Original subtitles

Is het een noodsituatie die je nodig zou hebben

een oncall dierencontrolebeambte erheen gaan?

Weet u toevallig of uw ouders was getrouwd toen u werd geboren?

Ze wil het hebben over voedselbelasting.

Is de schakelkast open of ontbreekt deze?

Dus we hebben net een telefoontje gekregen van Boston Fire en melden een eenmalige brand op 33

Browning Ave. in Dorchester,

en er zijn geen verplaatsingen momenteel.

Wacht even terwijl ik dat doe wat onderzoek voor jou.

Ik ga een zaak openen voor de afdeling parken. Ze hebben te maken met bomen.

Ik ben gebeld door de politie van Boston. De kruising van de VFW Parkway en LaGrange Street in West Roxbury.

Het verkeerslicht is uit. Ik wil alleen bevestigen dat u het had.

Ik heb een kiezer die ernaar vraagt wegen onderhoud. Is het oké als ik hem doorverbind?

Is het een zwerfhond?

Ze zei dat ze geen zichtbare oorzaak kon zien. Alsof er geen neergaande kabels of zoiets waren.

Maar het hele blok lijkt eruit te zijn.

Blokkeert het zowel de rijbaan en de stoep?

De kiezers zeggen dat haar huisbaas is uitgeschakeld haar elektriciteit naar haar appartement.

Ze zei dat ze heen en weer gaat met hem. Ze zijn voor de rechtbank

met iets en ze denkt ze zette hem af.

Ik had een ontmoeting met enkele gemeenschapsactivisten.

Een van de grootste tegenslagen die ik kreeg was

niet op de politie. Het is nadat de politie haar ding heeft gedaan,

na een incident, wat is de follow-up van trauma?

We hebben natuurlijk de counselors en de politie heeft ook hun raadgevers, legde ik uit

bij de politiewandelingen, werkt met het gezin door denk ik aan de begrafenis.

En wat er daarna gebeurt.

En wat gebeurt er met de grotere gemeenschap. Zoals wat er gebeurt met de groep vrienden en ...

En ik weet dat we het nemen, ik neem kritiek voor Carlos Henriquez.

Een deel van de rol voor Carlos Henriquez zou worden

om diensten te coördineren om ervoor te zorgen dat er een vervolg is. Dus bijvoorbeeld ...

Een beetje zoals bediening en ondersteuning.

Als er iets aan de hand is in de gemeenschap, of het nu een ontwikkeling of straatreiniging is,

of wat dan ook, Jerome's winkel OandS gaat naar binnen en doet hun ding

en ze werken met Planning en Ontwikkeling en ze werken samen met de huisvesting.

Met alle verschillende afdelingen en ze zijn een soort constante in de buurt.

En ik dacht - en het is nog niet volledig doorgelicht - maar

Ik dacht eraan om zoiets te doen door de straten.

Als de politie, als je werkt is gedaan, wat gebeurt er dan?

En we gaan niet naar binnen en en dat hebben we gedaan openbare veiligheid doet hun ding voor een tijdje

werken aan het kalmeren van gebieden en het bestrijden van geweld en de straatwerkers doen hun ding.

Maar coördinatie is niet noodzakelijk van diensten.

Dus als een persoon wordt vermoord en er is veel van indirecte zorg en wrakstukken daarvan,

we hebben niet per se een gecoördineerde inspanning om dat te coördineren.

Ik dacht aan Carlos's werk bij terugkerende burgers en werken op verschillende gebieden

kon langzaam capaciteit opbouwen en breng individuen, zoals OandS,

dat zal eigenlijk zijn de intake coördinatoren in de community

en werk met iedereen waarmee moet worden gewerkt.

Omdat ik denk dat wat er nu gebeurt, is wanneer we dat hebben gedaan, zoals we een paar maanden geleden deden

we hadden 8 mensen vermoord in 10 dagen,

iedereen zoekt een schuld.

De politie krijgt de schuld omdat het geweld aan de gang is. Straathoekwerkers krijgen de schuld omdat ze er niet zijn.

Traumaraadsleden krijgen de schuld omdat ze er niet zijn.

De stad krijgt de schuld omdat het is gebeurd in de stad. Iedereen geeft de schuld.

Ons ding is: kunnen we diensten coördineren dus er is een betere coördinatie van diensten

om deze families te volgen

en misschien in een gezin komen en zie dat: wow,

er zijn hier echt enkele moeilijke situaties en kunnen we ze helpen

afzonderlijk om ze te verbinden aan diensten terwijl de zaken vorderen.

Dat is de bedoeling achter Carlos 'rol.

En dat is ... of het Carlos is, wie het ook is ...

Hij was de persoon aan wie ik dacht omdat hij de straten begrijpt

en hij begrijpt de gemeenschap, en hij heeft het werk gedaan

zowel als voorafgaand aan de verkiezing en na gekozen.

Hij heeft veel verschil gemaakt op het werk,

daarom denk ik dat de ontbrekende schakel hier is.

Ik denk dat we veel geweldige dingen aan de hand hebben,

de politie doet geweldige programmering.

Het heeft een geweldige programmering.

Ik denk dat er nu een kans is, niet noodzakelijk via het kantoor van Nora,

maar wat Nora doet en hoe binden we het vast?

Omdat je het niet kunt, en Nora heeft het nodig om een ​​contactpersoon te hebben. "Wie moet ik bellen?"

In plaats van dat ik Marty bel

en Will en Chris en Mark en

Danny en Conan en Jerome en Laurie en ik,

is er één persoon met wie ze contact kan opnemen dat kan echt helpen om al deze dingen samen te brengen

en dat zal een liaison zijn in de buurt.

- Dat vind ik leuk. - Dat is waar ik naar zou kijken.

Dat kwam uit een gesprek met ...

Danny zette een bijeenkomst samen en de kamer was een heel eerlijke ontmoeting.

Het waren heel eerlijke ... mensen in de gemeenschap waren erg ... het was geen slechte bijeenkomst.

Het was een van die directe bijeenkomsten en mensen begreep niet al het werk dat we doen.

En ik denk niet dat we dat doen

goed genoeg om dat verhaal te vertellen, wat we eigenlijk doen in de stad

We doen het ook niet goed om alles met elkaar te verbinden.

Dat is waar ik denk daar willen we mee doorgaan.

Dus ik laat het je gewoon weten dat ik een lijst met mensen heb.

Dus jongens, als er iemand binnen wil komen misschien wil je het me gewoon laten weten, zodat ik het kan

geef de burgemeester de lijst met mensen

die hem voor het weekend moeten zien.

Wat is het budget? Het budget is een set van financiële documenten. Het is hoe we geld uitgeven,

hoe we geld inzamelen, hoe we beslissen hoe je ieders salaris kunt betalen.

Maar het is ook een verklaring van prioriteiten.

Het is een jaarlijkse keer per jaar dat de stad kan een pauze nemen en de balans opmaken van wat er aan de hand is,

wat zijn de beslissingen die we hebben genomen, de beslissingen die we moeten nemen,

hoe verandert de stad en hoe investeren we om dat te doen.

Het budget heeft betrekking op zowel het dagelijkse leven operationele kant van de dingen,

dus dat zijn ieders salaris, dat is wat je betaalt voor nutsvoorzieningen, dat is wat u betaalt voor warmte.

Het betekent ook het kapitaalplan dat is wat we al vijf jaar doen,

grote projecten, zoals wegen en bruggen en scholen en al het grote spul dat je ziet.

De budgetparameters van Boston. Daarmee bedoelen we,

we kunnen niet alles doen iedereen wil allemaal tegelijk.

De reden is dat we in een echt leven

soort fiscaal beperkt

strakke structuur. Wat ik daarmee bedoel is we kunnen geen tekort hebben zoals de federale overheid.

De staatswet vereist ons elk jaar een evenwichtig budget hebben

en we zijn afgetopt in wat we kunnen verhogen in onze eigen inkomsten.

We zijn afgedekt door onze onroerende voorheffing van 2,5%,

we hebben ook niet de mogelijkheid om te zeggen: verhoog een inkomstenbelasting

net als andere steden in het hele land of de staat.

Dus we leven in een behoorlijk krappe ruimte fiscaal beperkte wereld.

Wat betekent dat we moeten maken strategische investeringen. We moeten prioriteiten stellen,

om afwegingen te maken �tussen wat die dingen zijn.

De reden dat dat een goede zaak is aan het einde van de dag

is omdat wanneer er een economische neergang zoals in 2010,

we doen het veel beter dan de staat, veel beter dan andere steden en dorpen in het hele land.

Veel andere doorgewinterde steden hadden massale ontslagen in 2010, toen de economie daalde.

De staat natuurlijk liep een begrotingstekort van een miljard dollar.

Deze stad, vanwege de manier waarop ze loopt

en vanwege de manier waarop de geschiedenis van het financieel beheer is verdwenen,

kwam eigenlijk vrij ongedeerd aan de andere kant uit.

En eerlijk gezegd hebben we veel van de valkuilen en veel van de

negatieve gevolgen die kwamen met de economische recessie in 2010.

Wat hebben we voor inkomsten aan het einde van de dag?

We zamelen geld in in verschillende emmers zoals je hier kunt zien.

Het budget voor FY19 bedraagt ​​ongeveer 3,3 miljard.

70% daarvan is afkomstig van onroerendgoedbelasting. Staatsassistent bestaat uit ongeveer

13% en dan hebben we andere inkomsten, accijnzen, lokale vergunningen, al die andere dingen

die er in de wereld zijn.

Onroerende voorheffing is essentieel. Onroerende voorheffing is niet alleen 2,5% we groeien elk jaar op ons bestaande terrein,

maar ook wat we nieuwe groei noemen, dat zijn de nieuwe gebouwen, nieuwe woningen

alle nieuwe constructie die komt elk jaar de stad in,

wat iets moeilijker te voorspellen is, maar aan het eind van de dag

is veel waar we ons brood en boter op bouwen. Dat is hoe we hebben kunnen maken

strategische investeringen van de afgelopen jaren en blijf de stad een beetje vooruit duwen.

Staatssteun staat daar op 13%.

Tien jaar geleden, dat was vroeger ongeveer 20%.

En 20 jaar geleden was het 30%.

Dus dat betekent dat de staat vroeger vertegenwoordigde een veel groter

deel van ons budget: dat is zowel een daling in wat we aan het eind van de dag staatssteun noemen,

en onroerendgoedbelasting is de afgelopen jaren zo sterk geweest.

Dat hielp eigenlijk om te stijgen ook onze afhankelijkheid.

Dus over het algemeen bevinden we ons in een groeiende omgeving.

We groeien elk jaar ongeveer 4 of 5%.

zowel uit de onroerendgoedbelasting als andere strategische inkomsteninitiatieven

die we het afgelopen jaar hebben doorgevoerd.

Verhuizen naar hoe we uitgeven de $ 3,3 miljard dollar.

Het zit nu in ongeveer 5 grote emmers.

Er is duidelijk veel complexiteit dat gaat in elk van deze.

De eerste zou moeten zijn bekend voor iedereen.

Onderwijs vertegenwoordigt ongeveer 40% van het budget. Dat zijn zowel BPS als Charter Schools.

Het is duidelijk dat beide zijn geweest toenemend sinds de burgemeesters in functie waren.

$ 200 miljoen meer per jaar voor openbare scholen als onderdeel van het laatste budget

en onze charterbeoordeling is afgelopen nog eens $ 100 miljoen dollar in die tijd.

Dus sinds de burgemeester in functie is,

de onderwijsuitgaven zijn met ongeveer $ 300 miljoen, iets om trots op te zijn.

Openbare veiligheid, dat is politie en brandweer. Ze maken ongeveer 20% van het budget uit.

Stadsafdelingen. Dat zijn dingen als straten, Volksgezondheid, parken en iedereen in deze kamer.

We maken het kleinste deel van dit budget uit, maar het is er een belangrijk onderdeel van.

En het is iets dat we probeerden te laten groeien veel meer, maar er zijn veel eisen

op veel verschillende onderdelen van het stadsbudget.

Vaste kosten zoals pensioenen en schuldendienst

en dan tenslotte Gezondheidszorg die ondersteunt alle andere stadsafdelingen

zijn eigenlijk hoe we de meerderheid uitgeven van die 3,3 miljard aan de kant van de operationele begroting.

Het andere grote deel van het budget dat we hebben is het kapitaalplan.

Hier is een kaart van wat we hebben van bovenaf gezien van de verschillende types

van projecten die we daar hebben.

Het is een plan van 2,4 miljard dollar over 5 jaar investeren in wegen en bruggen

en scholen en bibliotheken en alle geweldige dingen die je hebt.

Veel mensen, vooral in de wereld van ratingbureaus

en mensen die onze schuld kopen willen zien dat we maken

investeringen op plaatsen die we hadden gepland.

Daarom heeft de burgemeester 10% van alle nieuwe kapitaalfinanciering

naar klimaatbestendigheid. We hebben het plan van een openbare school van een miljard dollar

en een heleboel andere dingen waarin we investeren. Het jaarlijkse kapitaalplan

is over een periode van 5 jaar omdat deze projecten zijn doorgaans groter van omvang.

We lenen geld voor hen en we betalen ervoor aan de kant van de operationele begroting voor schuldendienst.

Dus ze zijn metgezel op het werkingsbudget,

maar iets dat gaat door het zeer vergelijkbare proces als

wat we doen aan de operatiekant.

We zijn gekomen om met Becka en Molly te trouwen,

een bruiloft is een vreugdevolle viering van de beloften die u vandaag doet.

Van elkaar leren houden en samen leven in harmonie

is een van de grootste uitdagingen van een huwelijk.

Maar ken die liefde, vertrouwen en loyaliteit vormen het fundament van een gelukkig, duurzaam huwelijk.

Vergeet niet te luisteren, respecteren en aanmoedigen en elkaar inspireren.

Ondersteun elkaar dromen terwijl je samen je leven opbouwt.

Troost elkaar in tijden van strijd. Lach samen in tijden van vreugde.

Als je nu tegenover elkaar wilt staan we zullen geloften doen.

Ik Becka.

Neem Molly.

Om mijn getrouwde vrouw te zijn.

En ik beloof het te zijn.

Een liefdevolle en trouwe vrouw.

Door vreugde en verdriet.

Ziekte en gezondheid

Om lief te hebben en te koesteren.

Vanaf vandaag.

Neem nu, Becka, Molly hier aanwezig om je vrouw te zijn?

Uitstekend. Oké, Molly's beurt. Ik, Molly.

Neem Molly nu Becka mee hier aanwezig om je vrouw te zijn?

Uitstekend. Nu gaan we om door te gaan naar de ringen.

Deze ringen zijn een symbool van de eeuwigheid en gemaakt door je vriend.

De ononderbroken cirkel stelt het voor de ononderbroken cirkel van liefde.

Vandaag heb je ervoor gekozen om ringen uit te wisselen

als een teken van uw liefde voor elkaar en het zegel van de beloften die u vandaag doet.

Je gaat deze geloften na mij herhalen

en dan de laatste regel

je gaat de ring om Molly's vinger doen als je zegt "met deze ring".

Dit is mijn favoriete onderdeel.

Net als deze ring.

Omcirkelt uw vinger.

Mijn liefde ook.

Omcirkel je hart.

Nu kun je het op haar vinger plaatsen en zeg /: "Met deze ring

Ik ben getrouwd.

Molly's beurt. "Net als deze ring.

Nu, met deze ring.

Ik ben getrouwd.

Perfect.

Voor zover Becka en Molly hebben ringen uitgewisseld,

hebben ingestemd met het huwelijk en de geloften,

door de autoriteit die mij is verleend door het Gemenebest van Massachusetts,

Ik spreek je nu uit als ...

getrouwd.

Daar gaan we. Samen staan.

Glimlach.

Ik zal je laten zien wat we hebben.

Ik wil feliciteren

Alex Cora en de Boston Red Sox

en de hele organisatie voor een ongelooflijke run. 119 overwinningen van start tot finish

Ik realiseerde me pas gisteravond dat ze de Spring Training Leagues hadden gewonnen

en de reguliere competities en dan natuurlijk de World Series gisteravond,

het is spannend hier in de stad Boston.

Ik wil Red Sox Nation feliciteren voor ons 9e Wereldkampioenschap in Boston.

Dit is een geweldig team aller tijden dat we hadden. Ik denk dat veel mensen het leuk vonden om naar dit team te kijken.

Iedereen heeft bijgedragen.

Ik sprak met mensen op weg naar het werk vanmorgen

en denken aan iedereen in dit hele team. Iedereen had een bijzonder spel in deze World Series.

Proficiat aan het hele team voor uw veerkracht

en je positiviteit, en de manier waarop je je gedragen hebt jezelf op het veld en buiten het veld.

En zelfs gisteravond tijdens de interviewsessie.

Bedankt aan alle spelers voor het geweldige werk dat ze deden.

Deze spelers zijn rolmodellen en we willen ze vieren in Boston-stijl.

Woensdag zal er een kampioensparade plaatsvinden,

vanaf 11:00 uur op Boylston Street door Fenway Park.

We hopen daarbuiten een grote menigte te zien,

maar we hebben wel een paar berichten.

Probeer niet naar de parade te rijden. Met het openbaar vervoer.

Dit zijn verkeers- en parkeerbeperkingen rondom de route.

We werken aan een webpagina.

Het zal straks opkomen. Het zal Boston.gov/Redsoxparade zijn.

Wat de veiligheid betreft, respecteer de stad.

Wees respectvol voor het eigendom, voor de mensen, van de bedrijven, wees respectvol

van de Red Sox. We zijn een stad van kampioenen dus laten we vieren als kampioenen.

Ik ga de microfoon omdraaien aan commissaris Gross.

En dan gaan we het omdraaien tegen Chief Green

en dan zal ik het openen voor vragen die mensen misschien hebben.

Dank u, edelachtbare.

Goedemorgen iedereen.

Nou, ik zal gefeliciteerd zeggen niet alleen voor de Red Sox,

maar de stad Boston. We zouden iedereen vragen om te handelen

verantwoord en wees respectvol

van de andere feestgangers in de parade.

Ook hebben we volledige dekking in onze buurten.

Maar voor degenen die de parade bijwonen, geen openbaar drinken.

Alcohol wordt niet getolereerd.

En je zou dit moeten weten. Dit zou moeten zijn gezond verstand, maar ook helemaal geen wapens.

Dus we verwachten volledig

om een ​​geweldige parade te houden. Het is tijd om te vieren.

Welnu, ik zal het aan Chief Green overhandigen.

Dank u wel, commissaris.

Je weet dat dit niet oud wordt. ik denk dat dit is mijn 11e kampioenschap in de afgelopen 16 jaar?

Het wordt gewoon niet oud.

Dat gezegd hebbende, de doorvoerpolitie zijn goed ervaren

en voorbereid op speciale evenementen zoals de parade van woensdag.

We moedigen iedereen aan zoals de burgemeester zegt, aan

kom in de stad Boston, gebruikmakend van het MBTA-doorvoersysteem.

We hebben een grotere dekking, zowel in uniform als in burger

door het hele systeem om een ​​kluis te garanderen en door iedereen te reizen.

We vragen het aan onze ruiters respectvol zijn voor elkaar

en vooral bedachtzaam op mensen met jonge kinderen,

ouderen en mensen met een handicap als u gebruikmaakt van het MBTA-doorvoersysteem.

En zoals de commissaris zei, alcohol

consumptie en / of onhandelbaar gedrag wordt helemaal niet getolereerd op de MBTA.

Momenteel hebben we updates van de steen.

Er zijn geen geloofwaardige bedreigingen voor deze gebeurtenis bekend.

Met dat gezegd zijnde, we vragen ook onze ruiters

zeg alsjeblieft iets als je iets ziet.

Niets is te klein. We hebben je nodig als onze extra ogen daarbuiten.

Neem direct contact met ons op en we sturen een officier die op onderzoek uit is.

Met jouw hulp

we kunnen een kluis hebben en plezierige viering.

Dus het doel van de taskforce is echt focussen

over het voorkomen van uitzetting.

We zouden graag 4 keer afspreken. Dit is de tweede bijeenkomst.

En om er uiteindelijk een lijst van samen te stellen

aanbevelingen voor openbaar commentaar tegen het voorjaar van 2019.

En dan om die aanbevelingen te presenteren aan de burgemeester

en aan de gemeenteraad.

Met een soort wetgeving om eruit te komen.

Wat is ongeveer het totale bedrag voor de awards?

2,5 miljoen dollar. Dus zet twee en een half miljoen dollar uit

voor huurstabiliteit en preventie van uitzetting, het is een aanzienlijke verbintenis.

Ons kantoor heeft ook gewerkt in combinatie

met de afdeling Wijkhuisvesting hier in DND.

En om een ​​ontruimingspreventie samen te stellen beleid dat vereist is voor alle verhuurders,

of alle eigendommen

goudzoekers die willen kopen onroerend goed of bod op onroerend goed hier in Boston.

Dat beleid is geïmplementeerd en het ging uit in het verzoek om voorstellen voor

September van dit jaar.

De voorstellen die we hebben ontvangen worden nu herzien

en we zullen proberen om er precies achter te komen

hoe effectief dat was tijdens de eerste implementatie ervan.

Hetzelfde beleid was uit onder onze Dudley Square RFP,

en waarvan ik denk dat het vandaag aan het afronden is.

Die voorstellen, de Dudley-voorstellen zijn vandaag verschuldigd.

Dat is heel spannend en zoals Dominique zei,

er was een heel duidelijke eis dat iedereen die zich aanmeldt voor land,

voorstellen indienen voor de vier locaties in Dudley,

moest een voorstel doen over hoe ze zouden gaan ...

hoe hun ontwikkeling ging niet bijdragen aan verplaatsing

en inclusief, of ze zich zouden ontwikkelen huisvesting, een plan om uitzetting te voorkomen.

Het was dus heel, heel specifieke taal

en voordat je vertrekt, Ik zorg ervoor dat je een kopie hebt.

De voorstellen van de buurthuisvesting: als je geld van ons wilt,

je gaat ons vertellen hoe het met je gaat ... wat is uw plan om uitzetting te voorkomen,

en Dominique's winkel herziet ze nu met NHD.

En als ze niet voldoende zijn

we zullen er een tekortkoming van moeten maken als we echt van het voorstel houden,

of het voorstel niet helemaal financieren.

Echt nieuwe ontwikkelaars vragen van nieuwe ontwikkelingen

om ons te vertellen hoe het met ze gaat om uitzettingen te verminderen.

We kunnen niet zomaar dingen krabben op het oppervlak

omdat ze meestal terugkomen een paar jaar later, sterker, dieper, lelijker.

In de tussentijd die mensen die worden uitgezet,

ze worden hun hele leven geconfronteerd met uitzetting. ik ken iemand

vanaf haar twaalfde werd ze uitgezet.

En nu is ze 39 en ze staat weer voor uitzetting. Het is dus een cyclus.

Als we het echt willen repareren we zouden moeten nadenken

community land trust ook, heb er een site voor.

Wat we nodig hebben is naar mijn mening meer we hebben meer huisvesting nodig.

Steeds meer woningen. Je kunt niet genoeg hebben.

En alles wat je doet, behalve dat

en dat is slechts één manier om erover na te denken, maar alles wat je doet behalve dat,

is een soort ding dat gaten opvult.

Niet dat het niet nodig is, maar ik denk wat ik me afvraag

gebaseerd op wat ik tot nu toe heb gehoord, het klinkt alsof we ...

Het is zo gemakkelijk breder te verplaatsen dan eenvoudig wat doen we met uitzettingen.

Ik stel de vraag: zijn we gefocust over de uitzetting vraag of zijn we

morphing in, of maakt het hier deel uit van het mandaat?

Hoe gaan we het grote probleem oplossen?

Tot we genoeg hebben van betaalbare woningen voor iedereen,

we hebben het bureau van huisvestingsstabiliteit nodig en om te werken aan uitzettingen

omdat niet iedereen veilig is.

Maar we hebben wel een huisvestingsplan. Het is behoorlijk robuust in de stad,

Ik kan het met je delen over het vergroten van huisvesting algemeen. Betaalbare huisvesting vergroten,

behoud, mensen ertoe aanzetten om huizen te kopen.

We hebben dus veel werk verzet op meer van de systemische kwesties.

Maar we krijgen nog steeds 100 telefoontjes per week van mensen die zijn

in marktconforme woningen die hun huren verhoogd krijgen.

Of, zijn in sociale woningen,

maar zijn achtergebleven in hun huur, et cetera.

Er is een speciaal soort werk dat we allemaal doen, dat is het niet

het oplossen van onze grotere huisvestingsproblemen. Is dat logisch?

Stel dat er 30.000 berichten zijn om te stoppen geserveerd in Boston elk jaar.

Het is wat we schatten.

Ik denk dat de uitdaging met vroege interventie

is dat het super waardevol, super noodzakelijk is, waarschijnlijk effectiever en opent zich

de doelgroep die u zou kunnen bedienen groot genoeg zijn

dat het onmogelijk is om zelfs maar zwanger te worden van hoe ze te dienen.

1.100 huishoudens die in een sociale woning zaten

ging eigenlijk naar de rechtbank, kreeg op de een of andere manier geen vlot,

heb niets anders gekregen, werd uitgezet. In een jaar.

Wat we ook weten, is dat gesubsidieerde huishouden die werden uitgezet

komen niet in aanmerking voor Emergency Assistance.

Wat voor mij ze gewoon maakt de rode alarmpopulatie.

En dus is er tot op zekere hoogte een voordeel voor ...

Ik denk dat er een voordeel is om zich op die populatie te concentreren

vooral al was het maar om die reden.

Als je uit een gesubsidieerde huisvesting wordt gezet,

of je hebt een woonvoucher en je wordt uitgezet,

je hebt geen toegang tot gezinsopvang bij de staat. Je hebt geen bescherming.

U verdient het laagste inkomen

en je bent waarschijnlijk uitgezet huurachterstand, kleine bedragen.

En je kunt absoluut nergens heen omdat je geen toegang hebt tot het onderdaksysteem.

Voor drie jaar.

Wat kunnen we doen om eerder in te grijpen?

En wat ik dacht was ...

Ik denk dat het het wiel opnieuw uitvindt, behalve dat we het nog niet hebben uitgevonden.

Ik denk dat we het bijzonder slecht doen van informeren en overtuigen.

Misschien met name de kleine verhuurders worden geïnformeerd dat er middelen zijn,

maar hen overhalen om ze ook daadwerkelijk te gebruiken?

De kleine groepen verhuurders lijken te voelen alsof ze gestreden hebben

en ze benaderen alles vanuit dat oogpunt.

En het is gewoon economie.

Het zou zoveel logischer zijn om te kunnen zeggen,

We gaan je niet over je hoofd slaan. U hoeft dit niet te doen.

Maar als je weet dat iemand chronisch laat is, of iemand heeft geen budget,

of iemand raakt achterop elke 4 tot 6 maanden inhalen,

dat is duidelijk geen goed bedrijfsmodel.

Breng ze bij ons, we helpen ze met budgetteren. Je brengt ze vroeg naar ons.

We zullen dit doen en het is zo veel kostenefficiënter.

Maar we doen niets.

Omdat ik met de Citylife Group sprak, Ik zei,

kon Citylife zijn manier zien om zichzelf vast te houden uit naar dat. Ik weet het niet zeker, want ...

Maar iemand zou moeten kunnen zeggen,

op een meer intieme basis dan eenvoudig "we hebben een website":

Hier is wat we kunnen gebruiken.

Hier is hoe het te doen en ik denk dat is de enige manier om bij hen te komen.

Als we ons er echt zorgen over maken wat we doen,

we moeten er ook over nadenken gemeenschap land vertrouwen.

Voor die mensen die echt niets kunnen doen, ze zouden daarheen kunnen gaan en het zal een veilige zone zijn.

En het kan van generatie op generatie gaan. Waarom kunnen we dat niet doen? Andere plaatsen hebben het gedaan.

Dat is goed.

Iedereen krijgt de eerste ronde. Maar je kunt er maar één krijgen.

Wat wil je? Wil je nu taart?

Appel, kers ... Wat voor soort wilt u, meneer?

Niet nu. Je moet terugkomen de tweede keer. Laat iedereen erdoorheen gaan.

Laat wat meer mensen wat krijgen. Dat is alles wat ik heb. Dank je.

Mevrouw, geen probleem.

Ik bedoel niet dat niemand boos wordt maar ik moet genoeg krijgen voor iedereen.

Neem alsjeblieft niet het ijs. Nee, ga daarmee door, ga.

Als je het neemt, zal de rest niet koud zijn.

Nog vragen?

Ik ben het slachtoffer van pc-zwendel.

Ik dacht dat het Microsoft was en dat was het niet,

het bleken enkele oplichters te zijn.

Ik heb ze eigenlijk mijn naam gegeven mijn kaart. Ik heb hulp nodig.

Geef geen informatie via de telefoon.

Als iemand zegt dat het uw arts is: "stuur me een brief".

Als iemand zegt, ga je dicht morgen je kabel eraf: stuur me een brief.

Geef ze uw e-mailadres niet. Zeg dat ze je een brief moeten sturen.

Serveer het. Als ze zeggen dat je geld schuldig bent, stuur een agent.

"Stuur iemand naar beneden, verzoek mij". Doe niet eens de moeite.

Je krijgt brieven in je huis. Als u uw huis bezit.

Mijn moeder krijgt ze. Omdat ik naar haar huis ga en doe haar rekeningen en ik krijg de post

Er is altijd: oh, je kunt verdienen veel geld op uw huis.

Of we kunnen u een hypotheek geven een hypotheek met een lage rente.

Geloof dit soort dingen gewoon niet.

Tenzij het uit de stad komt, van het kantoor van de adviseur of ons kantoor,

of iets dat uw maatschappelijke vereniging misschien over gesproken hebben.

Geef niemand informatie.

De raadsman had het over oplichting. Iemand zou je kunnen bellen en zeggen:

we hebben je kleinzoon.

