Original subtitles

vertaling: Hoek & Sonépouse/Toonder Group

Hufters. Ze kunnen toch zeker wel om de plassen heen rijden?

Houden we geen rekening met elkaar?

Is dat nou echt te veel gevraagd of ben ik de laatste met fatsoen?

Neem nou maar een gewone cappuccino, niks vetvrij.

Dood ga je toch, dus doe niet zo kinderachtig.

Mooi. Eentje met een schuimkop voor de dappere jongeman.

De wereld is gek en ik haat iedereen. - Wat negatief.

Als iedereen gek was, had jij geen werk meer.

Geef die koffie maar en hou je kop.

Wat een taal. Wat als een patiënt je zou horen?

Het zou wat. Ze worden toch niet beter.

Zijn we zielig? - Een dubbele espresso, geen twist.

Dubbel, geen Chubby Checker. - Wat goed.

De klanten hebben verder geen humor.

Hoe presteer je het om elke dag al die problemen aan te horen?

Ik krijg al zelfmoordneigingen van dat beetje gezeur hier.

Ik heb dit zelf gewild, dus nu moet ik doorzetten ook.

Neem hem nou. Hij zit goed.

Hij heeft een laag IQ, hij is altijd vrolijk. Sommigen boffen maar.

Vind jij stom zijn iets positiefs? - Ja.

Je krijgt een sessie van me.

Doe voorzichtig, hè. Zo niet, dan horen wij van de gevolgen.

Snel. Ik wil om zeven uur thuis zijn.

Hier is je zus en tevens je geliefde.

Alleen in onze show kan dat een en dezelfde zijn. Hier is Leann.

Vind je het ideaal als 'n patiënt als eerste Jerry Springer ziet...

als ie bij 'n psychiater binnenloopt? - Dan zet ik 'm af.

Ik kom binnen en hij staat nog aan. - Ik wist dat jij het was.

Jij friemelt altijd eerst aan de deurknop.

Dat doe je elke ochtend, Beth. Al jaren.

Je hebt je handen vol aan de krant, je espresso en je tas.

Als we niet bevriend waren, kreeg je de zak.

Lauren is hier. - Stuur haar maar verder.

Diepe zucht. En daar gaan we dan.

Wacht maar tot je dit hoort.

Dan moet jij op de bank gaan liggen.

Dag, Lauren. Hoe gaat het? - Nu even geen prietpraat.

Ik beleef toch nooit wat omdat ik me altijd afzijdig hou?

Ik heb nu wel iets meegemaakt. En het is niet mis.

Begin maar eens bij het begin dan.

Oké. Je weet dat ik slecht ben in het onderhouden van relaties.

Ik wil altijd de touwtjes in handen hebben, maar dat wist je al.

Nu had een vriendin van me een blind date geregeld.

En het probleem met de touwtjes is in één klap verdwenen.

Wat goed. - Nee, daar gaat het niet om.

M'n blind date had een vriend bij zich. En zijn blind date...

daar gaat het om.

Oké, ik hap. Hoezo dan?

Omdat mijn blind date een lul was, en die andere... Doet er niet toe.

Maar zijn blind date...

Ik raak nogal snel de draad kwijt. Kun je even bij het begin beginnen?

Sorry, hoor. Maar ik denk soms dat je gewoon in m'n hersens zit.

Oké, ik loop dus dat restaurant binnen.

Ik denk bij mezelf: Dit wordt weer zo'n hopeloos saaie avond.

Een avond zoals zo vele andere saaie avonden.

Niet wetende dat er iets zou gebeuren dat alles voorgoed zou veranderen.

Ik ben Bob. Dit is Frank. - Aangenaam.

Ik vind het echt geweldig dat je wilde komen.

Claire is weg van je, maar ze heeft niet gezegd...

dat je de mooiste vrouw op aarde bent.

Bob, er zit een spatje kwijl in je mondhoek.

Frank's tafeldame zal zo wel komen. Ze heet...

Casey?

Ze is... Wat doet ze? - Iets belangrijks in de reclame.

Je zou nerveus moeten zijn. Ze verdient vast meer dan jij.

Hou je mond, Bob.

Zou dit niet de reden zijn dat we single zijn?

Sorry dat ik zo laat ben.

Casey Montgomery. - Lauren Travis.

Dan ben jij m'n blind date.

Wat willen de dames drinken?

Een wodka-martini. - Voor mij hetzelfde.

Te gek vind ik dat, vrouwen die hijsen als kerels.

Voor zover ik weet, zijn er twee soorten mensen in de wereld.

Je hebt leiders en je hebt volgelingen.

En tot welke categorie hoor jij, Bob?

Ik ben uiteraard een leider.

Als jij nou nog een borrel drinkt en dan oplost of zo.

Krijg de kolere. - Van hetzelfde.

Ik ga naar het toilet. - Ik ga met je mee.

Waarom gaan vrouwen altijd samen naar het toilet?

Dat komt door jou, Bob.

Je was hier al vroeg, hè?

Dacht ik al. Ik ga m'n vriendin Sharon wurgen.

Ik ga echt van m'n levensdagen niet meer op een blind date.

Ik ook niet. - We zien er goed uit, we zijn slim.

Waarom gaat het altijd mis?

Die theorie klopt wel: Als je op zoek gaat, kom je het nooit tegen.

Ach, we hebben nu wel elkaar ontmoet. Dat is nog iets.

Het is net alsof ik je al langer ken.

Uit een vorig leven? Je bent toch niet zo'n vaag type, hè?

Ik ben advocaat, dus wie weet. - Bij welke firma?

Bickle, Cooperman, Josephson, Travis. - Ben je een vennoot?

Ik vrees van wel. - Indrukwekkend.

En wat doet een leuke meid als jij in een tent als deze?

Ik ben slecht in relaties.

Ik ben een workaholic. Vandaar die blind date. Jij?

Ik begin te snel een relatie.

Het wordt tijd dat ik volwassen word en me ga settelen.

Jij leert me hoe ik affaires begin, ik leer je volwassen te worden.

Akkoord.

Mag ik je nummer? Dan doen we dit een keer over.

Dit viel in de categorie het-leven-is-te-kort.

Ik vraag niet eens om je nummer, ik heb namelijk hersens.

Bel me maar voor een afspraak.

Sorry, hoor.

Zag je dat? Ik zweer het je, Casey gaf Lauren net haar telefoonnummer.

Nee, hè.

Ze zijn lesbisch.

En als ze het nog niet waren, heb jij ze ertoe gedreven, lul.

Hou op me lul te noemen. - Waarom? Zo heet je toch?

Hoe was je afspraakje?

Ik zit hier al de hele morgen na te denken over wat er nou is gebeurd.

Ik volg je even niet. - Die Bob was echt een ramp.

Waar zit je dan over te peinzen?

Die Casey. Die andere vrouw, Frank's blind date.

Ze laat me maar niet los.

Omdat ze zo vervelend en irritant was, bedoel je?

Nee, ze is een van de slimste, grappigste...

aantrekkelijkste mensen die ik ben tegengekomen.

Ze is misschien slim en grappig, maar aantrekkelijk?

Dat vind je niet van een vrouw. Je bent in de war.

Nee, hoor. Ik ben zo helder als wat. Daarom zit ik er zo mee.

Ik voelde me tot haar aangetrokken.

Niet tot Bob. Ik wilde met haar uit, niet met Bob.

Je was vast dronken. Je was jezelf niet. Je bent jezelf niet.

Jezus, Lauren. Dan zou je lesbisch zijn. En dat ben je niet.

Hoe weet je dat? Stel nou dat ik het wel ben?

Ik geloof m'n oren gewoon niet.

Je bent niet bekrompen, Claire. Je bent geschokt, net als ik.

Ik heb me nog nooit tot een vrouw aangetrokken gevoeld.

Ik weet niet of ik niet bekrompen ben, hoor.

Ik zou dit maar uit je hoofd zetten.

Dat was niet echt bemoedigend.

Waarom vond je Casey nou zo leuk?

Ze was zo vertrouwd. Haar ochtend was precies zoals de mijne.

Alleen de beste vriendin deed anders.

En, was het leuk met Frank? - Ik ga liever naar de tandarts.

Bestaat niet. Ik ken hem toch. - Dat zou ik maar niet hardop zeggen.

Je bent een lastige tante om te koppelen.

Je bent oppervlakkig en soms een kreng.

Ook goedemorgen. - Hoe ging het met Claire's vriendin?

Dat was al net zo'n ramp. Maar zij was erg leuk.

Ik ga jou nooit meer proberen te koppelen dus, hè.

Straks zie je er niet meer zo geweldig uit. En wat dan?

Dan pleeg je euthanasie op me. - Soms ben je echt erg.

Zeg het dan. - Je bent een gestoord kreng. Hou op.

Ja, Nancy? - Ene Casey Montgomery.

Verbind maar door. - Okiedokie.

Hoi Lauren, met Casey.

Hoi, hoe gaat ie? - Goed. Met jou?

Goed, hoor. Ik bel om te vragen of we een keer kunnen afspreken.

Tja, ik moet even m'n agenda checken. - Of lijkt het je niks?

Jawel. Ik kijk er alleen van op dat je belt.

Wat dacht je van zaterdag?

Dan kan ik wel, ja.

Mooi. Zullen we bij mij afspreken?

Het adres is Riverside Drive 1950.

Appartement 10. Zo rond de klok van zeven dan?

Prima. Hou je van jazz?

Ik ben gek op jazz. - Hartstikke goed. Tot zaterdag dan.

Tot zaterdag.

Sorry. Kom verder.

Wat een mooie flat, zeg.

Wat netjes. Bij mij lijkt het alsof er een orkaan heeft gewoed.

Ik ben erg analytisch, denk ik.

Ik bedoel het niet lullig, hoor. Misschien kun je 's bij mij opruimen.

Ik heb martini's klaargemaakt. Heb je daar zin in?

Gaat het wel met je?

Ik zal het maar gewoon zeggen.

Ik weet niet wat ik hiermee aan moet.

Ik begrijp ook niet zo goed wat ik voel.

Maar ik voelde me meteen al tot je aangetrokken.

En dat is krankzinnig, want ik ben beslist niet lesbisch.

Het is me volkomen vreemd.

Wie is dan de man in de relatie en wie de vrouw, en wie bepaalt dat?

Ik zit echt vol vragen. - Drink eerst wat.

Ik hoop dat je niet geschokt bent. Ik ben het namelijk wel.

Nee, ik ben niet geschokt.

Ik voel hetzelfde voor jou.

Alleen kan ik het beter verbergen dan jij.

