Original subtitles

- Werd je nat, Ginny? - Begin, Mr. Cope

Natuurlijk niet. Goed

Maak je geen zorgen over mij.

In dit testament laat je echtgenoot een levenslang belang in heel het domein.

Na je dood moet het gelijk verdeeld worden onder de kinderen.

Zoals je weet betrouwt Elmer op je over hen te waken.

Dat is mijn taak sinds ik stiefmoeder werd.

Maar, Mevrouw Boynton, er is een tweede testament.

Tweede testament?

Twee dagen voor zijn dood getekend.

Dit is het testament van Emler D. Boyton.

Uit Milk House, Spiddeltown, New Jersey.

Enkel het vlees en de aardappelen, Mr. Cope.

Het domein wordt gelijk verdeeld

U en de kinderen ontvangen ieder ongeveer

200.000 dollar.

Ik kan het niet geloven.

Breng het naar hier. Ik wil het met eigen ogen zien.

Elmer wist dat de kinderen niet in staat zijn om hun zaken te behartigen.

Hij moet van gedacht veranderd zijn.

Elmer veranderde enkel van gedacht als ik het zei.

Het is volledig wettelijk, Mevrouw Boyton

Zullen we het testament voorlezen?

Heb je ooit een verachtelijke daad gesteld, Mr. Cope?

Niet professioneel, hoop ik.

Ontglipt de zaak van de Boliviaanse zilvermijn aan je gedacht?

Ik weet niet wat je...

Het wordt "aandelenzwendel" genoemd, Mr. Cope

als het ter ore moest komen van de beroepsvereniging...

werd je onmiddellijk geschrapt en kreeg je waarschijnlijk gevangenisstraf.

Hoe weet je ervan?

Ik werkte niet voor niets 14 jaar in de gevangenis.

Men vertrouwde mij hun geheimen toe.

Uw vennoot bijvoorbeeld.

Ze werd gevangen gezet, niet?

Ze vertelde mij alles over je en ik kan het bewijzen.

Wel, mevrouw Boynton, ik was... ik was jong, ambitieus.

Het wordt wat kil in deze kamer.

Waarom niet iets vrolijker?

Doe maar.

Goede beslissing, Mr Cope.

Roep nu de anderen.

Laat de kinderen binnen.

"Mijn lieve kinderen, Lennox...

Carol...

"Raymond...

en Ginervra...

- Ik laat jullie achter onder de liefdevolle vleugels van Emily Boynton.

En aan mijn vrouw, Emily Boynton, laat ik de vruchten van mijn domein.

Bij haar dood laat ik in gelijke delen na

aan mijn voornoemde en geliefde kinderen"

- Nee. - Jezus Christus! Wat...

Onmogelijk!

Dat geloof ik niet!

En nu kinderen, heb ik een verrassing.

Nog een, stiefmoeder?

Mijn drie stiefkinderen, waarvan ik zoveel hou als van mijn eigen dochter Ginevra...

en jij, Nadine, mijn schoondochter.

Ik heb een reis geboekt naar Europa en het Heilig Land.

Dat zal de dood doen vergeten.

- Mr. Cope, ook? - Natuurlijk niet.

Mr Cope heeft hier zijn werk.

Lacht.

Vooruit.

Daar hou ik van.

Dat is mooi.

Och.

Zoals ik dacht.

Dat oogt mooi.

Nadine, mijn medicament aub.

Snel, aub.

Ja moeder.

Er moet iemand bij moeder blijven.

Ik wil haar omver duwen.

Denk je echt dat er een ander testament was?

Ik weet dat het bestaat. Vader heeft het me gezegd.

Paps zei dat ik 200.000 voor mezelf zou hebben.

Begrijp je?

Wat baat het weten als men er niets kan aan doen?

Oh, schat...

Ze is in order. De meisjes gaan haar helpen.

Ik begrijp het.

Kan ik helpen? Ik ben juist arts geworden.

Pas?

Nadine, kom snel.

Wanneer we terug zijn ga ik naar Cope.

Dat kan je nu.

- Doe niet gek, Ginny. - Kijk, hij staat daar bij de auto.

Laat me zien.

Ze heeft gelijk. Daar is hij.

Cope is hier moeder. Heb jij hem gevraagd?

Natuurlijk is hij hier niet. Hier, geeft dit aan het meisje voor haar hulp.

- Hij is niet echt hier, of wel? - Hij is hier, bij het terras.

Nadine, waar ga je heen?

Excuseer. Mijn moeder vroeg me je dit te geven.

Ik kan zelf een kop koffie betalen, dank je.

Ik hielp je moeder omdat ik arts ben.

Echt?

Ja, ik ben juist afgestudeerd.

Dat geloof ik.

Verontschuldig me.

Wat helpt het een gids te vragen...

als hij, Miss Quinton de feiten mis heeft.

Het is gemakkelijk om een datum te missen, Lady Westholme.

Om Romaans en Gotiek verwarren is geen fout. Het is onwetendheid.

Wat scheelt er, Mevrouw Quinton?

Ik schijn mijn sigarettenkoker verloren te zijn.

Die man die zich voordeed als gids heeft het waarschijnlijk gestolen.

Waar is hij?

Agent.

Ik wil dat je die man arresteert.

Ik ben lady Westholme, lid van het Britse "Parlamentos".

Die man is een dief. Je moet hem arresteren.

Agent, ik zei, arresteer hem.

- Ik zei je nog niet te komen. - Ik moest wel.

Mijn man zegt dat er een ander testament is. Is dat waar, Jefferson?

Nadine, schat, ik ben de advocaat van je moeder. Ik kan het niet onthullen.

Je denkt dat als er geen geld voor hem is, je Lennox moet verlaten en met je meega.

Ik denk dat je zo wie zo meekomt.

En wat als Lennox het ziet? Wanneer kan ik dat met de inscriptie gebruiken?

Wanneer je maar wil.

Je wil dat hij het ontdekt niet?

Juffrouw.

Poirot

- Hercule Poirot. - Ja.

Dank U.

Wat doe jij in Triëst?

Ik geniet van een welverdiend verlof, Mevr. King Of is het al dokter?

Het is dokter. Ik studeerde met onderscheiding af.

Hij gaf het waarschijnlijk reeds door aan een medeplichtige.

Ik heb je voor de rest van mijn leven genoeg gehoord.

Lady Westholme ruziet altijd met iemand.

Lade Westholme? Maar ze klinkt Amerikaans.

Wel ze heette vroeger Laura Vansittart.

Ze ontmoette Lord Westholme op een bootreis van Amerika.

Binnen enkele maanden waren ze getrouwd...

en tien jaar later was ze parlementslid.

Wat de gevaren van een zeereis aantoont.

Dit gaat plezierig worden.

Ga weg, Ray.

Kijk wie ik vond.

Kom mee, Nadine.

Lennox neem Ray en Carol mee wandelen. Wij gaan terug naar het schip.

Ja moeder.

Goede morgen, Emily; Ik ga je gezelschap houden.

Je zou in Amerika de familiezaken moeten regelen, Jefferson.

Wel ik dacht dat ik hier zaken kon regelen.

Chauffeur, naar de haven.

Ken jij die jonge man?

Zijn moeder werd bijna mijn eerste patiënt.

Kijk, ik heb het gevonden.

Ik vrees dat deze verschrikkelijke dames bij ons op het schip zullen zijn.

Lennox, Nadine, kom.

Het heb jij daar? Een eend.

God, een dode eend.

Goeden avond.

Mevrouw Quinton, ik dacht dat we je kwijt waren.

- Een vriend uit Engeland. - Nee, dank U.

- Mag ik wat gerstenat? - Schijnt een aardige persoon te zijn.

Mevr. Quinton moet voorzichtig zijn.

Ze gaat de leiding nemen van de opgravingen in Qumran.

Hercule Poirot?

De Belg?

Hij mist een uitstekende Meursault.

Ray, wil je met mij dansen?

Je bent vermoeid Ginevra. Ga slapen.

Ik ben niet moe moeder. Kom Ray.

- Het is 9 uur. Je gaat slapen, juffrouw. - Ik wil niet.

Kom Ginny. Ik ga mee.

Blijf zitten, Nadine. Ze wil alleen zijn.

Ja, ik ga beter alleen. Dank je, Nadine.

Mrs. Boynton, wil jij dansen?

Je hebt er toch niets tegen, Lennox, als ik je vrouw voor een dansje leen.

- Hij durft nogal. - Hij heeft veel lef.

Je mag me Nadine noemen.

Oké, Nadine.

Waarom verdwijnen wij niet gewoon als we in Jaffa aankomen

wij samen?

Maar, Mr. Cope, wat jij durft te zeggen.

Jonge man, je moet daardoor kijken. Zo stel je scherp.

Versta je? Je beweegt dit, maar enkel wanneer ik het zeg.

Klaar?

Een, twee, drie.

Je was te vlug.

- Dit is charmant. - Ja, inderdaad.

Amuseer je.

- Sarwazi Swizzle. - Si, signore.

Hallo.

- Wij ontmoetten elkaar in Triëst. - Ja. Kom jij uit Engeland?

