Original subtitles

ΑΡΜΑΤΑ ΤΩΝ ΘΕΩΝ

Υπότιτλοι (μετάφραση εξ ακοής & συγχρονισμός): Ακταίος

Το αστεροσκοπείο του Παλομάρ,

σε υψόμετρο σχεδόν 1.800 μέτρα,

στα βουνά της Καλιφόρνιας,

είναι εφοδιασμένο με το μεγαλύτερο στον κόσμο κατοπτρικό τηλεσκόπιο.

Ο τεράστιος κοίλος καθρέφτης του,

πολλαπλασιάζει 1.000 φορές το φώς των πιό απόμακρων άστρων.

Ένας δρόμος 72 χιλιομέτρων

έπρεπε να κατασκευαστεί για να μεταφερθεί στο αστεροσκοπείο το κάτοπτρο.

με πλάτος λίγο μεγαλύτερο από 5 μέτρα

Το αστεροσκοπείο του Παλομάρ εξερευνά το σύμπαν σε βάθος 4.000.000 έτη φωτός

Ένα έτος φωτός ισοδυναμεί με 9,46 τετράκις εκατομμύρια χιλιόμετρα

Το νεφέλωμα που βλέπετε εδώ απέχει 2 εκατομμύρια έτη φωτός από τη Γη.

Το οποίο αντιστοιχεί σε 19 με 21 μηδενικά χιλιόμετρα.

Το τεράστιο μάτι του όρους Παλομάρ μπορεί να δει δισεκατομμύρια αστέρια στον ουρανό.

Σήμερα επιστημονικοί ερευνητές από όλο το κόσμο

έχουν γοητευτεί από τη συναρπαστική ιδέα

για το πόσα από αυτά τα αστέρια

θα μπορούσαν να φιλοξενούν ζωή.

Γνωρίζουμε για παράδειγμα, ότι έστω και στο δικό μας γαλαξία,

τουλάχιστον 50 εκατομμύρια αστέρια

θα μπορούσαν να υποστηρίξουν υψηλά ανεπτυγμένη μορφή ζωής.

Είναι πολύ πιθανόν και ο δικός μας πλανήτης,

κάποια απόμακρη χρονική στιγμή στο παρελθόν,

να έχει δεχτεί επίσκεψη από ένα από αυτά τα 50 εκατομμύρια αστέρια.

Ο παγκοσμίως γνωστός στη τεχνολογία πυραύλων Βέρνερ Βον Μπράουν δήλωσε:

"Θεωρώ απολύτως πιθανή την ύπαρξη όχι μόνο ζωικής και φυτικής ζωής"

"στα πέρατα του σύμπαντος,"

"αλλά και την ύπαρξη νοήμων όντων".

Ο καθηγητής Χέρμεν Όρμπερτ, πατέρας του διαπλανητικού ταξιδιού, δήλωσε:

"Πιστεύω πως είναι δυνατόν σε άγνωστα υψηλής νοημοσύνης,"

"να έχουν επισκεφθεί τον πλανήτη μας στο απόμακρο παρελθόν".

Οι επιστήμονες βιάζονται να υιοθετήσουν μια αρνητική συμπεριφορά σε νέες ιδέες.

Όταν ανακαλύφθηκε ο σιδηρόδρομος,

Υποστήριζαν ότι οι άνθρωποι δεν είναι ικανοί να αντέξουν ταχύτητες πάνω από 32 χλμ/ώρα

Ο Ρώσος επιστήμονας Καζάντσεφ,

μέλος της εθνικής ακαδημίας φυσικών επιστημών της Μόσχας, δηλώνει:

"Στο ερώτημα αν εξωγήινα πλάσματα προικισμένα με νοημοσύνη,"

"έχουν ποτέ επισκεφθεί τη Γη,"

"εγώ απαντώ θετικά".

Στην ακαδημία επιστημών του Μινσκ,

ο Δρ. Βέτσες Σλοφσέφτσεφ δήλωσε:

Προσωπικά είμαι απόλυτα πεπεισμένος ότι εξωγήινα όντα έχουν επισκεφθεί τον πλανήτη μας,"

"λόγω τον υπεράριθμων ιχνών που άφησαν πίσω τους".

"Δεν έχουμε μάθει ακόμα πώς να ερμηνεύσουμε αυτά τα ίχνη".

"Μόνο καθώς επεκτεινόμαστε οι ίδιοι προς τα άστρα,"

"η ιδέα της πρώιμης διαπλανητικής επαφής"

"με τη Γη, γίνεται κατανοητή".

Ο άνθρωπος πάντα ονειρευόταν να υψωθεί πάνω από τη Γη.

Νωρίς στην ηλικία της επιστήμης, έμαθε να πετά

αλλά δεν ήταν αρκετό.

Στόχευσε προς το φεγγάρι και το κατέκτησε.

Η εντυπωσιακή πρόοδος της πυραυλικής τεχνολογίας,

έκανε ολόκληρο τον ουρανό προσβάσιμο.

Στη πορεία αυτού του αιώνα ο άνθρωπος θα πατήσει στον Άρη

και στον επόμενο στην Αφροδίτη.

Τι υποδοχή θα έχουν οι αστροναύτες μας

όταν πατήσουν σε άλλο κατοικημένο πλανήτη;

Σαν εχθροί, ή σαν θεοί;

Γνωρίζουμε από τη πρόσφατη ιστορία

πως αντιδρούν οι πρωτόγονοι άνθρωποι

στη πρώτη τους συνάντηση

με τη σύγχρονη τεχνολογία.

Κατά τη διάρκεια του δευτέρου παγκοσμίου πολέμου

Αμερικανοί στρατιώτες αποσπάστηκαν σε διάφορα απομονωμένα νησιά του νοτίου Ειρηνικού ωκεανού

για να κατασκευάσουν αεροδιάδρομους και στρατιωτικές εγκαταστάσεις.

Όταν τελείωσε ο πόλεμος γύρισαν στα σπίτια τους

και συνέβη ένα πολύ παράξενο πράγμα.

Οι ιδαγενής των νησιών αυτών, απομονωμένοι από τον υπόλοιπο κόσμο,

ζούσαν κυριολεκτικά στη λίθινη εποχή,

μέχρι που οι Αμερικανοί πήγαν και έφυγαν.

Αμέσως μετά,

οι ιθαγενής άρχισαν να φτιάχνουν με στάχυα και μπαμπού κατασκευές

που έμοιαζαν με αεροπλάνα.

και κακότεχνες επιφάνειες προσγείωσης στα νησιά τους,

για να δελεάσουν τους επισκέπτες να επιστρέψουν.

Οι ξένοι έφεραν μαζί τους υπέροχους θησαυρούς από τον ουρανό,

εργαλεία, φανταστικά όπλα,

ουράνιες μηχανές που δεν έχουν καν ονειρευτεί,

ποιοί άλλοι εκτός από τους θεούς θα μπορούσαν να κατέχουν τέτοια ανώτατη γνώση;

Δεν κυνηγούσαν ούτε ψάρευαν και παρόλα αυτά ποτέ δεν τους έλειπε το φαγητό.

Ήρθαν από τον ουρανό, θα έπρεπε να ήταν θεοί.

Πρέπει να τους δελεάσουμε να επιστρέψουν.

Οι ιθαγενής προσέφεραν θυσίες σε φωτιά,

σαρώνοντας τον ουρανό μέρα και νύχτα,

παρακολουθώντας και περιμένοντας.

Μολαταύτα, οι νησιώτες απέκτησαν μια νέα θρησκεία.

Μια νέα λατρεία γεννήθηκε από τη συνάντηση των πρωτόγονων ανθρώπων

με επισκέπτες από μια υψηλά ανεπτυγμένη

και ανώτερη τεχνολογικά κοινωνία.

Οι Ρώσοι λόγιοι Κασάντσεφ και Σάιτζεφ

υποστηρίζουν ότι όλες οι θρησκείες ξεκίνησαν με ακριβώς αυτό το τρόπο.

Στο Μεξικό και τη Νότια Αμερική,

από την Αίγυπτο ως την Ινδία,

σε όλο το κόσμο, οι άνθρωποι έχουν μύθους, θρύλους

και θρησκείες που περιστρέφονται γύρω από επισκέψεις ξένων αστροναυτών.

Φυσικά δεν τους αποκαλούν "αστροναύτες" αλλά θεούς,

που ήρθαν στη Γη σε αξιοθαύμαστα ουράνια οχήματα.

Εύκολα θα μπορούσαμε να αποδεχτούμε αυτές τις ιστορίες ως φανταστικές,

με αρκετές αναφορές από ανθρώπους από όλο το κόσμο.

Οι γραπτές αναφορές από θεϊκούς επισκέπτες αφθονούν.

Για παράδειγμα τα βιβλία του Θιβετιανού Κονσούρ.

Το Κονσούρ αποτελείται από περισσότερους από 1000 τόμους

και περιλαμβάνει τα άγια κείμενα των Λάμα.

Ο μυστικός κώδικας των κειμένων,

είναι ο πιο πολύπλοκος που έχει κατασκευάσει άνθρωπος.

Μόνο το 1/100 από το Κονσούρ έχει αποκωδικοποιηθεί.

Το κείμενο που προέκυψε, και που μπορούμε σήμερα να το διαβάσουμε,

είναι γεμάτο με αναφορές θεών που εμφανίστηκαν στον ουρανό,

τις φωτεινές πέρλες

και τις διαφανείς σφαίρες στις οποίες ζούσαν αυτοί οι θεοί.

Μόλις αποκωδικοποιηθούν πλήρως αυτά τα βιβλία,

πρόκειται να δώσουν περισσότερες πληροφορίες

για τους μυστηριώδη διαστημικούς επισκέπτες.

Στην Ινδία, η σοφία του Μαχαρμπαράτα απαιτεί μεγάλο σεβασμό.

Είναι το εθνικό επικό ποίημα, πολύ αγαπητό από το λαό.

Οι 80.000 στροφές του είναι 6.000 ετών παλιές.

Αυτό είναι ένα απόσπασμα από το Μαχαρμπαράτα,

στο οποίο και βρίσκουμε πάγιες πληροφορίες από θεούς που ήρθαν στη Γη.

Τα ποιήματα ομιλούν επανειλημμένως για "Βιμάνα"

Αυτά είναι οχήματα που πετούν σε μεγάλα ύψη,

χρησιμοποιώντας υδράργυρο και πανίσχυρα ανοδικά ρεύματα αέρα.

