Original subtitles

Hallo, kleintje.

TRUE MOTHERS Asa ga kuru.

Jij allermooiste die ik altijd zal beschermen.

Zelfs als het licht uit mijn ogen verdwijnt.

Wat kun je dat goed.

Iets verder voorover buigen.

Voorzichtig, niet knoeien. Goed zo.

Ik ben klaar. -Goed, nu ik.

Mama, waarom gaan we vandaag niet met de bus?

Asato, volgend jaar ga je naar de basisschool.

Weet je wel je dat alle kinderen naar die school lopen?

Ja.

Daarom gaan we alvast oefenen. Vandaag lopen we naar de kleuterschool.

Maar ik wil met de bus.

Vandaag niet. Maar weet je wat? We gaan met z'n drieën.

Met z'n drieën? -Ja.

Met papa? -Precies.

Hoi.

Hij heeft gezegd dat hij met ons meegaat.

Niet doen. -Het lekt.

Kom, papa wacht.

Hebben we alles?

Kom, we gaan. Doe je schoenen aan.

Lichten uit.

We gaan. -We gaan.

Daar gaan we.

Hallo.

Hallo?

Met Kurihara.

Met Yokota. Asato's juf van de kleuterklas.

Ja, natuurlijk. Juffrouw Yokota.

Ik bel omdat... Hij is uit het klimtoestel gevallen.

Nee, niet uw zoon, maar zijn vriendje Sora.

En Sora zegt dat Asato hem eraf heeft geduwd.

Heeft Sora iets gebroken? Is hij gewond?

Nee, het gaat wel. Hij heeft een verstuikte enkel.

Gelukkig.

We waren er snel bij, en toen noemde Sora door zijn tranen heen de naam van uw zoon.

Zei Sora heel duidelijk dat Asato hem had geduwd?

Ja.

Wat zei Asato?

Hij herinnert zich dat Sora ineens weg was...

maar niet dat hij hem zou hebben geduwd.

Hij weet alleen nog dat hij op het klimrek zat.

Wat maakt u hieruit op?

We kunnen niets met zekerheid zeggen, maar...

het kan zijn dat Asato hem er per ongeluk af duwde...

zonder het te beseffen.

Asato, ga je mee naar huis?

Ik heb het niet gedaan.

Hallo, met de moeder van Asato.

Het werd tijd dat je me belde.

Ja, ik vroeg me af hoe het met Sora gaat?

Hij heeft pijn aan zijn voet.

Dus...

Een schadevergoeding leek ons wel eerlijk.

Om te beginnen voor medische kosten.

Pardon?

Voor de zwemlessen die Sora moet missen, en de taxirit naar de dokter.

Asato zegt dat hij het niet heeft gedaan.

Wat? Dat vind ik schokkend.

Dus je biedt niet je excuses aan?

Wat heeft Sora je verteld?

Pardon?

Laten we het Sora vragen. -Dit is ongelofelijk.

Bedoel je dat hij liegt?

Dit vind ik heel kwalijk.

Het is alleen... -Jullie wonen op de dertigste verdieping.

Je zult wel barsten van het geld. Ik had niet gedacht dat je zo gierig zou zijn.

Het gaat niet om het geld...

Ik wil gewoon meer weten. -Dat gaan we niet doen.

Maar...

Mag ik weer met Sora spelen?

Jawel, dat komt goed.

Goedemorgen.

Tot straks. Kom, kinderen.

Maak voort.

Doet het pijn?

Kom.

Dat heb je met kinderen, dus zeg maar sorry.

Bied je excuses aan en zet het van je af.

Denk jij...

dat hij hem heeft geduwd?

Tja, je weet hoe kinderen spelen.

Ik weet het niet. Maak 't niet groter dan het is.

Trek 't je niet te veel aan.

Dat probeer ik.

Doe dat maar.

Ik moet het van me afzetten.

Lukt dat?

Misschien.

Hoe kan ik aan mijn kind twijfelen?

Wilde jij altijd al kinderen?

Niet dat ik het per se wil, maar ik sta er voor open.

Je hebt gelijk.

Ik ga er over nadenken.

Ik bestel nog wat wijn.

Drink niet te veel.

Vanavond? -Ja.

Komt de eicel eraan?

De eicel komt.

Dan neem ik niet meer.

Als we een kind hebben, kunnen we niet meer uit eten gaan.

Geen trektochten, niet kamperen.

En daar...

In Utsunomiya, op onze eerste date...

Weet je nog?

'Stenen zijn...' Ik weet 't.

'Wat zijn dit voor stenen? Wat is dit?'

'Waarom Oya tufsteen, waarom, waarom?'

'Stenen zijn het geheugen van de aarde.'

'Een ontdekking.'

Mooie herinneringen.

Eerste date, mét overnachting.

Je gedroeg je als een klein meisje.

Ja, echt.

Ik zal je aangeven bij het meldpunt seksuele intimidatie.

Vergeef me.

Nee, het is oorlog.

Om te beginnen is er de uitslag van de zaadanalyse.

Er is kans dat u azoöspermie heeft.

Azoöspermie?

De kans daarop is bijzonder groot.

Een grote kans? -Ja.

De uitslag.

Nul...

Geen zaadcellen?

Niet in het sperma.

Zelfs al heeft u zaadcellen, dan kunnen de zaadleiders verstopt zijn.

Verstopt? -Ja.

Indien er geen zaad in uw sperma aanwezig is...

dan kan het nog wel uit uw teelballen of scrotum worden gehaald.

Dat geeft kans op bevruchting.

Eruit halen. Met een chirurgische ingreep?