We gaan hem niet teruggeven totdat je ons geld geeft.

Uw onmiddellijke reactie is: 'Is het Billy of Bob?'

Ik heb Billy.

Dat is alles wat ze nodig hebben

en ze zullen je bang maken je zult denken dat ze ontvoerd zijn.

Er zijn letterlijk mensen die dit doen vanuit andere delen van de wereld.

Ze bedriegen mensen en mensen zullen ze geld geven, ze zullen rondrennen,

geld krijgen en ze zullen het aan iemand geven. Dus niet, doe dat niet.

Als Eversource u belt voor een deal:

"Mag ik uw naam en nummer?".

Bel uw gemeentelijke adviseur, bel het kantoor van de burgemeester en zegt: heeft Eversource een deal?

Heeft Comcast een deal? Heeft RNC Cable een deal?

Doet wat het ook is, zorg ervoor dat u opvolgt.

Ik neem contact met je op. Emily gaat je informatie opvragen.

En we zullen er vandaag mee beginnen en we zullen ontdekken, we nemen contact op met de autoriteiten.

We hebben ook een paar politieagenten, dus als we de volgende stap moeten zetten, zullen we dat doen.

Vanuit mijn gebied in Lower Mills,

die oproepen en die telefoonnummers en die mensen kloppen op de deur.

Ze komen het station binnen.

En ze geven het aan bij de politie en ze brengen het naar de recherche.

Maar het ding is niets komt nooit bij mij of iemand anders terug.

Wat is er gebeurd sinds we dit hebben gemeld?

En de telefoontjes en het nummer ding, je zou ze daar kunnen hebben.

Dus hoe pakken we dat aan om antwoord te krijgen? tot wat we proberen te stoppen?

Een ding dat ik zou willen voorstellen, misschien wat we zullen doen is op een van de komende vergaderingen,

Ik zal Nora Bastian vragen om binnen te komen.

Nora is de nieuwe hoofdinspecteur.

Haar rol is community policing. Haar rol is, onder gemeenschapspolitie,

om de afdeling Ouderen te volgen. Wat betreft uitgaan naar wijken.

Dus we zullen Nora vragen om langs te komen uw volgende ontmoeting en zij kan het uitleggen

en bedenk een proces. Er is misschien geen proces geweest.

Mijn ervaring is geweest dat de informatie heen en weer stroomt.

Maar we gaan het zeker weten dat het echt heen en weer stroomt.

Als u een klacht indient bij een burgervereniging, u moet teruggebeld worden

omdat het het rapporteert in een zwart gat, als u geen informatie terugkrijgt.

En dan kun je de informatie delen met andere mensen.

We laten Nora naar de volgende bijeenkomst komen.

Als je in een BHA Housing Development woont en je krijgt geen antwoord,

mijn advies zijn twee dingen.

Nummer één is: bel uw klacht naar 311. Omdat 311 de hotline van City is.

En het is openbare informatie en het is in mijn kantoor.

Ik zie het aan de muur.

ik zal opvolgen en zeg wat ermee aan de hand is?

Nummer twee, reik uit aan de Ouderencommissie.

Er zijn tijden geweest dat ik weg ben op verschillende evenementen.

Sommigen van jullie hebben me gegrepen over situaties

dat is misschien niet gerelateerd aan de ouderencommissie,

maar de belangenbehartiging daar, zullen ze bellen. En als ze bellen, bel ik.

Het is belangrijk voor u om die verschillende stappen te gebruiken. Als je ergens niet komt,

en je woont ergens, je belt 311 en maakt een openbare

en als ze je vragen waarom heb je dat gedaan? De man zei dat ik dat moest doen.

En als je me op straat ziet, pak me dan en vertel me wat het probleem is.

Omdat ik je tegen de tijd garandeer Ik stap hierna in de auto en naar de volgende halte,

iemand bij de BHA zal tegen me praten. Oke?

Vragen hier dan kom ik op deze manier terug.

Nu had ik medicijnen die ik echt nodig heb

en ze willen dat ik betaal

een eigen bijdrage van 65 dollar die ik niet kan betalen.

En ik heb dat medicijn nodig en ik weet niet wat ik eraan moet doen.

We moeten hier echt over nadenken,

in Massachusetts, op wetgevend niveau en in het Congres op congresniveau

om er iets aan te doen farmaceutische kosten.

Ze hebben geen controle meer.

Mijn vader stierf in 2008, maar voordat hij stierf ...

en ik wist het niet wat een "donut hole" was tot dan.

Hij slikte een keer per dag een pil voor prostaatkanker.

Het was $ 500 per maand, het recept.

Dus voor de eerste vijf maanden van het jaar

het was 100% bedekt door zijn ziektekostenverzekering.

De volgende $ 2500, zoals u weet, het donutgat,

de volgende 5 maanden waren uit eigen zak.

En dan de laatste 2 maanden van het jaar waren weer verzekerd.

Wat Obamacare deed, wat het betaalbare Care Act deed het Donut-gat dicht.

En dat Donut-gat is er nu, maar wat ze hebben gedaan is ...

Ik weet niet wat het juiste antwoord is, maar ze hebben iets met voorschriften gedaan

dat u uiteindelijk meer uit eigen zak betaalt.

Ik heb het in geen van mijn recepten gezien, maar het gebeurt de hele tijd met senioren.

We moeten dus wel wetgevend nadenken hoe dienen we iets in

dat dicht die kloof voor jou. Omdat velen van jullie,

wij allemaal, naarmate je ouder wordt, neem je voorschriften voor hoge bloeddruk,

voor cholesterol, wat je ook hebt.

Het is belangrijk dat we het begrijpen er is meer gezondheidsrisico naarmate u ouder wordt.

Omdat het lichaam een ​​beetje kapot gaat.

Er is meer kans dat je gaat op recept te zijn naarmate u ouder wordt.

En we moeten ervoor zorgen dat dat wordt gedekt.

Het antwoord is dat we wetgevend moeten kijken dat oplossen.

Een van de redenen waarom we hebben de ouderencommissie

is om namens u te pleiten. De mensen die voor de stad werken, werken voor jou.

Ze zijn er om u van dienst te zijn. Profiteer dus

van die kans.

Profiteer van dat kantoor. Vragen stellen. Ze krijgen de antwoorden.

En als we op een punt komen waar, wat ik zou willen doen,

Ik zal de omvang van de Ouderencommissie moeten verdubbelen vanwege het aantal oproepen dat ze krijgen.

Geloof het of niet, we snappen het niet zoveel oproepen. We krijgen veel telefoontjes,

maar niet zoveel als er mensen zijn in Boston die meer dan 60 jaar oud zijn.

We hebben een groter budget nodig.

Daar krijgen we het budget, maar we hebben je nodig om het kantoor te gebruiken

omdat ik liever met je praat een van de specialisten die we hebben

en ontvang een uitkering dan worden benut.

Daarom zijn ze er. Ze zijn er voor jou. Ze werken voor jou.

Ons primaire doel is om mensen te helpen

met de situaties die u zou kunnen hebben. Dus bel ze alsjeblieft.

Zoals gewoonlijk was het een drukke nacht gisteravond op Halloween

en wees je bewust van elke vorm van geweld dat zou ervan kunnen uitstrekken.

Townsend en Warren: er was een vuurwapen hersteld om 19.00 uur met een arrestatie.

Er werd een persoon neergeschoten en neergestoken op 137 Center Street.

Er was een groot feest, een paar honderd mensen.

Volledige opmerkingen over de persoon die is neergeschoten, maar ze zullen het waarschijnlijk overleven.

De bende-eenheid had toen een achtervolging door het H-blok van Bailey Associates, dus houd daar rekening mee.

En rond 3 uur vanmorgen,

de K-car kreeg een vuurwapenarrest in Upham's Corner.

En dat was,

Ik weet niet of het gerelateerd is, maar er was een gewelddadige aanval daarboven.

Dat was de reden waarom mensen daarboven waren en leidden tot een vuurwapenarrest.

Enige problemen?

Bedenkingen? Controleer je opdrachten.

Laten we een fijne dag hebben. Uitvallen.

Ik had een kans

in de afgelopen 5 jaar om te leren kennen bijna elke persoon in deze kamer.

En wat geweldig is, is dat we dat hebben ontwikkelaars in deze kamer

en woningontwikkelaars in deze kamer, die geloven in veerkracht.

En die zijn hier maand na maand na maand na maand,

na ontmoeting na ontmoeting Ik zou moeten zeggen.

We hebben ontwikkelaars die gebouwen ontwikkelen in de stad? die geloven in veerkracht.

We hebben mensen die werken in de buurt van wat het ook is en je komt hier terug.

We hebben universiteiten. We hebben universiteiten.

Boston University is een van onze geweldige partners, en we hebben bouwbedrijven.

En voor mij is het speciaal. Deze kamer is een bijzondere kamer

in de zin van het engagement door de mensen in deze kamer.

Sinds ik burgemeester ben, veel natuurrampen zijn gebeurd in verschillende steden in heel Amerika.

Houston soort ...

sloeg me een beetje anders.

Ik sprak met burgemeester Turner zoals het gaande was en ...

toen hij het had over zijn stad, hij was een gloednieuwe burgemeester,

letterlijk kersverse burgemeester in zijn eerste termijn.

De mensen van Boston wilden dingen naar Houston sturen,

we gingen een trekker naar beneden sturen, uiteindelijk hebben we 18 tractortrailers met spullen naar beneden gestuurd.

En ik dacht bij mezelf: wat als dat Boston was?

En het was niet het geven aan Houston dat viel me op,

het was de behoefte in Houston dat viel me op.

Het waren de 18 vrachtwagens die daar naar beneden gingen en dat was niet genoeg.

Als je denkt aan 18 trekkers uit Boston en andere plaatsen in het land,

dat was niet genoeg en ik dacht bij mezelf:

waar zijn we in onze stad? Waar zijn we in de stad? Niet in de Green Ribbon Commission,

niet op de globale plannen, werkt niet met de staat. Waar zijn we in de stad?

Dus we hebben het, ik heb het hier niet bij ons vandaag ...

We hebben een plan dat letterlijk beschermt

de haven, beschermt de kustlijn, creëert 47 mijl kustlijn.

We praten veel over het brengen van mensen terug naar het water.

Dit plan brengt mensen terug naar het water.

Dit plan geeft mensen toegang tot het water waar wij hebben 67 hectare nieuwe open ruimte in Boston Harbor.

Het creëert 122 hectare gerevitaliseerde open ruimte aan het water.

Het gaat om beveiligingen en verbindingen.

Dus als mensen je leuk vinden in deze kamer kijk wat er gebeurt,

je weet dat we beschermen

wat we in onze buurten moeten beschermen.

We beschermen Charlestown en East Boston en Zuid-Boston.

We beschermen het centrum, North End, de kustlijn van Dorchester.

We beschermen Roxbury.

We beschermen South End. We beschermen al die verschillende wijken in onze stad

dat het belangrijk voor ons is om te doen.

Wat we hier doen is Ik vind het belangrijk voor de toekomst.

Ik denk dat het tijd is dat we dit gesprek voeren buiten onze muren.

Ik denk dat het tijd is om dit gesprek te voeren aan de redacties.

En laat ze het volledig begrijpen wat gebeurt hier.

Omdat het eerste hoofdartikel dat uitkwam ...

met alle respect een leuk redactioneel artikel, maar het was: hoe te betalen? Wie gaat ervoor betalen?

De vraag is niet: Wie gaat ervoor betalen? Hoe gaat dit gebeuren?

Het gaat er niet om wie ervoor gaat betalen. Het moet gebeuren.

Het hoofdartikel moet het zeggen, en de pers heeft het nodig om te beginnen en andere mensen moeten beginnen te zeggen:

'Dit moet gebeuren'. Het gaat niet om de kosten.

Het gaat er niet om van wie het gaat het grootste stuk geld,

het is hoe we iedereen bij elkaar brengen om dit plan samen te stellen?

De Green Ribbon-commissie is essentieel in dit werk.

Terwijl we verder gaan in dit werk,

we moeten helpen de urgentie over te brengen en diverse partners in onze strategie betrekken.

We moeten met al onze scholen praten, niet sommige van onze scholen.

We moeten met al onze musea praten, niet sommige van onze musea.

We moeten ervoor zorgen dat al onze ziekenhuizen het begrijpen het belang hiervan, niet sommige ziekenhuizen.

En nog belangrijker: we moeten maken zakenmensen weten dat dit echt zo is

ook belangrijk voor hen. Het is belangrijk voor ons,

voor de gezondheid en veiligheid van onze bewoners staan ​​op het spel.

Ervoor zorgen dat Houston,

Puerto Rico, Florida, New Orleans,

Louisiana, Florida opnieuw.

New York, al die verschillende steden en gebieden hadden een storm.

Als je praat met Mitch Landrieu, de voormalige burgemeester van New Orleans wie was niet de burgemeester toen Katrina gebeurde,

zei hij als ze dit hadden aangepakt 20 jaar eerder

de uitkomst was misschien anders geweest. Het zou nog steeds erg zijn geweest

omdat Katrina een zware storm was, maar het zou niet zo schadelijk zijn geweest.

Daar moeten we nu over nadenken en nadenken over, hoe voorkomen we dat dat gebeurt?

We moeten samenwerken met andere leiders, met andere verkozen ambtenaren. We moeten de wetgevende macht laten

weten en de gemeenteraad weet de belangrijkheid

om zich op het werk te concentreren die we hier vandaag doen.

We weten dat mitigatie veerkracht is.

Het gaat over de gevolgen hier in Boston en het gaat zo ongeveer het voorbeeld dat we hebben gegeven aan de natie en de wereld,

Door te laten zien dat het kan we kunnen de volksgezondheid verbeteren, banen creëren

en ook mensen in onze wijken helpen.

We kunnen ook de weg wijzen

en help de wereldwijde gemeenschap te versterken om hun deel te doen.

Ik weet wat we hier wilden doen is een leider in het land

en een leider in de wereld hier in Boston wat betreft veerkracht.

En nu we het plan hebben waar het over gaat, wat zijn de volgende stappen

en wat zijn de acties? Wij weten we hebben tenminste geen nationale regering

een leider ginds in Washington, een president dat begrijpt het belang van veerkracht.

We weten dat we de verplichtingen niet hebben nu in de EPA in Washington

dat het belang van veerkracht begrijpt en wat we hier doen.

Zelfs als we de grootste kampioen in Washington hadden, het is nog steeds een taak van steden en dorpen

in heel Amerika om het plan uit te voeren.

Ik denk dat het eerst belangrijk is dat we beginnen

om dit gesprek buiten deze kamer te voeren en echte gesprekken voeren.

Ik zou willen voorstellen dat we gaan

aan redacties van de nieuwsuitzendingen.

Ik stel voor dat we beginnen te praten aan meer bedrijfsleiders.

Ik zou willen voorstellen dat we gaan nadenken over hoe we dit plan versterken

dus het zijn niet alleen de mensen aan de binnenkant,

of het nu de Kamer van Koophandel is of hier bij de Commissie.

We moeten dit gesprek verder voeren.

Dus waar zijn we vandaag voor?

- Vuurblokkering. - Oké, dus de grove inspectie?

Wanneer willen jullie isoleren?

Isoleer volgende week.

Volgende week zit je op schema.

Op schema voor maandag.

Dus je denkt aan maandag.

Maandag dinsdag. Hij zei twee, twee en een halve dag hij zou het allemaal hebben weggevaagd.

- Wat ben je aan het doen, schuim spuiten? - Spray schuim, gesloten cel.

Gesloten cel aan de buitenkant.

Dus je denkt dat als alles goed gaat vandaag, je hebt ze gepland voor maandag.

Voor maandag. Ik sprak eerder met hem, hij zei twee, twee en een halve dag om het allemaal in te pakken.

Hij zal twee bemanningen sturen.

Ik ga donderdag vrij.

Als we je konden krijgen, dan zou het goed kunnen zijn hij stuurt maandag twee bemanningen.

Oke. Dus dan stuur je me gewoon een e-mail.

En laat me weten hoe dat gaat.

En als woensdag komt en ik tijd heb Ik pers je erin om het gaande te houden.

Dus alle vuurblokkering is gedaan. Alle penetratie.

- Brandbreeuwen. - Gebruik de kit en de 3M kit?

- Geen schuim, toch? - Geen schuim.

Wat doen we nu in de kelder? uitgebreide woonruimtes als onderdeel van deze eenheid?

Uitgebreide leefruimte voor de eerste verdieping master suite, master bad, master douche -

- En dit is helemaal besprenkeld, toch? - Volledig besprenkeld.

Dit was nieuw ondergronds sanitair.

We hebben gisteren onze loodgietersinspectie gehad, zodat we kunnen sluiten.

Dus hij heeft er naar gekeken?

Dit is een ouderslaapkamer.

Master bedroom, master closet, hoofdbad, wasgoed.

- Verlengd vanaf die eenheid hierboven. - Correct.

En dan heb je deze deur hier voor uw uitgang?

Wat gaan we hier hier mee doen? Hoe gaat het...

Het wordt hier een afvoer met een natte bel aan de onderkant.

En het worden twee treden hoger.

We gaan al die spullen halen en wat plavuizen of zoiets.

Ga je dit op de patio zetten?

Helemaal naar achteren.

Brandbreeuwen is gedaan. Alle penetraties.

En dan wordt dit allemaal een gesloten cel.

En zoals ik al zei, zullen ze zijn alle batts ertussen.

Waar is je sproeikop hier beneden?

Eentje daar, er is er een hier. Dit is om onder het dek naar buiten te gaan.

Dus dat gaat uit.

Er is er een op elke verdieping.

- Buitenkant, toch? - buitenkant.

Lage temperatuur.

Wat doe je hier voor leuningen?

De leuningen bevinden zich allemaal op de tweede verdieping.

- IJzer? - Het zijn ijzeren leuningen, de draad.

Dat is geen slecht beeld. Gaan deze worden verkocht of verhuurd?

Dit zijn condos.

Dus je gaat ze plaatsen op de markt als je klaar bent.

- Geen dakterras? - Er is een dakterras.

- Hoe is de toegang? - Er komt een spiraal.

Dat staat op de plannen?

Dan wordt dit allemaal opgespoten, toch?

Dit is wat je gebruikt, toch?

Laten we naar de tweede verdieping gaan.

En dan met dit hier Brendan, je gaat dit allemaal in dozen doen.

Dus je gaat los, doos uit die sproeier, juist.

Het wordt allemaal ingepakt.

En dan heb je al je hoofden hier. En dan dat.

Je zult het nodig hebben een of andere grootboekvergrendeling rechts?

Het is geen slecht uitzicht totdat dat gebouw wordt gebouwd.

Heb je daar al plannen voor gezien?

Het zal waarschijnlijk net zo hoog gaan.

Maak hier een foto van, Brendan. Iemand gaat dit weggooien.

Maak een foto en maak een kopie voor de goede orde.

Houd dat vast.

Dus je bent helemaal klaar Brendan. Geef me een gil begin volgende week. Het is een korte week.

Als 16 jaar oud

hebben diensten bij Bridge, en dat zijn ze verbonden met de diensten van Bridge,

als ze niet langer bediend worden door Bridge, hebben ze dat niet een relatie met Bridge meer.

Dus het is net als hoe we ... en ik weet niet zeker hoe we dit doen.

Daarom hebben we de RFP nodig, de definitie is als

het hoeft niet verbonden te zijn met de services die ze krijgen.

Omdat zodra de diensten verdwijnen de relatie verdwijnt,

Dat is wat jongeren in de cyclus houdt omdat ze geen langdurige relaties hebben.

Dus de uitdaging

dat de RFP's adresseren, de eerste is dat helaas

de omvang van de diensten voor jongeren of jongvolwassenen het ervaren van dakloosheid is beperkt.

Niet alleen in Boston, maar in het hele land.

En de meeste diensten rond mensen ervaren dakloosheid zijn diensten voor volwassenen.

En dus het opvangsysteem voor volwassenen,

helaas is soms de plek waar

18, 19, 20 jaar oud vinden zichzelf als ze dakloos zijn op straat,

omgaan met gezondheidsuitdagingen op het gebied van gedrag, belanden in een opvangcentrum.

Wat we proberen te doen, is deze schuilplaatsen vertellen:

de diensten, het milieu en de cultuur is gemaakt voor volwassenen

die chronisch dakloos kunnen zijn, die zijn 40.

Het is anders voor een 19-jarige

wie we statistisch kennen - en ik denk dat dit in de offerteaanvraag staat -

is eerder LGBTQ, meer mensen van kleur zijn,

andere problemen ondervinden.

Wat we willen zeggen is hier de uitdaging is dat de kloof van diensten

om aan de specifieke behoeften van jongeren en jongvolwassenen te voldoen dakloosheid ervaren is geweldig

en meerdere onderdelen. Het plan van burgemeester Walsh werkt daaraan.

Maar ondertussen kennen we jongeren en jongeren volwassenen bevinden zich al in de opvangcentra voor volwassenen.

We proberen te zeggen dat dit in een ideale wereld is we willen opvangcentra voor jongeren en jongvolwassenen.

Maar in de tussentijd is het plan van de stad om niet alleen te wachten tot we die onderkomens hebben, of die diensten hebben.

We gaan in de behoeften voorzien van jongeren en jongvolwassenen vandaag.

We willen dat deze schuilplaatsen dat doen.

Dat is de uitdaging of de behoefte we proberen elkaar te ontmoeten in die eerste.

En om eerlijk te zijn willen we de onderkomens om na te denken over hoe ze dit doen

op een manier die ze nodig hebben om te doen beter doen? Je weet wat ik bedoel?

U weet dit beter dan ik. Sommige soorten schuilplaatsen zal zeggen, nou we hebben een aparte ruimte.

Zoals boven in de hoek deze 10 bedden zijn bedoeld voor 18 tot 24 jarigen.

OK, ik denk dat een aparte ruimte belangrijk is.

Maar als ik door alle chaos heen moet van de schuilplaats om bij de aparte ruimte te komen,

Ik moet nog naar beneden naar de keuken om te eten.

Om naar de gedeelde badkamer te gaan.

En 's nachts is er maar één persoon boven, of een personeelslid.

Hoe denken ze over het feit dat jongeren en jongvolwassenen kwetsbaar zijn in deze ruimtes?

Dus we willen dat ze zeggen dat we weten dat het een gat is.

We moeten dit zeggen omdat we onze financiers kennen ben het niet met ons eens. Het is geen oplossing voor de lange termijn.

Maar dat is waar ze zich vandaag bevinden dus we gaan ze ontmoeten waar ze zijn.

Dus deze oplossing die u zich zou voorstellen ...

We hebben het over fysieke ruimte. We hebben het over beleid en praktijken.

We hebben het over competenties van medewerkers.

We hebben het over

hoe we outreachen en betrokkenheid en verbinding.

Alle dingen die we weten. Hoe maak je een ruimte jeugdvriendelijk? Hetzelfde.

Hoe denken we over al die dingen die we weet het al? Ik denk dat je het zo zou doen.

We hebben het over ruimte, over beleid en praktijken.

Ze zijn bezorgd over de eenmalige financiering? Ik begrijp het.

U kunt veel doen met eenmalige financiering in al die emmers.

Dat ze daarna moeten volhouden.

Dus ik denk dat dat is wat dat is.

En zou je willen dat ik blijf?

een beetje verwijderd van programmeren omdat het geen meerjarige financiering is?

Over de uitdaging die RFP's proberen aan te pakken

is dat we weten dat jonge volwassenen gebrek aan dakloosheid

het sociaal kapitaal en de persoonlijke connecties met zorgzame volwassenen in hun leven

om ze te helpen navigeren de uitdagingen die er zijn.

Dus om hen te helpen toegang te krijgen tot kansen, maar vermijd de uitdagingen die voor hen liggen.

En dat teveel van de relaties en dit komt van de stemmen van jongeren en jongvolwassenen,

te veel van die relaties zijn relaties op basis van dienstverlening.

En wat jonge mensen ons tijdens dit proces hebben verteld is dat ze meer permanente verbindingen nodig hebben

die niet aan een dienst zijn gebonden, geen casemanager, geen arts,

geen specialist in gedragsgezondheid in het buurthuis, wat dan ook,

maar mensen die gewoon om mij geven en mijn welzijn, los daarvan.

Permanente verbindingen,

hoe meer relaties jonge volwassenen hebben, hoe groter de kans dat ze succesvol zijn

en overwin deze uitdagingen. En dat is wat we proberen aan te pakken.

Dat jongeren en jongvolwassenen dit nodig hebben vooral LGBTQ

en jeugd van kleur die waarschijnlijker zijn om dakloosheid te ervaren.

Programmamensen, vijf dollar hier.

Ontvang een programma voor de World Series-kampioenen, mensen. Vijf dollar hier.

Programmeer mensen. Ontvang een programma voor de World Series kampioenen mensen. Vijf dollar hier.

Wordt geleverd met je gratis bumpersticker. Beste team ooit.

Red Sox parade mensen,

krijg een programma, 5 dollar voor de World Series-kampioenen.

119 overwinningen, 108 tijdens het reguliere seizoen, 11 meer in het naseizoen om het kampioenschap naar huis te brengen.

Bedankt iedereen voor hun komst hier vandaag. Ik wil de Red Sox bedanken, een ongelooflijke organisatie

te beginnen met het eigendom tot onze algemeen directeur. Ik had de kans

om in het allereerste begin met Alex Cora naar Puerto Rico te gaan van het seizoen en ik zag wat voor soort persoon hij was.

Hij is een geweldige man, een geweldig team, met de beste fans ter wereld. Ga voor Red Sox!

Burgemeester Walsh, hoe gaat het? - Dit is geweldig. Het gaat goed met me. Ik kan niet klagen.

Het is de World Series, Red Sox-parade, mensen ben blij, wat kun je nog meer vragen?

Dit is niet onze eerste rodeo. Als een vriend van mij in LA zei, hebben jullie de rodeo niet uitgevonden?

Ik denk van wel. Ik zei dat eerder vandaag in de auto, rijdend naar de politie,

Andere steden sterven voor één en we hebben er 11 gehad in de afgelopen 14 jaar of 15 jaar. Het is verbazingwekkend.

- Iedereen heeft er ook een gewonnen, wat ongelooflijk is. - Er gaat zoveel in.

Wat doet het voor de stad?

Sport is zo geworteld in de stad Boston.

Als er een parade in de stad is, wat doet het voor de stad,

ondanks alle logistiek en alle problemen die erin komen?

Als onze teams het goed doen, het is goed voor de stad,

voor de restaurants, de bars, alle verschillende locaties. De opwinding in de stad.

Het team maakt deel uit van de gemeenschap, dus dat is een ander belangrijk onderdeel van deze teams.

Ze maken deel uit van onze wijken en gemeenschap.

Het is geweldig voor de stad, en de parade houdt de geest hoog

en ik denk dat vandaag in de wereld van de politiek en wat er gaande is in de wereld,

het vreselijke incident dat is gebeurd in Pittsburgh denk ik zoiets als dit

doet je beseffen om positief te zijn en vooruit te gaan.

Bedankt dat je trots bent op wie je bent en waar je vandaan komt.

En terwijl ik de kamer rondkijk, velen van jullie zijn de toekomstige leiders

van de stad. Misschien zie je dat niet, misschien niet begrijp waar je pad je naartoe brengt,

maar het zal je meenemen naar geweldige plaatsen.

Dus als je aan vooruitgang denkt, als je eraan denkt om vooruit te gaan,

het gaat om wie je bent als persoon en de toewijding je hebt je eigen professionele carrière

erkend en gerealiseerd en betrokken te worden en betrokken en vooruit gaan.

Wat je ook doet, er zijn kansen.

Als je aan de Latino-gemeenschap denkt,

toen ik voor het eerst burgemeester werd, bracht ik veel tijd door, Ik doe het nog steeds, maar ik heb er veel tijd aan besteed

met name met organisaties Latino gemeenschapsorganisaties

die vonden dat ze ondervertegenwoordigd waren of niet op veel verschillende plaatsen vertegenwoordigd.

En we gingen zitten en we begonnen er echt naar te kijken

Besturen en commissies en personeel en wie is er in de buurt en hoe het met ons gaat, wat er aan de hand is.

En een echte gezamenlijke inspanning leveren om die realiteit te veranderen. Geen beeld, maar realiteit.

Om ervoor te zorgen dat onze mensen kansen hebben binnen het stadsbestuur.

En als ik aan jou denk, jullie allemaal in deze kamer,

Ik denk erover om toekomstige leiders te zijn in het bedrijfsleven,

toekomstige leiders in de non-profitsector.

Dit is een uitgangspunt. Sommige mensen blijven, kom vanuit de stad werken hun hele carrière in de stad

en ik prijs je daarvoor en hou daarom van je.

Sommigen van jullie zullen zeggen dat het tijd is om te verhuizen naar iets anders.

en ga het bedrijfsleven in.

En dat is eerlijk gezegd wat je moet beginnen nadenken over hoe we dingen doen.

En hoe u zelf vooruitgaat, nummer één. Eerst en vooral.

Het tweede stuk is de Latino-trots.

En ik denk dat dat heel belangrijk is. Deze serviceprojecten gaan over onderwijs.

Ze gaan over trots.

Een van de dingen die speciaal is over de Latino-gemeenschap

is dat je een diverse gemeenschap bent binnen uw gemeenschap.

Omdat we hier rondgaan en iedereen stelt zich voor,

elke keer dat Columbia werd genoemd.

Er zijn hier enkele Venezolanen die opgewonden waren. De Mexicanen lijken ook erg opgewonden.

Er is dus een gevoel van trots.

En ik denk voor ons in de stad, deze serviceprojecten doen,

je doet het omdat je mensen probeert te helpen,

maar wat jij ook doet is je leert mensen over de overheid.

Je geeft ook les aan mensen over wat er mogelijk is.

Je creëert ook kansen om deuren te openen.

