνται.

- Μπουράτα και... - Αντζούγιες;

Όχι, είναι πολύ αλμυρές και δεν μπορώ να κοιμηθώ.

Με το δεύτερο παιδί, αντίθετα, αυτές οι ίδιες προσπάθειες...

σου γυρίζουν μπούμερανγκ. Τις είχες υποτιμήσει.

Δεν σε αποζημιώνει πια εκείνη η θεϊκή ευφορία του καινούριου.

Το δεύτερο παιδί είναι ένα χτύπημα κατακέφαλα.

Λοιπόν, μπουράτα. Ντοματίνια και άγρια βότανα.

Οχι, για όνομα του Θεού.

Παράτα την οικογένεια αμέσως. Παράτα τα όλα.

Πες ότι είσαι τρελός.

Κάνεις δυο μήνες στο ψυχιατρείο στο Σαν Καμίλο και είσαι ελεύθερος.

- Μπουράτα και... - Τέλος.

Μπουράτα και τέλος.

Μπουράτα και τέλος, μπράβο. Εύκολο ήταν.

Μπουράτα και τέλος.

Αγάπη μου; Εμπρός;

Πες μου.

Ναι, πες μου τα όλα

Δεν σε ακούω, αγάπη μου. Κατάλαβα.

Βαλπασίν.

Ντοπρεσίν. Σταγόνες;

Όταν το παιδί σου δεν κοιμάται εδώ και βδομάδες...

δεν τρώει και είναι μια ωρολογιακή βόμβα..

πρέπει να ζητήσεις τη βοήθεια κάποιου.

Γιατί ουρλιάζει έτσι;

Και αυτός ο κάποιος είναι ο παιδίατρος.

Γενικά, από ενοχές, διαλέγεις τον πιο ακριβό.

Εκείνον για τον οποίο λένε ότι είναι το Νο 1.

Για τον οποίο λένε ότι είναι ένας γκουρού.

ΚΕΦΑΛΑΙΟ 2 Η ΠΑΙΔΙΑΤΡΟΣ ΓΚΟΥΡΟΥ

Τα έργα τέχνης είναι συνηθισμένα στο ιατρείο του παιδίατρου γκουρού.

Πλούσιες λεπτομέρειες, περσικά χαλιά, βελούδινες κουρτίνες.

Ο σκοπός είναι να σε κάνει να καταλάβεις..

πόσο έχει κοστίσει η επίπλωση.

Και πόσα χρήματα πρέπει να βγάλει η παιδίατρος.

Πρέπει να με ακούσετε.

Φαίνεται να είναι το πιο δύσκολο πράγμα.

Αλλά αν το σκεφτείτε είναι και το πιο απλό.

Η παιδίατρος γκουρού λέει απλά πράγματα...

που δεν είχες σκεφτεί ποτέ.

Το ότι δεν κοιμάται, δεν τρώει..

ισως να ειναι ο μονος του τρόπος για να ακουστεί.

Κι εσύ κλαις, είτε συγκινημένος από την απλότητα...

και την ισχύ εκείνων των λέξεων...

είτε από το κόστος της επίσκεψης που έχεις αρχίσει να φαντάζεσαι.

Με συγχωρείτε. Δεν ξέρω γιατί αλλά μου έρχεται να κλάψω.

Τώρα θα κάνω όλες εκείνες τις γκριμάτσες...

που κάνει κάποιος όταν προσπαθεί να μην κλάψει.

- Μην ανησυχείτε. - Ευχαριστώ.

Μπορώ;

Έχουν περάσει μόνο τρεις μήνες...

και έχω την αίσθηση ότι ο άντρας μου δεν με βλέπει πια.

Για κάποιο ψυχαναλυτικό λόγο, μπροστά στην παιδίατρο γκουρού...

βγαίνουν πράγματα που στο σπίτι δεν λέγονται.

Είναι σαν να είμαι κάποια λειτουργία για εκείνον.

Μου φαίνεται ότι είμαι μόνο η μητέρα των παιδιών του.

Η αλήθεια είναι πως δεν νιώθω ότι μπορώ να ανταποκριθώ.

Ούτε εγώ το νιώθω.

- Είμαι ένας αποτυχημένος, έτσι; - Ναι.

Ίσως πρέπει να προσπαθήσετε να μπείτε ο ένας στη θέση του άλλου.

Και πρέπει να περνάτε περισσότερο χρόνο με το μωρό.

Πώς θα γίνει αυτό; Με τη δουλειά του Νικόλα...

Κι εγώ πρέπει να ξεκινήσω ξανά τη δουλειά σε λίγο.

Μετά η παιδίατρος γκουρού κάνει ένα κβαντικό άλμα.

Οχι, δουλειά όχι.

Σκεφτείτε κάτι. Η δουλειά μπορεί να περιμένει.

Σαν τι;

Δεν έχετε κάποιο εισόδημα; Δεν ξέρω..

Ένα σπίτι να νοικιάσετε στη θάλασσα ή στο βουνό;

Ένα εισόδημα. Ένα μηνιαίο έσοδο.

Έχουμε κάποιο σπίτι στο βουνό για να νοικιάσουμε;

Βρείτε ένα εισόδημα, αφήστε τη δουλειά...

και περάστε περισσότερο χρόνο μαζί του

Ενα εισόδημα, λέτε.

Εν τω μεταξύ, θα σας γράψω κάτι για το μωρό.

- Και θα τα πούμε σε ένα μήνα. - Ευχαριστούμε πολύ

Καλή, έτσι;

Μου φάνηκε πολύ προετοιμασμένη.

Σχεδόν διακόσια ευρώ.

Πρόσεξες ότι συμφωνείς με το τελευταίο άτομο που μιλάς;

Ειδικότερα αν τον έχεις πληρώσει τόσα.

Όχι, αλλά έχω προσέξει ότι γίνεσαι αμέσως πολύ επιθετική.

Δεν είναι αλήθεια αυτό. Είμαι πολύ ήρεμη.

- Επίσης συγκινείσαι αμέσως. - Επειδή είμαι αγχωμένη

- Τι θα κάνουμε με τα λεφτά; - Αγάπη μου, θα τα καταφέρουμε.

χρειαζόμαστε κάποιον να μένει με το μωρό τουλάχιστον το πρωί.

Μπορούμε να το ζητήσουμε από τη μητέρα μου.

Πρέπει να γυρίσω οπωσδήποτε στη δουλειά.

Αλλιώς δεν θα έχουμε να πληρώσουμε ούτε το νοίκι.

Ολα θα πάνε καλά, κατάλαβες;

Κοστίζουν 329 ευρώ.

- Η απόδειξη. Μην τη χάσεις. - Ναι.

Ορίστε

Ο Θεός είδε ότι ο άντρας δεν υπέφερε αρκετά.

Κι έτσι δημιούργησε την πεθερά.

Τώρα θα είμαστε μαζί για είκοσι χρόνια.

Ακόμα κι αν έχεις την εντύπωση ότι εσύ παίρνεις όλες τις αποφάσεις.

κατά βάθος θα καταλάβεις ότι η άποψή μου μετράει περισσότερο.

ΚΕΦΑΛΑΙΟ 3 ΤΑ ΠΕΘΕΡΙΚΑ

- Όχι, αγάπη μου, δεν μπορώ. - Μαμά!

Θα το ήθελα, αλλά δεν μπορώ.

Συνοδεύω ήδη την Άννα σε όλες τις δραστηριότητες το απόγευμα.

Και την κρατάω και το βράδυ όποτε μπορώ.

- Όχι, δεν θα το κάνω. - Μα γιατί;

- Επειδή δεν έχω πια στις δυνάμεις. - Μαμά, πας στην πισίνα κάθε μέρα.

Δεν ξέρεις πόση ενέργεια χρειάζεται.

Είναι πολύ σημαντικό για εμάς.

- Υποσχέσου ότι θα το σκεφτείς. - Οχι.

Ο μπαμπάς;

Δεν μπορούμε να τα καταφέρουμε. Το καταλαβαίνεις;

Πρέπει να σου δώσω ένα ωραίο άρθρο που διάβασα..