Inderdaad.

Ik snap het.

Mag ik...

er even over nadenken?

Ja, natuurlijk.

Satoko...

De kans dat jij zwanger wordt...

en een baby baart...

is waarschijnlijk...

niet aanwezig.

Ja.

Daarom...

wil ik dat je bedenkt...

dat uit elkaar gaan...

ook een optie is.

Sorry.

Maar voor mij...

is dat...

ondenkbaar.

Brr...

Wat is 't koud.

Ik weet nog dat ik naast je stond.

Ergens op locatie. -Toen mijn tweede werd geboren.

We waren aan het werk. -Ik kon niet bij de bevalling zijn.

Genoeg over mij. Hoe is het met jou?

En? -Ik?

Jullie nemen elke maand samen vrije dagen op.

Gaan jullie op reis?

We gaan naar Sapporo. -Voor de lol?

We gaan erheen...

om een baby te maken.

Wat? Echt waar?

Is er in Sapporo een god die goed is voor je libido?

Jij bent echt onbetaalbaar.

O ja?

Voor een ICSI.

Een wat? -Intra-cytoplasmatische sperma-injectie.

Want mijn sperma is...

Mijn sperma is niet zo best.

Daarom...

gaan ze snijden in mijn teelbal...

en dan schrapen ze de zaadcellen eruit...

zodat die op een blind date kunnen gaan met de eicel.

Een blind date...

Dus...

Nou ja...

Zeg, vertel eens...

Wat is seks eigenlijk?

Weet je wat seks eigenlijk is?

Het is een wonder.

Het is echt een wonder.

Jij heb twee kinderen gemaakt. Dat is toch een wonder.

Is dat een wonder?

Een wonder.

Attentie, passagiers voor ANA vlucht 59 naar Sapporo.

Het vertrek van ANA vlucht 59 was voorzien om tien uur vanochtend...

maar wegens zware sneeuwval in Sapporo...

is de vlucht geannuleerd.

Wat nu?

De hogesnelheidstrein zal ook niet rijden.

Die rijdt sowieso niet naar Sapporo.

Laten we...

het opgeven.

We annuleren ons ticket...

gaan iets lekkers eten...

een film kijken...

en dan naar huis.

We hoeven niet naar Sapporo te gaan.

Maar...

Weet je het zeker?

Ja.

Sorry.

Sorry...

Ik wilde het al veel eerder opgeven...

maar ik kon het niet zeggen.

Wij tweeën.

Jij en ik...

wij gaan samen verder.

Wauw, wat prachtig. -Te gek.

Voorzichtig daar boven.

Het lijkt wel een klif.

De kleur van de steen verandert met het licht.

Ongelofelijk, dat dit allemaal met de hand uitgehouwen is.

Stenen...

Ze zijn het geheugen van de aarde.

Geweldig.

Onze handen zijn niet in beeld. -Geeft niet.

Vandaag is de kwalificatiewedstrijd voor de WK, geloof ik.

Maar we zijn op vakantie.

Toe, vertel even. Op welk kanaal?

Deze niet...

Al snel na ons trouwen hebben we ons in het ziekenhuis laten onderzoeken.

Daar kregen we te horen dat mijn man bijna geen sperma had.

Toen werd duidelijk dat we nul kans hadden op een eigen baby.

Ik dacht dat we maar het beste zo snel mogelijk konden gaan scheiden.

Het was niet omdat ik uitsluitend een kind van mezelf wilde...

maar het was zwaar om het op te geven, omdat ik in de vruchtbare leeftijd zat.

Dit is Kana uit Kyushu.

Ze is in verwachting en heeft besloten haar baby ter adoptie af te staan.

Ze heeft haar ouderlijk huis verlaten, en tot aan de bevalling...

verblijft ze bij Baby Baton, een non-profitinstelling.

Ik had een poosje een relatie, en toen werd ik zwanger van die man.

Maar toen ik het hem vertelde...

zei hij dat hij getrouwd was.

Juist, ja.

Wat zei hij?

Ga werk zoeken en voed het kind alleen op.

Ik raakte twee keer zwanger, op mijn 39e en 40e.

Beide keren was het hartje te horen, maar geen van beiden heeft het gered.

Door de gevolgen van de operaties en na die miskramen...

kon ik de gedachte aan het verlies niet loslaten.

Ze nemen deel aan bijeenkomsten waar ze ervaringen uitwisselen...

met stellen die adoptie overwegen.

De echtparen die naar Baby Baton komen...

hebben meestal alles al geprobeerd, en ze voelen zich alleen in hun zoektocht.

Het kind van een tienermoeder moet niet in de hulpverlening terechtkomen.

Beter is snelle adoptie, zodat het meteen liefdevol in een familie opgenomen wordt.

Het is oneerlijk als kinderen opgroeien bij moeders die niet tot opvoeden in staat zijn.

Terwijl ze welkom zijn bij stellen die ze zelf niet kunnen krijgen, maar wel graag willen.

Er wordt van ze gehouden. Daar gaat het om.

Maar Baby Baton is niet de plek waar ouders kinderen komen zoeken.

Het is de plek waar kinderen hun ouders vinden.

Een vrouw zei dat ze zich haar leven niet kan voorstellen zonder een kind.

Als vader weet ik hoezeer het geluk van je kinderen op de eerste plaats komt.

Nu hebben we...

het hele programma uitgekeken.

'Baby Baton'

'Zoekgeschiedenis'

'Geef de baton door en geef een kind een toekomst'

Ik ben thuis. -Hallo.

Heb je even?

Baby Baton... Heb je het gegoogeld?

