Original subtitles

Wat zou er gebeuren...

als elk mens van de aarde zou verdwijnen?

Dit is niet het verhaal over hoe de mens zal uitsterven...

maar wat er daarna gebeurt...

met de aarde.

In deze aflevering van 'Life after people'...

De mens probeert z'n schatten te verbergen.

Belangrijke dingen worden begraven...

opgesloten of de ruimte in geschoten.

Op een mysterieuze plek in de VS...

staat letterlijk een Crypte der Beschaving.

Doorstaat die de tand des tijds?

We gaan naar de toekomst...

van ooit grote steden...

en naar deze inrichting, waar het schijnt te spoken.

Welkom op aarde. Bevolking: 0.

Een dag na de mens.

Op de campus van Oglethorpe University...

in Atlanta, Georgia...

is een kleine X in het steen gekerfd.

Een meter daaronder...

bevindt zich 'n vergeten crypte.

Daarin zitten relieken die herontdekt willen worden.

Geverfde ogen staren in het donker.

Ze lijken te wachten...

op mensen die naar de nieuwsbeelden kijken...

op handen die de vioolkist in de hoek willen openen...

of de typemachine willen aanraken.

De poppen bevinden zich op 'n bizarre kruising...

van het onsterfelijke en het vergetene.

Ze wachten op bevrijding uit deze vreemde kamer...

de tijdscapsule die 'de Crypte der Beschaving' heet.

Volgens 't Guinness Book of World Records was de Crypte...

de eerste succesrijke poging om onze cultuur vast te leggen...

voor toekomstige bewoners of bezoekers van de aarde.

Voorwerpen van speelgoed tot floss...

zitten in cilinders met inert gas.

800 boeken op microfilm...

inclusief de koran en het werk van Shakespeare...

naast lippenstift...

aanstekers, radio's...

en het script van 'Gejaagd door de wind'.

Alle objecten representeren de jaren dertig.

De Crypte werd in 1936 bedacht...

door rector Thornwell Jacobs.

Geïnspireerd door de Egyptische graftombes...

wilde hij een 20e-eeuwse versie van de tombe van Toetanchamon.

De voorwerpen wachten achter een roestvrijstalen plaat...

30 mm dik...

waarop de instructie de Crypte pas te openen...

in het jaar 8113.

De Egyptische kalender...

begint volgens de meeste historici in 4241 v.Chr.

6177 jaren waren voorbijgegaan.

Dr. Jacobs keek naar de toekomst.

6177 jaar vanaf 1936.

Zo kwam hij op het jaar 8113 n.Chr.

Degene die de Crypte zou openen, zou zien...

hoe het precies daartussenin was.

Houdt de Crypte het nog wel 6000 jaar uit?

Twee dagen na de mens...

Alle pogingen om het erfgoed vast te leggen...

strijden tegen de tand des tijds.

In het oorlogsmonument in Washington...

hijsen de zes oorlogshelden van de Slag bij Iwo Jima...

nog steeds de Amerikaanse vlag.

Het is gebaseerd op 'n ontroerende heldhaftigheid...

die mensen onsterfelijk gemaakt wilden hebben.

Geen vervagend celluloid, maar brons.

Als iedereen de slag en het monument vergeet...

hoelang blijft de vlag dan in top?

Vijftig km verderop in Annapolis...

is de crypte van een held van de revolutie...

marinelegende John Paul Jones.

Het is niet erg bekend dat deze crypte...

niet z'n eerste laatste rustplaats is.

Hij was vergeten na de Amerikaanse Revolutie...

en begraven door een paar vrienden.

Hij lag honderd jaar in een graf zonder opschrift.

In 1905 werd z'n loden doodskist gevonden...

en geopend voor sectie.

De artsen verwachtten een grijnzend skelet te zien.

Maar ze zagen iets wat hen schokte.

Alhoewel hij gedeeltelijk vergaan was...

was John Paul Jones goed genoeg geconserveerd...

om hem te herkennen aan de hand van 18e-eeuwse bustes.

