Original subtitles

Brickmaster legt de lat steeds hoger.

Komaan.

De opdrachten worden steeds moeilijker.

Jan is nu bezig met een aan kaas verslaafde kikker.

Deze eliminatieopdracht is een combinatie van alle opdrachten

die jullie tot nu toe hebben gedaan.

Opnieuw beginnen.

Hou even op. Je bent jezelf aan het opjagen, niet normaal.

Ik kan ze ook aan de binnenkant... - Je praat, maar ik luister niet.

Ik wil echt niemand zenuwachtig maken, maar er zijn nog drie minuten.

No pain, no gain.

Wat heb jij daar voor leuks? Kijk nu. - Schattig, toch?

Die kan open, toch? - Nu niet doen.

Straks komen de kandidaten binnen. - Ik wil even kijken...

Ga je 'm helemaal uithalen?

Dat is het systeem, Ruben. - Ja, precies, ja. En dan die.

Jemig, dat zijn er veel. Het houdt niet op. Het lijkt wel...

Geweldig. - En dan hier... Kijk, een kleine zetpil.

Of nee... Ja.

Is dat de kleinste? - Ik hoop het.

Nee. Dit houdt niet op.

Die in die... - In welke?

Deze. - Deze...

Wacht, hè, wacht, wacht, wacht. Ik heb het nog gezegd.

Die. - Deze, deze...

Wat zijn ze aan het doen?

We komen binnen in de studio en wat zien we voor ons? Matroesjka's.

Dus ja, lijkt me redelijk duidelijk dat we iets moeten maken wat in iets anders past.

Matroesjka's. - Ja, daar staan we weer.

Vorige week hebben we kunnen zien hoe Dries en Killian afscheid moesten nemen.

Vorige week hebben we ook kunnen zien dat niemand meer te onderschatten valt.

Jullie zijn allemaal gewoon steengoed.

Ik hoop dat jullie goed opgeladen zijn. Bibi, ben je goed gemotiveerd?

Die motivatie hebben jullie wel nodig, want Brickmaster legt de lat steeds hoger,

de opdrachten worden steeds moeilijker.

Opdracht één heeft natuurlijk te maken met deze fantastische matroesjka's.

Matroesjka's vind ik heel interessante dingen, een beetje een magisch iets.

Met LEGO is het wel een uitdaging om zoiets te maken.

De essentie van een matroesjka is dat ze open kan,

dat daar weer een pop in zit, dat die weer open kan, dat daar weer een pop in zit,

dat die weer open kan, dat daar weer een pop in zit.

Dat die weer open kan en daar weer een pop in zit.

En die weer open kan en een pop in zit.

Die weer open kan, enzovoort.

Ik hoop dat jullie goed hebben opgelet bij de biologielessen,

want jullie gaan in vier stappen, geïnspireerd door de matroesjka's,

de voedselketen moeten uitbeelden.

De leeuw is de koning van de dieren.

Een leeuw eet de zebra, een zebra eet gras.

Als die leeuw doodgaat, dan zijn de aasgieren daar en die... Toch?

Zo zit het.

Ja... Voedselketen... Heb jij een idee?

Elke stap moet in een volgende stap passen,

maar in tegenstelling tot de matroesjka moet jullie volgende stap

anders zijn en verrassen.

Dus jullie kunnen een gewone voedselketen maken van een klein dier

dat opgegeten wordt door een groter dier, door een groter dier, door een mens.

Maar jullie kunnen natuurlijk ook een supercreatieve fantasyvoedselketen maken.

En omdat verrassing het sleutelwoord is van deze opdracht,

gaan wij onze Brickmaster de studio uit sturen.

Hij zal dus het hele proces niet volgen

en hij zal pas het eindresultaat kunnen beoordelen.

Voordat we de Brickmaster wegsturen... Waar ga je op letten?

Zoals Kürt zei, wil ik heel graag verrast worden.

Dus het belangrijkste is de originaliteit

waarmee jullie het verhaal van de voedselketen gaan vertellen.

En daarnaast zijn ook het kleurgebruik, esthetiek en de bouwtechniek van belang.

Wij gaan jullie wel op weg helpen met de eerste stap.

In dit zakje zitten vijf verschillende beginnetjes.

Jullie mogen één voor één naar hier komen en eens in het zakje grabbelen.

Een vlieg? Ja. Ik vind dat op zich wel grappig. 't Is ook leuk gemaakt.

Wel nog schattig, om een vlieg te zijn.

Dat is een spinnetje, denk ik. Hou je van spinnetjes?

Nee, helemaal niet. - Dit is een spinnetje.

Ik ben benieuwd. - Ik ook.

En Roy grabbelt... - Een slak.

Wij hebben een vieze, vette, slijmerige slak.

Dat is... - Kikker, denk ik?

Dat is een kikker. Alsjeblieft. - Dank je wel.

En dan jullie de laatste? - Waarom staan wij altijd links?

Dat doen we ook zelf. We lopen daar ook heen.

Zijn we elke keer weer als laatste aan het grabbelen.

Een wormpje.

We hebben een worm. Ik ben er wel blij mee.

Voor deze opdracht krijgen jullie...

vier uur de tijd. - Oei...

Tempo. - Da's een uur per ding.

De winnaar van deze eerste opdracht krijgt, hoe zal ik dat zeggen,

comfort tijdens de tweede opdracht. En met comfort bedoel ik ook comfort.

Maar het is comfort dat je wil,

want de volgende opdracht is weer een eliminatieopdracht.

Dit gaat heel gek klinken.

Beste Brickmaster, wil je nu de studio verlaten?

En dan gaat de tijd nu in. - Succes.

Spinnetje...

Vier uur is niet veel. - Nee, want je moet drie dingen maken

in die vier uur, da's... - Bitter weinig.

Ik hou niet van spinnen.

We zijn allebei bang voor spinnen. Als je zo'n spin ziet,

dan wil je liefst dat ding meteen opzuigen.

Dan zit ze in die stofzuiger en dan wil je die weggooien in een container,

en die moet ook zo snel mogelijk de deur uit, hup, de vuilniswagen in.

Dus dat gaan we maken.

Eigenlijk gaan we van ons kikkertje naar een volledige gerobotiseerde...

We gaan de technologie daarin verwerken. - Hartstikke goed.

Het idee is een technokikker, dus eigenlijk dat de dieren

van natuurlijk helemaal mechanisch worden.

Kijk eens.

O, ja, super nice. - Grappig, toch?

Om ze in elkaar te laten passen, begin ik eerst met de grootste,

en een beetje in de gaten houden dat het in elkaar blijft passen.

Is het een echte vlieg of een crossvlieg? - Wat is een crossvlieg?

Een crossvlieg?

Da's een crossvlieg.

We hebben eerst onze vlieg. Die wordt opgegeten door een spin.

Dit is de spin.

Of ja, de body en de...

kont en de pootjes.

De spin wordt opgegeten door een kikker en de kikker eet kaas,

want het is een kaasverslaafde kikker. En dan wordt die in de val gelokt.

Da's echt compleet logisch, hè? - Ja, tuurlijk.

Hoe ga je dat hieraan bevestigen? Zo'n voos ding.

Ja, oké.

Het scheelde niet heel veel vorige week, dus wij voelen nu nog meer...

de spirit om er nu weer keihard voor te gaan.

Wij hebben een slak. Een slak gaat in het toverdrankje.

Het toverdrankje wordt gedronken door de heks.

En de heks zit in het sprookjesboek.

Toch proberen wat smurrie uit die pot te laten komen.

Ik denk dat het net niet sterk genoeg is.

Deze opdracht is bij uitstek eentje die je wel wat los van mekaar kan bouwen,

omdat je ook losse elementen aan het maken bent

die straks wel in elkaar moeten passen. - We beginnen met een worm.

En de worm is een herbivoor die wordt opgegeten door een vleesetende plant.

Dat is een carnivoor. Die wordt opgegeten door een vegetarische, vredelievende mens.

Die is dan weer een herbivoor. Die wordt opgegeten door een heel grote...

op wraak beluste appel.

Die vredelievende medemens moet ook in uitdrukking vredelievend zijn,

dus ik heb zo'n soort meditatiehouding...

Ik heb twee handjes alvast in elkaar lopen prutsen.

Nu heb je iets meer ruimte, zo te zien.

Dat lijkt nu zo, maar hier komt de wand nog. Ook nog kijken naar de wielen.

Ik heb ooit nog in Hillegom bij de gemeente gewerkt,

een paar weken als vuilnisman.