Hoezo?

Ben je geïnteresseerd in adoptie?

Het is niet zo...

dat ik absoluut een kind wil hebben, zo ver ga ik niet.

En het is ook niet omdat ik jou per se een plezier wil doen.

Maar ik kan niet vergeten wat we op televisie zagen over dat adoptiebureau.

Dat het...

geen instelling is waar de ouders een kind uitkiezen...

maar waar kinderen hun ouders kiezen.

En in dit huis woont een stel dat geschikt is...

om als ouders gekozen te worden.

Dus...

dacht ik dat we misschien kunnen helpen.

Hallo.

Wij zijn de Kuriharas.

Welkom.

Goedemiddag.

Ik ben Asami, de oprichter van Baby Baton.

Fijn dat u aanwezig bent.

Het adoptiebureau Baby Baton brengt mensen bij elkaar...

die zelf geen kind kunnen opvoeden met hen die geen kinderen kunnen krijgen.

Gesloten adoptie beschermt de kinderen wiens ouders niet in staat zijn te zorgen.

Zodra u gerechtelijke goedkeuring heeft, krijgt u het volledige ouderlijk gezag...

en doen de biologische ouders afstand van elke aanspraak.

Het ouderlijk gezag is onomkeerbaar.

Ik noem u de belangrijkste regels van ons beleid.

Vertel de kinderen de waarheid.

Praat met hen over hun biologische ouders voordat ze naar de basisschool gaan.

Kinderen hebben het recht om de waarheid te weten.

Bij ons staan welzijn en veiligheid van de kinderen voorop.

Daarom moeten de aanvragers voldoen aan de volgende voorwaarden.

Paren die langer dan drie jaar getrouwd zijn hebben de voorkeur.

Een van de ouders moet thuisblijven om voor het kind te zorgen.

Als beide ouders werken, moet een van hen het werk opgeven.

Uw ontslagdatum moet vaststaan om te worden uitgenodigd voor een interview.

Heeft u tot zo ver vragen?

Mogen we een naam kiezen voor het kind?

Ja, de adoptieouders mogen het kind een naam geven.

U kunt het geslacht niet uitkiezen, dus bedenk een jongens- en een meisjesnaam.

Beide namen worden geregistreerd bij uw inschrijving.

Kunt u uitleggen wat de regels zijn als beide ouders werken?

Ik kan minder uren gaan werken.

Zijn ouders zijn gezond en willen graag helpen bij de opvoeding.

Zou dat geaccepteerd worden?

Ik begrijp de terughoudendheid om een baan op te zeggen.

Maar in het belang van de kinderen...

verlangen we dat u zonder uitzondering ons beleid accepteert.

We vragen uw begrip.

Nu wil ik graag een paar mensen aan u voorstellen.

Hallo. Hoe gaat het?

Toen hij ons kind werd...

begon mijn man stilletjes te huilen.

Daardoor begreep ik dat ik niet de enige was die het er moeilijk mee had.

Ik besefte hoe moeilijk het ook voor hem geweest moet zijn.

Hallo allemaal, ik ben de opa van Kiyohiko.

Toen ik voor het eerst hoorde over adoptie, had ik mijn twijfels.

Maar mijn vrouw en ik konden ook de eerste tien jaar geen kinderen krijgen.

Net toen we het wilden opgeven en aan adoptie dachten...

werd mijn vrouw zwanger van onze dochter hier.

Dus ik weet hoe moeilijk het voor haar was.

Wij lieten ons ook onderzoeken door specialisten.

Maar gelukkig kreeg ik een lieve dochter.

En nu heb ik zelfs een lieve kleinzoon.

Ik moest huilen van geluk.

Hij is ons zonnetje in huis.

Echt waar. Het hele huis is nu lichter.

Onze band overstijgt bloedverwantschap.

Als u doorzet en een kind adopteert...

zult u op een dag begrijpen wat ik bedoel.

Hij slaapt.

Heeft u uw kind al verteld dat hij geadopteerd is?

Ja, ik heb hem verteld dat hij drie moeders heeft.

Ikzelf, en zijn biologische moeder, en mevrouw Asami, die ons bij elkaar bracht.

Ik vertel hem dat hij voor alle drie dankbaar moet zijn.

Ze gingen zelfs op elkaar lijken.

Wat een wonder, hè?

Satoko.

Ik wil een gezin.

Ik ben blij dat we gegaan zijn.

De baby die jullie gaan grootbrengen is geboren.

Gefeliciteerd, mevrouw Kurihara.

Van harte gefeliciteerd.

Dank u.

Het wachten is voorbij.

Dit is jullie kind.

Hij drinkt goed en is kerngezond.

Wilt u hem vasthouden?

Hier zijn je vader en moeder.

Je ogen zijn al open. Kun je me zien?

Zijn haar...

Wilt u zijn biologische moeder ontmoeten?

Alleen als u het wilt.

Graag.

Ja, alstublieft.

Dank je wel.

Dank je wel dat je hem hebt gebaard.

Asato...

zo heet hij.

Het spijt me.

Zorg goed voor hem.

Jawel.

Mam, het spijt me.

Wat spijt je?

Het spijt me.

Zal ik zeggen dat ik hem heb geduwd?

Hallo?

Hallo.

U spreekt met Yokota, de juf van Asato.

Ja?

Ik bel over het ongeluk op het klimrek.

Sora vertelde zijn moeder vanochtend dat hij zelf sprong en niet werd geduwd.

Ik moet me verontschuldigen.

Hallo? Mevrouw Kurihara?