Αυτή η αναπαράσταση ενός Βιμάνα, έγινε από το Δρ. Καζάντσεφ,

σύμφωνα με τη περιγραφή στο Μαχαρμαράτα.

Ο συγγραφέας αυτού του αποσπάσματος,

έγινε μάρτυρας αυτού που σήμερα αποκαλούμε "εκτόξευση".

Ο Μπιμάρ, πέταξε μακριά μέσα στο Βιμάνα του

σε μια γιγαντιαία ακτίνα φωτός

που έμοιαζε με τον ήλιο

και με θόρυβο όμοιο με τη βροντή της καταιγίδας.

Η έρευνα μας για άλλα στοιχεία επισκέψεων από άλλους κόσμους

μας πάει στη Βαγδάτη, τη πρωτεύουσα του Ιράκ,

τη γη ανάμεσα σε δύο ποτάμια.

Το μουσείο εδώ μας προμηθεύει με πολλούς συνδέσμους με το παρελθόν,

συμπεριλαμβανομένου και αναφορών γραμμένες σε κεραμικές επιγραφές

τουλάχιστον 5.000 ετών παλιά.

Οι πέτρινες σελίδες τους μας λένε για μυστηριώδη πλάσματα

που ήρθαν στη Γη μέσα από έκρηξη καπνού και θορύβου.

Με την αλλαγή του αιώνα βρέθηκαν 12 κεραμικές επιγραφές

Πάνω στους οποίους είναι γραμμένο το Γκιλγκαμές

σε σφηνοειδή γραφή.

Αυτά είναι κομμάτια του Γκιλγκαμές.

Ένας μύθος της δημιουργίας, σε μορφή επικού ποιήματος,

είναι γραμμένος εδώ.

Έχει εντυπωσιακές ομοιότητες με το βιβλίο της γέννεσης.

παρόλο που οι συγγραφείς του Γκιλγκαμές έζησαν

2000 χρόνια πριν από τους συγγραφείς της βίβλου.

Ο Γκιλγκαμές, ο ήρωας του έπους,

ήταν μισός θεός και μισός άνθρωπος.

Οι 7 επιγραφές περιγράφουν μερικά απίστευτα ταξίδια.

Ο Ένκιντου, φίλος του ήρωά μας,

μας δίνει τη πρώτη αυτόπτη μαρτυρία

ενός διαστημικού ταξιδιού μέσα στο πέτρινο χρονικό.

Αφού ανέβηκε στον ουρανό σε ένα διαστημικό άρμα

για 12 ώρες, γράφει:

"Κοίταξε κάτω προς τη γη, τι βλέπεις;"

"Δες τις θάλασσες, με τι μοιάζουν;"

"Και η γή έμοιαζε με μυλόπετρα,"

"και η θάλασσα σαν νερόλακκος".

Οι Αμερικανοί αστροναύτες χρησιμοποίησαν περίπου τις ίδιες λέξεις

για να περιγράψουν τις δικές τους εντυπώσεις της Γης από το διάστημα.

Πετάμε πάνω από τη Νεκρά Θάλασσα.

Ανάμεσα στις απαγορευμένες αυτές διατάξεις βράχων κοντά στο Κουμράν,

δύο νεαροί βοσκοί ψάχνοντας για τις χαμένες κατσίκες τους

βρήκαν κάτι τελείως διαφορετικό.

Σε αυτές τις σπηλιές το 1947

βρήκαν τους περιβόητους "Παπύρους της Νεκράς Θάλασσας".

Ήταν γραμμένες σε δέρμα πριν 2.000 χρόνια περίπου.

Τα κείμενα του Κουμράν

μιλάνε επίσης για παράξενα ουράνια οχήματα

και για τους γιους του παράδεισου που ήρθαν στη Γη.

Η άφιξη και η αναχώρησή τους

συνοδευόταν από σύννεφα καπνού και φωτιάς.

Λίγες παραπάνω από 1.000 τέτοιου είδους πηγές

έχουν αποκαλύψει τα μυστικά τους.

Υπάρχουν πολύ λίγοι λόγιοι που εργάζονται στην αποκωδικοποίηση

βουνών από έγγραφα σε πάπυρο, φλοιό και πηλό

που μαζεύουν σκόνη σε μουσεία και βιβλιοθήκες.

Εξάλλου ότι λίγο έχει αποκωδικοποιηθεί μέχρι σήμερα

απαιτεί προσεκτική μελέτη για να προσδιοριστεί

ποια ακριβώς επιβεβαιωμένα γεγονότα περιέχει.

Δεν πρέπει πια να επιτρέπουμε στον εαυτό μας

να απορρίπτει αναφορές ουράνιων οχημάτων

και ταξιδιωτών θεοτήτων ως στοιχεία καθαρής φαντασίας.

Υπάρχει ένα μάθημα στην αντίδραση των νησιωτών του νοτίου Ειρηνικού

στη πρώτη τους εμπειρία με λευκούς ανθρώπους και αεροπλάνα.

Αν ήξεραν να γράφουν,

σίγουρα οι εντυπώσεις τους θα έκαναν μια θαυμάσια ανάγνωση.

Θα ήταν σοφό από μέρους μας να ανακαλύψουμε ποιες αλήθειες

κρύβονται πίσω από τους θρύλους

και τους μύθους της αρχαιότητας

για να τους πάρουμε σοβαρά υπόψιν.

Ένας άντρας έκανε ακριβώς αυτό, πριν από 100 χρόνια.

Εδώ στις ακτές της Μικράς Ασίας το 1863,

ένας άντρας ήρθε ψάχνοντας τη θρυλική πόλη της Τροίας.

Τη βρήκε κάτω από αυτό το λόφο.

Ο Ερρίκος Σλίμαν πήρε την απόφαση

να αποδεχτεί τις ιστορίες του Ομήρου,

την Ιλιάδα και την Οδύσσεια,

κυριολεκτικά.

"Τι είναι αυτές οι ανοησίες;" είπαν οι άλλοι σοφοί της εποχής.

Οι ιστορίες του Ομήρου γράφτηκαν αιώνες πριν του Χριστού

και παρόλο που είναι γοητευτικές,

όλοι γνωρίζουμε ότι είναι μόνο ποίηση.

Ο Ερρίκος Σλίμαν όμως είχε πίστη

στην πραγματική ιστορική τοποθεσία

που προσδιορίζει ο τυφλός ποιητής.

Και τελικά η πίστη του ανταμείφθηκε.

Ακολουθώντας τις οδηγίες του έπους

βρήκε την αρχαία Τροία.

Φανταστείτε την ευχαρίστηση του καθώς έδινε στη γυναίκα του

που ξέθαψε από το βασιλικό θησαυροφυλάκιο του Πρίαμου.

Φανταστείτε την ικανοποίησή του όταν εντόπισε τη Τροία

εκεί ακριβώς όπου έλεγε ο Όμηρος πως ήταν.

Ο Σλίμαν γελοιοποιήθηκε στην εποχή του.

Σήμερα θεωρείται ένας από τους

μεγαλύτερους αρχαιολόγους όλων των εποχών.

Ακολουθώντας το παράδειγμα του,

ας πάρουμε κυριολεκτικά άλλο ένα σημαντικό κείμενο.

Η Βίβλος λέει:

"Και τότε ο Κύριος έφερε στα Σόδομα και τα Γόμορρα"

"βροχή από θειάφι και φωτιά". Τι ακριβώς συνέβη?

Σίγουρα το 19ο κεφάλαιο του πρώτου βιβλίου του Μωυσή

περιγράφει ένα δραματικό γεγονός.

Ο θεός στέλνει τους αγγελιοφόρος του να προειδοποιήσουν

τον Λωτ και την οικογένειά του για την επερχόμενη καταστροφή.

Οι άγγελοι είπαν στον Λώτ: "Τρέξε να γλυτώσει,"

"μη κοιτάξεις πίσω και μη σταματήσεις πουθενά στη κοιλάδα,"

"τρέξε προς του λόφους αλλιώς θα αναλωθείς".

Σήμερα φυσικά γνωρίζουμε ότι ένα βουνό προστατεύει

από ραδιενέργεια.

Οι αγγελιοφόροι επέμειναν να φύγει άμεσα από τη πόλη

Αναρωτιόμαστε αν είχαν ή όχι τη γνώση

μιας ατομικής έκρηξης.

Ένα πράγμα είναι σίγουρο,

οι ακμάζουσες πόλεις Σόδομα και Γόμορρα

ισοπεδώθηκαν, καταστράφηκαν με ένα και μόνο χτύπημα.

Το είδος της δύναμης που μπορεί να κάνει τέτοιου είδους ζημιά

δεν το κατείχαν οι άνθρωποι εκείνη την εποχή.

Η αναφορά της καταστροφής τελειώνει:

"... και κοιτάζει κάτω και παρατηρεί"

"και ιδού ο καπνός της γής"

"απλώνεται σαν τον καπνό της καμίνου".

Το όρος Χωρήβ, στη περιοχή του Σινά,

έχει ύψος μόλις 6.500 μέτρα

πάνω από τη θάλασσα.

Εδώ ο Μωυσής παρέλαβε τις 10 εντολές.

Εδώ επίσης του έδωσε ο Κύριος τα σχέδια της κιβωτού της Διαθήκης.

Στο κεφάλαιο 25 του 2ου βιβλίου του Μωυσή

δίνει οδηγίες για την ανέγερση αυτής της θαυμάσιας κατασκευής:

"... και να φτιάξετε μια κιβωτό από ξύλο ακακίας"

"2 και 1/2 πήχες μήκος,"

"1 και 1/2 πήχες φάρδος"

"και 1 και 1/2 πήχες ύψος".

"και να το επικαλύψετε με ατόφιο χρυσό,"

"θα το επενδύσετε εσωτερικά και εξωτερικά"

"και θα του φτιάξετε γείσο από χρυσό περιμετρικά".

Ο κύριος ήταν επαρκώς ακριβής για τη κατασκευή της κιβωτού.

Προειδοποίησε κανένας να μη πλησιάσει τη κατασκευή,

αποτελούσε θανάσιμο κίνδυνο.

και παρόλο που ο ίδιος θα μίλαγε στο Μωυσή

διαμέσου του σκεπάσματος, δε θα ήταν ορατός.