για το άγχος των παππούδων όταν φορτώνονται τα εγγόνια.

Είναι πολύ ενδιαφέρον. Γιατί είσαι τόσο θυμωμένη;

Επειδή η γενιά σας έφαγε τα πάντα.

Γεννηθήκατε μετά τον πόλεμο. Ζήσατε την παιδική σας ηλικία...

σε ένα γενναιόδωρο οικογενειακό δίκτυο.

Απολαύσατε την οικονομική άνθιση.

Μαζέψατε χρήματα και τα σπαταλήσατε τη δεκαετία του '80 και του '90...

πιστεύοντας ότι αυτή η ευημερία θα κρατήσει για πάντα.

Δεν σκεφτήκατε τις επόμενες γενιές και συνεχίζετε να μην το κάνετε.

Σήμερα, με τα χρήματα της σύνταξης...

που θα είστε οι τελευταίοι που θα πάρετε...

απολαμβάνετε τη ζωή στα πρώτα και δεύτερα σπίτια σας.

Σχεδιάζετε διακοπές, επενδύετε σε μετοχές.

παίρνετε εικοσαετή δάνεια, τα τσεκ απ σας είναι άψογα...

διασκεδάζετε στα κοινωνικά δίκτυα...

και πάνω από όλα πιστεύετε στο μέλλον.

Ένα μέλλον που θα είστε οι τελευταίοι που θα έχετε.

Επειδή ούτε καν πεθαίνετε πια.

Λοιπόν...

Πρέπει να καταλάβετε καλά κάτι μια για πάντα

Εμείς οι ηλικιωμένοι είμαστε μια δύναμη ήσυχη και ήρεμη...

αλλά αν θυμώσουμε, γίνεται χαμός.

Επειδή είμαστε περισσότεροι. Είμαστε πάρα πολλοί.

Για κάθε εκατό νέους υπάρχουν 165 ηλικιωμένοι.

Και αυτό σημαίνει απόλυτη πλειοψηφία.

Δηλαδή, βουλή, γερουσία και κυβέρνηση.

Έχουμε τις τηλεοράσεις επειδή ελέγχουμε...

το τηλεοπτικό πρόγραμμα και τα ρεπορτάζ.

Το φεστιβάλ του Σαν Ρέμο γίνεται για εμάς.

Ακόμα και οι τηλεοπτικές σειρές.

Οι διαφημιστές γύρω από τους οποίους γυρίζει ο κόσμος...

έχουν εμμονή με εμάς.

Τα σπίτια και οι αποταμιεύσεις στα οποία στηρίζεται...

ολόκληρη η οικονομία της χώρας μας και χωρίς τα οποία...

θα καταρρέαμε όπως η Ελλάδα είναι στα δικά μας χέρια.

Το θέατρο υπάρχει χάρη σε εμάς.

Το ίδιο και ό,τι έχει απομείνει από τον κινηματογράφο.

Και με τις συντάξεις μας ελέγχουμε ολόκληρη την εθνική οικονομία.

Μας λείπει μόνο λίγη επίγνωση και συνοχή..

και θα είμαστε επιτέλους έτοιμοι να τους διαλύσουμε όλους.

Η δημοκρατία είναι ο μόνος τρόπος!

Πάμε;

Αυτό που λέει η μητέρα σου είναι αλήθεια Εχει δίκιο.

Αγάπη μου, πρέπει να ανησυχώ; Θέλεις να δούμε κάποιον;

Θα τους διαλύσουν όλους Ολους.

Θα βρούμε μια λύση όμως. Μην ανησυχείς

Αύριο θα φάμε με τον μπαμπά και θα μιλήσουμε. Ολα θα πάνε καλά.

Δεν μπορώ να σας βοηθήσω. Δεν καταλαβαίνω τι λέει το μωρό.

Είναι τριών μηνών. Δεν μιλάει. Ακου δεν καταλαβαίνει..

Είναι συνεχώς συναχωμένος.

Μπορώ να κάθομαι μαζί του αν φροντίζετε εσείς τις ανάγκες του.

- Φυσικά. - Αν ζούσε η μητέρα σου..

Την πήρε εκείνη η καταραμένη δίαιτα.

Τι σχέση έχει η μαμά; Είχατε χωρίσει τριανταπέντε χρόνια πριν.

- Τη σκότωσαν με εκείνη τη δίαιτα. - Όχι, το αντίθετο.

Αν η μαμά είχε κάνει τη δίαιτα θα ήταν ακόμα ζωντανή. Κατάλαβες;

Είναι το ακριβώς αντίθετο από αυτό που λες εσύ.

Κάμπο, ελάτε!

- Έλα, αγάπη μου. - Έρχομαι, θησαυρέ μου.

Ο ιερέας φίλος μου, ο Μπούστα. Τον βλέπεις;

Έκανε για ένα μήνα δίαιτα χωρίς να φάει γλουτένη.

Και ανέπτυξε έναν όγκο.

Και ο Θεός είδε ότι ούτε η γυναίκα υπέφερε αρκετά.

Κι έτσι δημιούργησε ταυτόχρονα τον πεθερό...

και τη βραζιλιάνικη μουσική.

Δεν ακούς τον ρυθμό; Δεν σε κυριεύει; Ακου!

Τη δεκαετία του '80 δεν μπορούσαμε να αποφασίσουμε...

αν έπρεπε να επενδύσουμε τις οικονομίες μας...

σε ένα σπίτι στην παραλία που σε αυτά τα τριάντα χρόνια...

έχει τετραπλασιάσει την αξία του...

ή εδώ στην Τούσια που στα ίδια τριάντα χρόνια..

έχει χάσει το ενενήντα τοις εκατό της αρχικής του αξίας.

Δεν αμφιβάλλαμε.

Πρέπει να είμαστε δυστυχισμένοι γι' αυτό;

Σε καμία περίπτωση. Ζήτω η εξοχή.

Ακούς τους πυροβολισμούς; Είναι κυνηγοί.

Αν έβλεπες τον ενθουσιασμό τους!

Πού και πού κάποιος σκοτώνεται επειδή πίνουν...

και πυροβολούνται μεταξύ τους αλλά κατά λάθος

Αποτελούν τεράστιο πόρο για την περιοχή μας.

Θέλω να εκμεταλλευτώ αυτή την ωραία στιγμή...

για να κάνω μια ανακοίνωση.

Εγώ και η Αντζελίνα..

θέλουμε ένα παιδί.

- Το προσπαθούμε, σωστά, αγάπη μου; - Ναι, αγάπη μου.

Εις υγείαν!

Ευχαριστούμε.

Θα τον ονομάσουμε Κάμπο. Όπως τον πατέρα του

Κάμπο Τζούνιορ.

Θα θέλαμε να μείνετε κοντά μας, να μας βοηθήσετε.

Ειδικότερα εσείς οι νέοι που έχετε δυνάμεις, ενέργεια...

και ελεύθερο χρόνο.

Στην υγειά της εξοχής, στην υγειά όλων!

ΚΕΦΑΛΑΙΟ 4 ΤΖΟΖΕΦΙΝΑ

Καθώς δεν είχαμε κάποιο έσοδο όπως πίστευε η πλούσια παιδίατρος...

και έπρεπε να δουλέψουμε χωρίς να μπορούμε να βασιζόμαστε..

στους παππούδες η απάντηση σε όλα τα προβλήματα ήταν μία.

Η Τζοζεφίνα.

Η Τζοζεφίνα είναι ευχάριστη, αξιόπιστη, δημιουργική.

Δεν χρειάζεται να της εξηγήσεις τίποτα.

Βρίσκει στο σπίτι τα πράγματα χωρίς να της πεις πού βρίσκονται.

Λατρεύει τα παιδιά και τα παιδιά λατρεύουν εκείνη.

Είναι ερωτευμένη με τη δουλειά της

Σύμφωνα με τον Βίκτορ Τέρνερ το τελετουργικό..

έχει τις ρίζες του στο κοινωνικό δράμα...

