Original subtitles

Ontstoken luchtwegen met intra-parenchymale knobbeltjes.

De oorsprong moet worden getoetst met histologische gegevens. Punt.

Zware ademhalingsproblemen, niveau drie van vijf...

met hoge bloeddruk en hartkloppingen. Punt.

Zuurstof op 90% en verwijding linker hartkamer. Punt.

Zo, Mme Trappin. Trappi. Trappu.

Mme Trappo... -Trappet.

Mme Trappet.

Wat zeggen deze foto's u? -Het is raar, maar ik vind ze mooi.

Ik weet niet of "mooi" het juiste woord is.

Dat vermoedde ik al. De kleuren doen me aan bloemen denken.

Een hoop zorgen.

Dat komt al dichterbij. -Wat is het voor iets?

Iets zeldzaams, maar steeds vaker voorkomend. Een auto-immuunziekte.

Auto-immuun? -Uw antistoffen werken tegen u.

En waarom doen ze dat?

U vertelde dat u kapper bent.

De sprays die u gebruikt, hebben uw longen aangetast.

Uw antistoffen herkennen ze niet meer.

Antistoffen zijn cellen die continu uw lichaam op indringers controleren.

Ze herkennen geen verdachte cellen meer. "Zijn dat vreemde stoffen?"

Net als de politie vragen ze om papieren. "Wij horen bij de longen."

"U ziet er niet uit als op de foto. Eruit."

Daarom hebt u pijn.

Als de politie een fout maakt, ontstaan er problemen. Ze keren zich tegen zichzelf.

Mijn antistoffen zijn dom. -Mijn metafoor was niet onschuldig.

Is er een effectieve behandeling?

Wat bedoelt u met "effectief"? Ontstekingsremmers kunnen helpen.

Ze beschermen de cellen een beetje.

En...

Hoelang heb ik nog te leven?

Wat bedoelt u met "lang"?

Dat is heel persoonlijk. Tijd is voor u iets anders dan voor mij.

Ik weet niet wat u doet als u de tijd hebt.

Een subjectieve vraag is moeilijk objectief te beantwoorden.

VAARWEL, IDIOTEN

Als directeur van DESS Noord, zou mijn aanpak eenvoudig zijn.

Reorganisatie van de IT, ten eerste mijn domein, de beveiliging.

Maar ook nieuwe ontwikkelingen.

Ik heb een systeem voor departementale verbindingen ontwikkeld,

dat elk persoon aan zijn bestanden koppelt.

Ik wil u dat graag presenteren. Hierbij de technische gegevens.

M. Cuchas? Beveiligingscontrole. We zijn klaar.

De beveiliging is te zwak. -Te zwak?

Ja, ik zie hem. -U ziet hem?

Ik zet gezichtsherkenning aan.

Is dat legaal? -Nee, het is mogelijk.

Karim Bella, geboren in Pontoise op 23-06-‘87.

Dat ben ik. -Goed, we gaan verder.

Hierbij de voorstellen voor... -Beveiliging, het liftsysteem is klaar.

Sta je in de lift? -Ja.

Oké, we vertrekken. -Wie gaat er vertrekken?

De lift gaat omhoog, maar ik doe niets. -De inscriptie is niet goed.

Ik sta stil. De deur gaat open en dicht.

De wachtwoorden zijn te zwak.

Hallo?

Ja, M. Kurtzman.

Goed u te horen, M. Kurtzman.

Ik kom meteen. Tot zo, M. Kurtzman.

Hallo, neem me niet kwalijk. Kunt u me weer naar beneden halen?

Alstublieft, meneer?

Zo, M. Cuchor. Cuchas.

Hoe gaat het met de netwerkbeveiliging? -Zeer goed.

Domotica is niet zo moeilijk.

Het programma voor het Noorden vordert gestaag.

Daar moeten de verbindingen worden gereorganiseerd.

Ik heb een systeem gemaakt dat alles met elkaar verbindt.

Juridische zaken vindt het broos, maar ik ga met de wetgever praten...

Rustig aan, M. Cuchus. Want...

het ministerie wil de reorganisatie overlaten aan iemand met meer...

Hoe zeg je dat? -Competenter?

Nee, meer...

Jonger? -Nee.

Eigenlijk wel. Jongelui van bekende instituten...

als Centrale, Les Mines, weet ik veel.

Maar u mag uw ideeën voor de reorganisatie aan hen overbrengen.

Hoeveel jonger?

Jong.

U zei dat ik het noorden mocht leiden. -Ja, maar eigenlijk...

niet.

De directie kiest ervoor dat de oude, ervaren leeuw de nieuwe welpen opleidt.

Zodat zij het kunnen uitvoeren. -Ik heb er 18 maanden aan gewerkt.

Dat weet ik. En trouwens, we rekenen erop dat u...

deze manier van doen aanleert, traint aan deze jonge mensen...

die later misschien de nieuwe M. Cuchos zullen worden.

AANVRAAG ANONIEME BEVALLING

U had niet weer hoeven langs te komen.

Het is aan het kind om u te zoeken.

Ik heb gezondheidsproblemen.

Het is moeilijk om na 30 jaar een ​​kind te vinden.

