Original subtitles

Tekur hver vor tryggð við annan,

við sig og sinn erfingja, alinn og óborinn,

getinn og ógetinn, nefndan og ónefndan

en ber í mót tryggðir og ævin tryggðir,

mætar tryggðir og megin tryggðir,

þær er æ skulu endast á meðan moldir og menn lifa.

Við Njörð, Frey og hinn almáttka ás.

Ég á ekkert skylt við hann.

Það gæti orðið mér ærinn vandi að hefna ykkar tveggja

þó ég færi ekki að taka að mér hefndir

eftir mér alls óskylda menn.

Svo munum vér þá fleiri gera.

Ég fer ekki að binda mér vanda við mann

sem ekki vill við Véstein.

Nei, þessi á ekki að fara þarna. -Nú?

Nei, það er ekki fyrr en seinna.

Oh, ég læri þetta aldrei. -Hvaða vitleysa.

Þetta er næstum því alveg eins og gert er venulega.

Þú gerir allt svo miklu betur en ég.

Viltu ekki sníða fyrir mig skyrtu handa Þorkatli?

Á ég nú að fara að sníða skyrtu handa manninum þínum?

Æ, mér ferst það alltaf svo óhönduglega.

Manninum er beinlínis vorkunn

að þurfa að ganga í því sem ég sauma á hann.

Samt er hann sí og æ að biðja um ný föt.

Þú værir ekki að biðja mig ef þú ættir að sníða skyrtu

á hann Véstein, bróður minn?

Nei, á hann mundi ég með glöðu geði sníða hvað sem er.

Ég þóttist svo sem vita að þennan hug

bærirðu til bróður míns.

Og svo mun vera enn um stund.

Það er víst best að vera ekki að fjölyrða um þetta.

Ég hef ekkert á móti því að á mig sé borið

að mér þyki Vésteinn góður.

Það teljast víst lítil tíðindi.

Svona, nú er nóg komið.

Hitt var mér sagt, að þið Þorgrímur hefðuð ósjaldan hist

áður en þú varst gefin Gísla.

Því fylgdu engir mannlestir.

Því ég tók engan mann undir Gísla.

Nei, því fylgdu engir mannlestir, en um okkur Véstein.

Oft stendur illt af kvennahjali.

Hallvarður, sjáðu. Við höfum farið framhjá þeim.

Og úlfskló og arnarnefi.

Blóðgum vængjum og brúar sporði.

Vésteinn!

Á gleri og á gulli og á gumna heillum.

Þetta sendir Gísli þér.

Hann leggur þunga áherslu á að þú komir ekki að sinni.

Það er hætta á ferðum.

Í hverju felst hún?

Ég mundi hafa horfið aftur ef þið hefðuð hitt mig fyrr.

En nú falla öll vötn til Dýrafjarðar.

Á nornar nagli og nefi uglu.

Allar voru af skafnar, þær eru voru áristnar

og hverfðar við hinn helga mjöð og sendar á víða vega.

Þær eru með ásum, þær eru með álfum,

sumar með vísum vönum, sumar hafa mennskir menn.

Hann er kominn.

Já, ekki ber á öðru. Hann er kominn.

Hvað ber til?

Nú eitthvað ættirðu að vita um það sjálfur.

Mér hefur ævinlega verið vel til Þorkels.

Og til konu hans? -Hennar líka.

Hvað áttu við?

Betra að spyrja Gísla, hann segir betur frá en ég.

Hann er farinn. -Já, ekki ber á öðru.

Hann er farinn.

Þetta er hann.

Hann er fyrr á ferðinni en ég átti von á.

Er þá eftir nokkru að bíða? -Engu.

Nema ef vera kynni veðrabrigðum.

Þetta hafði ég ætlað ykkur þremur, ykkur og Þorkatli.

Þetta eru höfðinglegar gjafir.

En úr því Þorkell virðist ekki líklegur

til að vilja þiggja eitt eða neitt af mér,

þá tel ég best að þið eigið það tvö.

Það er nú ekki vitað um hug bróður míns.

Ég er ekki viss um að ég kæri mig um að kanna hug hans nánar.

Ég þekki bróður minn. Hann kann vel að meta góða gripi.

Má vera að honum snúist hugur.

Gerðu það fyrir mín orð, bróðir sæll,

að bjóða honum þessar gjafir og minn hlut með ef þú vilt.

Hér munt þú ekki hvíla í nótt. -Nú?

Né heldur framvegis. -Hvað ber til?

Bæði vitum við orsökina til þess

þó þú hafi lengi haldið henni leyndri fyrir mér. -Jæja.