που αποκαλύπτει τις πιο απτές πλευρές της κοινωνικής ζωής.

Η Τζοζεφίνα έχει ένα και μόνο μεγάλο πρόβλημα.

Δεν υπάρχει.

Στη θέση της ήρθαν στο σπίτι κάποιες απίστευτες μπέιμπι σίτερ.

Η Αφρικάνα που μιλάει μόνο γουολόφ.

Σπαγγέτι, άντε πνίξου.

Η άνεργη απόφοιτος πανεπιστημίου.

Η νεαρή σεξομανής.

Λατρεύω τους μπαμπάδες χωρίς μούσι.

Και μια σειρά από άλλα απίθανα τέρατα..

που συνήθως βλέπετε σε μεγάλους τίτλους στην εφημερίδα

Μπορώ να καπνίσω;

Με λένε Μανουέλα, είμαι τριανταπέντε ετών...

και έχω ήδη εμπειρία ως μπέιμπι σίτερ

Το παιδί ήταν δεκαέξι ετών και τον βοήθησα να κόψει τα ναρκωτικά.

Με λένε Έρικα, είμαι εικοσιδύο ετών...

και μου αρέσουν πάρα πολύ τα παιδιά.

Ειδικότερα όταν κοιμούνται.

Θα έκανα τα πάντα για να κοιμηθούν.

Στο τέλος, από την κούραση, διαλέξαμε τη χειρότερη.

Μια επαρχιώτισσα χωρίς εμπειρία που ως τρόπο διασκέδασης των παιδιών...

ήξερε να προτείνει μόνο ένα πράγμα.

Τους φτιάχνω ένα βραστό αβγό.

Πριν το φαγητό οχτώ σταγόνες υπογλώσσιο αντισταμινικό

Κάτω από τη γλώσσα.

Πριν τον ύπνο ρινικές πλύσεις.

Πλένουμε τα δόντια, σωστά; Δεν ξεχνάμε να πλύνουμε τα δόντια.

Ακούς τη μαμά; Μην είσαι κακομαθημένη.

Και στις εννιά, το πολύ εννιάμισι στο κρεβάτι.

Κατάλαβες, αγάπη μου; Μην είσαι κακομαθημένη.

Άκουσες τη μαμά; Ευχαριστώ.

Καλό βράδυ. Γεια σου, αγάπη μου.

Δεν θέλω βραστό αβγό. Φοβάμαι.

Τι πράγμα;

Μην ανησυχείς. Ολα θα πάνε καλά.

- Δες μια ταινία. - Τον " Τιτανικό" ;

Πάλι; Δεν είναι πολύ θλιβερό;

- Μου αρέσει πολύ. - Εντάξει, αν σου αρέσει.

Ερχεσαι, μικρή;

Έλα να με βοηθήσεις στην κουζίνα να φτιάξουμε ένα βραστό αβγό

Βραστό αβγό.

Εκεί!

Είναι η πρώτη μας έξοδος εδώ και πόσο καιρό;

Δεν ξέρω, εδώ και αιώνες.

Πες μου πόσα πράγματα θα κάνουμε απόψε

- Τα πάντα, θα κάνουμε τα πάντα. - Θεέ μου, τι ευτυχία!

Βοήθεια!

- Θέλω πολύ να γυρίσω στο σπίτι. - Το ξέρω.

- Αλλά δεν μπορούμε, σωστά; - Δυστυχώς, όχι.

Τι ώρα είναι;

Εννιά και σαράντα.

- Τι κάναμε για να το αξίζουμε αυτό; - Δεν ξέρω.

Ξέρω ότι πρέπει να μείνουμε πάση θυσία έξω...

και ότι πρέπει να διασκεδάσουμε πάση θυσία.

- Πεινάς; - Οχι.

Μου αρέσει αυτό το μέρος.

Μου αρέσουν τα παλιά εστιατόρια με τους ηλικιωμένους σερβιτόρους..

στους οποίους αρέσει ακόμα η δουλειά τους.

- Το έχεις ελέγξει; - Δύο φορές.

- Πώς είναι; - Τέλειο. Γι' αυτό είμαστε εδώ.

- Πρέπει να σου πω κάτι τρομερό. - Τι πράγμα;

Ντρέπομαι

Πες το.

- Δεν είναι εύκολο. - Πες το.

- Μου λείπουν. - Κι εμένα.

- Μέχρι θανάτου. - Πάρα πολύ.

Τι θα κάνουμε;

Ας κοιτάξουμε φωτογραφίες.

Βέβαια.

- Κοίτα εδώ. - Αγάπη μου!

Τι όμορφος που είναι. Αγάπη μου!

Κοίτα την Άννα, τι όμορφη που είναι εδώ.

Τι να κάνουν τώρα;

Θα βράζουν αβγά.

Ας γυρίσουμε στο σπίτι.

Μέχρι τι ώρα πρέπει να μείνουμε έξω;

Τουλάχιστον μέχρι τα μεσάνυχτα.

Θεέ μου!

Εντάξει.

Θα με ξυπνήσεις σε δέκα λεπτά;

Καλησπέρα.

Ο μικρός ξύπνησε μόνο μία φορά. Του έδωσα γάλα και ξανακοιμήθηκε.

Η μικρή είδε τον Τιτανικό αλλά κλαίει ακόμα.

Αλήθεια;

Πρέπει να σας πω...

ότι η μικρή υποφέρει, ζηλεύει. Δώστε της προσοχή.

Η δική μου αδελφή μού κατέστρεψε τη ζωή.

Ακόμα και σήμερα θα μπορούσα να τη σκοτώσω.

Ολοι πρόσεχαν εκείνη.

Τι ωραία που είσαι. Τι μικρή που είσαι".

Κι εγώ ένιωθα άχρηστη.

- Ευχαριστούμε. Η μικρή έφαγε; - Ενα αβγό.

- Βραστό; - Βραστό.

Ορίστε. Ευχαριστούμε.

Αγάπη μου, ακόμα ξύπνια είσαι; Αύριο έχεις σχολείο.

Αύριο είναι Κυριακή, μπαμπά

Αγάπη μου, γιατί κλαις; Μπορώ να μάθω γιατί κλαις;

Το ήξερα ότι αυτή η ταινία είναι πολύ θλιβερή.

Αγάπη μου!

Ακου...

Ακου τι θα κάνουμε.

Θα σχεδιάσουμε τον Τιτανικό στις 16 Απριλίου 1912.

Δηλαδή μία μέρα αφότου βυθίστηκε, αλλά θα είναι ακέραιο.

Και θα πλέει γαλήνια.

Θα σχεδιάσουμε τον Τιτανικό που δεν βυθίστηκε ποτέ;

Μπορώ να κοιμηθώ στο διπλό κρεβάτι απόψε;

ΚΕΦΑΛΑΙΟ 5 ΚΥΡΙΑΚΗ

Θεέ μου, όχι! Φτάνει.

Καίει. Έχει πυρετό.

Φέρνεις νερό, σε παρακαλώ;

Θεέ μου, τι έπαθα!

Χτύπησα άσχημα.

Σιγά σιγά. Τι κάνεις;

Με το τρία θα σ' το βγάλω.

Ήδη πονάει. Πρέπει να το κάνεις προσεκτικά και γρήγορα.

Ενα, δυο, τρία.

- Κοίτα, μπαμπά. - Τι ωραίο, αγάπη μου.

Είναι ο Τιτανικός μία μέρα μετά τη βύθιση.

Το βλέπεις; Πλέει γαλήνια

Αγάπη μου, πήγαινε να ανοίξεις. Ο παππούς είναι

Το πρόβλημα δεν είναι ο αδελφός μου. Μπορούν να κάνουν άλλα δυο.

Έχω ένα προσωπικό πρόβλημα μαζί του.

Γιατί, αγάπη μου;

Συνεχώς κλαίει. Ακόμα κι όταν δεν υπάρχει λόγος

Γιατί κλαίει;

Επειδή θέλει να είναι πάντα όλοι γύρω του

Και όταν είναι όλοι γύρω του ξέρεις τι κάνει;

- Όχι, τι κάνει; - Συνεχίζει να κλαίει.