Hij wilde zo graag weer met Sora spelen, en nu mag het eindelijk.

Sora zei ook meteen tegen Asato: 'Sorry dat ik heb gelogen.'

En Asato zei: 'Geeft niet.'

Dus nu gaan ze samen naar de dierentuin.

Leuk, hè? -Ja, heel leuk.

Lekker. -Afblijven.

Gaan we nog?

Het wordt tijd. Pak je spullen maar.

Asato, je rugzak.

Ik haal de auto alvast. -Ik kom er zo aan.

Papa wil tijgers zien.

En jij, Asato?

Leeuwen.

Hallo?

Hallo.

Wie bent u?

Is dit de familie Kurihara?

Ik ben Katakura.

Ben jij... Hikari?

Ja.

Ik wil mijn kind terug.

Hij is daar toch? Asato.

Waarom nu?

Waarom niet?

Ik heb hem gebaard.

Maar...

dat is onmogelijk.

Als je hem niet teruggeeft, wil ik geld.

Daarna laat ik je met rust.

Als je geen geld geeft, vertel ik de waarheid.

Op zijn school en aan de buren...

en aan hemzelf.

Ik...

begrijp het.

Laten we elkaar zien om het te bespreken.

Kom binnen.

Wie ben jij?

Ik geloof niet...

dat jij zijn moeder bent.

Normaal gesproken zien de adoptieouders en de biologische ouders elkaar niet.

Dus...

dacht jij misschien dat je ons kunt bedriegen.

Maar in ons geval...

hebben wij de moeder ontmoet.

Een middelbare scholiere met haar ouders.

Ik herinner me Hikari Katakura...

heel duidelijk.

Wie ben jij eigenlijk?

Ik ben...

Waarom doe je dit?

Je zei dat je wilt gaan rondbazuinen dat Asato geadopteerd is.

Dat is chantage.

Het zou u toch slecht uitkomen als dat in uw omgeving bekend werd?

Jouw plan...

gaat niet werken.

Hij weet dat hij geadopteerd is.

De kleuterschool en de buren weten het ook.

We schamen ons niet voor zijn adoptie en verzwijgen het voor niemand.

Jouw plan gaat uit van verkeerde aannames.

Het is een belediging.

Aan de telefoon...

zei je...

dat je de basisschool zou inlichten.

Asato gaat nog naar de kleuterschool.

Zijn echte moeder zou zijn leeftijd...

nooit vergeten.

Daarom vraag ik 't nog eens.

Wie ben jij?

Wat u niet bent.

Ik heb hem op de wereld gezet.

Dus ik ben zijn moeder.

Bedankt.

Ik heb gehoord dat hij je leuk vindt.

Hij daar, Takumi.

Hij vindt je knap.

Waarom ik?

Je bent ook knap.

Je hebt 't voor elkaar.

Hou op!

Takumi vindt je leuk.

De enige echte Takumi Aso.

Zeg...

Wil je met me uitgaan?

Uitgaan?

Uitgaan? En wat gebeurt er dan?

We gaan dingen doen. Naar de film bijvoorbeeld.

Lijkt me leuk.

Nee?

Nou...

Ik bedoel...

Ik ben verbaasd.

Maar...

ik ben wel blij.

Is dat een 'ja'?

Ja.

Het is gelukt.

Ga weg, jullie.

Dit is toch hilarisch?

Verander je wachtwoord, Hikari.

Waarom?

Mam en pap probeerden mijn telefoon te openen.

Ze hebben allerlei wachtwoorden geprobeerd.

Hij was geblokkeerd.

Hebben ze sorry gezegd? -Dat gaat niet gebeuren.

Ze zijn zeker bang dat ik erachter ben gekomen.

Zeg, hou eens op.

Hikari, als je naar de school van je zus wilt gaan...

moet je serieus je huiswerk doen.

Je telefoon blijft hier, dat hebben we afgesproken.

Hikari, leg je telefoon neer.

Sorry voor de troep.

Ik haal wat te drinken.

Ga ergens zitten.

Bedankt.

Wat doe je met die tape?

Ik heb je.

Gevaarlijk! Niet doen.

Oké. Nog even. Dan gaat het makkelijker.

Nu dan.

Ik kan nog iets verder.

Te steil.

Het lukte niet.

Kom maar. -Mijn rok.

Jij die ik aanbid jij die ik koester.

Jij allermooiste die ik altijd zal beschermen.

Zelfs als het licht uit mijn ogen is verdwenen...

zal ik je zoeken waar je ook bent...

zal ik je vinden waar je ook bent.

Ja, ik heb het.

Het schittert...

Takumi.

Hikari.

Ik hou van je.

Ik ook van jou.

Meer dan wie ook.

Goed.

Nu zijn we altijd samen.

Mevrouw Katakura? De dokter wil u even alleen spreken.

Tot zo.

Kom maar binnen, Hikari.

Hikari...

Heb je geslachtsgemeenschap gehad?

Ja.

Op de echo die we hebben gemaakt...

zien we een baby.

Kijk maar. Hier is het gezicht.

Het is moeilijk te zien.

Hij weegt 600 gram.

Je moet bedenken wat je nu gaat doen.

Maar ze is nog nooit ongesteld geweest.

Zelfs dan kan een eisprong toch plaatsvinden.

Ze is 23 weken zwanger.

Dat is een week te laat voor een abortus.

Maar ze zit nog maar in de tweede klas.

Wij moeten als volwassen naar haar luisteren.

Maar het is onmogelijk, hoe je het ook bekijkt.

Maar de baby bestaat werkelijk.

Ze is nog maar veertien.