En u staat niet in het systeem. U bent niet eens gedigitaliseerd.

Neem me niet kwalijk. -Behalve mogelijk in het archief...

van de geboorteplaats, is er geen bewijs van uw bevalling.

Wat nu? -Eenmaal gegeven, blijft gegeven.

Kunnen we dan niets doen?

U kunt bij Interne Zaken een aanvraag indienen.

Interne Zaken? -Het hogere echelon, zij die beslissen.

Een afdeling behandelt anonieme dossiers. -Ik heb ze verschillende keren gebeld.

Dat kan lang duren.

Ik heb niet veel tijd.

Maar mevrouw, als u haast heeft, gaat het niet lukken. U bent niet de enige.

Sorry.

Sorry, maar ik vind dit heel oneerlijk.

Ik snap het niet.

Sorry ook voor de schade die ik ga veroorzaken...

en al het werk voor het onderhoudspersoneel.

De envelop op het bureau is voor hen.

Er zit wat geld in.

U hoeft mijn vrouw en kinderen niet in te lichten.

Die heb ik niet.

Deze uiting van wraak lijkt misschien overdreven,

maar ik vind het zo oneerlijk.

Ik ben erg...

Sorry voor mijn taalgebruik.

Vaarwel, idioten.

Vaarwel, idioten.

M. Cuchus. M. Cuchos.

Rustig maar. We moeten praten.

Geweld lost niets op, M. Cuchor. Cuchar.

Doe uw wapen weg.

Niet schieten. Kom.

M. Cuchor?

Hebt u uw wapen neergelegd? Niet schieten.

Een manager van volksgezondheid... -Afgezaagd jachtgeweer...

Op dit moment ernstig gewond... -In levensgevaar...

Gewapend en gevaarlijk... -Geradicaliseerd...

Ik kon niet anders dan u bellen, minister. -Breng BZ op de hoogte.

Dit blijft tussen hen en ons. Begrepen?

Hallo.

Wie bent u?

Suze Trappet.

Hallo.

Wat doe ik hier?

Ik was bij de gezondheidsdienst...

en ik stond mezelf toe u mee te nemen.

Mij mee te nemen?

Ik zoek het dossier van een kind...

dat ik afgestaan heb en misschien kunt u mij helpen.

U helpen? -U bent belangrijk, van Interne Zaken.

Via u... -Ik ben van IT.

Dat heeft niets te maken met kinderdossiers.

Pardon, mevrouw, zo werkt dat niet.

We ontvoeren geen mensen voor een dossier. -We schieten ook niet op ze.

Wat? -U hebt M. Dupuis neergeschoten.

Ik schoot op mezelf. -Iedereen denkt op M. Dupuis.

Hoe gaat het met hem? -Redelijk.

Redelijk dood of levend? -Redelijk.

Hebt u gezien wat er gebeurd is?

Dat hangt er vanaf. -Wat bedoelt u?

Als u me helpt, heb ik het gezien. Anders niet.

Wat bent u ziek. -Ja.

In ieder geval heb ik mezelf gefilmd.

Ze moeten mijn installatie hebben gezien.

Welke installatie? -De computer, het geweer.

Hebt u alles weggehaald?

Maar mevrouw, daar hebt u het recht niet toe.

Wat heb ik u misdaan? -Niets, daarom juist.

U hebt me niks misdaan. Deed iemand maar eens wat.

Ik vraag al jaren om een spoor van mijn kind.

Rustig maar.

Waar bent u bevallen? -Daar.

Hoezo daar?

Hier was de kraamafdeling van Les Bluets.

Wilt u dat ik het uitzoek? -Alles zou in zijn geboorteplaats zijn.

In het gemeentehuis, niet hier.

Dat weet ik wel,

maar ik wilde deze plek nog een keer zien.

Wilt u met mij mee naar het gemeentehuis?

Daarna zal ik voor u getuigen. Alstublieft.

We ontvoeren geen mensen.

Ik ga het aan mijn baas uitleggen. -Wat zullen ze blij zijn.

Zeg me waar de computer is.

Succes. -Mevrouw, alstublieft.

Ik ga u aangeven. U wordt gedwongen de waarheid te vertellen.

Mme Trappu. Trappi. Mme Trappo.

Hoort u wat ik zeg? Mevrouw...

Hij werd afgewezen.

De ander wordt de vijand, maakt niet uit wie.

Degene die hem tegenhoudt. Ego is dood of levend.

Als het leeft, dan is er woede dat uitmondt in verschrikking en geweld.

Had hij meningsverschillen met M. Dupuis?

M. Cuchar houdt niet van jonge mensen. Dat merkte ik in ons gesprek.

Fobie voor de jeugd, verbittering.

Hij is niet meer jong, hij haat zichzelf. Hij wil hem doden.

Nog iets? -Een keer nam M. Dupuis de laatste koffie.

Daar ga je. M. Dupuis ontneemt hem zijn mannelijkheid.

Wat hoort M. Cuchas als hij afgewezen wordt?

Een stem, die van M. Dupuis. Een jongere.

Maar het geweer? -Een fallische uiting van...

onderdrukte mannelijkheid die slechts ​​vreselijke woede ejaculeert.