Αυτό είναι πραγματικά πρόβλημα

Μην τον αφήσεις να σε κοροϊδέψει, παππού.

Μη μείνεις ποτέ μόνος μαζί του.

Σε ευχαριστώ για τη συμβουλή, θησαυρέ μου.

Έχω κάτι για σένα.

Πάρε, γλυκιά μου. Άνοιξέ το.

- Τι είναι; - Κοίτα.

Ενα ρολόι κούκος!

Ναι, ένα ρολόι κούκος. Δεν είναι πανέμορφο; Κοίτα

Άκου πώς κάνει.

- Είναι πανέμορφο. - Έχεις δίκιο, είναι πανέμορφο.

Γιατί βαριανασαίνεις, Νικόλα; Μέχρι εδώ ακούγεσαι.

Οχι, φυσιολογικά ανασαίνω.

Νικόλα, σήμερα θα βγω.

Δηλαδή;

Θα περάσω να πάρω τη Φεντερίκα

Θα περάσω τη μέρα μαζί της. Πρέπει να μου μιλήσει.

Για ποιο πράγμα;

Θα καταφέρεις να κάτσεις μία μέρα με το μωρό;

Είναι και ο πατέρας σου εδώ.

Μην υπολογίζετε σε εμένα.

Θα μπορώ να ασχοληθώ με τον μικρό όταν θα μιλάει.

Και θα καταλαβαίνω πότε πεινάει, πότε διψάει...

και κυρίως γιατί είναι πάντα συναχωμένος.

Φυσικά και θα τα καταφέρω.

Θα μπορούσαμε να πούμε στη Φεντερίκα να έρθει εδώ, σωστά;

Σήμερα είναι μια καλή μέρα για να είμαστε όλοι μαζί.

Τότε μείνε εσύ μαζί τους που δεν είσαι ποτέ εδώ.

Γιατί το λες πάντα αυτό λες και περνάω τη μέρα παίζοντας μπιλιάρδο;

Αν περνούσες τη μέρα παίζοντας μπιλιάρδο δεν θα ήμασταν μαζί.

- Εντάξει, κατάλαβα, Σάρα. - Οχι, δεν κατάλαβες.

Αυτό είναι το θέμα, Νικόλα. Δεν καταλαβαινόμαστε.

Εχω ανάγκη να αναπνεύσω.

Είμαι όλη μέρα εδώ μέσα. Δεν αντέχω πια, πρέπει να βγω.

Κι εσύ φοβάσαι να μείνεις μόνος με το μωρό..

επειδή δεν έμεινες ποτέ μόνος και δεν ξέρεις τι να κάνεις...

και αυτό με θυμώνει πολύ.

Δεν φοβάμαι καθόλου.

- Έχεις λαχανιάσει. - Οχι.

Δεν μπορούμε να φτιάξουμε τσάι και να περάσουμε το απόγευμα όλοι μαζί;

Η μοναδική σου συνεισφορά στην οικογένεια είναι ότι δουλεύεις.

Συγγνώμη.

Συγγνώμη που ξεπατώνομαι για να φέρω λεφτά στο σπίτι...

και για να μη βυθιστούμε. Πραγματικά συγγνώμη.

Δεν ξέρεις πόσο σε ζηλεύω.

Πόσο θα ήθελα να δουλεύω κι εγώ όλη μέρα..

κι εσύ να ταΐζεις και να φροντίζεις το μωρό.

Η μισά μισά όπως λέγαμε πάντα

Θέλεις να τσακωθούμε και σήμερα; Θέλεις να αρχίσω να φωνάζω;

- Σάρα... - Γεια.

Σάρα, δεν είναι καλό να φεύγεις ενώ έχουμε τσακωθεί.

Δεν μπαίνει το αναθεματισμένο.

Θέλεις βοήθεια, μπαμπά;

Γαμώτο!

Γιατί; Γιατί;

- Εντάξει. - Τι εντάξει;

Ας παραμείνουμε ήρεμοι.

Εντάξει, Πιέτρο.

Ας παραμείνουμε ήρεμοι.

Πήγαινε. Πήγαινε να δεις. Ετσι θα συνηθίσεις.

Τι κάνει; - Κλαίει.

Καταλαβαίνεις πότε κλαίει; Η πρέπει να μιλήσει;

Μου έμεινε αυτή η βίδα.

Αυτό σημαίνει ότι κάτι ξέχασα, σίγουρα έκανα λάθος.

- Και τώρα; - Ας ελπίσουμε ότι θα αντέξει.

Δεν μπορώ να το συναρμολογήσω ξανά όλο, σωστά;

Αντίο.

Τι χάλια!

Συνειδητοποιείς ότι ο μικρός Πιέτρο θα έχει έναν κολλητό;

Που είναι ο θείος του.

Ναι, είναι ο θείος του.

Άννα, αγάπη μου, να είσαι κοντά μου σήμερα.

Είμαστε εγώ, εσύ και ο μικρός εγκληματίας. Είσαι χαρούμενη;

Μπαμπά, σήμερα έχω μια γιορτή

Τι έχεις, αγάπη μου;

Τη γιορτή του Τζόρτζιο. Το ξέρεις εδώ και μέρες

Άννα, δεν μπορείς να έχεις μια ζωή έφηβης ακόμα

Η κοινωνική σου ζωή είναι πολύ πιο έντονη από τη δική μας.

Γιορτές, γεύματα σε πιτσαρίες, πιτζάμα πάρτι.

αθλητικές δραστηριότητες, πιλάτες

- Ζηλεύεις. - Ναι, ζηλεύω. Έλα εδώ.

Οχι γαργαλητό.

Αυτοί είναι.

Ερχομαι.

Γεια!

Ούτε ένα γεια.

Κοίτα.

Αναρωτιόμουν αν θα ήθελες να περάσεις.

Θα φτιάξουμε ένα καφέ, ένα τσάι

- Είσαι μόνος με το μωρό; - Οχι, πώς σου ήρθε;

Να πάρει!

Εντάξει είμαστε εκείνος κι εγώ, αλλά όλα είναι εντάξει.

Θα ήθελα να σε δω.

Δεν μπορώ, έχω δουλειά. Πρέπει να πάω στον ουρολόγο.

Μα είναι Κυριακή.

Το έκλεισε.

Λοιπόν, άκουσέ με, γιε μου.

Σήμερα είναι μια πολύ δύσκολη μέρα για εμάς.

Ονομάζεται "κατάσταση κινδύνου".

Αλλά αν δεν τα κάνεις χάλια και παραμείνουμε ενωμένοι..

θα δεις ότι θα το ξεπεράσουμε.

Και αυτό το πράγμα θα μας ενώνει για πάντα

Τι λες;

Ετσι.

Υπήρχε κάποιος που σε έβαφε, είχε φουσκωτά παιχνίδια...

και σάντουιτς με σαλάμι

- Σίγουρα θέλεις μόνο ζυμαρικά; - Ναι, δεν πεινάω πολύ.

Είναι έτοιμο.

Ένα ολοκληρωμένο γεύμα συμπεριλαμβάνει και φρούτα.

Έλα, φρούτα. Δεν σου αρέσουν τα φρούτα;

Δεν του αρέσουν τα φρούτα.

Και ανεβάζει τον ξάδελφό του στην κορυφή της σκάλας.

Στο λευκό σκαλί είναι ο παππούς Φράνκο.

Ο κουρασμένος κύκλωπας μπροστά στο κοπάδι του.

Είσαι μεγάλος, Νίκο. Πολύ μεγάλος.

Ας κάνουμε άλλον ένα γύρο, Φεντερίκα, σε παρακαλώ.

Δεν έχει νόημα.

Πήγαινε. Ολα θα πάνε καλά.

Δεν θέλω να πάω. Δεν είμαι ευτυχισμένη.

Γεια.

- Πώς πάει; - Καλά. Εσύ;

Καλά.