Hoe gebruik je je expertise? en wat je als persoon weet,

als uw erfgoed en uw nationaliteit

en ook wat je hebt geleerd, of het nu is op school, als je hier geboren bent,

als je hier niet geboren bent, wat je thuis hebt geleerd en neem het

aan de gemeenschap en mensen kansen geven.

De dag dat Trump naar beneden kwam

met het verbod keek ik op naar het scherm, Ik zag wat er aan de hand was en ik ben zoiets

wat doet hij vandaag? En Dan zegt: je weet dat hij een mousseline-verbod uitvoert

en hij verbiedt immigranten.

Ik zei: laten we een persconferentie houden. Wanneer? Zei ik over een half uur.

Ik zei dat ik elke immigrant wil dat werkt in het gebouw dat achter me staat

en ik wil elke persoon van de eerste generatie

daar ook in, omdat ik niet dacht dat ik er genoeg van had immigrantengemeenschap achter me om de kamer te vullen.

We waren buiten in de gang, buiten in de gang, het zat vol.

Dat was een trots moment

omdat ik tussen mijn leeftijdsgenoten stond

omdat ik misschien de burgemeester ben, maar ik ben een ambtenaar.

We zijn niet anders. En ik was trots op dat moment.

En dat heeft niets te maken ... Dus ik ben trots op waar mijn erfgoed is.

En ik denk terug aan het vergelijken misschien een beetje geschiedenis van de Ieren doen.

Eind 19e eeuw Ieren werden honden genoemd,

bedienden, slaven, varkens, apen, dieren.

Als je kijkt naar de afbeelding van Ieren in die tijd het was volkomen racistisch.

En een groep mensen kwam bij elkaar en begon erover na te denken om een ​​machtsmakelaar te worden.

En ze begonnen langzaam maar zeker steden in te trekken rond Amerika en ze werden gekozen

gemeenteraden, gemeenteraden en dan een paar wetgevende macht.

En uiteindelijk bleef het opbouwen een korte ondersteuning en begrepen wie ze waren,

en daarna zijn ze burgemeesters.

En dat is echt wat elke gemeenschap dat naar dit land komt is in de loop van de tijd gedaan.

En je neemt geen genoegen met politiek.

Het is onze taak om te vertegenwoordigen en te ondersteunen de mensen van Boston.

Dat is onze taak.

Of het nu voor, via iemand of direct is voor iemand is dat onze taak.

En als je een ambtenaar bent daar heb je de verantwoordelijkheid voor.

En ik denk dat iedereen in deze kamer dat is meer gemotiveerd dan de gemiddelde persoon op het stadhuis

op veel verschillende manieren, en neem die motivatie,

neem dat verlangen en houd dat voorwaarts. Omdat dat is wie we moeten zijn.

Deze auto heeft dat niet een actieve registratie.

Ik had mijn paspoort moeten meenemen, maar dat zou ook niet goed zijn geweest.

Dus om te trouwen kost het $ 75 contant op de datum van de plechtigheid.

U kunt dus alleen aan de meter parkeren tussen die tijden. 12 tot acht.

Ik zoek een Allston Brighton parkeerkaart.

Uw adres in Boston is niet vermeld.

Er zijn drie vrij belangrijke masterplannen die gebeuren in

stadsafdelingen op dit moment waar we deel van gaan uitmaken.

De eerste is de Boston Public Library.

Ze beginnen een masterplanningsproces in het voorjaar om naar het McKim Building te kijken

dat is het oude gebouw van de bibliotheek.

Specifiek voor interesse voor onze gemeenschap kijkt naar de vooringang.

Zoals we weten,

dankzij grote belangenbehartiging van de Raad en een individuele inwoner van Boston

ze installeerden een semi-permanente oprit eerder dit jaar

zodat de vooringang is nu toegankelijk.

Ze willen echter een permanente oprit bouwen,

een erg mooie artistieke structuur, dus die hebben ze niet een tijdelijke metalen oprit daar voor lang.

Dus dat gaat lukken in het masterplan.

En ook zijn er twee vergaderruimten in de bibliotheek

in het oude McKim-gebouw, dat is de enige manier waarop je kunt toegang ze nu is met een lift, een verticale lift.

Dat is de kaartenkamer en de Commonwealth Salon.

We gaan naar die gebieden kijken om te zien of er een manier is om de toegankelijkheid te verbeteren.

Helaas stond er een afspraak op het programma

een paar weken geleden om updates te geven op het PCA-programma,

gepland door Mass Health en er was enige communicatie

waar het bibliotheekpersoneel vertelde de mensen van Mass Health

de kamer was toegankelijk en het was er een van deze kamers die technisch toegankelijk zijn

maar als je 20 en 30 mensen hebt in rolstoelen komen, proberen omhoog te gaan

die lift, het was niet erg toegankelijk, dus ...

Ik werk aan communicatie met de bibliotheek en kijken

verschillende strategieën om te proberen de toegankelijkheid te verbeteren.

Een ander masterplan dat aan de gang is is de afdeling parken

werkt aan een masterplan voor Boston Common.

Er is een grote barrière in de Common

waar we in geïnteresseerd waren om aan te werken voor een lange tijd.

En dat is de reeks stappen bij het Shaw Memorial

die van de Common tot Beacon Street gaan, tegenover het State House.

Nu meteen als je in de Common bent en je kunt de stappen niet gebruiken,

er is geen manier om bij het State House te komen behalve om terug te gaan naar Tremont Street

en loop door Park Street naar Beacon Street.

Het is dus een heel lange reisweg en zelfs dat pad is niet erg toegankelijk.

Dus we hadden samengewerkt met de afdeling parken voor een paar jaar

om te proberen wat metingen van hellingen te krijgen

en bedenk ook enkele ontwerpconcepten doe een hellingbaan of een buitenlift in de Common.

Dus dit wordt opgenomen in de hoofdplanning.

Ik hoorde je zeggen over het Masterplan over de Boston Common

met de trap naar het State House die input zou waardevol zijn.

Ik krijg de hele tijd klachten als de ADA Coördinator bij het State House. Zou het helpen als ik

kreeg een brief van het State House zeggen dat we het zouden waarderen

die stappen worden toegankelijk gemaakt?

Ja, ik denk zeker een samenwerking tussen de stad en de staat

omdat het absoluut het State House is dat deel uitmaakt van de Freedom Trail.

Als ze mensen met een handicap hebben op de Freedom Trail moeten ze omrijden

en ze kunnen niet op de standaardroute gaan.

Het gebeurt bijna elke dag.

Dus ik denk dat we het zeker kunnen werk daaraan samen.

Ik zal een brief samenstellen en hem hebben ondertekend door de hoofdinspecteur van het State House.

Super goed.

Voor mij is dit persoonlijk.

Toen ik zeven jaar oud was Ik kreeg de diagnose kanker.

Ik ben 4 jaar behandeld bij de Children�s Ziekenhuis in het Dana Farber Cancer Institute.

En de mensen die in onze hoek waren elke dag waren de doktoren er,

maar de klok rond waren het de verpleegsters.

Het waren de verpleegsters die we leerden kennen. Het waren de verpleegsters die mijn ouders troostten.

Het waren de verpleegsters die iedereen hielpen. Het waren de verpleegsters die mijn hand vasthielden.

Het waren de verpleegsters die alles deden in mijn leven en dat ben ik nooit vergeten.

En het is iets dat heel belangrijk is voor ons allemaal om nooit te vergeten.

Omdat in een tijd van nood in het ziekenhuis het zijn de verpleegsters die aan je bed verschijnen.

Het zijn de verpleegsters die uw gezin troosten. Het zijn de verpleegsters die er voor je zijn.

En ik wil je daarvoor bedanken. En ik wil laat je weten dat dat is waarom ik hier vandaag ben.

Omdat er voor mij gezorgd moest worden en mijn familie moest worden verzorgd,

het waren de verpleegsters die voor mijn gezin zorgden.

Dus bedankt daarvoor.

Pedro en ik hebben er behoorlijk uitgebreid over gesproken

een deel van het werk dat wordt gedaan over de opioïde crisis in Boston.

Pedro toonde een bijzondere interesse in dat werk

en om te onderzoeken hoe we openbare kunst zouden kunnen gebruiken om een ​​verhaal te vertellen of te vertellen,

of wat we ook willen doen over die specifieke crisis.

Ik vertelde het hem de laatste keer dat we elkaar ontmoetten over een paar dingen in het bijzonder.

Het Engagement Center en ook de inspanning om een ​​Recovery Campus te bouwen op Long Island.

En dacht dat het een goed idee zou zijn om te zetten samen dit specifieke team dat aan het werk is

over kunst en cultuur en de Recovery Campus en de hele reeks andere dingen

om een ​​gesprek te hebben en te zien als er iets is, kunnen we zijn

denken over doen in kunst en herstel.

Iets kleins of iets belangrijks, ik weet het niet. Maar het lijkt erop dat er een geweldige kans is als die er zijn

vaste klanten die ons misschien willen helpen

vertel het verhaal van de Recovery Campus of van het Engagement Center.

Dus ik zou graag willen proberen uit te vinden hoe,

als dat iets is dat je wilt ontdekken, hoe u toegang krijgt tot

deze twee plaatsen.

Wat interessant is, is dat Long Island, als je erover nadenkt om de plek te zijn, dat is de lange termijn,

soort herstelplaats voor mensen,

een soort aanvulling op ons continuüm van zorg die we als stad aanbieden.

Het Engagement Center is echt het laagste punt. Het is het ding dat het continuüm van zorg begint.

In bureaucratisch spreken genoemd een laagdrempelige ruimte omdat

zelfs mensen die uit opvangcentra worden gezet, mensen die uit programma's worden gezet,

mogen daar zijn. Je kan zijn

in elke gemoedstoestand zolang je de ruimte respecteert.

Je kunt komen slapen, je kunt spelletjes komen spelen.

Je zult wat foto's zien.

Wat interessant is, is dat we het proberen om het beste te maken van wat we hadden.

Het was eigenlijk een opslagtent.

Zoals bij een structuur. Alsof het airconditioning heeft en het heeft

dingen die je in een gebouw zou vinden, maar het is nog steeds canvas.

En dus heel snel

het meest willekeurige assortiment van ragtag-bende van mensen in de stad van vele afdelingen

kwamen samen en kwamen erachter wat te doen met deze ruimte

om het bewoonbaar te maken, maar nog belangrijker om er een plek van te maken die mensen wilden zijn.

Omdat we dit echt wilden om een ​​plek te zijn

waar je nog niet op het herstelspectrum zit. Je wilt niet per se herstel.

Misschien wel, misschien niet. Het is gewoon een plek waar mensen naartoe kunnen gaan

zodat ze niet op straat zijn,

zodat ze niet het gevaar lopen op de snelweg te vallen, want dat is waar dit zich bevindt.

En gewoon een plek waar mensen dat konden

zijn hun volledige zelf. Het is belangrijk voor mensen. Het is een thuis voor veel mensen.

Om op te volgen wat Sabrina zei:

je had het in zekere zin over je kunst waar we het over hebben gehad

enkele van de artistieke benaderingen hier en we bespraken een soort van burgerlijke kunst.

Het is kunst die niet alleen openbaar is. Het is er niet alleen om te zien, maar er is eerder een doel,

of de artiest of de gemeenschap kan articuleren

dit is aan het doen, dit is dit. Dit is hoe we het gaan gebruiken.

En hier is het niet alleen omdat het er mooi uitziet.

Het zijn de kleine dingetjes die mensen naar herstel duwen.

Het kleine beetje frisse lucht. Kunnen praten aan iemand die je dag betekenis geeft.

En dat is helemaal wat deze ruimte altijd kunnen gebruiken.

We zitten hier in jaar 2.

We stoppen wat geld in het kapitaalbudget voor een permanente ruimte ooit,

maar we hebben geen idee hoe lang het gaat duren om dat daadwerkelijk te doen.

Inmiddels is deze ruimte wordt zeer goed gebruikt.

Tot het punt waarop de dingen verslijten sneller dan we zouden willen.

Dus zeer bewust van het proberen om ervoor te zorgen dat de plaats is

gastvrij en een goede plek voor mensen om te zijn.

Maar de administratie is toegewijd aan

een engagement center in een of andere vorm behouden vrijwel permanent operationeel.

Er zijn een aantal mensen die hun weg hebben gevonden

tot herstel via het Engagement Center.

Het is zoals Steven zei, het is een laagdrempelige ruimte. Dit zijn mensen die

heeft daar misschien nog niet eens over nagedacht.

Maar in ieder geval de mogelijkheid hebben om hulp vragen,

maakt het denk ik waarschijnlijk een beetje waarschijnlijker dat je misschien om hulp zou kunnen vragen.

Een vriendelijke ruimte stelt u in staat die eerste stap te zetten.

- Springplank. Zelfs geen stap. - Springplank.

Omdat er geen is verwachting van herstel.

het is niet zoals de meeste andere diensten, je gaat daar niet heen omdat je er per se klaar voor bent.

Je kunt er gewoon heen gaan om je snack te halen,

maar dan misschien over genoeg tijd dat zal het ding zijn waardoor je vooruit springt.

Je hebt alles van 'hé, ik ben aan het kijken voor een coed-ruimte waar ik bij mijn partner kan zijn '

tot 'Ik ben uitgesloten van alle andere ruimtes die de stad biedt,

maar ik heb absoluut toegang nodig

fruitbekers om mee om te gaan mijn lage bloedsuikerspiegel. '

Deze ruimte bood die mogelijkheid om dat voor hen te voorzien.

En ze dan een beetje terugbrengen deel uitmaken van

wat ze ook niet waren een deel van vroeger.

Het fungeerde als een ongelooflijk interessante bemiddelingsruimte voor sommigen, een sociale ruimte voor anderen,

een woonkamer, een pitstop,

een soort gemeenschap en opnieuw in die bijeenkomst zijn,

iedereen hierover horen praten is als een familie.

Dus ik denk dat we binnen zijn een heel interessant punt waar

ja, we proberen erover na te denken hoe je de ruimte als stad kunt opfrissen,

proberen na te denken over wat het betekent om te behouden het Engagement Center? Hoe ziet dat eruit?

Betekent dat meer van hen? Betekent dat een betere versie van wat we nu hebben?

Dat alles terzijde, ook nadenken over hoe we vertel het verhaal over wat er hier gebeurt?

Zowel op het niveau van de humaniserende mensen en mensen ontmoeten waar ze zijn,

maar ook functioneel hebben we hier iets gedaan dat vult duidelijk een leemte en een behoefte

en wat is het verhaal echt? dat Boston probeert te vertellen over herstel?

Regionaal zo'n epicentrum zijn?

Dus ik denk dat er een aantal interessante verbanden zijn om over na te denken.

Hoe praten we daarover? Hoe praten we

over Long Island?

Dit alles heeft natuurlijk ook een politieke kant omdat dit in een buurt bestaat.

De wijk South End was erg goed

over het accepteren van de hoeveelheid sociale voorzieningen

die moeten worden opgenomen door die gemeenschap omdat

het asiel is in die buurt. Er is een methadonkliniek in die buurt.

Dus dit is de hoek van Melnea Cass en Mass Ave.

Mensen noemen het methadonmijl. We noemen het Recovery Road.

We moeten het verhaal beter vertellen,

ook het opheffen van de buren in South End wie ben goed geweest

over het absorberen van al deze activiteit die niet elke buurt zou zo openstaan ​​voor ontvangst.

Het gaat een lange weg die de meeste mensen hebben middelengebruiksstoornissen ergens in hun familie.

De meeste mensen hebben het waarschijnlijk redelijk dichtbij in hun familie, dus dat helpt,

maar we zijn het hun verschuldigd om een ​​verhaal te vertellen over waarom dit nodig is.

Dit is een soort korte termijn, het is groot voor ons, maar het is ook een kleine en korte termijn als je ...

in het kader van de Recovery Campus op Long Island.

Project op veel langere termijn.

Het vraagt ​​om de herbouw van een brug en natuurlijk is er een

een rechtszaak dat gaat daarover verder,

een ruzie tussen twee gemeenten over hoe dat wordt gedaan.

Maar Long Island was een plek waar veel programma's waren zoals deze bestond al vele jaren.

En de burgemeesters maakten duidelijk dat hij wil bouwen

deze Recovery Campus die zal dienen residentiële programma's op lange termijn in herstel.

Waar het vroeger was, was er een daklozenopvang, minstens één daklozenopvang, misschien twee.

Er waren daar 2 schuilplaatsen.

Dus waar het vroeger was er zou een nachtopvang komen.

Dat zal niet meer het geval zijn. Het zal gericht zijn op herstel op lange termijn.

Het is woonachtig in tegenstelling tot

daklozen 's nachts en om ze 's ochtends terug te brengen naar de stad.

Er is dus een geheel waarvan ik eigenlijk niet weet wat de laatste update is

wanneer we zelfs konden verwachten dat een brug zou worden herbouwd, maar het is minstens 3 of 4 jaar uit.

Ondertussen denken we na over programmeren,

het beoordelen van de levensvatbaarheid van alle gebouwen die er zijn

en proberen uit te vinden hoe om het verhaal van Long Island te vertellen.

Omdat we zeker een verhaal hebben dat we nodig hebben te vertellen omdat we moeten bouwen

politieke wil eigenlijk maak de Recovery Campus mogelijk.

Zodat het niet alleen Bostonians kan dienen,

maar mensen die te maken hebben met stoornissen in het gebruik van middelen van rond het grotere gebied van Boston.

Er is dus een geweldige kans om verhalen te vertellen en we zijn erg in de beginfase daarvan.

Ik denk dat ik Swoon in het verleden heb genoemd.

Swoon ze was eigenlijk, Ik bedoel, dit is openbaar.

Ze is opgevoed door ... haar ouders waren verslaafd.

Heroïne als ik het me goed herinner.

Het is dus een onderwerp waar ze erg op is afgestemd en ik denk

ze heeft het duidelijk gemaakt die ze wil wijden

misschien de rest van haar carrière echt kijken naar verslaving en trauma.

En hoe weet je, trauma leidt tot verslaving.

Dus het project dat ik met haar deed in Philadelphia, ze werkte mee

mannen in de Graterford State Prison

Maximaal gevangenen van de grootste staatsgevangenis veiligheidsgevangenis in de staat Pennsylvania.

Vrouwen in een re-entry programma en ...

Het spijt me.

Vrouwen halverwege het huis en een re-entry programma.

Het belangrijkste was het element van het vertellen van het verhaal.

Ze werkte met deelnemers om ze te leren hun verhaal te vertellen.

En we huilden allemaal. Het was zo...

je weet wel, krachtig.

Ik denk dat de mondelinge geschiedenissen

zijn erg belangrijk.

Het uitbeelden van mensen die we vaak vergeten,

negeren, zijn echt belangrijke hulpmiddelen voor humanisering.

Zoveel herstel

gaat sowieso over het vertellen van verhalen. Wie weet wat morgen brengt

en dus denk ik hoe meer dat we kunnen deze verhalen gebruiken

om ze daar neer te zetten, maar ook om echt te zetten in het middelpunt van al dit werk,

het idee van verhalen vertellen. Of het idee om je verhaal te bezitten

en het delen.

Ik denk dat er een ventilatorriem in de generator zit

vloog in brand. Zo,

ze hebben het gedoofd. Ik denk dat ze de stroom hebben uitgeschakeld. Ze zijn nu onderweg naar beneden.

Ik wil alleen een korte achtergrond geven van hoe deze gebeurtenis tot stand kwam.

Voor degenen onder u die bekend zijn met Sebastian Junger, wie is een schrijver, zijn laatste boek heette Stam.

In dit boek onderzoekt hij het concept rond thuiskomst

en erbij horen binnen de Veterans community.

En hij praat er vaak over hoe het beste wat een gemeenschap kan doen

voor onze veteranen is luisteren naar hun verhalen zonder oordeel en met volledige ondersteuning.

En dit is wat dit stadhuis is is bedoeld om te doen.

Dit is een communityforum

gericht op meer begrip tussen lokale veteranen

en de vrienden en buren waar ze voor vochten.

We zorgden voor Engelse en Amerikaanse soldaten toen ze van voren terugkwamen.

Sommige wonden van de soldaat zouden genezen en ze konden opstaan,

maar de meesten van hen waren bedpatiënten.

We hielpen de soldaten bij hun herstel

van lichamelijk en geestelijk letsel.

Destijds noemden we het shell shock.

We probeerden de moed van de soldaat te houden.

Veel soldaten waren een been of een arm kwijtgeraakt of soms zowel benen als armen.

Die mannen werden naar Walter Reed gestuurd om ze te ontvangen kunstmatige ledematen en aanhangsels.

Ik had een patiënt die een brief aan zijn vrouw schreef

om haar te vertellen dat hij zijn been had verloren.

Hij was bang dat ze hem niet zou willen

toen hij thuiskwam.

Maar zijn vrouw schreef hem en vertelde het hem dat ze gewoon zo blij was dat hij leefde.

Hij huilde en ik huilde ook.

De straat langs een paar huizen weg van mij

heette Andrew Biggio Square en zoals ik werd voorgesteld, dat is mijn naam.

Behalve dat Square niet naar mij vernoemd is. Het is vernoemd naar mijn oom

die sneuvelde in de Tweede Wereldoorlog.

De eerste Andrew Biggio.

Toen ik een kind was Ik wist er niets van.

Ik vertelde de andere kinderen wat mijn ouders me vertelden dat het naar mijn oom is vernoemd.

Het was pas toen ik me klaarmaakte om naar mijn eerste tour in Irak te gaan ...

Ik keek naar dat straatnaambord zegt Andrew Biggio Square

en het was een raar gevoel dat te weten

Ik was de...

Ik ben de volgende Andrew Biggio die ten oorlog trekt

en de eerste Andrew Biggio ging ten oorlog en kwam niet terug, dus ...

Ik heb Irak overleefd. Ik heb een rondreis in Afghanistan overleefd

en ik kwam thuis en ik staarde weer bij dat straatnaambord en zei ik

Ik moet eerst uitzoeken wat daarmee is gebeurd Andrew Biggio op die heuvel in Italië in 1944.

Ik ging naar het huis van mijn grootmoeder. Ik vroeg haar of ze het nog steeds deed had Andrews brieven die hij naar huis schreef uit de Tweede Wereldoorlog.

Ze zei van wel. Ik ging naar boven. Ik heb de schoenendoos zonder brieven en ik begon ze te lezen.

Ik begon mannen op te sporen van zijn gezelschap dat bij hem was.

Het ging van mannen uit zijn bedrijf

aan verschillende soorten veteranen en ik eindigde als dekking bijna de hele oorlog tegen het geweer zo ver als

divisies, plaatsen, veldslagen.

Hoe ben ik aan het geweer gekomen?

Ik doorloop Andrews brieven en ik lees

op hoeveel hij het leuk vond om te fotograferen de M1 Garand.

Ik zei dat ik een M1 ga kopen. We zouden dit moeten hebben

in onze familiegeschiedenis zouden we die voor altijd moeten hebben. Hij stierf met dit soort geweer.

Ik heb de M1 gekocht

en ik ben in mijn huis en ik mik op de muur en ik ben

opnieuw Army Man spelen op 30-jarige leeftijd in mijn woonkamer.

Maar ik zei: naar wie moet ik dit brengen?

Ik kan het mijn familie niet laten zien. Zouden ze echt begrijpen? Het zijn geen veteranen.

Het is geweldig, maar wat nu? Ik heb het geweer gekocht, wat nu?

Hoe pas ik het puzzelstukje in elkaar? op wat is er gebeurd met die eerste Andrew Biggio?

Dus ik dacht aan mijn buurman. Mijn buurman, Joe.

Hij had gevochten in de slag om Okinawa en was mijn hele leven een humeurige lul voor me.

Elke keer dat er een foutbal zou landen in zijn achtertuin zou ik iets horen van,

hij zou niet glimlachen totdat ik afstudeerde bij Marine Corp Bootcamp.

Toen begon ik hem te zien zwaai naar me vanuit zijn tuin.

De relatie werd anders. Dus ik zei dat ik dit geweer aan Joe ga laten zien.

Ik ging naar zijn huis, opende de deur en hij zit in de rolstoel. Hij was toen 92.

En ik zei hey, kijk wat ik heb gekocht.

Ik plaatste het geweer dat leeg was, niet bedekt met handtekeningen zoals het nu is,

Ik legde het geweer in zijn armen.

Hij lag in zijn fauteuil. Zijn benen waren verschrompeld

tot niets na jaren van niet kunnen lopen op zijn leeftijd en ziekte,

en hij klaarde op.

Het was als een uitbarsting van energie zweefde door zijn lichaam.

Hij begon met het geweer door de kamer te zwaaien, glimlachend alsof hij weer 18 jaar oud was.

Ik zei heilige rotzooi Ik heb iets speciaals vast.

Hij zei: ga naar zijn bovenste la.

Ik wil dat je deze nu hebt.

Ik ging naar zijn bovenste la, Ik haalde een fluwelen Crown Royal-tas tevoorschijn.

Binnenin zaten Japanse gouden tanden.

Hij zei: ik wil dat je deze nu hebt.

Nu zit ik hier niet om oorlog te rechtvaardigen of wat er in de jaren veertig gebeurde, maar

Ik kwam erachter dat dit de reden is waarom deze man was een mopper.

Ik begrijp eindelijk wat het was die man mijn hele leven lastig vallen

en wat hij had gezien en wat hij had meegemaakt.

Ik wilde het, dit was meer dan alleen oh mijn God, laat me een oorlogsverhaal horen.

Hij begon het advies door te geven,

levensadvies en suggesties over hoe om een ​​lang succesvol leven te leiden na een gevecht.

Ik was 28

toen ik dit gesprek met hem had en hij was 92.

Ik zei, ik wil dit voor altijd onthouden. Ik zei dat Joe het geweer tekende.

Hij was de eerste handtekening erop.

Ik verliet zijn huis en ik zei dat ik rond zou gaan

en krijg zoveel mogelijk de Tweede Wereldoorlog Handtekeningen door veteranen mogelijk.

Ik wil kunnen doorgeven aan de jongere veteranen hoe je een lang succesvol leven leidt,

een carrière hebben, een baan hebben

Als deze mannen het konden, wat ze zagen in Okinawa, Iwo Jima, Normandië, Birma,

Frankrijk, België, Duitsland, Saipan, Tarawa, Tinian,

dat onze generatie het ook zou kunnen doen.

En dat is het verhaal van het geweer.

We komen eruit

van de fabriek, en voor jullie Ramadi-dierenartsen,

we zijn op Route Michigan

en we stoppen twee mogelijke VBED's.

Ze komen allebei naar Michigan tot het punt dat we hebben

Ik geloof twee Humvees.

Wij stoppen. Iedereen stijgt af om meer wapens te krijgen naar beneden om van de voertuigen af ​​te wijken.

Terwijl dat gebeurde ongeveer 450 tot 600 meter uit

Ik kijk naar wat bekend zou staan ​​als de Witte appartementen voor iedereen die in Ramadi heeft gediend.

Er zijn drie mannen van militaire leeftijd of ...

Op dat moment omdat ik in vergelijking daarmee oud ben aan deze nieuwe kinderen, Al-Qaeda,

op een dak en ze observeren ons tactisch.

Dus ik ga de foto nemen

en dan is het Ramadi, het is midden op de dag. Iedereen wordt beschoten, iedereen wordt vermoord.

Ik ga de luitenant vertellen dat ik het schot maak dus jongens denken niet dat het inkomend vuur is.

Als ik de foto ga nemen, het hele ding was een opzet.

Het was een sluipschutter van mijn drieën.

Dus ik draaide me op het laatste moment om voordat ik het schot nam om het de luitenant te vertellen.

De ronde blies echt door mijn holografische zicht

en in de zijkant van mijn borst.

Maar dat wist ik toen nog niet.

Dus ik zei dat ik geraakt ben.

Ik stap in de Humvee en toen zei ik nee, Ik zei dat ik goed ben.

Ik zei dat het niet top is. Ik zei dat je adrenaline gaat door het dak. Iedereen die hier is neergeschoten,

mijn man daar weet het op zijn zachtst gezegd. En ik zei nee, het gaat goed.

Ze stoppen de Humvee, Ik ga er weer uit,

Ik open de deur en mijn pelotonsergeant reikt naar me toe en grijpt me vast

omdat er bloed uit komt van de zijkant van mijn borst.

En ik weet het op dat moment

hij sloeg me precies waar hij me wilde slaan,

ze schoten door de zijkant van het borstvlies in het hart.

We denken dat dezelfde sluipschutter is vermoord een paar van mijn vrienden precies op dezelfde manier.

Ze brachten me met spoed naar de voorste uitvalsbasis en op de operatietafel.

Ik denk dat het goed is, misschien heeft een stuk bord me te pakken. Ik voel mij goed. Ik voel me prima.

Ik stap uit de Humvee en dat is altijd iets groots. Iedereen weet het

als je in het ziekenhuis kunt lopen, zelfs als je sterft op de vloer,

als je het ziekenhuis binnenloopt, zo gaat het. Dus ik zei: raak me niet aan.

Doe mijn kleren uit

en een van de gemeenste jongens Ik heb elkaar ooit ontmoet in mijn hele leven

die daar een veldslag hadden overleefd met een handvol van onze jongens die worden vermoord

en je weet dat hij was ...

een van de twee overlevenden van de zeven jongens.

Hij kijkt me aan en hij is gekrenkt.

En ik heb een groot gapend gat aan de zijkant van mijn borst.

Wat er gebeurde was omdat het schoot door mijn holografische zicht,

het creëerde als een hagel.

Dus nu op dit punt denk ik, Ik weet dat ik dood ga. Het is wat het is.

Ik geloof in de zaak, ik voel me goed weet je, in termen van like

hey dit is wat het gaat worden, Ik ben een echte gelovige.

Ze krijgen me op de operatietafel

Ik zeg nee, maar ik, weet je, Ik voel mij goed.

Ze vertellen me dat de kogel er nog in zit, dus iedereen wacht gewoon tot ik op tafel bloed,

inwendig bloeden en sterven.