Hoe was dat mogelijk?

In de hoop dat hij ooit weer ontdekt zou worden...

vulden z'n vrienden de kist met methanol.

Dit vertraagt het ontbindingsproces...

het uiteenvallen van de cellen.

Bij dat proces...

komen er bacteriën bij en rot alles nog sneller.

Maar alcohol creëert een bijna aseptische toestand.

Het doodt de bacteriën.

Hij werd herbegraven met nieuwe ethanol...

in Annapolis, Maryland, 400 m van de kust af.

Verdient een marineheld geen zeemansgraf?

Vier dagen na de mens...

Op marinebasis Pendleton in Zuid-Californië...

hebben sommige mariniers altijd dienst.

De Duitse herders van de hondenbrigade...

hebben geen superieuren meer.

Maar de jaren van training herinneren ze zich.

Ze hebben een geweldig geheugen.

Ze zijn erop getraind aan te vallen en explosieven te vinden.

Andere honden zijn erop getraind mensen op te sporen.

Ze moeten leren redeneren als een marinier.

De agressievere alfamannetjes...

worden losgelaten zonder hun meesters erbij.

Ze hebben nu een nieuwe commandant...

de honger.

Een herder eet zeker...

kleine diertjes, alles wat eetbaar is.

Het zijn overlevers.

Een hond viel een keer een slang aan.

Buiten Pendleton zijn de herders niet de enige roofdieren.

Wat gebeurt er als prairiewolven de laatste mariniers tegenkomen?

Sommige pogingen om het erfgoed te bewaren...

strijden stilstaand tegen de tand des tijds.

Dit CD-achtige voorwerp...

is de sleutel naar de geschreven talen.

De Long Now-stichting kwam ermee in 2008.

Er staan verkleinde teksten op.

Als je het duizend keer vergroot...

zie je 13.000 pagina's aan tekst...

van woordenlijsten tot bijbelteksten...

in ruim 1500 menselijke talen.

Het is vernoemd naar de Steen van Rosetta.

Daarmee konden onderzoekers...

de Egyptische hiërogliefen ontcijferen.

Kopieën van de schijf werden overal ter wereld veilig opgeborgen...

onder andere in 't Smithsonian Institution...

waar nog duizenden andere schatten zijn opgeborgen.

De lichten zijn uit.

Kan deze moderne Steen van Rosetta overleven?

De Ouden konden voorwerpen...

en grote leiders achter muren conserveren.

Moderne gebouwen zijn crypten van informatie.

In de tijd van de mens...

lag een derde van de kantoorgebouwen vol papieren...

van personeelsdossiers tot staatsgeheimen.

Zo was het, van de canyons van Wall Street...

tot het financiële hart van Londen...

waar het opvallendste gebouw...

'de Augurk', de toren van 180 m hoog was.

Dat gebouw wordt zo genoemd...

omdat het op een augurk lijkt.

Het is een heel bijzonder gebouw.

Het heeft 745 platen van dubbel glas.

Het laat zoveel licht binnen...

dat de energiekosten voor warmte en licht veel minder zijn.

Het gebruikt maar half zoveel energie...

als een normaal modern kantoorgebouw.

Net na de voltooiing in 2003...

liet één plaat los en viel 90 m lager op de grond kapot.

Dat duidt wellicht op de uiteindelijke teloorgang.

Het is heel goed ontworpen...

maar het moet onderhouden worden.

In de tijd van de mens...

was een team van 90 mensen nodig voor het onderhoud.

Hoe lang na de mens...

valt de volgende glasplaat...

en de volgende?

Een week na de mens...

Op zee gaat het mis.

Dit schip vervoerde 30.000 ton aan tarwe.

De bemanning is weg...

maar het schip is niet helemaal verlaten.

De ratten zijn nu de baas.

In de tijd van de mens...

ging de mens ratten met vallen en gif te lijf.

Maar dat is verleden tijd.

Een grote rat van 340 tot 370 gram...

eet dagelijks 15 procent van 't eigen lichaamsgewicht.