Λοιπόν, τακτοποίησα το σαλόνι που ο μπαμπάς είχε κάνει χάλια.

Το μωρό έφαγε, το έπλυνα, το άλλαξα, πήρε τις σταγόνες του.

Η Άννα ήρθε γύρω στις δυόμισι, έφαγε κι εκείνη..

ένα διαφορετικό μενού.

Μετά, γκρίνιαξε λίγο, γι' αυτό όπως όταν ήταν μικρή..

της διάβασα πριν κοιμηθεί την " Οικογένεια των Κυκλώπων".

Είναι νευρωτικοί σαν εμάς, αλλά αντιδρούν...

Τελοσπάντων, κοιμούνται και τα δυο.

Ωραία.

Λοιπόν;

Λοιπόν τι;

Δεν θα πεις τίποτα;

Τι πρέπει να πω; Οτι είσαι υπέροχος;

- Για παράδειγμα. - Γιατί;

Ισως, επειδή είναι αλήθεια;

Συγγνώμη, εσύ το λες σε εμένα;

Σήμερα έκανες αυτό που κάνω κάθε μέρα χωρίς να διαμαρτύρομαι...

και χωρίς μου λέει κάποιος ότι είμαι υπέροχη.

Σάρα, σου λέω πάντα ότι είσαι υπέροχη. Πάντα.

- Ποτέ. - Πάντα.

- Τι είναι αυτή η γελοία στολή; - Ποια στολή;

Αυτή η στολή του υπερήρωα. Είσαι γελοίος.

Δεν φοράω καμία στολή.

Δηλαδή πιστεύεις ότι επειδή είμαι η μαμά...

το να κάνω όλα αυτά για τα οποία εσύ σήμερα νιώθεις υπερήρωας...

είναι φυσικά για μένα.

Μου έρχονται πολύ εύκολα, μου δίνουν ευχαρίστηση.

- Δεν είναι κακό αυτό. - Αντε πνίξου.

Φυσικά. Τσαντίζεσαι αμέσως.

Οι αιώνες ανδρικής υπεροχής μάς έχουν διαμορφώσει για πάντα.

Ισότητα, σου λέει μετά. Μισά μισά, σου λέει μετά.

Δεν χρειάζεται να είμαστε μέχρι και ιδεολογικά αντίθετοι.

Γιατί να μην είσαι ευτυχισμένη ως μαμά;

Θέλω να δουλέψω, να γίνω κάτι.

Θέλω να ταξιδέψω, να κάνω σεξ, να είμαι ευτυχισμένη.

Δεν είμαι καν σίγουρη ότι σ αγαπάω.

Είμαι χάλια. Δεν θυμάμαι πια γιατί είμαι μαζί σου.

Άκουσα ότι έχετε προβλήματα με ον γο σας

Ότι δεν είστε καλά, δεν μπορείτε να μένετε μέσα, παραπονιέστε.

Συγγνώμη, ποιος είστε;

Θέλετε πάντα να ξέρετε τα πάντα. Να δίνετε ένα όνομα στα πράγματα

Είμαι εδώ για να σας βοηθήσω.

Πείτε μου τι συμβαίνει.

Τίποτα.

Είναι λίγο δύσκολο να κρατήσουμε τα πράγματα σε μια σειρά.

- Με δυο παιδιά; - Ναι. Αισθανόμαστε..

Πώς να το πω; Μόνοι.

Δηλαδή;

Λοιπόν.

Η γενιά των γονιών μας δεν έδινε δεκάρα για τίποτα.

Μας μεγάλωσαν με χαλαρότητα...

χωρίς να μας μάθουν πώς να είμαστε και οι ίδιοι καλοί γονείς.

Κι έτσι προσπαθούμε να μην κάνουμε τα λάθη τους...

και να μην εφαρμόσουμε το εκπαιδευτικό τους μοντέλο.

- Είναι δύσκολο. - Αλήθεια;

Τι συμπαθητικός που είστε.

Να σας προσφέρω ένα καφέ; Εχω ήδη φτιάξει.

Ενα κρύο μακιάτο, ευχαριστώ.

Η μεγάλη σάς δημιουργεί προβλήματα;

- Όχι. - Τότε μια χαρά μού φαίνονται όλα.

Άλλοι ζουν πέντε άτομα σε λιγότερα από πενήντα τετραγωνικά μέτρα.

Οικογένειες που δεν τα βγάζουν πέρα με παιδιά που πουλάνε ναρκωτικά.

- Ποιο είναι το πρόβλημα; - Είναι όλα σχετικά.

Σχετικά ως ένα ορισμένο... Ευχαριστώ.

Τι είναι αυτό; Το παλιό ρητό ότι κάποιοι πεθαίνουν από την πείνα;

Μπορώ να κάνω κάτι για εσάς.

Για παράδειγμα;

Μπορώ να κάνω το μωρό σας να εξαφανιστεί αν δεν το θέλετε πια.

Είστε μάγος;

Θέλετε να καταλαβαίνετε τα πάντα με το δυτικό μυαλό σας.

- Ωραίος καφές. - Ευχαριστώ.

Στη ζωή όλα μπορούν να αλλάξουν.

Δεν σου αρέσει εκείνο το κάδρο με τον πρόγονό σου, σωστά;

Ναι.

Κι εκείνο το άσχημο κηροπήγιο του παππού;

Και το μωρό; Τι να κάνουμε;

Οχι!

ΚΕΦΑΛΑΙΟ 6 ΟΙ ΚΑΝΟΝΕΣ

Λοιπόν, εγώ πισίνα με την Αννα την Τετάρτη, σωστά;

Μετά, θα την πηγαίνω στο σχολείο

Αυτή τη βδομάδα θα την πηγαίνω μόνο εγώ.

Για ψώνια θα πάω εγώ την Πέμπτη.

Και αυτή τη βδομάδα θα κάνω εγώ μπέιμπι σίτινγκ. Σωστά;

Δεν μπορώ να πάω στη συνάντηση γονέων και κηδεμόνων.

Είναι δικό σου.

Πώς θα τα καταφέρω;

Ήλπιζα ότι δεν θα φτάναμε ποτέ σε αυτό.

Θα δεις ότι θα μας φανεί χρήσιμο.

Καλημέρα. Ναι, για το εμβόλιο.

Οχτώ μηνών.

Με τους κανόνες δεν τσακωνόμαστε πια.

Αλλά υπάρχει μια ψύχρα.

Απόψε έχουμε το βράδυ ελεύθερο.

- Πέμπτη είναι; - Ναι.

Το πιο θλιβερό πράγμα στον κόσμο είναι τα ζευγάρια...

που τρώνε στα εστιατόρια χωρίς να ανταλλάζουν κουβέντα.

Δεν θα ήθελες να βγεις μόνος σου απόψε; Να δεις κάποιο φίλο;

- Ίσως. - Πήγαινε.

Είσαι έτοιμος;

Το πνεύμα μου είναι, αλλά το σώμα μου όχι.

- Δώσε μου χρόνο. - Όλοι θα τον ήθελαν.

Το πιο οικείο, πιο προσωπικό και ασύλληπτο πράγμα.

Το τηλεκοντρόλ

Καταλαβαίνεις εσύ κάτι;

Δεν νομίζω. Είναι διαφορετικό από το δικό μου.

Είναι αυτό που έλεγα.

Όλοι έχουμε πανομοιότυπα διαμερίσματα, αμάξια, τηλεοράσεις.

Αλλά όλα τα τηλεκοντρόλ είναι διαφορετικά.

Τίποτα.

Ο ιππότης είναι εκεί και παίζει σκάκι.

Το βλέπω και δεν καταλαβαίνω πού είναι το κακό.

Μα δεν βλέπεις με ποιον παίζει;

Είναι μόνος. Γιατί με τρομάζεις έτσι;

Όχι, δεν είναι αλήθεια ότι είναι μόνος.

- Με ποιον είναι; - Με τον θάνατο.

- Πόσο φοβήθηκα! - Ποτέ ξανά.