Mijn bevelvoerende officier houdt mijn hand vast en hij zei,

hey je kent Kurt, blijf daar maatje. Weet je wat de datum is?

Weet je wat er aan de hand is? En ik zei dat ik weet wat je doet.

Ik zei vandaag 10 oktober.

Ik zei dat ik een levenslange patriot-fan ben.

Adam Vinatieri schopte zojuist de wedstrijd door te winnen veld doel. Beste kicker in voetbal.

Ik keek de operatiekamer rond en iedereen was gekrenkt,

maar ze wisten dat ik het zou overleven.

Ik red het door een operatie

en ze zeiden dat je weet zoon,

bedankt voor je service, je gaat weg van Ramadi naar Bagdad, Bagdad naar Duitsland,

Duitsland terug naar de Verenigde Staten.

Ik zei met alle respect, iedereen gaat dood, Ik ga nergens heen.

En ze zeiden: je bent stom. Ze zeiden

de kogel zit er nog in, je borst zal niet sluiten.

Geen granulatie. Je hebt huidtransplantaties nodig.

Je gaat besmet raken en je gaat hier dood.

En ik zei alsof het is wat het is.

Ik blijf. En ik controleerde mezelf uit het ziekenhuis.

Ik sprak met mijn vader via de satelliettelefoon en dan altijd een van mijn grootste supporters,

Ik heb mijn tante gebeld. Ze is een voormalige non die toen doorging

zeer succesvol op Wall Street,

een no-nonsense vrouw die hier in de stad Boston is opgegroeid.

En ik zei, weet je, ik heb je nodig om mijn rug hierin te grijpen. Ik zei dat ik ben neergeschoten.

En ik blijf. En ze zei, Nou, ik zou niets anders verwachten.

Ik bleef vechten op de grond nog acht maanden

en weet je, het was zwaar. We hebben jongens verloren

maar ik zou het niet anders hebben gedaan.

Ik ben een open boek en ik vertel iedereen:

luister, oorlog is oorlog en het is hard, maar eerlijk gezegd het moeilijkste was thuiskomen.

Ik zei dat ik Tommy eigenlijk ken omdat Ik heb het thuisbasisprogramma doorlopen

en hetzelfde, niet te organisatiespecifiek worden.

Maar het was het beste wat ik ooit heb gedaan.

Omdat ik zei dat ik niet bang was.

Ik was niet bang toen ik op IED's raakte. Ik was niet bang toen ik werd neergeschoten

Ik wist dat ik dood zou gaan maar ik zei toen ik thuiskwam

en ik sta aan de kant van 93C en mijn gezin

en Local 103 heeft Welcome Home from Iraq, Sergeant Kurt Power. Ik zei dat het me raakte.

Wat doe ik hier terug? Ik hoor hier niet meer thuis.

Ik had nooit gedacht dat ik me erop zou moeten voorbereiden omdat ik nooit had gedacht dat ik het zou overleven.

En er was een ...

voor jongens en meiden dat waren voorbij

daar zit een bepaald comfortniveau aan vast.

Luister, we zijn allemaal ga op een dag dood toch?

Je weet dat het daar eerder dan later is, waarom zou je het dan zweten?

Dat is de realiteit ervan. De beste manier om de jongens te eren

die het niet heeft gehaald om thuis te doen wat je kunt om de wereld een betere plek te maken

Dat is hoe ik elke dag mijn leven leid en ik wil gewoon dat iedereen het weet

dat ons thuiskomen en onze dingen doormaken dat je niet de enige bent.

We zitten allemaal in hetzelfde schuitje. Omdat

we verliezen 22 veteranen per dag

omdat iedereen denkt dat ze de enige zijn die ooit iets hebben meegemaakt.

Nachtmerries en koud zweet en angst, dat maakt allemaal deel uit van het proces.

De enige manier om mensen hulp te laten zoeken

en om nog een dag te leven

is door open te zijn en erover te praten. Dus blijf vechten.

Blijf vechten voor de jongens die het niet hebben gehaald. Blijf vechten voor de meiden die het niet hebben gehaald.

We zijn trots op jullie allemaal. Hartelijk bedankt voor uw dienst en God zegene Amerika.

We gingen verder naar het noorden. In Ai Quoc.

Je kunt het zien in de documentaire van Ken Burns. Hij concentreert zich op Con Thien.

Maar we waren bij Con Thien. We waren bij Geo Lin, bij Camp Caroll

en bijna elke keer dat we er een gingen van die plaatsen werden we belegerd.

En ze schoten raketten af.

We konden letterlijk recht in Noord-Vietnam kijken. We konden de kleine vonken van de artilleriegeweren zien.

En ze vuren er meestal drie tegelijk. Ze zouden ze elk uur ontslaan.

Sommigen van jullie hebben het gezien de bomaanslag op de Boston Marathon.

Denk aan de paniek toen de eerste bom afging en mensen begonnen een kant op te rennen

en er ging weer een bom af en mensen wisten niet wat ze moesten doen?

Dat gebeurde elk uur met ons.

Er zouden drie artillerierondes binnenkomen en jongens werden letterlijk in stukken geblazen.

Het was duidelijk

dat we werden opgeofferd. We waren hoogstens noordelijke buitenpost die de mariniers hadden.

Het was bijna alsof we een pion waren in iemands schaakspel.

En ik had de gelegenheid om naar huis te bellen.

Ik heb mijn moeder gebeld

en het eerste wat ik tegen haar zei was ma, Ik wil gewoon

Excuses voor alle problemen Ik heb je veroorzaakt toen ik op de middelbare school zat.

Ze zei waarom ben je zo tegen me praten?

Ik zei omdat je waarschijnlijk wel zie me nooit meer.

Ze zei wat bedoel je? Ik zei dat iedereen in mijn eenheid sterft.

Wij zijn de meest noordelijke buitenpost die de mariniers hebben. We zijn omsingeld.

Ze bombarderen ons elke dag. Soms brengen ze ons zelfs geen water.

We moeten modder drinken en gras eten.

En mijn moeder zei: je gaat niet dood. Ik zei ma, ik probeer je iets te vertellen.

Ze zei: ik praat elke dag met God. En je bent speciaal. Je komt terug.

Ik zei ma, de moeder van iedereen denkt dat ze speciaal zijn.

Ik stop stukjes van speciale mensen in tassen. Luister naar wat ik zeg.

Geloof niet wat u in de Globe leest of wat je ziet op het nieuws van 6:00.

We verliezen de oorlog. We worden opgeofferd.

Je zult me ​​waarschijnlijk niet meer zien en ze bleef maar zeggen,

je komt terug. Ze probeerde een grap te vertellen. Ze zei trouwens, je moet terugkomen.

Ik zei wat bedoel je? Ze zei,

als je niet terugkomt wie gaat er betalen

deze telefoonrekening? En elke keer als ik zie of hoor

iets over veteranen die zijn omgekomen in Vietnam,

Ik stop op de hoek en ik zie jongens met de kartonnen borden

en hun bekers, ik besef hoe gezegend ik ben. Dat alles hebben meegemaakt

alles wat ik doe, doe ik voor hen. Ik doe het voor de jongens die het niet hebben gered.

Ik doe het voor de jongens die hun armen en benen verloren en jongens die

zelfs hun verstand verloren.

Ik verlang naar de dag met al deze technologie, zoals we lopen rond met computers in onze zakken,

Ik verlang naar de dag wanneer we kunnen evolueren naar een punt waar

we kunnen conflicten oplossen zonder te verzenden onze zonen en dochters om elkaar te vermoorden.

Laten we de totale kosten van oorlog niet vergeten.

De Eerste Wereldoorlog was een van de dodelijkste conflicten in de menselijke geschiedenis tenminste tot die tijd.

Het totale aantal militairen en burgerslachtoffers in de Eerste Wereldoorlog

waren ongeveer 40 miljoen mensen.

40 miljoen mensen

waarvan 9,7 militairen

en ongeveer 10 miljoen burgers verloren hun leven als een direct gevolg van dit conflict.

Ongeveer 23 miljoen militairen raakten ook gewond.

In de Verenigde Staten die geïsoleerd waren van het gevechtsconflict in Europa,

321.000 militaire slachtoffers was ongeveer 3% van de totale militaire slachtoffers van de Grote Oorlog.

Om dingen in perspectief te plaatsen, en waarom deze datum zo belangrijk is,

90 miljoen slachtoffers van

Tweede Wereldoorlog

en latere conflicten betekenden verder elk jaar een dag hebben

te eren en te onthouden

alle veteranen en hun offer

om onze vrijheden te beschermen en hun manier van leven.

Dank u voor uw service naar ons land.

Bedankt voor je opoffering naar ons land.

Aan uw dierbaren, ook dank aan uw dierbaren.

Omdat we dat vaak niet beseffen

gezinnen worden getroffen door hun dierbaren hier niet te hebben.

Zijn er hier gouden sterrenfamilies? We bidden voor je

en ook bedankt. Ik heb een oudoom die vocht in de Eerste Wereldoorlog.

Mijn familie en mijn vader sprak niet veel over hem.

Zijn naam was Patrick en hij verliet Ierland

naar Amerika en kwam naar South Boston en hij meldde zich bij het leger.

Hij ging naar Frankrijk en kwam nooit meer thuis.

Ik was op een evenement vlak nadat ik tot burgemeester was gekozen,

en ik was met sommigen aan het praten Jongens uit de Eerste Wereldoorlog ongeveer

over het levend houden van de herinnering van de serviceleden uit de Eerste Wereldoorlog.

En ze stuurden me zijn ontwerp, zijn kaart. De dag dat hij zich aanmeldde.

En ze stuurden me de brief die ze naar zijn broer Jimmy stuurden toen hij stierf,

toen hij sneuvelde.

We hebben het er in huis nooit over gehad en nooit echt

dacht er veel over na. En mijn vader sprak er nooit over.

Ik ben opgegroeid in een Iers huis,

je sprak niet over je spullen en ik ben geen veteraan.

Maar ik weet hoe belangrijk het is om te vertellen wat is er soms op je hart.

Ik ben in herstel. Dus mijn connectie

hulp krijgen is in herstel.

Ik ben opgegroeid in Dorchester,

Ik ging aan het werk in de bouw en je vertelde je gevoelens toen niet

als je drinkt en dat soort dingen.

Mijn alcoholgebruik liep uit de hand

zo erg dat ik in detox belandde.

Het was de laatste plaats waar ik wilde zijn.

Maar toen ik daarbinnen was ...

Ik ging daar niet heen om te stoppen met drinken. ging daarheen om de warmte van me af te halen.

Maar terwijl ik daarbinnen was de eerste avond dat er een vergadering binnenkwam,

weet je, er kwam een ​​AA-bijeenkomst binnen en ze praatten en wat het ook was, ik was geïnteresseerd.

Het wekte mijn interesse een beetje op en de rest van die week,

Ik luisterde om te praten over verslaving.

En ik leerde wat alcoholisme was.

En als je daar wegkomt je bent niet genezen.

De sleutel voor mij is de nazorg.

En 23 jaar later Ik ben er nog steeds mee bezig.

En je denkt er zo nu en dan aan situaties waarin u zich misschien hebt geplaatst.

En als je er niet mee te maken hebt en je praat er niet met iemand anders over,

het blijft in je.

Want of je nu op het slagveld bent en je komt naar huis

of je bent in de bar en je hebt het er niet over,

of je bent in een donkere kamer waar ze neerzetten een naald in je arm, en er niet over praten,

er is geen manier om te helpen.

En ik stel gelijk, ik verbind de ... niet op dezelfde manier, want het is heel anders.

Het vechten voor je land en terugkomen is anders op het oppervlak van alcoholisme,

maar van binnen is het allemaal hetzelfde.

Het is dat gevoel dat hopeloos was, wat ik had,

hulpeloos, weet niet wat ik eraan moet doen.

En zoals ik al zei, iedereen had het voorgesteld dat ik hulp ga halen.

Vaak denk ik van ja, ja. Ik ging naar een AA ontmoeting een keer en gebruikte dat als excuus.

Ja, ik heb hulp, ik ging naar een vergadering. En dat heb ik ongeveer 5 jaar gebruikt.

Maar het was pas toen ik mijn billen raakte.

En toen ik op mijn bodem raakte, wist ik het niet het was mijn achterwerk, maar ik wist het, het was behoorlijk laag.

En er gebeurden nog veel meer dingen in mijn leven dat tot op dat punt is opgebouwd.

Elke keer dat ik dronk, kwam ik niet in de problemen maar elke keer als ik in de problemen kwam, dronk ik.

Dus jij denkt erover na en ik denk erover na

ervaringen delen en ik hou van, ik ga naar, Ik ga nog steeds naar mijn samenkomsten.

Horen van mensen delen hun ervaring, kracht en hoop

over verslaving, soms is er Iemand die praat die zoveel pijn heeft

dat ze het voordeel niet zien.

Ze zien de hoop niet. Ze zien de hulp niet. Ze zien het eindspel niet.

En als ik de kans krijg om met ze te praten Ik zeg gewoon, het is een dag tegelijk.

Toen ik voor het eerst nuchter werd, zou ik mensen horen praten over ze hebben een huis,

een baan en een auto en ze hebben dit en dat, en ik had zoiets van, ik wil dat.

Maar ik was op geen enkele manier in de situatie dat ik dat op dat moment kon krijgen.

En zeven jaar later kocht ik mijn huis.

En ik herinner me dat ik zat zelfs op mijn achterporch van mijn huis

10 jaar nadat ik het had. Ik keek op en ik kan niet geloven dat het van mij is.

En het gaat allemaal terug om hulp te gaan zoeken en om hulp te vragen.

En ik ken velen van jullie in deze kamer

deelde vandaag je verhaal en daar dank ik je voor.

En er is waarschijnlijk sommige mensen in deze kamer

dat is misschien luisteren en zeggen Ik weet niet wat ik ga doen.

Reik gewoon uit. Steek je hand uit en vraag om hulp.

Dat is alles wat u hoeft te doen. Dat is de eerste stap. Dat is de eerste stap.

Je vocht voor dit land. We zijn het aan u verschuldigd om u te helpen.

Dat is onze taak. Als overheid is dat onze taak.

Ons Veterans office, Veterans Affairs office,

Ik ben trots op het werk dat we doen omdat we er zijn voor de veteranen.

Ik zei dit eerder toen we weggingen.

In mijn vijf jaar als burgemeester heb ik dat nog nooit gedaan moest voorstellen aan de commissaris van het Bureau,

je moet dit doen voor de veteranen of dat doen voor de veteranen. Ze doen het al.

Het is ingesteld voor jou. Als de veteranen er niet waren

van de Revolutionaire Oorlog, van de Eerste Wereldoorlog, II, Korea, Vietnam,

Irak, Afghanistan vechten over de hele wereld,

Ik zou niet de kans krijgen om de burgemeester te zijn.

We zouden niet hebben de kans van een democratie.

Het komt door jou.

Omdat je vecht voor die democratie.

Dank voor uw aanwezigheid.

Bedankt voor wat je voor ons land hebt gedaan. Voor wat je voor ons land blijft doen.

Voor mij is Veteran�s Day een dag op de kalender net als Memorial Day's een dag op de kalender.

Maar Veteran�s Day, Memorial Day is elke dag. Het zou elke dag moeten zijn in ons land.

Iedereen gaat 45 graden naar het midden.

Dinsdag na de verkiezing voor het congres was compleet,

Ik nam contact op met Richard Neal. Gefeliciteerd Richard Neal. Hij staat in de rij

de volgende voorzitter van de manieren en middelen uit Springfield.

Ik nam contact op met Jim McGovern. Feliciteerde hem.

Hij staat in de rij de Rules Chair van Worcester County.

Dat is de stoel die vroeger werd gehouden door Joe Moakley voor wie hij werkte.

We hebben daar dus een paar hele goede bondgenoten. Ik bedoel duidelijk dat ze Boston niet kunnen begunstigen

per se op Massachusetts, maar ze daar hebben

op hun kantoor is er een contactpersoon voor veel verschillende problemen. Onderwijs, klimaat, transport,

brandweer spullen, politie spullen. Dat is heel belangrijk om te hebben.

We hebben personeel in die kantoren die we kunnen bellen, neem dan rechtstreeks contact op met.

Op nationaal niveau dat zal belangrijk zijn.

Ik heb ook net contact opgenomen met de gouverneur om te zeggen dat ik graag met hem samen zou willen komen

om te praten over onderwijs, vervoer en klimaatkwesties

en is er een kans voor ons om te gaan lobbyen in Washington

voor die fondsen voor het Gemenebest en de Stad.

Ik denk dat we hebben besloten om een ​​andere benadering te kiezen.

De afgelopen jaren hebben we het niet gedaan veel van dat omdat

we waren gewend om te gaan recht naar het Witte Huis.

We kunnen rechtstreeks naar de secretaris gaan toen Obama daar was.

Dat hebben we niet gedaan met deze president. Maar ik denk dat er een mogelijkheid is om te gaan

naar Washington en lobby voor heel veel verschillende stukken die we hier bekijken

nu via de Congressional-mensen. Dat is meestal hoe het in het verleden werkte.

Het veranderde onder Obama de afgelopen jaren hebben ze echt gemaakt

een gezamenlijke inspanning om een ​​relatie op te bouwen rechtstreeks met burgemeesters.

Meestal ga je via de wetgevende leiders zoals jij in het State House.

Dus ik denk dat dat echt een goede zaak voor ons is.

Hopelijk hoop ik goede dingen kan gebeuren vanuit Washington.

Er is een openheid die John heeft. Als hij het opent, krijgen we een echt

zware storm voor 30 of 40 vrouwen.

Het gaat niet terug naar beneden. Rechtsaf.

Hij was bereid ... het werkte goed afgelopen winter,

om enkele bedden te vullen tussen 18.00 en 20.00 uur, maar verlaat dan een kleine kamer

voor overloop van andere plaatsen.

Er moet wat ruimte zijn want als hij naar voren gaat

hij moet kunnen weten dat er ruimte is waar hij deze mensen naartoe zal brengen.

Dat we niet in een situatie zullen verkeren waar hij opduikt in Pine Street of ergens

en zeg dat je het niet kunt.

Een groep vrouwen die dat wel zijn soort van chronisch ...

ze lijken ernstig geestelijk ziek te zijn die helemaal niet weggaan.

Ik bedoel, ze zitten erin omdat we zijn 24/7 open en ze gaan niet weg.

Ik denk dat we ook een aantal mensen hebben,

met een soort combinatie van gedrag

en stoornissen in het gebruik van middelen die daar een combinatie zijn.

Er is een groot aantal vrouwen die gewoon wanhopig gehuisvest willen worden,

die gewoon niet het inkomen hebben dat u kent.

Alsof we een vrouw hebben, een evacué

uit Puerto Rico

die gewoon huisvesting wil,

maar heeft een cheque van $ 535, - en dat ongeveer 50%

van de vrouwen had ook een soort van huiselijk geweld

of geweldsprobleem voordat het kwam, dus we zijn proberen om meer serviceproviders binnen te krijgen.

Er lijkt een groep vrouwen te zijn die zich verstoppen.

Gewoon proberen onder de radar te blijven om welke reden dan ook.

In de doorgangsstations bij koud weer zijn plaatsen waar mensen die zijn

soms minder bekend of soms soort rondhangen zijn geaggregeerd

en dat weten we vorig jaar hoe het onbedoelde gevolg

van het medeleven van de T op South Station

dat trok echt mensen aan die niet zo kwetsbaar waren, maar ...

Roofzuchtig. - Profiteren.

Dat waren er zeker.

Dus we willen gewoon nadenken over dit jaar,

wat de aanpak is om met het team te werken omdat ik denk

Superintendent, u wilt even praten over waar je vorig jaar naar draaide,

toen het duidelijk was het Zuidstation werkte niet in januari, februari.

Helaas moesten we gewoon houden er doorheen modderend.

Tenzij we iets beters bedenken,

Ik denk dat we het dit jaar nog erger zullen hebben. Dus op het hoogtepunt hadden we daar 170 mensen.

Er is geen controle.

De plaats is niet veilig. Er zijn geen metaaldetectoren.

Er was van alles gaande, ongepast, crimineel.

Veel mensen vertelden het me gooi er gewoon meer agenten in.

Dat is niet het antwoord, dat is behandelen het symptoom en niet de oorzaak.

We hebben informatie die dit jaar suggereert,

en iedereen weet wat er aan de hand is bij Mass and Melnea.

We zitten precies in het midden. Dat is waar ons hoofdkantoor is. Er is overal

zo laag als 50 tot wel 200 mensen die daar samenkomen,

drugs gebruiken, betrokken zijn bij geweld, prostitutie, noem maar op.

We hebben intelligentie die ons al vertelt die kerngroep die in de tientallen zit

gaan naar South Station als het koud wordt om te doen wat ze willen doen.

Dus het is geweldig. Een of twee nachten, we hebben extreem weer getroffen,

ze komen daar binnen, maar vorig jaar zoals je weet, het begon op 10 november.

Meteen was de eerste dag we moesten ter plaatse schuilen.

Twee weken daarna gingen we op een rek dat ging 17 nachten achter elkaar.

We kunnen het gewoon niet doen.

Ik denk dat we ze meer slechte dienst bewijzen,

we zijn vermoord in de media. We zijn vermoord onder dakloze advocaten

want als je denkt aan een daklozenopvang, denk je meteen aan douchefaciliteiten,

voedsel, geestelijke gezondheid, medisch. Dat hebben we allemaal niet.

En ik kan je vertellen dat de mensen die betalen

veel huur in South Station waren buiten zichzelf.

Forenzen komen 's ochtends binnen waren buiten zichzelf.

Dit ben ik niet uit de derde hand, en ik zou persoonlijk reageren.

Ik zou zeggen dat een overgrote meerderheid van waren waarschijnlijk niet eens dakloos.

En het is onmogelijk voor ons

Ik zou mijn officieren niet vragen zich te onderwerpen op allerlei beschuldigingen om maar rond te gaan

en kies en kies wie daar moet blijven en wie zou dat niet moeten doen.

Ik denk dat we naar boven moeten komen met een betere oplossing.

Ik ben bereid mensen aan te nemen

en vervoeren mensen door de hele stad, de hele nacht.

We willen goede en verantwoordelijke buren zijn en we willen ons steentje bijdragen.

Maar alleen al door dat uit de eerste hand te zien, denk ik we veroorzaakten bijna meer kwaad dan goed.

Geen van de mensen die South Station hebben verlaten toen de overnachtingen eindigden,

zeer weinigen van hen kwamen op straat terecht op plaatsen die we zagen.

Ze migreerden naar andere plaatsen.

We moeten samenwerken om ervoor te zorgen dat het vervoer wordt aangeboden,

dat de schuilplaatscapaciteit die we hebben toegevoegd beschikbaar is.

Het meest humane ding die we voor mensen kunnen doen

die zich in het midden bevinden van een zeer slechte weersituatie

is om ze naar de plek te brengen waar ze kunnen komen de ondersteuning en de middelen die ze nodig hebben.

Eet een maaltijd, er is een badkamer, er is een douche en daar is steun.

Ze achterlaten op South Station vooral enkele van de meer kwetsbare mensen ...

Ik voel me als de openbare positie,

we zijn in een sterke positie om te zeggen dat de T opvoert en doet waar hij goed in is.

Vervoer.

De wekelijkse outreach-bijeenkomsten op dinsdag

we zorgen ervoor dat we een vertegenwoordiger hebben ... omdat de andere eerstehulpverleners,

de politie van Boston, district I,

het Boston EMS, de Squad 80 Group,

en de staatspolitie zijn allemaal bij die bijeenkomst.

Ervoor zorgen dat we tijdens die bijeenkomsten gesprekken voeren over hoe de outreach-netwerken kunnen helpen.

Zit er iets in je zakken?

Heeft u iets in uw zakken, mevrouw?

- Zit er metaal in je zakken? Telefoon, sleutels? - Riem?

Nee, riem is prima. Alleen je zakken

Heb een goeie, meneer.

De Fair Housing Act van 1968 vrijwel elimineert

of het maakt het voor iedereen illegaal discrimineren

als het om huisvesting gaat, vooral voor bepaalde klassen mensen

gebaseerd op ras, geslacht, kleur, seksuele geaardheid en een heleboel andere dingen.

Momenteel House and Urban Development heeft een nieuwe regel voorgesteld.

Het stelt een nieuwe regel voor onder de Trump-administratie.

En zoals je weet,

de Fair Housing Act van 1968 heeft voor de laatste 50 jaar bestuurd of begeleid

de wetten van eerlijke huisvesting.

Wat er gebeurt, is dat met deze nieuwe regel,

laat ik beginnen met te zeggen onder de Fair Housing Act dat er een gedeelte is dat ze Disparate Impact noemen.

Onder ongelijksoortige impact is wat het doet het staat een klager toe,

dat wil zeggen iedereen die een klacht heeft van discriminatie in huisvesting

tegen een beleid of praktijken die plaatsvinden om een ​​klacht in te dienen, dient u eerst een klacht in

tegen een bank, huisbaas, geldschieter, of elke vorm van huisvestingsaanbieder.

Dus wat er momenteel gebeurt is

de HUD wil een regel voorstellen

dat gaat het in wezen redden bijna onmogelijk voor mensen

of wie dan ook

enige vorm van discriminatie ervaren onder de Disparate Impact Rule,

om een ​​klacht in te kunnen dienen. Hoe dit werkt is:

momenteel is er een zeer neutrale taak voor. Dat alles moet worden getoond

is dat er een ...

wat het beleid of de praktijk ook is heeft een verreikend discriminerend effect.

Maar onder deze nieuwe regel wat er gaat gebeuren is dat

iedereen die deze klachten indient

zal nu moeten laten zien niet alleen dat het dit doet, maar ook de bedoeling.

Dat wie de woningaanbieder ook is,

heeft dit beleid of deze praktijken dat gebeurt

en niet alleen hebben ze ze, maar ze zijn van plan om te discrimineren

een persoon van kleur, ras, geslacht, seksuele geaardheid, wat heb je.

Het probleem hiermee is dat

het maakt het bijna onmogelijk omdat mensen die normaal gesproken brengen deze klachten geen tijd,

het geld, de middelen onder de huidige regel zoals het is om dit te doen.

Daarom kunnen we onderzoeken als zoiets gebeurt.

Onder de huidige Disparate Impact Rule we kunnen er naar kijken.

Of HUD kan ernaar kijken en onderzoeken en zoek uit of dit gebeurt.

Met deze nieuwe regel het maakt het bijna onmogelijk.

En het schuift de last op de klager. De klager zal dit nu moeten aantonen

dat het gebeurt. Dus we hebben een brief geschreven samen met de burgemeester om uit te dagen

de federale overheid erop. Daag HUD uit over deze nieuwe voorgestelde regel.

Onze afdeling heeft zich aangesloten met andere stadsagentschappen

en we hebben deelgenomen aan de commentaarperiode dat momenteel open is

en de burgemeester heeft ook een brief geschreven aan de HUD

tegen deze nieuwe regel, want als het inderdaad slaagt,

dan zal dit niet alleen effect hebben hoe we momenteel

doe eerlijke huisvesting onder de Disparate Impact Rule,

maar het heeft veel verdergaande effecten dat is een aanval op burgerrechten.

Omdat de Fair Housing Act werd uitgevaardigd onder burgerrechten.

En als je deze regel kunt uithollen dan kun je burgerrechten uithollen,

als het om discriminatie gaat, segregatie, stemrechten,

gelijke kansen in werkgelegenheid omdat deze dingen volgen we allemaal hetzelfde denkproces.

En het staat onder de paraplu van burgerrechten. Dus als HUD dit kan doen

dat betekent dat ze later in staat zullen zijn om al deze andere burgerrechten aan te vallen

waar het land voor heeft gevochten in de afgelopen 51 jaar om zeker te zijn

dat mensen eerlijk worden behandeld of worden behandeld.

Dus dit is op dit moment echt enorm groot.

We weten het niet wat gaat ermee gebeuren.

We hebben een reactiebrief gestuurd. We hebben aangemoedigd alle andere FHIP's en FAP's,

eerlijke huisvestingsaanbieders en de agentschappen die bij dit werk betrokken zijn,

om ook commentaarbrieven in te dienen.

De burgemeester schreef een heel goed commentaar brief

dat we hopelijk bidden we krijgen wat grip met HUD.

Maar in het geval dat het niet voorbij gaat, a

en de nieuwe voorstelregel van de HUD slaagt, dan zijn we nu in een situatie waarin

eigenlijk kijken we naar de erosie van burgerrechten in het land.

Wat hebben we hier in Boston

dat onderstreept de kracht van diversiteit en van onze immigrantenbevolking?

Hoe kunnen we vieren wat verenigt ons hier in de stad?

En als Boston een immigrantenstad is

met een meerderheid, minderheidsbevolking?

Wat hebben we hier te zeggen

en wat kunnen we doen om echt te communiceren

en vier dat onze diversiteit maakt ons sterker

en het leidt ons eigenlijk terug naar elkaar en tot een gevoel van eenheid

en solidariteit met elkaar? En dat is onze diversiteit

en onze kracht komt echt van de allochtone bevolking.

Dus dat is echt waar het vandaan kwam.

Gewoon echt nadenken over hoe kunnen we markeer deze kruisende typen

van kwesties rond gezondheid die met eten te maken hebben,

met de activiteit waarmee we zijn begonnen

in het Armenian Heritage Park, te beginnen met wandelen en lichamelijke activiteit en meditatie.

En dan hierheen komen en zijn,

en een kookles hebben om een ​​soort van te zijn vier dat we allemaal samen zijn,

gezond eten en nogmaals, alle etnische culturen van Boston.

Dat was echt het doel van deze serie,

om enkele van de bestaande barrières te doorbreken historisch bestond hier in Boston

en soort van, door naast elkaar te zijn, door samen te zijn

creëer het gemeenschapsgevoel

dat echt bestaat en kapot gaat enkele van de scheidingen die historisch gezien

bestond hier in de stad.

Dus de maaltijd die we gaan om vandaag te demonstreren

is Shrimp Lo Mien.