We waren daar. Het regende.

Dat doet het vaak.

Wat is dat?

Laat ons in Jaffa gewoon verdwijnen.

Welk geld gebruiken we?

Ik heb niets geleerd. Je bent zelfs geen gediplomeerde verpleegster.

Het zou hopeloos zijn.

Niet zo hopeloos als bij je moeder te leven.

Ze blijft niet eeuwig leven.

Ze blijft leven.

Morgen, mijnheer Poirot. Hoe voelt U zich vandaag?

Ga je de laatste sacramenten toedienen, dokter?

Ik heb hyosine siroop.

Hier, twee druppels zullen je genezen.

Vier druppels zijn mijn dood, dus tel ze zorgvuldig.

Speel niet met mij, Jefferson.

Je hebt een verhouding met een getrouwde vrouw...

die mijn schoondochter is.

Wanneer we in Jaffa aankomen, stel ik voor dat je ons verlaat en naar Amerika terugkeert.

Ze weten het van het testament, Emily.

Elmer zei het aan Lennox en deze aan Ginevra.

Waarom geven we hen niet wat geld? Laat hen genieten terwijl ze nog jong zijn.

Ik verbleef 14 jaar in de gevangenis, Jefferson.

Als een bewaakster.

Het was toch een gevangenis.

Ik ben gevangenissen gewoon.

Jij niet.

Elmer maakte nooit een tweede testament. Verstaan? Nooit.

Blijf bij de familie weg.

Ik heb zaken gedaan waar ik niet fier op ben, Emily.

Ik moet je bekennen dat het zelfs mij verrast.

Ik ben klaar om iets eerlijk te doen.

Ik wil dat je kinderen een kans krijgen.

Je kan gelijk hebben.

Het spijt me dat ik je bedreigde, maar...

kom bij ons eten, goed?

Wel...

Op de een of andere manier behoor je tot de familie.

Dat is zeer lief van je Emily.

- Het komt allemaal wel goed. - Daar ben ik zeker van.

Laat me nu wat rusten.

Ik zie bij het diner.

Ze heeft het testament gewijzigd. We zitten in de val.

Dat zie je toch, niet? Ze moet sterven.

Ze is zelfs onze moeder niet.

Kijk wat ze ons aandoet.

Ze behandelt ons puppies.

Juist. Weet je geen andere manier?

Mijnheer Poirot, eindelijk kom je aan de kapiteinstafel zitten.

Kijk naar hem. Zo opzichtig.

Ik ben soms beschaamd over mijn landgenoten.

Ja, maar je bent nu Brits, Lady Westholme.

Je bent zelfs parlementslid. Is dat niet uniek?

Ik ben sinds 10 jaar Britse, mijnheer.

Ik beschouw mezelf meer als een koloniaal die naar de bron terug keerde.

Och, schat.

Een magnum Louis Roederer Christal van 1928.

Om onze laatste nacht op het schip te vieren.

Lennox, schat, ik moet mijn uurwerk in de cabine gelaten hebben.

Wees lief en haal ze voor mij, niet?

Natuurlijk.

Nadine, hoe slordig van je.

Cope is in aantocht.

- Moeder nodigde hem uit. - Deed ze dat?

Goedenavond iedereen.

- Goedenavond. - Goedenavond Jefferson.

Betoverend.

Uitstekend.

Nee, laat mij.

Het breng geluk je eigen wijn uit te schenken. Je vlas, Carol.

Hi. Doe je de loop-de-la.

Loop-de-la?

Jiterbug?

Ik heb het bijna eens geprobeerd. Ik geloof dat ik omviel.

Jefferson, je glas.

Omver viel?

Gebeurt dat niet bij iedereen? Het is zulke vreemde dans.

Luister, sommige bandleden...

weet je, wanneer de oude knarren naar bed gaan...

beginnen ze te boogien.

Hier, tegen middernacht, wil je?

Ik ben zeer geïnteresseerd om met je te boogiën, mijnheer Boynton.

Goed.

Jefferson

Dank U

Tot straks.

Ray, je glas.

Pas op, het is zeer vol.

- Daar, schat. - Dank U.

Denk je dat we veel tijd hebben?

Lennox nog niet terug?

- Ieder ogenblik. - Geeft niet.

Sta recht.

Op ons allen, de familie en onze dierbare advocaat.

Gezondheid en geluk.

Jij smeerlap.

Ik weet niet wat goed er van je aanwezigheid kan komen.

Grote God!

Hij is gewoonlijk zulke vriendelijke jongen.

Oh, neen.

"Aan mijn liefste Nadine, dat we altijd samen mogen zijn."

Lennox had hem niet mogen slaan. Dat zijn geen manieren voor een heer.

Het was maar een uitdrukking.

Haal hem... Haal hem van me weg.

Weg.

Goed, laat ons kalmeren. Blijf kalm.

Heb je hem gezien? Het is een gek.

Die Amerikanen, schandalig gedrag.

Ik vraag me af wat volgt.

Hierna, mevrouw, komen we aan in het Heilig Land.

Kom mee, Dr King. Ik heb iets voor ons geregeld.

- Voorrang? - Bakshees is het woord.

Poirot

Poirot, goed je nog eens te zien, ouwe makker.

Ja kolonel Cadbury. Mag ik U dokter King voorstellen?

Dit is kolonel Cadbury, een oude vriend

en verantwoordelijk voor de vrede in het Heilig Land.

Kolonel

Kolonel, ben je hier voor mij?

Ik ben Lady Westholme, parlementslid van hare Majesteit.

Ladyship, de vertegenwoordiger van de gouverneur is ginder.

- Waar heb jij gezeten? - Morgen, Lady Westholme.

Verblijf je bij de Amerikaanse Kolonie, juffrouw King?

- Wij zitten op dezelfde rondreis. - Laat mij U naar daar begeleiden.

Dank U

Poirot en ik zijn oude vrienden.

Wij waren samen in India. Ik geloof in Birma.

Wat brengt je naar hier, ouwe makker?

Och, ik weet het niet. Mijn neus voor moorden, misschien.

Moord? Waar?

Och, nee, het is nog niet gebeurd.

Ik hoop dat het niet gebeurt. er is al genoeg om ons bezig te houden.

Dit voertuig is smerig.

We noteerden je voor zes dagen in Jeruzalem mijnheer Cope,

en voor vier dagen in Qumran.

Vooral Qumran is interessant. Het ligt aan de Dode Zee.

Verontschuldig me.

Ik zal hier op je wachten, mijnheer.

Miss Quinton, is het niet?

Jij bent de jonge man die vorige nacht in dat incident was betrokken.

Vriendelijk om me jong te noemen. Naar waar ga je in Palestina?

Naar Qumram. Ik ben archeologe. Ik hou van graven.

Ik ben advocaat. Ook ik hou van graven.

- Hoe lang ben je al archeologe? - Ongeveer 10 jaar.

Ik handel dit wel af, Nadine. Jefferson.

Wilt U mij verontschuldigen?

Ik denk dat het beste is, Jefferson, dat je een tijdje bij ons weg blijft.

Ik heb juist geregeld om naar Jeruzalem te gaan, Emily.

Ik ga rechtstreeks naar Quamram om te graven.

Te veel graven kan gevaarlijk zijn.

Jeruzalem was de hoofdstad van Judea en Samarië.

De Joden hadden ten tijde van de Bijbel hier een staat.

Ja, en nu komen ze naar hier uit alle landen van Europa.

Dat geef ons veel problemen.

Ik dacht dat Weizman, het onlangs juist vertolkte

voor de Lord Peel's kommissie hier in Jeruzalem.

"Er waren zes miljoen Joden in Europa," zei hij

"voor wie de wereld in twee is verdeeld.

Plaatsen waar ze niet mogen leven en plaatsen waar ze niet binnen mogen."

Het moet opgelost worden.

Wil je vanavond uitgaan, Poirot?

Geef me een avond aan de wal. Morgen doe ik al wat je wil.

- Wel, ik zie je dan. - Oh, ja, dank U.

Is dat niet het meisje van het schip?

Lach.

Lennox, als paps me veel geld wilde nalaten,

zou hij dat niet tegen mijnheer Cope gezegd hebben?

En waarom verdween Mr Cope? Ik heb hem sinds gisteren niet meer gezien.

Ze zetten me buiten omdat ik een mouwloos kleed draag.

Schijnbaar moet de Almachtige niet van armen weten

ondanks hij ze geschapen heeft.

Mouwen zijn heilig.

Zo pittoresk. Ik hou ervan.

Jonge man, druk daarop. Nog niet.

Lady Westholme

Dit is de mannen afdeling. Hier ben je niet toegelaten.

Druk op de knop. Druk op de knop.

Dit is de achterzijde van de Heilige Graf Kerk.

Pas op de trappen.

Wacht. Haast je niet.

Raymond, kom hier!

Alles in orde, mevrouw?

Wat is mijn lijden vergeleken met dat van onze Verlosser?

- Natuurlijk. Ik dacht omdat mij vriendin hier arts is...

Kan ik je vanavond zien na het diner?

Oh, ik...