Maar ze kennen elkaar amper. -Ze kennen elkaar als "de ander".

De ander is overal in ons leven. U bent mijn “ander”, ik de uwe.

De stem achter de muur is de ander. Het is een bekende stem.

Hij had de laatste koffie genomen. In uw wereld is werk belangrijk.

Zoals in de woestijn: hij nam het laatste glas water, de laatste kameel.

Begrijpt u?

Kan hij het weer doen?

Ik zou graag "nee" zeggen.

Hij is nu op de vlucht,

woedend en misschien weer gewapend.

En buiten zijn er vele "anderen".

M. Cuchas, eindelijk.

Waar bent u?

Ik weet het niet. -Kom op, M. Cuchas.

Tijdelijke desoriëntatie. Niet goed. -Ik ben ontvoerd.

Ontvoerd, M. Cuchas, kom op. Wij zijn één grote familie.

U ging iets te ver, maar alles komt goed.

Helemaal niet. Ik heb dit gewild. U weet waarom, M. Kurtzman.

M. Cuchar, we moeten elkaar snel zien.

Dit blijft tussen ons. Geen pers.

Dat heeft het ministerie van BZ bepaald.

BZ? De politie?

Zit de politie achter mij aan? -De politie is op de hoogte, maar...

dat is normaal. Niets meer.

Voorzichtig, niet te zwaar maken. -Het is informeel contact.

Een band creëren, wat praten. Het blijft tussen ons.

Tussen ministeries. -Het spijt me echt.

Zulke dingen gebeuren. Collega's bakkeleien soms.

Hoe gaat het met M. Dupuis?

Wat van streek.

Over een paar jaar kan hij zijn vingers weer bewegen.

Ik heb een getuige. -Prima, dan komt alles goed.

Waar bent u?

Waar bent u?

Neem me niet kwalijk, ik zoek het archief.

Het archief? -Ja.

Ik weet dat we er één hebben.

Sorry, Pascal.

Weet jij waar het archief is?

Hoe schrijf je dat? -Archief...

Ik weet dat we er één hebben, maar...

Interne Zaken. -Wilt u mij bij uw manager aankondigen?

Ja, meteen.

Over een paar uur is de politie er. Als ik het dossier vind, helpt u mij dan?

Ik wist niet dat het HK iemand zou sturen.

Ik hoop dat alles in orde is. Nee, dat weet ik zeker.

Maar we komen weinig in het archief.

Als er gebreken zijn, moet u dat melden. Maar alles is in orde.

Het is geen controle. -Als ik u was, zou ik dat ook zeggen.

U bent mij niet. -Natuurlijk niet, sorry.

124 zijn we al voorbij, 123 is het niet.

121, 120. Daar is het.

O ja, onze archivaris is een TGV.

Tewerkstelling... -Voor Gehandicapten.

M. Blin, ex-directeur van EDF. Hij heeft een ongeluk gehad.

Overheden helpen elkaar. We hadden alleen nog het archief.

Wat voor ongeval? -Door activisten.

Ze schakelden via een Teslaspoel de stroom op het bureau uit.

Hij hield toezicht op de spoel. De politie dacht dat hij een activist was.

Wij zijn van EDF.

Ze hebben hem verblind. Ze dachten dat hij de stroom uitgeschakeld had.

Is hij blind? -Niemand komt in het archief.

U bespaart op licht, maar dit is geen plek voor blinden.

Er komt hier nooit iemand.

Wij zijn hier nu.

De kopteksten zijn in braille, net als zijn computer.

Hij doet het erg goed. Hij ging van B1 naar B3. Dus...

Die kant op.

Hij is door de politie getraumatiseerd geraakt.

Een ware fobie. We moeten onszelf aankondigen. M. Blin?

Wie is daar? -Ik ben het.

Wie? -M. Tuttle, de manager.

Wie is er bij u? -Niks aan de hand, we zoeken een dossier.

Zo gaat dat in een archief.

Hallo, ik heet Suze, Suze Trappet.

Het gaat om een geboorte op 16 mei 1989.

Ja, 16 mei 1989.

Wilt u dat opzoeken, alstublieft? -Natuurlijk.

Hartelijk bedankt. -Ik kom zo bij u terug.

Suze? -Ja, Suze Trappet.

Hij is het een beetje verleerd. Niemand komt hier.

Suze hoe? -Mag ik?

Wie bent u? -Hij is een vriend, niet de politie.

Wat doe je met mijn PC? -Ik gebruik hem.

5% van het budget. Het is een nieuw model.

Dat kostte dus 5% van het budget.

Doet hij het niet, dan bel ik de leverancier.

Mme Trappet, kan ik op u rekenen?

Wat, wauw?

Zie je wel, 5% van het budget.

Goed geregeld, hè? -Het wordt moeilijk.

Begin maar bij de T. -Dit zijn de "T's".

Hebben zoveel T's hun kind afgestaan? -Zoveel niet digitale T's.

Als u hebt gevonden wat u zoekt, laat het me weten.

Als u er over zes maanden nog bent.

Ik kan een aanvraag voor hulp indienen bij ACOP en CIRCO.

Na een paar maanden hebben we antwoord. -Ik heb geen paar maanden meer.