Ο μωυδής έπρεπε να προμηθευτεί ειδικά υποδήματα και ρούχα

για να προστατεύσει τους βοηθούς του.

Υποδήματα και ρούχα που θα τους μόνωνε επαρκώς.

Αν ήταν να φτιάξουμε ένα αντίγραφο της κιβωτού σήμερα,

σύμφωνα με τις οδηγίες του Μωυσή,

θα παίρναμε ένα πυκνωτή φορτισμένο με μερικές εκατοντάδες βολτ.

Μία πλευρά των πλακών είναι φορτισμένη αρνητικά,

και η άλλη, με θετικό φορτίο.

Η βίβλος αναφέρει ότι η κιβωτός έβγαζε σπίθες και ζωηρές λάμψεις

όπως αυτός ο παλιός πίνακας.

Πράγματι, όταν ο Μωυσής τελείωσε τη κατασκευή της κιβωτού,

ο Κύριος θα του μίλαγε μέσω αυτής.

Θα μπορούσαν τα φύλλα χρυσού να λειτουργούν ως ηχεία

αναπαράγοντας τη φωνή του Κυρίου από μακρυά;

Το 1961,

μια ομάδα φοιτητών από τη Μινεσότα,

πήραν την ιστορία τόσο σοβαρά

ώστε κατασκεύασαν μια κιβωτό

σύμφωνα με τις οδηγίες του Μωυσή.

Ο καθηγητής τους όμως

αναγκάστηκε να καταστρέψει το μοντέλο

λόγω του επικίνδυνα υψηλού ηλεκτρικού φορτίου που ανέπτυσσε.

Βλέποντας από τον 20ο αιώνα,

η Βίβλος είναι γεμάτη από εκπληκτικές αναφορές,

όπως αυτή του Μωυσή.

Το ίδιο εκπληκτική είναι και η άνοδος του Ηλία,

ένα χρονικό της καθαρής φαντασίας,

εκτός και αν

ο αφηγητής ήταν μάρτυρας ενός

πρωτοφανές πραγματικού γεγονότος.

Ένα πύρινο άρμα με φλεγόμενα άλογα

ήρθε από τον ουρανό για να πάρει τον Ηλία μακριά.

Άλλο ένα συγκλονιστικό περιστατικό στο βιβλίο των βιβλίων.

Πολλοί καλλιτέχνες έχουν αναπαραστήσει την ιστορία

του προφήτη Ιεζεκιήλ.

Το 13ο έτος, τον 4ο μήνα,

τη 5η μέρα του μήνα, άνοιξαν οι ουρανοί.

"Κοίταξα και ιδού!"

"θυελλώδης άνεμος φύσαγε από το Βορρά"

"και ένα μεγάλο σύννεφο που είχε γύρω του λευκότητα"

"και φωτιά που εξέπεμπε μπροστά συνεχόμενα"

"και στη μέση της φωτιάς υπήρχε"

"λαμπερός μπρούντζος"

"και στη μέση του έμοιαζαν μορφές ζωντανών πλασμάτων"

"και αυτή ήταν η μορφή τους"

"είχαν τη μορφή ανθρώπων,"

"αλλά κάθε ένα είχε τέσσερα πρόσωπα"

"και κάθε ένα είχε τέσσερα φτερά"

"και όσο για τη μορφή των προσώπων τους,"

"κάθε ένα είχε μπροστά τη μορφή ανθρώπου,"

"δεξιά τη μορφή λιονταριού,"

"βοδιού αριστερά"

"και αετού στο πίσω μέρος".

Θα μπορούσε ο Ιεζεκιήλ να περιγράψει

τη προσγείωση επισκεπτών από το διάστημα

με πολύ διαφορετικούς όρους;

"Κατόπιν κοίταξα"

"και είδα ένα τροχό επάνω στη γη"

"δίπλα στα ζωντανά πλάσματα".

"Ένα για το κάθε ένα".

"Ήταν σαν το λαμπύρισμα του χρυσόλιθου".

"Η κατασκευή τους έμοιαζε σαν να είναι"

"ένας τροχός μέσα σε ένα τροχό"

"και όταν κινούταν, πήγαινε σε κάθε μία"

"από τις 4 κατευθύνσεις χωρίς να στρίβει καθώς κινείται".

"Οι 4 τροχοί είχαν ζάντες και είχαν ακτίνες"

"και οι ζάντες ήταν γεμάτες πάγο περιμετρικά".

Ήταν αυτές οι μηχανές ενός διαστημοπλοίου;

"... και όταν κινούνταν,"

"άκουγα τον ήχο των φτερών τους"

"σαν τη βροντή του Παντοδύναμου"

"και έναν ήχο σαν από σωλήνα"

"σαν τον ήχο του πλήθους".

Ο προφήτης έγινε μάρτυρας μιας φαντασμαγορικής εικόνας.

Πόσο πολύ μοιάζει

με την εκτόξευση ενός σύγχρονου πυραύλου

μέχρι και στη κραυγή των μηχανών του στη πυροδότηση.

Αυτές οι εικόνες μιλάνε από μόνες τους.

Έτσι παρουσίαζαν οι πρώιμοι εικονογράφοι

τους αγγέλους της υπόσχεσης.

Ένα πλάσμα με μεταλλικά πόδια και δίσκους προσεδάφισης.

Δε σας φαίνεται γνώριμο αυτό;

Κοιτάξτε προσεκτικά στα δεξιά της εικόνας.

Αυτό είναι το μοναστήρι του Ντεσάνι

στην ειρηνική ύπαιθρο της νότιας Γιουγκοσλαβίας.

Η εκκλησία διακοσμήθηκε με νωπογραφίες

στα μέσα του 14ου αιώνα.

Πρόσφατα δημιουργήθηκε το ερώτημα:

Μήπως οι νωπογραφίες του Ντεσάνι αναπαριστούν διαστημόπλοια;

Ναι, μοιάζουν λίγο με διαστημόπλοια.

Στο πρώτο πλοίο, βλέπουμε ένα καθιστό άντρα

με το χέρι σε ένα μοχλό.

Σίγουρα παρατηρεί το δεύτερο διαστημόπλοιο.

Παρακαλώ παρατηρήστε το αεροδυναμικό σχήμα,

φαίνονται καθαρά πίδακες αεριωθούμενου κινητήρα.

Οι παρατηρητές προστατεύουν τα πρόσωπά τους με τα χέρια τους.

Είναι προφανών τρομοκρατημένοι.

Δεν υπάρχει εξήγηση για τη προέλευση

ή το σκοπό αυτών των φανταστικών εικόνων.

Ούτε για τις προϊστορικές πέτρινες ζωγραφιές

που ανακαλύφθηκαν στη Βαλκαμόνικα

κοντά στη Μπρέσια στην Ιταλία.

Είναι εικόνες από ξένους θεούς

σε ογκώδη πρωτόγονες ολόσωμες στολές.

Τα κράνη τους δείχνουν να έχουν κεραίες.

Κωνσταντινούπολη,

η πόλη στο χρυσό κέρας.

Εδώ βρίσκεται το παλάτι του Τοπ Καπί.

Μια παράξενη συλλογή χαρτών φυλάσσονται εδώ,

που βρέθηκαν στην ανατολή από τον Τούρκο ναύαρχο

Πίρι Ράις, το 18ο αιώνα.

Ο παλιότερος από αυτούς τους χάρτες χρονολογείται

στο 1ο αιώνα Μετά Χριστό.

Πιθανότατα είναι αντίγραφα πολύ παλαιότερων χαρτών.

Η διακόσμηση με πλοία και ανεμολόγια είναι μεταγενέστερης εποχής.

Να ένας από αυτούς.

Δείχνει τμήμα της Ευρώπης και της Αφρικής

όπως και τη κεντρική και νότια Αμερική.

Ας φανταστούμε ρους εαυτούς μας αστροναύτες

σε διαστημική κάψουλα, σε τροχιά

ψηλά πάνω από το Κάιρο.

Θα βλέπαμε τη Γη με αυτή τη διάταξη ηπείρων.

Το καταπληκτικό με τους χάρτες του Πίρι Ράις

είναι ότι δείχνουν ακριβώς αυτό που βλέπουμε

από ένα και μόνο σημείο στο διάστημα,

ψηλά πάνω από το Κάιρο.

Κάτι ακόμα αξιοσημείωτο,

Αυτός ο χάρτης δείχνει τη περιοχή που είναι ακόμα

ανεξερεύνητη μέχρι σήμερα,

την Ανταρκτική, μάλιστα

η ύπαρξη της Ανταρκτικής, ως ήπειρος,

έγινε γνωστή μόλις τον 19ο αιώνα.

Παρόλα αυτά αυτός ο χάρτης χρονολογείται το 1532.

Μπορούμε μόνο να συμπεράνουμε ότι αυτά τα αρχαία διαγράμματα

αναπαριστούν ότι θα έβλεπε κάποιος

σε μεγάλη απόσταση μακρυά από τη Γη.

Κάιρο,

μία πόλη 3.000.000 κατοίκων στον Νείλο

19 χιλιόμετρα από το Κάιρο είναι η Γκίζα,

Η τοποθεσία των πιο αινιγματικών κατασκευών της ανθρωπότητας

των πυραμίδων.

Η επιφάνεια της βάσης της πυραμίδας του Χέοπα

είναι περίπου 53 στερέματα.

Μια μικρή πόλη 50 σπιτιών θα χωρούσε άνετα στον ίδιο χώρο.

Όταν ολοκληρώθηκε η πυραμίδα είχε ύψος 145 μέτρα.

Έχει χάσει μόνο 9,75 μέτρα από το αρχικό της ύψος.

Περάσματα οδηγούν στο εσωτερικό της.

Το συνολικό βάρος της πυραμίδας είναι 6.500.000 τόνοι,

όσο περίπου το βάρος 65.000 ατμομηχανών.

2.300.000 κυβόλιθοι

χρησιμοποιήθηκαν για τη κατασκευή του 7ου θαύματος του κόσμου.

Κάθε ένα από αυτά ζυγίζει 2.5 τόνους.

Αυτές οι πέτρινες μάζες μεταφέρθηκαν από ένα λατομείο

στο όρος Μάκανταμ, στις απόμακρες όχθες του Νείλου,

την εποχή που οι άνθρωποι δεν είχαν ούτε γερανούς

μα ούτε και φορτηγά.