Café El Arisch. Het is op het plein achter het hotel.

- Juist. - Raymond.

Waar zijn Nadine en Lennox?

Lach.

Kom. Je bent nog boos om Jefferson, niet?

Hij is een goede.

Ik hou van je Lennox. Dat weet je. Ik wil dat ons huwelijk werkt.

Nadine! Lennox!

Maar dat gaat niet tenzij we weggaan van je moeder.

Kom hier!

Er valt zoveel te zien. Dag, mijnheer Poirot.

Dag, mevrouw.

Kom kinderen.

- Moeder kan ik gaan zwemmen? - Zwemmen is gevaarlijk, Ginevra.

Mogen we naar de Dode Zee. Ik hoor dat ze vol met zout zit.

De trotse moederhen met haar kuikens.

Ze is een monster.

Word je emotioneel betrokken, beste dokter?

Kom.

Dokter King.

Dag, ik ben Carol Boynton. Ik heb een boodschap van Raymond voor je.

Ik voelde al dat hij niet zou opdagen.

Hij wou wel, maar hij voelde zich niet goed. Mijn stiefmoeder praatte op hem in.

Over mij?

Voor haar huwelijk was onze stiefmoeder bewaker in een gevangenis.

Mijn vader was de directeur en hij huwde haar.

En voor ons is nog steeds een bewaakster.

Hoe oud ben je?

Twee en twintig. Ray is een jaar ouder.

Waarom ga je thuis niet weg?

Wij weten niet waar naar toe of wat te doen.

Geen enkele buitenstaander kan het begrijpen.

Ik denk dat ik het goed versta.

Ray heeft echt spijt. Hij wil je echt ontmoeten.

Je bent vroeg terug, dokter King. Waarom kom je niet bij ons zitten.

- Ik kan wel een drankje gebruiken, dank U. - Ja.

Zet je hier. Ik zal voor je bestellen. Wat wil je drinken?

Dat is veel geld. Je moet je job goed doen.

Is dit de normale vergoeding voor het werk?

Ik vind dat je dit moet zien, sir.

Ach, God!

Iets ernstig?

Er is een Amerikaan verdwenen in Quamran.

Qaumran, is dat niet bij de Dode Zee?

Hebben we iets over deze Amerikaan?

Zijn naam is...

Jefferson Cope

Hoe weet je dat in hemelsnaam?

Wij het aan mijn kleine grijze cellen.

Ik weet een beetje over die man.

Kan ik misschien helpen?

Zou je dat willen?

Ga je vandaag uit, sir?

- Goede morgen, Hercule. - Dag dokter.

Moeder, ik ben geen kind meer.

Die stem.

Haal boven mijn digitalis, Ray schat. Ik voel me niet goed.

Ga je dan uit?

Mevrouw Boynton...

je hebt getracht te verhinderen dat je zoon en dochter bevriend met me werden.

Dat is pathetisch en eerder onnozel.

Waarom ben je een boeman? Je kan vriendelijk zijn als je wil.

Ik vergeet niets. Denk daaraan.

Ik vergeet niets...

geen enkele daad...

geen naam...

geen gezicht.

Dokter King.

Ik geloof dat je ook per auto naar Quamran gaat.

Ja.

Ik heb al geklaagd over de eerste die het reisagentschap ons stuurde.

Ik sta op een deugdelijk vervoermiddel.

Misschien wil je met me mee naar Quamram?

Kolonel Cardbury heeft ons een auto ter beschikking gesteld.

Mijnheer Poirot, zei je dat je een auto ter beschikking had?

Ik ga mee met mijnheer Poirot.

- Ik wil een volledige terugbetaling. - Ik zal mijn uiterste best doen, mevrouw.

Een zeer nobele geste.

Dat denk ik wel. Laat ons naar Qumran vertrekken.

Ik kijk er naar uit. De woestijn, het zand, lokale dieren.

Ik hoop dat ik genoeg filmen heb voor mijn camera.

Ik wil zoveel opnemen.

Dank U. Uk ben Hercule Poirot.

Dé Hercule Poirot?

- Ik heet Healey, mijnheer. - Oh, ja.

Wij werken in dezelfde branche,

een zaak samenstellen uit kleine bewijsstukken die geen betekenis blijken te hebben.

Nog nieuws van mijnheer Cope?

Geen vrees ik.

En er is meer slecht nieuws. Ook mevrouw Quinton is verdwenen.

Mevrouw Quinton en mijnheer Cope?

Ik kan het niet geloven.

Wat doen die mensen?

Waarom graven ze, mevrouw

Lady Westholme

Waarom graven ze wanneer ze naar mevrouw Quinton moeten zoeken?

Sarah King

Hier. Hier. Hier. Ik wil dat jullie naar me luisteren.

Er is een vrouw vermist.

- Er is hier een komen en gaan. - Ik wil dat jullie nu stoppen met graven.

Bezoekers en archeologen en andere opgravingen.

We bemerkten slechts vandaag dat mevrouw Quinton weg was.

Ze is klein, heel klein. Waarom letten jullie niet op?

- Gingen ze samen weg? - Wel...

Hallo, mevrouw. Kijk ik vond iets. Voor de sigaret.

Wat denk je daarvan?

Van wat mevrouw? Wat is het?

De sigarettenkoker van mevrouw Quinton.

Ze verliest dat voordurend.

Het is een belangrijke aanwijzing voor haar verblijfplaats.

Wat is dat?

Ruiters. Een hele hoop.

Misschien zijn het hun ontvoerders.

Ik denk dat de waarheid prozaïscher is dan dat.

Dat is het meestal, dokter King, ondanks de tekens.

Goede God, daar is ze.

Hoe theatraal.

Ik hoopte iets dergelijks te zien.

Herinner me dat ik het niet meer mag doen.

Mevrouw Quinton, je hebt veel opschudding verwekt.

Echt? Och God. Wij waren in het volgende dal.

- Echt? - Wij genoten een Arabische nacht in de woestijn.

Het was zeer plezierig.

Dat kan ik me voorstellen.

Shucran. Dank je zeer. Ik hoop je weer te zien.

Wij vieren dat de verloren schapen terug zijn.

- Nu we dat vastgesteld hebben, kunnen we dan lunchen, mijnheer Healey?

Dat is het verstandigste dat je vanmorgen hebt gezegd.

Dat geluid is niet nodig, mevrouw. Wij zijn niet in New York.

Het is een historische site.

Waarom, die vrouw is van het gemeenste slag grof en kwetsend.

De lunch is wat verder op de heuvel opgediend.

Kijk daar.

De Arabieren hebben een neus voor wie de dikste fooi geeft.

Goeden namiddag.

Ik heb aan je gedacht.

Het schijnt vreemd te zijn na zulke korte kennismaking

maar ik denk dat ik verliefd op je ben.

Als je dat bent, wordt het tijd dat je wat meer voor zelf leert opkomen.

Gedraag je als een man. Zou je niet denken?

Het is nooit echt wat het voedsel in deze regio betreft.

Hert lijkt op lam.

Dat was een goed maal, niet kinderen? Alhoewel door vreemdelingen bereid.

Poirot!

- Is dat... - Poirot!

Daar er geen mysterie op te lossen valt...

heeft Kolonel Carbury me overhaald met hem de stad Acre te bezoeken.

Ik zal het met jou moeten stellen, Mijnheer Poirot.

Dat zul je maar al te goed doen.

Kleinen vooraan, groten achteraan. Dat is het.

Ik kom Carbury. Excuseer me. Ik moet me haasten.

Het spijt me.

Dat geloof ik.

Tot ziens.

Ik ga een kleine wandeling maken.

Het zal je goed doen even bij me weg te gaan.

Lach.

Zeg "Cheese" - Cheese!

Lennox zal me in mijn stoel voor mijn tent zetten

en, Nadine, zorg dat ik mijn medicijn heb.

Ik wil niet naar bed. Waarom moet ik? Ik ga niet.

Ginevra, ga naar je tent.

Ik ben niet moe.

- Natuurlijk wel, ga onmiddellijk rusten. - Goed.

Raymond - Ja, mevrouw.

Waarom vraag je dokter King of ze je op je wandeling wil vergezellen?

Dat wil je toch?

Terwijl je daar bent...

vraag Lady Westholme of ze enkele ogenblikken voor mij heeft.

Jefferson, moeder stelde voor dat we een wandeling zouden maken.

Jij kent Qumran. Waar zouden we naartoe moeten?

Wel

terug naar de heuvels.

Het is er prachtig.

Ik ben er vroeger geweest.

- Dat geloof ik. - Wil je dat ik meega?

- Moeder. - Kom. Laat ons vrienden zijn.

Deze plek is te klein voor onrust.

Excuseer. Ik vroeg me af, dokter King of je ons wil vergezellen op onze wandeling?

Dat wil ik graag.

Ik geloof niet in oefeningen na de lunch. Ik ga maar naar mijn tent om te werken.

Mijn stiefmoeder wil later even met je praten, Lady Westholme.

Wil ze dat?

Gaan we?

Ik ook.

Ik dacht dat we allemaal gingen wandelen.