Gelukkig maar, anders zaten we allebei zo te bazelen.

Misschien moeten we er niet te veel ophef over maken.

Mensen kunnen op elkaar vallen om wie ze zijn...

en niet alleen om hun sekse, toch? - Na een paar borrels zeker.

En nu?

We babbelen wat. Dan gaan we naar Blanchard, die trompettist.

En dan gaan we nog een paar keer samen uit.

Ik bedoel, ik denk dat mensen zo...

Zo gaat dat in z'n werk, denk ik.

Denk je dat er een verband is tussen lesbisch zijn en alcoholisme?

Zou kunnen.

M'n vader wou dat ik advocate werd en ma wou dat ik kunstenares werd.

Papa's meisje. Bij mij is 't andersom.

Mama's kleine meisje?

Leeft je moeder nog?

Nee, ze zijn allebei overleden. Twee jaar na elkaar.

Ze wilden zeker bij elkaar zijn. - Dat denk ik ook.

Daar kan ik best inkomen. - Ik ook.

Kom je nog even binnen? - Nee, een ander keertje misschien.

Niemand heeft het gezien, hoor. - Sorry.

Zien we elkaar nog eens?

Ik deed alsof ik een misdrijf had gepleegd.

Zomaar ineens een vrouw zoenen is ook niet niks.

Je vindt het verkeerd, hè? - Dat zei ik niet.

Het is een nieuwe ervaring. Je zit vol vragen.

Zoals? - Ben ik lesbisch?

Wat zullen de mensen wel denken? Ben ik nu anders dan de rest?

Dat is niet eens bij me opgekomen.

Er is niets mis met lesbisch zijn.

Ik ben helemaal niet lesbisch. - Dat zeg ik ook niet.

Maar je moet je afvragen waarom je zo fel reageert. Hoe reageerde Casey?

Heel kalm.

Ze vond het heel gewoon. Ze liep er zelfs mee te koop.

Sharon, ga van m'n stoel. - Ik wil alles horen.

Ik heb haar gezoend. - Grote goden. Zomaar?

Hoi, leuk je te zien. En meteen zoenen? Jij hebt lef, zeg.

Niet meteen. Ik heb haar mee naar een jazzclub genomen.

En daarna heb ik haar gezoend. - En toen?

Ze nam het als een vent op.

Niet leuk. Ik ben je beste vriendin, vertel op.

Zodat je via mij 'n leven kan leiden? - Ja. Heb je daar problemen mee?

Casey, vertel op nou.

Ik voel me op m'n gemak bij haar. Ze maakt me aan het lachen.

En ze luistert echt naar me.

Ik vind 'r echt leuk. - Omdat ze een vrouw is.

Vrouwen weten van elkaar wat ze lekker vinden.

Seks tussen vrouwen schijnt beter te zijn omdat ze zo attent zijn.

Je kijkt te veel naar Oprah. - Krijg de tyfus.

Vind je dit goed? - Nee, het is bagger.

Ik wilde je steunen en een goed gesprek met je hebben.

Ik wilde met je meeleven in dit avontuur, trut.

Sorry. Ik weet dat je alleen maar aardig wilt zijn.

Als je me maar niet gaat zoenen. Weg.

Ik daarentegen werd zo'n beetje afgemaakt.

Waarom zit je me als een stalker op te wachten?

Omdat ik je wakker moet schudden. Je kunt niet op een vrouw vallen.

Waarom niet? Omdat ze jou dan anders gaan bekijken?

Omdat ze dan denken dat jij het ook bent? Of dat je wat met mij hebt?

Ik vind dit echt niet grappig, hoor. - Als je een goeie vriendin was...

maakte het je niks uit. Of het nou een man, vrouw of aap was.

Als je het niet erg vindt, ik heb nog meer te doen.

En trouwens...

ik heb haar gezoend.

Je moet niet met iemand naar bed gaan om een ander te pesten.

Dat weet ik ook wel, maar...

Ik weet het gewoon niet meer. - Wil je met haar naar bed?

Ik denk het wel.

En niet om Claire te pesten? Dat weet je zeker?

Ik weet nu gewoon niets zeker.

Kom verder.

Lekker. - Wat een mooie flat, zeg.

Heel krachtig. Net als jij. - Het is een zootje.

Jij bent artistiek, dus dat hoort zo.

Fijn dat je er bent. - Fijn er te zijn.

Ik kan maar één ding goed klaarmaken. Dus ik hoop dat je zalm lust.

M'n ouders hielden niet van hun werk. Maar ze moesten wel, voor het geld.

Ik moet dat hebben aangevoeld.

Ik had mezelf beloofd iets te doen wat ik leuk vond. En dat is gelukt.

Grappig, vind ik dat. Mijn vader zei altijd:

Je moet altijd weten wat je volgende zet is. Maak een vooropgezet plan.

En neem nooit iets als vanzelfsprekend aan.

Yin en yang dus eigenlijk.

Dat is mooi gezegd.

Maar ik vrees dat ik nogal op hem lijk.

Hij zei altijd dat ik overal lijsten van moest maken.

En dat ik altijd m'n doel voor ogen moest houden.

En dat ik geen risico's moest nemen.

En alles moest plannen.

En dat ik omzichtig en behoedzaam te werk moest gaan.

En altijd...

Ik wil met je vrijen.

Sorry. Vergeet wat ik heb gezegd.

Je bent hier nog niet aan toe.

Geen verontschuldigingen.

Als we wachten tot ik eraan toe ben, zijn we allang dood.

En daarmee wil je zeggen?

Daarmee wil ik zeggen...

Ik heb m'n hele leven nog nooit een sprong in het diepe gewaagd.

Misschien moet ik dat maar 's doen. - Ik wil niks forceren, 't is goed zo.

Nee, dat is het niet. Ik heb namelijk geen idee wat ik moet doen.

Misschien moeten we dan niets doen.

Maar ik wil het graag.

Ik ben het zat om altijd alles mis te lopen.

Weet je het zeker?

Maar laten we het toch maar doen.

Wat gaat er nu door je hoofd?

Dat...

als ik had geweten dat 't zo fijn was, ik 't eerder had gedaan.

Nee, dat is niet waar.

Jij kunt er wat van, zeg.

Jij bent anders ook niet mis.

Zullen we maar proberen te slapen?

Ik wil niet slapen.

Niks. - Je vindt het walgelijk, hè?

Nee, hoor. Jij wel?

Een therapeut mag niet met een vraag antwoorden.

Neem me niet kwalijk. Ik vind het niet walgelijk.

Maar jij doet wel erg opgefokt. Wat voel je nu?

Hoe voelde je je bij haar? - Alsof ik het met mezelf deed.

En hoe vond je dat? - Ik weet het niet.

Ik denk dat vrouwen meer de tijd voor elkaar nemen.

Ze zijn...

sensueler. Het gaat ze meer om de persoon...

dan om de daad zelf.

Is dat positief of negatief?

Als ik mezelf wat aardiger vond, was het positief.

Het gaat er hier dus om dat je zelf niet goed in je vel zit.

Ja. Daarom kom ik toch bij jou?

Nu heb ik koppijn. - Laat ik het anders stellen.

Is dat niet de enige reden waarom je ermee zit dat je op een vrouw valt?

Oké.

Naast 't feit dat slapen met 'n vrouw maatschappelijk ongeaccepteerd is.

Nu heb ik geen koppijn meer, maar migraine.

Bickle, Cooperman, Josephson en Travis. Momentje, graag.

Je hebt een enorm boeket gekregen. Dat was me het afspraakje wel.

En ik dacht dat vrouwen gierig waren.

Wat zeg je? - Ik bedoel er niks mee, hoor.

Maar het gerucht gaat dat je lesbisch bent.

Ik zit er niet mee, hoor. Ik vind dat het je interessanter maakt.

Ik ben niet lesbisch. En van wie heb je dit?

Claire. Ze zit er nogal mee. Maar ja, die tuthola zit overal mee.

Als ze me zoeken, ik ben een sigaret roken.

Maar je rookt niet. - Nu wel.

Roken is een smerige gewoonte. - Die zijn er zo veel.

Ik heb al een moeder, en jij lijkt totaal niet op 'r.

Wil je ergens over praten?

Waarover? Over m'n affaire met een vrouw of dat ik Claire ga vermoorden?

Moord zie ik niet zitten. Dat je het met een vrouw doet, prima.

Omdat je een man bent. Jij wilt het liefst kijken.

M'n fantasieën daargelaten, ik heb de roddels gehoord.

Waar je ook mee bezig bent, het loopt uit de hand.

Dat gedoe tussen jou en Claire is het eigenlijke probleem.

Ik ben er niet mee begonnen. - Nee, maar ik maak er een einde aan.

Jullie zijn beide zeer gewaardeerde vennoten hier.

Ik verwacht dat jullie je als volwassenen gedragen.

Vertel eens hoe dit zover is gekomen.

Zij moest zonodig m'n privé-leven bespreken.

Waarom deed je dat? Het gaat je niets aan.

Dus wel. Moet ik accepteren dat zij...

Wat? Dat ik abnormaal ben? Een pot?

Niet zo snel. Wat kan jou het schelen met wie zij het doet?

Omdat ik het fout en geen prettig idee vind.

Je bent God niet. Lauren heeft je nota bene deze baan bezorgd.

En nu zij anders blijkt te zijn dan jij, val je haar aan.

Kun je je er niet overheen zetten en ruimdenkender zijn?

Nee. - Dan heb jij een probleem, niet zij.

Prima, dan zijn we uitgepraat.

Ga zitten. Jij bent dit begonnen. Nu is Lauren aan de beurt.

Ik ben nog steeds de oudste vennoot. Ga zitten.

Ik heb een relatie met een persoon, een fijn persoon. En dat is 'n vrouw.

Ik zit er zelf ook mee, maar dat is het punt niet.

Je hoeft het er niet mee eens te zijn.

Maar we zitten niet op school waar je naar hartelust kan roddelen.

Ik had je hoger ingeschat. En ik had jou dit nooit aangedaan.

Klaar?

Mag ik nu weer aan het werk?

Ja. Maar je houdt wel op met die onzin, begrepen?

Ik versta je niet.

Best, maar haar vriendin ben ik niet meer.

Casey kon haar ervaringen aan Sharon vertellen.

Ik werd als een monster behandeld. Ik had entreegeld moeten vragen.

Ooit van kloppen gehoord? - Je moet je verhalen toch kwijt?

Ja, ik sta te popelen. - Wat is er gebeurd?

Niks. We hebben gegeten, gedronken, en gevreeën en zo.