Een kind kan geen kind opvoeden.

Ik heb je gemist.

Ik hou van je.

Sorry...

Waarvoor?

Het spijt me.

Zeg dat niet.

Je zei dat we altijd samen zouden zijn.

Niet doen.

Hé, wat doen jullie daar?

Ga onmiddellijk terug naar je klas.

Schiet op.

Je zei dat we samen bleven...

Misaki, kom je even hier?

Hikari.

Je stopt voorlopig met school.

We zeggen dat je in het ziekenhuis ligt.

Ik heb het uitgezocht.

Gesloten adoptie is in jouw geval het beste.

Wat is dat?

Een stel dat graag kinderen wil...

voedt het kind op van een moeder die dat niet kan.

Er is een adoptiebureau dat onderdak voor je heeft...

tot aan de bevalling.

Stiekem bevallen zodat niemand erachter komt?

Ja.

Nee.

Dat wil ik niet.

Het is niet aan jullie.

Je kunt 't niet opvoeden.

Je bent nog maar veertien.

Maar ik wil niet.

Luister.

Op die manier hoef je geen schooljaar te missen...

en kun je naar de school van je zus.

Het is ook beter voor de baby.

Je kunt een nieuwe start maken.

Vergooi je leven niet.

Takumi wil ook dat je dit doet.

Niet waar.

Hij huilde.

Ik wou dat de foetus vanzelf verdween.

Je eerste keer in Hiroshima?

Ja.

Juist.

Ons tehuis staat niet in de stad, maar op een klein eiland.

Heb je 't niet koud? Je moet geen kou vatten.

Daar kweken ze oesters.

Hou je van de zee?

Welkom bij Baby Baton.

Het kantoor, de woonkamer en de keuken zijn beneden.

De zonsondergang lijkt steeds hetzelfde, maar is elke dag weer anders.

Hopelijk heb je een makkelijke bevalling. Ga maar veel lopen, dat helpt.

Een makkelijke bevalling.

Zulk advies...

heeft nog niemand me gegeven.

Konomi, ben je hier? -Ja.

We komen binnen.

Lig je weer op je buik manga te lezen?

Dat is niet goed voor de baby.

Doe het raam open. Het is lekker buiten.

Dit is jouw bed.

Je tas is aangekomen.

Is zij nieuw?

Ja, ze heet Hikari.

Hallo, Hikari.

Kom je uit de buurt?

Waar kom je vandaan?

Nara.

Land van de herten.

Je lacht.

Ik kom uit Yokohama.

Yokohama.

Eigenlijk kom ik uit Tokushima.

Weet je wie de vader is?

Ja.

Ik ben zwanger van een klant.

Maar ik weet niet van welke.

Dat was de service die we moesten bieden.

Wie weigerde had minder klanten.

Walgelijk.

Snij maar verder.

Ken je het gezegde: 'Zo dom als een paprika'?

Zie je? Helemaal leeg.

Mijn ouders zijn gescheiden en hertrouwd.

Ze kregen allebei weer kinderen, en daar paste ik niet bij.

Ik groeide op in buurtsupers.

Ik haat mijn familie, dus ik wil ook niet terug naar huis.

Maar het ging steeds slechter met me.

Ik werkte's nachts in de seksindustrie.

Zo onwerkelijk.

Nu word ik vroeg wakker, doe ik de was met jou...

maak m'n eigen eten klaar.

Het voelt zo vreemd.

Ga je mee lopen?

Ken je deze? -Die zijn heerlijk.

We grillen ze met zout.

Ik heb een pompoen. -Hij zit in de magnetron.

Vandaag hebben we de buren uitgenodigd...

voor een barbecuefeestje.

Proost.

Het leven is op dit moment rustig.

Ik word's ochtends wakker en maak het huis aan kant met iedereen...

en ga weer slapen.

Hoe lang nog tot de geboorte? -Nog een maand.

Hou je van de vader van de baby?

Heel veel. Ik hou heel veel van hem.

Gefeliciteerd met je verjaardag.

Is ze jarig? -Ja, Maho wordt vandaag twintig.

Je bent nu twintig.

Branden ze al?

Gebruik de krant.

Bedankt.

Niet huilen op je verjaardag.

Zullen we allemaal zingen? Ja? Daar gaan we.

Gefeliciteerd.

Bedankt.

Ik ben zo blij. -Je houdt toch van zoete dingen?

Maho, wil je iets zeggen?

Ik ben gelukkig.

Ik dacht dat zo'n taart alleen in sprookjes bestond.

Veel meisjes...

hebben problemen met hun ouders.

Van hun ouders hoeven ze geen steun te verwachten...

dus komen ze hier in hun eentje naar toe.

Daarom zijn dit soort gelegenheden bijzonder.

Ik hoop dat ze er goede herinneringen aan overhouden.

Misschien de beste dag van m'n leven.

Stel dat er hierna nooit meer iemand mijn verjaardag viert.

De scout zei...

dat ik mooi was.

Dat had nog nooit iemand tegen me gezegd.

Ik was gevleid, en zo belandde ik in de seksindustrie.

Ik zag een tv-programma.

Er zijn mensen die geen baby's kunnen krijgen, en die...

Die kunnen altijd bij onze baby's zijn.

Soms voelt het heel oneerlijk.

Maar dankzij zulke mensen bestaat dit tehuis.

Waarom zou ik jaloers op hen zijn? Ik weet het niet, maar...

Kun je het niet zelf opvoeden?

Nee, dat kan ik niet.

Gaan ze vandaag naar het ziekenhuis?

Ja, Konomi en Maho gaan op dezelfde dag.