Dus Mien in het Chinees betekent noedels.

En Lo in het Kantonees betekent geroerd. Dus het is een roergebakken noedel.

En noedels in de Chinese keuken symboliseert een lang leven en een welvarend leven.

Traditioneel wordt het geserveerd bij feesten zoals Chinees Nieuwjaar of verjaardagen.

Dus voor de sauzen we gaan vandaag gebruiken

is oestersaus, natriumarme sojasaus, kookwijn en een beetje suiker.

Sommige kruiden, ofwel chilipoeder of de peper, zwarte peper.

En het geeft het ook nog een smaak zonder teveel zout toe te voegen.

Dat is wat we rijstnoedels noemen.

Het heeft dus een andere smaak en past bij verschillende soorten sauzen

en veel mensen uit China gaan terug naar hun geboorteplaats om dat gerecht te eten

de noedels die waren in hun jeugdherinnering.

En we doen ook een eetlepel van onze kookwijn

en gewoon om het een beetje smaak te geven \ en ook om het te verminderen

de visgeur in de garnalen ook.

Nu doen we het in de garnalen.

De garnaal is dus al gaar

voor onze demonstratie, maar we raden het wel aan

om het eiwit apart te bereiden van onze noedels

om er zeker van te zijn dat het gaar is er helemaal doorheen

en bereik dan de interne temperatuur dat is aanbevolen.

55% van de Bostonians

zijn niet-wit, dus naast zijn een meerderheid stad van kleur, wij ook

een stad van immigranten. En dus is 28% van de Bostonians in het buitenland geboren

en komen uit ongeveer 150 landen van herkomst.

Immigranten bezitten 33% van gevestigde bedrijven

En in 2014 volgens Brookings Institute,

Boston stond op nummer één in termen van inkomensongelijkheid.

In 2017 plaatsten ze ons op nummer zeven en dat was voornamelijk te wijten

tot verhoging van het inkomen in de lagere inkomensgroepen.

En de Federal Reserve Banks ' Boston's Color of Wealth Report,

het vermeldde verschillende dingen. Eerst was het de eerste melding bij

het nettovermogen uitbreken door etnische groepen.

Het is een fascinerend rapport als je dat hebt gedaan een kans om ernaar te kijken,

maar voor zwarte Amerikanen, U.S. Blacks zoals het vermeldde,

het nettowaarde, mediane nettowaarde voor Amerikaanse zwarte gezinnen was $ 8,00.

En het gemiddelde vermogen voor blanke gezinnen in dezelfde periode $ 247.000.

Dit is niet iets waar we trots op zijn.

Veel Bostonians zijn

onder tewerkgesteld, over gekwalificeerd,

dus ontmoeting met bedrijven en een vergelijking maken van hun vacatures,

in Boston versus vacatures door het land,

we hebben wat mensen,

Ik zal ze niet noemen, maar

we keken naar één bedrijf en vonden 100% van hun banen heb je een bachelor nodig.

En het is echt zo?

En dan als je kijkt naar soortgelijke banen in het hele land is het gewoon niet waar.

En dus gesprekken voeren met werkgevers die ons toegang geven tot die banen is belangrijk.

Banen zijn een groot deel van het werk dat we doen.

Dus het banenbeleid van Boston Resident dat was een beleid dat werd ontwikkeld in 1983,

is onlangs bijgewerkt door burgemeester Walsh. En dit beleid in wezen

verplicht dat in de bouwruimte

waar sprake is van privéontwikkeling, of publieke ontwikkeling die op zoek is naar een private

afwijkingen of enige vorm van publieke goedkeuring,

wij verplichten

51% van degenen op een bouwplaats inwoners van Boston zijn,

40% gekleurde mensen en 12% vrouwen.

En dit is iets dat

is echt belangrijk omdat de bouw banen uiteindelijk behoorlijk goede banen worden.

En dus is een deel daarvan het creëren van een pijplijn

in samenwerking met de vakbonden en anderen om ervoor te zorgen dat we een divers personeelsbestand hebben

zodat we die cijfers kunnen halen.

De andere is eerlijk gezegd echter de nieuwe

goed banenbeleid dat de stad zojuist heeft aangekondigd op RFP's.

Dus elk stadsland dat wordt afgestoten,

de burgemeester kondigde aan dat we gaan zoeken voor een goede banenanalyse, of een goed banenprogramma

voor de vaste banen dat zal worden gebouwd of aangetrokken

de ontwikkelingen gebouwd op stadsland.

We hebben niet de nodige juridische hefbomen om bepaalde lonen te eisen,

dus hebben we een criteriumdefinitie vastgesteld voor wat goede banen zijn en bepaalde lonen en voordelen en voorwaarden.

En we willen de ontwikkelaar om daarop te reageren.

Zodra de ontwikkelaar reageert op dat programma en zegt

hier is wat we gaan doen voor de gemeenschap en de stad,

we zullen ze vervolgens codificeren in de stadsovereenkomst tot wat er op dat land gaat gebeuren.

We leasen het land, dus we zullen het hebben

serieuze juridische hefbomen op elke lease, op wat ze zouden moeten doen met vaste banen.

Aan de kleine zakelijke kant, het andere stuk volgt de

De kleur van rijkdom van de Federal Reserve Bank Rapport, wij geloven dat er wel een is

een etnische strategie voor het creëren van rijkdom.

Dus de etnische groepen zijn heel verschillend in hoe ze benaderen rijkdom en het creëren van welvaart.

Dus, hoe voer je het gesprek? met de immigrantengemeenschappen?

En de verschillende immigrantengemeenschappen zien er heel anders uit.

Sommige immigrantengemeenschappen zijn

hoge werkloosheid dus hun arbeidsparticipatie voor sommige immigrantengemeenschappen.

Kaapverdianen, een immigrantengroep hier, uit West-Afrika,

hun werkgelegenheidscijfers zijn echt hoog,

maar hun ondernemersaantallen zijn erg laag.

Het doet iets voor inkomen, maar doet niets voor rijkdom.

Hoe voer je dat gesprek met die gemeenschap;

Als je naar de zwarte gemeenschap kijkt die heel divers is in Boston,

als je naar de U.S. Blacks kijkt,

het is een foto. Als je naar Caribbeans kijkt,

de zwarten uit het Caribisch gebied, het is een ander beeld.

Hoe help je erover na te denken

wat gebeurt daar en hoe we verschillende strategieën hebben.

Dus we rollen uit en we hebben dit niet publiekelijk aangekondigd,

maar we rollen gesprekken uit die etnisch zijn gebaseerd. De BDPA heeft

doe er wat onderzoek omheen. We hebben een paar cijfers.

We hebben onlangs een interne presentatie gehouden

en we gaan etnische conversaties uitrollen om een ​​gesprek te hebben over het verschil

in benadering in onze etnische gemeenschappen, niet slecht of goed.

Maar we gaan het nummer uitzetten

we gaan panels van mensen opzetten van de community om het gesprek te voeren

over wat dit zou kunnen betekenen en wat kunnen nieuwe strategieën zijn

en hoe we dit kunnen aanpakken om ervoor te zorgen dat we hebben

een zeer responsief gesprek over de economie waarin mensen leven.

We verplichten nu dat mensen het ons vertellen hoe hun team

is divers en inclusief op alle gebieden. En dan zullen we ze daarop scoren

diversiteit inclusie op een bepaalde manier duidelijk

dat degenen die meer divers zijn

en inclusief vrouwen en mensen van kleur op hun bouwteam,

op hun ontwerpteam, op het ontwikkelingsteam,

over financiën, over exploitatie, over eigendom.

En dus rijden we om openbare middelen te gebruiken voor ...

en stem het af op de agenda van de burgemeester.

We vragen ook dat mensen met ons samenwerken

in termen van wat de gemeenschap heeft gezegd het wil zien in de buurt.

De recente RFP die we hebben uitgebracht is eigenlijk als reactie op wat Plan Dudley Square wordt genoemd.

En we zorgen ervoor dat er duidelijkheid is tussen afstemming op wat de gemeenschap heeft gevraagd

en wat deze ontwikkelingen brengen. De tweede innovatie is die we hebben gekozen

een buurt, volgend

het eerste uitgebreide stadsbrede plan dat Boston in 65 jaar heeft gedaan,

of 50, afhankelijk van hoe je ernaar kijkt, alled Stel je voor Boston 2030,

om een ​​poging te wagen om een ​​buurt te ontwikkelen

zonder de buurt te verplaatsen.

Een van de strategieën riep de stad op agressiever zijn in het verwerven van eigendommen.

Het is iets dat we nu doen ook aan de behuizingszijde.

We zijn op zoek naar bestaand onroerend goed

en niet alleen maar betaalbaarheid proberen te creëren op nieuwe ontwikkelingen die eraan komen.

Hoe gaan we na het onroerend goed met een hoog risico, kopen ze en ze vervolgens permanent betaalbaar maken,

hopelijk maken de huurders de eigenaren van die eigendommen.

Dus nu doen we dat op buurtschaal in Upham�s Corner,

zoveel mogelijk eigendommen verwerven voordat we een openbaar gesprek starten

rond de ontwikkeling van die eigenschappen. De derde zou zijn

werken met bedrijven die naar Boston komen

die op zoek zijn naar fiscale prikkels of iets anders een soort stimulans om naar onze stad te verhuizen.

Of breng een hoofdkantoor naar onze stad. We hebben een overeenkomst met Amazon

die ongeveer een miljoen vierkante voet bouwt in de zeehaven

wat neerkomt op ongeveer 4.000 banen in twee golven.

2.000 voor de eerste golf, nog eens 2.000 voor de tweede golf.

Er is een overeenkomst met Amazon dat we een koppelingskosten zullen gebruiken

dat die constructie produceert

om een ​​personeelsbestand te creëren,

ontwikkelings- en plaatsingsprogramma specifiek voor die 2.000.

We hebben in december een ontmoeting met HR. We gaan om te kijken naar de criteria, vaardigheden, wat nodig is.

We gaan dan aan het werk met Tren en haar team

op een RFP die naar het personeel kijkt ontwikkeling in specifiek zijn

bij het ontwerpen van die pijpleiding, of die reis naar die banen.

Dit is iets wat we doen steeds meer van

is het koppelen van de werkgevers of werkgelegenheid mogelijkheid voor de ontwikkeling

en programma's die plaatsvinden helemaal tot aan middelbare scholen.

Daar hebben we het hier niet over gehad, maar Boston's poging om in kaart te brengen

het ecosysteem voor jobontwikkeling en koppel het vervolgens op een manier dat het effectiever en geëvalueerd is.

Het concept van veerkracht is een krachtige.

Het resoneert met elk aspect van het stadsleven en planning

in onze stad en wat we doen in onze stad elke dag.

En onze beslissing om ons te concentreren

op ons raciale gelijkheidswerk was belangrijk voor onze stad om verder te gaan.

En om echt vooruit te gaan. Ga niet verder, ga vooruit.

Het is iets dat belangrijk is.

Ik ben opgegroeid in Boston in Dorchester tijdens de bussen, toen de bussen binnenkwamen.

Ik zat op de gymnasium

en ik liep vroeger naar ...

mijn moeder en vader zijn immigranten uit Ierland.

En toen ze hier kwamen, stuurden ze me naar parochiale school, katholieke school.

Ik liep vroeger langs de William E. Russell elke dag in de vroege jaren 70

en de kinderen zouden komen in de schoolbussen, maar ze werden geleid

door motorpolitieagenten.

En er waren politieagenten van een motorfiets achter hen, en één aan elke kant.

En ze verhuisden kinderen van en naar scholen en ik dacht dat dat zo was

een beetje moeilijk als je denkt dat ik loop naar St. Margaret's verderop in de straat.

We lopen naar school en deze kinderen worden begeleid door de politie. Ik begreep het op dat moment niet

wat er aan de hand was omdat Ik was zes en zeven en acht jaar oud.

Ik wist het niet echt zeker wat er gebeurde en er aan de hand was.

Sinds die tijd heeft Boston gemaakt enige vooruitgang.

En we hebben aan die vooruitgang gewerkt met andere gekozen functionarissen

en praten over het aanpakken van de ongelijkheden,

racisme aanpakken en het verleden aanpakken die we hebben meegemaakt in de stad Boston.

Maar de verschillen blijven groot

en er is een echt, het wantrouwen dat we hebben is echt in veel delen van onze samenleving.

Mensen wilden meer open en eerlijke gesprekken

en ik zag de plicht als burgemeester wie is een witte burgemeester,

Ierse katholieke witte burgemeester van Boston,

om te beginnen met luisteren en leren.

En dat is iets belangrijks je moet doen omdat

als iemand een gesprek voert en proberen antwoorden te verzinnen,

zoals ik deed toen ik een kandidaat was, dat is het niet de weg te gaan. En dat deed ik als kandidaat.

Ik probeer te zien wat ik kon doen.

Een stad kan niet gedijen als we geen verbinding hebben van elkaar.

En dat is ook wat betreft iets belangrijks het werk dat we doen om vooruit te komen.

Raciale ongelijkheden zijn onze diepste vorm van ontkoppeling die we in dit land hebben.

En ik realiseer me dat we in Boston de problemen niet kunnen oplossen van de Verenigde Staten van Amerika hier.

Wat we kunnen doen, is aan de problemen werken waar we hier in Boston mee te maken hebben

en hopelijk zullen andere steden zien wat we doen

en fouten die we zouden kunnen maken, die fouten hoeven ze niet te maken.

En wat succesvol is in onze stad,

ze kunnen ok zeggen, dit is iets we kunnen doen en gebruiken in onze steden.

We waren net in Columbia, South Carolina

met burgemeester Stephen Benjamin een paar weken geleden, ongeveer 40 burgemeesters denk ik daar,

en onvermijdelijk komt dit gesprek ter sprake over gelijkheid en ras. En we binden het aan

wat gebeurt er op nationaal niveau, maar we komen ook om te zeggen dat de impact lokaal kan worden gemaakt.

Het enige dat nodig is, is één stad.

Eén stad om er iets aan te doen. Om best practices en ideeën te kunnen delen.

Dat is wat we doen als burgemeesters, als steden, als gemeenteraden.

Dat is wat wetgevers doen: ze nemen ideeën van elkaar en gebruik best practices.

Ik blijf gewoon deze dialogen voeren, deze gesprekken blijven voeren

en hopelijk kunnen we verder gaan als stad Boston, maar ook als land.

De Voedselbank is een geweldige partner naar de stad Boston.

Ze werken nauw samen met ons Office of Health and Human Services en Office of Food Access zoals ze doen met de staat.

Ze zijn lid van ons Boston Food Access Council

en we weten allemaal hoe belangrijk dit partnerschap is.

Een op de zes Bostonians worstelen met voedselonzekerheid.

Een op de zes Bostonians worstelen met voedselonzekerheid.

We hebben elk jaar 20.000 nieuwe banen toegevoegd voor de afgelopen vijf jaar.

We hebben $ 9 miljard dollar aan nieuwe ontwikkeling gaande in de stad Boston.

We hebben er bijna 28.000 gebouwd

nieuwe woningen in de stad Boston in de afgelopen vijf jaar.

We hebben grote welvaart nu in de stad Boston

en één op de zes Bostonians worstelen met voedselonzekerheid.

Dat is de boodschap van vandaag.

Dat is iets dat we nodig hebben om samen te werken om dit probleem aan te pakken

om dat getal op nul te krijgen. Niemand zou moeten hebben

zorgen maken om waar hun volgende maaltijd vandaan komt.

Iedereen verdient toegang tot voedsel en dat is ieders fundamentele mensenrecht.

In Boston moeten we weten dat dat werkt van het bestrijden van honger is belangrijk

en de impact die we hebben in de strijd moet veel verder gaan.

Ik weet niet wat er voor nodig is het Congres en de Senaat van de Verenigde Staten

de noodzaak van wapenwetgeving erkennen.

En we kunnen ook naar Boston kijken en zien als we een moordzaak hebben in Boston,

je kunt het over het algemeen terug koppelen aan armoede,

misschien stoppen met school, gebrek aan opleiding, wanhoop, wat het ook mag zijn.

Ik denk niet dat iemand ooit een echte studie heeft gedaan over wat er aan de hand is met deze massa-schietpartijen.

Deze massale schietpartijen gebeurt niet in andere landen.

Ze gebeuren in de Verenigde Staten van Amerika. Ze zijn gericht op senioren, religieuze groeperingen, kinderen

en nachtclubs. Het is de tweede schietpartij in een nachtclub

in de afgelopen jaren hier en Pulse was de eerste.

Hier moet iets geven.

U kunt de NRA maar zo lang beschermen.

Ze hebben een verplichting, de National Rifle Association,

als ze de wetten niet willen veranderen,

ze hebben een verplichting jegens het Amerikaanse volk om met enkele oplossingen te komen.

Toen Purdue Pharma, Ik ga hem hier niet de eer geven,

hadden hun rug tegen een muur op oxycodon probeerden ze enkele oplossingen aan te bieden.

De arbeidersbeweging, als hun rug tegen is de muur moeten ze met oplossingen komen.

De NRI moet verantwoordelijk worden gehouden en verantwoordelijk voor het bedenken van oplossingen.

En als we geen wetgeving kunnen doorgeven misschien is dat de route die we moeten nemen.

De NRA staat toe

massa-schietpartijen gebeuren door niet te laten elke actie vindt plaats in het congres en dat is een zonde.

Het uiteindelijke doel om dit spul bruikbaar te maken, om hier naar West Roxbury te komen

is een manier om bij deze gegevens te komen, maar als we die krijgen allemaal online hoef je hier niet helemaal naar boven te reizen.

Laten we zeggen dat er iemand naar kijkt

een gouverneurshuis in Virginia en wil om het te vergelijken met het landhuis van de gouverneur in Massachusetts,

ze hoeven misschien niet eens te doen iets meer dan een computer openen

om al onze gegevens te krijgen.

Misschien moeten ze ons een e-mail sturen of bellen om erachter te komen

wat bedoelen we met dit of dat of het andere,

maar hoe toegankelijker onze gegevens zijn hoe bruikbaarder het is.

Eerlijk gezegd, hoe bruikbaarder het zelfs hier is. Dus als ik iets zoek,

Ik moet ofwel weten welke doos van de 2000 dozen die we hebben bevat het artefact

of ik kan het opzoeken in onze doorzoekbare database en open het.

Als er een onderzoeker komt kijken voor een bepaald type artefact

Ik kan eigenlijk onze hele database doorzoeken om te zien of we het hebben of

hoeveel hebben we en op welke sites het wordt weergegeven.

En binnen 20 minuten konden Sarah of ik ga naar de doos en trek eraan voor onderzoeker.

Dat is hoe het werkt. Meestal als ik krijg onderzoeksaanvragen, zal iemand zeggen,

Ik wil kijken een bepaald type keramiek.

Als ik niet weet waar elk stuk van dat keramiek zit in onze twee miljoen artefacten,

Ik kan het niet voor hen toegankelijk maken ook al weet ik dat we er misschien wat van hebben.

Het maakt ze bruikbaar voor mensen die dat misschien niet eens weet

we hebben deze collecties. Ik mezelf leer nog steeds wat we elke dag hebben.

Ik heb de meeste van dit spul niet gezien, zelfs terwijl we aan het graven waren,

omdat ik het grootste deel van de tijd thuis was, de werkelijke artefacten niet zag, maar ...

er zijn hier echt coole dingen.

Kan ik heel snel over de mosselen praten omdat de mosselen echt gaaf zijn.

Ik neem het allemaal.

Toen we aan het graven waren, kwamen we tot het uiterste onderkant van de site en we raken een laag klei

wat is deze aanbetaling hier, helemaal onderaan onze site.

Het was door de mens gemaakt zover

waar het vandaan kwam omdat er kleine stukjes zijn baksteen erin, dus we weten dat het geen natuurlijke kleiafzetting was.

Maar het is blauwe klei. We noemen het Boston blauwe klei.

En het is een zeeklei dat werd afgezet door de gletsjer

direct na de gletsjer linksaf. Het smolt veel aarde.

In feite de grond die Boston is werd naar beneden geduwd door de gletsjer

en toen de gletsjer smolt het was nog steeds een beetje diep.

Het is bijna alsof je van een dok springt. De grond stuitert omhoog nadat de gletsjer is vertrokken.

Maar voordat dat gebeurde de oceaan overspoelde Boston.

Dus we hebben een paar duizend jaar ongeveer 10.000, 15.000 jaar geleden

waar Boston volledig onder water stond. En toen stuiterde het weer boven water.

Maar gedurende die tijd lag het een enorme afzetting van klei

en dat is de Boston blauwe klei. En je ziet het op bouwplaatsen overal.

We vonden klei die vervolgens werd opgegraven door iemand waarschijnlijk in de

eind 1800, begin 1900 en ze gebruikten het om iets te bekleden,

we weten niet eens zeker wat het is. Een regenbak, een watercollectie, zoiets.

En ze groeven de klei op en ze haalde al deze schelpen uit de klei.

Deze zaten vast in de klei van waaruit ze het hadden uitgegraven. Dit zijn dus eigenlijk mosselen die in Boston woonden

toen het werd overstroomd dat zijn tussen 11.000 en 15.000 jaar oud.

Dit zijn dus als prehistorische mosselen. Ze zijn erg dik. Ze zijn enorm.

En het is gewoon heel leuk om ze te zien van 11.000 jaar geleden vast in de klei,

sint-jakobsschelp in twee schelpdieren.

Ik vind ze gewoon heel gaaf om te vinden. In wezen zijn het fossielen.

We vinden niet veel fossielen in archeologie, dus we doen geen dinosaurussen,

maar het is leuk om te gebeuren zo nu en dan.

In die aanbetaling hebben we ook artefacten uit de 18e eeuw, zoals dit

1800, zoals dit glas. En 15.000 jaar oude mosselen.

Niet erg typisch, maar het is interessant.

Hebben minderheden en vrouwen bedrijven in eigendom geconfronteerd met eventuele belemmeringen

als het gaat om stadscontracten?

De dispariteitsstudie is bedoeld om te beoordelen die vraag op een aantal verschillende manieren.

Dus eerst kijken we naar de graad waaraan minderheden en vrouwen bedrijven bezaten

deelnemen aan stadscontracten in verhouding tot hun beschikbaarheid voor dat werk.

Ik zal die termen binnen een paar minuten uitpakken.

We bieden ook een uitgebreide analyse van de lokale markt om te helpen begrijpen

of minderheden, vrouwen en minderheden en vrouwen een bedrijf hebben

geconfronteerd worden met belemmeringen bij het werken in de regio Boston, en of een van deze belemmeringen leidt tot

minder succes met stadscontracten vooral.

We zullen ook een uitgebreide beoordeling geven van het aannemingsbeleid

en programmamaatregelen die de stad gebruikt om te helpen identificeren

beleid of praktijken dat kan per ongeluk gebeuren

waardoor het voor kleine bedrijven moeilijker wordt en bedrijven in handen van minderheden en vrouwen

om met succes te strijden voor stadscontracten.

Dan zorgen we ook voor veel van inzicht en aanbevelingen

rond hoe de stad kan verfijnen

de programma's die het gebruikt om minderheid aan te moedigen en vrouwen waren eigenaar van de participatie van bedrijven

en welke programma's het kan overwegen te gebruiken in de toekomst.

Leer me hier een beetje over.

Ongelijkheidsstudies. Ik heb in deze branche gezeten in mijn branche voor de afgelopen 30 jaar.

Ik ben allerlei moeilijkheden tegengekomen en dat ben ik nog steeds een kleine aannemer na 30 jaar in het bedrijfsleven.

Als je ongelijkheidsstudie zegt, betekent een studie die twijfelachtig is.

Is er twijfel dat dit bestaat?

Omdat ik het in deze 30 jaar vind de moeilijkheid van contracten

voor mij om alle jaren in de studie te bereiken. Ik denk niet dat er enige twijfel zou moeten bestaan.

Misschien zoeken we bewijs.

Maar ik maakte er deel van uit en niet zo lang geleden,

Ik was een minderheid in een contract, een staatscontract met huisvesting.

Ik was een derde niveau onderaanneming

zodat ik de minderheidsquorums kan vullen,

maar er is een groot bedrijf, laten we zeggen White recht voor me om me daarvoor in te huren.

Is dat iets waarom zou ik niet rechtstreeks naar de WG gaan?

Waarom moet ik zijn? tweede en derde laag?

Dus we weten dat dat ding gebeurt waar verbindingen zijn gemaakt om ons alleen voor het specifieke te gebruiken.

Het spijt me als ik buiten de vergelijking sta

of ik kom uit het punt dat we het hebben.

Maar de afgelopen 30 jaar

Ik voel het... Als de dollar groen wordt genomen,

Ik ben ineens alle kwalificaties ... Ik kan ze niet ontmoeten.

Meestal alsof ik hier met Greg sprak,

Ik kan geen 20 doen of laten we zeggen $ 10 miljoen, laten we zeggen $ 2 miljoen project.

Maar ik heb 10, 12, soms 15, $ 200.000 projecten.

Ik kan er 20 doen, maar liefst 200, maar tegelijk

dan zul je dat echt zien

wat is er dat iets is om ons te houden of hou me nog steeds op die $ 200-300.000,

maar waar de dollar groener is. Dus de ongelijkheid is er.

Als het bewijs is dat je kijkt, kom dan naar mij. Ik ben er de afgelopen jaren het slachtoffer van geweest.

Het is erg moeilijk geweest voor een klein bedrijf zoals ik om te groeien.

En meestal vind ik laten we zeggen grote stroom hoe noem je het,

niet door de kleur van de huid te gebruiken,

maar de reguliere bedrijven in vijf jaar bouw,

ze doen het in 20 of 30 miljoen en ze versnellen daar.

En wat we zeggen als je dit echt wilt helpen,

Ik begrijp dat niet in grotere bedrijven, grotere projecten.

Zoals ik hoorde, heeft Honeywell zoveel miljoen dollar onderhandeld contract met de stad.

Er werd onderhandeld over het casino.

Waarom met een kleine aannemer dus we kunnen niet onderhandelen met de stad

om dat te krijgen moet zijn verschillende manieren om het te doen

dat we kunnen gaan zitten en over contracten kunnen onderhandelen en zorg ervoor dat we die kloof dichten.

Bij ons is het ineens illegaal. Met grote bedrijven het is niet illegaal. Dat is mijn punt.

Vraag is er. Ik denk dat het in wezen was

waarom doen de ongelijkheidsstudies? Dus er is een overtuiging op de grond dat

deze barrières bestaan.

Er zijn dus een paar redenen waarom we dit proces moeten doorlopen.

Een daarvan is als onderzoekers wij, zo sterk alsof, zo sterk als

ons gevoel is dat deze barrières kunnen bestaan ​​of niet,

we moeten het werk doen en begrijpen en zoeken naar bewijs,

objectief bewijs dat dit bestaat. De reden waarom is omdat

om voor de stad om zijn programma te ontwikkelen

en voor de stad om een ​​programma te ontwikkelen die bestand zijn tegen juridische controle,

er moet zijn objectief bewijs aanwezig

dat ze daarnaar kunnen verwijzen, informeert welke programma's ze gebruiken en waarom ze die programma's gebruiken.

Dat is echt de reden.

Ik zou het woord twijfel niet per se gebruiken,

maar het is echt een oefening om ervoor te zorgen dat we samenkomen

het bewijs dat de stad ervoor moet zorgen dat het zijn programma op de juiste manier afstemt.

Dat is echt waar het op neerkomt.

Het lijdt geen twijfel dat er verschillen zijn die bestaan ​​bij het zakendoen.

Het lijdt geen twijfel dat er verschillen zijn in onze economie.

In feite zou de burgemeester heel duidelijk zijn en is heel duidelijk geweest,

zijn nummer één prioriteit op dit moment adresseert

ongelijkheden die bestaan in de deelname van onze economie.

Verspreid over de stad.

Nu denken we dat de ongelijkheden die bestaan ​​in de deelname aan het zakendoen met de stad

is waar we echt moeite voor moeten doen en probeer te leiden.

En dus is er historisch

uitdagingen om zaken te doen met vrouwen die eigendom zijn en minderheidsbedrijven hier in de stad

lang voordat we binnenkwamen,

en er zijn systeembarrières en beleidsbelemmeringen.

En we willen ze aanspreken.

We hebben dingen gedaan

en er zijn ook uitdagingen geweest,

juridische uitdagingen voor beleid dat de stad

voordat we op kantoor kwamen, maar overal in het land,

wanneer een stad een beleid aanneemt

dat begint te werken met één groep of een ander, mensen zullen het uitdagen.

En zeg hé, is dat eerlijk? Is dat niet eerlijk?

BBC, Sameer, vertegenwoordigt de inspanning van de stad om ervoor te zorgen dat we goed geïnformeerd zijn

wanneer we introduceren elk van deze beleidsregels.

En nog belangrijker, dat ze voor de rechtbank kunnen opstaan.

Brave jongen.

Dus het goede nieuws is om zijn temperatuur op te nemen Ik hoef geen thermometer in hem te stoppen.

Ik heb een scanthermometer Ik kan gewoon zijn huid aantrekken.

En het gaat op zoek naar zijn temperatuur.

- Perfect. Hij heeft geen koorts. - Is hij gecastreerd?

Dus het plan voor vandaag omdat hij heeft al zijn vaccin tegen hondsdolheid,

we gaan doen een hondenziekte parvo-vaccin.

We gaan hem een ​​kennelhoestvaccin geven dat is een druppel die in zijn neus moet.

We gaan hem een ​​ontwormingsmiddel geven en we doen een bloedtest.

We testen hem op hartwormziekte. Dat wordt overgedragen door muggen

en het is een vreselijke ziekte

te behandelen dat is heel gemakkelijk te voorkomen.

Hondenziekte. Klaar?

Wat was dat? Niets.

Hondsdolheid. Het spijt me, kleine meid.

Dus je wilt haar nu een bad geven?