Dat heb ik ook gedaan, dat je zo surft aan die vuilniswagen. Supergaaf.

Dan rij je met 80... met zo'n grote wagen...

Al die ranzige containers die opengaan, die stinken... Maar wel leuk.

We gaan een vuilniswagen maken die echt z'n containers opeet,

dus het wordt echt...

Dat je bijna niet je hand erin durft te steken.

Hoe gaat het hier?

Goed, redelijk goed.

We hebben al eentje af. Dit is de spin met...

Die is wel... - De vlieg.

Nee, wat goed.

Dus die is weg.

Jan is nu bezig met een aan kaas verslaafde kikker.

En die belandt dan uiteindelijk in een muizenval.

In plaats van kaas moeten we daar gewoon een vlieg opleggen.

Dezelfde vlieg die daarin zit. Misschien kan je die namaken.

Full circle.

Familie Vos...

Technokikker.

Schitterend.

Dit wordt de grootste en dat is de kleinste.

Maar jullie blijven dus in kikkers. - Wel in kikkers,

en dan wordt die steeds meer een robot. - Gaat dit wel voldoende verrassen?

Want je blijft... Een kikker. Ah, nog een kikker. Ah, nog een kikker.

Ah ja, we hebben een robotkikker.

Want dat is echt... het sleutelwoord, verrassing.

Goeie vraag of het wel verrassend genoeg is, vier kikkers.

Daar gaan toch weer wat radertjes aan, hè?

Dus... - Ja...

Zucht. - Gaan we weer.

Hoe kunnen we het verrassender maken?

Jouw kikker wordt nu niet gebruikt. Je moet iets totaal anders maken,

dus qua tijd wordt het nu heel krap. Het verhaal is nog steeds...

met de automatisering. Dat houden we.

Alleen, er moeten nu wel drie verschillende dieren gemaakt worden.

Met die hoed toch nog even kijken wat ik daar nog mee kan doen.

Ik moest er wel drie keer over nadenken. Dus je hebt een boek.

In het boek zit een heks.

En de heks... - Een appel?

Nee. - Nee, toverdrank.

Toverdrank. - Ah, ja.

En daarin zit weer die slak.

Wat gingen zij weer doen?

Zij zitten ook met die worm, en het grootste deel is die appel.

Maar daartussen zit ook een veganist...

Die mag misschien net nog ietsje meer hippie.

Beste amateurbiologen, jullie hebben nog exact...

Twee uur. We zitten op de helft.

Leg ze er eens in.

De heks is wel vrij groot uitgevallen, dus dat boek gaat een gigantisch ding worden.

Ik heb alleen wat last van tijdsdruk.

Die voorflap moet nog helemaal gemaakt worden.

Ja, ja, ja, ja.

Ik moet eerst weten hoe dik dit wordt. - Jij mag even iets rustiger worden.

Ja, dat weet ik. Maar daar heb ik geen tijd voor.

Nee, maar hier heb ik ook geen tijd voor.

Je schiet alle kanten op. - Behalve de goeie.

En je ziet alleen maar beren op de weg.

Nee. Hey, hou even op. Niet doen.

Mijn ventje raakt dan in paniek.

Ik heb nog een gigantische kaft te maken en ik heb geen idee hoe.

Begin eraan. Laat dat voor wat het is. Begin eraan dan.

Je bent jezelf aan het opjagen, niet normaal. Stop daarmee.

Stop daarmee, daar bereik je niks mee.

Je loopt hier de zaak wat op te jennen. Niet doen.

Dinges zit erin. Heks zit erin.

Nu alleen de boekenkaft nog. - Dat is waar ik tegenaan loop.

En wat moet je nu weten? - Wat moet ik maken?

Ik ga even zoeken.

Wat ga je zoeken? - Als jij dat verder doet...

Echt. Thomas, die is vandaag echt... Shut up, man.

Ine, wat is dit?

Ja, met dank aan jou zijn we toch de plannen gaan veranderen

voor de verrassing. We blijven bij de robotkikker.

Dan komt er een reiger, die al een beetje gerobotiseerd is, en een vis.

En dan als laatste de kikker die gewoon weer de kikker is.

Dus het is de wraak van de kikker, die uiteindelijk de reiger opeet.

Kijk, verrassend is het wel, meer dan daarnet.

We dachten ook: we moeten toch maar even opnieuw gaan denken.

Dus dat wordt nu... En hier past hij in, dus...

Fantastisch.

Kom op nou. - Kom op nou...

Waarom wil dat ding niet?

Ik ben lekker met die vuilnisbak bezig, maar dat 3D bouwen vind ik lastig.

Iedere keer denk ik: nu snap ik het. - Mag ik je een tipje geven?

Je gaat dit nog bekleden, hè? Doe dat voor je 'm in mekaar zet.

Dan kan je hem in één keer plaatsen. - Dat in elkaar zetten is nog 'n dingetje.

Dan moeten ze aan elkaar, en ik had wel een idee hoe ik dat wil gaan doen,

maar het lukte niet. Ik had gewoon ruzie met de container.

Nog één uur te bouwen.

We moeten nog zoveel doen.

Die lampen...

Gaan jullie het halen?

We gaan wel iets afleveren, ja.

Kijk... - Maar die appel moet nog rond.

De appel, dat is een correcte observatie. Ja, sorry.

Ik proef de frustratie. Heel goed. Er is een wedstrijd aan de gang.

Ik kan ze ook aan de binnen... - Je praat, maar ik luister niet.

Waarom niet? - Weet je ook eens hoe dat is.

Dat is geen handige volgorde.

Kijk. Dat is de beweging.

Sorry. Dan is het meteen los. - Je sloopt m'n vis.

Ik heb geen idee wat er met me aan de hand is. Die vis blijft niet vastzitten,

die vis blijft uit elkaar vallen.

De ooievaar laten vallen. Dat kan er ook nog wel bij. Het is echt zo'n dag.

Komaan.

Ik kan opnieuw beginnen.

Ik heb z'n hoofd net op de grond laten vallen.

Het zit misschien bij allebei. Het gaat hier niet zo soepel vandaag.

Nee, nee, nee.

Opdat die poten toch een beetje ergonomisch eruitzien,

heb ik met turntables gewerkt, maar als je de kikker opheft,

dan wiebelen de pootjes gewoon onderaan.

Kan hij erin of niet?

't Is niet zo stabiel eigenlijk.

Het past wel, maar...

Hopen dat het bij de presentatie niet uit elkaar valt

en misschien tien minuten later dan wel.

Laat maar, of hij is weer los.

Ik ga het laten. - Is het los?

't Is vast, maar...

Hallo.

Bibi, waar ben je?

Ik wil echt niemand zenuwachtig maken, maar er zijn nog drie minuten.

Ik ben bezig. - Oké.

Past hij niet meer? - Jawel. Natuurlijk past hij.

Wacht, wacht, wacht. Die moet daar zitten, hè.

Het is allemaal heel kwetsbaar. - En gewoon met zo eentje?

Laatste minuut. - Hem gewoon dichtmaken.

Loodrecht. Hij kan niet krom, hè? - Dan was hij nog veel langer... Sorry.

No worries.

Ik denk dat we die slangen eraf moeten halen en die los moeten doen. Nee?

Laat maar staan. - Ik hou hem alleen tegen.

Doe hem eens open.

Tien, negen, acht, zeven, zes...

Niet doen. - Vijf, vier, drie, twee, één...

Handjes los.

Hè, hè. Zo, dat was toch een behoorlijke pressure cooker voor iedereen.

De grote vraag is: is de Brickmaster verrast, ja of nee?

Brickmaster, het bleek een heel moeilijke, complexe opdracht te zijn,

maar je zal, echt waar, verrast zijn.

Hoogste tijd om de LEGO matroesjkavoedselketens te bestuderen.

Ik ben heel benieuwd of je inderdaad, zoals gewenst, verrast zal zijn.

Waar beginnen we? - Oscar, Ine.

Tada. - Wat zie je?

Ik zie een grote, mechanische kikker.

Helemaal goed. - Yes, yes.

De helft...

Kijk.

Dat is vrij luguber.

Want wat zien wij in de mechanische kikker?

Dat is een vogelhoofd. Ik denk een... ooievaar?

Helemaal goed. - Check.

En ook weer half mechanisch, maar nu iets dierlijker, lijkt het.

Dit kan ik eruit schuiven, denk ik.

Oké, wat zien we hier?

Precies. Afstand wil nog wel eens werken. Draaien...

Ik weet het niet. - Als ik de beweging erbij maak...