Je bent de enige vrouw die ik ken die 't met 'n vrouw heeft gedaan. Vertel.

Het was heel fijn. - En verder?

Ik ga je geen details vertellen.

Ik zou het jou wel vertellen. Mijn leven is heel saai...

Oké, oké, stel je voor dat je niet alles wist, zeg.

We hebben alles gedaan, maar zonder hulpstukken.

Hoor 's, jij wilde details. - Sorry. Ga verder.

Het was ongelooflijk. Wat moet ik nog zeggen?

Ben je nu lesbisch? Ben je overgestapt?

Ze is niet m'n eerste vriendin. - Waarom weet ik daar niks van?

Sorry, ik was het vergeten. - Vast.

Mag ik je wat vragen?

Vind je mij aantrekkelijk?

Waar wil je naartoe? - Niet dat ik het zou willen...

maar waarom heb je mij nooit versierd?

Omdat ik zwart ben wellicht? - Nee, omdat je gek bent. Ga weg.

Ga dan.

Claire, kunnen we praten? - Waarover?

Over hoe je je voelt, onze vriendschap.

Er valt niks te bepraten. - Goed, dan luister je maar even.

Claire, je bent m'n vriendin. Ik wil je niet kwijt.

Ik heb er geen spijt van dat ik eerlijk tegen je was.

Ik weet dat je eigenlijk dol op me bent.

Je bent bang omdat ik met iets bezig ben dat jou zo vreemd is...

dat je zo walgelijk vindt, dat je je er niet overheen kunt zetten.

Dat begrijp ik. Ik weet me er ook geen raad mee.

Maar ik ga hiermee door. Ik zal je alle tijd geven.

Ik hoop alleen dat je het me vergeeft dat ik niet ben zoals jij.

Dat was het.

Ik heb een idee.

Ik wil dansen. Ik wil met jou dansen. - Nu?

Nu, ja.

Waar doen we dat dan?

Kom nou, watje dat je bent.

Mijn god, het lijkt wel een lesbische film.

Ik haal een drankje voor je.

Zeg het eens, dames.

Een fles tequila, graag. Grapje. Eén glaasje.

Voor mij hetzelfde.

Het is net een heteroclub eigenlijk, alleen ziet iedereen er eender uit.

En ook hier is iedereen ergens naar op zoek.

Je hebt gelijk, weet je dat? - Dames, proost.

Kom, we gaan dansen.

Wat wil je vanavond doen?

Ik heb nog werk liggen. Dus als je het goed vindt, ga ik naar huis.

Vind je het vervelend?

Of krijg je het benauwd? Dat zou idioot zijn, we beginnen pas.

We zien elkaar erg vaak. Even alleen zijn, is ook weleens gezond.

Je hebt helemaal gelijk. Ik doe aanhankelijk, dat is niks voor mij.

Je doet niet aanhankelijk.

Jawel. Als je in me kon kijken, zou je het zien.

Je stelt je aan.

Je hebt gelijk, ik stel me aan.

Wat ik het leukst aan Casey vond, vond ik tegelijkertijd erg vervelend.

En dat is? - Dat ik geen macht over haar had.

Ze voelde zich volkomen op haar gemak met zichzelf. En ik niet.

Nieuwe dingen brengen je uit je evenwicht.

Leuk geprobeerd, maar ik was hiervoor ook al uit m'n evenwicht.

En we weten hoe dat komt. Wanneer laat je dat los?

Geen flauw idee.

Dus je instabiliteit heeft niets te maken met deze lesbische affaire?

Je zou je ook zo voelen als je iets met een man had.

Nee, dat heb ik niet gezegd.

Je maakt me in de war. - Welnee.

Hoe bedoel je? - Je doet alsof je in de war bent...

want dan hou je jezelf overal buiten en kun je van de zijlijn toekijken.

Wat zijn we bijdehand. - Sorry.

Oké, je hebt me door.

Ik ben gek op Casey. Maar ik trek het niet om tegendraads te zijn.

Ik heb er een hekel aan als ze me onder de loep nemen.

Dat is niet best in een lesbische relatie.

Wat ga je nu doen?

Als je komt zeggen hoe erg je van me walgt, laat maar.

Ik ben niet in de stemming. - Dat kom ik niet zeggen.

Ik kom m'n excuses aanbieden.

Hoorde ik dat goed? Kom je je excuses aanbieden?

Dat klopt.

Ben je door m'n psych gestuurd of zo?

Ik ben door niemand gestuurd.

Het spijt me dat ik zo rot tegen je heb gedaan.

Ik denk dat ik gewoon bang was.

Bang om je kwijt te raken.

Bang dat als jij homoseksueel was...

ik het ook zou kunnen zijn, of misschien m'n man wel.

Ik begon gewoon overal aan te twijfelen.

En toen besefte ik dat je nog altijd dezelfde was.

Dat is alles wat ik wilde zeggen.

Sorry dat ik me als een idioot heb gedragen.

Ik wil je best een knuffel geven.

Maar dan denk je dat ik wat met je wil.

Erg leuk.

Ik wilde wat eten laten komen. Wil je wijn of een martini?

Wijn dan maar.

Is alles oké? - Nee. We moeten praten.

Dat zijn de rottigste woorden die ik ken.

Laat me uitpraten, anders durf ik niet meer.

Ik ben stapelgek op jou.

En ik weet niet of dit nou liefde is, of dat het door jou komt...

of dat ik het gewoon spannend vind omdat het een taboe is.

Maar het komt erop neer dat ik hier niet geschikt voor ben.

Wat houdt dat in?

Ik ben niet sterk genoeg om me tegen de maatschappij te verzetten.

Ik kan niet tegen die vooroordelen.

Tegen de walging. Ik word aangevallen omdat ik lesbisch ben.

En ik ben niet lesbisch. Ik voel me zwak, en dat wil ik niet.

En het gekke is dat ik me zo goed voel bij jou.

Maar het is alsof ik twee monologen hou: Een met jou en een met mezelf.

En ik weet amper raad met mezelf. Dit nekt me gewoon. Ik trek dit niet.

Het is niet eerlijk tegenover jou.

Dat is allemaal apekool, en dat weet je zelf ook.

Je bedoelt dat je het oneerlijk tegenover jezelf vindt.

Ik kan hierin met je meegaan of niet.

Jij kunt waarschijnlijk met niemand een relatie hebben, dat is het punt.

En niet dat het oneerlijk is tegenover mij.

Nu val ik weer totaal voor je.

Maar...

Mag ik even heel kleingeestig doen?

Bedoel je dat het je niet uitmaakt of je nu wel of niet wat met me hebt?

Nee, dat bedoel ik helemaal niet.

Ik ben biseksueel. Ik vind heel veel mensen leuk, waaronder jij.

Voor mij is het allemaal wat makkelijker.

Hoeveel vriendinnen heb je dan gehad?

Een paar.

Minder dan tien?

Meer dan tien?

Fijn. Heel fijn. Dus ik ben eigenlijk gewoon de zoveelste.

Nee. Jij bent de eerste om wie ik echt geef.

Nu klink je als een man. - Sorry.

Zie je nu wel hoe belachelijk ik me aanstel?

Ik doe bezitterig.

En ik heb niet eens het lef om lesbisch te zijn, of biseksueel.

Of om voor jou te kiezen.

Je bent gewoon bang. Je bent ook maar een mens.

Ik ben een gestoord mens.

Waarom ben jij zo abnormaal normaal?

De spreekwoordelijke vrije geest, hè? - Dat kennen we.

Kom op nou. Jij bent ook avontuurlijk.

Je hebt een meisje gezoend.

Dat is zo.

Ik wilde alleen dat ik anders kon zijn, snap je?

Nee, dat snap ik niet.

Ik wou dat we konden zien hoe dit verder zou gaan.

Ik ben gek op je. Dat geef ik ook niet graag toe, hoor.

Kunnen we het echt niet proberen?

Breng me niet in de verleiding.

Het is beter zo. Voordat m'n hart echt breekt.

Op een gegeven moment trek ik het toch niet meer.

Dan blijven we gewoon vriendinnen.

Vriendinnen.

Ik ben blij dat ik je heb ontmoet.

Van hetzelfde.

En dus heb ik het uitgemaakt.

Maar ik heb wel iets meegemaakt wat niet iedereen meemaakt.

Wat dan?

Ik heb voor het eerst in m'n leven iets engs gedaan.

Ik heb een meisje gezoend.

Zo simpel ligt het niet, of wel? - Wat bedoel je daar precies mee?

Je volgde je hart. Het wordt lastig om terug te gaan naar je oude leven.

Ga je me zeggen dat dat positief is? - Ja. Daar ben ik voor.

Dank je wel. - Graag gedaan.

Op naar je volgende avontuur.

Lauren Travis.

Lauren had iets fijns meegemaakt.

Maar ze liet het veranderen in iets negatiefs door de buitenwereld.

En door haar eigen zelfbeeld.

Ze heeft de relatie uitgemaakt uit angst en onzekerheid.

Ze was haar hele leven al onzeker.

Net als wij allemaal.

Maar ze heeft heel even echt geleefd.

En hopelijk is er geen weg meer terug.

Binnen.

Beth, Helen McCormick komt niet. Haar moeder is overleden.

Wat naar. Ik moet mijn moeder 's bellen.

Kan ze een andere afspraak maken? - Zeker. Ik maak wel een gaatje vrij.

Ouders. Dan weer houden we van ze, dan weer hebben we de pest aan ze.

Het is net pingpong. En als ze sterven, missen we het.

Gaat het wel met je?

Momentje.

Ja, ja, ik kom eraan.

Het is een begrafenis. Waarom geen zwarte wagen?

We hadden niet meer, Miss McCormick. - Hebben m'n zussen de laatste?

Ik geloof het wel. - Houdt het dan nooit op?

Dat weet ik niet. - Vooruit dan maar.

Waarom moet ik een das om? - Omdat oma dat fijn zou vinden.

Maar ze ziet het toch niet, ze is dood.

Doe het dan maar voor mij.

Mr Swanson, bijgaand vindt u bla bla.

We horen graag wat u ervan vindt.

De rest weet je.

De limo is er. - Is ie zwart?

Geen idee. - Zou je daarachter kunnen komen?

Moest er per se weer kleur bij?

Kop houden.

Ik vind dat we allemaal iets tegen mama moeten zeggen.

Wat? Wat dan? - Dat we haar zullen missen en zo.

Ga jij maar eerst dan.

Ik wil je bedanken voor alles wat je ons hebt gegeven.

Ik hou zo ontzettend veel van je. Ik zal je zo vreselijk missen.