Πώς: μα φυσικά με ξύλινους κυλίνδρους.

Και όμως όχι!

Εκείνες τις μέρες, όπως και σήμερα,

μόνο φοίνικες βαστούσαν στη περιοχή,

ένα μαλακό ξύλο,

του οποίου ο καρπός ήταν απαραίτητος για τη τροφή των εργατών

Και πώς κατόρθωσαν οι εργάτες να κρατήσουν τους κολοσσιαίους λίθους

σε ύψος πάνω από 120 μέτρα;

Ας δούμε τα νούμερα που ακολουθούν ως μεγέθη.

20.000 εργάτες με αυστηρό πρόγραμμα

να τραβάνε και να τοποθετούν 10 λίθους τη μέρα,

θα χρειάζονταν 664 χρόνια,

ή πάνω από 3 γενεές για να κατασκευάσουν μια πυραμίδα.

Άρα δε θα μπορούσαν να κατασκευαστούν τον καιρό ενός Φαραώ ως τάφος του.

Αν πολλαπλασιάσετε το ύψος της πυραμίδας του Χέοπα με το 1.000.000

ισοδυναμεί περίπου με την απόσταση Γης-Ηλίου.

Απλή σύμπτωση;

Το γεωγραφικό μήκος του κέντρου της πυραμίδας του Χέοπα

χωρίζει ηπείρους και ωκεανούς

σε δύο ίσα μέρη.

Και αυτό απλή σύμπτωση;

Στα τέλη του 16ου αιώνα ο Ολλανδός μαθηματικός Λούντολφ,

ανακάλυψε τον αριθμό π (π=3,14159...),

με τον οποίο υπολογίζουμε την περιφέρεια του κύκλου.

Αν διαιρέσουμε την περίμετρο της βάσης της πυραμίδας του Χέοπα

με το διπλό της ύψος, βρίσκουμε ακριβός

τον αριθμό π, τον οποίο ο Λούντολφ

ανακάλυψε μόλις 4.000 χρόνια αργότερα.

Θα μπορούσε ακόμα να είναι απλή σύμπτωση;

Είναι σχεδόν αδύνατο να θεωρήσουμε την υπέρογκη γνώση

μαθηματικών και αστρονομίας που χρησιμοποιήθηκαν

στη κατασκευή των πυραμίδων, σαν απλή σύμπτωση.

Αυτή είναι η πυραμίδα του Χεφρίνου

Το 1967, μια ομάδα μελετητών

σάρωσε το εσωτερικό της πυραμίδας με ραντάρ,

με την ελπίδα να βρουν κρυφές κοιλότητες,

μα χωρίς αποτέλεσμα.

Οι προσπάθειες τους δεν διαφώτισαν τη κατασκευή.

Μια παλιά Αιγυπτιακή παροιμία λέει:

"Ο κόσμος φοβάται το χρόνο, αλλά ο χρόνος φοβάται μόνο τις πυραμίδες".

Η σφίγγα, σύμβολο του γρίφου.

Το αιώνιο αίνιγμα.

Με ύψος 19,80 μέτρα

μήκος 72 μέτρα

και άγνωστη ηλικία.

Η κοιλάδα του Νείλου κοντά στο Λούξορ.

Μια στενή λωρίδα γόνιμης γης στη μέση της ερήμου.

Μπροστά μας απλώνεται η Κοιλάδα των Βασιλέων.

Αυτή η κοιλάδα ήταν το βασιλικό νεκροταφείο των Φαραώ.

Πίσω από τις σπηλαιώδη εισόδους

υπάρχουν απότομα σκαλοπάτια και ατελείωτα κρυφά περάσματα

που οδηγούν στις πέτρινες κρύπτες.

Η κρύπτη του βασιλιά Σέθου του Β

είναι 100 μέτρα βαθιά στο εσωτερικό της.

Ο θάλαμος ταφής του,

οι ορθογωνικές κολόνες και τα διακοσμητικά ανάγλυφα.

είναι σκαλισμένα απευθείας πάνω στο βράχο.

Και εδώ όπως και σε άλλους τύμβους,

βρίσκουμε εκπληκτικές τοιχογραφίες.

Επιτεύχθηκαν χωρίς ηλιακό φως.

Λόγο του ότι οι θόλοι δεν έχουν ίχνη αιθάλης,

Ούτε δαυλοί ή λάμπες πετρελαίου χρησιμοποιήθηκαν.

Μελετητές πρότειναν ότι αυτοί οι αρχαίου καλλιτέχνες

έφερναν το ηλιακό φως μέσα στη κρύπτη

με ένα πολύπλοκο σύστημα καθρεπτών.

Οι ασημένιοι καθρέπτες εκείνης της εποχής

αντανακλούν μόνο 45% του φωτός.

Γιαυτό χρειάζονταν τόσους πολλούς καθρέπτες.

Όλα αυτά τα πλάσματα έχουν συμβολικές αναφορές

στη σχέση τους με τα ουράνια, με το σύμπαν.

Ο τύμβος του Τουτανχαμόν είναι ο μικρότερος

αλλά ο πιο διάσημος σε αυτό το βασιλικό ταφικό χώρο.

Όλοι οι άλλοι έχουν συληθεί κατά το πέρασμα των αιώνων.

Μόνο αυτός διατήρησε τους θησαυρούς του

μέχρι σήμερα.

Εδώ κείτεται ο 19χρονος βασιλιάς-θεός

περιμένοντας την ημέρα της ανάστασης του από τους νεκρούς.

Αυτό το πτώμα ταριχεύτηκε πριν 3.000 χρόνια τουλάχιστον.

Προετοιμάστηκε για μια φυσική άνοδο από τους νεκρούς.

Οι μούμιες τοποθετούνταν στο πιο

ασφαλές μέρος ταφής που μπορούσαν να σχεδιάσουν.

Μέχρι πρόσφατα,

πιστέυαμε ότι η ταρίχευση ήταν θρησκευτικό έθιμο.

Η νέα θεωρία λέει ότι

η ταρίχευση αποτελεί μια επιδέξια απομίμηση

φυσικής μεθόδου συντήρησης,

στρατολογημένη από εξωγήινους επισκέπτες,

την οποία επιχείρησαν χωρίς επιτυχία οι Αιγύπτιοι.

Το αινιγματικό άγαλμα του Ραμσή Β

έχει καταστραφεί από τους πολέμους,

με ηλικία 3.000 ετών,

λαξευμένο από μια και μοναδική πέτρα,

ζυγίζει 102.000 τόνους.

το έφεραν από το λατομείο του Μάκανταμ.

595 χιλιόμετρα μακρυά.

Κανείς δε ξέρει με ποιο τρόπο.

Οι κολοσσοί του Μέμνων.

ηλικίας 3.500 ετών,

ύψος 16 μέτρα,

λαξευμένοι από συμπαγή αμμόλιθο,

με βάρος 1.000 τόνους ο κάθε ένας.

Και αυτοί ήρθαν από τα βουνά του Μάκανταμ,

κανείς δε ξέρει πώς.

Υπάρχει ένα σύγχρονο παράδειγμα της τεράστιας μηχανικής προσπάθειας

που απαιτείται για τη μετακίνηση αντίστοιχων πέτρινων γλυπτών

για μια απόσταση 183 μέτρα μόνο.

Ο ναός Άμπου Σίμπελ και τα μνημεία του στις όχθες του Νείλου

έπρεπε να κάνουν χώρο για το φράγμα του Ασουάν.

3.000 χρόνια μετά τη κατασκευή του ναού,

χρειάστηκε πλήθος από ταλέντο και πόρους από σχεδόν 100 έθνη

να λύσουν το πρόβλημα της μετεγκατάστασης του.

Επιστρατεύτηκε ο πιο σύγχρονος εξοπλισμός

Γερανοί ενισχυμένοι με υδραυλικές πρέσες,

Έγιναν 300.000 ακριβής μετρήσεις

διότι τα αγάλματα των Άμπου και Σίμπελ

έπρεπε να πριονιστούν σε κομμάτια.

Μια εργασία που κράτησε τρία χρόνια.

Η σύγχρονη αρχιτεκτονική αντιμετώπιζε

με μία επιχείρηση πρωτοφανών διαστάσεων.

Πως αντιμετώπισαν οι Αιγύπτιοι το ίδιο πρόβλημα χωρίς αυτές τις τεχνικές,

πριν 30 αιώνες;

Ο οβελίσκος του Λούξορ,

ηλικίας 3.500 ετών,

ύψους 26 μέτρων,

λαξευμένος από ένα κομμάτι κόκκινου γρανίτη.

το έφεραν από το Ασουάν, 298 χιλιόμετρα μακρυά.

Ο οβελίσκος του Καρνάκ έχει ύψος 29,30 μέτρα

κάνοντάς τον τη μεγαλύτερη στήλη της Αιγύπτου.

Έχει βάρος 400 τόνους.

Ο μισοτελειωμένος οβελίσκος που κείτεται στο Ασουάν,

με μήκος πάνω από 141 μέτρα,

είναι ο μεγαλύτερος στον κόσμο.

102.000 ιλιγγιώδη τόνοι κόκκινου γρανίτη.

Κανένας γερανός στον κόσμο δε θα μπορούσε να τον σηκώσει,

πόσο μάλλον να τον μετακινήσει.

Η περιβόητη Πέτρα του Νότου

είναι ο μεγαλύτερος λίθος που έκοψε και μετέφερε ο άνθρωπος.

Ζυγίζει 2.000 τόνους.

Προοριζόταν για το ναό του Μπαλμπέκ στο Λίβανο,

2 ώρες οδικώς από τη Βηρυτό.

Οι ναοί χτίστηκαν από Έλληνες και Ρωμαίους στην αρχαιότητα,

Άλλα ανεγέρθηκαν σε μία επιδέξια κατασκευασμένη θεμελίωση,

που αποτελείται από τους μεγαλύτερους λίθινους όγκους

που κόπηκαν και τοποθετήθηκαν στη γη.

Ο μεγαλύτερος από αυτούς του λίθους έχει 20 μέτρα μήκος,

4,5 μέτρα ύψος

και πάνω από 3,5 μέτρα πλάτος,

με βάρος σχεδόν 2.000 τόνους.

Αυτό το πλάτωμα είναι το αρχαίο πάνω στο οποίο χτίστηκαν οι ναοί.