Is het een vis? - Een vis, ja.

Ja...

Ja, klopt.

En de vis heeft dan het kikkertje opgegeten.

De kikker is opgegeten door de vis. De vis is opgegeten door de ooievaar.

De ooievaar is weer opgegeten door de grote, mechanische kikker

die uiteindelijk revanche heeft genomen voor z'n kleine vriendje.

Hij snapte het verhaal helemaal, hij vond het leuk, dus da's wel goed gedaan.

Brickmaster, wat zie je?

Ik zie een heel grote muizenval.

Of een vliegenval, want er zit een vliegje bij de kaas.

Stukje kaas?

Lekker. - Neem maar.

Oké.

Fantastisch.

En dan... - Nu kan ik, denk ik, dit optillen.

In de val zit... - Het is een kikkerval.

Nu kunnen we verdergaan, denk ik. Kan ik deze eruit halen?

Geen enkel dier raakte gewond bij de opnames.

Da's van eruit te halen.

Dan moet de kikker eruit en vanaf daar loopt het helemaal mis.

Hij is niet heel stabiel. - Nee.

De kont valt eruit, er valt een poot af.

Dan haal ik de spin eruit en breekt de spin ook in twee stukken.

O jee... - Daar is hij.

Zet het gewoon naast elkaar. - Oké, Brickie...

O, wat eng. Fantastisch.

Die zat in de kikker. - Hij is er net uitgevallen.

En dan... - En daar zit dan uiteindelijk de vlieg.

Er is een hoop in m'n hoofd gaande. De kikker zat in de vliegenval.

In de kikkerval. - In de kikkerval...

Die snapt er echt helemaal niets van. - Misschien is het weer te gecompliceerd.

Maar die zat erin.

Dit was een vraag en een opmerking tegelijk. Zag je dat?

Want dit is een val die zo iemand pakt...

Brickmaster vond het niet echt logisch dat de kikker in de muizenval zat.

In het echt gebeurt dat ook niet. Misschien hebben we gewoon

een slechte keuze gemaakt van welk type val dat we gingen maken.

Marco en Ernesto. - Brickmaster, wat zie je?

Ik twijfel heel erg tussen een appel en een peer.

Een appel of een peer. - Ik denk dan een peer,

omdat dat blaadje er zo bovenop zit. Maar hij is net niet hoog genoeg voor een peer.

Dus het is een peervormige appel.

Het is een appelvormige peer. - Bam. Jij bent de Brickmaster.

En dan gebeurt er dit.

Oké, wat is dit? - Ja...

Ik weet niet goed wat die witte lijn moet voorstellen,

maar er is wel... - Maar de rode is wel duidelijk?

Nee, nee, ook niet heel... Het lijkt een zittende houding.

Misschien een... Het lijkt wel een monnik of zo?

Oké.

Dat zal eraf kunnen.

Dit is misschien een mossel of oester. En dan kan die open

en daar zit dan, denk ik, het wormpje.

Hoeveel van de stappen had Brickmaster goed?

Dat is een worm. - Dat is een herbivoor.

En dat is een vleesetende plant. - Een carnivoor.

Dan hebben we de boeddhist, inderdaad. Die eten geen vlees,

dus dat is weer een herbivoor. En...

Het vleesetende fruit. - Gemuteerde fruit.

Ah, oké.

Ik vind het idee erachter leuk. Alleen... ik vind de uitvoering wat rommelig.

Ook de peer had gewoon echt een peervorm moeten zijn.

Het was eigenlijk een appel. - Het was een appel, oké.

Hij had de categorie van fruit goed.

Hier word ik als speelgoedontwerper wel blij van. Een vuilniswagen.

Met...

een grote vuilnisbak achterin gestoken.

O, wat leuk, die wieltjes hier.

Superschattig, hè? - Ja, echt heel erg leuk.

En daarin zit...

Die zou erop moeten nog. - Dan zie je wel wat dit is.

Een stofzuiger? - Da's goed.

En die heeft natuurlijk het spinnetje opgezogen. Heel leuk.

Wel vier uit vier. - Ja, ja, echt heel mooi.

Leuke interpretatie van de opdracht.

Het is duidelijk dat het spinnetje is opgegeten.

De stofzuiger is te oud en die gaat bij het... bij het vuil.

En het vuil wordt meegenomen door de... Het is een soort...

Door de oom van Cookie Monster. - ...recyclingsketen geworden.

Echt heel leuk gedaan, heel origineel.

Het had nog iets beter in mekaar kunnen zitten nog, nog iets sterker en steviger.

En het is toch anders dan dat het een eliminatieopdracht is.

Tot slot, Thomas en Roy.

Een sprookjesboek. - Check.

Voilà. - Ik denk dat ik het zo kan openen...

Cool.

Die verwondering van jou. Het is bijna ontroerend, Brickmaster.

Dat gezicht was echt... vond ik meesterlijk.

Daar doen we het voor.

Is dit misschien de ketel van de heks? - Sterk spel.

Toch? - Jaja, de ketel.

Goed...

En wat zit er in zo'n ketel? - De groene slak.

Het voelt echt alsof je dat slijm zo meetrekt.

Ja, sterk.

Ja, sterk. Er zijn natuurlijk, esthetisch gezien, een paar dingetjes mis.

De voorkant van de kaft, ik vind ook het boek zelf redelijk ruw.

Maar ik vind het idee heel origineel. - Dank je wel.

Wel zonde van de flap. Da's echt jammer. - Ja, da's echt balen.

Daar baal ik echt van.

Wat een waanzinnig leuke opdracht. Vond je zelf niet, Brickmaster?

Ja, fantastisch. Ik vind ook dat de teams heel origineel hebben gebouwd

en het was een pretje om alles uit te pakken.

Tot alles in mekaar viel. Ik wil dat er volgende keer stabieler wordt gebouwd.

Welke twee teams hebben jou het meest verrast?

Wat zijn de beste twee voedselketens, Brickmaster?

Ja, de twee beste teams...

Op basis van die originaliteit...

zijn Thomas en Roy...

en Oscar en Ine.

Thomas en Roy, jullie hebben echt een fantastisch, origineel verhaal bedacht

waarbij ik alle elementen goed kon herkennen.

Ik was een beetje van m'n à propos toen ik het boek opendeed,

want ik schrok gewoon van dat heksenhoofd

en dat is natuurlijk precies wat je wil met zo'n opdracht.

Jullie kaft echter is wel een beetje aan de grote kant.

En Oscar en Ine, ook jullie hebben een heel eigen, origineel verhaal verteld.

Ik vind het grappig dat de dieren steeds organischer werden

en dat de wereld is overgenomen door deze mechanische beesten.

Maar de vis kon ik net niet helemaal herkennen.

Nog steeds is het lastig, hoor.

Welk van deze twee teams heeft jou het meest verrast? Wie wint opdracht één?

Op basis van de originaliteit van hun verhaal...

hebben gewonnen...

Thomas en Roy.

Ik ben hier superblij mee. En zeker na vorige week.

Dit is echt... - Dus... simpele verhalen en risico's.

Dat doet het. - Dat doet het 'm.

Jullie krijgen niet alleen een boost aan zelfvertrouwen nu,

maar jullie krijgen ook een handig hulpmiddel bij opdracht twee,

maar wat dat precies is, dat horen jullie straks.

Ondertussen zou ik alle teams willen vragen de studio te verlaten,

want wij moeten hem grondig gaan ombouwen. Tot zo.

Nieuwe ronde, nieuwe kansen. Om opdracht twee uit te leggen,

zou ik jullie willen vragen achter je werktafel te gaan staan, beste mensen.

Want kijk eens even wat je daar aantreft. - Een megaplaat, man.

Ik dacht: yes, een plate.

Gewoon een plate op de tafel, daar word ik blij van.

Zoals jullie kunnen zien, is er aan de bovenkant van je werkplek

base plate bevestigd.

Maar niet alleen aan de bovenkant zitten er studs, ook aan de zijkant.

En niet alleen aan de zijkant, voel ook maar eens even aan de onderkant.

Ja, ook daar zijn overal studs.

Er bleek onderaan nog een plate te zitten. Dat was weer te veel van het goeie.

Jullie hebben dus studs boven- en onderaan.

Brickmaster, wat moeten ze precies doen?

Deze eliminatieopdracht is een combinatie van alle opdrachten

die jullie tot nu toe hebben gedaan.

De esthetiek en het sculpten van een 3D-kunstwerk,

de verhalen van jullie pretpark en de bouwtechniek van de toren,

het hangende steentje, noem maar op.