U kunt 1-800-PETMEDS bellen en vraag om een ​​recept

hartwormmedicatie en ze zullen bellen hier om te controleren of de test schoon was.

Maar de manier om hem gezond te houden

is om hem op de preventieve geneeskunde te hebben eens per maand, het hele jaar door.

Deze organisatie is ongelooflijk.

Morgan Memorial we hebben allemaal een verhaal opgroeien van Morgan Memorial

en goodwill, mogelijkheden bieden voor opleiding,

voor huisvesting, voor voedsel,

voor benodigdheden, voor kleding,

mensen helpen. Deze organisatie heeft altijd sloeg zijn armen om mensen in nood.

Het is een van onze grootste werkgevers voor mensen met een handicap. Ik wil je ook bedanken voor het geweldige werk dat je daar doet.

Ik wil alle mensen bedanken die hier vandaag zijn dat we de eer hadden te dienen.

Bedankt dat we u vandaag van dienst mogen zijn. Bedankt dat je ons deel hebt laten uitmaken van deze dag.

Thanksgiving is ...

een van die vakanties denk ik dat

geeft ons de mogelijkheid om iemand anders te komen dienen.

En een kans om mensen te zien en dat zou moeten vul ons hart met dankbaarheid voor wat we hebben.

En namens mijzelf en alle mensen van de stad en de staat,

Ik wil je bedanken omdat mijn hart is vandaag gevuld met dankbaarheid

vanwege het geweldige werk die Goodwill doet

en het geweldige werk van de jonge mensen en de mensen die hier vandaag zijn.

Dus ik stop met praten en dan we gaan dansen, we gaan dansen.

Gaan de lopers naar de keuken en het avondeten begint.

We gaan de algemene aanbesteding doen. Wij zijn de ontwikkelaar en de vastgoedbeheerder

en dit zijn enkele van de extra organisaties dat we hebben.

We zijn erg trots op Cruz�s Care omdat het een non-profitorganisatie is die dat wel doet

bereik de jeugd. We begeleiden jonge mensen, we nemen ze mee op reis, we leren computer.

We doen allerlei soorten weggeefacties voor rugzakken, maar het belangrijkste is dat we tijd doorbrengen

met jongeren die op ons terrein wonen omdat we denken aan mentorschap

en interactie is essentieel in het leven van jonge mensen.

En volgende dia.

We hebben ook gehoord via de gemeenschap in dit proces,

over de welvaartskloof die er bestaat.

En we weten het allemaal in de zwarte gemeenschap de welvaartskloof

tussen zwarten en blanken is 275.000

voor een gemiddeld blank gezin en 750 voor een gemiddeld zwart gezin.

Dus een van de dingen die we hebben gemaakt als onderdeel van onze missie in dit voorstel

is om zoveel mogelijk terug te geven economisch voor de gemeenschap

en laat het beter achter dan we het vinden.

We willen mensen gewoon een beetje verstand geven van wat we doen vanuit het oogpunt van salarisadministratie.

Dit is de afgelopen zeven jaar. Je zult onze mensen zien

van kleurpercentages stijgt van 77 tot 93.

Inwoners van Boston zijn in de jaren 60. Vrouwen en Sectie 3-werknemers.

En we blijven geld terugstorten in de gemeenschap.

En dit is niet alleen vanuit het standpunt van een medewerker,

maar vanuit zakelijk oogpunt.

We vinden het erg belangrijk dat we lokale kleurbedrijven ondersteunen.

Dit zijn dus MBE-nummers.

Gebruik van kleurbedrijven in de afgelopen zeven jaar.

En je ziet uit in totaal 152 miljoen ontwikkelingskosten die we gemiddeld hebben gedaan

75 tot 78% is naar kleurfirma's gegaan. En je kijkt naar de werkuren.

We hebben maar liefst 95% bereikt op 35.000 uur.

Dus nogmaals, het gaat over Teruggeven aan de gemeenschap.

Om over het programma te praten, het zijn nu 160 eenheden. Toen we werden geselecteerd, waren het 150.

Maar naarmate u meer in design komt

en meer eindige lay-outs vind je dat je hebt een beetje meer voetafdruk.

Dus op dit moment zijn het 160 eenheden 105 zijn eigendomsappartementen

en er is 15.500 vierkante voet van winkelruimte.

Dat is ook een stijging

vanaf het moment dat we werden aangewezen omdat tijdens, we hebben ongeveer negen bijeenkomsten gehad

met DND, BPDA en een deel van de feedback,

de meeste feedback die we hebben verwerkt

en je zult in het ontwerp zien dat we meer op straat aanwezig zijn

en terwijl dat evolueerde het opende voor meer winkelruimte.

Dus je zult zien wanneer ze dat doen de architectonische

dat onze winkeloppervlakte juist is toegenomen.

Geschatte onroerende voorheffing, mensen vragen ons: is ongeveer $ 700.000 per jaar.

Zoals sommigen van jullie weten, als onderdeel van onze gemeenschap voordelen gaan we ruimte leasen

10 jaar kosteloos aan de NAACP.

Daarnaast hebben we begiftigd een beurs van $ 5,000

jaarlijks gedurende 10 jaar om toe te wijzen hoe dan ook dat ze willen.

We hebben ook afgesproken, YouthBuild Boston voor degenen onder u die niet bekend zijn,

is een organisatie dat jongeren opleidt in het vak.

Helpt ze op een recht pad te komen.

We hebben $ 100.000 vastgelegd aan die organisatie gedurende vijf jaar.

En we gaan in ieder geval huren een afgestudeerde van YouthBuild

in elke grote handel of tijdens de levensduur van de ontwikkeling.

De levensduur van de constructie en we hebben schatte dat op ongeveer 20 posities.

Voordelen voor de Gemeenschap zouden moeten zijn gedreven door de gemeenschap

en niet door een ontwikkelaar.

Daar heb ik geen bezwaar tegen. Het is een brede uitspraak die ik maak.

Het is niet specifiek gericht op bemanningen.

Wat, in dat soort voorstel en pakket kunnen we terugkomen en kijken

en echt meer consensus opbouwen vanuit het perspectief van de gemeenschap

wat ze zouden willen zien als een gemeenschapsvoordeel.

Veel van wat je hebt genoemd

natuurlijk NAACP, ik weet niet zeker of ze dat nodig hebben 1.000 vierkante voet ruimte.

En enkele van de anderen die nobele inspanningen zijn, maar kunnen er andere zijn?

En dat is logischer speciaal voor deze site?

Dus ik zou het gewoon willen horen,

Ik denk niet alleen van de IAG-groep,

maar ook vanuit de gemeenschap

en heb dat proces van gemeenschapsvoordelen meer

inclusief wat de gemeenschap wil,

in tegenstelling tot relaties die ontwikkelaars hebben met specifieke groepen mensen.

Het is misschien niet dat ding, maar het kan er zo uitzien.

Voor ons om daar wat dieper op in te gaan.

Ik zou graag willen reageren.

We probeerden voor ...

Elke keer dat we een voorstel doen, als onderdeel daarvan denk na over de voordelen voor de gemeenschap.

En ik denk aan het strategisch masterplan van Roxbury Oversight Committee stelt de vraag,

hoe komt het dat het voorstel van Cruz voordelen heeft en geen van de anderen had ze?

En het is omdat we het altijd proberen proactief zijn.

We kunnen dus altijd een gesprek voeren.

Je weet dat John er altijd voor openstaat gesprekken en nadenken.

Maar we hebben een toezegging gedaan aan de NAACP geschreven.

Dat zouden we ze niet alleen geven 10 jaar vrije ruimte ...

Niet om mezelf te daten, maar toen ik opgroeide de NAACP bevond zich op Mass Ave, de prominente kant.

Je rijdt voorbij je ziet ze, je had etnische trots omdat je hun missie kende.

Nu helaas

ze zijn in de Washington Park Mall waar niemand ze ziet.

Dus we vonden het een uitstekend idee

om ze zichtbaar te hebben, waar beter dan in Dudley Square.

Als mensen naar beneden komen. Dus hebben we die afspraak met hen gemaakt.

We hebben ook een afspraak gemaakt om een ​​studiebeurs te financieren

voor $ 5.000 per jaar gedurende minimaal 10 jaar dat ze de controle zouden hebben

om te bepalen wie het heeft gekregen. Daar zouden we helemaal niet bij betrokken zijn,

gewoon vanaf het uitkijkpunt om ze het geld te geven.

En met YouthBuild. YouthBuild doet het geweldig.

Als je ze niet kent Google ze gewoon.

Niet dat veel organisaties dat niet doen, maar ze doen het geweldig

het nemen van onze onrustige jeugd

en ze omdraaien wanneer hun volgende stap ofwel opsluiting is

of ze moeten hun leven veranderen. En dus dachten we dat dat een hoge prioriteit had

voor ons om een ​​toezegging over te doen

en het bieden van banen. We hebben in feite al met hen samengewerkt

John heeft minimaal 10 afgestudeerden van YouthBuild aangenomen

in waarschijnlijk de laatste 10 of 15 jaar omdat we het zo belangrijk vinden.

Het is net als ex-overtreders. Ze hebben een kans nodig. Ze hebben nog een kans nodig.

Dus een gesprek over voordelen voor de gemeenschap

is niet van tafel, maar degene die we hebben gegeven

we hebben het gevoel dat we ons woord hebben gegeven aan die mensen.

Aan die organisaties. Het zou moeilijk zijn om terug te gaan en te zeggen:

we zijn van gedachten veranderd.

Communautaire voordelen moeten worden aangestuurd door de gemeenschap.

Het moet zijn focus hebben komen uit de gemeenschap.

Ik begrijp dat jij als ontwikkelaar en anderen willen, sommigen van jullie,

niet alle ontwikkelaars willen daarop vooruitlopen en op tafel gezet,

zinvolle voordelen voor de gemeenschap op de lange termijn.

Dat is het andere en dit is ook meer voor de stad dat

voordelen voor de gemeenschap zouden dat niet zomaar moeten zijn een schot in de arm. Het zou op lange termijn moeten zijn.

Het zou moeten zijn, het zou je moeten weten,

gelijkwaardigheid opbouwen in de gemeenschap.

Dat is mijn zorg en mijn zorg is dat de stem

dat draagt ​​dat stuk rond gemeenschapsvoordeel

resoneren en komt van de gemeenschap.

Ik ben hier vandaag om mijn verhaal te vertellen

hoe ik voor de brandkraan kwam en waarom ik voor de brandkraan sta.

Allereerst ontken ik niet dat ik daar heb geparkeerd. Ik had het mis toen ik daar parkeerde.

Hoe ben ik daar terechtgekomen?

De grootste conferentie van mijn branche van het jaar

is 22 en 23 september. Dat is iets wat ik weet.

Het waren toevallig ook twee weken voor de uitgerekende datum van mijn vrouw.

Het was het hele jaar door een groot debat als ik zou moeten gaan, als ik niet zou moeten gaan.

Die conferentie was in Rockland, Maine.

Zo voorspelbaar,

Dinsdagavond 23 september krijg ik een telefoontje, mijn vrouw heeft weeën.

En ik race naar huis vanuit Rockland, Maine, Bar Harbor gebied.

Dus ik rijd naar huis drie en een half, vier uur.

Het is na middernacht in East Boston.

Er is nergens parkeergelegenheid binnen twee mijl van mijn huis.

Ik ben een eerste keer vader, nieuwe vader.

Ik heb geen idee wat ik kan verwachten. Ik moet gewoon een parkeerplaats vinden.

2:30 in de ochtend Ik parkeer voor de brandkraan.

Ik word de volgende dag wakker en er is er geen maar twee kaartjes op mijn auto.

Dus ik ben hier, je laten weten dat ik het mis had

maar als een uitgeputte, gestreste, vermoeide nieuwe vader

dat wordt geconfronteerd met een stapel medische rekeningen, vragen om uitstel van een van die kaartjes.

Op basis van het door u verstrekte bewijs,

evenals het geleverde bewijs door de officier die de kaartjes schreef,

rekening houdend met wat ik mag meenemen, juridisch gezien

Ik zou het beroep vandaag moeten afwijzen.

Wat ik in plaats daarvan ga doen Ik ga beide tickets afwijzen.

Eentje met een waarschuwing de andere met een laatste waarschuwing.

Dat betekent dat er een paar dingen zijn.

Ten eerste moet u er in de toekomst voor zorgen

u controleert waar u parkeert omdat vooral met dit soort problemen,

en zonder stop of stands, ze kunnen de auto slepen als ze dat echt willen.

Wat niet nuttig zou zijn geweest in dit hele proces voor jou.

Ten tweede, als u beroep heeft aangetekend je hoeft wel mee te nemen

al het bewijs dat je hebt die getuigenissen kunnen bevestigen,

papierwerk, bonnen, foto's, wat dan ook.

En ten derde, betekent dat je dat niet hebt om vandaag iets te betalen.

Heel erg bedankt.

Voor de goede orde, we zijn hier vandaag voor ticket 754471406

alleen in een verblijfsvergunning aan ons afgegeven op 9-8-2019

om 22:09 uur op 343 Congress Street.

Dus wat kunt u doen om te bewijzen het kaartje is verkeerd gegeven.

Het is moeilijk voor mij om het ticket te bewijzen werd verkeerd gegeven, maar -

toen ik de auto parkeerde er was geen teken voor

bewonersvergunning daar parkeren.

Het was maar een meter, dacht ik

en ik bedoel, ik heb mijn hele leven in deze stad gewoond. Ik wist niet eens dat daar beneden iemand woonde.

Ik ben daar niet geweest in een lange tijd, dus

voor mij om in dat deel van de stad te parkeren

en denk, wacht even, dit kan een verblijfsvergunning zijn,

alsof het de heuvel was of alsof het de achterbaai was

of alsof het South End was.

Ik zag gewoon geen bord

en ik dacht dat 9:00 alles goed gaat en ik kom naar buiten en krijg een kaartje om 10 uur.

Ik kan niet begrijpen wat er is gebeurd. Ik weet het niet, ik weet het gewoon niet.

Dus wat had er kunnen gebeuren er zijn enkele delen van Boston

waar het na zes uur een verblijfsvergunning is.

Dus zonder enig bewijs dat er staat geen bord op het blok,

waarschijnlijker dat het correct werd gegeven, maar ik zal het afwijzen.

Zorg ervoor dat elke keer dat u de auto parkeert zelfs als je in meter bent.

Ik moet een beetje harder kijken dan ik die avond deed. Zeker.

Ik was gisteravond zelfs op een date en ik ben zo van:

Wacht even, ik liet haar wachten Ik moet de borden controleren

Blijf gewoon doorgaan tot je daar een bord vindt er zal er altijd een zijn.

Ik dacht er gewoon niet aan om te kijken. Nogmaals, want wie woont daar beneden?

Blijkbaar veel mensen leef daar nu beneden.

Misschien is het net een nieuwe hoogbouw of zoiets, ik weet het niet zeker.

Vroeger woonde daar beneden niemand.

Dus dat is een kopie van de beslissing. Heeft u nog vragen?

Bedankt voor het horen, want Ik heb mijn date gemist en zo.

- Heb je je date gemist? - Zoals ik al zei, maar de man zei dat je het kunt.

Behalve Atlantic, is er niets zo erg.

Maak je geen zorgen. Het komt er wel.

Harold Street is tot nu toe niet slecht.

Tot nu toe is het niet slecht. Het zal erg worden.

Beginnen met opbouwen in de Sumner-tunnel.

8th Street is vanavond niet slecht.

Ik heb wat aanpassingen gemaakt daar eerder.

Je dacht dat ze zouden gaan duiken de snelweg, dwars door de achterafstraatjes.

Lijkt op de snelweg begint te vertragen.

De snelweg begint te vertragen.

Iedereen gaat naar het noorden skiën.

Je moet het verkeer voor blijven. Ik moet het probleem voorblijven.

Ik zou deze verandering permanent kunnen maken.

- Welke? - Uphams hoek.

Ik doe dit altijd. Ik denk die gewoon niet bochten naar links hebben zoveel groene tijd nodig.

Ik zie nooit zoveel auto's die verhuizen.

Het maakt een back-up.

Sommige nachten niet, maar -

Het doet het echter niet altijd.

Nee, maar het is 50/50.

Ik moet het tijd geven. Het zal duidelijk worden.

Wat is dat? Dubbel geparkeerd?

Hallo, het is Keith van het Tech Center. Hé, hoe gaat het?

Ik heb een voertuig laten stoppen op het fietspad op Congress Street in Milk Street.

Geweldig, bedankt.

Ik ben de uitvoerend directeur van het burgemeesterskantoor van Women's Advancement hier in Boston

en je wordt nu lid van een community van bijna 8.000 vrouwen

die zijn opgeleid om hun waarde te kennen en een eerlijk loon eisen.

Misschien ken je die Latinas in Boston via de data die we lokaal meten,

en we zijn de enige stad die meet deze loonverschillen lokaal,

Latinas verdienen 49 cent aan de dollar van de blanke man in Boston.

En dan het cijfer landelijk

is iets anders, maar bijna hetzelfde wat vandaag Latina Equal Pay Day maakt.

We moeten tot 1 november werken

om hetzelfde bedrag te verdienen die blanke mannen vorig jaar maakten.

En dus als je denkt dat is schokkend en deprimerend als ik,

daarom ben je hier.

En ik wilde je bedanken. Jij bent een deel van de oplossing.

We hebben een twee- of driepolige oplossing

waar we aan werken bij het Mayor's Office of Women's Advancement.

Het eerste deel ervan is onszelf trainen, onszelf bekrachtigen

en leren navigeren door het systeem zoals het is.

Dus we erkennen dat het systeem oneerlijk is en zo

het is niet onze individuele fout dat we dat zijn deze loonkloof ervaren als Latinas.

Maar er is iets dat we zelf hebben kan eraan doen en dat is

leren onderhandelen, leren van ons werk, onze waarde,

ons onderzoek doen en vervolgens een eerlijk loon eisen.

Tegelijkertijd bij de burgemeester van De vooruitgang van vrouwen begrijpen we

dat gaat ons alleen zover brengen, dus aan de andere kant

we werken eraan om dat systeem te repareren en het zo af te vlakken

we spelen in een meer gelijk speelveld.

Wat dat inhoudt, is doen veel werk met werkgevers.

Zodat jullie leren onderhandelen en vraag hier wat je waard bent,

daar moeten ze klaar voor zijn aan de andere kant.

We werken met meer dan 200 werkgevers in de grotere regio Boston om over deze kwestie te praten,

om ze hun eigen maten te laten meten loonverschillen en dan samen te komen,

en strategieën leren en voorstellen voor wat ze eraan gaan doen.

Een deel ervan is: hoe kom je erachter voor deze rol,

hoe moet ik dat weten dat ik meer zou moeten krijgen?

Of dat ik zelfs maar iets zou krijgen buiten alleen een salaris? Wat is dat?

Met de komst, godzijdank, van internet,

dat soort informatie is zeer gemakkelijk beschikbaar.

Dus een van de dingen die ik heb geleerd

in een vroeg stadium dankzij dezelfde manager, omdat we op een gegeven moment een conflict hadden.

En het was een conflict over de maat van mijn rok.

Het leerde me een van deze lessen, een goede onderhandelingspunt en waarom ik onderzoek deed.

Iemand klaagde dat mijn rok te kort was.

Let wel, vergeleken met deze dagen, woo. Het was alsof ik een rok op knielengte had.

Maar ik vroeg hem: zou je het vragen of zeggen iets, hetzelfde tegen een man zeggen?

Ik bedoel duidelijk op dat moment,

mannen hadden niet de optie die ze wel hadden of -

non-binair was toen nog niets, dus dat soort gesprekken hadden we niet.

Toen zei hij dat ik ga om je iets te leren.

Het kan me niet schelen of je een vrouw of een man bent.

Hij zei: wil je dat mensen erover nadenken? deze dingen omdat je een vrouw bent

of wil je dat ze erover nadenken de waarde die u in uw rol inbrengt?

En dus leerde hij me dat, dus een deel daarvan was

elke keer als ik voor een nieuwe rol ga, of ik help iemand,

Ik zeg ga opzoeken wat een man en een vrouw maakt zich op voor die rol.

Lees hier wat ze maken

en wat ze maken in andere delen van het land.

Ontdek wat die schaal is, en gebruik dan de mannenschaal.

Het andere ook, als je het hebt over weten dat je waarde is:

naast dat nummer op een vel papier,

waar zou je nog meer over moeten onderhandelen? En dat is een van de geweldige dingen

over je onderzoek doen tussen internet,

wat het bedrijf aanbiedt en wat andere mensen maken.

Heeft u een bonuspotentieel?

Verhuis je kosten? Heeft u een training die erbij betrokken is, of

lidmaatschappen voor beroepsverenigingen?

Er zijn zoveel dingen waar je echt over kunt onderhandelen,

ze zouden allemaal op tafel moeten liggen.

Dus hoe mijn strategie veranderde was ik leerde onderzoeken.

Ik heb geleerd hoe ik dat soort dingen moet doen. Maar voor het andere heb ik ook geleerd hoe het moet

en Evelyn, je hebt dit aangeraakt. Dit is zo erg belangrijk.

Mensen leren lezen.

U kunt alle kennis hebben in de wereld,

maar als de persoon tegenover u niet wil onderhandelen

of je denkt niet dat ze willen onderhandelen, of je kent hun onderhandelingsstijl niet,

je mag nergens heen in dat gesprek.

Dus nog een heel belangrijk onderdeel van die onderhandeling is

proberen te achterhalen wat een persoon is onderhandelingsstijl. Het is niet zo moeilijk

om eerlijk te zijn. Een van de dingen Ik moest al vroeg in mijn carrière leren

want toen ik begon te onderhandelen er waren niet zoveel vrouwen in mijn vakgebied.

Dus het waren niet eens vrouwen van kleur, het waren gewoon vrouwen.

En ik moest leren mijn mannetje te staan

met al deze mannen dat in veel tijden Ik leidde, vooral in het begin van mijn carrière.

Ik was 23, 24 leidende mannen die waren,

had al 20, 30, 40 jaar, zo niet meer, een loopbaan in het bedrijfsleven gehad.

Dus dat was mijn eerste les omdat ik het me herinner

alleen vanuit een cultureel perspectief,

een heer uit Alabama belde me op een dag Sug.

Nu wist ik dat cultureel gezien hij probeerde niet beledigend te zijn

en ik kende hem ook persoonlijk,

maar ik wist ook dat dat gevolgen kon hebben hoe andere mensen naar me keken.

En als je het over waarde hebt, is dat niet zo een dollartekenwaarde op dat moment.

Hoewel het zich erin zou kunnen vertalen op een later punt.

Ik moest naar mijn manager gaan en zeggen: Ik weet dat hij hier geen kwaad mee bedoelt,

maar hij zou schade kunnen aanrichten

gebaseerd op het feit dat ik een vrouw ben. En ik ben een vrouw, een vrouwelijke onderhandelaar.

Dus een van de dingen die ik moest leren van een culturele en gewoon de waarde als vrouw,

was mijn baan als onderhandelaar.

Als ik niet over mijn salaris kon onderhandelen, wat zei ik tegen mijn potentiële werkgever?

Dus het was nog meer stressvol om een ​​pakket samen te kunnen stellen.

Een paar dingen die ik heb geleerd, Ik heb eigenlijk veel van mannen geleerd.

Ik had veel mannelijke mentoren.

Vooral vanwege het feit dat er was niemand anders meer in die ruimte

dat waren vrouwen. En dat waren ze zeker geen vrouwen van kleur, heel zelden.

Heel zelden ben ik ooit tegengekomen een vrouw van kleur.

Dus ik moest buiten die ruimte leunen

om vrouwen en vrouwen van kleur te vinden die iets anders deden

en dat ze het me konden leren en ze konden me een stem geven.

Het mentorschap was dus enorm voor mij.

Zonder dat mentorschap,

Ik zou het als vrouw niet hebben geleerd en als Latina wat mijn waarde was.

Dan het andere waarop ik leunde

wat mijn aanpak betreft, was ik keek naar mannen.

En ik heb gekeken hoe ze gedroegen zich.

Als je praat over het leren van je waarde,

vaak waar ik heb geleerd waren op happy hours in bars.

Dus nummer één,

Ik heb geleerd dat je geen vrouw moet zijn met al deze mannen naar een bar gaan tijdens happy hour.

Ik moest op dat moment in mijn carrière een risico nemen om te zeggen dat daar iets aan de hand is.

En dus ging ik een paar biertjes drinken.

En voer deze gesprekken want nogmaals, onderhandelingsstrategie.

Mensen lieten op verschillende punten hun hoede vallen en het was meestal aan de bar voor mannen.

Het andere dat ik moest leren voor zover wat was er toen aan de hand in het Amerikaanse bedrijfsleven?

Er gebeurden dingen op de golfbaan.

Ik heb geen golf gespeeld. We speelden geen activiteiten. We hadden er geen geld voor.

Dus ik ging en ik nam golflessen op de openbare golfbaan. Ik was verschrikkelijk.

De eerste keer dat ik lid werd van de golfcompetitie van het bedrijf en ik zou ze zeggen: ik ben vreselijk.

De eerste keer dat ik naar boven ging om de bal te raken, Ik heb het gemist. En ik heb het vreselijk gemist.

Maar ik heb het iedereen verteld. Ik zei dat ik je zei dat ik niet goed was in golf.

Mensen wisten tenminste dat ik ging golfen, maar ik zou op die golfbaan zijn.

En dat wist ik destijds vooral toen ik in Pittsburg woonde,

er waren er echt niet zoveel vrouwen van kleur in de gemeenschap,

veel minder in het Amerikaanse bedrijfsleven dat ik deed deze dingen, die ik vertegenwoordigde,

dus ik moest voorzichtig zijn met mijn acties. Ik moest op mijn woorden letten.

Maar toen dat zich vertaalde in salaris,

Ik stond op een sterkere positie

omdat mensen het wisten dat ik bereid was om deze dingen te doen

om te begrijpen wat mijn waarde was.

Omdat ik dat op dat moment niet was mezelf vergelijken met andere vrouwen

en ik was mezelf absoluut niet aan het vergelijken voor gekleurde vrouwen omdat ze er niet waren.

Ik leerde wat ik moest doen en wat mijn waarde werd vergeleken met een man,

vergeleken met een blanke man.

En dus dat was voor mij enorm mijn onderhandelingscarrière was bezorgd.

We hebben vandaag een schietpartij gehad bij Quincy en Ceylon Street.

Het was een man op een ... een kind op een scooter.

De scooter is geborgen,

maar de verdachte staat nog steeds niet stil.

Trek het omhoog, het is op de steen, maar ik heb het uitgeprint

zoals 15 exemplaren zodat jullie er een kunnen pakken als dat nodig is.

Bekijk je emails. Het zit erin.

Anders zullen we het zijn op zoek naar hem.

En 19.00 uur, de 201 - wat zei ik dat 201 was?

Hogan en Lahey. Jullie doen

het Latijnse spel Gloucester versus Boston in Madison Park.

Ga daarheen. Een paar code 19s. Of gewoon rijden rond 19.00 uur, neem een ​​kijkje

en laat het ons weten als er iets is heeft daar aandacht nodig.

Ik blijf bezorgd over het precedent

vaststelling van de vroegere praktijk van deze commissie om een ​​dergelijk verzoek goed te keuren

van het toestaan ​​van de verhoging van de inschrijving voor een school,

als we weten dat de huidige fysieke capaciteit van hun gebouw

is niet gelijk aan wat we van plan zijn te gaan doen.

En dat we onszelf aan het opzetten zijn voor een jaar of twee jaar vanaf nu,

de school komt terecht bij ons terug en zeggen,

'we verwachten een grotere faciliteit,

'je vertelde ons dat we gingen om een ​​grotere faciliteit te hebben '.

En dit is iets dat

deze commissie heeft altijd gedaan keer op keer.

Dit is geen weerspiegeling van de school.

Maar ik maak me zorgen we zijn een conflict aan het opzetten

over een jaar of twee

wanneer je probeert uit te breiden naar uw goedgekeurde inschrijvingsniveau

vooral als er veel vraag is voor je school omdat je bezig bent

echt goede dingen daar met wat jeugd die erg uitgedaagd zijn.

Je doet uitstekend werk.

En toch, tenzij ik anders hoor,

het antwoord dat ik hier heb was ongeveer schorsing, maar ging nog niet over voorzieningen.

Dit is een lange setup om dan te horen van de hoofdinspecteur

waar het district staat

over wat we gaan doen voor faciliteiten

want ik blijf diep bezorgd over het goedkeuren van dit amendement.

Ik erken dat we voor een uitdaging staan. We doen dit vanwege de staatsbeoordeling.

En toch zetten we een probleem op over een jaar.

Ik geloof dat er de vorige keer een getuigenis was de school is al ruim boven haar

goedgekeurde inschrijving en dus onderdeel van wat is nu voor ons

is een kans om de juiste maat te krijgen de maximale inschrijving van de school

dat zou vangen wat het teveel aan inschrijving is.

Dus dat is geen excuus en dat is het ook niet

een totaal antwoord op wat uw vraag is, maar ik denk

alleen om die context te geven, we dienen door het huidige gebouw,

of de huidige faciliteit, studenten teveel van wat onze huidige toewijzing is.

Er is dus behoefte aan een bijgebouw

of extra ruimte. Ik wil geen gebouw veronderstellen.

En binnen die context denk ik dat kan nuttig zijn voor het district om verder te komen

licht zijn eigen opmerkingen toe over de faciliteiten van de laatste bijeenkomst.

Maar meneer de voorzitter, corrigeer me als ik het mis heb. We keuren het niet alleen goed

voor het Charter, voor de inschrijving om te stijgen tot wat de bestaande inschrijving op dit moment is,

we gaan verder waardoor de school zou kunnen uitbreiden

vooral in de 2.0, toch? Dit is dus een soort nieuwer programma.

Dit wordt dus een uitbreiding voor de school is het niet alleen -

een deel ervan is corrigeren waar ze zijn, toch?

Ik ben het met je eens, maar help me daar gewoon mee.