Ze eten niet alleen...

ze planten zich ook voort.

Vrouwtjes kunnen zes keer per jaar werpen.

Per worp kunnen ze 12 kleintjes baren.

Als die pas drie maanden oud zijn...

kunnen die zich ook weer voortplanten.

Ongedierte neemt de hele vloot over.

Op het land vallen architecturale wonderen uit elkaar.

Een vreemde capsule conserveert de herinnering aan de mens...

1500 km boven de aarde.

Zes maanden na de mens...

In Washington DC...

zijn de bronzen mariniers nog schadevrij.

Maar de polyester vlag verbleekte in de zon...

en moest eens in de maand met eer vervangen worden.

In 1961 besloot John F. Kennedy...

dat de vlag van 18 m² aan de paal van 18 meter...

dag en nacht in top moest om de mensen te herinneren...

aan de moed en opofferingsgezindheid op Iwo Jima.

Na een half jaar van zon, wind en regen...

is de vlag aan flarden.

Op een stormachtige middag...

wordt het presidentiële besluit tenietgedaan door de wind.

Een jaar na de mens...

Binnen een jaar kan een paar ratten 2000 nakomelingen produceren.

De hebberige ratten op 't schip...

maken een bevolkingsexplosie mee.

De buik van het schip is een bewegende golf...

van hongerige, zich voortplantende ratten.

De behoefte aan een beetje water...

wordt bevredigd door de regenval.

Er is een probleem.

Als de mensen geen water wegpompen...

maakt het schip midden op zee water.

Al het eten raakt doorweekt.

Duizenden ratten vluchten naar het dek.

Maar dit zinkende schip kunnen ze niet verlaten.

Over de hele wereld...

raken alle tijdmeetinstrumenten langzamerhand van slag.

Zonder elektriciteit zijn veel klokken op zwart gegaan.

De batterijen in een horloge houden het drie jaar uit.

Maar ooit houden ze ermee op.

Is er een klok die doorgaat...

die het nog minstens 10.000 jaar doet?

De klok van 10.000 jaar is bedacht door Danny Hillis.

Hij is een van de makers van de moderne computer.

Voor een klok die 10.000 jaar de tijd aangeeft...

ontwierp hij een machine van 18 m hoog...

gemaakt van roestafstotend titanium en roestvrij staal.

De zon houdt de klok bij de tijd.

Om 12 uur 's middags gaat de zonnehitte door een lens.

Een strook wolfraam verbuigt.

Daarmee wordt de klok weer op 12 uur gezet.

Om 100 eeuwen precisie te garanderen...

is een heel systeem van hefbomen en pennen aanwezig...

dat binaire berekeningen maakt.

In feite is dit de traagste computer ter wereld.

Hij is echter niet elektronisch, maar puur mechanisch.

Twee jaar na de mens...

De prairiewolven op wat eens Camp Pendleton was...

zijn bevreesd voor de laatste mariniers.

Als een hond een prairiewolf aanvalt...

wint hij ongetwijfeld, puur door de training.

De hond doodt waarschijnlijk de prairiewolf.

In tegenstelling tot het gewone huisdier...

hebben veel militaire herdershonden 't overleefd.

Ze zullen heel lang vasthouden aan hun training.

Ze laten zich niet tegenhouden door een muur.

Ze springen eroverheen.

Ze vervullen hun taak.

Op open zee...

zijn de hongerige ratten elkaar te lijf gegaan.

Ze zijn allemaal dood, door honger of kannibalisme.

Ze worden tot voedsel voor hongerige zeevogels.

Vijf jaar na de mens...

In de grootste bibliotheek is het rustig.

De Library of Congress in Washington DC...

bevat bijna 142 miljoen materialen...

op 1000 km aan plankruimte.

Daaronder zijn de foto's van de Burgeroorlog van Matthew Brady...

en de persoonlijke bezittingen van Abraham Lincoln...

ten tijde van de moord.