Ik heb toelating om met mevr. Quiton mee te gaan. Ze gaat me de opgraving uitleggen.

- Veel plezier. - Bedankt.

Dag.

Ze vonden bronzen voorwerpen met eigenaardige markeringen.

Alles klaar? Daar gaan we dan.

Ik veronderstel dat het veel verschil is met Engeland, Mevr. King.

Natuurlijk verschilt het.

- Ik heb genoeg. - Wat scheelt er Lennox?

Ik ga naar beneden.

Voel jij je niet goed?

Daar gaat hij.

Wat is dat gezegde ook weer? Je moet alleen meedoen als je tegen een mop kan.

Denk je dat we mee moeten gaan?

Je zei dat ik me als een man moest gedragen.

Ik ga nu terug.

Nee, alleen.

Er is iets wat ik moet zeggen en doen om je te bewijzen dat...

Je moet mij niets bewijzen, Raymond.

Aan mezelf dan.

- Waar is iedereen? - Ze zijn naar beneden gegaan, toch?

Ze zijn naar de opgravingen van vandaag gaan kijken.

Nee, nee, nee, aub. Wil je aub...

Dank U, Carbury.

Ik weet niet zeker of we Palestina al dan niet moeten verdelen.

Misschien hadden we het aan de Turken moeten laten.

Ik heb dat nooit bestudeerd. Ik was teveel bezig met mijn medische gegevens

Dat is spijtig.

Je leert maar zoveel over een plaats als iemand heeft voorbereid.

Volgens mij moeten de Britten

Excuseer me, Lady Westholme

- Laat me, ik ben dokter. - Ze reageert niet, lady.

Laat het mij doen, Ginny. Laat het mij doen.

- Excuseer. - Laat me zien.

Wat wil ze?

Ik vrees dat ik slecht nieuws heb.

Mijnheer Boynton, het spijt me je stiefmoeder is dood.

- Voorzichtig Margaret. - Je moet voor haar zorgen.

Daar ben je.

Het is in orde. Het is in orde.

Ik sprak haar nog een uur geleden. Het is niet mogelijk.

Wat is volgens U de doodsoorzaak dokter King?

Hartaanval schijnt mij het waarschijnlijkst.

Kan je de overlijdenstijd schatten?

Ik heb daar geen ervaring in...

maar ik zeg minstens een paar uur geleden.

Ik begrijp het.

Je hebt de vlekken op haar pols natuurlijk opgemerkt.

Nee, welke vlekken?

Ja, kleine prikvlekken.

Ze had een slecht hart. Ik ben overtuigd van een natuurlijke dood.

Als iemand zo gehaat wordt als mevrouw Boynton

schijnt een natuurlijke dood wat te doorzichtig te zijn.

Denk je dat je op een nieuwe moord gestoten bent, Mijnheer Poirot?

Wil jij je doktertas openen?

Natuurlijk.

Ik zie niet in wat er mogelijk...

Hier is iemand geweest.

Excuseer me.

Was deze fles digitalis leeg?

Nee, ze was vol.

Echt, Poirot...

laat jij je instinct geen loopje met je nemen?

Waarom dan wel, mijn kolonel?

Oude vrouw, met een hartziekte...

- wandeling, heet. - Ja.

Ja, ik weet dat ze steken in haar arm had, er was een familie die haar haat.

Ze kon gemakkelijk zelf een overdosis genomen hebben.

Nee, want ze nam haar medicijn in water...

en werd door haar schoondochter toegediend.

Bedoel je dat zij een verdachte is?

Kolonel, iedereen is verdacht.

Jij bent de expert. Wat wil je dat ik doe?

Die dokter... hoe heet ze ook weer? Dokter King dacht aan een natuurlijke dood.

Ik ben ervan overtuigd dat mevrouw Boynton vermoord werd.

Heb je ervan enig bewijs.

Ik kan meer dan dat. Ik kan de schuldige identificeren.

Maar vriend, dat kan ik niet van je vragen.

Ik bedoel, je bent met verlof.

Ik geef je mijn erewoord.

Bedoel jij dat je een afgeronde zaak kan presenteren?

Dat weet ik niet, maar ik kan zeggen wie de moordenaar is.

Hoelang gaat dat duren? Ik kan de mensen hier niet lang vasthouden.

Ze zullen snel door de daguitstappen zijn en naar huis willen gaan.

Binnen de twee dagen geef ik je de oplossing.

Goed. Zeer goed, 48 uur.

Op tijd voor het kroningsfeest in de Amerikaanse Kolonie.

Ze schijnt zeker.

Ik ben zeker omdat mensen graag praten

en bij het spreken zeggen ze de waarheid.

Waarom? Het legt minder druk op ons geheugen.

Natuurlijk, jij verstaat de kunst van het luisteren.

Dank je wel.

Dokter King.

Zeer mooi, juffrouw, een speciale prijs.

Twintig dinar.

Biedt hem vijf.

Maar, mijnheer...

Vieruurtje. Kom.

Vijf dinar. Ik geef toe.

Denk je nog steeds dat iemand haar doodde met een inspuiting?

Iemand? Je hebt zoals iedereen een motief.

Ik?

Je noemde Mevrouw Boynton toch een boeman?

Ik kritiseerde haar gedrag.

En hoe reageerde ze daarop?

Wel, al wat ze zei was...

Ik vergeet nooit iets...

geen enkele daad...

geen enkele naam...

geen enkel gezicht.

Toen werd je verliefd op Raymond Boynton.

Maar zijn stiefmoeder kon zulk huwelijk nooit toelaten.

In ieder geval kon hij zelf nooit het huis verlaten.

Dat is niet waar. Hij had reeds dat besluit genomen.

Heb je dat met hem besproken?

Ja.

Gisteren namiddag?

Ja, inderdaad.

Dokter King, kan je exact vertellen wat er gisteren na de lunch gebeurde

toen ik niet meer daar was?

Wel, zoals je weet...

- gingen we allemaal wandelen. - Ja.

Om ongeveer 3.15 verlieten we het kamp.

Nadine flirtte met mijnheer Cope

Lennox mokte en opeens zei hij...

Ik ga naar beneden.

Hoe laat was dat?

- Ongeveer 4 uur. - En dan?

Ik bleef en sprak met Raymond.

Hij zei dat hij terug ging. Hij zei dat hij iets moest bewijzen.

Er is iets wat ik moet zeggen en doen...

dat was rond 5 uur denk ik.

Misschien besloot hij zijn stiefmoeder te doden.

Daar is Raymond niet toe in staat.

Excuseer ik hoorde hem hetzelfde zeggen tegen zijn zuster Carol.

Ik hoorde het per ongeluk op het schip.

Hoe komt het dat je altijd op de juiste plaats bent, Mijnheer Poirot, om zoiets te horen?

Noem het een gave als je wil.

Wanneer ging je terug naar het kamp?

Ongeveer 6 uur.

Ik zag mevrouw Boynton. De Arabier had moeite om haar te wekken voor het diner.

U arriveerde toen zelf.

En blijft er bij dat mevrouw Boyton toen reeds twee uur dood was?

Inderdaad.

In andere woorden, Raymond zei dat hij met zijn stiefmoeder gesproken had.

Sprak hij dan tegen een dode?

Mijnheer Poirot, ik dacht dat wij vrienden waren.

Dat waren we toen ik nog met verlof was...

maar nu ben ik door de vertegenwoordiger van de Koningin gemachtigd...

om een onderzoek in te stellen. Alle verdachten zijn gelijk.

En geloof je echt dat ik een verdachte ben, mijnheer?

Waarom niet? Het zou voor U zeer eenvoudig zijn om naar je tent te gaan.

Op de terugweg stop je kort bij Mevrouw Boynton

en je geeft haar de fatale dosis. Ten slotte ben jij een dokter.

En het terugzetten van de klok zou zowel U als je geliefde Raymond beschermen.

Dat is de meest

- Dokter King, ik verdenk

dat je vlinders ondersteboven zijn.

Hercule Poirot

Dank U.

Het was onwaarschijnlijk realistisch, ik...

Binnen.

Mag ik je Mijnheer Poirot voorstellen, Lord Peel?

Een grote eer.

Ik verlengde mijn ochtendlijke rustpauze toen ik hoorde dat U kwam, mijnheer Poirot.

Lord Peel staat aan het hoofd van een Koninklijke commissie.

Op zijn oordeel rust het lot van Palestina.

Een taak voor Salomon.

De Arabieren denken er zo niet over.

Verontschuldig me, Mijnheer Poirot, Lady Westholme, Miss Quinton.

Er wachten afgevaardigden op mij.

Ik hoop dat ze niet al te ongedurig worden.

Lady Westholme, ik heb dringend uw hulp nodig.

Zeg maar. Mevrouw Quinton en ik zullen ons best doen.

In gevallen van openbare opdrachten moet men punctueel zijn.

Zoals mijn vader altijd zei, "Wanneer de stem van verplichtingen roept"

Wat wil je weten?

Wel... Nee, dank je zeer.

Ik ben vooral geïnteresseerd in de periode gisteren na de lunch.

Ik geloof dat je niet onmiddellijk ging wandelen.