Absoluut en ik wil het zeker weten dat in de context daarvan,

de stijging is niet 100 studenten.

De verhoging naar de goedgekeurde maximale inschrijving is 100 studenten.

Maar de toename geloof ik bij de daadwerkelijke inschrijving is -

kan je me helpen wat dat aantal zou kunnen zijn?

Volgend jaar is het 430. En de inschrijving is 405 in ons Handvest.

- En dit is een meerjarige inschrijving? - Meer dan 3 jaar.

Het idee zou zijn om er 100 te laten groeien.

- 100 extra studenten laten groeien? - Tot 505.

Tot 505.

Dat zijn 100 extra studenten, maar boven uw bestaande maximale inschrijving.

- het is ongeveer 70? - 70.

70 studenten over je daadwerkelijke inschrijving.

- En daarvoor is nieuwe fysieke ruimte nodig. - Meer ruimte.

Dus we vestigen ons hier voor een grote uitdaging.

Dus we stellen niet eenvoudig voor

om de wijzigingen aan te passen naar de daadwerkelijke inschrijving op dit moment,

maar we stellen nu voor zodat ze kunnen uitbreiden

voor studenten die we kennen we hebben er nog geen ruimte voor.

We kunnen geen specifieke ruimte identificeren dus we kunnen niet zeggen dat een plan er deel van uitmaakt.

Heb ik daar gelijk in?

Ik kan je vertellen dat we toegewijd zijn

om ruimte te vinden voor de huidige studenten die al offsite zijn.

Dus we zullen het vinden ruimte voor hen ongeacht.

Ze bevinden zich momenteel op een externe locatie dit jaar.

- Zijn ze in de Dearborn? - In de Dearborn.

En Dearborn gaat heb je die ruimte volgend jaar nodig?

Dus we weten al dat we het nodig hebben om wat ruimte voor hen te vinden?

Maar nu hebben we het over extra ruimte daarbuiten.

Dit is een groot probleem.

Het is omdat je een uitstekende school bent uitstekend werk doen.

De vraag is enorm. Toen we met mensen spraken in het Reengagement-centrum,

ze zouden graag hebben zo veel meer studenten daar.

Het gaat niet om een ​​slecht probleem.

Maar het is een probleem dat we hebben opgelost keer op keer hier.

En dat is wat mij zorgen baart.

Ik vraag me af of we tot een compromis kunnen komen

van wat de inschrijving eigenlijk is voor het gebouw

en kom terug en voer dit gesprek.

Om bekwaam te kunnen dienen

het gevarieerde en diverse

en mensen met hoge behoeften binnen onze wijk moeten we dat kunnen

lopen en kauwgom tegelijk kauwen. Deze programma's vooruit kunnen helpen

terwijl we ook blijven nadenken hoe we de faciliteiten het beste kunnen creëren

en de architectuur rond de wijk om deze programma's te ondersteunen.

Ik vraag me af of het misschien beter voor ons is aangezien we het beleid verbeteren

om duidelijk te maken dat we u goedkeuren tot 435 of wat het nummer ook is, onmiddellijk

en tot 505 afhankelijk van het vinden een passende facilitaire oplossing voor de school.

Dus de school en hun leiderschap en hun studenten en hun personeel

weet dat dit een prioriteit is voor de schoolcommissie

om die oplossing voor de school te vinden.

En dat zijn wij ook zeer ondersteunend voor de school

omdat we de bevolking kennen ze dienen is van cruciaal belang.

Maar ook nu is het een schoolcommissie door beleid,

het terugbrengen naar het district dat het cruciaal is dat we een oplossing vinden.

Niet alleen op de achterkant leggen van de hoofdinspecteur om te zeggen,

we gaan iets vinden.

Mijn aanbeveling op dit punt zou zijn

in plaats van het nummer te veranderen dat zou een heel nieuw goedkeuringsproces vereisen,

dat we het huidige verzoek indienen

totdat we klaar zijn hun identificatie van de satellietlocatie

en we zullen dit terug naar u brengen

vervolgens met die ruimte-oplossing ermee verbonden.

Hoe zit het met het simpelweg toevoegen van de zin

tot de goedkeuring dat

de uitbreiding is onderhevig aan bevindingen een passende facilitaire oplossing?

Levert dat een probleem op?

Denken aan

de kwestie die de Interim Superintendent zojuist opgemaakt,

Ik veronderstel een dergelijke goedkeuring

zou het District toestaan ​​om vooruit te gaan

gewoon na kennisgeving aan de commissie op een later tijdstip is die ruimte gevonden.

En wat dat dan zou doen, zou zijn ...

het zou gewoon de kans uitstellen voor BDA om door te gaan naar de staat

en zoek de goedkeuring voor de volledige 505 op een later tijdstip.

Met andere woorden, we zouden voorzichtig zijn van onze commissiezaken vanavond

met die bepaling

en subsidiair,

als we dit zouden indienen we zouden op een later tijdstip stemmen.

Hoe dan ook, het zal resulteren in

een actie van BDA tot DESE

dat volgt op de identificatie van ruimte voor deze studenten.

Dus, weet je, ik denk dat het waarschijnlijk is zes van de een, een half dozijn van de ander.

Wij denken dat dat wel is een wijs pad voorwaarts. Het staat toe

het huidige Charter-voorstel zoals gepresenteerd om goedgekeurd te worden,

maar de goedkeuring om verder te gaan dan de 435

hangt ervan af dat wij bij u terugkomen met hun offsite ruimteplan.

Dus als je een voorstel wilt doen de wijzigende taal

dat zou hen de goedkeuring geven

en maak dat ook duidelijk voordat we het indienen bij DESE,

we zullen bij je teruggekomen zijn met het ruimteplan.

Alison, als dat je de juiste hoeveelheid tijd oplevert?

We wachten niet tot de herfst volgend jaar.

Nee. We hebben het over voor het einde van dit schooljaar.

Om het terug te brengen van het allereerste

gericht gesprek dat we hadden over faciliteiten vanavond.

Dit gaat echt niet over faciliteiten. Dat is slechts een opschortende voorwaarde

zodat u kunt blijven dienen de bevolking die u zo goed bedient.

En breid die service uit naar

een aantal studenten verspreid over de wijk die het echt nodig hebben.

We zijn erg opgewonden.

Iets dat verloren is gegaan, is dat jij ook bent het wijzigen van uw inschrijvingsbeleid

als onderdeel van de wijzigingen in het Handvest die vooruit gaan en zo,

waardoor het gemakkelijker en toegankelijker wordt voor studenten om te vinden

hoogwaardig onderwijs bij BDA

is de samenvatting en inhoud van het Handvest amendementen die u vanavond voorlegt.

Die keuren we heel graag goed en we wensen je het beste.

En we kijken ernaar uit om te horen over uw nieuwe locatie.

Dus uw belangrijkste probleem zijn de knaagdieren?

Ik vond een van hen dood onder die kast. Ik heb de koelkast verplaatst -

Ik moest hem weggooien. Hij was ongeveer zo groot met een dikke staart.

En oh, het stonk erg.

- Hij heeft de koelkast eruit gehaald. - Heb je ze hier gezien?

Ik heb er een weggegooid. Ik heb er een vermoord. Ik had daar vallen vallen.

Dienbladen en ze waren leeg. En toen rook ik een vieze geur. Heel slecht.

Hij was zo groot. Dat was geen muis en hij heeft een dikke staart met ringen eromheen.

Het kan dus mogelijk een rat zijn.

Heb je al schoongemaakt? de uitwerpselen daaronder?

Ja, maar ik heb wel wat foto's gemaakt op mijn telefoon.

Ik wilde hier even rondkijken gewoon voor de zekerheid.

Ze komen mogelijk binnen daar doorheen.

Hij komt door de kelder, denk ik.

We kunnen een kijkje nemen.

Maar die uitwerpselen daar zijn behoorlijk groot.

Het is geen muis. Ik had drie tomaten op de bovenkant van het aanrecht.

Ze zijn overal kapotgeslagen. Ik heb nog nooit een muis dat zien doen.

Hoe vaak heb je ze gezien?

De afgelopen maand elke dag anderhalve maand.

Sinds ze op straat hebben gewerkt.

- Ik kan 's nachts niet eens slapen omdat - - Omdat dat aan de hand is?

Ik bedoel, ik zag een van hen rennen hij loopt snel.

En dan hoor ik hem daar in de grill waar ik hem wat pindakaas achterliet

en dan is het de volgende dag half weg.

Het verbaast me dat hij nog steeds schopt. Maar er kunnen er meer dan één zijn.

Dit is waarschijnlijk de tweede. Het kunnen er drie of vier zijn.

Die schopplaten onder de kast kunnen er gemakkelijk uitkomen, ze zijn niet vastgespijkerd.

Als je het schopt of ... ja ik kan er met mijn voet tegenaan schoppen.

- Er is daar zeker zware activiteit. - Ik weet dat ik het me niet verbeeldde.

- Ik heb hier nog nooit ratten gezien. - Je krijgt veel.

Hiervoor had ik wasberen in mijn plafond.

Ze groeven twee gaten en ik repareerde

die, maar met de zware regen hij groef een grote cirkel in het bos

en het water kwam binnen en de regen, de sheetrock kwam net naar beneden.

Komt het management meestal terug aan jou als je probeert -

Mijn zus heeft problemen haar kant van het huis. Er lekt water naar binnen.

Dus jij bent het aan deze kant en je zus aan de andere kant?

En mijn twee broers bezitten hier een deel van

en een van mijn broers probeert me uit te zetten omdat ik denk

hij wil naar beneden komen in mijn appartement wat beter is dan de zijne.

Heb je.

Ik heb ze allemaal erin gestopt. Ze zijn behoorlijk schoon.

Er zit geen eten op, maar ik weet het niet.

- Wat is er aan de hand met de vloer? - Het kraakt gewoon uit het water.

Zo is het het afgelopen jaar of zo geweest.

Het was met alle kleine lekken.

Als je de kans hebt en mogelijk kom er eerder dan later toe,

begin dat te schrobben, weg te doen die zware opbouw, dat vet.

- Omdat elke soort voedselbron - - Hij at de helft van mijn ...

Ik had een spons met wat eten erop en hij kauwde de helft ervan weg.

Dus wat je echt wilt doen

laat geen enkele vorm achter van voedselbron voor hen uit.

Dus zoiets als bijvoorbeeld deze uien hier.

Als je kunt, koop dan een plastic bakje en stop ze daar gewoon in

tenminste tot --

Ik laat het de directie of de verhuurder weten wat is er aan de hand wat betreft het probleem.

Maar in de tussentijd ga je om uw steentje bij te dragen.

Dus dat zou de kachel zijn en zetten

deze uien of welke fruitsoort dan ook of groente in een plastic bakje.

Wat ik zal doen, is dat ik met ze zal proberen te praten,

ontdek wat er aan de hand is.

En waar de ontkoppeling zo hopelijk gebeurde we kunnen tot een soort oplossing komen

waar je niet woont met een ongedierte en de lekken.

Omdat ze ook ziektes verspreiden.

En ik probeer het hier zo schoon mogelijk te houden. Ik ben nu vrijgezel

en woon hier 18 jaar sinds ik gescheiden ben.

Ik heb mijn fouten gemaakt, maar weet je, Ik gebruik geen drugs of zo.

- Ik ben schoon. - Dat is goed.

Ik drink hier en daar een glas wijn en de laatste tijd is mijn geest gebroken.

Omdat ze me willen gooien toch naar de straat.

Iemands geest zou worden gebroken.

Ik heb geestelijke gezondheid doorgemaakt via veteranen.

En ik heb wat angstpillen Ik slik bloeddrukpillen,

baby aspirine omdat ik heb stents in mijn hart.

Maar ik leef nog. Hopelijk ga snel naar iets beters.

We zullen proberen je te helpen zo veel mogelijk.

En ik zal met ze praten om te zien wat er precies aan de hand is.

Op elk moment, en ik laat mijn kaart voor je achter.

Op de achterkant van mijn kaart

Ik verlaat mijn cel voor het geval je dat hebt gedaan eventuele problemen of als er iets naar boven komt.

Voor de meeste van deze dingen geldt een opzegtermijn van 30 dagen.

Sommige dingen zijn volgens mij een noodgeval zal op een noodbericht zijn.

En dus, zodra ze een noodmelding krijgen dat is 24 uur.

Het andere spul duurt 30 dagen dus ze hebben 30 dagen om dat op te lossen.

Wat ik van je nodig heb is als ze langskomen

of wanneer ze je laten weten

zoals binnen de 24/48 uur zoals

Ik kom langs om de reparaties uit te voeren. Laat ze gewoon binnen.

Dat is geen probleem. Zeker.

Ik wil dat de reparaties worden uitgevoerd. Geloof me.

- Ik weet. - Ik wil zo niet leven.

Ik hoor je. Dus, zoals ik al zei, ik zal de basis aanraken met jou later vandaag

nadat ik met je broers en zussen heb gesproken en dan gaan we verder.

Momenteel

we moeten de gemeenschap afronden proces dat we nu aan het doen zijn

en voltooi vervolgens de gastgemeenschap overeenkomst met de stad.

En solliciteer dan op

aan de Cannabis Control Commission voor de voorlopige vergunningen

en dan zal dat toelaten

617 om verder te gaan met de build en eindinspecties en hopelijk,

uiteindelijk licentie om te opereren.

Hoe dichtbij zijn de cannabiswinkels ga je naar de school?

Hoeveel mensen neem je aan? En waar huurt u ze in?

Ik geloof dat de dichtstbijzijnde school is is ongeveer 600 voet.

Om te zeggen dat we gewoon banen willen aanbieden is eigenlijk een verkeerde benaming.

We willen eigenlijk mensen helpen met een carrière.

We hebben ook

een teeltfaciliteit in het zuidwesten van Massachusetts

dat gaat via licentieprocessen.

Iedereen kan een baan krijgen. Dat is heel eenvoudig.

Maar in deze branche we willen iemand kunnen begeleiden

en om ze te laten hebben een weg naar een carrière.

Als je geïnteresseerd bent in eetwaren, we kunnen je helpen met dat pad.

Als u geïnteresseerd bent in extracties, hebben we een faciliteit die omhoog zal gaan

om mensen te begeleiden om dat specifieke programma te doorlopen.

Wil je kweker worden,

we hebben een aantal behoorlijk goede telers op onze team dat mensen zou kunnen begeleiden

om op een bepaald punt te komen waar ze kunnen succesvol worden in deze branche.

En niet alleen zo ze kunnen toch een baan gaan zoeken?

We zoeken een weg naar een carrière, een mentorprogramma dat kan

draai sommige dingen echt om voor deze buurt

op bepaalde manieren dat een baan gewoon waarschijnlijk niet.

Hoeveel parkeerplaatsen hebben jullie toegewijd aan uw faciliteit?

Hoe is het in de omgeving? Heeft u verkeersstudies gedaan?

En dan hoeveel klanten kunt u fysiek handvat in uw winkel?

Wat is uw plan voor lijnmanagement? en overloop?

Ik zag alleen een kleine schoorsteenmantel op die plattegrond.

Dus ik ben benieuwd of je daar iets aan kunt doen.

Iemand zou een vestibule binnenkomen.

Hij zou worden geïdentificeerd met de juiste regering I.D.

en dan zoemde hij naar het winkelgebied daar.

Dus zodra we willen,

we hebben iemand buiten vertel het aan iedereen, houd uw I.D. klaar.

We zullen proberen die lijn zo snel mogelijk te verplaatsen we kunnen veilig, professioneel en betrouwbaar

waardoor ze in de volgende kunnen.

En dan wanneer ze de aankoop doen ze zullen een andere deur verlaten

dus die zal er niet zijn die achterstand daar.

Zal je een rij verderop hebben? Gaat u binnen een wachtruimte hebben?

Dit zijn gewoon de dingen je moet erover nadenken

omdat deze situaties zich voordoen wanneer

je bent op capaciteit en mensen gaan buiten staan.

Dit zijn dingen die je hebt om over na te denken.

Gezien de buurt, gezien de locatie,

we denken absoluut dat veel van het verkeer

en klanten zullen voetganger zijn zowel gebaseerd als openbaar vervoer.

En dan zeker ritten die overal wordt gebruikt.

Als je praat, praat je aan de gastgemeenschapsgroepen,

Sorry, er zijn een paar van die groepen

waarmee wordt gepraat dat doet er echt niet toe.

En sommige van die mensen waarmee je praat

beslissingen nemen voor de rest van ons in deze kamer

die ons niet beschouwen.

Zoals sommige mensen in Savin Hill die deze kant van Dorchester niet leuk vinden.

Dus ik denk dat als we het hebben over -

wanneer we plannen maken over de gastgemeenschap en praten over met de gemeenschap,

Ik denk dat je contact moet opnemen aan de gewone mensen van de gemeenschap

omdat sommige van deze organisaties en enkele van deze kleine groepen en bijeenkomsten

geef niet echt om ons.

En het draait allemaal om hun agenda hebben ze uiteengezet. Dat is één ding.

Ook vaak in onze gemeenschap

we hebben wel Aziatische bedrijven die worden uitgevoerd,

maar er zijn geen mensen die op mij lijken die werken in die Aziatische bedrijven,

Ik wil niet - we hebben met Richard gepraat dus ik heb geen probleem met jou

en we hebben dit al besproken.

Ik ben gewoon bezorgd dat we gaan om dit een multiculturele werkgelegenheidsomgeving te maken?

Zoals ik al zei, heel vaak

de Aziaten die wel in onze gemeenschap komen, nemen mij niet in dienst.

We moeten lokaal inhuren want dat is het gemakkelijkst

gemeenschapsbereik die we kunnen doen

en ook voor de operationele zin is dit de beste manier om het te doen.

Als ondernemer

als je hier eenmaal binnen bent en ik ga niet meteen zeggen,

maar misschien zes maanden of een jaar afhankelijk van hoe uw winst gaat,

bent u bereid persoonlijk te geven iets terug naar deze gemeenschap om te helpen

onderwijs de jonge Afro-Amerikanen, de jonge Kaapverdianen, de jonge Aziaten

die in deze arme gemeenschap leven dat is doorzeefd door wapengeweld

en andere medicijnen die geen marihuana zijn dat iedereen kalm houdt?

Als iedereen marihuana gebruikte ze zouden op de een of andere manier kalm zijn.

Uw eerste opmerking over de verschillende groepen die we zouden moeten ontmoeten,

en ik gebruik de woorden sterk 'we zouden elkaar ontmoeten',

omdat veel van die worden gedicteerd door de stad.

Precies! Dat is mijn punt.

Dus je weet dat we naar buiten moeten springen van die specifieke parameter

is niet zo gemakkelijk voor ons.

Als zakenman, als levenslang inwoner van Boston, Massachusetts,

we zouden terug willen geven.

Maar omdat er een aantal dingen zijn waar wij als bedrijf geen controle over hebben,

er zijn maar zoveel dingen die we kunnen doen volgens de gemeenschapsovereenkomst van het gastland.

Als u het nu wilt aanraken een persoonlijk spul,

dat is een persoonlijke passie van mij om echt terug te geven

en dingen doen voor de gemeenschap.

Ik kan je vandaag niets beloven maar ik kan beloven.

Laat me uitpraten. Ik kan beloven

dat er tijden zijn we zullen de gemeenschap bereiken.

Mensen die denken dat we dat niet deden neem ze op in deze specifieke

ronde van gesprekken en zo, want dat is een persoonlijke missie voor mij.

Dat is iets wat ik dierbaar en dichtbij vind en het is passie voor mij.

Eerste dingen eerst. Daar moet ik voor zorgen Ik steek mijn T's over en zet de puntjes op mijn I's met de stad.

Zij zijn degenen die de controle hebben van veel dingen in onze situatie hier.

Ik wil er gewoon zeker van zijn

welk geld u ook gebruikt om uit je zak te geven

gaat een grote entiteit binnen in deze gemeenschap dat doet er echt toe

en dat heeft feitelijk effect op onze gemeenschap.

Zoals ik al zei, ik steun jullie. Ik wil gewoon om ervoor te zorgen dat u een solide plan heeft,

en vooral rond beveiliging

en het overloop-ding is echt, we hebben het nodig om dat aan te pakken zoals de jongedame zei

Omdat we geen rij mensen kunnen hebben

vooral als er mensen komen van zoals Milton of andere plaatsen.

Het is zoiets als oh kijk naar ze laten we beginnen met een overval.

ik wil het zeker weten dat die worden geadresseerd, oké?

Ik denk dat ik het van je wil weten wat je gaat doen

echt om veiligheidsproblemen rond te pakken de winkel die u wilt openen.

We hebben een aantal fenomenale officieren in onze buurt. Ze werken keihard

om ons allemaal veilig te houden.

En het klinkt als een deel van je het plan voor openbare veiligheid is om op de Polie te leunen.

En ik vind dat een beetje jammer.

Er gebeurt veel in deze buurt is dat niet goed.

En we leunen zwaar op hen om de gemeenschap te helpen ondersteunen.

Dus dat helpt niet als we lagen aanbrengen iets extra's op de BPD.

De tweede vraag heeft ermee te maken het proces om dit goed te keuren.

Als iemand gewoon een soort adres kan hebben

al dan niet de gemeenschap heeft de mogelijkheid om omhoog of omlaag te stemmen.

Dit moet een ander proces doorlopen.

De kamer van beroep die zij niet hebben ontving nog een datum.

U kunt uw stem laten horen door dat proces ook.

Dit is hier vandaag geen afgesproken deal.

Ze hebben meer vergaderingen te doen. We hebben meer sollicitanten

bezoek en bereik zoveel mogelijk mensen in de buurt mogelijk.

Steunend op de politie voor hun expertise

in deze buurt en wat de politie behoefte aan middelen in deze buurt.

Ik denk niet dat we dat willen om hier op te staan ​​en te zeggen

oh, we gaan X, Y, Z doen voor Veiligheid.

En dan zegt de politie dat je het niet wilt om dat in deze buurt te doen ',

of 'Dat is niet wat we nodig hebben in deze buurt '.

Ik denk dat dat gesprek gaande is.

En een van de grote dingen dat ik denk dat 617 kan doen als een entiteit

is duidelijk dat toezicht en uitbreiding van die cirkel van toezicht

echt in combinatie met BPD en wat ze zoeken.

Zorg ervoor dat die systemen met elkaar praten.

Maar ook om ervoor te zorgen dat BPD en wie ooit het runnen van de winkel hebben een relatie.

Mijn zorg is dat ik een abutter ben aan dit hele etablissement.

Dus ik sta achter Walgreens.

Ik onderhoud het. Er is een afvalcontainer daar achteraan duiken met Walgreens.

Ze parkeren op mijn oprit. Ik kan de steeg niet in en uit.

De helft van de tijd moet ik de politie bellen. Ik moet 311 bellen.

Het is een enorme grote -

Als ik niet zo'n heer was Ik zou zeggen wat het is.

Dus wat ik bedoel is dat geen parkeerplaats hebben,

omgaan met de beveiligingskwesties waar ik nu mee te maken heb,

Ik heb het niet. Gewoon omgaan met het restaurant

en omgaan met de rookwinkel en omgaan met Walgreens is genoeg.

Ik kan niet eens in- en uitstappen mijn oprit zoals die is.

Ik heb mensen afvalcontainers in het midden laten duiken van de nacht. Ik heb beveiligingscamera's.

Als de politie komt kijken ze wat voor spul dat daar gebeurt,

doet niets.

Dat zijn hoe dan ook mijn problemen.

De parkeerplaats - Mensen die parkeren Boden Str. en omlaag Blakeville Str.,

de oprit gewoon blokkeren wanneer mensen naar het restaurant gaan.

Het maakt dus niet uit om daar een apotheek te hebben.

Waar gaan ze parkeren? Waar ze blokkeren

mijn buren, ik heb een, twee, drie, vier, vier of vijf abutters hier

dat ze hier hun opritten blokkeren en we houden altijd van

in een woede proberen te achterhalen wiens auto uw oprit blokkeert.

Dus wat zijn je plannen daarvoor?

We hebben camera's aan de voorkant die aangeven

dat er iemand is en we zullen hebben een van de beveiligers gaat naar buiten

en hen vragen te verhuizen.

We gaan hand in hand werken met Boston Police hierover.

Er kan een tijd komen wanneer we misschien wat details moeten inhuren

om ons te helpen bij de eerste gang van zaken.

We gaan gesprekken voeren met hen. Ze zullen ons plan goedkeuren.

Ze zullen input hebben voor ons plan

en dat zijn dingen die we met hen zullen bespreken

dat ze op hun hoede kunnen zijn wanneer ze ook hun patrouilles voorbij sturen.

En ik kan je vertellen dat er geen manier is

dat we onze klanten gaan verhuren dubbel park vooraan,

zeg dat ik zo terug ben en naar binnen ren.

Ze worden niet toegelaten in de winkel.

We hebben personeel dat ter plaatse zal zijn binnenkant en buitenkant

evenals een soort combinatie van Boston Police buiten,

en onze winkelpersoon die mensen controleert als ze binnenkomen. En we laten ze niet binnen.

Walgreens is een hoofdbestanddeel van onze gemeenschap en een kruispunt waar mensen naartoe gaan

familie benodigdheden, haal Pampers, ze gaan hun medische behoeften halen.

Dus binnen dat gaande,

ze moeten erdoorheen een rookwinkel, een wietwinkel.

Dan loopt dat steegje daarheen staat erom bekend rook te worden -

bestemming. Voordat de rookwinkel daar kwam dat was een rookbestemming.

De rookwinkel kwam en het werd een grotere rookbestemming.

Er was een kapperszaak. Het werd een grotere rookbestemming.

De Walgreens is overvallen, Ik bedoel van -

wij doen een evenement voor de gemeenschap

en mensen die de straat oversteken en plunder het.

Er zijn schietpartijen geweest en meer negatieve dingen die gaande zijn in de gemeenschap.

Dus gewoon constant een entiteit hebben is echt zorgelijk voor

onze senioren, onze jonge mensen die tienercentra hebben.

We hebben scholen, ook al is er een straal.

Aan het eind van de dag is dit een gemeenschappelijk kruispunt voor iedereen.

Die denkbeeldige lijnen bestaan ​​niet omdat we naar Walgreens moeten

om onze medicijnen te krijgen, we moeten Pampers gaan halen

en onze dagelijkse dingen die we meteen nodig hebben.

We hebben Walgreens nodig in onze gemeenschap.

We hebben niet per se een rookwinkel nodig of een wietwinkel, maar we hebben Walgreens nodig.

Terwijl ik dit lees, jullie hebben het over

'het bevorderen van een wederzijds voordeel gezond en veilig partnerschap '.

Nogmaals, we hadden een winkel, werden nooit beroofd, nooit iets gekregen,

maar we hebben mensen gezien die dat wel zijn geweest neergeschoten worden in hoeken, in winkels.

Er is veel trauma in deze buurt

en in je hele mooie presentatie Ik heb het niet gezien

kogel wijst rond

hoe jullie dat allemaal doen en het terugbrengen naar de gemeenschap.

En ook over,

waar je zegt dat je iets positiefs creëert economische impact die gunstig is voor Boston,

en Dorchester buurt. Bowdoin Genève is een hoge behoefte.

We hebben geen politie beschikbaar in de avonduren.

Dus het is mijn zorg hoe jullie het zeggen die je gaat bereiken

en steun krijgen van, weet je,

de politie dat is allemaal leuk en dandy,

maar ze hebben weinig personeel. Zij hebben mensen die dag in dag uit met pensioen gaan.

En de academies komen eraan

en we krijgen de mensen niet die we nodig hebben om

de diensten leveren die we nodig hebben, om een ​​veilige omgeving te zijn.

Dus breng deze stroom naar waar jullie zal iemand aan de deur hebben,

Ik hoorde niemand het verkeer leiden of mensen vertellen

waar te gaan en hoe te parkeren. Het klinkt mooi als je zegt

we gaan het mensen vertellen om hun auto's te verplaatsen,

maar zo werkt het hier niet.

We zijn niet in het centrum. We zijn niet in Back Bay.

We zijn in Dorchester waar mensen zeggen

Ik laat mijn auto daar achter, wat ga je eraan doen?

Ik denk dat we het er allemaal over eens zijn dat we dat soort feedback moeten horen

is het uitgangspunt omdat we hebben momenteel niet alle antwoorden.

Je hebt helemaal gelijk. Er zijn bepaalde dingen die we niet weten.

En we hebben de feedback nodig van de gemeenschap

om samen te kunnen werken om met een plan te komen dat werkt.

Gaan we hebben alle antwoorden op de eerste dag?

Ik hoop het, maar het is onwaarschijnlijk.

We zullen niet weten welke problemen zich kunnen voordoen.

Er kunnen problemen zijn die zijn opgelost door onze aanwezigheid net zo goed.

We kunnen ons inzetten om met u samen te werken om ze op te lossen als ze opkomen.

Ik bedoel, dat is alles wat we kunnen beloven nu. Dat te horen,

dat is iets dat belangrijk is.

Het is opgemerkt. Wij willen zoveel feedback als we kunnen krijgen

over dat soort kwesties die we misschien niet hebben op dit moment kunnen zien.

En als we kunnen helpen voorkomen problemen zoals dat

en er zijn ideeën om dat te doen, we zijn allemaal oren.

Het klinkt misschien zo we hebben het niet aangesproken,

het is alleen omdat er veel zijn van bewegende delen die we moeten

zorg ervoor dat we coördineren met de stad.

Zo'n gemeenschapsbijeenkomst houden je te ontmoeten

om te praten over dingen die jullie zorgen baren

en neem dat op in ons businessplan en plannen om vooruit te komen.

Dit is nog lang geen uitgemaakte zaak. Dit is iets dat we graag willen bespreken

met iedereen in de gemeenschap ook

en hopelijk vanavond is daar een goed begin van

en iets uitgebreider en een beetje langer in de toekomst.

Deze gemeenschapsbijeenkomst maakt deel uit van het proces voor u om uw licentie te krijgen?