Het doet er niet toe voor de moerasdieren die terugkeren...

naar de voormalige hoofdstad van de mens.

Tien jaar na de mens...

Het ooit keurig bijgehouden terrein van Oglethorpe University...

verstikt nu onder kudzu en wilde kerstster.

Het granieten gebouw met de Crypte der Beschaving...

staat nog overeind.

De Crypte, bekleed met oersteen uit Georgia...

heeft de eeuwen overleefd, omdat wetenschappers...

de cementen vloer van een zwembad van 18 m² hebben versterkt...

en de muren waterdicht hebben gemaakt met porselein-email.

Nadat de Crypte in 1940 werd verzegeld...

zijn over de hele wereld 20.000 andere tijdscapsules begraven.

De meeste zijn snel vergeten toen ze uit het nieuws waren.

Dat gebeurde zelfs een tijdje met de Crypte zelf.

Ik studeerde hier in 1970.

De omgeving van de Crypte was verzegeld.

De stalen deur zat onder de spinnenwebben.

Ik haalde ze eraf.

Ik las de boodschap voor het jaar 8113.

Ik wist niet waar het op sloeg.

Na dertig jaar was de Crypte vergeten.

Nu, weer vergeten...

is er binnen niet veel veranderd.

Toen dr. Thornwell Jacobs...

voorwerpen uitzocht voor de Crypte...

mocht een fles bier niet ontbreken, vond hij.

Anheuser-Busch brouwde en bottelde speciaal bier.

Hij dacht dat zelfs na 6000 jaar...

de opener van de Crypte zou genieten van een pilsje.

Dr. Jacobs had geen idee van de hele verre toekomst.

Hij dacht wel dat ze nog bier zouden drinken.

Dat deden de Egyptenaren ook al.

Die legden amforen in hun grafkamers.

Twintig jaar na de mens...

Niet alle tijdscapsules blijven op aarde.

Vroeg in de 21 e eeuw...

ging de Europese KEO-satelliet in een baan om de aarde.

Die bevat een DVD met duizenden emails...

met boodschappen van wereldburgers voor de verre toekomst.

Hij heet KEO, omdat de die klanken...

voorkomen in de meeste talen van de mens.

De eerste kalender was de inspiratiebron voor de Crypte.

KEO keek nog verder terug.

KEO ging uit van de eerste kunst op aarde...

zo'n 50.000 jaar geleden.

De KEO komt pas terug naar de aarde...

na 500 eeuwen rondcirkelen.

Hij is dan bijna 300 miljoen keer om de aarde geweest.

Op 1500 km hoogte...

komt hij niet in de baan van andere satellieten en ruimtepuin.

Op de korte termijn is een ruimteongeluk onwaarschijnlijk.

Maar wat gebeurt er als KEO terugvalt op aarde?

Het lot van dit spookhuis staat al vast.

In deze voormalige psychiatrische inrichting voor misdadigers...

is het leven na de mens al begonnen.

Veertig jaar na de mens...

Er zijn plekken op aarde...

waar de mens z'n herinneringen niet heeft vastgelegd.

Op deze vreselijke plekken was vergeten beter.

Zo'n plek is er nog...

op een groot stuk land in het zuidoosten van Connecticut.

Alsof er na een alarm niemand is teruggekomen.

Het is spookachtig.

Ooit was dit het Norwich Mental Hospital.

Het ging open in 1904. Onder de patiënten...

bevonden zich de ergste misdadigers van de staat.

Mannen als Ernest Skinner...

een tiener die z'n buurman aanviel met een bijl...

en hem vervolgens in brand stak.

En Matthew Naab...

die z'n 85-jarige oma doodstak met een schaar...

omdat hij dacht dat ze door de duivel bezeten was.

Het is niet verwonderlijk dat er vaak...

vreemde verschijnselen zijn in deze oude kliniek.

Veel mensen denken dat het hier spookt.

Deze zielen hebben reden genoeg om rusteloos te zijn.

Zelfs voor niet-criminele patiënten...

was Norwich een hel.