Þinn hróður verður ekki meiri þó ég tali skýrar.

Þú verður sjálfur að ráða þínum hugrenningum,

hverjar svo sem þær eru.

Ég ætla ekki að þæfast við þig um hvíluna.

Nú áttu um tvo kosti að velja.

Annar er sá að þú takir við mér og látir sem ekkert hafi gerst.

Hinn er að ég nefni mér votta og segi skilið við þig.

Og muntu ekki framar hafa hvíluþröng af mér eftir það.

Hafðu það eins og þér líkar best. Veldu sjálf.

Þú veist vel hvort ég kýs heldur.

Mundu að Gísli er bróðir minn.

Eitt af þessu þrennu hafði ég ætlað þér, Þorkell.

Þau Gísli og Auður hafa orðið ásátt um

að þú ættir að velja fyrstur.

Ég á tæpast skilið að hljóta neinar gjafir.

Líttu á gripina og dæmdu svo hvort þú átt þá skilda.

Hvað hef ég gert til að verðskulda gjafir?

Ekki neitt.

Þú ert bróðir minn. -Er það afrekið?

Á að gefa mér gjafir þess vegna?

Þessi höfuðdúkur er 20 álnir, gullofinn, sjáið.

Þessar mundlaugar eru gullslegnar,

þær skalt þú eiga.

Nú og svo er hér refill, 60 álna langur

og nægir til að tjalda skálann allan.

Jæja, bróðir, þitt er valið.

Mitt? Nei.

Ég ætti með réttu að koma síðastur

og raunar ætti ég alls ekki að koma til greina.

Því hvorki er ég bróðir hans né mágur.

Söm er lundin að baki boðinu.

Það eitt væri maklegt, að þú eignaðist þetta allt sjálfur.

Þorkell, þiggðu eitthvað mín vegna.

Má ég kjósa fyrir þig?

Ég kýs að allt falli þér í skaut.

Og ég kýs að við fellum niður þetta tal

og höfum okkur á brott.

Það er ljóst hvaða vinarþel er hér að finna í okkar garð

og enn ljósara hvert stefnir.

Hingað kom ég ekki til að kaupa mér frið.

Þar valdirðu illa, bróðir.

Við ætlum að binda niður heyið, galtarnir fara að fjúka.

Ég skal koma með ykkur.

Nei, það er óþarfi, við ráðum við þetta.

Ég veit ekki hvort þetta heldur til morguns.

Færðu þig hingað yfir,

það er allt orðið rennvott þarna megin.

Vésteinn? -Já.

Hvað var þetta á milli ykkar, Ásgerðar?

Það er svo gamalt að ég var eiginlega búin að gleyma því.

Ekki hún.

Það er nú orðið deginum ljósara.

Annars var þetta allan tímann mest í höfðinu á henni.

Og er enn.

Við vorum börn.

Ég er kvæntur annarri, ég á tvo syni.

Mig varðar ekki lengur um svo fjarlæga fortíð.

Vésteinn.

Taktu spjótið, Þórður.

Taktu spjótið úr sárinu, segi ég.

Ég held ég leggi ekki í það.

Þú veist hvað gerist ef þú verður ekki til þess.

Gísli tekur spjótið, þá er hann skyldugur til að hefna drápsins.

Þú ert þræll og ekki skyldugur til neins.

Svona, taktu spjótið.

Þá gengur hann aftur og ofsækir mig.

Taktu spjótið eða ég slæ þig.

Hann mundi ekki ofsækja þig af því þú ert systir hans.

Ég eða Gísli, það kemur í sama stað niður.

Gísli yrði að hefna.

Hvers yrði ég að hefna?

Guðríður.

Guðríður, nú átt þú að fara að Sæbóli.

Þú ert snemma á ferð í góðviðrinu.

Vésteinn hefur verið veginn.

Er hann dauður? -Já.

Hver vann verkið? -Enginn veit.

Þetta hefði okkur einhvern tímann þótt tíðindi.

Segðu Gísla að ég bjóðist til að gera útför Vésteins

og heygja hann.

Þú? -Já, hér er sá maður látinn

sem vér erum skyldir að veita virðingu.

Hver myrti föður okkar? Veistu það?

Það er illt að vita ekki einu sinni

hvar hefndin á að koma niður.

Hefurðu grun um það?

Ekki annan en þann sem draumar mínir segja fyrir um.

Og hver er það þá?

Er mark takandi á draumum? -Hver?

Deyr fé, deyja frændur,

deyr sjálfur ið sama.