Waarom nu, na al die jaren?

Dat zijn uw zaken niet. -Steeds meer.

Vraag ik waarom u zelfmoord wilde plegen? -Dus u vindt het een ongeluk.

Ik ben niet onder de indruk van een paar dossiers.

Aan het werk.

Mevrouw,

kan ik u helpen?

Mme Trappet is aan uw linkerkant.

Kan ik u helpen?

Dat is erg aardig, maar ik zou niet weten hoe. Dank u wel.

Dat ben ik.

Er staat een adres van de baby. Rue Floquet 32.

Dat was 28 jaar geleden.

28 Jaar.

Leg het pistool rustig neer.

Laat uw handen zien. Handen omhoog.

Ik ben niet gewapend. -Rustig aan.

Het is een vergissing. Niet schieten.

Ik ben niet gewapend. -Handen achter uw hoofd.

Dit is een vergissing. -Hou vol, mevrouw.

Niet bewegen, ze kunnen schieten. -Stil.

Het klinkt raar, ze moeten mij hebben. Het is mijn fout.

Is dat de politie? -Ze komen voor M. Chochas.

Ze komen voor iedereen. -Is er nog een uitgang?

De personeelsuitgang.

Mag ik met u mee? Alstublieft.

Rue Floquet is een oude straat. De naam is veranderd.

Die staat niet in de GPS. Beschrijf het, ik zal u helpen.

Vooruit, ik ben er klaar voor. Beschrijf het, ik zal u helpen.

Een grote rechte weg, een kruispunt, verkeerslichten,

een parking. -We zijn in de stad.

Rue Maurice Berteaux. -Dat is lang geleden. Die ken ik erg goed.

Na de stoplichten is er rechts een kleine kruidenier, de beur uit mijn jeugd.

Ik zie hem niet. -Is hij dicht?

Ik denk het.

Links ligt er een pleintje, het Jean Jaurès-plein,

met jeu-de-boulesspelers. Dat is niet dicht, hè?

Er zijn geen jeu-de-boulers. -Dan zijn ze in de bistro,

Chez Georges, aan de overkant. Gouden letters op een ouderwets rood doek,

met kleine, ronde marmeren tafeltjes op de stoep.

Ja, dat zie ik. -En er tegenover bioscoop Le Palace,

drie zalen, vanaf 10.00 uur.

En verderop aan de rechterkant, een oud, bakstenen gebouw, het conservatorium.

Dat klopt, inderdaad.

Wat nog meer? -Een kerkje.

Maar ja, Saint-François.

Een gotisch kerkje uit de 13e eeuw...

met een klokkentoren op een schaduwrijk plein.

Dat is het. -Tegenover Saint-François...

ligt rechts Rue Floquet.

Oude huizen met een laan van platanen.

Ja, voor deze keer. -"Voor deze keer"?

Nou, het is daar.

Ik was bang dat het allemaal veranderd was.

Hij heeft zich overgegeven.

Geen geweld, geen schoten. Alles is goed gegaan.

Kom, kom. -Geen handboeien.

We zijn één grote familie.

Ah, nummer 32. -Nummer 32?

Er is daar iemand. -Is daar iemand?

Er is daar iemand.

Neem me niet kwalijk.

Dit klopt niet. U bent het niet. -Ik ben het niet?

Nee, u...

u bent...

Wie ben ik?

De zoon van uw moeder.

Natuurlijk, ja.

Sorry.

Bedankt.

Is daar iemand?

Oh, maar dit kan toch niet. -Wat is er gebeurd?

U staat midden op de weg geparkeerd.

Ziet u dat niet? -Nee, dat kan ik niet.

Rijdt u in uw staat?

Welke staat?

Beseft u niet hoe gevaarlijk dat is.

Wat zal de verzekering zeggen van een botsing met een blinde?

Sorry, ik bel de politie.

Een gehandicapte hoeft de cel niet in. -Hij mag ook niet rijden.

Een gehandicapte hoeft niet de cel in. -Wat doet u, meneer?

Meneer, stap uit.

Zet de motor uit. Niet gaan rijden. -Een gehandicapte hoeft niet de cel in.

Het was een zelfmoordpoging. Ik heb een getuige.

Ik heb M. Dupuis ook nooit gemogen.

Een gehandicapte hoeft niet naar de gevangenis.

Een gehandicapte hoeft niet naar de gevangenis.

M. Blin?

Een gehandicapte hoeft niet naar de gevangenis.

U gaat niet naar de gevangenis.

Niemand gaat naar de gevangenis. -Niet naar de gevangenis.

Ik kom terug. Het was geen misdrijf.

Ik ga mijn getuige zoeken.

M. Cuchnas. -Ik kom terug.

Ik kom terug, zei ik toch.

Oh, M. Cucha. M. Cuchta. Cuchas.

Na de bevalling werd ik bang. Ik wilde zoals iedereen zijn.

Het erge is dat dat gelukt is.

Het is zo goed gelukt dat ik doodga.

Maar ik heb veel gezocht.

Ook toen ik gezond was. Niets, verdwenen.

Ik probeerde het opnieuw. Ik ben twee keer getrouwd.

Het lukte niet weer.