Rond 1900...

wist ze niet hoe ze met geesteszieken moesten omgaan.

Er waren dwangbuizen, gecapitonneerde kamers...

alle dingen die mensen vreselijk vinden.

De behandeling was volgens mij...

meer een soort straf.

In de jaren '30 was de moeder van Judith Riley hier verpleegster.

Elke dag als ze hier langskwam...

hoorde ze 't geschreeuw van de criminele krankzinnigen.

Het moet altijd heel chaotisch en lawaaierig zijn geweest.

Het was een sinistere toestand.

Aan de binnenkant van de ramen zat een hek.

Aan de buitenkant zaten stalen tralies.

Daaroverheen zat nog een dunner hek.

Er zat veel metaal...

tussen de mensen binnen en het mooie uitzicht buiten.

In de jaren '70 werden de meeste criminele patiënten...

overgebracht naar het gevangenissysteem.

De inrichting werd verlaten.

De natuur kreeg vrij spel.

Klimplanten, bomen en struiken...

groeien in alles wat water bevat.

Ze dringen elke spleet binnen.

De muur achter me is drie bakstenen dik.

Een kleine onvolkomenheid...

in dit geval een ontbrekend stuk regenpijp...

heeft voor extra water in de muren gezorgd.

In de winter bevriest het water.

Het zet uit en duwt de bakstenen uit elkaar.

Dan komt er nog meer water in.

De hele muur stort in.

Het gebouw is circa 1970 verlaten.

De regenpijp is misschien 15 jaar weg.

In slechts 15 jaar is al deze schade ontstaan.

Het terrein van Norwich besloeg ooit 400 ha.

Er waren 5000 mensen aan personeel en patiënten.

De inrichting had haar eigen boerderij met vee...

haar eigen energievoorziening, haar eigen bioscoop...

haar eigen kapel en bowlingbaan.

Norwich werd in 1996 voorgoed gesloten.

Maar sommige delen zijn al sinds de jaren '70 verlaten.

Toen Judith in de late jaren '70 net als haar moeder...

hier verpleegster werd, waren de behandelingen veranderd.

Ingrepen als lobotomieën vonden niet meer plaats.

Elektroshock-therapie...

werd zorgvuldiger toegepast.

Het werd inhumaan toegepast.

Nu worden mensen netjes verdoofd.

Vroeger niet, dus mensen leden.

Ik heb uit de derde hand...

dat mensen gemarteld zijn en dat met ze is geëxperimenteerd.

Niemand kent alle geheimen.

Verlaten kamers zijn als toevallige tijdscapsules.

Ze worden nog steeds ontdekt.

Dit is een kelder met koffers en kleren...

van patiënten die hier decennia geleden kwamen.

Dit is een kamer uit de jaren '70...

vol met schrijfmachines.

Alsof iedereen ineens verdwenen was.

Even akelig zijn de verlaten tunnels...

die ooit alle afdelingen met elkaar verbonden.

De waterleiding loopt erdoorheen en nog veel meer.

Patiënten moesten soms...

naar een ander gebouw, in de winter of 's avonds laat.

Hier brandde niet altijd veel licht.

Je moest voorzichtig manoeuvreren.

Dat vonden de patiënten niet fijn.

Het is spookachtig.

Het administratiegebouw uit 1904...

is in 1996 uiteindelijk verlaten.

Stof van buitenaf...

vermengt zich met los behang aan doorweekte muren.

Verval is niet lineair.

Het is exponentieel.

Ik was hier een half jaar geleden...

en het zag er bouwvallig uit.

Een paar weken geleden kwam ik hier terug.

Het verschil was onvoorstelbaar.

De staat heeft de deur gesloten en is vertrokken.

Het getuigt van weinig respect...

gezien de jaren dat hier mensen waren.

Ooit hoopten mensen als Judith Riley...

anderen terug te brengen in de maatschappij...

naar de moderne beschaving.

Nu zorgt de natuur voor Norwich.

Misschien wel voor altijd.