Jullie gaan al deze technieken die jullie tot nu hebben gebruikt en ontwikkeld

toepassen om het perfecte bouwwerk te maken op...

en onder jullie werkbank.

Het eindresultaat wordt straks beoordeeld door een stapje naar achter te doen,

en dan moet in één oogopslag direct duidelijk zijn

wat voor scène er bij jullie aan de hand is.

Right. En om jullie nog meer te motiveren,

gaan we het gastjurylid van deze opdracht nu al revealen.

En dat is een oude bekende. - Ja, dat klopt.

Voor deze opdracht boven en onder kon ik maar één gastjurylid uitnodigen.

Een collega van mij, het medejurylid van de finale van vorig jaar

en ontwerper van de Stranger Things-set, The Upside Down, Justin Ramsden.

Justin. - Vet, hè?

Ik vind hem zo gaaf. Deze man weet echt hoe het is om op de kop te bouwen.

Ik vind Stranger Things echt... - Die set is echt wel waanzinnig.

Justin, het is zo leuk om jou hier terug te hebben.

Eindelijk. Ik zat sinds de finale verstopt te wachten in de coulissen.

Wat vind je van deze opdracht?

Gewoon bouwen is al moeilijk genoeg,

maar ondersteboven is nog lastiger. Veel succes, allemaal.

Denk eraan, je maakt twee bouwwerken, dus dat is dubbele pret.

Jullie hebben al vier uur gebouwd. Voor deze opdracht krijgen jullie 12 uur.

Thomas, Roy, jullie hebben opdracht één gewonnen

en ik had jullie een handig hulpmiddel beloofd. Moet je eens kijken.

O, zalig.

Dit supermakkelijk in hoogte verstelbare bankje is helemaal voor jullie.

De bovenkant is gemaakt van door NASA ontwikkeld traagschuim,

waardoor eventuele rugklachten tot het verleden behoren.

Wij wensen jullie heel veel bouwsucces. - Dank je wel.

Ik vind het wel een leuk ding. - Een heel leuk ding.

Goed, bouwers. Twaalf uur te bouwen. Denk eraan, dit is een eliminatieopdracht.

En die klok gaat nu lopen.

De eerste opdracht kregen we 15 uur voor dezelfde base plate.

Nu krijgen we 12 uur voor dezelfde base plate

plus aan de onderkant. Dat wordt echt een challenge.

Dat is allemaal blauw. Dat is gewoon de zee hier.

Hier eventueel rotsen, zodat we dat wat naar beneden kunnen maken.

Ons plan is om iets boven en onder water te doen.

We maken een eiland en daarop is een raket neergestort

en we willen dat die raket boven en onder de tafel doorloopt,

dat die door het eiland gecrasht is in de zee.

We hebben aan de voorkant wel nog een strand nodig, om een scène te maken.

We beginnen direct met die basisplaat vol te leggen met blauw.

Dat we een zeevlak hebben.

Ons verhaal was de vorige keer te ingewikkeld.

Ik denk dat het verhaal nu wel duidelijk zal zijn.

We gaan niet veel uitleg moeten geven deze keer.

Een raket die neergestort is, spreekt voor zich. Hopen we.

Kijk, deze kleur... is mijn favoriete kleur.

Da's wel een bijzondere kleur. Wat had je hiervoor in gedachten?

Als die trol, zeg maar, deze kleur wordt, dan denk ik dat we...

De grond, de combinatie van die. - Een beetje die bruinige

met dat dan als highlightkleur.

We gaan een babytrol maken. Die ligt onder de grond. Die gaat met z'n arm

door de aarde heen en die wil mini figs uit het dorp pakken.

Ondertussen zijn de mini figs ook bezig om een soort operatie op te zetten

om die andere te redden. Met een boormachine op een karretje

hebben ze een gat geboord en gaan ze zo naar beneden.

Ik heb eventjes een soort prototype gemaakt van onze trolbaby

die met de hand boven het landschap uit komt om de maat te bepalen

van: wat is leuk, wat is haalbaar?

Dit is een opdracht die goed bij ons past. We kunnen hier veel creativiteit in kwijt

en ook slimme dingen bedenken, onder, boven, hoe het met elkaar samenhangt.

Het verhaal is ook hier heel belangrijk. Dat is één van onze sterke punten.

Lekker bezig.

Hier komt die bewaker, dus dan heb je hier nog weer een buitendeur.

Waarom?

Je inkijk is toch zo nu? - Ja.

Dan hoeft er toch geen deur te zijn? Ik probeer te reduceren:

wat voegt toe aan het verhaal en wat niet? Minder is meer.

Minder is meer. Geen mini figs, het moet gewoon een groot, duidelijk verhaal zijn.

We gaan een gevangenisontsnapping doen, iemand die onder de grond door graaft.

En dan komt hij hier omhoog. Om hem er echt uit te laten kruipen,

moet het hele model twee steentjes en een plate omhoog.

Dat is echt nodig om die diepte in dat model te creëren. Daar ben ik mee bezig.

En Ernesto gaat nu de boef sculpten.

Dit is ons belangrijkste element uit de hele bult.

Eigenlijk alles is ondergeschikt aan dat ene hoofd dat uit de aarde komt,

dus dat moet wel perfect zijn.

Ga jij 's van een afstandje kijken.

Ik zou er nog één tussen zetten, even kijken wat dat doet.

Kijk eens.

We gaan het levensverhaal van een boom maken.

En we gaan de herfst laten toekomen. - Precies.

We beginnen 't verhaal diep in de wortels, van de herfstblaadjes die gaan komen.

Die worden geknipt uit papier, ze worden geschilderd.

En die gaan met de lift helemaal naar boven.

En daar worden de groene blaadjes weggehaald

en vervangen door de oranje en de gele en al die herfstkleuren.

Precies.

Wil je het nu mechanisch of met een...? - Ik zou het mechanisch laten doen.

Dan zie je echt dat die blaadjes naar boven gaan.

Ik hang hem nu even zo... Maar ik weet niet of hij superveel breder moet.

Dat denk ik wel, want het moet wel echt een sprookjeswereld worden.

We gaan een sprookjeswereld onder maken

waardoor de prins van het verhaal naar z'n liefje gaat,

het meisje dat elke avond het sprookjesboek leest.

De tovenaar helpt die onbereikbare liefde toch bereikbaar te maken.

Die hebben al heel de plaat vol. Die hebben al heel de plaat vol.

Maar jij bent toch ook goed bezig? - Ja, ja, zeker wel.

Twaalf uur voor deze opdracht, da's echt niet veel.

Twee base plates zo groot, helemaal vol en nog op z'n kop...

Ja, het is echt heel veel.

Bij het aanslaan, laat ik maar zeggen, zo...

is er toch een beetje bloed uit m'n hand gelopen.

Het ging zo...

Ik moet er gewoon door. No pain, no gain. - No pain, no gain.

Er was eens...

Denken jullie dat de Brickmaster drinkt tijdens het werken,

dat hij heel snel weer dingen vergeet? Die ziet toch: dat hadden zij net.

Er is wat veel plaats tussen, maar dat is omdat het anders niet past.

Dan zie je dat groen naar beneden komt en...

Tof. - Tof, hè?

Ja. - Tof, tof, tof.

Jij kan verder met je boom? - Ja, ik kan verder.

Dan ga ik in de grond verder.

Ik denk dat we lekker robuust moeten gaan en dat we top en top moeten doen.

Snap je? Dat we een soort ruit creëren, want dan gaan we ook lekker de diepte in.

Wel wat van dat mijnsysteem afstappen, want dat wordt te complex

om hier onder de tafel te hangen. - Waarom?

Ik wil een bunker, geen mijn.

Nee, geen bunker. Nee, gaan we niet doen. Nee, sorry, pas ik voor.

We gaan geen bunker maken, nee.

Soms moet ik wel naar jou luisteren, hè? Niet altijd, maar toch...

Je hoeft niet alle lijntjes na te tekenen. Die staan er al.

Doe eens rustig. Je bent je weer aan het opfokken. Niet doen.

We hebben best nog wat uren staan en je stuitert al bij het leven.

Ik kan toch moeilijk zeggen: ik hang die tunnel met Technic aan dat blok

en dat blok met Technic aan de tafel en die Technic naar daar en die naar daar?

Da's toch niet erg? Dat kunnen we toch allemaal wegdecoreren?

En dan ben je vandaag nog klaar? Da's mijn zorg.