Οι αρχαιολόγοι ακόμα δεν έχουν ερμηνεία για το πλάτωμα.

ούτε για τη μεταφορά των υλικών του.

Ο Ρώσος ερευνητής επιστήμονας Αγκρέστ,

υποστηρίζει ότι χρησιμοποιήθηκε ως χώρος προσεδάφισης

ταξιδιωτών από το διάστημα.

Η επόμενη στάση μας είναι βαθιά στα νοτιοδυτικά.

η όαση του Τζάνετ στη μέση της Σαχάρα,

19.000 χιλιόμετρα νότια από το Αλγέρι.

Από το Τζάνετ οδεύουμε προς το υψίπεδο του Τασίλι.

Το έδαφος μοιάζει με την επιφάνεια της Σελήνης,

γυμνές κοκκινωπές προεξοχές βράχων σε αμμώδη έρημο.

Η Σαχάρα ήταν κάποτε γόνιμη περιοχή.

Πριν 15.000 χρόνια, ήταν το πιο πυκνοκατοικημένο μέρος της Γης.

Οι όψεις των βουνών έχουν φαγωθεί από τον ήλιο και τον άνεμο.

Οι παγωμένοι βοριάδες διαπερνούν τα φαράγγια

2.000 μέτρα πάνω από το ηλιοκαμένο δάπεδο της ερήμου.

Εδώ στο Τασίνι βρέθηκαν χιλιάδες τοιχογραφίες.

Οι αρχαιότερες κατασκευάστηκαν μεταξύ 8.000-10.000 Π.Χ.

κατά τη Νεολιθική περίοδο.

Οι καλλιτέχνες ήταν κυνηγοί και αγρότες.

Τα θέματα ήταν πάντα τα ίδια:

ζώα, κυνηγοί και ...

τι είναι αυτό το παράξενο πλάσμα με το βολβοειδής κεφάλι;

Ποιοι είναι οι φιγούρες στα πόδια του

με κράνη όμοια με των σύγχρονων δυτών

ή αστροναυτών.

Ούτε μάτια, ούτε μύτη, ούτε στόμα

μόνο μικρές οπές γύρο από μικρά ανοίγματα.

Ένα σώμα που δείχνει να αιωρείται

χωρίς προσπάθεια στο κενό.

Στο κενό;

Το αίνιγμα εδώ είναι

ότι οι προϊστορικοί μας καλλιτέχνες

παρουσίασαν τους ανθρώπους και τα ζώα γύρω τους

με μεγάλη πιστότητα σε μέγεθος και αναλογίες.

Μόνο που αυτά τα πλάσματα με τα φουσκωμένα κεφάλια,

δείχνουν δυσανάλογα, γιατί;

Μήπως γιατί οι καλλιτέχνες δεν τους είδαν καθαρά

ή για αρκετό χρόνο;

Για 6 μέρες ταξιδεύουμε μπροστά

Κοιμόμασταν κάτω από τον έναστρο λαμπερό ουρανό της ερήμου.

Είμαστε περίεργοι να μάθουμε όσα πιο πολλά μπορούμε

για τον συναρπαστικό κόσμο γύρω μας.

Είναι αυτό το σκίτσο διαστημικής μονάδας;

Τι είναι αυτός ο δίσκος με τα εξογκώματα

και τη φιγούρα που ξεχωρίζει;

Και να τα πάλι.

Εξωπραγματικά αιωρούμενα πλάσματα.

Τα κεφάλια τους ασαφή,

φορώντας ανοιχτόχρωμες φορεσιές.

Θα μπορούσαν να είχαν ντυθεί για διαστημικό ταξίδι;

Για να είμαστε σίγουροι ότι υπάρχουν κι άλλες εξηγήσεις,

Με το τελευταίο πόσιμο νερό μας

βρέχουμε τους βράχους για να εμφανιστούν οι αρχαίες ζωγραφιές.

Τώρα μπορούμε να διακρίνουμε τις φιγούρες

με τον παράξενο εξοπλισμό κεφαλής,

ολόσωμες φόρμες με ενισχυμένες αρθρώσεις.

Μετά από 10.000 χρόνια

τα περιγράμματα έχουν ξεθωριάσει,

τα χρώματα θυμίζουν μόνο μια αναφορά,

μέχρι και στη τελευταία λεπτομέρεια.

Ο Ανρί Λωτ, Γάλλος αρχαιολόγος,

βρήκε την εικόνα ενός γίγαντα 5,80 μέτρα

σε αυτόν τον απότομο καμπύλο τοίχο,

προστατευμένο από ένα βραχώδες γείσο.

Τον αποκαλούσαν "Ο Μεγάλος Θεός Άρης"

Ο Ανρί Λωτ δεν ήξερε για αστροναύτες,

αλλά γνωρίζουμε εμείς.

Από κάτω μας απλώνεται η πιο σκοτεινή Αφρική,

οι θαμνώδης έκτασης της νότιας Ροδεσίας.

Και επιτέλους τα ερείπια της Ζιμπάμπουε,

μια ξεχασμένη πόλη του παρελθόντος.

Κανένας δε γνωρίζει για ποιόν τη χτίσανε.

Ο ναός κατασκευάστηκε από τουβλοειδή γρανιτένιους λίθους,

όλοι όμοιοι μεταξύ τους,

σαν να παρασκευάστηκαν σε εργοστάσιο.

20.000 τόνοι ίδιων οικοδομικών λίθων,

χτίστηκαν σε ύψος πάνω από 9 μέτρα,

για να σχηματίσουν τοίχους

που στέκουν για χιλιάδες χρόνια.

Ποιοι χτίστες λάξευσαν και έχτισαν αυτές τις πέτρες

με τόσο εκπληκτική ακρίβεια;

Ήταν οι πρόγονοι των Βουσμάνων,

που ζούσαν σε συστάδες γύρω από τα ερείπια;

Μήπως μια επισκέπτρια φυλή άριστων οικοδόμων;

Μεξικό,

μια γη που οι θεοί θεωρούσαν σπίτι τους.

Επισκεπτόμαστε το εθνικό μουσείο.

Εδώ βρίσκουμε τη τεράστια ημερολογιακή πέτρα των Αζτέκων.

Έχει μέγεθος πάνω από 3,30 μέτρα

και ζυγίζει 24 τόνους.

Αρχικά ήταν έντονα βαμμένη,

και στεκόταν μπροστά στο ναό του θεού του Ήλιου.

Τα τυποποιημένα σύμβολα εκφράζουν αποτελέσματα αστρονομικών παρατηρήσεων,

των οποίων η ακρίβεια είναι εκπληκτική.

Οι Αζτέκοι υπολόγισαν το έτος τους από τον Ήλιο και τη Σελήνη

και έβγαλαν μια περίοδο που αποτελείται από

365,25 ημέρες.

Έφτασαν σε αυτό ακριβώς το νούμερο

χωρίς τηλεσκόπια και μαθηματικά όργανα.

Θα μπορούσε η γνώση τους να πηγάζει από εξωγήινες πηγές;

Αυτό το μικρό αντικείμενο θεωρείται ασήμαντο,

εκτός και αν το παρατηρήσουμε με τα μάτια

μια γενιάς πρόσφατα εγκλιματισμένης

στον κόσμο του απώτερου διαστήματος.

Κριμένο κάτω από αυτό το λόφο

βρίσκεται άλλο ένα θαύμα του κόσμου.

Η πυραμίδα της Σελλούλα.

Η μεγαλύτερη σε όγκο ανθρώπινη κατασκευή.

Χρειάστηκαν 6 αιώνες για να αποπερατωθεί.

Η βάση έχει διαστάσεις 300 επί 350 μέτρα.

Έχει ύψος 54 μέτρα.

Η πυραμίδα της Σελλούλα έχει όγκο πάνω από 2.300.000 m³.

Συγκρίνοντας την, η πυραμίδα του Χέοπα είναι μικρότερη

κατά 380.000 κιβικά μέτρα.

Τον 16ο αιώνα

οι Ισπανοί έχτισαν στη κορυφή της την εκκλησία.

Συστηματικές ανασκαφές ξεκίνησαν μόλις αυτό τον αιώνα.

19 χιλιόμετρα υπόγειων περασμάτων

έχουν ανακαλυφθεί μέχρι σήμερα

ο σκοπός τους παραμένει δυσνόητος.

Το σχήμα της πυραμίδας

είναι κοινό σε πολλούς απόμακρους μεταξύ τους πολιτισμούς.

Θα μπορούσε να υπάρχει ένα σύνδεσμος μεταξύ τους

που ακόμα μας είναι άγνωστος;

Τεοτιχούακαν,

μια αχανής έκταση ερειπίων στη Κεντρική Αμερική.

Βρίσκεται σε οδική απόσταση μιας ώρας από τη πόλη του Μεξικού

σε υψόμετρο 1680 μέτρων.

Μόνο ένα μικρό τμήμα των ερειπίων έχει ανασκαφεί.

Η λέξη Τεοτιχούακαν σημαίνει:

"εκεί που κατοικούν οι θεοί".

Η πόλη των θεών κυριαρχείται από τη πυραμίδα του Ηλίου.

Η βάση της έχει διαστάσεις 230 επί 220 μέτρα

και φτάνει σε ύψος 67 μέτρων.

Σχηματίζει ένα μικρό βουνό με βάρος 2.500.000 τόνους.

Η ταυτότητα των χτιστών του Τεοτιχούακαν

και η ηλικία των κατασκευών που κατοικούν οι θεοί

είναι τυλιγμένη στο μυστήριο, άλλα υπάρχουν ενδείξεις.

1.600 μέτρα νότια των πυραμίδων,

βρίσκεται ο ναός του Κουατζακότλ,

του μεγάλου φτερωτού ερπετού.

Ο θρύλος λέει ότι ήταν ένας ανοιχτόχρωμος γενειοφόρος άνδρας

που ήρθε από τα αστέρια.

Δίδαξε στους ανθρώπους νόμο, τέχνες,

τη καλλιέργεια καλαμποκιού και βαμβακιού.

Συναντάμε το σύμβολο του παντού,

το φτερωτό κεφάλι του ερπετού.

Όταν ο Κουατζακότλ τελείωσε την αποστολή του στη Γη,

γύρισε στο πρωινό αστέρι

υποσχόμενος να ξαναγυρίσει στη Γη.