Ik heb m'n best gedaan om een goede dochter te zijn.

Ik weet niet of dat wel is gelukt.

Maar ik heb het geprobeerd en ik zal je missen.

Ik weet niet wat ik moet zeggen.

Zeg... - Gewoon iets.

Jammer dat je dood bent.

We moeten nu één front vormen. We hebben alleen elkaar nog.

Fijn dat ik kon komen. - Geen punt.

Gecondoleerd met je moeder. Gaat het wel?

Ja, hoor. Ik hield van haar, maar het zat nogal ingewikkeld.

Wat ik nu voel, is niet allemaal positief, vrees ik.

Vertel eens. - Ze wilde altijd alles regelen.

Je gaat het huis wel uit, maar ze willen je altijd kind doen voelen.

Het lijkt de maffia wel. Alsof je eeuwig ergens een schuld hebt.

Is 't zo erg dat ik blij was dat daar een einde aan kwam met haar dood?

Ik ben volwassen. Het werd tijd dat die navelstreng werd doorgeknipt.

Het is rot dat ze dood is, maar het is genoeg geweest.

Wat is er gebeurd?

U weet dat m'n moeder stinkend rijk was en...

dat ik niet met m'n zus Kathy op kan schieten.

En dat m'n moeder altijd wilde dat we deden wat zij wilde?

Maar nu is ze echt te ver gegaan.

Ze eist dat we morgen alledrie naar de notaris gaan voor het testament.

En het staat op video, zodat ze ons nog één keer gek kan maken.

Net als je denkt dat het niet erger kan, krijg je zoiets krankzinnigs.

Is dat niet een beetje hardvochtig? - Dat is het helemaal niet.

En dan druk ik me nog zacht uit.

Ben je nu uitgeraasd?

Mooi zo.

Vertel nu maar hoe je het echt vindt om je moeder te verliezen.

Jullie moeder wilde haar testament op video vastleggen.

Sommige delen zijn geïmproviseerd. - Nee maar.

Kun je niet wat respect opbrengen? - Weet je...

Kathy, Helen, alsjeblieft.

Sommige delen zijn geïmproviseerd, maar het is vrij duidelijk.

Mona, zet 'm maar aan.

Hallo, meisjes. Als het dinsdag is, ben ik nu dus dood.

Grapje. Van die dinsdag, bedoel ik. Niet van dat dood zijn.

Maar ik kom weer terzake.

Ik heb 'n hoop geld weg te geven. Het zou jullie leven makkelijker maken.

Gelukkiger worden twee van jullie niet.

Ik heb m'n best gedaan jullie goed op te voeden. Met Kim is dat gelukt.

Maar jullie twee zijn ontzettend egoïstisch.

Dat hebben we niet van een vreemde. - Dat is deels mijn schuld.

Maar slechts deels.

Ik vind het vreselijk dat jullie tweeën zo'n hekel aan elkaar hebben.

Dus ik ga vanuit m'n graf nog één poging doen.

En deze keer staat de hele poet op het spel.

Al m'n geld is voor jullie. Op één voorwaarde.

Helen, jij en Kathy moeten samen een week in m'n huis trekken.

Sorry Kim, maar dat moet jij ook.

Iemand moet erbij zijn en Alice is te oud om jullie uit elkaar te trekken.

Ik had er 'n maand van willen maken, maar dat is te erg.

Ik zou er maar goed over nadenken, want als je het niet doet...

krijgt Kim haar deel en gaat de rest naar de dierenbescherming.

Het maakt mij niet uit.

Als ik als moeder tekort ben geschoten...

dan spijt me dat. Ik heb m'n best gedaan.

Jullie krijgen deze ene kans om jullie relatie te lijmen.

Ik wil in vrede rusten. En met deze laatste poging zal me dat ook lukken.

Het is nu aan jullie tweeën.

Ik hou van jullie. Hopelijk vind ik jullie na deze week zelfs aardig.

Dat was het dan.

Zet dat stomme ding uit.

Jij komt er altijd goed vanaf, hè?

Dit gaat niet over mij. - Waarom eigenlijk?

Laat 'r met rust. - Geen wonder dat ze is gestorven.

O, is het nu onze schuld? - Vast wel. Doe eens volwassen.

Ik sterf liever dan met haar in één huis te moeten.

Wou je eeuwig financieel afhankelijk blijven?

Anderen doen een moord voor die miljoenen.

En jullie willen er niet eens voor samen in één huis?

Ja, we kunnen elkaar net zo goed als miljonair haten.

Tuurlijk, joh. - Er zijn nog wel enkele voorwaarden.

Nee maar. - Jullie mogen het huis niet verlaten.

Kim mag Matt wel naar school brengen. Neem vanaf maandag maar verlof.

Kim hoeft niet te werken. Zij heeft lekker alimentatie.

Maar wij hebben ons werk.

Alsof in m'n eentje een kind opvoeden zo makkelijk is.

Jullie verzinnen er maar wat op.

Jullie mogen geen bezoek ontvangen.

Alle maaltijden zullen worden bereid door Alice.

Jullie moeten gezamelijk eten in de eetkamer. Anders geldt er een boete.

Alle deuren in huis zijn verwijderd.

Je kunt je dus niet een week in een kamer afzonderen met de TV.

Jullie mogen ieder één keer per dag tien minuten bellen.

Onder toezicht van Alice.

Als je de regels overtreedt, krijg je geen geld.

Sjoemelen heeft geen zin, want we houden jullie in de gaten.

Hoe dan?

Nee hè, er zitten camera's in het huis.

Ja, want jullie zijn niet te vertrouwen.

En als je met de camera's knoeit, kun je het vergeten.

Man o man. - Dit is echt te erg.

Was dat het? - Of zijn er nog meer clausules?

Nee, dat was het. Succes, dames.

Dit wordt leuker dan welke soap dan ook.

Je hebt meer nodig voor 'n hele week. - Waarom moet ik mee?

Wie moet er anders voor je zorgen? - Ik ben acht, ik red me wel.

Sorry. Ik bedoelde: Wie moet er dan voor mij zorgen.

Kan ik je ergens bereiken? - Nee.

Ik ga het niet uitleggen. Dit is voor Broder.

En hier is dat formulier van dat auto-ongeluk voor...

Voor de Cleary's, ja. Je moet maar iemand vragen om...

Weet je wat, je zoekt het maar uit. Ik moet nu weg.

Gaat het wel goed met je? - Nee, dus vraag iemand...

Je moeder heeft wel wat uitgehaald. - Niet te kort, hè.

Mag ik u de eerste dagen die tien minuten bellen?

Ja, bel maar tussen één en twee. Dan heb ik pauze.

Je was toch met een grote zaak bezig? - Ja, maar ik heb uitstel.

Ik merk hoe kwaad je bent. Denk je dat dit gaat lukken met je zus?

Ik ga liever naar een afkickcentrum. - Je hebt je gevoel voor humor nog.

Dat zul je nodig hebben. Zal ik je een tip geven?

Zie 't als een blijk van respect voor je moeder. Het gaat niet om je zus.

Ik zal eraan denken.

dag één

Kim, kunnen we even praten? Hoi, Matt.

We kunnen hem er niet bij hebben. Het wordt al erg genoeg.

Waar moet ik hem dan laten? - Hij zou toch naar een vriendin gaan?

Of zal ik hem in het asiel dumpen?

Het is geen huisdier. - Het asiel gaat iets te ver.

Matt is m'n kind. En deze situatie is jullie schuld.

Genoeg gelebberd. Kom, we moeten samen naar binnen.

Ik hou van je, schat.

Kijk nou.

Heer nog aan toe. Kijk dat stelletje nou toch.

Dag, Alice. - Krijg ik nog een zoen?

Moeder wil niet dat we elkaar aardig vinden, ze wil dat we elkaar afmaken.

Ik vind het best.

Zit niet zo te staren. - Ik staar niet.

Ik keek op en toen doemde die lelijke kop van jou op.

Dat mag niet. - Christenziele. Wie was dat?

Mona. Je mag niets afdekken, dan overtreed je de regels.

Kijk je soms ook als ik me uitkleed?

Ze kijken ook naar jou, hoor.

Zit ik niet mee. Maar jij zit niet in je slanke periode.

Waarom zijn er nergens deuren? - Oma heeft ze laten weghalen.

Maar oma is dood. Hoe kan dat dan? - Ze heeft het laten doen.

Waarom? - Ze houdt niet van deuren, denk ik.

Waarom niet? - Hou 's op. Het gaat je niks aan.

Wat een rotopmerking. - Mijn god, zeg.

Zijn jullie echt zo vals? - Zij is vals, ik ben chagrijnig.

Je bent niet te oud voor billenkoek. - Je bent 1 meter 60 en stokoud.

Maar slaan kan ik nog.

We kunnen je wel aan, hoor. Matt kan je zelfs aan.

Als je niet uitkijkt, geef ik je een pak rammel tot je wit ziet.

Ik heb niets te verliezen. - Leg die tang neer.

God sta me bij, maar ik geef jullie er allebei van langs.

Tuurlijk, joh. - Alice, ze snappen het nu wel.

Geen geintjes, hè?

We bidden hier eerst voordat we gaan eten.

Heer, kom in het hart van deze kinderen. Ook al is het daar koud.

Heer, toon hun de weg. Amen.

Het zal wel.

Kathy, kan dat licht alsjeblieft uit?

Je weet dat ik dan niet kan slapen. - Pech.

Ik pak je nog wel terug. - Doe wat je niet laten kunt.

Hoi, zus. Je wou toch midden in de nacht opstaan?

Wat is hier loos? - Dat was erg leuk, Helen.

Jij wint. Maar ik krijg m'n kans nog. - Ik kijk er erg naar uit.

Het lijkt wel een soort dodenmars.

Ik ga jullie eens vetmesten.

Mooi. Want als je 't mij vraagt, heeft Kathy anorexia.

Wie vroeg jou wat, kutwijf? - Leuk.

Krijg de tyfus.

Volgende keer was ik je mond uit met zeep. Vloeken mag niet van God.

Als je dat ooit weer... - Ga bij Alice vandaan, Kathy.

Fysiek geweld is verboden.

Dat had ik niet gezegd, ik dacht dat dat wel duidelijk was.

Erg dom van me.

Welke beproevingen u ook moet doorstaan, God is altijd bij u.

Hij houdt van u. Hij gaat nooit weg. Hij zal er altijd zijn.

Luister je nog steeds naar die onzin? - Dat is geen onzin.

Geloven in God en Jezus is geen onzin, kind.

Praat je nog tegen Jezus? - Dagelijks.