De sprays hebben zeker eerst mijn eierstokken aangetast.

Maar misschien is hij wel gelukkig.

Waarom niet? Misschien...

is hij geliefd, veilig,

doet hij goede dingen.

Is hij niet een ongelukkige, verloren, verlaten man.

Misschien is hij...

Wat moet ik doen?

Als volwassene doe ik allemaal domme dingen.

Alsjeblieft.

Alles goed?

Hebben ze u vrijgelaten? -Bijna.

Bent u ontsnapt?

Tijdelijk. M. Blin heeft ons met uw auto aangereden.

Ik zei dat ik u ging zoeken. -Hoe is het met hem?

Een beetje van streek. Maar uw auto...

Was nummer 32 niet de juiste? -Neen.

Het was een kleine kans.

U zou mij helpen, als ik u zou helpen.

Wilt u hen vertellen wat er werkelijk gebeurd is?

Hier.

Er wacht u een mooie carrière.

Ik ga alles uitleggen en haal daarna het dossier. Beloofd.

Doe me een plezier, vergeet me.

Weet u, als je instort, ben je nog niet gek.

Ik ben normaal en gezond. Een beetje emotioneel, dat is alles.

Haast u.

Touloutouloute, dat is de brandweer. De politie doet touhou, touhou.

Er stond een nummer in uw dossier.

Ik heb uw gynaecoloog gevonden.

Het is Dr. Lint, Jacques Lint. Geboren op 26 mei '43 in Limoges.

Studeerde van '63 tot '70 en vestigde zich in de wijk, waar je hem van kent.

Hoe weet u dit allemaal?

In het dossier stond zijn doktersnummer.

En dan? -Dan heb je toegang tot zijn bestanden.

Zijn bestanden? -Ja, bevolkingsregister, belasting,

Alles in drie of vier klikken. Ik ben erg goed.

Hier, Dr. Lint is twee keer getrouwd en één keer gescheiden.

Vreemd genoeg koos hij als rokkenjager voor gynaecoloog.

Waarom is dat merkwaardig? -Gynaecologie kan vrouwen afschrikken.

Begrafenisondernemers maken veel kinderen. Hij is getrouwd, dus geen rokkenjager.

Maar dan nog.

Dr. Lint is in het Ambroise Paré ziekenhuis.

Langdurige geriatrie, tweede verdieping.

Om precies te zijn kamer 422.

Hij is jong geworden.

Het kan hem zijn. Dr. Lint?

Pardon, wie zoekt u? -Dr. Lint.

Op de negende, trappenhuis B. Vraag bij de receptie.

Wie zorgt hier voor de updates? Dat gaat niet goed.

Dr. Lint?

Hallo.

Hallo.

Sorry voor het storen. Suze Trappet.

Dertig jaar geleden ben ik bij u bevallen. Ik was 15 jaar. Weet u nog?

Sorry? -Ebixa. Memantinechloride.

Behandeling van gevorderde Alzheimer. Dat staat niet in zijn dossier.

Herinnert u zich mij nog?

Ik herinner me alleen dat ik me niets herinner.

Een 15-jarige moeder was in die tijd niet gebruikelijk.

Ik zag er anders uit: dreadlocks, rode panty's en een neusring.

Alstublieft, dokter.

Was ik dokter? -Ja, u was dokter, gynaecoloog.

Heb ik iets stoms gedaan? -Nee, ik heb een jongetje bij u gekregen.

Hebben wij een kind samen?

Nee.

We ruimen alles op, excuseer ons.

Wat is dit? -Ja, wat is dat?

Een schriftje.

Is dit uw handschrift?

Is dit uw handschrift?

Is dat mijn handschrift?

Kijk, dit zijn cijfers.

Ik haal een dokter. -Ter verzorging?

Nee, om dit te lezen.

Het ziet eruit als het handschrift van een collega, ja.

Maar wat is het? -Een soort dagboek?

Dat is heel goed mogelijk, een privédagboek.

En die cijfers? -Cijfers?

Dat kan, ja. -Daar staat toch 1989.

Ja, ik herken de acht, de negen.

1989, dat is mogelijk, Uiteraard onder voorbehoud van de normale diagnose.

Dank u wel. -Graag gedaan.

Contactpersoon in geval van nood: zijn vrouw, Mme Rose Lint.

Ik ga het adres zoeken.

Chips...

Geweldig, kijk. "Ik hoop", "ik geef", mooi patroon.

Mme Rose Lint, Rue Charles 1er 30 in Meaux.

Ik kan mijn arm niet meer buigen.

U doet me pijn. -De politie.

U doet me hier pijn.

Ik kan het niet meer bewegen. Ik kan het niet meer buigen.

Een gehandicapte hoeft niet naar de gevangenis.

Ben ik niet op het bureau? -U bent in het ziekenhuis.

Niet bij de politie? -Waarom doet u me dan pijn?

U hebt een klap gekregen. Ik ga het hechten.

Ik heb een klap gekregen, bloedt, maar ben niet bij de politie?

Dat is toch merkwaardig. Niet waar, commissaris?

Ik ben geen commissaris. -Ik ben kampioen kleiduivenschieten.

We laten hem niet achter. -Het is al ingewikkeld genoeg.