Als decennia eeuwen worden...

en architectonische hoogstandjes het begeven...

wordt een opslagplaats van beschaving van onderaf aangevallen.

Het wassende water bedreigt de crypte van een held.

Vijftig jaar na de mens...

De Duitse herders zijn niet eens meer 'n herinnering.

Ze overleefden terwijl andere huisdieren doodgingen.

Maar ze konden zich niet voortplanten.

Om verbroedering te vermijden...

werden de vrouwtjes gesteriliseerd.

Hoewel sommige herders met wilde honden paarden...

is na een paar generaties...

de Duitse herder verdwenen.

Honderd jaar na de mens...

Zelfs torens die nog fier overeind staan...

zoals de Augurk in Londen, worden gestript.

In een leven na de mens...

vallen de glasplaten van het gebouw af.

De wind, de zon...

en de regen hebben een verwoestende uitwerking...

op de toestand van de materialen.

De stalen kasten raken verroest door het vocht.

In de vergeten dossiers groeit schimmel.

In plaats van gewone kasten...

gebruiken sommige mensen stalen kluizen...

om kostbaarheden tegen water en vuur te beschermen.

Papier brandt bij 232 graden Celsius.

Vuren in huis kunnen drie of vier keer zo heet zijn.

Een kluis houdt een tijdje 175 graden tegen.

De mens dacht dat het waardevolle papier...

beschermd was tegen vuur.

Zelfs de sterkste kluizen...

richten niets uit tegen een vuur dat dagen voortwoekert.

Al na twee uur dringt de hitte...

het verzwakte staal binnen en begint het papier te branden.

150 jaar na de mens...

De klok van 10.000 jaar heeft het begeven.

Hoe kon dat nou?

Omdat de echte klok nooit voltooid is.

We hebben maar één prototype.

Het prototype van bijna 3 meter...

stond in het Science Museum in Londen...

toen het jaar 1999 afliep en 2000 begon.

Mensen moesten het prototype om de paar maanden opwinden.

In het allereerste jaar na de mens viel hij al stil.

Hij ligt in stukken.

De stenen constructie eromheen is ingestort.

Als de echte versie voltooid was...

voor de mens verdween...

zou het een uniek thuis hebben gekregen.

Een holle kalksteenberg in Nevada...

drie km hoog en mijlenver van de beschaving.

De zon zou de klok gelijk hebben gezet...

via een saffieren raam van 37 cm².

Het doel van de klok was niet de tijd aangeven...

maar mensen te laten nadenken over hun toekomst.

Een toekomst die nooit gebeurd is.

Niet ver van het Science Museum...

is de Augurk ten prooi aan corroderend vocht.

De plekken die het meeste dragen zijn het kwetsbaarst: de vloeren.

Uiteindelijk kan een verdieping op de verdieping daaronder vallen.

De diamantvormige steunbalken...

laten het skelet overeind staan.

In tegenstelling tot andere wolkenkrabbers...

staat de Augurk nog overeind.

Nog wel.

300 jaar na de mens...

In Maryland is het water landinwaarts doorgedrongen...

tot bij de crypte van John Paul Jones.

Die grote zeeman...

krijgt eindelijk een zeemansgraf.

Wat betreft de Augurk...

Het verlies van de ramen en vloeren...

heeft de last van het stalen frame verminderd.

De gedeeltelijke instorting voorkwam vernietiging.

Maar 300 jaar Engels weer...

is in alle kieren gaan zitten.

Aangetast door roest...

raken de bouwelementen steeds meer verzwakt.

Als het uiteindelijk een keer hard stormt...

deelt een windstoot de genadeklap uit.

Een balk begeeft het.

Hierna volgt een kettingreactie van breuken in de stangen...

tot het frame van 30.000 ton...

ten prooi valt aan de zwaartekracht.

Waar staal het begeeft, overleeft brons.

De mariniers proberen nog steeds een vlag neer te planten...

die al eeuwen weg is.

Moerasplanten sluiten het beeld in...

maar het markante monument volhardt.