Da's mijn zorg. - Rustig aan. Rustig aan.

Denk niet meteen in 'beer op de weg', denk in mogelijkheden.

Ik ben bang dat we de tijd serieus aan het onderschatten zijn.

Liefje, ga even naar de brick shop. Nu is het klaar, echt.

Kom.

Thomas ziet weer heel veel beren op de weg. Ik weet niet wat het is, maar...

Hij...

Hij is gewoon heel gespannen en dan denkt hij niet meer in mogelijkheden,

maar alleen maar in beperkingen.

Zie je 't zitten? - Jawel.

Geef eens even een knuffel. Kom eens even hier.

Komt goed.

Ik ben nu de letters in het...

sprookjesboek aan het maken.

Dat je ook ziet dat het een sprookje is

met de standaardzin: Er was eens.

Je bent supergoed bezig. Je hebt je helemaal herpakt na de vorige opdracht.

Heel erg fijn dat we nu weer fijn samen aan het bouwen zijn.

Zo...

En hoe gaat het met de familie? - Er was eens.

Helemaal goed, denk ik.

Hebben jullie dat geleend van die anderen, van opdracht één?

Was makkelijk.

Nee, dat past bij het idee.

Denken jullie dat de Brickmaster drinkt tijdens het werken,

dat hij heel snel weer dingen vergeet? Die ziet toch: dat hadden zij net.

Ja, maar da's toch een ander verhaal. - Oké...

Wij dachten: past in een sprookjesverhaal. Elk sprookjesboek begint met: Er was eens.

Da's dan het risico. Hebben wij niet aan gedacht, dat het daarop lijkt, maar...

Hoezo? Dat is ook een boek, er stond ook 'Er was eens' op de voorkant.

Ja, misschien moeten we het toch veranderen.

Ja, maar hoe?

Ik zou gewoon 'een prins' erbij schrijven en dan gaan we gewoon door.

Wat is de moeilijkheid aan deze opdracht?

Ondersteboven bouwen is ongewoon. De steentjes hebben maar zo veel greep.

Hoeveel kunnen ze dragen?

Bij ondersteboven bouwen moet je het gewicht incalculeren

en welke verbindingen je gaat gebruiken.

Chips. - Wat?

Dat past niet zo. Dat moet andersom... Kijk. Die zitten andersom.

Het kan rampzalig aflopen, maar ook een geweldig succes worden.

Toen jij jouw set aan het ontwerpen was, luisterde je toen naar bepaalde muziek?

En of. - Omdat...

Wij luisteren ook al de hele dag naar dezelfde muziek.

Ken jij Vanessa? - Vanessa?

Vanessa.

Die ken ik niet. - Een Nederlandse zangeres. Knap.

Upside down. - Upside down...

Upside down...

Ik weet al wat ik vanavond doe. Zalig.

Voor deze build maak ik de meeste kilometers, druk ik de meeste blokjes aan,

en Ernesto is meer het creatieve brein

dat de creatieve lijn en de esthetiek wat meer uitzet.

Ik voer vandaag de eerste paar uren vooral uit.

Het meeste werk is nu gewoon heel veel blokjes achter elkaar aan stapelen.

We blijven bij ons plan. We hebben er wel over nagedacht,

maar we denken dat het nog steeds een goed idee is, dus...

We staan er gewoon achter en... Da's een risico, maar dat nemen we.

Er zijn twee woorden bij het boek gekomen. Er staat nu: Er was eens een prins.

Deze prins.

Dan is het iets minder... lijkend op het andere boek.

Het wordt heel belangrijk dat het beeld goed staat,

de scène superduidelijk is en dat ze eigenlijk vergeten

dat het daarop lijkt, omdat het zo mooi en anders is.

Ik wil echt een knus dorpje maken,

een beetje van die Duitse, Tirolachtige huisjes.

Ik vind het echt een heel mooi huis. - Het is te mooi eigenlijk.

Dat is een beetje weer mijn ding.

Maar op een gegeven moment kijk ik op de klok, denk ik: o ja...

Ik dacht het ook al. - Dit gaat iets te langzaam.

Te mooi wil je het maken. Dat is ook gelukt.

Het is heel mooi geworden. - Het is wel mooi.

Ça va? - Ja, het is lastig.

Ja, echt, hè? Ik ben kapot.

Ik denk wel dat we redelijk goed bezig zijn. We zijn nu vier uur bezig of zo?

We hebben wel al redelijk veel.

Ik ga die andere kant niet doen, je gaat dat toch niet zien.

Hoi. - Hallo.

Hoe gaat het? - Redelijk goed, denk ik.

Het wordt een eiland midden in een zee. Daarop is een raket neergestort.

Dit deel van de raket komt dan hier ergens.

Aan de onderkant zitten we onder water. Daar krijg je dan een onderwaterwereld.

Dan komt de onderkant van de raket zo hier

en zien we hier een onderwaterscène met van alles en nog wat van zeewezens.

En gaan jullie nog iets met de onderwaterwereld verder doen?

Komt er een connectie met de onder- en de bovenwereld

of is het alleen de raket erdoorheen? - De raket is de grootste connectie,

dat die neergestort is boven de grond en onder de grond zichtbaar is.

Ik twijfel of het genoeg is om gewoon een object door de tafel te steken

en daarmee de connectie in het verhaal met de boven- en onderwereld te maken.

Oké, ja... Dat is echt niet leuk.

Ik denk dat jullie moeten nadenken over een twist, over een verhaal

dat ook onder water plaatsvindt.

De beschaving leeft onder water verder, bijvoorbeeld.

Verzin wat.

Maar ja, wat, wat?

Dat er meer connectie is en niet alleen een object dat erdoorheen steekt.

Daar ben ik het helemaal mee eens.

Dank je voor de input. - Voor de tips.

We kunnen niet opnieuw beginnen. - Zeker niet.

Ja, bon, doe verder met die rotsen, ik ga nog eens denken.

Beste kandidaten, jullie hebben nu vijf uur gebouwd.

Kortom, er zijn nog zeven uren te gaan.

Hoezo, wij slechtgezind?

De rust is heel fijn. Wij zijn gewoon lekker hard aan het werk.

En dat bevalt me wel goed. Wat aan het zingen, wat aan het uitproberen.

O, dit is tof, dit is tof. Da's de spirit die we nodig hebben.

Het krijgt al...

een beetje vorm.

En je zet haar met haar benen naar achter. - Dat kan toch niet?

Allebei zo? - Ja.

Ik kan niet goed zien hoe ze moet liggen. - Hoe wil je dat erin zetten? Zo.

Als je zo kan draaien, dan kan ik het even kijken.

Zo?

Benen andersom.

Ik ben nooit model geweest. Alleen voor Oscar deze keer.

Zo?

Ja...

En dan kijkt ze zo.

Het is handig als je een vrouwenfiguur maakt

dat er ook een vrouwenfiguur als voorbeeld zit.

Komt de prins? - Is goed, dank je.

De eerste steentjes zitten aan de onderkant.

Even een gedenkwaardig momentje.

Het is nog wel veel werk, maar ik zie niet echt grote dilemma's.

Tenzij Marco straks op iets technisch nog stuit.

Ik ben even...

een extra brick aan het vastmaken aan de bricks die vastgelijmd zitten zo te zien,

zodat ik er wat makkelijker dingen aan vast kan maken.

Ik had wel zo'n stoeltje gewild. Ik snap heel goed dat het een goed voordeel is.

Als je m'n hulp nodig hebt, dan hoor ik het, hè?

Ik denk dat ik niet zo heel veel onder de tafel hoef te zijn.

Zoals de taakverdeling nu is,

heb ik het goed voor elkaar. - Ja, inderdaad.

Het is wel vermoeiend.

Work-out.

Het is natuurlijk niet altijd leuk als je bezig bent met iets

en ergens in het midden van het proces moet bijsturen,

maar ja, dat hoort er nu eenmaal bij.

We hebben toch een kwartiertje echt vastgezeten.

Uiteindelijk, we hebben een nieuw plan.

We gaan een gigantische octopus maken die aan de onderkant van het eiland zit en...

Het hoofd zit aan de onderkant, de tentakels komen aan de bovenkant.

En die probeert met z'n tentakels die raket naar de bodem van de zee te sleuren.

Dan hebben we ook echt die link tussen onder en boven.

Dan probeer ik dat hoofd vast te klikken aan die tafel.

Dat blijkt wel iets moeilijker dan gedacht.

Het gaat gewoon niet lukken.

Je gaat wel moeten tegenduwen. - Oké, doe maar.