Twee meisje minder. -Ik blijf eenzaam achter.

Flink zijn. -Tot ziens, meiden.

Ik kan niet weg. Je houdt me vast.

Hou vol.

Nu ben je alleen. -Ik red me wel.

Jij die ik aanbid jij die ik koester.

Jij allermooiste die ik altijd zal beschermen.

Zelfs als het licht uit mijn ogen verdwijnt...

zal ik je zoeken waar je ook bent...

zal ik je vinden waar je ook bent.

Mooi, hè?

Kleintje.

Ik zal nooit vergeten dat we samen naar de zonsondergang keken.

Kleintje.

Ik blijf steeds aan haar denken.

Wie was dat meisje?

De Hikari die wij hebben ontmoet...

zou nooit...

geld van ons eisen.

Ja, dat is zo.

Mama...

Praat hij in z'n slaap?

Ja.

Hier?

Was ik hier binnenin mammie?

Nee.

Was ik in de mama uit Hiroshima?

Je weet het nog.

Weet je wat er in Hiroshima te zien is?

Het ligt aan zee, en het zeewater fonkelt.

De zee? Net als die?

Ja, haar zee is verbonden met deze zee.

Wist je dat er maar één zee is?

Dat klopt. Dus deze zee en de zee van Hiroshima...

zijn met elkaar verbonden.

Goed, hè?

Ja?

We zijn van de politie. Kunnen we u even spreken?

Goed.

Ik ben inspecteur Mishima.

Herkent u haar?

Nou...

Ja, ze was hier.

Wie is zij?

Asato?

Waarom ben je thuis, papa?

Ik moest thuis even iets doen. Straks ga ik terug.

Hallo.

De zee.

En een boot.

Wie was dat?

Niemand.

Ik hoorde de deur dichtslaan.

Dat is de wind.

Begrijp je dat je volgende maand weer naar school gaat?

Vermoei je niet.

Hoe kun je dat nu zeggen? Binnenkort moet ze toelatingsexamen doen.

Hikari, je had dus longontsteking. Daarom kon je niet naar school.

Zeg dat maar, als iemand iets vraagt.

Hikari?

Geef antwoord, hoor je me?

Geef je moeder antwoord.

Snap je wel wat je ons aandoet?

Kijk niet zo naar me.

Wat kinderachtig.

Op deze leeftijd blijf je groeien.

Hoe groot ben je nu? -170 cm.

Zo groot al. En je wordt nog groter.

Ik ben 168 cm.

Dus hij heeft niet jouw DNA.

Hij maakt een groeispurt door.

Hij groeit hard.

Misschien komt het door wat hij eet?

Hij groeit zienderogen. -Kinderen van nu hebben lange benen.

Hoe kan dat?

Het is vreemd.

Hikari, niet op je telefoon kijken als de familie bij elkaar is.

We praten.

En Misaki...

Hoe gaat het op de universiteit? Ben je bij een club?

Ik studeer Internationale Betrekkingen.

Dat klinkt zo cool. -Ze wil naar het buitenland.

Spreek je Engels? -Ja.

Ik spreek alleen Osaka-Engels.

Wat ben jij stil.

Ik hoorde wat er is gebeurd.

Wat een nare toestand.

Hé!

Stop. Hou op, Hikari.

Dat doet pijn.

Heb je het verteld? -Ze zijn familie.

We zijn allemaal bezorgd om je.

Niemand van jullie is bezorgd. Jullie zijn walgelijk.

Hikari.

Hikari.

Mag ik hier werken, alstublieft?

Ik wil alles doen. Schoonmaken, de was doen, maakt niet uit wat.

Leer het me, en ik doe het.

Laat me alstublieft hier werken.

Je hebt het zwaar gehad.

Ik heb aan je gedacht.

We moeten aan je toekomst denken.

Want...

Baby Baton gaat dit jaar sluiten.

Dus...

ik kan je hier niet lang laten blijven.

Ik begrijp het.

Ik denk dat zij de laatste moeder is waar we voor zorgen.

Sara.

Dit is Hikari. Ze heeft hier gewoond.

Het spijt me.

Hoe was het?

Wat?

De baby. Was hij schattig?

Ik voel geen liefde voor de baby.

Ik wil hem liever niet vasthouden.

Bij Sara Okada zijn de weeën begonnen. Heeft u tijd voor haar?

We komen nu meteen.

Dank u wel.

Fijn. Dank u.

Zet dat maar in mijn kamer.

Goed, we gaan. -Tot ziens.

Dit was drie jaar geleden een hit.

Al die jaren heb ik je gezocht...

doelloos zwervend door donkere bossen.

'Dossiers adoptieouders'

'Maart 2013'

'Naam: Asato Voogd: Kiyokazu Kurihara'

'Adres en telefoonnummer'

Mevrouw Asami.

Waarom heeft u Baby Baton opgezet?

Waarom wil je dat nu weten?

Misschien ben ik ervoor uitverkoren.

Ik denk...

dat deze plek heel belangrijk is.

Dank je.

Mevrouw Asami, heeft u kinderen?

Ik kon geen kinderen krijgen.

Ik was verpleegkundige, en ik zag veel zwangere vrouwen met problemen.

Ik hoopte steeds dat die baby's een beter leven zouden krijgen.

Ik geloof dat het zo begonnen is.

Wilde u wel een eigen kind?

Ik denk het wel.

Maar ik heb al die meisjes gekend die hier verbleven.

Zij zijn allemaal als dochters voor mij.

Het is alsof ik een hele hoop kinderen heb. Dat geeft me veel voldoening.