Ik ga het niet een tweede keer opgeven. -Niet iedereen is jouw kind.

De lift in, snel.

Als u geen politie bent, waarom ruikt het hier meer naar gezeik dan naar ether?

Hecht hem, ik kan er niet meer tegen.

Waarom windt u zich op, als ik slecht spreek over de politie,

als u niet van de politie bent.

Raar, hè? -M. Blin?

Rechtdoor, vijf stappen. 1, 2, 3, donker.

Blijf daar, jij.

M. Blin. Vijf stappen naar elf uur.

12.05 uur, 12.10 uur.

12.25 uur. 12.30 uur.

Doe de deur open.

Politie. Doe open. Doe de deur open.

Mag ik? -Mijn neus snuiten?

Nee, naar u staren.

Ga ervoor.

U ziet er jonger uit. -Bedankt.

Kunnen we u ergens afzetten?

Sorry? -Ik ben hier nu.

Geen probleem. -M. Cuchas helpt mij ook.

Ik kan de weg wijzen. Dat is eerder ook gelukt.

Ik heb het adres.

We kunnen beter niet met zoveel bij Mme Lint aankomen.

We zullen haar niet bang maken. -Niet bang maken...

Ik heb nog hoop.

Ik weet niet hoe oud u bent, maar u wel.

Wat doet u? -Ik ben op zoek naar wifi.

Blijft u uw hele leven typen? Geen wonder dat het slecht met u gaat.

"Wie tikt, is geschikt."

Zo heb ik Dr. Lint gevonden.

U hebt iemand gevonden die zich niets herinnert. Goed gedaan.

Alle brunettes met temperament zijn op zoek naar leven, energie, opwinding,

iets positief.

Ze is met name op zoek naar haar kind.

Dat ook, ja.

Maar vooral op zoek naar liefde.

Waarom zegt u dat? -Ik heb het idee dat u dat niet begrijpt.

Ga u opknappen. Ik zei toch dat ik er nu ben.

Ik regel het wel. Tot ziens. -Wie is daar?

Ik kom voor een vertaling.

Jacques handschrift. Het is nogal cryptisch.

Het kostte me maanden om zijn briefje bij de bloemen te ontcijferen: ik hou van u.

Het werd tijd, ik begon me te vervelen.

Laten we naar dit schriftje kijken.

16 Mei. 16 Mei, januari.

April, mei,

dus...

16 Mei,

10.00 uur. Volledig mislukte...

tomatenplanten.

Staat dat daar?

Ik ben 's avonds om 21.39 uur bevallen. -Oké.

Dus dat is het niet. Dat is 14.00 uur. Ah, daar.

23.34 Uur.

Dus, 23.34 uur.

Bevallen, een meisje...

van 15 jaar.

Een jongen,

Drie kilo, 400 gram.

Het meisje heeft veel geleden.

Verzoek van de ouders om hem anoniem achter te laten...

via de kinderbescherming.

Geen sprake van.

Deze jongen heeft recht op een kans.

Ik bedenk wel iets.

Ik ga hem aanbieden aan...

de Eileiderloze.

Dit wordt een geluk bij een ongeluk.

Hij heeft hem niet aan de kinderbescherming gegeven.

Hij heeft hem aan iemand anders gegeven. -Ja, aan Eileiderloze.

Wie is dat? -Wie is de Eileiderloze?

Dat is een patiënt die geen eileiders heeft, die geen kinderen kon krijgen.

Hij gaf patiënten bijnamen.

Hij heeft het vast gezegd wie dat is. Geen eileiders is niet normaal.

Zegt u dat iets? -Heeft hij ooit over Eileiderloze verteld?

Denk goed na. -Ik weet het nu niet meer, sorry.

Die bijnaam is makkelijk te onthouden.

Isabelle, zoiets.

Ik heb een afspraak met Eileiderloze. -Weet je, Eileiderloze die...

Eileiderloze aan de telefoon. -Ik doe mijn best.

Hij moet haar weer hebben gezien. -Wacht, ik doe mijn best, maar...

Luister, ik ga in zijn afspraken kijken.

Sorry...

Sorry, ik heb uw tapijt besmeurd.

U bent echt ziek.

Daarom zoekt u hem.

Wat zeggen de dokters?

Ik ben kapper en heb te veel sprays ingeademd.

Ik ga dood aan permanentjes.

Het is op.

Is hier een apotheek in de buurt? -Er is er één op het plein.

Ik geef u mijn kaartje. -Oké.

Geef me het adres. Ik breng u. -Wat aardig, rechtdoor.

Maar M. Cuchas kan mij ook helpen. -Cuchas plus een "i" en je hebt Cuchiasse.

Begrijpt u? -Jazeker.

Wat dan? -We zullen zien.

U hebt een toepasselijke naam. -Misschien wel.

Rue Charles 1er 30 in Meaux. Onthoudt u dat?

In de stad is hoesten normaal. Dan ademen we nog.

We ademen vuil in, maar we ademen. -Hebt u een zakdoek?

Hier.

Bedankt.

Ben ik Jacques? -Ja, jij bent Jacques.

Tutoyeert u mij, omdat we elkaar kennen?