Μου είχες υποσχεθεί ότι θα είμαστε για πάντα μαζί

Φταίει εκείνος ο πίνακας με το πρόγραμμα.

Ο πίνακας είναι μια χαρά απλά μας στερεί κάτι σημαντικό. Το τυχαίο.

Εχεις δίκιο.

Συμφωνείς μαζί μου...

επειδή είμαι το τελευταίο άτομο με το οποίο μίλησες;

Ισως.

Καλησπέρα.

Είμαστε μια χαρά.

Φτιάξαμε ένα βραστό αβγό. Και κοιμούνται γαλήνια.

Θα σε συνοδεύσω.

Η Άννα ζωγράφισε την οικογένειά μας.

Με σημερινή ημερομηνία αλλά χωρίς τον Πιέτρο.

Νομίζω ότι κάνουμε λάθος με εκείνη.

Και με τα δυο.

Τι θα έλεγαν βλέποντας σήμερα...

αυτά τα δυστυχισμένα και βασανισμένα άτομα οι γονείς τους;

Θα μπορούσαν να φανταστούν ποτέ ότι τα παιδιά τους..

που κάποτε έτρεχαν ανέμελα στο γρασίδι...

και έγδερναν τα γόνατά τους στα χαλίκια.

θα σάπιζαν στο λεωφορείο νούμερο 48...

για να πάνε να βγάλουν πενταροδεκάρες...

κάνοντας μια δουλειά που δεν αγαπούν;

Τι νόημα έχουν όλα; Τι θέλουμε;

Σε τι πιστεύουμε;

Είμαστε μια χώρα; Είμαστε μια κοινότητα;

Ποιο είναι το νόημα της ζωής; Γιατί κάνουν παιδιά;

- Πρόσεχε. - Τι είπες;

- Είπα να προσέχεις. - Συγγνώμη, τι πράγμα;

Είπα να προσέχεις.

- Πρόσεχε μη σε σπάσω στο ξύλο. - Τι; Δεν κατάλαβα.

- Θα σε σπάσω στο ξύλο. - Επανέλαβε επειδή δεν κατάλαβα.

Είπα ότι θα σε σπάσω στο ξύλο. Εχεις πρόβλημα με τα αφτιά σου;

- Είπα ότι θα σε σπάσω στο ξύλο. - Εσύ;

- Εγώ θα σε σπάσω στο ξύλο. - Τ θα κάνεις;

- Πες το πάλι. - Εσύ πες το πάλι.

Εγώ το είπα. Εσύ να το ξαναπείς.

Εγώ σου λέω να το ξαναπείς εσύ.

Οι συγκρούσεις στο τέλος καταλήγουν συχνά σε ένα πρόβλημα επικοινωνίας.

Η επικοινωνία είναι το πιο δύσκολο πράγμα.

Θα δεις ότι όταν ο Πιέτρο αρχίσει να μιλάει θα γίνετε φίλοι.

Θα τον προστατεύεις πάντα. Και θα θέλεις να τον προστατεύεις.

Είδα τη ζωγραφιά με την οικογένειά μας.

Ναι, επειδή...

αν οι τραγωδίες μπορούν να ακυρωθούν με τις ζωγραφιές...

τότε τον ακύρωσα.

Εμπιστεύεσαι τη μαμά;

Τότε πίστεψέ με ότι σύντομα θα αλλάξεις γνώμη γι' αυτόν.

Θα παίζετε μαζί. Θα επινοείτε φανταστικά πράγματα.

Θα είναι πιο εύκολο να κοροϊδεύετε τους γονείς σας.

Θα είστε σύμμαχοι εναντίον μας.

Αλλά εγώ θα σας ανακαλύπτω πάντα.

- Δεν το πιστεύω. - Εγώ το πιστεύω.

- Όχι. - Ναι.

Θα με αγκαλιάσεις;

Τι είπες; Πες μου τι είπες. Για ξαναπές το.

Δεν το ξαναλές; Οχι, εσύ.

ΚΕΦΑΛΑΙΟ 7 Η ΚΡΙΣΗ

Θείοι, σκυλιά, ξαδέλφια, παππούδες. Τραπέζια γεμάτα φαγητό.

Ήταν η ευρύτερη οικογένεια.

Ένα μεγάλο οικογενειακό δίκτυο όπου τα παιδιά κινούνταν ελεύθερα

Και οι γονείς ζούσαν τη ζωή τους χωρίς να πνίγονται.

- Νικόλα, με παρακολουθείς; - Ναι.

Ολα τα κάνει μετά.

Θα το κάνω μετά. Θα ασχοληθώ μετά".

Όλο κάτι έχει. Εγώ δεν έχω ποτέ τίποτα.

Του ζητάω να φέρει κάτι από το μπάνιο.

Δεν το βρίσκει ποτέ.

Είναι μπροστά στα μάτια του και δεν το βλέπει.

Λέει, "Δεν είναι εδώ".

Τα παιδιά περιμένουν από τους γονείς τους να είναι μια σταθερά.

Πρόσεχε, αυτός ο βλάκας πυροβολεί.

Τι στο καλό! Γιουτζένιο. Μα τω Θεώ, θα σε σκοτώσω.

Τι έλεγα;

Αηδία! Τι είναι αυτό;

- Ένας μυωξός. - Τι είναι ο μυωξός;

Ο μυωξός είναι ο μυωξός.

Δηλαδή το τρώτε; - Εκτός από τα δόντια

Ακου, πιστεύω ότι όλοι μας...

πρέπει να αρχίσουμε να αναπτύσσουμε..

μια αίσθηση κοινότητας.

Πρέπει να καταλάβουμε ότι είμαστε ενωμένοι, όχι εχθροί.

Νομίζω ότι το πρόβλημα δεν είναι ο μυωξός.

Οι συνθήκες σε αυτή την κουζίνα είναι άθλιες.

Οι επιφάνειες είναι βρόμικες.

Το φαγητό δεν διατηρείται σωστά.

Και όλα αυτά δεν είναι μόνο επικίνδυνα αλλά και πολύ θλιβερά.

Επίσης τον τελευταίο καιρό η γυναίκα μου..

έχει σοβαρό πρόβλημα με το κεφάλι της.

Τι πρόβλημα;

Κάτι νευρολογικό. Πρέπει να κάνει αξονική τομογραφία.

Λυπάμαι, δεν ήξερα τίποτα.

- Συμβαίνει. - Δηλαδή;

Νίκο, δεν βλέπει αυτό που κάνω

Δεν συνειδητοποιεί τις απίστευτες προσπάθειες που κάνω στο σπίτι.

Δεν το συνειδητοποιεί, δεν το αναγνωρίζει, δεν το βλέπει

Προφανώς έχει κάποια σχέση με τον εγκέφαλο.

- Το ίδιο είναι και η Σάρα. - Βλέπεις;

- Το ίδιο και η γυναίκα μου. - Και η δική μου.

Δεν με βλέπει καν. Μόνο με επικρίνει.

Ίσως πρέπει να κάνει μια μαγνητική τομογραφία.

Βλέπεις ότι πυροβολεί;

Νομίζω ότι φταίω εγώ.

Ο τρόπος που μεγάλωσα, το πώς ήταν ο πατέρας μου μέσα στο σπίτι.

Ίσως πραγματικά να μην μπορώ να συμβαδίσω..

παρόλο που έχω την εντύπωση ότι κάνω πολλά.

Επειδή το "κάνω πολλά" συγκρίνεται πάντα...

από ένα φανταστικό μέσο όρο πατεράδων που δεν κάνουν τίποτα.

Δεν μεγάλωσα για να φροντίζω άλλους.

- Πώς σε λένε, χαρά μου; - Πιέτρο.

- Τι ενδιαφέρον έκανες σήμερα; - Πήγαμε βόλτα.

Βόλτα; Τι καλό παιδί που είσαι.

- Και πού πήγες; - Στο πάρκο.

Στο πάρκο πήγες; Πέρασες καλά;

Δεν μιλάει το μωρό. Μερικών μηνών είναι μόνο.