Heb jij ook het gevoel dat de zee ons beschermt?

De zee zorgt ervoor dat alle kinderen blij zijn.

Mevrouw Asami, ik hoorde dat u ziek bent.

Ik kan er niets aan doen.

Aan alles komt een einde.

Ik zou graag nog langer doorgaan...

maar het gaat niet meer.

Mevrouw Asami.

Dank u wel.

Jij ook bedankt.

Ik wens je veel geluk.

Vertel ons verhaal aan andere mensen.

Dat doe ik.

Goed zo, je hebt nu alles.

Is de kleuterschool nog ver?

Nog een stukje verder.

Hoeveel meter?

Meter? -Heb je meters geleerd?

1 meter is 100 centimeter.

Heel goed.

En 100 meter? -1000 cm.

'Nieuwe Keizer in 2019'

Yokohama krantendistributie.

Kan ik u helpen?

U heeft geen krant ontvangen? We komen meteen naar u toe.

Hikari, meneer Kawasaki op jouw route heeft geen ochtendkrant gekregen.

Misschien is hij gestolen?

Ga jij er even heen?

Goed.

Hallo.

Zoek je werk? -Ja.

Wacht daar even. Sonoda, ruim jij het kantoor op?

Kom maar hier.

Ik had al zolang geen krant meer vastgehad.

Blijf je hier voorlopig?

Ik kan nergens heen.

Daarom dus.

Ik ook niet.

Jij hebt het veel zwaarder gehad dan ik.

Volgens mij heb jij ook al van alles beleefd, Tomoka-san.

Gewoon, Tomoka.

Zeg mijn naam nog eens.

Tomoka.

Ja, Tomoka.

Tomoka.

Hikari.

Je hebt iets heel moois over je.

Welnee.

Je lijkt zo volwassen.

Waarschijnlijk omdat je zo jong uit huis bent gegaan.

Dat bewonder ik wel.

Tomoka, je doet mij denken aan een van m'n oude vriendinnen.

Ze was zo cool. Haar naam was Konomi.

Konomi?

We woonden samen.

Een tijdje.

Gaaf hoor, dat jack dat je aanhebt.

Deze?

Als ik dit draag, durf ik alles.

Je krijgt het niet.

Het staat mij ook niet.

Hikari.

Eyeliner zou je goed staan.

Zo.

Het kietelt. -Niet bewegen.

En dan deze...

Je hebt lange wimpers. -Echt?

En?

Mooi. -Tuurlijk, want ik heb het gedaan.

Hoe werkt dit?

Dit is de lijst van bezorgadressen in jouw krantenwijk.

Dit betekent: kruispunt oversteken en dan het tweede gebouw links.

Hikari.

Deze gebruik ik niet meer.

Ik heb een nieuwe, dus neem jij deze maar.

En dit.

Heel lekker. -Bedankt.

Voor mij geen dorayaki? Dan ben ik weg.

Zou het over de datum zijn? -Denk je?

Nog twee dagen eetbaar.

Hoe zie ik eruit? -Staat je goed.

Mooi vol.

Deze neem ik.

Voor jou.

Dat hoeft niet. -Maar ik koop 'm.

Wat nog meer?

Je telefoon.

Antwoord je niet? -Hoeft niet.

Ik ben nu met jou.

Echt? -Ja, echt.

Weet je...

Ik heb een kind.

Hij woont hier ergens in de buurt.

Wil je hem zien?

Fijn dat je dit wilde delen.

Laat een bericht achter...

Hikari.

Tomoka is niet op komen dagen. Was ze in het appartement?

Ik weet het niet. -Nee?

Hallo.

Ben jij Hikari Katakura?

Ja, dat ben ik.

Lees maar.

Dit is niet mijn handtekening.

Dit is toch jouw naam?

Yanagihara is toch je vriendin? Je hebt hier getekend.

Tomoka?

Dit is jouw handtekening. Je staat garant voor haar.

Ik ken dit niet.

Word wakker.

Je staat garant voor haar lening.

Betaal snel, voordat de rente oploopt.

Hoeveel? -50 yen.

Geen portemonnee.

Dit is geen spelletje.

Genoeg zo.

We gaan.

We komen terug.

Tot ziens.

Wat was dat?

Zal ik de politie waarschuwen?

Wat had ik dan moeten doen?

Ga mee naar binnen.

Er moet ijs op.

Wat zijn dat voor littekens?

Deze...

Dat deed ik toen ik...

Ik weet het niet meer.

Toen mijn moeder wegging.

Ga mee naar binnen.

Het spijt me, Hikari.

Ik ben zo waardeloos...

Nee...

Sta op.

Het komt goed.

Je lijkt wel een moeder.

Tomoka?

'Bye, bye, Hikari'

Hallo?

Hallo...

Ik maak me een beetje zorgen om jou.

Als je een probleem hebt, kun je beter je hart luchten.

Ik zal je iets vertellen wat ik zelf ooit heb meegemaakt.

De vriendin waarmee ik samenwoonde...

pleegde zelfmoord.

Ik had geen flauw idee dat ze problemen had...

tot ze op een dag...

zomaar van een gebouw sprong.

Over problemen had ze nooit iets gezegd.

Je moet het aan iemand vertellen.

Praat met iemand als je de dingen niet meer aankunt.

Sorry.

Maar goed...

wat ik bedoel is dat ik me zorgen om je maak.

Ik wil dat je weet dat ik me zorgen maak.

Knap gedaan.

Hoe kom je hier aan?

Ik heb het geleend.

Niet gestolen?

Nee.