Oh ja, we kennen elkaar.

Kom binnen. -Is dit uw huis?

Nee, het is ons huis.

Pardon, kan de taxi betaald worden? -Ja, ik kom eraan.

Kan de taxi betaald worden?

Knuffel?

Hallo? Ja.

Bedankt.

Dr. Lint herinnerde het zich.

Eileiderloze is een vrouw die Francine Weber heet.

Ze heeft een zoon, Adrien.

Weber, Adrien.

Dat is een mooie naam, net als Serge. -Ik heb hem.

Daarentegen... -Wat?

Computer bijwerken. -Nou en?

Dat betekent dat ze me gevonden hebben.

Hij heet Adrien Jean Marie Weber.

Geboren op 16 mei 1989, officieel de zoon van...

Francine en Luc Weber, beiden overleden.

Ze hebben hem laat geadopteerd. Hij is cum laude afgestudeerd.

Als 28-jarige doet hij de IT van een groot bedrijf.

Misschien is hij er niet. -Ik hoor zijn hart kloppen.

Het klopt hard. Alsof we naast hem staan.

We hebben niet veel tijd. Bent u er klaar voor?

Waarvoor? -Om hem te zien, om u voor te stellen.

"Hallo, hier is mama. Lang geleden, nietwaar?"

Om daarna te zeggen dat ik ga verdwijnen?

Wilt u alleen maar naar hem te kijken?

Zeker niet aanraken.

Hij heeft mij niet nodig. Hij is briljant, geïntegreerd.

Ik was bang dat hij zielig was.

Is dat in deze gekke wereld een prestatie?

Moet je horen wie het zegt.

Ik weet waar ik het over heb.

Ik blijf hier om de wacht te houden.

Goed.

Alleen maar hem zien. -Alles in orde, ik heb niets.

Fantastisch, fantastisch.

Wat doet hij?

Wat bedoelt u? -Wat doet hij hier?

Wat bedoelt u?

Sorry, maar het gaat niet goed met hem, anders zou hij hier niet wonen.

Hoezo?

Als IT-directeur van een beursgenoteerd bedrijf verdient hij...

15.000 tot 16.000 euro per maand. Woon je dan in zo'n kubus?

Hij geeft zijn geld niet uit aan een stomme flat.

Niet goed met hem? Met u gaat het niet goed.

Maar wat doet u?

Hier.

"Ik schrijf mijn leven met de inkt van je ogen tot mijn haar grijs wordt."

"Door die slapeloze nacht ben je mijn zon...

omdat je leven een oceaan als geen ander is."

Stomme gedichten. Hij schrijft stomme gedichten.

En wat dan nog?

Dat bedoel ik: het gaat niet goed, want hij is verliefd. Arme jongen.

Gaat het niet goed omdat hij verliefd is? -Zeker.

Is het erg om verliefd te zijn? -U begrijpt het niet. Voor iemand als...

Voor iemand als hij is verliefd zijn verschrikkelijk.

Totale blokkade. Dat durft hij nooit te zeggen.

We houden afstand van de ander.

Als we haar ontmoeten: paniek.

We staan ​​op instorten, we stamelen.

Ons hart gaat tekeer met klotsende oksels.

We voelen ons slecht, vallen bijna flauw.

We willen samen... En dan worden we dom.

Kijk maar naar zijn gedichten.

Wat een onzin.

Hij is mijn kind. -Ik weet waar ik het over heb.

Hij woont hier met reden. Hij verstopt zich.

Zijn naam staat niet eens op de brievenbus.

Maar wel op deze niet-verzonden envelop: Clara Sibiss.

Clara Sibiss woont hier vlakbij.

Zou u dat doen?

Als u verliefd was op een collega, gaat u dan bij haar in de buurt wonen?

Antwoord, verdomme.

De bel.

Hij gaat weg. -Hij gaat werken.

Op dit uur? -Dat is rustgevender dan slapen.

Hij moet misschien overwerken. Waar wacht hij op?

Op Clara Sibiss natuurlijk.

Scooter.

De scooter is weg.

Er komt iemand aan.

Hoelang kan zijn zwijgen duren?

Hoe lang kan dat duren?

Altijd.

Hij moet met het meisje praten.

Maar hij kent haar. -Niet over boekhouden en niet op kantoor.

Adrien en Clara werken op de 13e. Alle liften naar de 13e.

Naar de 13e.

Wacht, de updates werken niet. -Wat is er?

De liften gaan op en neer. -Ja, dat is het idee van een lift.

Zo.

Allemaal op de 13e.

We moeten de toren evacueren om hen alleen in een lift te krijgen.

Ik kan de verlichting besturen. Heb ik dat verteld?

Ja, wat is dat? -Dat zult u wel zien.

Wat wauw?

De toren knippert. -Met Kerstmis is dat overal zo.

Mensen verlaten de toren niet. Ze houden van stroboscopen.

Met typen gaan ze niet weg. -Ik kan het brandsysteem besturen.

Dan gaan ze wel weg.

Het brandveiligheidssysteem werkt goed.

Nu gaan ze wel weg.

Goedenavond, Adrien...

Wat een gedoe.

Wat een paniek.

Het is bijna leuk.