En dan doet deze gemeenschapsbijeenkomst een proces hebben om te stemmen?

Net als deze gemeenschap, nadat we gepraat hebben en we luchten, en we huilen en we lachen -

- Wat gebeurt er? - Niets.

We nemen wat hier gebeurt terug naar het stadhuis.

We hebben daar een gesprek over wat er is gebeurd -

Naar het stadhuis, wat de burgemeester betekent of -?

We gaan terug en herhalen wat is hier gebeurd.

Dus je hebt zelf ook een kans,

als je een e-mail wilt sturen, een telefoontje, schrijf een brief

- En er wordt naar gekeken. - Het gaat in een dossier voor deze aanvrager.

Ik ben hier nieuw in. Het spijt me.

Dus zo is de informatie die -

het publiek wordt ingezet.

'Dhr. Burgemeester, dit zeiden ze '. En wat gebeurt er dan?

In een notendop bespreken we wat er gebeurt en het is weloverwogen,

het zijn genomen beslissingen en of ze bewegen vooruit gaan ze vooruit.

Je hebt goede bedoelingen. Ik geloof je.

Als je goede bedoelingen hebt, vergeet de vereisten!

Communiceer met ons. Ga boven en buiten.

Zorg ervoor dat iedereen ervan op de hoogte is.

- Te veel? - Nee, nee, je hebt gelijk.

Je hebt goede bedoelingen.

Doe meer, zorg ervoor dat iedereen het weet erover omdat je weet wat?

Ik weet dat dit soort dingen nuttig zijn aan zwarte gemeenschappen als het goed wordt gedaan

omdat ik mijn onderzoek heb gedaan. Echter,

als dit op deze manier wordt gedaan en gewoon een slecht voorbereide manier -

Ik zeg niet dat je dat bent geweest omdat ik niet genoeg weet -

dan heb je schade aan je handen.

Dit soort zaken, als het onze gemeenschap niet ten goede komt

is een nadeel en zal onevenredig groot zijn treft bruine en zwarte mensen.

We zijn aan het outreachen aan de leden van de gemeenschap.

Ze werken bij de buurtverenigingen om ons aan te spreken en ons voor te stellen.

We kunnen niet op elke deur kloppen in Dorchester. Dat is niet mogelijk.

Die buurtverenigingen worden voornamelijk vertegenwoordigd door blanken.

Dus wat er gebeurt, zijn de mensen dat

of we zeggen dat worden beïnvloed, de mensen die aan trauma lijden of niet,

we generaliseren dit cultuurgezegde niet iedereen lijdt aan trauma. We zeggen

dat dit een armere buurt is en armoede beïnvloedt ons op deze manier.

Dus de mensen die het beïnvloedt worden niet gecommuniceerd.

En dus is het logisch dan

als je goede bedoelingen hebt dat je naar boven gaat en zegt kijk,

we willen dat iedereen op de hoogte is

en we willen heel transparant zijn dus we gaan meer doen.

Dit proces wordt niet door ons voorgeschreven, de sollicitant. Zoveel als we willen zijn

in control als bedrijfseigenaren, dit hele proces wordt gedicteerd door de stad.

Laat me het herhalen. Dit hele proces wordt gedicteerd door de stad.

Veel dingen die je naar voren hebt gebracht en zorgen, Persoonlijk heb ik er ook last van.

Enkele van de dingen waar je het over had en je herhaalde,

hebben sommige andere mensen gezegd datzelfde ding.

We hebben het gehoord. Meerdere, vele keren.

Maar het feit van de zaak zijn veel dingen die we met de hand gebonden hebben.

Om iets te overstijgen dat was ons opgedragen te doen door de stad,

we doen gewoon wat de stad van ons vraagt.

Om nu te zeggen: vergeet de misdaad, ga gewoon door en doe dat.

We kunnen het niet. We hebben vanavond geluisterd en dat zullen we doen.

We moeten ons organiseren en ga dan naar de stad.

We moeten dit proces veranderen.

Ik vertegenwoordig de Bowdoin-gemeenschap in Genève.

Het is een geweldige gemeenschap, maar dat is zo enkele van de slechtste resultaten voor de volksgezondheid.

Als je kijkt naar de geografie van opsluiting vandaag in onze Commonwealth,

ongeveer 60% van de mensen in de gevangenissen van Massachusetts

komen eigenlijk uit de postcodes die ik gedeeltelijk vertegenwoordig.

En dus wil ik het gewoon vragen een paar vragen

die kiezers naar mij brachten. Eerste, Ik ben pas 7 weken in functie.

De staat heeft het niet goed gedaan

en ik heb dit gezegd bij elke cannabisbijeenkomst

omdat aanvragers leiden bewoners op

over dingen die gedaan hadden moeten worden door staats- en gemeentebestuur.

Dat is tenminste mijn mening.

En dus bood ik aan om het Bureau mee te nemen van opkomende industrieën en de Commissie

om met onze gemeenschap te komen praten direct omdat we vragen hebben

dat kan niet worden beantwoord

door een sollicitant te vragen en te hebben een opgewonden gesprek met de bewoners.

De eerste is dat dit een van de meest is diverse gemeenschappen in de hele stad.

Het is het armste deel van Dorchester.

Het is meer dan 90% van de kleur.

Mijn vraag is heb je iemand in je team

dat vertegenwoordigt een van de belangrijkste etnische groepen in deze gemeenschap?

Ik weet dat de Vietnamese gemeenschap 20% is dus dat antwoordde waarschijnlijk ja.

Ik wil geen Aziatische identiteit aannemen.

Twee, ook massale opsluiting heeft een grote impact gehad op onze gemeenschap

en toen deze wet voor het eerst werd aangenomen Ik weet dat veel mensen gingen stemmen

omdat we het onrecht wilden herstellen

van ook wat er met onze gemeenschap is gebeurd vanwege de oorlog tegen drugs.

Heeft u iemand in uw team?

dat is erdoor beïnvloed of heb je daarover nagedacht?

Ten derde weten we dat de gastovereenkomst gaat naar een algemeen fonds,

dus de andere vraag die ik had is heb je het als team besproken?

hoe je middelen gaat samenstellen voor deze gemeenschap

met veel middelen,

ook door de stads- en deelstaatregering om eerlijk te zijn,

maar hier is een onmiddellijke behoefte aan -

in deze gang die niet vertegenwoordigd zijn in gebieden zoals

Neponset of in Lower Mills. Dat is specifiek de Bowdoin Genève

zwaar getroffen door slecht beleid en onder middelen. Dus die waren

drie vragen en sta je open naar een tweede vergadering of gesprek?

Dit district is 42% Kaapverdiaans

en vaak op deze bijeenkomsten, Ik zie misschien 4 of 5 Kaapverdische Amerikanen,

maar niets wordt in onze taal vertaald

en dus wat ik vind is dat ze doen niet eens mee

in deze gesprekken, niet omdat ze dat niet willen.

Ze geven om deze gemeenschap, maar je gaat geen kamer binnen

waar ze uw taal niet spreken of probeer dingen voor je te laten vertalen.

Dus ik wilde het gewoon weten als je open zou staan ​​voor een ander -

omdat je alleen maar hoeft te hebben een ontmoeting,

dus de vraag is sta je open voor een ander gesprek?

Dus dat zijn de punten die ik wil delen dat kwam voornamelijk uit kiezers

wie kan hier vanavond niet zijn

dus een deel van mijn werk is om vertegenwoordigen hun belang en delen dat.

Iemand is opgevoed een opmerking eerder over

wanneer ze deze binnenlopen bepaalde winkels die ze niet echt zien

een vertegenwoordiging van zichzelf.

Nou, ik wil er rekening mee houden dat we nog niet open zijn.

En dus zullen we vertegenwoordiging hebben van deze buurt.

Veel mensen hebben ons gevraagd om dat aantal hard te maken.

Dat is een zakelijke vraag. Ik heb niet dat antwoord voor jou omdat

dat is niet beantwoord tijdens onze businessplanbesprekingen.

Maar we zijn bereid om meer gesprekken te voeren en meer dialoog met iedereen

dat zou moeten worden betrokken. Zoals je al zei in je eerste opmerking

alvorens iets anders te zeggen de staat heeft hierin niet zo goed werk geleverd.

En ik voelde dat de sollicitant de man was moet het publiek toelichten en verlichten.

En dat hebben we gedaan.

Door onze eigen zakken, door de onze maatregelen en door ons eigen gruis.

We willen deze branche niet zien vallen.

Omdat ja, Dorchester is geweest hierdoor onevenredig zwaar getroffen.

Ik zie niemand anders naar voren komen

om echt hey te zeggen, laten we dit meenemen naar Dorchester en laat dit echt gebeuren.

Je ziet veel Colorado-mensen,

je ziet veel mensen uit Washington, je ziet veel Californische mensen.

Maar de barrière is zo hoog tijdens het DPH-tijdperk,

voor jou om hier op in te gaan dat het bijna onmogelijk was

voor iedereen die eraan denkt om een ​​dokter mee te nemen marihuana vestiging naar Dorchester.

Je hebt het over zes hoge cijfers om zelfs maar gehoord te worden,

dus niet alleen ben je geweest onevenredig getroffen

door uw leden te hebben van uw gemeenschap gearresteerd,

en nu is er een economische barrière voor jou om door te gaan en te overwinnen

gewoon zodat u zaken kunt doen in deze branche die uw leven heeft beïnvloed

en generaties verderop.

We zijn niet het type mensen dat komt binnen en zegt

Ik kan dit voor je opruimen.

Ik ben niet dat type persoon. Maar wat ik je kan beloven

is dat we hier kunnen komen

en hebben discussies en openhartige gesprekken met iedereen

om ervoor te zorgen dat we zoveel mogelijk mensen.

We kunnen niet alles voor iedereen doen,

maar we kunnen veel dingen doen voor veel mensen.

Maar nogmaals, we zijn nog niet open. Geef ons de kans om naar beneden te komen

en je echt onze medaille laten zien en laten zien waar we echt voor staan.

En laat de staat weten wat ze hebben gedaan

en wat ze hebben gedaan is niet het juiste proces.

En met uw hulp kunnen we doorgaan en laat ze weten

dat we die situatie kunnen overwinnen en breng deze buurt rond.

Dit is de armste buurt in Boston.

Willen jullie geen economische ontwikkeling?

Willen jullie dat niet zijn een stukje van iets

die uw leven van u heeft afgenomen?

Ik ben de katalysator daarvoor en het zij zo. Ik kan het doen. Ik help je graag verder

en jij helpt mij en we kunnen dit samen bereiken.

We zien iedereen die hier aan tafel zit,

en als gemeenschap moeten we ervoor zorgen dat we ze verantwoordelijk houden.

Dus we zouden niet zomaar moeten zijn zeg dit nu in het moment,

maar we moeten echt iedereen meenemen wie heeft hier een handje in.

Als dingen niet correct werken

omdat jullie hier allemaal moeten wonen. We hebben mensen die hier werken.

We hebben mensen die hier om geven gemeenschap die hier al vele jaren is,

hard werken en moeite doen om onszelf bij elkaar te krijgen.

En zo doen we dat dus ook elke keer dat iemand iets tegen ons zegt,

laten we ervoor zorgen we gaan naar hen terug.

En laten we het zeker weten dat we ze verantwoordelijk houden.

En laat deze avond niet de enige keer zijn waar we dat blijven doen.

Want als we dat doen, weet je wat? Het wordt gewoon een andere situatie,

hetzelfde oud, hetzelfde oud en we houden vast het waardeloze uiteinde van de stok.

En dat doen we al jaren

en dus laten we mensen bij het vuur houden en laten we mensen aan hun taak houden.

Er zullen visitekaartjes zijn op de achtertafel. Als u opmerkingen heeft

je kunt bellen of je kunt een e-mail opnemen.

We reageren snel en zorgen ervoor het is genoteerd en het staat in het bestand.

We hebben hierover gesproken, weet je van een jaar geleden toen we elkaar voor het eerst ontmoetten om over te praten

met behulp van het herstelprogramma. Een architect inhuren via ons programma

om met jou en je gezin te werken, om uw bedrijf echt naar een hoger niveau te tillen.

Ik weet dat een van de andere doelen echt was, ik bedoel, dit is een zeer succesvolle supermarkt.

Ik denk dat je een heel loyaal klantenbestand,

maar ik weet het

en dit geldt voor elk bedrijf in de stad,

het is altijd belangrijk om nieuwe klanten aantrekken.

Dus hoopte je is een van de doelen

dat het zal aantrekken door dit project te doen enkele nieuwe klanten in de stad?

Ja, absoluut 100 procent. Je weet wel Ik weet het tijdens het spitsuur

in de ochtend, spitsverkeer 's nachts daar

duizenden auto's die meegaan Cummins Highway die de

winkel en waarschijnlijk niet eens denk twee keer na

ooit hier binnengekomen om hun te doen boodschappen doen. Maar ik denk

zodra we verbouwen en herontwerpen de voorkant denk ik van wel

heb twijfels over dat en geef ons misschien een kans

en kijk wat we te bieden hebben voor hen en hun gezin.

Ja, ik bedoel, we weten het zo door programma dat wanneer mensen een project voltooien

op deze schaal gebeuren er twee dingen. Uw bestaande

klanten voelen dankbaar en verzorgd,

en het is in veel opzichten een dankjewel ze om hier te winkelen.

En ik denk dat mensen het krijgen erg opgewonden bij een project

zoals dit, een winkel die ze zijn constant gaan wordt getransformeerd.

Maar ik denk ook

mensen ontdekken je voor de eerste keer

en zoals je zei, mensen rijden op en neer Cummins Highway

en niet naar binnen trekken uw parkeerplaats.

Omdat ze je niet echt zien. En ik denk dat dat absoluut gaat gebeuren

gebeuren voor jou en we zien dit gebeuren en opnieuw voor veel van onze projecten.

Is dat mensen langs een winkelpui lopen? en zodra we het daadwerkelijk transformeren

via het herstelprogramma met een nieuwe bewegwijzering en ontwerp, weet je

het is mensen door die deur krijgen. En dat helpt je natuurlijk

succesvoller zijn.

Wie zijn de klanten die naar deze winkel komen?

Dus voornamelijk inwoners van Mattapan.

We krijgen ook een behoorlijk aantal mensen van

Dorchester, Hyde Park, een beetje Milton ook.

En je weet dat demografisch verstandig is uit veel verschillende landen,

alle Caribische landen, Zuid, Amerika, Midden-Amerika

hoed is voornamelijk waar klanten komen uit.

En je weet dat ik in de buurt woon ook, dus ik weet het

Amerika's voedselmand is erin de buurt zo lang.

Ik weet dat op basis van het kiesdistrict dat

Amerika's voedselmanden diende op uw vier locaties,

dus draag je specifiek voedsel en dat echt de gemeenschap nodig heeft?

Ja, ja, absoluut vooral in de vleesafdeling, de opbrengstafdeling

en kruidenierswinkel ook. In principe willen we klanten wanneer

ze komen binnen, ze hebben het gevoel dat ze nooit zijn verlieten hun huis, verlieten hun land.

Of ze nu Haïtiaans of Dominicaanse zijn, ze willen, wij willen dat ze het kunnen

om hier binnen te komen en te halen wat het ook is is, of het nu Plantains, Yucca, Ox

Tails, je weet welke smaakmakers dan ook die ze in hun land gebruiken

we willen dat ze datzelfde kunnen gebruiken recept dat hun grootmoeder en moeder

gebruikt toen ze opgroeiden thuis. Pas nu zijn ze in Boston.

Dus hoe ontwikkel je die lijst met ingrediënten en voedingsmiddelen na verloop van tijd?

Ik bedoel de oprichters van Americas voedselmand,

je weet dat ze Dominicaans zijn, dus aspect het Caribische aspect

daarvan was vrij eenvoudig.

Als je dan in de winkel bent, als je wint ervaring met het omgaan met verschillende soorten

soorten klanten, zullen ze je vragen wat ze zoeken

en we proberen ons best te krijgen wat het ook is dat ze zijn

vragen. En je weet dat ik denk voor een groot deel

dat hebben we goed gedaan, soort van dienen naar hun behoeften.

Het managen van verwachtingen is belangrijk dus, waar we mensen kunnen krijgen

in een kamer die geïnteresseerd zijn omdat ze mij ook bellen

en ze hebben allemaal geweldige ideeën en ik zei goed dat is niet hoe

Nationale NAACP-conventies werken. We organiseren niet vanuit de

grond het is echt georganiseerd vanuit National en er zijn enkele lokale activiteiten.

Dus ik moest wel lokale mensen daarover informeren,

maar ik denk dat als we kunnen hebben een gemeenschapsgesprek

Ik denk dat Tanesha kan hosten.

En dan beheer ik de verwachtingen

dat het een conventie van afgevaardigden is, het is een stemconventie.

Dus mensen zijn hier om zaken te doen.

Ze zijn hier om te lunchen,

deel uitmaken van paneldiscussies. Er is niet veel vrije tijd

om het gebied dat ze zijn te verlaten in,

en als ze het gebied verlaten, zijn ze dat niet daar om te stemmen

over een bepaalde kwestie dat is komen voor het lichaam.

Er zijn dus enkele beperkte mogelijkheden

om uit de conventie te komen gebied en zie Boston

en we moeten gewoon opzettelijk zijn over wanneer die kansen zich voordoen.

Daar hebben we het over gehad. Mogelijk is er NAACP

leden die politie zijn chefs en brandweerlieden

en verpleegsters, en doktoren

die graag een rondleiding willen krijgen achter de scènes bij Mass General of

ga naar Dimock in Roxbury

en zie hoe de herstelgemeenschap die ze daar hebben,

een van de beste van het land. Kijk naar deze verschillende

plaatsen en zo kunnen we bied dat aan voor mensen.

We hebben hier een strafrechtelijke gemeenschap dus als we op Harvard tikken, en een paar van onze andere

hogere Ed-instellingen zeggen hey, we hebben Skip Gates nodig

om op de conventie te zijn en wij als de stad Boston reikt uit

aan jou Harvard om te zeggen maak uw mensen beschikbaar.

Ik denk dat er een kans voor is ons om op die manier waarde te bieden.

Als we dat basisgedeelte dan eerst kunnen doen alle extra's komen daarna langs.

Er is een vollediger beeld van Boston geschiedenis goed en slecht dat ik wil

West Roxbury om te weten en Roxbury om te weten

en Dedham om te weten en ik denk dat we een kans om dat te delen via verschillende

manieren zodat het is een opleiding voor ons

Bostonians en een educatie voor onze bezoekers.

Ik vind het geweldig. En ik zeg dit de hele tijd.

Ik weet dat er kinderen in zitten Roxbury, in West Roxbury

die geen idee hebben, ze kennen het busvervoer niet eens

omdat ze hier niet eens waren. Hun families waren

waar hun families erdoor werden geraakt.

En zelfs niet begrijpen, Ik denk dat er zelfs een bus was

stap daarvoor dat is niet over gesproken als de

gekozen schoolcomité ondernam toen actie

Ja, zou hebben geweerd van die hele ervaring.

Dus dat was een gebrek aan, passiviteit door de lokale bevolking vertegenwoordigde mensen gekozen door het volk.

En als ze het hadden afgehandeld en aangesproken geschiedenis zou een

beetje anders. En het zou zijn geweest misschien een beetje anders als je tackelt

de kwestie op dat moment, in een andere manier, maar daar werd niet aan gedacht.

En om daar niet over te debatteren, maar ik denk wat interessant is

zijn de waarden van de stad werd daardoor niet volledig weerspiegeld

Gemeenteraad zoals het vandaag is, toch? We zien de diversiteit

vandaag in de gemeenteraad. De diversiteit, het gebrek aan

diversiteit in die tijd niet neem de raciale onbalans

kwestie serieus genoeg dat als ze meer diversiteit hadden gehad

ze zouden nee hebben gezegd, laten we de rechtszaak vermijden en laten we

iets proactiefs doen creëer het soort diversiteit

Wil je nog verder teruggaan, Mensenrechten organisatie? Datzelfde

diversiteit was niet in de stad Raad vandaag dat het terug was

vervolgens. En ze kwamen in actie. En de afschaffing van de slavernij, veel

van dingen, dus zo is het generatie had een kans.

Ja, ze hebben het gemist.

En je bedoelt duidelijk dat het gemakkelijker is praat erover vandaag terwijl ik hier zit en

niet zeggen dat je dat moet doen. Maar er is tegenwoordig een andere mindset.

Dus we spraken over al het talent hier, de Cornell West, de Skip Gates, de

Academische instituties, de zorgsector,

dominante industrieën hier in deze stad

en in deze regio. We zeggen hey, we kunnen bied die middelen aan als je de

gesprek hier. Dus we kennen de mensen van Partners zijn al geïnteresseerd.

We kennen de mensen bij TGS-bedrijven. ik praatte naar Bob Rivers vandaag op Eastern Bank en

de bankwereld wil erbij betrokken worden. Nu moeten we alles een beetje aansnijden

die interesse en ik denk dat ze bereiken naar mij en naar jou en Tanesha en het is

opwindend dat dit is, in mijn jaren van als voorzitter van NAACP was dat er nooit

zoveel focus op betrokken zijn bij civiele zaken rechten. En daaraan bijdragen, dus wij

je moet dat gewoon benutten. Hoe komen we Zwart en bruin en wit Boston worden

waarnemers, afgevaardigden, plaatsvervangers bij de congres tijdens die week?

Dat zou enorm zijn en ik heb het niet gezien zo goed gedaan als ik denk dat Boston het zou kunnen.

Dat we nog 3.000 Bostonians hebben

op de conventie om te luisteren aan de presidentiële genomineerden

of presidentskandidaten op dat punt om deel te nemen aan het gesprek

rond strafrecht en wat er aan de hand is in termen van vandaag met massale opsluiting.

De mensen zijn hier en de interesse is hier. We moeten ze er gewoon bij krijgen

-Ik denk dat het de marketing is. -Rechtsaf

Het is hoe we het op de markt brengen om mensen te laten weet dat dit voor u openstaat, zodat u

leef in welke straat je ook woont op, Humboldt. Dit is uw afspraak. U

misschien geen gemachtigde stemgerechtigde zijn, maar je bent net zo betrokken bij dit gesprek

zoals iedereen. Daar hebben we je voor nodig. En ik denk dat het over marketing gaat.

We hebben dit allemaal gedaan,

maar toch zijn we nog steeds niet waar we moeten zijn

En waarom is dat gebeurd? En hoe pakken we het verleden aan?

en vier het, maar ook begrijp waar de problemen zich voordoen

en ik denk dat jij weet het, als mensen over je praten

ken racistisch Boston, racistisch Boston, racistisch Boston, weet je

zoals je al zei, er is hier veel gedaan.

Dus om gelijkheid te brengen,

maar om de een of andere reden hebben we er meer werk te doen.

En ik denk dat daar een kans voor is misschien is een maand een reflectiemaand.

Geschiedenis is het belangrijkste. Rechtsaf. Is als mensen

kennen geschiedenis ze krijgen de goed, ze krijgen het slechte,

ze hebben een context voor waar we zijn

en dan kunnen ze handelen. Maar het probleem velen van ons kennen onze geschiedenis niet.

Dus we denken dat de armoede in onze gemeenschappen is een ongeluk.

Mensen hebben gewoon besloten om arm te zijn of onze gezondheidsverschillen

is een ongeluk. Mensen moeten gewoon beter eten

en ze begrijpen het niet de context voor toegang

en kansen en ongelijkheden. Dus ik denk dat er is

een unieke kans met de conventie komt eraan

hier en het werk dat je hebt al wat rond gedaan

raciale rechtvaardigheid en gelijkheid en deze gesprekken

is om het een stadsbreed gesprek als

je zei dat het uitkomt in de loop van

het jaar en het is echt gegrond in geschiedenis.

Oh zeg, kun je zien aan de

dageraad vroeg licht, wat dan

trots begroetten we de

Twilight's laatste glans.

Wiens brede strepen en helder

sterren door het gevaarlijke gevecht

Over de wallen wij

bekeken waren zo galant

streaming. En de rode raketten schitteren

De bommen barsten in de lucht.

Gaf bewijs door

de nacht dat onze

vlag was er nog. Oh zeggen doet

die ster schitterde

banner nog zwaaien

O�er het land van de vrijen

En het huis van de dapperen

Aan de mensen van Boston, bedankt voor het voorrecht

om u de afgelopen vijf jaar van dienst te zijn. Ik hou van mijn werk

Elke dag mag ik uitgaan in de wijken om te praten

luister en werk met de mensen van Boston.

Elke dag lopen Bostonians door de deuren van het stadhuis

en delen hun hoop en dromen met mij.

Ze herinneren me eraan hoe dankbaar dat ik mijn droom mag leven

en loop door die deuren als zoon van immigranten.

Ik denk aan een ander deur die opengaat. Het was

de ochtend erna mijn verkiezing in 2013.

Ik was in een hotelkamer en opende het deur voor de werknemer om het ontbijt te bezorgen.

Ze heette Letty. Ze is geëmigreerd

uit Afrika om haar te volgen dromen hier in Boston.

Ze kwam om de kar heen en gaf me een dikke knuffel en ze huilde.

Ze zei dat we het hadden gedaan. We hebben gewonnen. We worden burgemeester.

Letty is hier ergens. Bedankt Letty.

Het raakte meteen thuis moment wat deze baan betekent.

Het betekent deuren openen voor meer Bostonians om doorheen te lopen.

Mensen van elk ras, geloofsbelijdenis en klasse.

Een stad veranderen. Een natie veranderen.

Een jaar geleden heb ik mijn tweede termijn tot versterking

en het uitbreiden van de middenklasse van Boston.

Tegenwoordig werken er meer mensen dan elk ander moment in de geschiedenis van onze stad.

De werkloosheid is 2,4 procent.

De laagste ooit geregistreerd.

We staan ​​op nummer twee in de natie voor mensen naar de middenklasse brengen.

En we zijn uitgeroepen tot de beste stad in de hele wereld om een ​​baan te vinden.

We hebben de deuren van kansen

en Bostonians stromen door hen heen

om hun dromen te leven en leid ons voorwaarts.

En omdat we tekenen op meer van de kracht van onze mensen

de toestand van onze stad is sterker dan ooit.

Maar ik maak me zorgen over de toestand van onze Unie.

Wat gebeurt er in Washington, we voelen ons in de straten van Boston.

Maar hier is wat belangrijker is. Wat we do in Boston kan dit land veranderen.

We hebben die verschillen laten zien hoeven ons niet te verdelen.

Als we samenkomen is alles mogelijk. Dat is democratie in actie.

Dat is hoe we bouwde deze administratie.

We hebben een kantoor gewonnen in een coalitie die moest niet mogelijk zijn.

Werkende mensen, zwart, wit, Latino, Aziatisch, ze kwamen allemaal samen.

We hebben de meest diverse gemaakt administratie in de geschiedenis van Boston van

het kabinet naar de frontlinies.

We luisterden naar de stemmen van iedereen gemeenschap. We namen het op tegen de zwaarste van Boston

langdurige uitdagingen en we begonnen onze stad te veranderen.

We openen deuren naar nieuw scholen, nieuwe bibliotheken,

nieuwe huizen, nieuwe banen.

We luisteren naar nieuwe stemmen. Het is niet altijd gemakkelijk of comfortabel,

maar een meer open gesprek betekent betere oplossingen voor onze stad.

Het teken van een levendiger democratie.

We stellen sociale rechtvaardigheid in het hart van onze visie.

Omdat een gelijkwaardiger gesprek betekent een veerkrachtigere stad.

Dus we blijven de vechten om immigranten te verdedigen.

We gaan door met ons baanbrekende werk werken aan gendergelijkheid.

En we zullen nooit stoppen met het beschermen van de rechten en het omarmen van de

identiteiten van onze LBGTQ-gemeenschap.

Vijf jaar samen hebben we gemaakt Boston een meer medelevende, een meer

dynamisch, een meer democratische stad.

We hebben geluisterd, we hebben geleerd en wij leiden. Ik ben trots op wat

we hebben bereikt. We mogen allemaal trots zijn.

En we zouden bereid moeten zijn om meer te doen. Onze stad heeft ons nodig, ons land heeft ons nodig

en we zijn Net begonnen.

Boston 311. Hoe kan ik u helpen?

1.367 getroffen klanten. Geschatte tijd vast te stellen tussen 5 en 5.30 uur.

En is dit alleen in Brighton of strekt het zich verder uit?

En je zei dat het viel op uw eigendom, correct?

Nee, dat zijn dus meubels en meubels die je kunt

gooi dat gewoon weg met het gewone afval.

Als je wilt, kan ik je verbinden voorbij met de Credit Union.

OK, maar als je dat in Watertown was zou een verantwoordelijkheid zijn van Watertown.

Met Boston zou het niks zijn.

OK. Is het een hele boom, een ledemaat of een tak?

De eerste stap is om een aanvraagformulier geboorteakte.

U print het uit, vult het in en dan met dat formulier zou je dat doen

stuur het in met een postwissel van $ 14 of check, gericht aan het stadhuis.

Dus de senioren shuttle bedoel je?

Ik kan je ermee verbinden hun afdeling dus jij

kan precies zien wanneer het is ga je er komen, oké?

Oké, dat weet ik je hebt dat daar gemeld

is er iets mis met de ogen van de havik?

En dat de havik niet acteert normaal omdat het zich voedt

een duif op straat andere dan wegvliegen met zijn eten.

Er zijn veel mensen rond de havik en

de havik lijkt niet in staat om weg te vliegen

Maar het wordt alleen opgepikt uw specifieke afvaldag.

Ja, dus als het volkshuisvesting is

je wilt contact opnemen met de Boston Housing Authority

Werkordercentrum om te krijgen die voor jou vervangen.

Meneer, schreeuw alsjeblieft niet

Ik heb gewoon iemand aan de andere lijn dat is proberen een grafsteen te vinden.

Ze hebben een naam, maar dat zijn ze gewoon proberen de begraafplaats te vinden