Τα ερείπια του Τουλά

απέχουν περίπου 32 χιλιόμετρα από το Τεοτιχούακαν.

Σύμφωνα με ένα παλιό μύθο,

οι πόλεις Τουλά, Κόμπα, Τσιτσεν Ιτσα και Ούσναλ

συνδέονταν με μια "κλίμακα κρεμαστού ουρανού".

Αυτά τα μνημειώδη γλυπτά στέκουν σιωπηλοί σκοποί,

φύλακες του μυστηρίου.

Είναι πολεμιστές με όμοιες φορεσιές

και ασυνήθιστα κράνη.

Κουβαλάνε ένα είδος κουτιού στο στήθος τους.

Τα εργαλεία ή χειριστήρια που κρατούν

στα χέρια τους, είναι άγνωστα.

Ίσως είναι όπλα ή εξοπλισμός επικοινωνίας

που έφεραν από ένα μακρινό άστρο.

Με 2 ώρες πτήση από τη πρωτεύουσα,

είναι το Μόντε Αλμπάν στη κοιλάδα Ουαχάκα.

Άλλη μια μαρτυρία της λαμπρότητας

του αρχαίου Μεξικάνικου πολιτισμού.

Πώς σχεδιάστηκε;

Ποιοι ήταν οι αρχιτέκτονες του;

Η πτήση μας πετά πάνω από τα βουνά του Μεξικού,

σε ένα άλλο σύμπλεγμα ναών και πυραμίδων,

τη Τσίτσεν Ίτσα.

Η Τσίτσεν Ίτσα είναι αρχαίος οικισμός των Μάγια

στη χερσόνησο του Γιουκατάν.

Οι κατασκευές του χτίστηκαν σύμφωνα με

αστρολογικά δεδομένα.

Ένα αστεροσκοπείο των Μάγια στέκεται πάνω σε τρία πλατώματα.

Το σχήμα του είναι πρακτικά απαράλλακτο

με αυτό του σύγχρονου αστεροσκοπείου.

Κοιτάξτε προσεκτικά αυτό το άγαλμα.

Ένας άντρας περιορισμένος σε ένα μικρό δωμάτιο

δείχνει να χειρίζεται ένα μοχλό.

Υπάρχουν παράξενες προεξοχές στο κράνος του

που μοιάζουν με κεραίες.

Αυτή η πυραμίδα είναι στην ουσία ένα τεράστιο πέτρινο ημερολόγιο.

Κάθε ένα από 365 σκαλοπάτια στις 4 σκάλες του

αντιπροσωπεύει μια ημέρα.

Εδώ βλέπουμε το φτερωτό θεό Κούκουλ Καν.

Μας είπαν πως και αυτός ήρθε από τα άστρα

και γύρισε πίσω σε αυτά.

Υποσκελίστηκε από τον αιμοδιψή πολεμιστή θεό Σακμόλ.

Είχε το χαρακτηριστικό γνώρισμα

να δέχεται θυσίες ανθρώπινων καρδιών.

Σε περιόδους ξηρασίας,

οι άνθρωποι οδηγούνταν σε προσκύνημα στο ιερό

πηγάδι που λεγόταν Σενότε.

Εδώ θυσιάζονταν νεαρά κορίτσια

στο θεό της βροχής

ρίχνοντας τα στα βαθιά σκοτεινά νερά.

Δεν υπήρχε σωτηρία από το μοχθηρό πηγάδι.

Είναι ένας ολοστρόγγυλος κρατήρας στο βράχο,

δεν θα μπορούσε να σχηματιστεί από φυσικά αίτια,

ούτε να σκαφτεί από ανθρώπινα χέρια μόνο.

Μοιάζει με κρατήρα που έγινε από τα καυσαέρια

μιας πολύ δυνατής μηχανής πυραύλου.

Ανάμεσα στης πολυάριθμες αναπάντητες ερωτήσεις

που θέτουν τα ίχνη του πολιτισμού των Μάγια,

είναι και το επόμενο.

6.000 χρόνια μετά το Χριστό,

ολόκληρος ο πληθυσμός των Μάγια εξορίστηκε

αφήνοντας πόλεις, ναούς και πυραμίδες,

τους καρπούς μεγάλης εργασίας, πίσω τους.

Μετακόμισαν βορειότερα, για να ξεκινήσουν από το μηδέν.

Ωστόσο δεν υπάρχουν ίχνη πολέμου,

λοιμού, πείνας ή

ξαφνικής αλλαγής του κλίματος εκείνης της εποχής

για να δικαιολογήσει τη μετανάστευση.

Υπάρχουν 16 πόλεις στο Μεξικό

με πληθυσμό περισσότερο από 100.000.

Μια από αυτές είναι η Μέριδα.

Εδώ κατοικούν οι απόγονοι των Μάγια.

Έχουν ακόμα τη δική τους γλώσσα

που προήλθε από την αρχαία γλώσσα των Μάγια.

Ίσως οι πιο ειρηνικοί κάτοικοι της Λατινικής Αμερικής.

τα πρόσωπά τους σήμερα στοιχειώνονται

από την ομορφιά των προγόνων τους,

που διατηρήθηκε για εμάς σε πέτρα.

Αφήνοντας τη Μέριδα,

πετάμε πάνω από ένα απέραντο βαλτότοπο,

για να φτάσουμε στη Λαβέντα.

Εδώ είναι που βρίσκουμε ντουζίνες

από αυτά τα πέτρινα κεφάλια.

Ακριβώς στο κέντρο των βάλτων.

Κάθε ένα ζυγίζει περίπου 200 τόνους.

Δεν υπάρχει λατομείο σε ακτίνα 130 χιλιομέτρων,

μόνο ζούγκλα.

Η ίδια ερώτηση αναδύεται πάλι:

Πως μεταφέρθηκαν αυτά τα πελώρια αγάλματα

πάνω στο βαλτώδες έδαφος;

Ημέρες καθυστέρησης προηγούνται της ακρόασής μας

από το φτερωτό θεό του Παλένκε.

Δεν είναι εύκολο να δεις αυτό τον κύριο.

Ένας θόλος αποπνικτικής υγρασίας

αιωρείται πάνω από το παρθένο δάσος του Παλένκε.

Στη πορεία μας για την ιερή πόλη των Μάγια,

περνάμε το "πτώμα" του Κατλ,

με σμήνη υπομονετικών όρνιων

να γυροφέρνουν πάνω από τα κεφάλια μας.

Μετά από 8 αρνητικές απαντήσεις,

μας δόθηκε επίσημη άδεια

να κινηματογραφήσουμε αυτή την αρχαία διασημότητα.

Η σφραγίδα ανοίχτηκε για μας για μισή ώρα μόνο

Ανεβήκαμε μια απότομη σκάλα

και κατεβήκαμε στην ακόμη πιο αποπνικτικά υγρή ατμόσφαιρα

του εσωτερικού του τύμβου.

Και να το, για πρώτη φορά σε ταινία,

ο φτερωτός θεός του Παλένκε.

Αυτό που βλέπει ο φακός είναι τόσο θαυμάσιο,

που πρέπει να εξετάσουμε τις λεπτομέρειες χωριστά.

Βλέπουμε έναν άντρα να κάθετε σε μια κάψουλα,

να κοιτάζει κάτι έντονα.

Τα χέρια του δείχνουν να χειρίζονται

κάτι απροσδιόριστα χειριστήρια.

Το πόδι του πατάει ένα πετάλι.

Στο πίσω μέρος της κάψουλας

βλέπουμε να ξεπηδούν φλόγες προς τα πίσω.

Αυτή δεν είναι μια τυπική στάση αστροναύτη,

όπως πολύ καλά γνωρίζουμε σήμερα;

Δείχνει να είναι ντυμένος κατάλληλα,

με παντελόνι με φαρδιά ζώνη.

Ένα είδος τζάκετ σφίγγει στους καρπούς,

σαν ολόσωμη στολή.

Το κάθισμα σωστά τοποθετημένο ώστε να

απορροφήσει την ώθηση της επιτάχυνσης.

"Μια φιγούρα με τέσσερα χειριστήρια"

"ντυμένη σαν αστροναύτης."

"Ένας πύραυλος που βγάζει φλόγες."

"Αυτή η πέτρινη θεότητα", είπαν οι Μάγια,

"αναπαριστά τον Κούκουλ Καν,"

"που ήρθε από τα άστρα και γύρισε σε αυτά".

Το Νησί του Πάσχα

αναδύεται από σύννεφα καπνού και βροχής.

Σήμερα οι ιθαγενής ακόμα αποκαλούν το νησί τους

"Ματακιτερανι", που σημαίνει:

"Μάτια που κοιτάζουν ψηλά στον ουρανό."

Η γειτονική δακτυλιοειδής νήσος ονομάζεται:

"Το νησί των ανθρώπων-πουλιά".

Εδώ τους βλέπουμε, πλάσματα με ανθρώπινο σώμα

και κεφάλια πουλιών.

Είναι αυτά πραγματικά κεφάλια πουλιών,

ή απλά φαίνονταν έτσι στους ιθαγενής;

Θα μπορούσαν ακόμα να είναι κράνη με μάσκες οξυγόνου.

Ο θρύλος λέει ότι σε προϊστορικές εποχές

ιπτάμενοι άνθρωποι ήρθαν στο νησί μέσα από φωτιά.

Αυτός είναι ο Μακεμάκε, ο θεός του νησιού.

Σήμερα ζουν εδώ περίπου 2.000 άνθρωποι.

Ποτέ δεν ήταν παραπάνω από 4.000 ιθαγενής.

Όλοι οι μελετητές συμφωνούν σε αυτό.

Έχοντας αυτό δεδομένο,

ένα σύμπλεγμα πλεγμένων ερωτημάτων αναδύεται.

Από το συνολικό πληθυσμό το 70% είναι

γυναίκες, παιδιά και ηλικιωμένοι.

Η πλειονότητα των σωματικά υγιή ανδρών

χρειάζονται για τη παρασκευή φαγητού.

Ακόμα, το πλήθος των εργατών είναι τόσο μικρό,

που θα ήταν αδύνατον για αυτούς να κατασκευάσουν

τα πάνω από 600 τεράστια πέτρινα γλυπτά

που συναντάμε παντού στο νησί.

Η πέτρα είναι τόσο σκληρή,

που ακόμα και αν χτυπηθεί επανειλημμένα με πέτρινη σμίλη,

μόλις που θα γρατσουνιστεί.