Nat, maar leuk.

Ik denk dat we vastzitten.

Misschien moet we iemand bellen.

Misschien moeten we de beveiliging bellen.

Liftbeveiliging?

Liftbeveiliging?

Liftbeveiliging?

Hallo?

Liftbeveiliging?

Hallo?

Liftbeveiliging?

Liftbeveiliging, zeg het maar.

Goedenavond, we zitten vast in lift 4, noordzijde...

Je zit al lang vast, denk ik. -Nee, sinds...

een paar minuten. -Uh nee...

28 Jaar zou ik zeggen. -Wat?

U hoeft niet bang te zijn.

Maar we zijn niet bang. -Nee.

"Ik hou van jou" zijn de belangrijkste woorden in je leven.

Wees niet bang om dat te zeggen.

Pardon, maar...

Wie bent u?

Ik ben iemand...

die sinds je geboorte van je houdt...

en die altijd van je zal houden.

Wees niet bang om haar te vertellen dat je om haar geeft.

Wie? -Die recht voor je, Clara.

Wees niet bang om haar te vertellen dat je om haar geeft.

Dat je gedichten voor haar schrijft, dat je haar bloemen stuurt,

dat ze niet weet dat je bij haar in de buurt woont. Wees niet bang.

Ik hou van je, mijn jongen, en dat voelt goed om te zeggen.

Wil je wat zeggen? -Ik weet het niet, ik snap het niet.

Is het waar wat deze vrouw zegt?

Nee, ik begrijp het niet.

Ik ontvang regelmatig anonieme gedichten.

Dat maakt mij ook een beetje bang. En ik heb je in mijn buurt gezien.

En de bloemen ook. Waarom heb je niets gezegd?

Dat was ik niet. -Jawel, jij bent het.

Deze vrouw heeft gelijk, wees niet bang.

Ik ben niet bang.

Wilt u ze alstublieft bevrijden?

Au.

Heb je je pijn gedaan? -Nee, de politie.

Waar zijn ze? -Vanuit het midden, 200 meter.

Wat doe je?

Red uzelf, Suze, ik hou ze bezig.

Ik ben niet bang meer voor ze.

Ga.

Weg, wegwezen..

Een gehandicapte hoeft niet naar de gevangenis.

Ik ben hier. Kom me halen.

Politie. Doorlopen.

Een gehandicapte hoeft de gevangenis niet in.

Misschien, maar we moeten praten.

Neem hem mee.

Help. -Doorlopen. We nemen hem mee.

Ze willen me in de gevangenis stoppen. Help.

Wie is de vader van Adrien?

Een jockey. -Een jockey?

Ik vond hem volwassen in vergelijking met de tieners.

Hij had een beetje gelogen over zijn leeftijd.

Een pedofiele jockey.

Toen ik 15 was, zag ik eruit als 20. Hij was 20, maar zag eruit als 15.

We waren erg verliefd.

Hij zoekt.

En?

Toen ik zwanger raakte, werd het een ramp.

Ik wilde geen abortus. Mijn ouders stopten me in een opvanghuis.

De rechter gaf hem gevangenisstraf. -Gevangenisstraf?

Seks met een minderjarige. -En?

Tijdens het proces beledigde hij de rechter en ontsnapte.

Heeft hij een rechter beledigd en is ontsnapt?

Ik weet waarom ik zo verliefd was.

Maar ik heb hem nooit meer gezien.

Ik was zijn ergste nachtmerrie, hij mijn mooiste droom.

Ze zijn dichtbij. Stoppen, koplampen uit.

Suze, ze zijn er.

Vlucht, Ze zijn hier.

Ik kan niets zien, maar ik kan heel goed horen.

Ik heb het onder controle, jongens. Blijf rustig.

Dat wil ik niet.

Kom tevoorschijn. We wachten, M. Cuchas.

Geen paniek, ze zitten achter mij aan.

Leg uw wapen neer en kom naar ons. -Ik kom eraan.

Geen grapjes. -Ik kom eraan.

Het heeft lang genoeg geduurd. Kom naar ons.

Om op te starten moet je deze twee toetsen indrukken.

M. Cuchar, hier M. Kurtzman. -Handen omhoog.

Ik wilde het je vertellen.

Mme Trappet, Dwing ons niet om te komen.

Er zal niets gebeuren. We doen u geen kwaad.

Ik ben niet bang om te zeggen dat ik om je geef.

En het voelt...

het voelt zelfs goed.

Leg dat pistool neer.

Leg dat pistool neer. Op de grond.

Leg het pistool neer. -Sta stil.

Stop. Handen op het hoofd.

Sta stil. Op de grond. -Leg het pistool neer.

Leg dat pistool neer. -Geen gekloot.

Is dat niet M. Cuchas? -Nee, niet Cuchar.

Handen op het hoofd. Laatste waarschuwing.

Op de grond. -Leg dat pistool neer.

Blijf staan. Leg het pistool neer.

Is dat hem? -Ja, dat is hem. Dat is Cuchlar.

Mag ik met u meekomen?

Weet u het zeker?

Laat haar gaan. -Ga op de grond liggen.

Vaarwel, idioten.

Vaarwel, idioten.