Wetende dat ik Lord Peel vandaag zou ontmoeten

bestudeerde ik mijn aantekeningen over de geschiedenis van Palestina.

Er werd mij gevraagd om een gesprek met mevrouw Boynton te hebben.

- En je ging? - Inderdaad.

Verontschuldig mij. Waarover spraken jullie?

Ze begon me aan te vallen

omdat de Britten niet willen dat mevrouw Simpson met hun koning huwt.

Dat moet het enige zijn waarover wij het eens konden worden...

maar ze wou niet naar me luisteren.

En daarna?

Toen ze me niet van streek kreeg

begon ze een discussie met een van de Arabieren.

Ze scheen erg verveeld met hem.

Bedienden die geen Engels kennen is zeer uitdagend.

Kan je deze man identificeren?

Ik kon zijn gezicht niet zien. Ik was terug naar mijn tent gegaan

maar ik kan je zeggen dat hij van een meer dan gemiddelde grootte was.

Hij droeg het gebruikelijke plaatselijk hoofddeksel.

Daarbij droeg hij een gescheurde en verstelde korte broek

en zijn beenwindels waren slordig.

En daarna ging je wandelen?

Nee, ik wou teruggaan voor juffrouw Quinton en voorstellen om mevrouw Boynton te vragen

of ze iets nodig had voor we het kamp verlieten. Dat moet ongeveer geweest zijn rond

4 uur

4 uur - 4 uur.

Mevrouw Boynton, we gaan wandelen. Kunnen we nog iets voor je doen?

Ze knorde als een varken.

Zeer uitdagend.

Nogal duidelijk, ze drinkt. Kom mee, juffrouw Quinton.

Het is een persoon waar men beter niet tegen praat.

En toen jullie terugkwamen?

Toen spraken niet meer met haar. Ik ging terug aan het werk.

En ik ging naar de hutten beneden

om te kijken of er die dag iets belangrijks was opgegraven.

Telefoon voor U, Lady Westholme. Het is Lord Westholme vanuit Engeland.

- Mag ik? - Mevrouw.

Ik hoop dat de lijn helderder is dan eerder...

Een juist op tijd gesprek.

Zag je mevrouw Boynton met de Arabische jongen praten?

Ik zag iemand in het wit haar benaderen.

De zon scheen in mijn ogen maar ik dacht dat het

Wie kon zijn?

De sjeik die ons terugbracht. Maar dat was hij natuurlijk niet.

Nee en daarna?

Ging ik terug naar Carol Boynton.

Dat was zeer informatief. Dank U zeer. Ja.

- Er was nog iets anders. - Ho?

Maar ik herinner me niet meer wat.

Als je het herinnert vertel het me dan onmiddellijk.

Mijnheer Cope en ik gaan naar Petra.

Petra? De rozerode stad half zo oud als de aarde.

Rozen. Dat is het.

Had het iets te maken met rozen?

Rozen, bladluis, spray, spuiten!

Spuiten?

Wanneer ik terug naar beneden ging

zag ik een kleine doos.

Ik nam ze op en binnen zat een van die onderhuidse dingen.

Van wie was ze?

Van Carol Boynton.

Ze bedankte me voor het vinden en nam het mee

toen ze Ginevra ging halen.

Kolonel Carbury telefoneerde en vroeg ons allemaal in Jeruzalem te blijven.

Enkel voor een dag of twee, mevrouw.

Waarvoor?

Je kan niet ernstig beweren dat ik die gekke mevrouw Boynton vermoorde.

Het spijt me verschrikkelijk, maar eens mijn onderzoek bezig is, is het

Mijnheer Poirot, ik ben zeer teleurgesteld in je.

Kom mee, mevrouw Quinton.

Het spijt me.

De Britse aristocraten zijn gekend voor hun slechte manieren.

Ze noemen het excentriek. Maar ik ben eraan gewend.

- Ad fundum. - Gezondheid.

Hij komt naar hier.

Kolonel Carbury zei dat je me wilde spreken.

Ik onderzoek de dood van het schoonmoeder.

Er is geen onderzoek nodig. Het was een natuurlijke dood.

Dat denk ik niet. Mag ik enkele ogenblikken met je echtgenoot praten?

Ik denk eraan de consul te bellen.

Dat is je goed recht. Ik bedoel, als je iets tegen me hebt...

Dat hebben we niet. Ik wacht in de lobby.

Dank U zeer.

Je hebt nu eindelijk je vrijheid.

Vrijheid?

Je hebt ten minste je huwelijk gered.

Je gaat te ver, mijnheer Poirot Ik zal over die dag praten.

Vertel het mij.

Als je die namiddag terug kwam van de wandeling was je toen alleen?

Dat klopt.

Wanneer kwam je bij de tenten aan?

Kort na 4 uur. Ik ging naar Ginny kijken. Ze sliep.

Wat zei je juist tegen je stiefmoeder?

Ze zei dat ik niet lang weg was...

en ik zo dat het heet was.

Is dat aller?

Nee, ze...

ze vroeg me hoe laat het was omdat haar uurwerk stil stond.

Ik nam het van aan haar, wond het op en zette het op de juiste tijd.

En die was?

Exact kwart na 4.

En dan?

Toen vroeg ik haar of ze iets nodig had.

Ze zei nu. Ze was nogal vermoeid.

Kort daarna ging ik bij haar weg om me bij Carol en Ginny bij de opgravingen te voegen.

Ze verteld niets over een incident met een Arabische jongen?

Nee. Nee, dat deed ze niet.

Nee, je zag niemand die aan die beschrijving voldeed. Een Arabische jongen?

- Niemand. Behalve beneden natuurlijk. - Ja, natuurlijk.

Ik dank je zeer hartelijk, mijnheer Boynton.

Als ik even met je vrouw mag praten.

Waarom denk je dat mevrouw Boynton vermoord werd, mijnheer Poirot?

Wel, uit al wat ik hoorde

versta ik niet waarop ze niet eerder vermoord werd.

Ik heb geen spijt over haar dood, maar ik voel me verantwoordelijk.

Mijn huwelijksleven was niet bepaald gelukkig, mijnheer Poirot.

Ik kwam in Boynton's huis als een arm meisje

in de hoop de rest van mijn verpleegopleiding te betalen door te zorgen voor een oude vrouw.

Toen werd ik verliefd op Lennox.

De voorwaarde voor ons huwelijk was

dat we beiden bij haar moesten blijven wonen.

Ik dacht dat het tijdelijk was

maar ik onderschatte haar greep op mijn echtgenoot.

Op het einde was er eer ruzie.

Wanneer nam je een beslissing?

Op de namiddag van mijn schoonmoeders dood.

Ik moet het Emily vertellen, schat.

Ik besloot Lennox te verlaten voor een oude vlam, Jefferson Cope.

Een vlam misschien, maar geen oude. Wat gebeurde er?

Ik ging terug naar het kamp ongeveer 10 minuten na Lennox.

Ongeveer half vijf?

Ik besloot het haar dan te vertellen.

Vooraleer het je echtgenoot te vertellen?

Hoe regeerde ze?

Ze nam het slecht op.

Ik weigerde naar haar verwensingen te luisteren en ging de anderen vervoegen.

Denk je dat de schok van je besluit haar doodde?

Wanneer vertelde het je echtgenoot?

Mijn echtgenoot en ik praatten bij de hutten.

Mevrouw, bezit je per ongeluk een injectiespuit?

Ik heb er een in mijn verpleegsterstas, maar ik nam ze niet mee naar Qumran.

Nam mevrouw Boynton digitalis?

Ik gaf het haar meestal in haar water.

Als ze een overdosis nam...

dat zou haar zeker doden, maar ze was altijd zeer voorzichtig en ik ook.

Is er een mogelijkheid dat de apotheker...

Dat is zeer onwaarschijnlijk, mijnheer Poirot.

Ik denk dat de analyse het zal uitwijzen.

Nee, ongelukkig werd de fles met haar medicijn

gebroken op de terugweg.

Ik heb mijn schoonmoeder niet gedood, mijnheer Poirot.

Ze leefde nog toen ik haar verliet. We hebben allemaal lang geleden.

Wat is er goed aan om miserie te brengen in het leven van onschuldige mensen?

Maar wie zijn deze onschuldige mensen?

Minstens een van jullie is echt schuldig. Dag mevrouw.

Maak je geen zorgen, schat.

- Kamer 21. - Zeker, mijnheer.

Mijnheer Cope...

ik dacht dat de vertegenwoordiger van kolonel Carbury

vroeg Jeruzalem niet te verlaten?

Ja, wel...

ik heb kolonel Carbury aan de lijn.

Misschien hoe je niet van deze inrichting

en wil je verhuizen naar het Britse militaire hoofdkwartier?

Echter minder comfortabel.

Breng mijnheer zijn bagage terug naar zijn kamer.

Nee. Nee, nu je kleren terug in de kast worden gelegd

kunnen we misschien een wandeling maken.

Ik kan je echt niets vertellen.

Kom Mijnheer Cope; Je hebt een gebeurtenisvol verlof gehad.