Geeft hij ook antwoord? - Soms wel.

Je was niet op de begrafenis. - Ik haat afscheid nemen.

Maar je mist haar toch wel?

Ze was de eerste die niet naar m'n huidskleur keek.

Ik mis haar elke minuut van de dag.

Ze hield ook van jou, Alice. Ze beschouwde je als een familielid.

Ze hield meer van jou dan van ons. - Daar vergis je je in, kind.

Ze hield zielsveel van jullie drieën.

Het is belachelijk dat ik het moet vragen, maar mag ik even bellen?

Tien minuten. Ik vertrouw op je. - Ja, ik zal eraan denken.

Mag ik Dr. Noonan? Met Helen McCormick.

Helen, hoe gaat het? - Dit gaat me niet lukken.

Helen, dit is pas dag twee. - Maar wel dag twee in de hel.

Dan moet je beter je best doen. - En dat allemaal voor het geld?

Nee, om de band met je familie te verbeteren.

U heeft makkelijk praten. U zit daar.

Touched By An Angel? Is er echt niks anders?

Ben je bang dat je er wat van leert? - Rot toch op.

Geef mij de afstandsbediening maar.

Kathy, geef nou maar. Geef hier.

Je bent m'n moeder niet, hoor. Ook al lijk je wel op haar.

Geef hier. Geef op.

Dames, als we gaan vechten, gaat de televisie uit.

Rot op, Mona.

Wil je popcorn?

Wat doe jij hier? Jij hebt geen demonen die je wakker houden.

Niet totdat ik jullie om me heen kreeg, nee.

Een reden te meer om niet al te intiem te worden.

Kun je niet één keertje proberen het met Kathy uit te praten?

Probeer een manier te vinden om dit op te lossen. Ze is je zus.

Voor alle duidelijkheid:

Je hoeft je familie niet per se aardig te vinden.

En Kathy zou ik nooit als vriendin uitkiezen.

Moet ik alles maar vergeten alleen omdat ze m'n zus is?

Als jij je in mijn situatie bevond, kon je hier wellicht over oordelen.

Maar dat is niet zo.

Dus bemoei je met je eigen zaken.

O ja, het gaat natuurlijk alleen om jou en niet om andere mensen.

Als het erop neer kwam, zou ik jou ook niet als vriendin kiezen.

Maar ik vind familiebanden wel belangrijk.

We hebben een gemeenschappelijk verleden.

Ik hou van je omdat je m'n zus bent.

En niet om wie je bent, want je bent een niet erg aardig mens.

dag drie

Waar is Kathy?

Vroeger was ze altijd maar om één reden te laat.

Waar gaan die heen? - Ik weet het niet, knul.

En ik wil het ook niet weten. Eet maar door.

Bill. Bill, ga hier onmiddellijk weg.

Rustig, zeg. - Straks val ik nog.

Straks lopen we onze erfenis mis vanwege jou, idioot.

Noem me geen idioot. - Dat ben je toch?

Kreng. Laat hem los.

Ga weg, voordat de camera je in de smiezen krijgt.

Ik bel je straks wel. - Weg hier.

Neem Matt even mee. Wij hebben iets te bespreken.

Mag ik niet blijven?

We moeten praten. Ik trek dit niet meer.

We mogen elkaar gewoon niet. Punt. Einde verhaal.

Niks einde verhaal.

Ik wil m'n zussen terug. De zussen met wie ik Barbie-kleertjes maakte.

Waar zijn die gebleven? - Die zijn nu volwassen.

Dus toen je klein was, accepteerde je iemand wel om wie hij was?

Zoiets. - Dan had je toen nog hersens.

Ik snap niet waarom jullie elkaar nu zo haten. Waar slaat dat op?

Mag ik eerst? - Waarom mag zij eerst?

Ik was eerst. - Dat is stom.

Jij bent nog veel stommer. - Klein kind.

Hou op. - Best.

Kathy, jij bent de oudste, jij mag als eerste.

Ik weet het niet. Ze haalt me het bloed onder de nagels vandaan.

Dat zegt me niks.

Ik was altijd mama's lievelingetje. - Nee, dat was ik.

Ze haatte me omdat zij dik was en ik niet. Zij had geen vrienden.

Ben je wel helemaal lekker? - Je was moddervet, kutwijf.

Wat zeg je daar?

Moet ik er een einde aan maken? - Nee. Eens zien wat Kim eraan doet.

Kappen daarmee. Ophouden. Laat haar los.

Luister naar me. Zeg haar dat je er spijt van hebt.

Zeg het dan. - Sorry, sorry, sorry.

Kathy, nu jij. Of moet ik je dwingen?

Zullen we opnieuw beginnen?

Wat is dit voor waanzin?

Het is een soort gewoonte. Het is het enige dat altijd constant is.

Het is net een soort drug. We hebben er houvast aan.

Ja, dat klopt wel. - Houvast? Dat is hartstikke gestoord.

Dat weten we. Maar Helen bedoelt dat het vanzelf gaat.

Het hoort gewoon bij ons.

Kathy heeft gelijk. Zo zit het wel zo'n beetje.

Zien jullie niet hoe bitter en kwaad jullie zijn?

Dat komt omdat jullie met niemand een relatie aan kunnen gaan.

Ook niet met elkaar.

We hebben nog niet eens om onze moeder kunnen rouwen.

Wat ik wil zeggen is dat als jullie je hier niet overheen kunt zetten...

en elkaar kunt accepteren om wat jullie zijn...

dan moet ik met jullie breken. Want ik kan hier niet meer tegen.

En ik wil niet dat m'n kind dit moet doormaken.

Mag ik Dr. Noonan? Met Helen McCormick.

Hoe gaat ie? - Slecht.

Vertel. - Ik word gek. Kunt u me opbeuren?

Dat lukt me niet altijd, Helen. - Wat moet ik dan beginnen?

Wat is er gebeurd? - Ik heb met m'n zus geknokt.

Voor het eerst in eeuwen. Ik word gek.

Helen, ik wil dat je wat voor me doet.

Je moet deze week zien als een oefening en 'n periode die eindig is.

Een periode waar je je doorheen gaat slaan.

Tel tot tien, zonder je even af of wat dan ook, maar zet dit door.

En als dit na een week niet is opgelost, gaan wij samen verder.

Kijk naar het einde van de weg, niet naar de weg zelf. Lukt je dat?

Dat denk ik niet.

Jullie moeten me vandaag helpen. - Ik moet Matt wegbrengen.

Dat mag. Helen en Kathy helpen me wel de kelder uit te mesten.

We moeten gaan opruimen. - Nee, dank je.

Alice bepaalt de regels. - Christenziele.

Kun je niet aankondigen dat je wat gaat zeggen?

Jullie doen wat Alice zegt, anders...

Anders overtreden we de regels. Dat weten we, ja.

Dat weten we.

Wat waren jullie toen engeltjes.

We waren jong en dom. - Maar we zagen er wel schattig uit.

Wat is er met jullie gebeurd? - We zijn volwassen geworden.

Nee, dat zijn jullie niet.

Weet je nog, die vreselijke balletlerares?

Die was familie van Hitler.

Vanwege die ene herinnering zijn we nu niet ineens vriendjes, hoor.

Mij best. Ik ga de oven voorverwarmen, ik ben zo terug.

Kijk maar even verder. En doe elkaar niets aan.

Weet je nog hoe graag we deze doos wilden hebben?

Vanwege het inlegwerk. - Ze heeft echt alles bewaard.

Mam was erg op traditie gesteld.

Zou ze deze hebben laten repareren? - Haar kennende, wel.

Niet openmaken. Die is van mama.

Nou en? Ze is er niet meer.

Ik wil niet weten wat het is. Ik doe er niet aan mee.

Helen, wat is er aan de hand?

adoptiedocument Helen McCormick

Het is vast een misverstand.

Nu weet ik waarom ik nooit het lievelingetje was.

Ik hoor hier niet.

Ga nou niet weg. Weglopen is te makkelijk.

Het is het enige wat ik kan. - Ben je zo laf?

Je houdt me alleen tegen omdat je het geld wilt hebben.

Het gaat niet alleen om het geld. - Laten we erover ophouden.

Ik ben je zus niet. Ze was m'n moeder niet. Gelukkig.

Daarom klikt het niet. Ik zit in de verkeerde familie.

Dat kan wel zijn, maar je hoort nu bij deze familie.

Schei toch uit. Laat me met nog enige waardigheid vertrekken, ja?

Wat is hier gaande? - Ga Kim oppiepen. Nu.

Ga opzij.

Moet ik je soms pijn doen? - Je doet maar.

Dan moet je het zelf weten. - Praat nou met me.

Maak het nou niet nog erger voor me. Ga alsjeblieft opzij.

Heel goed.

Ik heb me altijd afgevraagd waarom ik zo anders was.

Maar m'n echte moeder zal wel een psychopate zijn geweest.

Ik dacht al die tijd dat ik m'n zus haatte. Wat een giller.

Helen, ga alsjeblieft niet weg.

Ik vertrek. - Helen, wacht nou even.

Ga naar binnen voordat Arnold en Mona je zien.

Komt niks van in. - Je loopt het geld mis.

Vast wel. Ik kan me voorstellen hoe jij je nu moet voelen.

Dat kun je niet. Hoe verwerk je dat je hele leven een leugen is?

Hoe kun jij weten hoe dat voelt?

Je zult wel blij zijn. Blij dat je eindelijk van me af bent.

Dat is gelul. Anders stond ik hier toch niet?

Ik ben blij dat ik niet in jouw schoenen sta, ja.

Je hele wereld stort in. Maar er verandert niks.

Je blijft m'n zus, wat er ook in die akte staat. En je blijft een trut.

Dat is mooi gezegd, maar het is gelul.

Laat los. Ik ben je zus niet, punt uit.

Je zegt dit allemaal uit medelijden. - Dat is me geen tien miljoen waard.

Wat nu? Ga naar binnen, zo lopen we het geld mis.

Ik dacht dat jullie elkaar minstens de hersens in hadden geslagen.

Maar jullie leven nog en staan buiten. Wat is dit?

Mag ik het vertellen? Jouw versie is gekleurd.

Hoe wou je dit verfraaien?

Ik wil weten wat er is, en vertel het alsjeblieft binnen.

Zijn jullie aan de drugs?

Alice dacht ons nader tot elkaar te brengen met oude herinneringen.

Ooit hielden we van elkaar, bla, bla.

Toen opende Helen een brief aan ma. - Hoe lang gaat dit nog duren, zeg?

Oké dan. Helen is geadopteerd.