En orðstír deyr aldregi

hveim er sér góðan getur.

Það er tíska að binda mönnum helskó

sem þeir gangi á til Valhallar.

Ekki kann ég skó að binda ef þessir losna.

Deyr fé, deyja frændur,

deyr sjálfur ið sama.

Ég veit einn, að aldrei deyr

dómur um dauðan hvern.

Þið eruð að tapa

þó vantar ykkur besta liðsmanninn.

Hann verður ekki aftur sóttur þangað sem hann er nú.

Ekki harma ég það.

Svona burtu með þig, strákur.

Þessi refill er orðinn hálfgerður forngripur.

Hvaða blettir eru þetta? -Hvar?

Út um allt.

Svo er hann allur meira og minna skáldaður.

Það hefur komist raki í kistuna.

Eigum við ekkert skárra? -Ekki ég að minnsta kosti.

En refillinn sem Vésteinn kom með?

Hann á ég ekki.

Hann var boðinn þér, þú átt tilkall til hans.

Það má orða það sem svo

að það hafi farist fyrir að þiggja hann.

Þann refil á ég ekki og óska ekki eftir að eiga.

Er það óhagganleg afstaða? -Alveg óhagganleg.

Það má þó fá hann að láni? -Það geri ég ekki heldur.

Ekki það? -Alls ekki.

Geirmundur, farðu fyrir mig yfir að Hóli,

þetta er mínu nafni.

Þú getur staðið utan við það ef þér sýnist.

Biddu Gísla að lána mér refilinn

sem Vésteinn kom með í haust.

Ég vil beiðast undan að fara þessa ferð.

Hvað, þú neitar þá? -Já...

Nú skal ég fara.

Það finnst mér hyggilegt af þér.

Ég kysi nú frekar að mega ráða því sjálfur

hvenær mínir eigin þrælar eru barðir.

Ég slæ hvern þann sem mér sýnist hvenær sem mér sýnist.

Strekktu svolítið betur þín megin, Hallvarður.

Þá er bara eftir þessi hlið hér.

Ekki áttum við gesta von frá Sæbóli.

Er þetta refillinn sem Vésteinn kom með? -Já.

Hvernig líst þér á hann?

Þorgrímur vill fá hann að láni.

Jæja, vill hann það? -Já.

Það var athyglisvert.

Ræddi hann þetta við Þorkel, bróður minn?

Hann gerði það.

Var Þorkell eitthvað tregur til?

Nei, nema hvað hann kærði sig ekki um að orða það við þig.

Það skil ég mætavel.

Svo þrællinn var sendur af stað.

Já og þáði verkalaunin fyrirfram.

Nú já. Í hverju voru þau fólgin?

Löðrungi úr hendi goðans.

Hvernig líkaði þér þau verkalaun

svo skilvíslega af hendi reidd?

Er spurt að því hvað þrælum líki?

Hvað segir þú, Auður? Viltu lána tjöldin?

Spyrðu af því þú vitir ekki svarið?

Ég vil hvorki að þeim sé þetta gott gert né nokkuð annað.

En Þorkell var þessu meðmæltur?

Hann virtist ekkert hafa á móti því að ég færi.

Það eitt er ærið nóg.

Takið niður tjöldin, þau verða öðrum til augnayndis þessi jól.

Á ég ekki að bera þetta?

Þú færð nóg að bera seinna.

Þér finnst væntanlega að ég hafi gert ferð þína góða?

Í staðinn vildi ég að þú værir mér leiðitamur

um nokkuð sem mig varðar.

Hvað er það sem þú vilt að ég geri?

Það er smáræði.

Í kvöld þegar fólk er gengið til náða

áttu að láta lokur frá tveimur hurðum.

Á meðan máttu hugsa um

hvernig þú varst beðinn að fara þessa ferð.

Mun Þorkatli bróður þínum í engu hætt?

Alls engu.

Þá mun þetta áleiðis snúast.

Hvernig líkar þér refillinn?

Ég held hann hefði sómt sér betur í skála Gísla.

Það held ég alls ekki.

Gísli hefur ekki nægilegt húsrými.

Hann er ólíkur öðrum mönnum að þolinmæði.

Hér er þó nóg veggpláss.

Honum hefur farist betur en okkur.

Hann kæmi allri þessari lengju ofureinfaldlega ekki fyrir.

Þú veist að þú getur ætíð reitt þig á mig.

Enginn veit sína ævina fyrr en öll er.

Þér er líka óhætt að reiða þig á mig.