Ten eerste, overhaalde je bijna een zeer aantrekkelijke jonge vrouw

om haar echtgenoot te verlaten.

Ten tweede, val een andere jonge vrouw voor uw charmes.

Tertio, een andere is dood, wat je goed uitkomt.

Ik heb lang genoten van een goede verhouding met Emily Boynton en haar echtgenoot.

In feite was haar dood een dubbele slag voor mij.

De vrouw die ik ooit hoopte te trouwen

als gevolg van haar echtgenoot nieuw verworven rijkdom en vrijheid...

deed me besluiten bij hen te blijven.

Welke soort voordeel heeft deze tragedie voor mij?

Mijnheer Cope, Mevrouw Boynton lied je een testament voorlezen in haar voordeel

die ongeldig werd door een andere ten voordele van de kinderen.

Je stond op het punt ontmaskerd te worden.

De dood van mevrouw Boyton behoedde je voor een schandaal.

- Alstublieft. - Voor schande!

Wees ervan overtuigd dat ik enkel interesse heb voor de moord.

Wanneer ging je terug naar het kamp?

Ik bleef enkele ogenblikken bij Nadine.

Het was duidelijk dat dokter King en Raymond geen zin in gezelschap hadden.

dus ging ik terug.

Ik veronderstel dat ik rond 5 uur terug was.

Kort daarna kwam Carol Boynton voor Ginerva.

Dat gaf je voldoende tijd om in de tent van dokter King

de injectiespuit te nemen en een einde te maken aan een waardevolle vriendschap.

Ik heb fouten begaan, mijnheer Poirot, veel

maar ik ben geen moordenaar.

Laat mij daarover oordelen.

Er zijn zoveel mogelijkheden. IK ben helemaal verbijsterd.

Wel dan, mijn beste kolonel, stel je de volgende vragen.

Het overlijdenstijdstip. Vertelt dokter King de waarheid? Nee, waarom dan niet?

Waarom moedigde mevrouw Boynton haar familie aan om weg te gaan.

Waarom probeerde Mahmoud mevrouw Boynton te wekken?

Waarom probeerde iemand uit de familie die niet eerder?

- Wil jij dat ik Mahmoud ondervraag? - Je kent de taal.

Zie waar hij en de andere Arabieren op het bewuste tijdstip waren.

Het kan iemand van hen zijn die men zag discussiëren met mevrouw Boynton.

Misschien. Ik ga nu de laatste van de kleine groep ondervragen.

De conciërge zegt dat ze voor een uitstap naar Bayt Jibrin zijn.

Ik breng je rapport uit bij het diner.

Wat een plezier.

Plezier?

Voor jullie Engelsen is alles prettig. De zon gaat bij jullie nooit onder.

Ik hoop dat het altijd zo is. Maar ik heb mijn twijfels.

Dank U

Wat doe je daar, juffrouw?

Me verbergen voor het daglicht.

Enkel de schuldigen verbergen zich.

Ik ben onschuldig, mijnheer Poirot.

Wel, vertel eens wat er die namiddag gebeurde.

Daarna kan je de zwarte kant van je hart ontleden.

Juffrouw Quinton toonde me het ivoor dat ze hadden ontdekt...

en toen ging ik naar Ginevra.

Om hoe laat ging je terug?

Ongeveer kwart na 5.

Sprak je met je stiefmoeder?

Dat deed ik inderdaad.

Ze zat voor haar tent, en ik ze dat ik Ginerva gin halen, en zij zei

Laat haar slapen. Geen slaaptijd is verspild.

Het is zoals geld in de bank, een bank van gezondheid.

I haalde Ginny, en ze praatte over een sjeik die in haar tent kwam bezoeken.

Mijn stiefmoeder sliep toen we voorbij gingen

en Ginny bleef beweren dat een sjeik haar kwam ontvoeren.

Ja, natuurlijk, dat is uw verhaal

maar je kon gemakkelijk je injectienaald nemen

deze die juffrouw Quinton vond waar je haar liet vallen...

en je kon mevrouw Boynton doden.

Ik weet niet hoe die daar kwam.

Denk je echt dat ik mijn eigen moeder zou doden?

"Maar ze is zelfs niet onze moeder"...

zei je op de boot tegen je broer Raymond

toen hij zeker was dat ze zou sterven.

Hoorde je dat?

Ik hoorde ieder woord.

We waren gek er over na te denken, maar we waren wanhopig.

Wat ze Ginny, Nadine en Lennox aandeed was ontoelaatbaar.

En dus vermoordde je ze.

Nee, we praten erover, maar deden het niet.

's Morgens leek alles bespottelijk...

zoals de drama's waarover we dromen.

Ik heb niets met haar dood te maken.

Je gelooft me toch, mijnheer Poirot?

Ik heb niet gezegd dat ik het niet deed.

Je kan tevoorschijn komen, mijnheer Raymond.

Hallo, mijnheer Poirot.

Je hoorde ons gesprek zulks ik het nu overhoorde.

Ja, maar we voerden het domme plan om onze stiefmoeder te vermoorden niet uit.

- Nee? - Zeker niet; Ik was bij juffrouw King.

En ik ging naar beneden. Ik moest mijn moeder iets vertellen.

Over dokter King en jezelf?

Juist. Ze was erg overstuur.

Ik verbied je haar nog te zien. Heb je me gehoord?

Er was geen praten aan

dus ging ik naar beneden om de kunstschatten te zien.

Wanneer sprak je met je stiefmoeder?

Ongeveer half zes.

Half zes, nadat ze dood was. Ja, wel...

Dokter King zegt dat ze het lichaam om zes uur onderzocht

Ze was toen ongeveer twee uur dood.

Ze heeft het mis.

Denk je niet dat het mogelijk is dat je de injectiespuit van dokter King nam

en mevrouw Boynton inspoot zoals gepland?

Ten slotte kon je dan dokter King huwen...

als een rijk man.

Is dat wat je vermoed?

Verschilde je plan zo veel?

Ja. Daarom versta ik het niet.

Goed. Goed. Wat was uw plan?

Ik denk dat ik niets meer ga zeggen.

Zelfs niet tegen mij?

Nee

Juist.

- Wel, dag. - Dag.

Mijnheer Poirot

Mijnheer Poirot, kom hier.

Ik moet je zien.

Kom dan te voorschijn mijnheer of mevrouw

en laat je zien.

Morgen om tien uur. De achterdeur van het hotel om 10 uur.

Dank U.

Goedenavond, juffrouw Quinton.

Goedenavond, mijnheer Poirot. Is je onderzoek bijna rond?

Ik moet zeggen... Dat moet de grootste spin zijn die ik ooit zag.

Kijk, ze gaat terug in haar hol

en een bruine at ze op. Zag je de spin juffrouw Quinton?

Ja. Ik heb geen schrik van spinnen.

Ik zie er veel tijdens de opgravingen. Dag.

We moeten niet met hem praten, schat.

Beste kerel, het spijt me dat we een beetje laat zijn.

Mijnheer Rogers heeft de notities van het gesprek

met de Arabische jongens in Qumran uitgeschreven.

Heeft iemand van hen iets gezien?

Ze zagen alles en niets.

We zullen deze nota's later bespreken, kolonel.

- Een crème cassis, aub. - Whisky soda

Zeker, mijnheer.

Je hebt nu dienst, Rogers. Je ga beter terug naar kantoor.

Een ogenblik, Rogers.

Wil je onze Amerikaanse vrienden vragen of zij... Hallo.

Die persoon kennen?

Laat het maar aan mij over. Ik heb goede betrekkingen. Ik was in Noord-Amerika.

- Dank U, Rogers. Dat is alles. Goedenacht. - Goedenacht, mijnheer.

Kolonel Carbury, mag ik het glas heffen op de criminologie, de gemakkelijkste wetenschap.

- Hallo, mijnheer Poirot. - Oh, Hoe gaat het?

- Kom. - Waarom mag ik niet met hem praten?

Ik geloof dat een Arabier, de assistent van Mahmoud, iets weet.

Ja, hij vroeg om me morgen te zien.

Heeft hij dat? Weet je wie het deed?

Ik ben tamelijk zeker, maar ik wens morgen een samenkomst met alle betrokkenen.

We moeten een tamelijk dramatische plaats vinden voor deze bijeenkomst.

Het mag niet te laat zijn. Het is het kroningsfeest, weet je.

Ik zal de tijd moeten wijzigen.

Goedenavond.

Je was zo populair.

Dat is een belediging.

Hij beveelt me om thee te drinken.

Bij de bronnen van Sataf.

Is het een picknick?

Je mag dan een kolonel zijn, mijnheer Carbury

maar ik ben een geaccrediteerd lid

van de regering van hare Majesteit. Je spot met mij

met deze onnozele charades.

Moord is geen charade, Uwe Hoogheid.

Als je wil kan ik mijnheer Poirot de ondervraging hier laten uitvoeren.

Ik zal het nog een dag aanzien.

Ik vertrek na het bal vanavond.

Dokter King

Ik zie je op de markt.

Ik wil me verontschuldigen voor gisteren avond. Het was stom om je te negeren

We lopen allemaal op onze tenen. Je bent een formidabele ondervrager.