Als de eeuwen millennia worden...

dringt de natuur zelfs de best beschermde plekken binnen.

Zijn de schatten van de Crypte der Beschaving...

echt veilig voor vernietiging?

500 jaar na de mens...

De mens probeerde de beschaving te conserveren in bibliotheken.

Hier waren de herinneringen voor iedereen beschikbaar.

Bibliotheken waren altijd al kwetsbaar.

Het originele Library of Congress is in 1812 door de Britten verbrand.

3000 wet-, economie- en geschiedenisboeken gingen verloren.

Nu eist de koepel van het Jefferson Building...

voltooid in 1897 en 48 meter hoog...

en uitstekend boven moerasgebied...

te veel van de dragende muren.

Door de constructie van koepels...

is er een zwak punt aan de basis.

Daar wil de koepel uitzetten.

Hij wil naar beneden drukken en uitzetten.

De constructie kan de druk niet meer aan.

Het beton kan zich niet meer verzetten tegen ze zwaartekracht.

Het stort vol overgave neer.

2000 jaar na de mens...

Exemplaren van de Rosetta-schijf...

met daarop 1500 talen en dialecten, bestaan nog.

Elke schijf werd van nikkel gemaakt.

Dit metaal zit in de kern van de aarde.

Nikkel weerstaat roest.

Toch zijn de teksten kwetsbaar voor de tand des tijds.

Eroverheen ontstaat een microscopisch laagje.

Wat er zo rondzweeft, belandt op de schijf.

Dat materiaal zou kunnen aankoeken.

2000 jaar na de mens zit er heel wat materiaal...

op een van de schijven...

Het Smithsonian Institution zelf.

28 mei, 8113.

De Crypte der Beschaving moet worden geopend.

Het is allang begraven door het gebouw eromheen.

Dat ligt onder een laag gras en bomen.

Schimmel en planten zijn 't omringende gebouw binnengedrongen.

De druk van bovenaf heeft de muren in elkaar gedrukt.

Water en klamme lucht zijn binnengedrongen.

Het metaal begon te roesten.

Het bier, dat allang dood is...

is bedorven en zuur geworden.

Vocht is in de huid van de poppen gedrongen.

Het gezicht van de mensheid is geoxideerd en gebroken.

50.000 jaar na de mens...

Zoals 500 eeuwen eerder is gepland...

neemt de baan van de KEO-satelliet af.

Onderweg wordt hij geraakt door micrometeorieten...

en fragmenten van andere oude satellieten.

Maar daar is de KEO op gebouwd.

Hij is opgebouwd...

uit concentrische bollen van verschillende materialen...

titanium, aluminium en kevlar.

Alsof je een meervoudige thermosfles hebt.

Daar zit de lading in.

De KEO, met berichten uit de 21 ste eeuw...

komt intact de atmosfeer binnen.

Het zonlicht valt op z'n vleugels.

De vleugels van de KEO...

zullen glanzen. Ze hopen dat iemand op aarde...

naar boven kijkt, het schijnsel ontwaart...

en kijkt waar het projectiel landt.

Als er niemand is om dat te zien...

is dat geen nuttig alarmeringssysteem.

Het aardoppervlak bestaat voor 2/3 uit water.

De KEO zal terechtkomen...

op de plek waar het leven ooit is begonnen.

En voor eeuwig verzegeld in de blauwe crypte van de zee...

wachten de 50.000 jaar oude boodschappen op de toekomst.

Waarom willen we hedendaagse spullen...

in een doos doen, zodat mensen dat ooit opgraven...

en zich afvragen wat dat allemaal is?

Ik denk dat we de behoefte hebben...

om onszelf te verbinden met de toekomst van de mensheid.

We willen ons een belangrijk deel van de mensheid voelen.

Elke crypte van de beschaving gaat ervan uit...

dat er ooit iemand is aan de andere kant van de tijd.

Sommige voertuigen overleven de reis niet...

maar elke boodschap is een geschenk van hoop...

zelfs in een leven na de mens.