Ætli það verði ekki frekar á hinn veginn.

Allt þykist þið sjá fyrir, þessir gömlu karlar.

Þetta heitir ekki að vera forspár,

þetta heitir að vera varkár.

Suma fyllir aldurinn spádómsgáfu,

aðrir fara að slá varnagla.

Mér sýnist það koma í sama stað niður.

Atli sendi ár til Gunnars kunnan segg að ríða,

Knéfröður var sá heitinn.

Að görðum kom hann Gjúka og að Gunnars höllu,

bekkjum aringreypum og að bjóri svásum.

Bjóri svásum.

Ég á eftir að gefa hesti Þorkels auðga.

Þú lætur loku fyrir hurðina á eftir mér.

Þú vakir þá og lætur lokuna frá þegar ég kem? -Já.

Gefðu honum nóg. -Hvað?

Hestinum hans Þorkels auðga.

Gefðu honum nóg að bíta.

Þér er svo kalt.

Af hverju er þér svona kalt á höndunum?

Mér er ekkert kalt á höndunum. -Víst.

Finndu bara.

Ekki kannski þarna.

Á ég að snúa mér að þér. -Aftur?

Já og svo aftur og aftur og aftur.

Hvað heldurðu eiginlega að þú sért?

Ekki stríða mér.

Vaknið, vaknið, bóndi minn er veginn.

Vaknið, bóndi minn er veginn.

Kveikið ljós alls staðar í skálanum.

Eyjólfur, gættu að því að dyrnar út séu lokaðar.

Og þú Helgi, far þú að fjósdyrunum.

Haldið fast um vopnin.

Morðinginn gæti enn verið á meðal vor.

Dyrnar voru kyrfilega lokaðar innan frá.

Þá er hann hér ennþá. -Uhumm.

Stendur einhver við dyrnar? -Það standa tveir við dyrnar.

Hann skal ekki sleppa.

Vertu við öllu búinn.

Hafðu gætur á Þorkatli, hann hefur ekkert haft sig í frammi.

Fjósdyrnar eru lokaðar hinum megin frá.

Fjósmegin? -Já.

Þá hefur hann sloppið. Út allir saman.

Fariði frá. -Það fer enginn út hérna.

Fariði frá.

Við höfum okkar fyrirmæli. Hér fer enginn út.

Það var ég sem gaf þau fyrirmæli.

Svona burt með ykkur.

Fariði frá. Hann er sloppinn út.

Fljótir!

Hann getur ekki hafa komist langt.

Gafstu honum nóg?

Hann fékk fylli sína og vel það.

Ekki eyðileggja slóðina. -Hvaða slóð?

Það hlýtur að vera slóð í snjónum.

Hér er slóð, hér sé ég slóð, Börkur.

Þetta er mín slóð.

Húsbóndi, húsbóndi, það fer her manns að bænum.

Þeir eru allir gráir fyrir járnum og láta ófriðlega.

Hvað eigum við að gera?

Þeir eru ekki færri en þrír tugir.

Hjarta þitt, Þórður sæll er hvítara en þessi mjólk

sem þú ert að demba hér út um öll gólf.

Við skulum hafa hljótt.

Far þú, Þórður upp í bælið þitt og haltu þig þar.

Já, en hvað eigum við...

Láttu ekki nokkurn mann heyra glamrið í tönnunum á þér.

Nú hér fer vasklegt lið á milli bæja og er snemma á ferðinni.

Hvað kemur til?

Þorgrímur, bróðir minn var veginn í nótt.

Það er þá skammt milli illra verka og stórra.

Hver framdi verknaðinn?

Hann var veginn á laun, illræðismaðurinn komst undan.

Var ekki hægt að sjá í snjónum

hvaðan hann kom og hvert hann fór?

Fótaspark okkar eigin manna gerði leitina erfiðari en ella.

Þar fórst ykkur heldur hrapallega.

Hefur enginn hér orðið neins var í nótt?

Einskis, utan drauma okkar ef til vill.

Enginn heyrt til mannaferða?

Nú vil ég bjóðast til að gera útför Þorgríms.

Það stendur mér næst.

Mér er skylt að gera ekki síður til Þorgríms

en hann gerði til Vésteins, fóstbróður míns.

Það skal gert með fullri sæmd.

Hvað finnst þér, Þorkell um þetta boð?

Einsýnt að það skuli þegið.

Þá skal svo vera.

Ég kann ekki að festa skip ef þetta tekur upp.

Þú breytist ekki. -Hvað áttu við?

Alltaf sami grjótkastarinn.