Wat maakt het uit.

We gaan.

Waarom ik?

Omdat je stom bent.

Soms heb je gewoon pech, maar voor jou is het nu voorbij.

Het is niet voorbij.

Kijk niet zo lelijk.

Griezelig.

Spreek ik met de familie Kurihara?

Wie bent u?

'Asato'

'Ik en mama'

Ik ben het.

Ik zie er een beetje anders uit, maar...

ik ben Hikari Katakura.

Ik ben zijn moeder.

Asato noemt haar zijn mama uit Hiroshima.

Zijn biologische moeder.

Toen hij twee jaar was...

heb ik hem verteld dat hij in de buik van een andere moeder was gegroeid.

Dus hij weet het.

'Van je moeder'

Zijn mama uit Hiroshima heeft dit voor Asato meegegeven.

Twee jaar geleden heb ik het voor het eerst aan hem voorgelezen.

Ik lees het elk jaar voor...

totdat hij het begrijpt.

Totdat hij begrijpt wat het betekent.

Dit is heel belangrijk voor ons.

We voeden hem met Hikari op.

Zij heeft Asato gebaard...

en wij zorgen voor hem.

Je hebt het recht niet...

om hier te komen.

Ik ben thuis.

Mevrouw Kurihara, bent u thuis?

Omdat u niet beneden was, heb ik hem meegenomen.

Wat ga je nu doen? Het is Asato.

Hij is thuis.

Wat wil je?

Mammie.

Mammie?

Ze is niet thuis. Wil je bij ons spelen?

We mogen spelen.

Ik...

Vergeef me.

U hebt gelijk.

Ik ben...

Ik ben niet zijn moeder.

Ga weg, alsjeblieft.

Goed.

Waarom ben je thuis, papa?

Ik moest thuis even iets doen. Straks ga ik terug.

Kleintje.

Ik ben inspecteur Mishima.

Herkent u haar?

Wie is dat?

Ze heet Hikari Katakura.

We zoeken haar, want haar baas heeft haar als vermist opgegeven.

Mevrouw Kurihara.

Mevrouw?

Kent u haar? Weet u waar ze kan zijn?

Sorry, ik begrijp er niets van.

Maar...

Maar...

Ik...

Ik ken haar wel.

Zorg goed voor hem.

Het spijt me.

Dank u wel.

'Van je moeder'

'Lief kleintje...'

'Het spijt me dat ik niet bij je kan zijn, maar ik zal je nooit vergeten.'

'Overal en altijd denk ik aan je, aan hoe oud je nu bent, en hoe groot.'

'Ik wens je een gelukkig leven, Hikari Katakura.'

'Laat me niet verdwijnen, alsjeblieft.'

Ik heb je gevonden.

Het spijt me.

Het spijt me.

Ik had je moeten herkennen.

Het spijt me.

Waar heb je spijt van?

Asato...

Zij is...

je mama uit Hiroshima.

Hiromi Nagasaku.

Al die jaren heb ik je gezocht doelloos zwervend door donkere bossen.

Arata Iura.

Maar ik vond je niet, hoe ik ook zocht terwijl ik steeds je nabijheid voelde.

Aju Makita.

Ik kan het niet helpen, maar soms ben ik bang als we samen zijn.

Het blad omdraaien van de kalender aan de muur...

raakt me soms zo diep in het hart.

De dagen verglijden heel onopvallend...

volgens jou een teken van geluk.

Het zijn je stem, je silhouet en je voetstappen die me dat zeggen.

Jij die ik aanbid jij die ik koester.

Go Riju.

Miyoko Asada.

Zelfs als het licht uit mijn ogen verdwijnt...

zal ik je zoeken waar je ook bent.

Gebaseerd op de roman Asa ga kuru van Mizuki Tsujimura...

zal ik je vinden waar je ook bent.

De oceaan na de storm...

sust je als een schommelwieg in slaap.

Het getij dat rijst en daalt...

neem alsjeblieft dat licht niet bij me weg.

Wis me toch niet uit alsof ik nooit heb bestaan.

Ik ben hier je hoort me toch ademen.

Hoor mijn luide stem zie mijn profiel...

hoor mijn voetstappen wis er niets van uit.

Je mag ze niet vergeten alsof ik nooit heb bestaan.

Jij die ik aanbid jij die ik koester.

Blijf mooi en gelukkig zoals je bent.

Zelfs als het licht uit mijn ogen verdwijnt...

zal ik je zoeken waar je ook bent...

zal ik je vinden waar je ook bent.

De eerste nacht dat ik je liefhad ging alles zo onbeholpen.

Als onze tijd beperkt is wil ik tot het einde volop leven.

Het lot is bedrieglijk misschien drijft het ons uit elkaar.

Laat me je warme handen herinneren en je nooit vergeten.

Jij die ik aanbid jij die zoveel huilt.

Jij zelfzuchtige zwak en sterk tegelijk.

Zelfs als de nacht het licht laat verdwijnen...

zal het ochtendlicht komen en zullen we samen zijn.

Jij die ik aanbid jij die ik koester.

Jij allermooiste die ik altijd zal beschermen.

Zelfs als het licht uit mijn ogen verdwijnt...

zal ik je zoeken waar je ook bent...

zal ik je vinden waar je ook bent.

Jij die ik aanbid jij die ik koester.

Jij allermooiste die ik altijd zal beschermen.

Zelfs als het licht uit mijn ogen verdwijnt...

zal ik je zoeken waar je ook bent...

zal ik je vinden waar je ook bent.

Scenario en regie: Naomi Kawase.

Ik heb je gevonden.