Πολλοί από αυτούς τους πέτρινους κολοσσούς

έχουν ύψος 20 μέτρα

και βάρος σχεδόν 400 τόνους.

Μερικά από τα γλυπτά δεν είναι πλήρως αποκαλυμμένα.

Μόνο με ανασκαφή αποκαλύπτεται το πραγματικό τους μέγεθος.

Οι φιγούρε έχουν όλες το ίδιο ασυνήθιστο τύπο ανθρώπου

με την ίδια λιγομίλητη έκφραση

το ένα μετά το άλλο,

σαν να βγήκαν χυτά από ίδιο καλούπι.

Εξαίρεση αποτελεί μόνο το άγαλμα

που έφερε στο φως ο Θορ Χάιερνταλ.

Έχει στρογγυλό κεφάλι και γονατίζει.

Αυτό ήταν το εργαστήριο των λιθοτόμων

στον ηφαιστειογενή κρατήρα Ράνο Ραρακού.

Οι κολοσσοί λαξεύονταν εδώ

και μετακινώνταν σε απόσταση μέχρι και 19 χιλιόμετρα.

Δεν υπήρχε στρατός σκλάβων για εργασία,

ούτε ξυλεία για κυλίνδρους ολίσθησης,

ή το παραμικρό ίχνος που να δηλώνει

ότι τα γλυπτά σύρθηκαν πάνω στο νησί.

Οι θρύλοι του Νησιού του Πάσχα,

ισχυρίζονται ότι οι πέτρινοι γίγαντες

μετακινήθηκαν μόνοι τους με τη βοήθεια του "Μάνα",

μιας μυστηριώδη δύναμης

που μόνο 2 ιερείς μπορούσαν να επικαλεστούν.

Και ότι μια μέρα,

οι ιερείς εξαφανίστηκαν, με το Μάνα.

Ήταν τη μέρα που ολοκληρώθηκε η εργασία τους

στο λατομείο του Ράνο Ραρακού;

Ή μήπως για αυτό υπάρχει μια στρατιά από μισοτελειωμένα αγάλματα.

Τι ήταν το Μάνα;

Είχαν οι ξένοι από άλλο πλανήτη

ηλεκτρομαγνητικές δυνάμεις;

Είχαν τη δυνατότητα να αψηφούν το νόμο της βαρύτητας;

Μέχρι σήμερα στο νησί του Πάσχα

ασκείτε ένα ασυνήθιστα μεγάλος μαγνητισμός.

Η αναφορά μιας Γαλλικής αποστολής το 1964

τελειώνει ως εξής:

"Λόγω των ανεξήγητων μαγνητικών δυνάμεων"

"και των ασυνήθιστων γεωλογικών φαινομένων στο Νησί του Πάσχα",

"δε μπορούμε να αποκλείσουμε τη πιθανότητα"

"εξωγήινης επαφής".

Η έρευνα, μας οδηγεί πίσω στη Κεντρική Αμερική.

Τουκούσκο, η πρωτεύουσα της αυτοκρατορίας των Ίνκας.

3.470 μέτρα πάνω από τη στάθμη της θάλλασας,

στις Περουβιανές Άνδεις.

Μας είπαν πως η πόλη ιδρύθηκε από αγγελιοφόρους του θεού του Ήλιου.

Οι τοίχοι που οριοθετούν τους στενούς δρόμους,

χρονολογούνται στην εποχή των Ίνκας.

Το πέρασμα των αιώνων είχε μικρή επιρροή

στη τέχνη των λιθοξόων.

Αυτές οι επιδέξια πελεκημένες πέτρες,

τοποθετήθηκαν στη θέση τους χωρίς λάσπη.

Ωστόσο μια λεπίδα δε μπορεί να εισχωρήσει στους αρμούς.

Μια ιδιορρυθμία είναι η δωδεκάπλευρη λίθος

με τόσο λεπτομερή κατασκευή,

που μόνο ο πιο σύγχρονος εξοπλισμός

μπορεί να ανταγωνιστεί τη τελειότητα της

... ή μια εντυπωσιακή σύγκριση.

Αυτός ο τοίχος κατασκευάστηκε με τον ίδιο τρόπο

και συναντάται σε πολλές διαφορετικές θέσεις.

4.830 χιλιόμετρα δυτικά, στον Ειρηνικό ωκεανό.

στο Νησί του Πάσχα.

Ήταν οι χτίστες του Νησιού του Πάσχα και των Άνδεων,

μαθητευόμενοι του ίδιου δάσκαλου.

Ψηλά πάνω από το Κούσκο,

είναι τα εντυπωσιακά ερείπια του φρουρίου του Σακσακουαμάν,

χρησιμοποιήθηκε από τους Ίνκας ως προστασία της βασιλικής του πόλης.

Σαν κομμάτια από παζλ,

λες και είναι ελαφρά σαν σπιρτόκουτα,

τεράστιοι ογκόλιθοι συνθέτουν ένα τοίχος

μήκους 365 μέτρων.

Το φρούριο υπήρχε πολύ πριν την εποχή των Ίνκας.

Όταν ο Πιζάρο, ο Ισπανός κατακτητής

ρώτησε για τους χτίστες

του είπαν πως ήταν ανοιχτόχρωμοι, γενειοφόροι,

φυλή ανθρώπων με κόκκινα μαλλιά,

οι απόγονοι των Βερακότσιας.

Μερικές από αυτές τις πέτρες ζυγίζουν 500 τόνους.

Οι ινδιάνοι έρχονται στην αγορά του Πιζάκ.

Επιστρέφουν στην ιερή κοιλάδα των Ίνκας,

τη κοιλάδα του Ουρουμπάμπα.

2.500 μέτρα πάνω από τη στάθμη της θάλασσας,

βρίσκεται το Μάτσου Πίτσου.

Η ακρόπολης που και για αυτήν είπαν ότι χτίστηκε

από τη θεϊκή φυλή των ανοιχτόχρωμων,

με πυρρόξανθα μαλλιά απογόνων των Βερακότσιας.

Στους πρόποδες του βασιλικού βουνού

η Λαπάζ, η πρωτεύουσα της Βολιβίας.

Σε υψόμετρο 3760 μέτρα,

είναι η ψηλότερη πρωτεύουσα στον κόσμο.

Η λίμνη Τιτικάκα,

με υψόμετρο 3.960 μέτρα πάνω από τη στάθμη της θάλασσας,

είναι η ψηλότερη λίμνη στον κόσμο.

Στις όχθες της είναι η ινδιάνικη αγορά.

Ένα πανάρχαιο μυστήριο αιωρείται πάνω από τη λίμνη με τα 1.000 μυστικά.

Ίχνη ενός αρχαίου πολιτισμού

συναντάμε περιμετρικά στις όχθες τις.

Μάθαμε από θρύλους ότι η Οχάνα, η μητέρα γη,

προσγειώθηκε εδώ με ένα χρυσό άρμα.

Έφερε σοφία, γνώση των τεχνών και της χειροτεχνίας

στους ανθρώπους, μετα επέστρεψε στα άστρα.

Το Τιαχουάνακο χτίστηκε προς τιμή της.

Το αρχαιότερο θρησκευτικό κέντρο του κόσμου.

Το Τιαχουάνακο απέχει 29 χιλιόμετρα από τις ακτές της λίμνης Τιτικάκα,

λέγεται όμως πως παλιότερα η λίμνη έφτανε στα πόδια του ναού.

Έτσι ήταν κάποτε,

το μικρό λιμάνι κάτω, η ιερή λίμνη επάνω.

Η λίμνη αποξηράνθηκε πριν πολύ καιρό.

Είναι ακόμα περικυκλωμένη από τα ερείπια

από κάποτε τεράστια κτίρια.

Είναι αλήθεια ότι τα νερά υποχωρούν

περίπου 3,18 εκατοστά το χρόνο.

Ωστόσο, αν η ακτή είναι τώρα 29 χιλιόμετρα μακριά,

πόσος καιρός πέρασε από τότε που η λίμνη κυμάτιζε γύρω από το ναό;

Σίγουρα πολύ πριν τη καταγεγραμμένη ιστορία.

Το πιο εντυπωσιακό υπόλειμμα αυτής της εξαφανισμένη εποχής,

είναι η Πύλη του Ηλίου.

Λαξευμένο από ένα κομμάτι πέτρας, ζυγίζει 10 τόνους.

Τρεις σειρές από τυποποιημένες φιγούρες

πλαισιώνουν ένα ανεξιχνίαστο πλάσμα.

Κι άλλος θεός που ήρθε από τα άστρα;

Τα μυστήρια του παρελθόντος

εκδηλώνονται από μόνα τους σε όλες τις ηπείρους.

Στην τραχιά λοφώδη ύπαιθρο της νοτιοδυτικής Αυστραλίας,

υπάρχουν σειρές από τοιχογραφίες

που χρονολογούνται βαθιά στο παρελθόν.

Ζωγραφιές που είναι πιθανόν τα αρχαιότερα

μηνύματα του προϊστορικού ανθρώπου.

Αυτό το σκίτσο αναπαριστά τη Γουαντζίνα.

Η Γουαντζίνα ήταν η θρυλική θεά του γαλαξία.

Και αυτή ήρθε από τον ουρανό για να εκπαιδεύσει τα παιδιά της Γης.

Σίγουρα υπήρχαν υποδείγματα,

είναι δελεαστικό να σώσεις ένα υπόδειγμα,

αλλά οι θεότητες αυτές βρίσκονται σε όλες τις ηπείρους.

Στην Αυστραλία,

στην Αμερική,

στην Αφρική,

στην Ευρώπη,

στην Ασία.

Αυτό είναι ένα από τα διάσημα Ντόγκους της Ιαπωνίας.

Αυτά τα ειδώλια βρέθηκαν στο νησί Χανσού.

Είναι τουλάχιστον 5.000 ετών.

Ο Καζάντσεφ, ο Ρώσος συλλέκτης και ειδικός,

μας έδωσε τη δική του εξήγηση για αυτά.

"Κατά τη γνώμη μου, αυτές οι φιγούρες παριστάνουν"

"αστροπλάσματα όπως τα είδαν στη Γη."

"Τα σφραγισμένα κράνη τους είναι εφοδιασμένα"

"με αναπνευστική συσκευή".