Δεν μιλάς, μικρούλι; Πότε είναι τα γενέθλιά σου;

Είπες στη μαμά και τον μπαμπά τι τούρτα θέλεις;

Τι δώρο ζήτησες για τα γενέθλιά σου;

Ζήτησες πολλά δώρα για τα γενέθλιά σου;

Θα έχει πολλά κεράκια πάνω στην τούρτα;

Μα είναι μόνο μηνών. Δεν είναι ούτε ενός έτους.

Είπες στη μαμά και τον μπαμπά τι τούρτα σού αρέσει;

Σου αρέσει η σοκολάτα;

Τι είναι;

- Πρέπει να σου πω κάτι. - Υπάρχει άλλος;

Την Τρίτη είναι τα γενέθλια του Ντάνιελ.

Θα κάνει πάρτι στο Πορτουένς

Και το βράδυ έχουμε το δείπνο για το καρναβάλι...

με τους γονείς της τάξης της.

Είναι πολύ σημαντικό για εκείνη. Κι εμείς πρέπει να πάμε.

- Δείπνο για το καρναβάλι; - Ναι.

- Με μεταμφίεση; - Με μεταμφίεση.

- Μ αγαπάς; - Ναι, που να πάρει

Το ξέρεις ότι εγώ δεν το ξέρω;

Συγγνώμη, είμαι πολύ κουρασμένη.

- Θα περάσει. - Θα περάσει;

Δεν ξέρω.

Όλοι οι γονείς, αργά ή γρήγορα περνάνε μια κρίση.

- Θέλω τη Λετίτσια και τον Τζουν. - Σου είπα, είναι διακοπές.

- Εγώ τους θέλω. - Αγάπη μου, είναι στις Φιλιππίνες.

Δεν θέλω εσάς. Θέλω να πάω στη Μανίλα. Θέλω τη μαμά Λετίτσια.

Κάθαρμα

Ο γιος σου σε ζητάει..

κι εσύ κάνεις στείρο σεξ με μια άχρηστη Βενετσιάνα.

Στην πραγματικότητα η Σαμάνθα είναι από το Φρίουλι.

Ο καθένας ζει την κρίση με τον δικό του τρόπο.

Όλοι οι γονείς όμως έχουν ένα πράγμα κοινό.

Σε μια χώρα όπου όλοι μισούν τους πάντες...

στη δουλειά, την πολιτική, στις συνελεύσεις της πολυκατοικίας.

το επίπεδο του άγχους φαίνεται και από τα πιο μικρά πράγματα

Όπως είναι η παράξενη, αδιαφιλονίκητη ελευθερία...

να χρησιμοποιείς ένα βαθμό βίας...

όταν καθαρίζεις με ένα χαρτομάντιλο το στόμα ενός παιδιού.

Μετά από δυο περάσματα η επόμενη είναι πάντα...

αδικαιολόγητα δυνατή, βίαιη

Πατέρες, μητέρες, γιαγιάδες.

Στο τρίτο πέρασμα στο στόμα του παιδιού...

βγάζουν όλοι ένα θυμό, σαν να λένε έμμεσα...

"Μικρέ, είσαι κακός μπελάς".

Ό,τι κι αν αντιμετωπίσουμε εκεί έχουμε περισσότερες πιθανότητες..

να επιβιώσουμε αν είμαστε ενωμένοι, εντάξει;

Πάμε να φύγουμε, τι κάνουμε;

Είσαι τρελός, μπαμπά;

Πάνω από το πτώμα μου. Πάμε.

Άννα, δεν θα προτιμούσες ένα ωραίο παγωτό;

- Το λούνα παρκ; Οχι.

Την Ντίσνειλαντ στο Παρίσι. Φεύγουμε απόψε.

Ηρέμησε, μπαμπά. Φτάσαμε.

Για κάποιο μυστηριώδη λόγο...

οι διαχειριστές των πάρτι είναι πάντα κάτι κακόκεφοι τύποι

Και υπάρχουν τριακόσια παιδιά σε πέντε, έξι πάρτι..

που παίζουν σε διαφορετικές περιοχές, αλλά κοντινές.

Κι έτσι το να χαθεί ένα παιδί...

και να απαχθεί από κάποιον εγκληματία..

δεν είναι ένα καθόλου απίθανο σενάριο.

Κάναμε μεγάλη βλακεία

Κάποτε οι φίλοι συναντιούνταν σε δείπνα, στα μπαρ.

Τώρα συναντιούνται στο φαρμακείο ή σε μέρη σαν αυτό.

Κοίτα!

Μα τι συνέβη;

Εχεις δίκιο. Είναι καταστροφή

Σκέφτομαι ότι για να υπάρχει υπογεννητικότητα στην Ιταλία...

κάποιος λόγος θα υπάρχει.

Ολοι υποτιμούν πάντα τους Ιταλούς.

Κι όμως εκείνοι κατάλαβαν πριν από τους άλλους...

ότι είναι χαζομάρα να κάνεις παιδιά.

Εδώ ο στόχος μας πρέπει να είναι το κέτερινγκ και ο θάνατος.

Στο συνδυασμό αυτών των δυο.

Το κλειδί είναι να αυτοκαταστραφούμε.

Να πετάξουμε τα πιάτα με τα λαζάνια στα μούτρα μας.

Τον βλέπεις αυτόν;

Εκείνος κατάλαβε πριν από τους άλλους αυτή την αρχή.

- Ποιος; - Εκείνος.

Εκείνος, δεν τον βλέπεις;

Αυτός είναι ο Φαρινέτι.

Είναι οι γκουρού της εποχής μας.

Βλέπουν αυτό που εμείς δεν βλέπουμε.

- Εσύ δεν έχεις ένα ντελικατέσεν; - Εγώ; Ναι.

Αυτός μπορεί να σου αλλάξει τη ζωή.

Είναι ο πατέρας ενός φίλου της κόρης μου. Θα σε συστήσω.

Ναι, αγάπη μου.

Εχω καταλάβει απόλυτα.

Δουλεύετε καλά. Πρέπει να έρθω να σας βρω.

Θέλουμε να αναπτυχθούμε λίγο.

Γιατί δεν βγαίνουμε έξω; Εδώ δεν ακούς τίποτα.

Δεν μπορώ. Εχω την κόρη μου εδώ.

Γιατί δεν έρχεσαι αύριο στο Εataly;

Θα μιλήσουμε χωρίς όλη αυτή τη φασαρία.

- Πώς είπες; - Είναι ένας εφιάλτης.

Το Εataly είναι ένας εφιάλτης;

Είναι ένα φρικτό πράγμα. Συμβολίζει την εποχή μας

Κάτι πρέπει να συνέβη επειδή ξαφνικά η έκφρασή του άλλαξε...

και απομακρύνθηκε.

Είχε πολλή φασαρία. Αλλά ήταν ευγενικός.

Θέλεις να το πάρω εγώ; Αφησέ το

Πώς το είπες; Να μείνουμε ενωμένοι

Η ψησταριά είναι το παν. Οφείλουμε τα πάντα στην ψησταριά.

- Ξέρεις γιατί, Νικόλα; - Οχι, πες μου.

Στους προιστορικούς χρόνους το σημαντικότερο άλμα του ανθρώπου...

ήταν ότι ξεκίνησε να μαγειρεύει το κρέας.

Το δείπνο έγινε μια κοινωνική στιγμή.

Το σαγόνι του ανθρώπου άλλαξε...

επειδή δεν χρειαζόταν πια να κόβει το ωμό κρέας για να φάει.

Και άρχισε να μιλάει. Οφείλουμε τα πάντα στο μπάρμπεκιου.

Για παράδειγμα, η λεμονιά.

Αν θέλεις να καρποφορήσει πρέπει πού και πού να τη χτυπάς.

Ξεκινάς από τη βάση του κορμού.

Μετά προχωράς προς τα πάνω. Όχι σε όλη επειδή είναι μεγάλη.

Τα βιολογικά προιόντα έχουν πεθάνει, δεν υπάρχουν.

Θα σου δείξω.

Μαμά, διψάω.