Ik vraag aan Jan om op die tafel te duwen, ik lig langs onder te duwen.

Uiteindelijk...

zit dat hoofd dan wel vast. Ik laat het los, het blijft hangen, dus...

Ja, goed genoeg.

En stop de klok.

Jullie hebben vandaag 11,5 uur gebouwd. Dat is ontzettend veel.

Dus ontspan die vingertjes, maak dat hoofdje leeg, ga naar huis,

neem een goed bad, en morgen weer vroeg op.

Tot morgen. - Dank je wel.

Yes, we mogen naar huis. - Eindelijk slapen. Ik ben echt kapot.

We hebben morgen nog... - 4,5 uur.

4,5 uur nog. Misschien zijn het de laatste 4,5 uur van LEGO Masters ook, hè?

Ik hoop van niet.

Goedemorgen, kandidaten. - Goeiemorgen.

Goed uitgeslapen? Iedereen helemaal fris en fruitig weer aan de start?

Hangt alles nog?

Onder jullie tafels bedoel ik.

Jan, hoe is het met je vinger, hand? - Goed. 't Is de hand.

De knokel eigenlijk. Alles goed weer. Dus we kunnen er weer tegenaan.

Als u thuis zit te kijken en denkt: er is iets mis met de kleuren van m'n tv...

Nee, dat zijn de kleren van Justin.

Goed. Bouwers, nog vierenhalf uur te bouwen.

Er is nog heel wat werk aan de winkel, dus zet die klok maar weer in.

Succes, jongens.

Een nieuwe dag, nieuwe moed. We hebben goed geslapen allebei.

Ik ga eerst die tentakels hier afwerken.

We hebben gisteren al de grote elementen afgewerkt, maar er is nog veel detailwerk.

Dan gaan we daarmee beginnen.

Ik kwam vanmorgen hier aan en ik dacht echt: oh, daar is hij weer.

We hebben echt al wel een band opgebouwd, toch, met onze boom?

Het wordt je eigen dingetje op een gegeven moment.

En daarom dacht ik: ik kleed mezelf in boomsferen.

Ik ben groen, groen, hartstikke groen.

't Is wel even wennen, maar wat zal ik eraan doen?

Komt het door de zure regen...

Ik ken het niet. Ik wil het ook niet kennen en ik ben blij dat ik het niet ken.

We hebben gisteren nog even een stappenplan gemaakt

van wat we vandaag zeker en vast moeten doen. De onderkant is klaar.

Daar moeten alleen de verhaaltjes nog in.

En dan aan de bovenkant het gras. Daar ben ik gisteren mee gestart,

dus dat moet ik vandaag afbouwen. De wortels aan de bovenkant nog.

Precies. En het bladerdek. - En dan de kruin, het bladerdek.

Dat is nog heel veel werk, daar moeten we niet te lang mee wachten.

't Is nog wel een aardige kluif.

Hey, Ruben. Ik trek even wat wandjes omhoog en dan...

Een beetje gevangenisvibe. - Je bent aan het bouwen

alsof ik naar jou zit te kijken terwijl jij versneld wordt afgespeeld.

Dit is toch... echt superstrak. - Ja, dat moet ook in een gevangenis.

Ja, precies, dat is het ook wel.

En heeft hij het met een lepel gedaan? Alleen voor mijn beeldvorming, hoor.

Dat is ook zo één die nog op het lijstje staat, maar...

echt alleen als het aan tijd gegeven is.

En dan van dat zand in z'n broekzakken en dan tijdens het luchten...

Serieus, dat staat er ook op, van die hoopjes zand hierbinnen, maar...

Het is niet dat het...

Volgens mij hebben we dezelfde films gezien.

Even de onderkant monteren.

Ik begin met het platform om ook de trol op te leggen en de vogelkooi op te zetten.

Ik ben het dorpje een beetje gezellig aan het maken.

We hadden ook een uur voor de bovenkant. Je moet echt doorgaan met de boom ook,

want dat is mooi geworden.

Een aantal teams hebben nog een hele hoop werk voor de boeg.

Marcel en Bibi, die hebben twee verschillende platen gemaakt.

Ik hoop echt dat dat straks wel één geheel gaat lijken,

want het leidt mij wel een beetje af dat ik twee bodems zie.

Nu is het inderdaad twee keer boven op de plaat. Ik wil ook eronder zien.

Volgens mij is het wel slim op te lossen door gewoon naar boven te bouwen

en te zorgen dat die elementen visueel aan mekaar zitten. Ik vrees alleen

dat ze geen tijd hebben om dat te doen, want ze moeten ook die trol nog bouwen.

Nou, kom op.

Hallo. Hoe gaat het in Tirol? - Goed.

We hebben wat meters gemaakt vanochtend al en...

de basis van het plateau moet nog wat afgewerkt worden.

Want de trol komt nu op het platform. - Sowieso. Da's de bedoeling.

Hij komt zo te liggen hier.

Het is een soort konijnenholachtig waar hij in zit.

Wij maken een soort tweede vloer onder het tafelblad.

Ik denk dat wij allebei wel graag willen dat het wel één wordt.

Je hebt nu twee platen gebouwd, dus bedenk hoe je...

hoe je dat visueel aan mekaar kan verbinden.

Goed zo. Hoop werk voor de boeg.

Ik voel wat stress wel een beetje opkomen nu.

Als je naar de tijd die we overhebben kijkt,

denk ik wel dat we niet alles kunnen doen wat we willen doen,

dus we zullen besluiten moeten nemen: wat wel en wat niet.

Hallo. Gaat het goed?

Ja, het gaat...

We hebben wel veel te doen op zich nog steeds, maar...

het begint wel ergens op te lijken nu.

En wat zijn jullie voornaamste taken nog, uitdagingen?

Het hoofd moet hier nog op en dan de haren nog wat langer.

Even naar de sprookjes. - Daar staat nog niks echt op.

Die huisjes zijn wel af.

We maken alle onderdelen van de sprookjeswereld apart

en willen die op het laatst erin zetten. - We gaan ze niet te lang ophouden.

Oké, nog meer tijdsdruk.

Jullie hebben nog één uur te bouwen.

Oké, jongens, nog één uur.

Ik heb een beetje last van 'het laatste uur'-syndroom.

Rustig blijven. Rustig blijven.

Thomas en Roy, mijn winnaars van opdracht één.

Aangezien dit karretje nu niet meer zo belangrijk is,

heb ik de volgende stap voor jullie meegenomen.

Thomas, als jij die eens even omdoet.

Daar kan je steentjes indoen.

Zalig.

We gaan van Thomas een bouwvakker maken, Roy.

Kijk, dan krijgt hij knee pads. - Krijg ik het nog warmer.

Kijk, en dan deze op, zo. - O, kijk aan.

Kijk, en dan kan die aan... - En toen schiep God het licht.

Nu krijg ik het nog warmer.

Ik hoop dat jullie niet te veel afgeleid zijn door de nieuwe outfit.

Komt goed. - Goed zo. Succes.

Dank je wel.

Kut. Daar was ik al een beetje bang voor.

In de afgelopen afleveringen hebben we heel erg geleerd

om wat simpelere, duidelijkere verhalen te maken,

te werken aan details daar waar ze nodig zijn.

Strategischer ook, hè? Gewoon in tijd.

Check?

Cel? - Momentje.

Als ik nog 10 minuten overheb, doe ik nog iets anders, maar...

Supervet.

Da's wel gaaf, hè? - Ik ben aan het genieten.

Het ziet er ook gewoon echt heel leuk en duidelijk en humoristisch uit.

Dat zijn we aan ons zelf verplicht, om deze ook op die manier af te ronden.

Je ziet dat groene randje ook wel eronder, hè?

Ja, no problem. - Hè?

No problem.

Ik zie nog veel meer woestijn hier nog. - Ja, ja, ja, ja, ja...

Ik hoef niet te weten wat ik allemaal nog moet doen.

We zijn af en toe toch wel wat grimmig tegen mekaar.

Ja, een beetje kibbelen. Dat komt vooral door de tijd,

doordat je weet wat je nog moet doen.

Je moet rustig zijn, want ik ga shaken anders.

Wauw. Hier is in één keer van alles gaande.

Ja. - Veel meer dan...

dan gisteren.

De octopus valt het schip aan. Of het ruimteschip.

Ja, klopt. En dan komt hier vooraan nog een tafereeltje met de bewoners.

Hier zijn nog twee tentakels van de octopus

die een soort van marionettenspel aan het doen is om iedereen af te leiden.