Þórdís?

Hann gerði það.

Það er nú ekki alveg víst,

okkur vantar fleira því til sönnunar.

Það var hann, bróðir minn drap bróður þinn.

Hvað ætlarðu að gera?

Það sem mér ber þegar ég veit vissu mína.

Leita hefnda? -Já, leita hefnda.

Gott.

En fyrst verð ég að vita vissu mína.

Ég mun fá Nef til að kalla bölvun yfir morðingjann

mun sektin brátt koma í ljós.

Nei, fyrst muntu gera annað. -Hvað er það?

Fyrst muntu biðja þér konu.

Rétt, fyrst mun ég biðja mér konu.

Sjáið þið, hvað getur þetta verið?

Var það ekki þarna sem báturinn brann?

Hvaða bátur? -Báturinn með goðanum.

Goðanum? -Já, Þorgrími goða.

Þorgrímur goði er genginn aftur.

Ísinn bráðnaði þar sem báturinn brann.

Auðvitað bráðnaði ísinn undan bátnum.

Nei, núna, ísinn bráðnaði, ég sá það með eigin augum.

Það bullar og kraumar í vökinni.

Þá er seiðskrattinn kominn í spilið.

Þú ferð efri leiðina.

Þarf frekar vitnanna við?

Er nú ekki ljóst hver sá seki er?

Undarlegur vitnisburður þessi.

En ótvíræður, sá seki kemur upp um sig

með því að drepa þann sem efldi seiðinn.

Já, þannig virðist það vera. -Einmitt.

Þannig virðist það vera.

Hvert ætlarðu?

Út á Eyri að safna liði.

En er þess þörf til þess eins að stefna manninum?

Annars nær stefnan ekki fram að ganga.

En er ekki nægur liðsafli hér.

Ekki gegn Gísla.

Ég á erindi við þig, bróðir.

Börkur er farinn út eftir að safna liði.

Hann ætlar að stefna þér fyrir víg Þorgríms.

Honum þykir að nú sé kominn fram seiðurinn

og svo þykir einnig Þórdísi, systur okkar.

Og hvað þykir þér, bróður mínum?

Mér þykir ástæða til að vara þig við.

Þykir þér ástæða til að standa með mér?

Í þessu máli mun ég ekkert það gera sem stríðir gegn lögunum.

Jæja, bróðir.

Ég mun vara þig við ef menn ætla að gera þér aðför.

Ég mun bera þér njósn.

En ég veiti þér engar þær bjargir

sem mér megi sakir á gera.

Mér þykir mikið að gert við mig að Þorgrímur er drepinn,

mágur minn og virktarvinur.

Gættu þess að óhreinkast ekki.

Ég þarf að fara héðan strax í kvöld.

Svo fljótt? -Börkur er að safna liði.

Hvaðan hefurðu það? -Frá Þorkatli.

Það mun runnið undan rifjum systur minnar.

Förum við þá strax í fjörðinn? -Já.

Ég tek allan okkar fjárhlut og hef Þórð með mér.

Þú kemur seinna með Guðríði.

Má ég ekki gefa þér þessa kápu? -Mér?

Já, þú hefur verið mér hlýðinn og gert vilja minn.

Það er ekki seinna vænna að launa það í einhverju.

Sestu nú upp á drögurnar, ég skal leiða hestana.

Þarna fer Gísli, hann er að reyna að komast undan.

Við náum honum. Af stað allir.

Reyndu að forða þér hérna út yfir hraunið.

Það er þrællinn.

Hvar er félagi þinn?

Honum reyndist hraunið heldur ógreiðfært.

En Gísli?

Hann finnst varla úr þessu. -Við reynum samt.

Svona, svona.

Þrjú hundruð.

Hvenær hefjist þið handa? -Sem fyrst.

Nú ætti að vera að styttast í endalok þessa máls.

Þú færð hana aldrei til að segja þér hvar hann er.

Hvar er hann?

Hvar er Gísli?

Eyjólfur grái!

Það þarf ekki að beita göldrum til að ná tali af mér.

Hvað er tíðinda?

Hversu vel viltu gera við mig?

Hvaðeina sem ekki stríðir gegn lögunum.

Um hvað ertu nú að biðja?

Ekkert sem þér er ofraun að láta af hendi.

Mig vantar bátshripi að róa á út í sjóndeildarhringinn.

Ætli ég gæti ekki orðið við því.

Ég mun launa þér með því að krefja þig einskis framar.

Enda er mér til efs að við eigum aftur eftir að sjást.

Réttu mér trogið.