Jullie zitten je gewoon te vervelen, hè?

Toen we klein waren, verzonnen jullie ook van alles om mij te pesten.

Dat is nu niet zo. Het is echt waar. - Denk je soms dat ik stom ben?

Het is de waarheid.

Ik ben dit zat. Ik ben m'n rol in dit gezin zat.

Ik wil niet meer de vredestichtster zijn.

Ik heb er gewoon genoeg van. Krijg de tering, jullie.

Deze keer is het waar wat ze zeggen.

Wat erg, Helen.

Dit verandert niets. Je hoort nog steeds bij ons.

Lief van je, maar het is gewoon niet waar.

Wat doe je? Ga naar binnen. - Bemoei je er niet mee, Arnold.

Jullie lopen je geld mis, hoor. - Bemoei je er niet mee.

Ik tel tot drie. Een.

Twee.

Drie.

Helen, neem nou op. We komen er wel uit. Neem nou op, alsjeblieft.

Bel me terug. Laat me weten dat alles in orde is.

Nu kunnen we het dus wel vergeten.

Hoe kun je zo egoïstisch zijn? Helen is er kapot van.

Wat ben jij voor waardeloze zus? Moge God je genadig zijn.

Ik bedoelde het helemaal niet zo.

Dat weet ik toch. Soms doe je gewoon stom.

Weet ik.

Zo'n pijn wens ik echt niemand toe. Ook Helen niet.

We moeten naar haar toe. - Ze wil ons niet zien.

Sinds wanneer hou jij rekening met wat zij wil?

Daar zeg je wat.

Kom op, Helen. Doe open.

We weten dat je er bent. - Doe die deur nou open.

Helen, Kathy trapt die deur in, hoor.

Doe die deur open, anders gooi ik dit raam stuk. Ik meen het.

Ik wil het woord voeren, want Kim was altijd al aardig tegen je.

Ik ben altijd rot tegen je geweest. - Ik spreek je niet tegen.

Moet je horen.

Als iemand z'n excuses probeert aan te bieden, hou dan je mond.

Sorry.

Ik heb nooit opzettelijk een hekel aan je gehad.

Ik heb je juist in vertrouwen willen nemen en op je willen steunen.

Ik wil nu verandering in onze relatie brengen.

Dat geld had me dat niet kunnen doen beseffen.

Maar 't feit dat je bent geadopteerd, deed me dat wel beseffen.

Ik volg je niet. - De vraag is:

Zou ik jou als zus kiezen als ik voor die keuze stond?

En het antwoord...

is tot m'n grote verbazing: Ja, ik zou jou uitkiezen.

Jij was namelijk m'n voorbeeld.

Jij was slim en sterk.

Je deed alles waar ik bang voor was.

Jij dwong me die te doen, ik wilde immers niet onderdoen.

Toen is het om onduidelijke redenen uit de hand gelopen.

En het kan me niet eens meer schelen wat die reden is, hij hoort bij ons.

Ik wil m'n familie terug.

Ik wil dat jullie alledrie over een uur in m'n kantoor zijn.

Hoe weet hij nou dat jullie hier zijn?

Wat wil je van ons? - We weten dat we nu niks krijgen.

Ik wist niet hoe het zou lopen, dus ik heb nog een alternatief.

We hebben besproken wat we zouden doen als het mis zou gaan.

Dan zou er maar één oplossing zijn.

Dus heb ik ervoor gezorgd dat jullie die adoptiepapieren zouden vinden.

Dus dit hebben jullie van tevoren bekokstoofd?

Ja. Alice zat ook in het complot.

Ik werk voor Miss Josephine, niet voor jullie stumperds.

Zet maar weer aan.

Ik wilde niet dat jullie deden alsof jullie elkaar mochten, voor het geld.

Ik wilde een situatie waarin jullie bewust voor elkaar kozen...

terwijl je wist dat je geen familie was. Helen, je bent niet geadopteerd.

Christenziele.

Ik moest gewoon harde maatregelen nemen.

Jullie zullen wel boos zijn, maar dit is jullie eigen schuld.

En als moeder wil ik er alles aan doen om dit recht te zetten.

Jullie mogen boos op me zijn, maar ik had toch gelijk.

Jullie zijn er het levende bewijs van.

Ik heb het gedaan omdat ik zo veel van jullie drietjes hou.

Het enige wat ik wilde, is dat jullie die liefde voor elkaar zouden voelen.

Je hebt nu een geschenk gekregen dat veel groter is dan m'n geld: Elkaar.

En het geld krijgen jullie ook. Mooier kan het niet, toch?

We hebben nu allemaal wat we willen, en dat is toch wel uniek.

Nu kan ik eindelijk in vrede rusten.

En als jullie niet meer kwaad zijn, kunnen jullie me misschien vergeven.

Dan kunnen jullie af en toe naar m'n graf komen om me op te zoeken.

Ik hou van jullie.

Dat was het. Zet me maar uit.

Mijn god. Heeft iemand een valiumpje?

Zo'n gestoord gezin en er zit niet eens een junk bij.

Wat zit je me nou aan te gapen, Alice?

Arnold, heb je een dubbele whisky? - Voor mij ook.

Doe mij ook maar.

Waarom doen jullie nou zo moeilijk? - Pardon?

Je hebt het geld, je hebt vrede gesloten. Wat wil je nog meer?

Het doel heiligt in sommige gevallen de middelen.

Neem ook een borrel. Je bent net zo lijp als ma.

We vinden die adoptiepapieren. En dan zegt ze ineens: Geintje.

Dat gaat je niet in je kouwe kleren zitten, hoor.

Vraagje: Neem je het geld aan?

Dat hebben we wel verdiend. Mijn aandeel zou zelfs groter moeten zijn.

Volgende vraag: Voel je je met hen verwant en is het geruzie voorbij?

Wat is dan het probleem? Vergeet die trivialiteiten en wees een familie.

Dit is nou die beroemde tweede kans.

Stap nou uit. - Ik wi haar niet zien of spreken.

Ze is dood, hoor. Je praat tegen een grafsteen.

Zelfs dat kan ik niet opbrengen. - Uitstappen.

Jij ook, Alice.

Wat wil je tegen haar zeggen?

Niks eigenlijk.

Wat ze heeft gedaan, was fout. Maar de reden was wel goed.

Probeer dat nou te begrijpen. - Waarom? Het was een klotestreek.

Jullie hebben onze moeder heel veel streken geleverd.

Nu krijg je 'n koekje van eigen deeg. - Doe nou maar waar je voor kwam.

Zoek het verdomme maar uit ook.

Toe maar. - Ik eerst?

Jij hebt meer problemen met 'r. - Wat? Als ik me goed...

Wat kan het mij ook schelen.

Ik ga nu dus tegen een steen praten.

Het is een wonder, maar je wens is uitgekomen.

Want ik hou echt van m'n zusjes.

Dat meen ik echt.

Ik heb altijd wel van ze gehouden, denk ik.

Maar jij dwong me ertoe dat in te zien en daar wil ik je voor bedanken.

Ik heb er zo'n spijt van.

Het spijt me dat ik je zo'n pijn heb gedaan.

Het spijt me echt.

Ik wou dat je nu bij ons was.

Dan kon je ons samen zien.

Alice, ga nou niet staan bidden, verdomme.

Niet vloeken waar je moeder bij is.

Ongelooflijk echt.

Wat? Dat m'n moeder die adoptie had verzonnen?

Dat ook. Maar dat bedoel ik niet.

Je koos ervoor om je eroverheen te zetten. Je had het ook kunnen laten.

Dat heb ik bijna gedaan, hoor.

Ik ben trots op je. - Ik heb dus toch naar u geluisterd.

Ik denk dat ik nu maar stop met de therapie. Als u dat goed vindt.

Ik bedoel...

Ik denk dat het nu wel goed komt.

Oké.

Ik ben blij dat je je zusjes weer terug hebt.

En je weet me te vinden.

Deze sessie krijg je van me, het was zo'n mooi verhaal.

Bedankt voor alles.

Hoe gaat het eigenlijk met u?

Dat heeft een patiënt me nog nooit gevraagd.

Goed, hoor. Ik ben een beetje moe, maar het gaat wel goed.

Ik kan me voorstellen dat je moe wordt van al die sores.

Na jouw verhaal zie ik het weer wat positiever in.

Dan geloof je er weer in. - Dat is wel zo, hè?

Nogmaals bedankt. - Geen dank.

Geniet ervan, Helen.

Dat zal ik zeker doen.

Helen McCormick.

Toen Helen voor het eerst kwam, was ze heel erg kwaad.

Ze had iets nodig wat we allemaal willen.

Het gevoel hebben ergens bij te horen.

Het kan dus wel goed aflopen soms. Als we er maar open voor staan.

Zaak gesloten.

Ik was hier eerst. - Loop nou maar door, ja.

In het midden van de zebra heb je voorrang.

Zegt wie? - Dat weet iedereen. Opzij.

Je bent gek. - Ja, maar je ging wel opzij.

Imbeciel.

Twee koffie verkeerd voor watjes. Dat betekent vetarm.

Hoe is het met de oorlog, doc?

Ik dacht even dat ze niet wonnen, maar ze winnen wel.

Je haalt toch nog adem?

Dan win jij. - Zo simpel is het niet, May.

Jawel. Ooit kom je daar wel achter. - Zo lang heb ik niet.

Ik ben hondsmoe. Waarom gaan m'n patiënten niet gewoon naar de biecht?

Je hebt rust nodig. En aan alles komt een eind, wacht maar af.

Het vaste recept? Espresso zonder twist?

Dubbel, geen Chubby Checker. - Mag ik bestellen?

Ik ben in gesprek. - Is dit een praatclub of zo?

Hoe oud ben je? - Wat doet dat ertoe?

Dat doet er alles toe. Nou? - 25.

Dat is dan het probleem. De mensen willen een praatje.

Niet alles draait om geld. Dus ja, je kunt hier ook praten.

En als 't je niet bevalt, ga je naar Starbucks.

Bravo.

Vriendjes, jongens, drinken, feesten en uitgaan.

Vrouwen moeten hun dochter zeggen dat ze elke baan kunnen krijgen...

die ze willen.

Lani, deze keer maakte ik geen geluid bij de deur.

Ik had dus een patiënt kunnen zijn.

Wil je dat ze denken dat we onze wijsheid van die shows hebben?

Ik wist dat jij het was, want je stond toch aan die knop te friemelen.

En dit was Sally Jesse, niet Jerry Springer.

Er komen hier mensen om te genezen.

Geen gestoorde gekken die hun zielige probleempjes komen spuien.