Dus alle bewoners komen naar daar kijken,

zodat het niet opvalt dat hij langs de achterkant de raket...

Sneaky. - ...aan het wegnemen is.

De humor, de marionetten zijn echt schitterend.

Jullie mogen heel trots zijn op wat jullie brengen.

Dat gaf echt een boost weer. - Ja, da's...

Gewoon weten dat we op het juiste pad zitten, is echt wel leuk.

Beste kandidaten... - Jullie hebben nog één uur te bouwen.

Oké, jongens, nog één uur.

Dat licht is ambetant.

Toch wel handig, die zakjes. 't Is geen overbodige luxe.

De tijd... dringt.

En... - Er is nog heel wat te doen.

Er is nog heel wat te doen.

Nu niet meer.

Wacht. Waar... Waar ga je dat zetten?

Hier. - Ja, 't is goed.

Zit die vast? - Ja.

We hangen nog een aantal dingen aan die onderkant,

want die was wel nog wat saai.

Ik zou er nog één of twee maken van die. Ik vind dat niet slecht.

Nog eentje voor daar in de hoek, misschien een wat langere?

Even kijken. Bij deze zo...

Die toren van jou heeft zo veel bewegende dingen.

Als je die daar recht op wil zetten... Alles verschuift en dat lukt gewoon niet.

Precies passend.

Ik ga nu alleen de voorkant vastmaken. Nu past hij wel.

Dus... - Gelukkig.

Anders was het geen sprookjeswereld.

Zo, mag ik heel even kijken? Even meten.

Die wil ik hier nog... - O ja, top.

Kom op.

Ik weet niet waarom, maar ik heb ineens ruzie met de grijze blokjes.

Heb jij nu iets belangrijks te doen?

Ik ben kreukeltjes aan het maken in het kleed.

Ik weet niet of dat belangrijk is, maar het ziet er wel leuk uit.

Ik haal het niet met blaadjes. - Meer... Groene?

Ja, gewoon die groene.

Het verhaaltje is beneden klaar. Boven...

Er moeten mini figs naar hun werk, er moeten mini figs van hun werk komen.

Hier moet nog iets in.

Hier zitten nog top plates. Die moeten weg.

Haal nog eens de separator uit.

Tien, negen, acht, zeven, zes...

vijf, vier, drie, twee, één...

Handjes los. - Handjes los.

Wat een prestatie, jongens.

Ik vind... Het klopt wel.

Kandidaten, jullie hebben weer 12 uur lang stevig zitten bouwen.

Groot respect daarvoor. En het eindresultaat is 'boven' verwachting...

gegaan. Snap je 'm? - Van ons weet ik het al,

maar ik ben echt ontzettend nieuwsgierig wat jullie erover gaan zeggen.

Of wij een beetje 'onder' de indruk zijn. - Of...

Kijk 's aan. Zullen we beginnen bij Jan en Julien?

Ooit is er een raket neergestort op een eiland.

Die mensen zijn daar gewoon lekker op vakantie gegaan, beginnen wonen.

Maar da's niet naar de zin van de gigantische octopus die daar woont.

Die heeft er niks beter op gevonden dan de raket kapot te maken.

Maar er zijn heel veel mensen op dat eiland, dus die moet je afleiden,

en dan doet hij een soort marionetten... poppenspel waardoor iedereen afgeleid is

en ondertussen kan hij langs de andere kant die raket kapotmaken.

De kleine verhaaltjes trekken meteen mijn aandacht,

en dan ga ik nog verder kijken naar alle details die jullie erin hebben gestopt,

zoals de schattenjager,

de flamingo's achteraan die een andersgekleurde flamingo verjagen,

de man die in zalige onwetendheid ligt te slapen op het vlot.

Techniek, humor, verhaaltjes... top. Goed gedaan.

Ik ben superblij dat jullie een ommekeer hebben gemaakt tijdens het bouwproces.

Het detailleringsniveau is ontzettend hoog.

De bladeren die wat dor zijn onderaan de palmboom omdat ze minder licht krijgen.

Tristan en ik zijn echt onder de indruk van jullie technische bouwvaardigheden,

jullie kleurgebruik en de humor die erin zit.

Wel jammer dat de tentakels niet doorlopen,

zeker achteraan, waar ze niet doorlopen en eruit springen.

Ik had de onder- en bovenkant graag beter in elkaar zien overgaan.

Dat is helaas een gemiste kans.

Ik vind het moeilijk om te zeggen of we al dan niet kunnen winnen,

want elke keer als we aan het bouwen zijn, denk ik: ja, oké, dat komt hier wel goed.

En dan achteraf kijk ik rond en zie ik vijf fantastische bouwwerken.

Het meisje heet Liselotte. Die zit elke avond in haar sprookjesboek te lezen

en is smoorverliefd op de prins. Eigenlijk hoopt ze dat de prins...

naar haar toe komt. Dan heb je hierbeneden de tovenaar die dat hoort,

want de prins heeft hem echt gesmeekt: 'Tover mij naar boven.' Dat doet hij hier.

Ik ben heel blij dat jullie het af hebben gekregen.

Ik heb jullie zelden zo zien stressen.

Het verhaal is te herkennen.

Boven is het duidelijk een prins die uit het boek komt

en z'n liefde verklaart aan een mooie dame,

en onderin is er een sprookjeswereld.

Ik twijfel alleen bij de connectie met de twee.

De wereld daaronder is op een platform gebouwd.

En ook dat helpt niet met het verhaal. Je hebt eigenlijk een onder en onder

of een boven en boven gebouwd, en niet een boven en onder.

Het zijn eigenlijk twee gescheiden werelden

die, ondanks dat de prins erdoorheen komt, voor mij niet goed verbonden worden.

Het personage rechts is prachtig,

net als enkele details, al lijkt de tovenaar een beetje op de Kerstman.

Er zit een regenboog in, top, maar dan neemt het plezier wat af voor mij.

Er zijn schaalprobleempjes. De benen van de prinses gaan van smal naar breed.

Het broodje is enorm tegenover de gsm en het boek is nog groter.

Haal dat eruit en ik kijk uit naar jullie verdere werk.

We zouden weleens van de tweede plek in de eerste opdracht

naar onderaan in deze kunnen gaan.

Daar gaan we.

Ja, da's toch wel duidelijk nu?

Al in de nor gezeten? - Nee, maar ik heb al geboet

met het ontwerpen van LEGO sets.

Wat kan ik zeggen? Dit is een masterclass in bouwen. Geweldig.

Jullie hebben de basissteentjes pit gegeven met leuke bouwtechnieken.

Ik raak amper uit m'n woorden, echt cool. De ketting wordt prikkeldraad,

de vingers van de boef die uitbreekt, de sleutels...

Zo veel verhaaltjes waardoor ik erin wil gaan leven.

Niet in de nor, maar in die wereld, en die verkennen.

Het is een samenhangend verhaal, een ontsnapping uit de gevangenis,

en het beantwoordt perfect aan de opdracht.

Er zijn wel schaalprobleempjes. De bewaker is groter dan de deur

en de dief die ontsnapt, is groter dan de muur.

Dat zijn zaken die jullie kunnen verbeteren, maar het is prachtig.

Ik heb echt genoten

van het maken van dit ding. - Het was een heel vette opdracht.

M'n knie wat minder. - Je wordt gewoon wat ouder.

Ja, nee, dat snap ik. Dat komt allemaal nog, Marco. Net als wijsheid.

Ja... Ik vind dat jullie een heel gaaf idee hebben gehad

met die hand en die trol, en dat staat er ook.

Ik vind het zo'n prachtig, iconisch, eng verhaal dat er aan de hand is.

Met die dorpelingen die proberen die hand af te leiden

en dat het eigenlijk een heel lieflijke trol onderin is.

Het woord lieflijk was niet bij mij als eerste naar boven gekomen.

Hij heeft best wel een kinderlijke, lieflijke blik in z'n ogen.

Lieflijk? Oké, dan ben ik benieuwd naar jouw nachtmerries.

Ik vind de huisjes ook zo schattig. - Ja. De daken zijn heel mooi gebouwd

met die scheve planken erin.

Ook al wil de strenge LEGO fan in mij alles mooi ordelijk maken.

Ik word gek van de warboel die het is, maar het is knap.

De rots wordt als basis voor de fontein gebruikt, heel leuk steentjesgebruik.

Het is superknap.

Er is ook een ander verhaal, dat de mini figures weer ontsnappen.