Það stefnir hingað árabátur.

Hver margir menn fara þar? -Einn sýndist mér.

Mér er þá hollast að draga mig í hlé.

Ég kenndi mér einskis meins þegar ég lagði af stað,

nú er ég sárlasinn orðinn.

Er þá ekki best að þú komir inn fyrir

og þiggir svolitla hressingu?

Eins er þér velkomið að bíða morguns

ef ekki liggur því meira við.

Mér verður annars aldrei misdægurt.

Það gagnar þá lítið að bjóða þér í stuttan róður.

Ó, nei.

Hvað kom fyrir? -Það eru beinverkirnir.

Beinverkir?

Já, ég get með engu móti legið kyrr eitt augnablik.

Reyndu bara að sofna þá hlýtur þetta að lagast.

Ertu kominn á fætur?

Mér líður miklu betur núna, ég hef hvílt mig nóg.

Já, en beinverkirnir? -Horfnir.

Ætli grauturinn, hann hafi ekki læknað mig.

Ég þakka fyrir mig og skilaðu kveðju til húsbóndans.

Skip.

Ég hygg að þar muni fara hinn nýi mágur þinn, Börkur digri.

Hvað er þá til ráða?

Ég vil vita hvort þú ert svo hygginn

sem þú ert drengurinn góður.

Eitt ráð veit ég þó ég sé enginn viturleiksmaður

að við róum sem ákafast að eynni,

göngum síðan upp á Vaðsteinaberg

og verjumst meðan við megum uppi standa.

Verri laun sel ég þér þá fyrir liðveisluna

en að ég hafði ætlað ef þú skalt láta lífið

fyrir mínar sakir.

Við tökum annað ráð.

Þeir nálgast.

Þú skalt segja að fíflið sé hér innan borðs.

Ég mun sitja í stalli og herma eftir því.

Þeir trúa mér aldrei.

Veist þú eitthvert betra ráð?

Er Gísli Súrsson þarna? -Ha?

Er Gísli Súrsson í eynni? -Ekki veit ég það.

En hitt veit ég að þar er sá maður sem mjög ber af öðrum.

Það verður ekki sagt um þann sem með þér er.

Þetta mun vera Ingjaldsfíflið.

Ó, já, þetta er víst sonur húsbóndans.

Vertu ný kyrr, fíflið þitt.

En hvar er þá sá stolti faðir? Hvar er Ingjaldur sjálfur?

Hann er róinn heim. -Var hann einn?

Einn, við annan mann. -Hver var það?

Hvað ætli ég viti um það.

Ætli það hafi ekki verið þræll hans.

Það mun hafa verið Gísli, róum eftir þeim sem ákafast.

Góða skemmtan með fíflinu.

Hvernig er það, er fíflið kvenmannsfært?

Þarna eru þeir, drengir.

Ég sé ekki betur en að þeir eigi okkar von.

Hvar er Gísli?

Mannhundur, nú selur þú fram Gísla eða segir til hans ella.

Fyrr mun ég láta lífið.

Þú hefur leynt bróðurbana mínum.

Það væri réttast að þú yrðir drepinn.

Ég hef vond klæði

og hryggir mig ekki þó ég slíti þeim eigi gerr.

Við leitum hér í eynni.

Bíðið þið við.

Mikið er sagt frá fíflinu Ingjalds

enda deilist hann nú heldur víðar en ég hugði.

Gísli er hin mesta hermikráka.

Það er skömm jafn mörgum mönnum ef hann skal nú komast undan.

Hér er gull til þess að færa Ingjaldi en annað Þorgerði

og segðu þeim að þau eigi að veita þér frelsi og Svarti,

ég vil einnig að honum sé gefið frelsi.

Nú sleppur hann ekki.

Eltum hann. -Áfram.

Fljótir nú.

Fleiri spjót.

Refur?

Refur, ætlarðu ekki að fara að dratthalast inn fyrir?

Á það að taka alla nóttina að loka bænum?

Endemis sauðsháttur er þetta.

Hvað ertu að draga inn í vor hús um miðja nótt?

Hér er kominn Gísli Súrsson, vinur okkar,

sár á fæti eftir ófétið hann Börk

sem er hér fyrir utan að leita hans með fjölda manns.

En hér á Börkur ekki eftir að finna hann

því nú höfum við mannaskipti í rekkju þinni, kona góð.

Hvað þá?

Og er hér kominn maður sem er þín verðari en ég

og hefði átt að ganga í eina sæng með þér fyrir langalöngu.

Oft var þörf en nú er nauðsyn.