Vandaag is het afgelopen.

Op je theatraal theekransje?

Kan je het niet laten vallen, Hercule?

Velen hebben nu een kans op geluk.

Ik...

Is dat Hassan van het kamp in Qumram niet?

Ja, inderdaad. Wij hebben een belangrijk onderhoud.

Hassan, ik blij dat je er bent. Ik was...

Hassan, ga niet weg. Ik ga hem terughalen.

Mijnheer Poirot, ik ga nu naar de markt.

Hassan! Kom terug!

Het spijt me.

Een schot. Vuur!

Je gaat beter met ons mee, juffrouw.

Ze zei dat je de jongen achternaging en hij rende die straat in.

Het schot kwam van die kant. Een revolver werd naast de jongen geworpen.

Ze rende naar hem toe en raapte het op.

Geloof je dat?

Dokter King droef een dunne katoenen jurk. Ze had geen handtas.

Ze kon nergens iets verbergen zelfs zulk een kleine revolver.

Onze mannen zochten naar vingerafdrukken. Enkel die van dokter King waren er op.

Wel, de Boynton familie...

Lady Westholme, Miss Quinton, Mr Cope, waren allemaal in de omtrek

en de familie staat voor elkaar in zoals te verwachten.

Wat doen we?

Laat dokter King vrij.

Je mag vertrekken.

Ik heb hem niet gedood.

Het is nu 2.30 uur. Er is juist tijd om je naar je hotel te brengen en dan

Je gaat toch niet verder met je picknick verhoor?

Oh ja. we gaan samenkomen in Sataf zoals afgesproken

voor de namiddag thee.

Kolonel Carbury en ik hebben ons veel moeite getroost

om deze fuif te regelen

en ik ben zeker dat je het onderhouden, verfrissend

en zelfs onderhoudend zal vinden.

Het is als een tafereel uit een toneelstuk.

Als je een blijspel wil opvoeren moet je eerst het decor opstellen.

Hetzelfde geld ook voor een treurspel.

Dames en heren

Een totale verspilling van Britse militaire bronnen.

Kolonel Carbury heeft me de eer aangedaan om me te consulteren.

Waarom? Waarom moest hij je verdomme met de zaak laten bemoeien?

Ik word dikwijls gevraagd in gevallen van plotselinge dood.

De dood van mevrouw Boynton gaf haar familie niet alleen financiële onafhankelijkheid

maar ook bevrijding van tirannie

die zeer ondragelijk was geworden.

Raymond Boynton werd afgeluisterd

terwijl hij discuteerde over de mogelijkheid van het vermoorden van mevrouw Boynton.

Hij was verliefd geworden.

U zei me dat je om half zes in het kamp terug kwam en met je stiefmoeder sprak.

En toch zegde dokter King met dat ze op dat ogenblik niet meer leefde.

Ik zeg je nu dat toen je in het kamp terugkwam

je zag dat je stiefmoeder overleden was.

Sprak je daar met iemand over? Nee, dat deed je niet.

Je pretendeerde met haar te praten en wandelde toen weg.

Waarom zou je dat doen?

U, die onmogelijk aan moord schuldig kon zijn

omdat mevrouw Boynton reeds dood was voor je naar het kamp terugkeerde.

In gedachte ging je terug naar het gesprek aan boord van het schip

met je zuster Carol.

Had zij misschien je plan uitgevoerd?

Probeerde je ze op die manier te beschermen?

Dat is een verdomd leugen!

Laat ons de zaak tegen Carol Boynton onder ogen nemen.

Toegevend dat de moord werd gepleegd door een dodelijke injectie

weten we dat er met de injectienaald van dokter King geknoeid werd

maar er was nog een ander naald.

Deze werd door juffrouw Quinton gevonden en door wie werd ze opgeëist?

Bij niemand minder dan Carol Boynton.

Wat heb je daarop te zeggen, juffrouw?

Ze was niet van mij.

Maar je eiste ze op, niet waar?

Goed. Goed, ik geloof je.

Je eiste de injectiespuit op omdat dat het instrument was

dat jij en je samenzweerder, je broer Raymond, hadden uitgekozen.

Je had schrik dat hij je stiefmoeder had gedood.

Je beschermde hem op jouw beurt.

Goed, mijnheer Poirot, je wint.

Hoe ontwierp jij je plan, mijnheer?

Ik las het

in een detective verhaal

Steek een lege injectienaald in iemand en dat brengt luchtbellen die hem doden.

Je kocht zelf deze injectiespuit?

Nee, ik nam die van Nadine.

Ik liet ze echter vallen voor ik ze kon gebruiken.

En toen ik mijn moeder dood vond...

dacht ik dat Carol misschien. Natuurlijk, was het ondenkbaar

maar de shock van haar dood te vinden...

Dank U, mijnheer Boynton, je mag terug gaan zitten.

De tijd dringt, mijnheer Poirot, en ik weet niet of dit tot iets leidt.

Niet, kolonel Carbury?

Laat mijnheer Poirot verdergaan op zijn manier, lieve Lady.

Meestal komt er hij.

Meestal? Altijd.

Wie was er verantwoordelijk voor de moord?

Dokter King?

Wilde ze Raymond Boynton zo graag van zijn stiefmoeders boeien verlossen?

Nee, want toen dokter King de kampplaats verliet

was mevrouw Boynton nog in lever.

Wanneer dokter King terugkeerde was mevrouw Boynton overleden.

Dit wordt bewezen door een onafhankelijk medisch verslag.

En wat met de jongste van onze verdachten?

Ach, mijnheer Poirot. Dat is niet eerlijk.

Ik wil niet dat Ginny ervan wordt beschuldigd.

En wat dan met U?

Je trad op als verpleegster van je schoonmoeder.

Je was de laatste van de familie die met haar sprak...

wat je een unieke gelegenheid gaf om een spuit in haar pols te steken.

Je had ook een motief.

Wat voor motief, verdomme?

Haar liefde voor U, mijnheer.

Ja, ze gedroeg zich tegenover haar schoonmoeder voor jou...

tot ze ontdekte dat je wil gebroken was.

Ze trachtte je wakker te schudden, te overtuigen om je vrij te maken, maar het lukte haar niet.

En zo besloot ze tot een laatste wanhopige daad

om de oude truk van jaloezie te hanteren.

Ze was bereid om verder te gaan dan het flirten.

Ze dreigde er mee je te verlaten

en toen dat mislukte, was er maar een alternatief...

de invloed van haar schoonmoeder over U uit te schakelen

door haar te elimineren.

Ik doodde haar.

Waarom?

Hoe kan je dat vragen?

Ik vraag het U, mijnheer.

Om wat ze ons aandeed, aan ons huwelijk

Je vrouw zei je enkel dat ze je zou verlaten

toen ze bij je kwam aan de opgravingen nadat mevrouw Boynton dood was.

Wat maakt het uit? Ik weet het toch.

Maar het maakt veel uit, mijnheer.

Ik raad je aan om de waarheid te vertellen.

Dat zal ik doen.

Toen we het kamp verlieten, wist ik dat alles voorbij was, tenzij ik snel handelde.

Het kwam bij me op dat als ik nog een waardig gebaar maakte, ik alles nog kon redden.

Welk gebaar, mijnheer Boynton?

Hetzelfde als Raymond, denk ik.

Ik heb er genoeg van.

Moeder vertellen dat ik vertrok.

Ik ging naar beneden.

Het idee was Nadine die nacht mee te nemen als ze wou meegaan.

En toen je bij de tenten aankwam?

Wordt wakker, moeder, Nadine en ik hebben

Ik begon tegen haar te spreken tot ik me realiseerde dat ze dood was.

Ik wist niet wat doen.

Je veranderde het uur op haar uurwerk?

Dat lag in haar schoot. Ik handelde als een robot. Verschrikkelijk.

Toen ging naar de opgravingen.

Dat is de waarheid, ik zweer het.

Ik geloof je, mijnheer Boynton.

Je uitleg is niet enkel in overeenstemming met de feiten

maar ook met je psychologische toestand.

Dat is allemaal zeer interessant, en roerend...

maar ik word binnen een half uur bij Lord Peel verwacht voor de cocktail.

Je mag verdergaan met je voorstelling, mijnheer Poirot. Ik ga.

Natuurlijk, Lady Westholme. Natuurlijk. Beter niet te laat komen voor de toast, niet?

Waarom gaan we niet met z'n allen? Iedereen is welkom.

Vier George VI

maar ik moet zeggen sorry tegen mevrouw Simpson.

Ik ben zeer teleurgesteld.

Ik zou verwachten dat een Amerikaanse vrouw vakkundig naar de troon zou navigeren.

Kolonel Carbury, nodigde U ons allen uit naar het bak vanavond?

Inderdaad, mevrouw Boynton.

Dank U.

Sara

Ik kan me niet voorstellen dat er veel valt te boogien.

Kom aan.

Weet je wie het deed?

Ik heb nog tot middernacht, Kolonel.

Je hebt niets gezegd over de Arabische jongen van deze morgen.