Δοκίμασε αυτές τις ντομάτες για να δεις τι καλές που είναι.

- Θα φάω αργότερα. - Τι αργότερα; Δοκίμασε.

- Μόλις φάγαμε γλυκό. - Κι αυτές γλυκές είναι. Φάε.

- Συγγνώμη. - Μην την πετάξεις

Δώσ τον μου. Θα τον βγάλω έξω να πάρει αέρα.

- Καλύτερα όχι. - Γιατί; Δώσ' τον.

Δεν είναι συνηθισμένος.

1920. Ο κύριος Χένρι Φορντ φτιάχνει ένα αυτοκίνητο...

κατασκευασμενο αποκλειστικά από κάνναβη.

Τιμόνι, ταμπλό, σασί από κάνναβη. Λειτουργούσε με αιθανόλη.

Ξέρεις τι έκανε αυτό το αυτοκίνητο;

- Το κάπνισε; - Οχι.

Οι Αμερικανοί αγόρασαν την πατέντα για τη βενζίνη...

και μετά την εξαφάνισαν.

Συγγνώμη μια στιγμή.

- Συγγνώμη. Πού πας; - Να αναπνεύσω.

Τι κάνεις; Πας να αναπνεύσεις και αφήνεις το παιδί στο καρότσι;

Τώρα άφησα το παιδί στο καρότσι;

Όταν η κρίση μοιάζει μη αναστρέψιμη δημιουργούνται διάφορα σενάρια.

Δεν ξέρεις καν τι σημαίνει η λέξη ευθύνη.

Δεν ξέρεις πόσες ευθύνες έχω αναλάβει.

- Μα τι λες; Δεν σε ακούω. - Ποτέ δεν με άκουσες.

Όταν μιλάω δεν με ακούς. Ακούς μόνο αυτά που λες εσύ

Δεν είσαι ποτέ εκεί. Τα παιδιά σου δεν σε ξέρουν.

Παρουσιάσου επειδή δεν σε ξέρουν.

Έχω αναλάβει τις ευθύνες μου αλλά εσύ δεν το βλέπεις...

επειδή βλέπεις μόνο εσένα, και τη μητέρα σου.

Να πάτε στο διάβολο. Συγγνώμη, κύριε πρόεδρε.

Είσαι μια αμοιβάδα. Κάθεσαι συνεχώς στον καναπέ.

Δεν σε βλέπω. Είσαι ένα εκτόπλασμα.

Δεν σε βλέπω επειδή δεν υπάρχεις. Δεν υπάρχεις.

- Εσύ δεν με βλέπεις. - Εσύ δεν με βλέπεις.

Υπάρχουν εκείνοι που δεν αποφασίζουν τίποτα...

και συνεχίζουν να τσακώνονται όλο και περισσότερο...

και καταστρέφοντας τη ζωή των παιδιών τους.

Υπάρχουν εκείνοι που γυρίζουν στο σπίτι όλο και πιο αργά.

Και υπάρχουν κι εκείνοι που δοκιμάζουν να μείνουν.

Το μωρό θα αρχίσει να ηρεμεί...

ΚΕΦΑΛΑΙΟ 8: ΤΑ ΜΙΚΡΑ ΠΡΑΓΜΑΤΑ ΜΟΝΟ ΟΤΑΝ ΗΡΕΜΗΣΕΤΕ ΕΣΕΙΣ.

Αν δεν είστε εσείς εκνευρισμένοι δεν θα είναι ούτε εκείνος.

Αυτός είναι ό,τι είστε εσείς.

Και επομένως θα είναι αυτό που θα αποφασίσετε εσείς να είστε.

Εσείς τον κάνατε.

Επομένως αντιπροσωπεύει, εκφράζει τη σχέση σας.

Πρέπει να δώσετε στον εαυτό σας λίγη ηρεμία.

Έτσι θα σας δώσει κι εκείνος ηρεμία.

Και όσο για τον ύπνο...

αν τον κρατάτε αγκαλιά εκνευρισμένοι...

επειδή πρέπει να βγείτε ή να κάνετε κάτι άλλο...

κοιτάζοντας την ώρα κάθε δυο λεπτά, δεν πρόκειται να κοιμηθεί ποτέ.

Αλλά αν προσπαθήσετε να αναπνεύσετε...

να είστε χαλαροί, να νιώθετε ακόμα και ευχαρίστηση..

όταν τον κοιμίζετε, χωρίς να μετράτε τα λεπτά...

να είστε πραγματικά μαζί του...

θα τον κοιτάζετε κι εκείνος θα κοιμάται ήδη.

Αυτό ισχύει και για τη μεγάλη

Αν δεχτείτε εσείς το μωρό, θα το δεχτεί κι εκείνη.

Πρέπει να περάσετε στην αποδοχή. Πρέπει να τον αποδεχτείτε.

Επειδή μπορεί να αλλάξει κάτι μόνο αν το έχετε πρώτα αποδεχτεί.

Ισχύει για όλα.

Ισχύει για τη χώρα σας, για το κόμμα σας...

για την οικογένειά σας.

Μάθετε να αποδέχεστε.

Μάθετε να μένετε.

- Ευχαριστώ. - Παρακαλώ

- Πολύ ωραίο. - Ευχαριστώ.

Πόσο μου αρέσουν τα μικροπράγματα.

Τα μικροπράγματα είναι και τα πιο δύσκολα να γίνουν.

Δείχνουν φροντίδα.

Είστε η απόδειξη ότι όταν διευθύνεις ένα εστιατόριο...

με αγάπη και φροντίδα, μπορείς να τα καταφέρεις.

Είναι οι πιο νόστιμοι κεφτέδες του κόσμου.

Το πρωί είχα μια απίστευτη επιθυμία για κεφτέδες.

Θα είναι οι πρώτες λιγούρες.

- Επειδή... - Ναι, είμαι έγκυος.

- Συγχαρητήρια. - Ευχαριστώ.

Είναι το πρώτο; - Όχι, το δεύτερο.

Κι εγώ έχω δυο παιδιά

Και πώς είναι; Εφικτό;

Ναι, είναι εφικτό

Γεια!

- Γεια σου, αγάπη μου. - Γεια σου, μαμά.

- Γεια, τι κάνεις; - Καλά, εσύ;

- Καλά. Πώς πήγε; - Καλά.

Τα παιδιά; - Καλά, μια χαρά.

Εδωσες τα φάρμακα στον Πιέτρο;

Θεέ μου, όχι.

Δεν πειράζει. Θα τα δώσω εγώ. Πού είναι;

- Πού είναι; - Αυτό ρώτησα κι εγώ.

Τι κάνεις; Ψάχνεις ανάμεσα στα CD;

Συγγνώμη.

Τα αγόρασες;

Σου ζήτησα να τα αγοράσεις, θυμάσαι;

Το θυμάμαι, αλλά μου είπες να πάω το απόγευμα

Οχι, σου είπα το πρωί.

Και οι δυο ήμασταν στην παιδίατρο.

Επομένως δεν χρειάζεται να το θυμάμαι μόνο εγώ.

Πρέπει να το θυμόμαστε και οι δυο. Πρέπει να το θυμάσαι κι εσύ.

- Μην ξεφυσάς. - Δεν ξεφυσάω.

- Ξεφυσάς. - Οχι, δεν ξεφυσάω.

Εντάξει, ξεφυσάω. Ξέρεις τι μέρα πέρασα;

Θέλεις να μάθεις για τη δική μου μέρα;

Όχι, σε ρώτησα αν ξέρεις τι μέρα πέρασα εγώ.

- Έβαλα πλυντήριο και με είδαν όλοι. - Αντε πνίξου.

Βέβαια, τσαντίζεσαι αμέσως.

Έχεις καταλάβει ότι όταν πρέπει να κάνεις κάτι το κάνεις πάντα μετά;

Ολα μαζί τα κάνουμε, Σάρα, τι λες;

Τα κάνεις όλα μετά, όταν τα έχω κάνει όλα εγώ

Και γιατί πρέπει να τα κάνεις όλα αμέσως;