Nia is er, Beth. - Laat haar maar binnen.

Hoe gaat ie? - Goed, hoor.

En met Paul? - Ook goed.

Hij is wel moe, hij werkt ook zo hard. Maar dat heb ik ook.

Misschien moeten jullie eens lekker samen uit.

We komen er nooit aan toe. - We hebben het allemaal druk, hè.

En het belangrijkste, onze relatie, vergeten we.

Ik denk dat je niet veel moeite meer doet als je iemand al zo lang kent.

En je moet dus juist wel moeite doen.

Je hebt gelijk. Ik zal Paul mee uit vragen.

Heel goed van je. Laten we verdergaan met waar we waren gebleven.

Sorry. Sorry dat ik zo laat ben.

Ik kon niet weg. Een Dewars met ijs, graag.

Vergeef je het me? - Nou, vooruit.

Maar omdat we anders nooit uitgaan, dacht ik dat je wel op tijd zou zijn.

Moet dit echt? Je weet toch dat ik soms gewoon niet eerder weg kan.

Ander onderwerp.

En dan niet ons werk of al die dingen waar getrouwde mensen over praten.

Dat is zo saai, hè?

Akkoord.

Ik ben zo terug.

Ik ben zo terug.

Tot later.

Sorry dat ik in slaap was gevallen. Een fijne dag, Nia.

Ik hou van je, Nia.

Dag, schat. Hoe gaat ie? - Goed, hoor.

Het is al twaalf uur. Je zou om tien uur thuis zijn.

Ik weet het. Sorry, schat. Ik was ook zo druk bezig.

Ik ben de tijd gewoon vergeten.

Ik heb nog gebeld, maar er nam niemand op.

Zoals ik al zei, ik was druk bezig.

Ik had de voice mail aangezet.

Wat heb jij vandaag gedaan? - Ach, je weet wel.

Wat ik altijd doe.

Is alles goed met je? - Ja, prima.

Zullen we morgenavond naar Gallagher's gaan?

Ik heb iemand op het oog en hij is maar even hier.

Dus ik moet hem snel over zien te halen.

Ik snap het. Een andere keer dan? - Ja, een andere keer.

Ik neem aan dat het avondje uit geen succes was?

Dat klopt.

Nia, je moet wel een beetje meewerken.

We zouden vrijen, maar hij viel in slaap.

Dat kan gebeuren. Het is vervelend, maar het kan gebeuren.

Ik wilde het hier niet over hebben omdat ik er niet aan wilde, maar...

Ik denk dat m'n man vreemdgaat. - Waarom? Omdat hij in slaap viel?

Niet alleen daarom. Ik merk het aan meer dingen.

Je bent hier om alles eruit te gooien.

Als je niet met me praat, heb je daar alleen jezelf mee.

Dat weet ik ook wel.

Ik wou het niet vertellen in de hoop dat het gewoon weg zou gaan.

Ik weet dat het ijdele hoop is. - Waarom verdenk je hem?

Hij komt nooit meer thuis eten.

Hij zegt dat hij moet overwerken.

En als ik hem dan bel, is hij niet op z'n werk.

Hij ruikt soms naar parfum.

Z'n secretaresse gaf hem een zoen vanwege een opslag, zei hij. Ja, ja.

Ik heb een soort voorgevoel.

Het is al een hele tijd niet meer zoals vroeger. We praten niet meer.

We lachen niet meer, we vrijen amper nog.

M'n intuïtie laat me zelden in de steek.

Als ik wakker word, voel ik me ziek.

Dan voel ik een knoop in m'n maag, en die gaat maar niet weg.

En wat nu?

Dit is Rachel Logan, het toplokaas uit onze collectie.

Nia Morgan. - Ik ben verdomme geen koelkast of zo.

Sorry. Ik vergeet soms hoe gevoelig ze is.

Rachel is ons beste lokaas. En u ziet zelf wel waarom.

Robert, zou je ons even alleen kunnen laten?

Rot dat je genoodzaakt bent tot deze maatregelen.

Maar als je man een hufter is, kom ik er wel achter en kun jij verder.

Je bent me iets te prozaïsch en neerbuigend.

Sorry. De meeste vrouwen die hier komen, zijn nogal wanhopig.

Zie ik er wanhopig uit?

Hoe kom je erbij om lokaas te worden?

Mijn hufterige man ging inderdaad vreemd.

Hij werd betrapt met een lokaas. We gingen scheiden.

Ik had geen geld, want hij is ook nog een loser.

Toen bood Robert me deze baan aan.

Ik ben er heel goed in en het verdient geweldig.

Waarom zou iemand jou nou bedriegen?

Waarom niet? Waarom zou iemand jou bedriegen?

Iemand bedriegen zou gewoon niet mogen. Punt.

Zullen we terzake komen?

Geef me de adressen van z'n kantoor en bars waar hij vaak komt.

En een zo gedetailleerd mogelijke tijdsindeling.

Oké. En dan?

Dan zetten we de val uit en kijken we of hij hapt. Ze happen altijd.

Dit is echt bespottelijk.

Het vaste recept? - Doe maar een dubbele.

Zware dag gehad? - Altijd, hè.

Wat zal het zijn? - Een Balvenie DoubleWood, puur.

6,50, graag.

Hou de rest maar.

Zit je op iemand te wachten?

Hoezo? - Mag ik hier dan gaan zitten?

Ja, natuurlijk.

Ik ben Rachel Logan.

Wil je iets van me drinken? - Graag.

Billy, schenk haar nog eens hetzelfde in.

Kom je hier vaak? - Ja. Ik werk hier vlakbij. En jij?

Nee, ik kom hier voor het eerst.

Vind je het erg als ik gewoon zeg waar het op staat?

Nee, ga je gang.

Ik vind je echt ontzettend...

ontzettend aantrekkelijk.

Zo, dat is eruit.

Ik voel me zeer gevleid.

Dat is toch niet alles, hoop ik?

Ik voel me zeer gevleid. Maar het spijt me, ik ben niet geïnteresseerd.

Pardon? - Je bent m'n type niet.

Iedereen valt op een type als ik.

Het spijt me, oké?

Tot kijk, Billy.

M'n type niet? Je kunt ook gewoon 'ik ben getrouwd' zeggen, hufter.

Nu ga ik je zeker pakken, maat.

Krijg nou de tering.

Dit volg ik even niet.

Achter die taxi aan.

Jij? Vandaag was toch de grote dag? - Dat is het ook.

Maar er is iets bizars gebeurd.

Moet ik een borrel pakken?

Wat is er nou? Het was toch de bedoeling dat je werd versierd?

Wat is er dan aan de hand? - Dat is het 'm juist. Hij hapte niet.

Nee, hè. - En dat was nog niet alles.

Ik zat zo'n beetje bij 'm op schoot, maar hij hapte niet.

Iedereen hapt. Dus ik vond het nogal verdacht.

Ik was kwaad en ben hem gevolgd. - Waarnaartoe?

Hij ging een armoedig eettentje binnen.

Wat blijkt? De serveerster die z'n koffie inschonk...

is degene met wie hij vreemdgaat.

Ik dacht eerst dat het z'n zus was.

Maar je klopt je zus niet op haar billen.

En je gaat niet met haar naar haar flat om te... Je weet wel.

Een serveerster? - En dan is er nog zoiets bizars.

Wat?

Ze is ouder. - Hoeveel ouder?

Ze is vijftig of zo.

Ik heb veel meegemaakt, hoor. Maar ze zijn nooit ouder, altijd jonger.

Een man wil z'n jeugd vasthouden.

Als hij geen Porsche kan betalen, wordt het een meisje.

Ik snap er niets van. Waarom naait ie geen griet van 28, zoals iedereen?

Dat bedoel ik.

Wilt u nog koffie?

Kan ik nog iets voor u doen?

Ja, van m'n man afblijven, bijvoorbeeld.

Betty.

Komt ie je bekend voor?

Ik weet niet wat ie je heeft verteld.

Dat z'n vrouw dood was of dat hij voor de kinderen bleef.

Maar ik heb liever dat je m'n man niet meer naait, oké?

Hij zei dat jullie gingen scheiden.

Dat het bijna rond was, en dat jij het ook wilde.

En hij zei ook dat jij al een ander had.

Is dat zo?

En jij gelooft dat natuurlijk, want het is zo'n lieverd.

Dit is m'n advies: Blijf met je poten van hem af.

Als ik dit had geweten, had ik het niet gedaan.

Ik begin nooit iets met gelukkig getrouwde mannen. Ik kom zo, Max.

Ik beloof je dat ik nooit meer met hem zal afspreken. Dat zweer ik je.

Ik lijk wel gek, maar ik geloof je.

Ik heb een borrel nodig. - Ik ook. Zullen we samen gaan?

Wat je wilt. - Wacht, ik ben zo terug.

Ik neem m'n pauze nu. - Maar het is druk.

Ik heb even een probleem, Max.

Hou je van hem? - Of ik van hem hou?

Ja, dat wil ik graag weten.

Nee, ik hou niet van hem.

Hij maakt er nogal een puinhoop van, hè? Al die leugens.

Hij is op dit moment een vreemde voor me. Wie is hij eigenlijk?

Dat doet er niet eens toe.

Het enige wat je moet weten is dat hij een charmeur is.

Ik had het moeten weten. Dat ik daar ben ingetrapt.

Als het een troost is, ik ben er ook ingetrapt.

Wat ben ik stom, zeg. Stom, stom, stom.

Alles wat hij tegen me heeft gezegd, is dus gelogen.

Die klootzak kan geweldig liegen. - Zeg dat wel, zeg.

Het spijt me echt ontzettend. - Dat weet ik. Je valt in herhaling.

Wil je weten hoe ongelooflijk stom ik bezig ben geweest?

Ik dacht echt dat het nu raak was.

Dat ik 't eindelijk had getroffen met een man. Dat ik de ware Jakob had.

Wat stom.

Hou op jezelf zo neer te halen, ik word er niet goed van.

Ik had gewoon nooit gedacht dat het zo zou eindigen.

Ik ook niet. Ik zit nu in een kroeg z'n minnares een beetje op te beuren.

Ik denk...

Ik dacht... Ik krijg hoofdpijn van nadenken.

Ja, ik krijg er ook hoofdpijn van.

Ik had destijds m'n hoop op liefde eigenlijk al compleet opgegeven.

Ik wilde namelijk m'n carrière er niet aan opofferen.

Toen kwam Paul op de proppen. Hij was zo'n enorme charmeur.

Hij stond bepaald niet met z'n mond vol tanden.

Echt waar, Betty.