Dat komt later wel. Het bevestigt enkel wat ik al weet.

Ja?

De inlichtingen uit Amerika, sir.

Heeft kolonel Carbury dit gezien?

Wat gezien, ouwe makker?

Poirot, wat doe je met dit heerschap?

Ik dacht je voor mij werkte.

Help me met mijn das, wil je? Het is toch uw kroning.

Het valt goed uit.

De kolonel is de beste danser die ik heb ontmoet.

Je hebt er niet veel ontmoet, kleine.

Hij is beter dan jij, Ray.

Niemand is beter dan Ray.

De kolonel zeker wel.

- Dat is zeer lief van je, schat. - Dat was plezierig.

Mijnheer Poirot mag niet dansen. Te dik. Slecht voor het hart.

Ik zou wel eens willen weten wie het deed, mijnheer Poirot.

Maakt het wat uit?

Dat denk ik wel. Wil je het ons zeggen?

Waarom ben je zo zeker dat het geen van ons is?

Wel, je moet twee feiten in aanmerking nemen

Primo, mevrouw Boynton nam digitalis...

en secundo, dokter King miste een injectiespuit.

Het is klaar dat niemand van de familie het risico moest nemen van de injectie.

Ze moesten alleen de dosis digitalis verhogen tot een fatale dosis.

Het slechtste dat kon worden verondersteld was een vergissing van de chemist.

Als er een injectie werd gebruikt was dat voor een goede reden.

De moordenaar was onvoldoende vertrouwd met mevrouw Boynton

om de tent binnen te gaan en met het medicijn te knoeien.

Tot nu is van al de verdachten

de voor de hand liggende Mijnheer Cope.

Jij, mijnheer was schuldig aan chicaneren.

Ik geef toe dat ze me dwong om het echt testament te verbranden.

Dank God bestond deze ongerechtigheid slechts enkele weken.

We vergeven het Jefferson.

Maar hij probeerde ons te bedriegen.

We houden ons hier met moord bezig.

Ga verder, man.

Mevrouw Boynton had er plezier in om haar familie ervan te weerhouden

met andere mensen om te gaan.

En toch op de fatale namiddag...

drong zij erop aan dat jullie weggingen en dat jullie je elders vermaakten.

Waarom?

Wel, mevrouw Boynton moest van haar familie verlost zijn

om een vulgariteit uit te halen

omdat zij een andere vis in het net had.

Was het wat je tegen haar in Jeruzalem hebt gezegd, dokter King?

Ik noemde haar zielig en lachwekkend.

Daar heb je het. Mevrouw Boynton werd met zichzelf geconfronteerd

door de woorden van een intelligente jonge vrouw.

Ze was furieus.

En opeens, toen ze in deze toestand verkeerde

was er een gezicht uit haar verleden, iemand die ze herkende

en nieuw slachtoffer om in haar greep te komen.

Herinner haar woorden aan dokter King.

Ik vergeet nooit iets

geen enkele daad

geen enkele naam

geen enkel gezicht.

Deze woorden waren niet voor dokter King bedoeld

maar tegen iemand anders die achter haar stond.

Laten we wedersamenstellen wat die namiddag gebeurde.

De familie ging op haar uitstapje.

Lady Westholme verteld ons

een jonge Arabische diender een discussie had met mevrouw Boynton

Bedoel je dat deze Arabische vent haar met een spuit stak?

Maar juffrouw Quinton en Lady Westholme zeggen

dat ze deze jongen de tent van Ginny zagen binnengaan

maar die van dokter King is ernaast.

Het was duidelijk die tent waar ze naar verwezen.

Lady Westholme zei

Bovendien, droeg hij een paar gescheurde en herstelde korte broek

en zijn beenwindsels waren zeer vuil.

Maar Lady Westholme zat aan haar tent 200 meter daarvan daan.

Ze zei dat ze het gezicht niet zag.

Hoe kon ze de details van de kleding bemerken van die afstand?

Er was geen Arabier die een discussie had met mevrouw Boynton.

De persoon die mevrouw Boynton vermoordde was dezelfde die achter

dokter Kind stond in Jeruzalem.

Dokter King

En het was dezelfde die achter mij stond

toen ik op de enige getuige van de moord wachtte.

Het was geen toeval.

Het raam van Lady Westholme gaf uit op dezelfde steef

waar de jongen de vorige nacht had gevraagd om hem te ontmoeten.

Ze hoorde het, maar ze kon hem niet vinden voordat ik hem ontmoette.

Daarna ging ze naar de straat zoals een jager

en rustte niet voordat ze haar prooi had gedood.

Wacht even. Juffrouw Quinton zei dat mevrouw Boynton nog leefde

toen zij en Lady Westholme aan hun wandeling begonnen

en ze zeker dood was toen ze terugkwamen.

Juffrouw Quinton is akkoord met Lady Westholme

Ze knorde als een varken.

Zeer aanvallend.

Maar juffrouw Quinton is erg beïnvloedbaar. Gisteren in lobby zei ik

Dat is de grootste spin die ik ooit zag.

Oh, ja. Spinnen schrikken me niet af.

Er was natuurlijk geen spin

en mevrouw Boynton had geen tijd om te knorren als een varken.

Ik vond de spin uit

En wat mevrouw Boynton betrof, zij was dood.

Lady Westholme ging terug naar haar tent

Ze maakte zelf een hoofddeksel uit een laken

en een stofdoek

en een soort touw.

Zoals dit.

Dan ging ze per ongeluk in de tent van Ginny, dat was het verhaal van de sjeik.

Ze kwam buiten en ging de tent van dokter King binnen.

Ze vind de injectiespuit en vult ze. Dan gaat ze buiten

naar waar mevrouw Boynton zit, neemt haar pols en injecteert het vergif.

Ze laat haar daar zitten tot juffrouw Quinton terugkeert.

En Lady Westholme haar uitnodigt voor een wandeling.

Maar waarom zou Lady Westholme mevrouw Boynton haar vermoorden?

Lady Westholme is Amerikaanse van geboorte

maar ze werd meer Brits dan iedere inboorling.

Mevrouw Boynton zei dat ze nooit een gezicht vergat.

Weet dat ze bewaakster was in een gevangenis

en je adjudant, kolonel, heeft mijn vermoeden bevestigd

na een telefoon met de Amerikaanse politie

dat Lady Westholme, voor haar huwelijk, een criminele was

die haar straf in die gevangenis uitzat.

Wou stiefmoeder Lady Westholme chanteren?

Wel, geen normale chantage. Nee, er was geen geld mee gemoei.

Het gaf haar de mogelijkheid haar slachtoffer een tijd te folteren.

Dan zou ze de waarheid onthuld hebben

op zeer spectaculaire wijze.

Juist.

Lady Westholme wist dat haar invloedrijke dagen geteld waren...

als mevrouw Boynton niet het zwijgen kon worden opgelegd.

Dames en Heren,

als jullie naar het terras willen gaan, het vuurwerk gaat beginnen.

Vuurwerk hebben we al gehad.

Tot later.

Weet je wat het is van uit het niets te komen?

Om centimeter voor centimeter respect te verwerven

om applaus te krijgen, een ambt te bekleden

en dat alles tot stof te zien vergaan?

Ze was beter af dood.

De familie is verheugd

Moet ik de enige zijn die lijd?

Wil U mij arresteren, Mijnheer Poirot?

Dat is aan kolonel Carbury, mevrouw.

Vervloekt.

Ik hou van die visuele rijkdom.

God zegene de Koning.

Kijk de Koninklijke kroon, kun je hem van daar zien?

Ja hoe moei en koninklijk? Ik denk dat het altijd vertrouwen geeft.

De kamer van Lady Westholme.

- Verontschuldig me. - Kom.

Wat was dat?

Wat gebeurt er?

Ze stierf toen ze haar pistool kuiste.

Wat?

Zelfmoord betekent een nieuw onderzoek.

Ze had al moeilijkheden genoeg toen ze leefde. Geef haar vrede in de dood.

Een verschrikkelijk ongeval, Lord Peel.

Wij kunnen niets meer doen.

"De tragische dood van Lady Westholme gisteren in Jeruzalem."

Zoals ik besluit bij het kuisen van haar pistool.

Ze was een vrouw die altijd haar plicht kende.

Hoe Brits voor een vrouw om te gaan op een mannelijke manier.

Ze was Amerikaanse

Oh, hallo.

Tot ziens, Hercule - Tot ziens, kolonel Carbury.

Ga je naar Amerika met deze jonge man?

Ray heeft me gevraagd om in Amerika te blijven. Kort natuurlijk.

Natuurlijk.

Ik ga in Amerika graven, mijnheer Poirot.

- Tot ziens. - Dag. Dag.

- Een prettige tijd. - Goede reis!

Tot ziens, mijnheer Poirot - Tot ziens, Kolonel Carbury!

Ik hoop dat jij je realiseert zoals André Gide

dat jezelf bevrijden niets is.

Het moeilijkste is te weten wat we met de vrijheid aan moeten.

- Tot ziens. - Tot ziens.

Tot ziens - Au revoir!

Ik denk dat het allemaal goed zullen stellen.