Þið látið ekki óbermið hannBörk njóta liðsmunar við sáramanninn

heldur veitum eins og best við getum.

Ég með fláttskap mínum og bragðvísi

og þú með tungu þinni og skapillsku

og láttu þá nú heyra allt það blót og öll þau skattyrði

sem þér koma í hug og spara nú ekki að.

Og þið látið eins og ekkert sé.

Ég skil svo sem mæta vel,

því meiri ástæðu hafið þið til að leita annars staðar

ef þið vitið með vissu að hann er ekki hér.

Hvaða gauragangur er þetta?

Hvaða glópar eru það sem starfa á mönnum um miðjar nætur.

Svona, svona, þeir eru að leita að sakamanni.

Og dettur þeim í hug að hann sé hér að finna?

Þetta tekur fljótt af.

Og þú lætur þetta viðgangast,

þú leyfir þeim að vaða hér um allt

eins og ekkert sé sjálfsagðara en að við geymum misyndismenn

í vorum húsum.

Þú ert slík gunga að verja ekki hús þitt og heiður

og reka þetta ósvífna hyski út á gaddinn þar sem það á heima.

Svona, þetta eru nú vinir okkar.

Og þú skalt ekki dirfast að komast nálægt mér

með þínar lúsugu hendur og saurugu hugsanir.

Svo þetta er þá tilgangurinn með heimsókninni

þegar allt kemur til alls

að káfa á heiðvirðum konum sem lagstar eru til hvílu.

Allt er best í hófi, ljúfan.

Burt með þig, þú þinn aukvisi og blautböllur

og haltu þínum soralúkum í klofinu á sjálfum þér

þar sem þér leyfist að þukla og káfa þína lyst.

Hann er ekki hér.

Því annars staðar færðu víst örugglega ekki að komast í klof

svo þér er eins gott að gera þér þitt eigið að góðu.

Aðrir verða ekki til að bjóða fram sitt,

hvorki konur né karlar

þó svo þú gætir hugsanlega leitað til karla.

Dreptu hann, Refur, dreptu hann.

Og höggðu af honum þennan heimska haus

og sneiddu af honum punginn og slíttu af honum lókinn

og gefðu hænsnunum að éta.

Dreptu hann, Refur, dreptu hann.

Refur, hvernig býður hún þér góðan dag.

O, þú þinn hortittur og grjónapungur

sem skríður upp í hjá konum vina þinna.

Við þorum tæpast að hafa þig hér lengur.

Ég skil.

Ég fer héðan í nótt.

Þið hafið gert mér vel.

Hérna, piltar.

Við vitum að þú ert þarna, Gísli Súrsson.

Við höfum þig umkringdan.

Gakktu út og taktu örlögum þínum eins og maður.

Hann er farinn.

Hann var þarna.

Það er til mikils að vera að fálma hérna upp eftir.

Eigum við að bíða hans?

Það verður bið á því að hann komi aftur hér.

Við skulum fara.

Nei, svona sverð hef ég aldrei séð, má ég líta á það?

Ég held að það ætti að vera í lagi.

Hverjar eruð þið svo, stúlkur mínar?

Ætli við séum ekki dætur föður okkar.

Maður skyldi nú aldrei fullyrða of mikið um það.

Nema við séum synir hans.

Heyrðu, ég leyfði þér aldrei að bregða sverðinu.

Þorkell.

Þarna fara þeir, eftir þeim.

Eftir þeim, eftir þeim.

Til vopna. -Grípið þá.

Mee.

Hvað í ósköpunum eruð þið að gera hér?

Við vorum að drepa mann.

Drepa mann, hvaða bull er þetta í þér, drengur?

Alveg satt.

Við vorum að hefna föður okkar.

Hvern drápuð þið?

Þorkel Súrsson.

Þorkel?

Ó, hvílík börn.

Börn, ég hefði frekar haldið að slíkt stórvirki

þætti á færi fullorðinna.

Stórvirki?

Þetta er óvitaskapur og ekkert annað.

Var ekki búið að hefna föður ykkar?

Ekki til fullnustu.

Hvers vegna haldið þið að við séum hér?

Hvers vegna hrökktumst við úr byggð?

Hvers vegna er Gísli sekur skógarmaður?

Vegna þess að hann hefndi föður ykkar.

Þorkell var sá seki.

Þorkell var bróðir Gísla.

Gísli verður ekki ýkja glaður við að heyra þessar fréttir.

Hvernig í ósköpunum datt ykkur í hug að koma hingað?