Dat zorgt een beetje voor een verdeeld verhaal. Het is een beetje rommelig.

Ik vind het leuk dat de mini figures kunnen ontsnappen en veilig zijn,

maar ik ben het ermee eens dat dit de twee verhalen afzwakt.

Wat ik ook jammer vind... Ik zag het hoofd hangen en dacht:

hemel, hij gaat de trol volledig onder de grond bouwen.

Maar dan voegde je een platform toe. Dat was een gemiste kans,

want dat lijkt de makkelijke oplossing. Ik had je graag door zien gaan

met echt een hangend monsters. Dat was geweldig geweest.

Ik denk dat wij met deze opdracht ook zoeken naar

dat je die studs aan de onderkant ook gebruikt om van daaruit te gaan bouwen,

en nu is er een platform onder gehangen en daar heb je allerlei objecten opgelegd.

En ik denk dat we dat missen bij dit bouwwerk,

ondanks dat er heel veel goeie details en ook een sterk verhaal van de trol in zit.

Wat er staat, is gewoon gaaf. - Mochten we er hiermee uit gaan, dan...

ja, dan hebben we gedaan wat we konden.

Ik ben echt helemaal onder de indruk van dit.

Dit is precies wat wij vragen van zo'n opdracht.

Het visuele gewicht van boven en onder klopt ook, is gelijk.

En jullie hebben dat fabriekje

van hoe die bladeren worden gemaakt perfect uitgebeeld.

En da's niet zo makkelijk om dat te doen, maar je kan het zo goed volgen

dat het uit een rol papier wordt gesneden, daarna gaat het in een karretje...

Dat karretje wordt naar de verfafdeling gebracht.

Daar zie je iemand het verfblik openen. Daar worden de bladeren netjes gekleurd.

Vanaf daar gaat het naar de lift, dat wordt omhoog gebracht

en dan boven in de boom zijn ze met steigers aan het werk

om de bladeren te vervangen. Ik denk dat dat jullie zijn?

Tortelduiven. - De tortelduifjes.

Van het pretpark, denk ik.

Thomas en Roy, proficiat. Wat een spectaculair bouwwerk.

Perfect uitgevoerd. Strak, samenhangend en eenvoudig.

Ik zie meteen een boom met z'n wortels, maar dan vang je m'n aandacht

met de verschillende, leuke verhaaltjes. Het ziet eruit als speelgoed

en ik ontwerp speelgoed, dus ik vind het top.

Jullie hebben er ook beweging in gestopt.

Die loopt helaas niet door. Dat is een gemiste kans.

Als je er nog eens zoiets instopt, bezorg ons dan de volledige ervaring.

Wat we vandaag hebben opgeleverd,

ik heb er vertrouwen in. Ik zie het met goeie moed tegemoet.

Waar is Justin?

O ja, die wou zich even voor dit moment verkleden, eigenlijk speciaal voor jou.

Verkleden?

Weet je nog dat ik hem dat dekbed had gegeven?

Je hebt gezegd dat je moeder kleren maakt van dekbedhoezen.

Je ma kan hiervan een leuke trui maken.

Heeft z'n moeder gemaakt.

Hij wou het heel graag.

Ik zei nog: Doe het niet. - Prachtig.

All right. Jullie hebben weer echt lang gebouwd.

Jullie hebben goed gepresteerd en echt gecreëerd.

Jullie hebben dingen gemaakt die gewoonweg nog niet bestonden.

En in sommige gevallen is daar een heel goede reden voor.

Het is een eliminatieaflevering, dus zullen wij binnen enkele ogenblikken

weer afscheid moeten nemen van één van de teams.

Maar voor we naar de uitslag gaan,

allereerst onze dank aan gastjurylid Justin.

Justin, tusind tak. Dat is dank je wel in het Deens.

Ja, Brickmaster... Vertaalt al dit enthousiasme zich in de beoordeling?

Ik zou van jou willen weten welke twee teams jullie het beste vonden.

De twee beste teams hebben precies gedaan waar Justin en ik op hoopten,

namelijk twee werelden verbinden met één verhaal.

En dat zijn...

Marco en Ernesto.

En Thomas en Roy. Kom maar even naar voor.

Thomas en Roy, jullie hebben een prachtige, kleurrijke boom gebouwd

die uitnodigt om verder naar te kijken.

En als je dan inzoomt, dan zie je precies hoe die boom van kleur verandert

met de miniscènes. Justin is erg onder de indruk

van de manier waarop jullie de onderkant van de wereld hebben gebouwd.

Marco en Ernesto, jullie hebben een fantastisch sterk concept bedacht

en uitstekend uitgevoerd. Wat een origineel gebruik van de opdracht.

Dat de onderlinge elementen net een beetje uit verhouding zijn,

wordt ruimschoots gecompenseerd met humor en het sterke verhaal.

Vier fantastische laureaten, maar er kan maar één duo de winnaar zijn.

De winnaars van deze aflevering hebben Justin en mij echt weggeblazen

met hun originele idee en de bijna perfecte uitvoering.

De winnaars...

zijn Thomas en Roy.

Ik weet gewoon niet meer wat ik moet zeggen. Echt niet.

Man, man, man, dit is... Dit is toch fantastisch?

Nou...

Na vorige week is dit echt compleet de andere kant.

Ik dacht dat we de lat tegengekomen waren.

Gefeliciteerd. Dat geeft jullie vast een goed gevoel voor de volgende ronde.

Absoluut.

Man, man, man, man, man.

Ja, Brickmaster, dan komen we nu aan het rotste deel van deze aflevering.

Welke twee teams hebben het vandaag volgens jullie het minst goed gedaan?

De twee minste teams...

zijn Marcel en Bibi, en Oscar en Ine. Kom maar naar voren.

Oscar en Ine, Justin en ik zijn heel blij dat er twee werelden zijn die af zijn,

en het hoogtepunt van jullie bouwwerk is het meisje in het rood.

Maar de verbinding tussen de beide werelden is te mager.

Het lijken twee verschillende verdiepingen.

Marcel en Bibi, jullie hebben een heel sterk idee bedacht

met de hand die dorpelingen uit het dorpje grijpt.

Alleen, dat wordt afgebroken door het tweede verhaal dat jullie vertellen.

Er zitten veel mooie details in jullie bouwwerk, maar ook veel ruwe kantjes.

En Justin is niet onder de indruk van de onderkant van jullie wereld,

die eigenlijk op een platform ligt.

En van wie moeten we afscheid nemen?

Het team dat LEGO Masters gaat verlaten...

zijn...

Oscar en Ine.

Ja, jammer.

En ik denk ook terecht, als ik kijk naar de rest, en met de opdracht.

Ik vind het heel jammer, maar...

We zijn heel blij dat we hier mochten zijn en trots op wat we hebben gebouwd.

En ook vandaag weer. We zijn blij met het resultaat.

En hoe cool is dat dat jij ooit tegen je kinderen kan zeggen

dat je samen met oma in een LEGO show hebt gezeten?

Wacht nog maar even.

Ja, tuurlijk... - Nee, het was heel leuk.

Ik spreek namens ons allebei dat we het heel jammer vinden

om jullie de wedstrijd te zien verlaten.

Jullie mogen gaan. - Daar gaan we.

Maakt niet uit.

Helaas.

Jammer.

Wat we verwachtten, is zo. We moeten eruit, we moeten naar huis.

Gaan we nog eens zwaaien? - Nee...

Een super ervaring, zeker om met je moeder te doen.

Ik kan alleen maar positieve dingen zeggen over dit LEGO Masters-avontuur.

Bibi, de tranen zijn van...?

Ja... Ine weg en Oscar weg, en ook weer opluchting.

Het is eigenlijk alles. - Even kermis vanboven.

Blij, maar ook verdrietig.

En jij zal nu je vrouwtje moeten staan tussen al dat mannengeweld.

Nog vier teams over. Het wordt steeds lastiger

om verder te komen in deze wedstrijd.

Maar ja, we kruipen dan ook langzaam richting de finale.

Dus ga goed uitrusten,

want de opdrachten van volgende week beloven spektakel.

Het wordt enerverend, het wordt moeilijk en het wordt episch.

Tel uit je winst. Slaap lekker voor straks en tot volgende week.

Tot volgende week.

Jullie vragen je natuurlijk af waar deze aflevering over gaat.

Hoe heten die dingen? - Super Troopers.

Zoveel mannetjes, daar kon ik als kind enkel van dromen.

Jij staat al een tijdje. Zal ik even een kruk pakken?

Even lekker de blaster de blaster laten?