"Η όραση υποστηρίζεται από γυαλιά με στενές σχισμές,"

"όπως φορούν οι εσκιμώει για να αποφύγουν τύφλωση από το χιόνι."

"Πιθανόν να είναι συνηθισμένοι σε ασθενέστερο φως"

"πίσω στον μητρικό τους πλανήτη".

"Ο διαστημικός ρουχισμός που φορούν δείχνει φουσκωμένος"

"για να αντισταθμίσει την υψηλότερη ατμοσφαιρική πίεση της Γης."

"Τα χέρια τους δε μοιάζουν καθόλου με ανθρώπινα"

"αλλά με μεταλλικές αρπάγες".

"Αν προτείνει ότι"

"είναι απλά ομοίωμα θεών,"

"θα σε ρώταγα: πως οι δημιουργοί τους"

"θα απεικόνιζαν τον τεχνικό εξοπλισμό τους"

"με τόση ακρίβεια,"

"χωρίς να έχουν δει ένα μοντέλο;"

Ο Κασαντσεφ τόνισε άλλο ένα σημείο.

Τράβηξε τη προσοχή μας

στην καταπληκτική ομοιότητα μεταξύ

των ειδωλίων των Ντόγκου

και την τοιχογραφία του μεγάλου θεού Άρη,

που βρέθηκε στην άλλη άκρη του κόσμου.

Το ασύμμετρο μοτίβο ενός κοσμήματος,

που βρέθηκε σε ένα τάφο Μεξικανού αρχιερέα,

μπορεί επίσης να ερμηνευτεί με τρομακτικό αποτέλεσμα.

Αν προβάλουμε επάνω του

ένα σύγχρονο ηλεκτρικό κύκλωμα,

αυτό που νομίζαμε ως απλό μοτίβο

παίρνει μια νέα διάσταση.

Άλλο ένα παράδειγμα μεξικάνικης διακοσμητικής,

με την ολοκλήρωση του γίνεται

όμοιο με μια σύγχρονη μηχανική διαστημική δαγκάνα.

Για άλλη μια φορά στο Ιράκ,

στο μουσείο της Βαγδάτης,

βρίσκουμε αυτά τα μικρά πήλινα κύπελλα,

που χρονολογούνται στην εποχή του Χριστού.

Μπορεί να είναι και παλιότερα.

Ένας μικρός χάλκινος σωλήνας εισάγεται

μέσα στο στενό λαιμό.

Μία ράβδος, φτιαγμένη από ένα κράμα διαφόρων μετάλλων,

εισάγεται μέσα στο σωλήνα.

Όταν γεμίσει με υδροχλωρικό οξύ,

η συσκευή παράγει ηλεκτρικό ρεύμα.

Αναμφίβολα αυτό ήταν ένα πρωτόγονο ηλεκτρικό στοιχείο.

Κι όμως ο δούκας Βόλτα εφηύρε το ηλεκτρικό στοιχείο

1.500 χρόνια μετά.

Άλλο ένα τεχνολογικό θαύμα της ίδιας πολιτιστικής περιόδου,

μπορείτε να δείτε στο Βρετανικό μουσείο.

Είναι ένας γυαλισμένος φακός

που σήμερα μπορεί να παρασκευαστεί μόνο με

ακριβή εργαλεία κοπής και γυαλίσματος.

Γυαλισμένοι φακοί κατασκευάζονταν στην Ευρώπη

πριν από το 16ο αιώνα,

ενώ αυτός βρέθηκε στην εγγύς ανατολή

και είναι 2.000 χρονών παλιός.

Στη Μόσχα, κοντά στο μνημείο των αστροναυτών,

μιλήσαμε με τον Δρ. Βατισλαβ Σάιτζεφ

της ακαδημίας επιστημών.

Τράβηξε τη προσοχή μας σε 2 προϊστορικά ευρήματα

που δεν μπορούν να εξηγηθούν απλά

με τη σημερινή γνώση της ιστορίας.

Το πρώτο είναι το κρανίο ενός βουβαλιού

που περιπλανιόταν στη Σιβηρική τούνδρα πριν 40.000 χρόνια.

Πυροβολήθηκε από μια σφαίρα.

Απόδειξη αποτελεί η τρύπα.

Ειδικοί στη βαλλιστική συμπέραναν ότι

θα μπορούσε να τρυπηθεί μόνο από βλήμα μεγάλης ταχύτητας,

και ότι το ζώο ήταν ζωντανό όταν πυροβολήθηκε.

Ένα πυροβολισμός που έγινε πριν 40.000 χρόνια.

Το δεύτερο παράδειγμα του Δρ. Σάιτζεφ

είναι το ίδιο τρομακτικό.

Έξω από τη Φερκάνα στο Ουζμπεκιστάν,

κοντά στα Κινέζικα σύνορα,

Σοβιετικοί μελετητές βρήκαν μια βραχογραφία

που αντέγραψαν με προσοχή.

Πρέπει να κοιτάξουμε επανειλημμένα

για να εμπεδώσουμε τη σημασία αυτής της προϊστορικής ζωγραφιάς.

Ένα πλάσμα που φοράει τον εξοπλισμό κεφαλή αστροναύτη,

το κράνος καλά συνδεδεμένο με τους σωλήνες

της αναπνευστικής συσκευής της διαστημικής του στολή,

Τα στολίδια του διαστημικού ταξιδιώτη.

Και αιωρούμενο στο κενό, ένα διαστημόπλοιο,

με σχήμα από δύο πιατίδια, το ένα πάνω στο άλλο.

Όχι μόνο στο Ουζμπεκιστάν,

αλλά σε όλο το κόσμο είδαμε εικόνες

από ιπτάμενες μηχανές και ιπτάμενα πλάσματα.

Σε όλο το κόσμο, γίγαντες θέτουν

τα σιωπηλά τους ερωτήματα.

Και σε όλο το κόσμο είδαμε αρχιτεκτονικά μοντέλα

να υψώνονται προς τιμή των θεών

που ήρθαν από τον ουρανό.

Αυτή η ιπτάμενη μηχανή ζωγραφίστηκε σε βράχο στην Ιαπωνία.

πριν 7.000 χρόνια.

Αυτό το μικρό χρυσό αντίγραφο αρχαίας ιπτάμενης μηχανής,

είναι το Κολούμπια, πάνω από 1.000 χρόνια παλιό.

Δοκιμάστηκε σε αεροδυναμικό τούνελ.

Η αεροδυναμική του μορφή μοιάζει με αυτή των σύγχρονων αεροσκαφών.

Θεωρούσαμε αδύνατον να υπάρχουν περισσότερες αποδείξεις

για την επίσκεψη εξωγήινων πλασμάτων στον πλανήτη μας.

Αλλά υπάρχουν!

Από τον Ειρηνικό ωκεανό προσεγγίζουμε τις ακτές του νότιου Περού,

μπροστά μας είναι ο κόλπος Πίσκο.

Εκεί δείχνοντας το δρόμο, είναι μια τρίαινα ύψους 91 μέτρων.

Προφανώς ένα σινιάλο.

Ένα σινιάλο για ποιόν;

Το πλησιάζουμε για άλλη μια φορά.

Αυτό το σήμα δείχνει το δρόμο για την ενδοχώρα

για 2.000 χρόνια.

Δείχνει το δρόμο προς τι;

Ας το ακολουθήσουμε για να δούμε.

Περνώντας πάνω από τα ερείπια αρχαίων πολιτισμών,

επιτέλους βλέπουμε μπροστά μας

τη μυστηριώδες πεδιάδα Νάζκα.

Γραμμές τρέχουν προς εμάς,

γραμμές που δε σημαίνουν τίποτα από το έδαφος.

Μακρυά αυλάκια χαραγμένα στο κατάξερο χώμα.

Επιστήμονες συμφωνούν ότι χαράχτηκαν πριν 2.000 χρόνια τουλάχιστον.

Αλλά πραγματικά δε σημαίνουν τίποτα;

Από μεγάλο ύψος, για παράδειγμα από αεροσκάφος,

εστιάζονται σε εικόνα.

Βλέπουμε μια αράχνη,

έναν αετό,

ένα παγόνι

και ένα κολιμπρί,

κανένα από το οποία δεν μπορεί να αναγνωριστεί από το έδαφος.

Και καμία θέση παρατήρησης,

κανένα βουνό κοντά να κοιτάζει τη πεδιάδα.

Οι τεράστιες ζωγραφιές θα πρέπει να έγιναν

για κάποιον που έρχεται από τον αέρα.

Ούτε αυτές οι γραμμές βγάζουν νόημα από το έδαφος.

Ευθείες σαν βέλη,

ένα τεράστιο γεωμετρικό αίνιγμα,

μερικές παράλληλες, μερικές τεμνόμενες.

Ξεκινάνε από το πουθενά

και καταλήγουν από το πουθενά.

Δεν υπάρχει αμφιβολία, είναι χώροι προσγείωσης.

Η πεδιάδα Νάζκα είναι ένα τεράστιο εγκαταλελειμμένο αεροδρόμιο.

Θα μπορούσαν αυτά να είναι αστρολογικά σύμβολα;

Αυτές οι ενδείξεις είναι ορατές μόνο από μεγάλο ύψος.

Ποιος θα μπορούσε να τις ακολουθήσει;

Μήπως είναι δρόμοι;

Δρόμοι που δεν πάνε πουθενά και ξαφνικά σταματάνε.

Όμως αν ήταν αεροδιάδρομος,

ποιος προοριζόταν να προσγειωθεί εκεί;

Μήπως αυτές οι φιγούρες απαντούν στις ερωτήσεις μας;

Επισκέφθηκαν τη Γη θεοί από μακρινούς πλανήτες;

Ήταν οι θεοί αστροναύτες;

Μαζέψαμε πολλά αποδεικτικά στοιχεία από όλο το κόσμο,

μπορεί ακόμα να αμφισβητούμε το συμπέρασμα,

αλλά δεν τολμάμε να αγνοήσουμε τις αποδείξεις.

Για όσο τέτοια αρχαία μυστήρια παραμένουν ανεξήγητα,

οι ερωτήσεις μας είναι έγκυρες.

Ήταν οι θεοί αστροναύτες;

Υποθέτεις μήπως πως, μια φορά και ένα καιρό ...

Υπότιτλοι (μετάφραση εξ ακοής & συγχρονισμός): Ακταίος