Gísli var fóstbróðir föður okkar, hann hefndi hans.

Gísli var líka bróðir Þorkels og hann mun einnig hefna hans.

Hann er að koma, komið ykkur í skjól.

Ég heyrði til mannaferða.

Það er ekkert að óttast, þeir eru farnir.

Farnir?

Það voru bróðursynir mínir.

Synir Vésteins? -Já.

Hvað voru þeir að vilja hingað?

Þeir hafa líklega verið að leita ásjár hjá mér.

Þeir eru á flótta, þeir hafa drepið mann,

Þorkel bróður þinn.

Hvernig tókst þeim það? -Ég veit það ekki.

Ég spurði þá ekki að því.

Þeir geta ekki verið langt undan.

Hvaða leið fóru þeir? -Er ekki komið nóg?

Nóg?

Er hefndin ekki orðin nógu stór?

Engin enn eftir Þorkel.

Gísli, þeir eru bróðursynir mínir.

Hvaða leið fóru þeir?

Ég heyrði í þeim hjá Kleifunum, fóru þeir þar upp?

Þú ert ekki samur og þú varst.

Fóru þeir upp hjá Kleifunum?

Þú hugsar um það eitt að drepa.

Ég fann þá ekki.

Ég ætla upp í fylgsnið.

Fáðu þér eitthvað að borða fyrst.

Var það ef til vill Þorkell?

Gísli, Eyjólfur grái er kominn með lið manns

og ég held að hún fóstra mín sé orðin vitlaus.

Eyjólfur er að kaupa hana til þess að framselja þig

og hún telur silfrið.

Þú þarft ekki að vera nærri þegar við tökum hann af lífi.

Fé er best eftir feigan.

Ég mun svo fá þér þann ráðahag sem er öllu betri en þessi var.

Það þykir mér óvænst um

en nú er mér líklega heimilt

að gera við þetta silfur það sem mér sýnist?

Hvað sem þú vilt.

Og þá er að segja til Gísla.

Hvorki er það minna né verra en þú sagðir.

Hvar er maðurinn?

Hafðu þetta fyrir trúgirni þína og allt ógagn með.

Engin von var til þess að ég myndi selja bónda minn

í hendur illmenni þínu.

Hafið þið hendur á tíkinni.

Það skaltu muna vesæll maður á meðan þú lifir

að kona hefur barið þig.

Drepið hundinn þótt blauður sé.

För okkar hingað er nógu ill orðin

þó við fremjum ekki þetta níðingsverk.

Ævinlega ert þú í veginum fyrir mér.

Hyggðu að hvað þú gerir.

Ég ætla ekki að fara héðan.

En þá koma þeir. -Já, þá koma þeir.

Heldurðu að þú svæfir ekki betur uppi í fylgsninu?

Þú ert að minnsta kosti öruggari þar.

Kibba kibba kibb.

Kibba kibba kibb.

Svona, svona.

Við leitum upp með ánni.

Þarna er hann.

Hér upp.

Nú er ráð að þú farir ekki lengra undan,

látir elta þig sem huglausan mann.

Sæktu þá að karlmannlega. Ég skal ekki fara lengra.

Ég vil að þetta verði okkar síðasti fundur.

Það er raunar skylda þín að sækja að mér fyrstur.

Því þú átt meiri sakir við mig en þeir aðrir sem hér eru í för.

Ég ætla ekki að eiga undir þér hvernig ég skipa liði mínu.

Farið þið þarna niður fyrir.

Það vissi ég fyrir löngu að ég væri vel kvæntur.

Þið þarna, reynið að hafa hendur á kvenfólkinu.

Er hann þá runninn einu sinni enn, sá blauði þræll.

Hetjurnar.

Þarna er hann. Hann er þarna uppi.

Þau þrjú hundruð silfurs sem þú hefur tekið til höfuðs mér

skaltu hafa dýrust keypt.

Og muntu hljóta svívirðing fyrir mannskaða.

Þar fór mjöðurinn.

Hvað gerirðu kona? -Hann drap bróður minn.

Það var meira með þínum vilja en nokkurs annars.

Er þetta mikið sár? -Einhver skeina er þetta.

Ég sel þig vitaskuld sjálfdæmi í þessu máli.

Hönd þína upp á það. -Er þér sjálfrátt, Börkur?

Ertu slíkt lítilmenni.

Tvenn manngjöld.

Tvenn manngjöld.

Ég lýsi því yfir að ég segi skilið við Börk bónda minn

og kveð alla viðstadda til vitnis um það.

Mér er sama þótt við teljum silfrið strax.