Maar dat hoef ik jou niet te vertellen. Jij weet daar alles van.

Dat is niet grappig. - Ja, dat is gemeen van me.

Maar als ik erover nadenk, ben ik gewoon heel stom geweest.

We mogen dan stom zijn, we hebben ons hart op de juiste plek zitten.

Stom.

Ik red me wel, hoor. Ik red me wel, want ik red me altijd.

Maar jij hebt met hem samengeleefd. Hoe moet het nu met jou verder?

Ik weet het ook niet.

Het komt wel goed met me, lieverd.

Ik hoop dat hij heel snel belt.

Dan kan ik het hem lekker inpeperen.

Heb jij nog... Ik ga het hem lekker inpeperen, ja.

Heb jij nog een suggestie? Wat zal ik eens tegen hem zeggen?

Eens denken.

Ik sta open voor suggesties.

Weet je wel hoe laat het is?

Het is laat. - Waar was je?

Ik heb met iemand wat gedronken. - Met wie?

Wat is dit, een verhoor? We zouden elkaar toch vertrouwen en zo?

Met wie? - Met een vrouw.

Ze is ook bestuurslid van het museum. - Heeft die vrouw ook een naam?

Ik geloof het niet.

Dit is niet leuk, Nia. Ik was ziek van ongerustheid.

Echt? Dan laat je dat wel op een heel vreemde manier merken.

Sorry, hoor. Maar je belde niet, ik kon je nergens vinden.

Er had wel ik weet niet wat kunnen gebeuren. Je bent toeterzat.

Je praat over een naamloze vrouw. Als je nuchter was, zou je me begrijpen.

Als ik morgen nuchter ben, heb ik misschien spijt.

Maar op dit moment wil ik alleen maar naar bed.

Sorry.

Welterusten, schat.

Hoe gaat ie? Wat zie je er beroerd uit. Kom even zitten.

Je krijgt tomatensap van me, met wat tabasco of zo.

Wil je een sneetje toost erbij? - Heel graag. Dank je.

Toost zonder boter, graag.

Vertel eens. Hoe is het gegaan?

Het was echt super.

Toen ik thuiskwam, zat hij op me te wachten. Ik kreeg een kruisverhoor.

Die heeft lef, zeg.

En dat bracht me op een fantastisch idee.

Ach, weet je...

Ik wil het eigenlijk niet horen. Ik maak het gewoon uit met hem.

Complotten beramen, wraak nemen, dat is allemaal niks voor mij.

Ik bak er vast niks van. - Doe niet zo flauw, je kunt het best.

Nia, ik vond het leuk je te leren kennen.

Je bent echt geweldig. En het spijt me...

Neem me niet kwalijk, hoor. Maar hij heeft jou ook belazerd.

Lieve help.

Daar is ze.

Rachel, dit is Betty. Betty, dit is Rachel, het lokaas.

Ik ben een mens, niet alleen een lokaas.

Dit is Rachel, het mens. - Leuk kennis te maken.

We willen wraak nemen, en we willen jou inhuren om ons te helpen.

Ik niet, hoor Rachel. Dit is allemaal Nia's idee.

Het maakt me niet uit wiens idee het is. Ik doe het voor niets.

De drie musketiers. - Af, meisje.

We moeten een plan maken. Een goed plan.

Zeer gedetailleerd, minutieus gepland.

Prima. Waar denk je aan?

Volgens mij krijg ik netelroos.

Jij bent hier de katalysator.

Dat is niet waar. Wat het ook betekent, dat ben ik echt niet.

Wil je alsjeblieft even meewerken?

Ik voel me niet lekker, ik ga naar huis.

Of je wilt of niet, je bent hierbij betrokken.

Oké, wat wil je dat ik doe?

Denk je dat Paul je nog herkent van de vorige keer?

Schijt een beer in het bos? - Dan krijg jij plan B.

En dan krijg ik dus plan A, en dat wil ik niet.

Ik doe niet mee aan dit plan, niet aan A en niet aan B.

We gaan het als volgt doen.

Ik denk dat...

Ja hoor, om twee uur kan wel.

Wat is er, Lisa? - Ik zei dat u in bespreking was...

Betty, wat kom je...

Ik spreek je nog wel. - Nee, blijf toch.

Ik ben Betty, Paul's vriendin. En u bent?

Arlene Knight. - Leuk kennis te maken.

Ik kom alleen vragen of je om zeven uur bij me komt eten.

Kom je op tijd? Leuk kennis te maken. - Insgelijks.

Dat was...

nogal een verrassing.

Maar waar...

Waar waren we gebleven?

Dit ga je toch niet echt doen, hè? - Hij heeft mij hetzelfde geflikt.

Dan ben je net zo erg als hij. Je doet hem net zo'n pijn als hij jou.

Precies. En wat is daarop tegen? - Dat weet je heel goed.

Natuurlijk weet ik dat. Maar soms kun je gewoon niet anders.

Weet je wat je moet doen? Diep ademhalen en afstand nemen.

Ga me niet vertellen dat jij nooit rancuneus bent. Jij bent ook 'n mens.

We hebben het niet over mij, maar over jou. En jij maakt 'n grote fout.

Ik heb er al zo veel gemaakt, deze kan er ook nog wel bij.

Wat moest dat voorstellen? - Vond je het niet leuk?

Je kunt niet bij een bespreking binnenvallen.

Het is niks voor jou. Wat heb je?

Niks. Maar we zijn nu al een tijdje samen, ik wilde je verrassen.

Ik had het dus mis. Sorry.

Het geeft niet.

Oké, wat is er aan de hand? - Niks, ik...

Wanneer is je scheiding erdoor? - Als het erdoor is. Moet dit?

Dit moet, ja. Ik wil je vriendin niet meer zijn, ik wil je vrouw zijn.

Dat word je ook. Dat heb ik je toch gezegd?

Wanneer dan? Ik wil weten wanneer ongeveer.

Over een half jaar. - Dat zei je een half jaar terug ook.

Het kost nu eenmaal tijd.

Toe nou. Ik hou van je.

Kunnen we dit niet later bespreken? - Nee, ik wil dit nu bespreken.

Nou, ik niet.

Zit daar maar niet over in. Als je er maar bent.

Ik moet ophangen, hij is thuis.

Wat heb jij, zeg? Je ziet er niet uit.

Misschien krijg ik griep. Ik werk te hard.

Ja, misschien moet je 't wat rustiger aan doen. Kom maar hier, schat.

Misschien moest ik dat maar doen.

Hou er morgen lekker vroeg mee op. Dan pakken we een filmpje.

Dat lijkt me een goed plan. - Mooi zo.

Ik ben zo rond drie uur klaar in het museum. Ik zie je wel verschijnen.

Ik spreek je morgen. Dag.

Binnen.

Dit is Rick. - Natuurlijk.

Leuk kennis te maken.

Heeft Rachel je ingelicht?

Ja. Een uitstekend plan. Ik weet ook nog wel wat.

Dank je, ik vind mijn plan prima. - Wat je wilt.

Je bent dus m'n nieuwe collega en we hebben wat samen.

Je weet hoe m'n man eruitziet? - Van een foto, ja.

Mooi zo.

Is onze verhouding nieuw of zijn we al een tijdje bezig?

Zoenen is zoenen. - Nee, in elke fase zoen je anders.

Al een tijdje, dan. Laten we niet al te moeilijk doen.

Oké. Ik denk alleen met je mee.

Goed gedaan.

Aan het werk nu. Ga zitten, doe alsof we in bespreking zijn.

Kan ik niet beter blijven staan? - Ga zitten.

Rick is een collega. We zijn bijna klaar, hoor.

Ik moet met je praten. Jij kunt gaan, maat.

Is dat zo?

Ja. - Ga maar, Rick.

Ik heb ogen in m'n kop, Nia. - Ja, en?

Ik heb jullie samen gezien.

Ja, je komt toch net binnenlopen? - Nee, dat bedoel ik niet.

Ik heb gezien dat je met hem zoende.

Jezus, Nia. Wat heeft dit te betekenen?

Heb je een verhouding?

Natuurlijk niet. Wat mankeer jij, zeg? Ben je wel lekker?

Ik heb niemand gezoend. - Ik heb het zelf gezien. Lieg niet.

Ik lieg niet. Ik heb Rick niet gezoend.

Ik heb het zelf gezien.

Lieverd, toch.

Je hebt gelijk, je werkt veel te hard. Je bent moe.

Misschien heb je wel koorts.

Rick is net getrouwd. Hij is nieuw hier, ik ben hem aan het inwerken.

Kom, we gaan naar de film.

Hallo, jongens. Rachel, dit is m'n man Paul. Paul, dit is Rachel.

Aangenaam.

Ook al aan het spijbelen? - Vind je het goed?

Ja. Gaan jullie tortelduifjes maar. Zo waren wij vroeger ook, hè schat?

Dan gaan we maar. - Veel plezier. Het is zo'n leuk stel.

Kom, anders komen we te laat voor de film. Kijk uit.

Je had moeten zien hoe hij keek toen ik haar als Rick's vrouw voorstelde.

Het was echt zo goed. Het was een prachtvertoning.

Ik ben opgewonden en misselijk tegelijk.

Onze wraak zal zoet zijn. - Reken maar, zus.

Nu word ik echt misselijk. - Niet zeuren. Vanavond is 't voorbij.

Hij komt vast niet. Laten we naar de film gaan of gaan bowlen of zo.

Jij hebt met m'n man geneukt, maar ik ken hem.

Sorry. Neem me niet kwalijk.

Neemt u deel aan dit gesprek? Dooreten, straks wordt het koud.

Jou had ik niet meer verwacht.

Kun je me alsjeblieft nog wat meer tijd geven?

Ik wil dat je een verbintenis met me aangaat.

Ik hou van je. Ik doe echt m'n uiterste best.

Daar neem ik geen genoegen meer mee. Het spijt me.

M'n vriendin. We gaan naar de film.

Jezus, je...

Je hebt dit allemaal gepland, hè? - Goed, hè?

Jij bent echt niet te geloven. - Wie ging er nou vreemd, lul?

Ik wou je een koekje van eigen deeg geven.

Ik wou dat je voelde hoe onzeker ik werd, wat ik me allemaal bedacht.

Was ik een slechte echtgenote? Was ik te gecompliceerd?

Of was ik niet goed genoeg? Nou, je kunt me wat.

Ik ben wel goed genoeg, en Betty ook.

Je verdient ons allebei niet.

Je hoeft mij niet aan te kijken, lul.

Ik weet dat ik fout zit.

Ik ben degene die het heeft verknald.

Het spijt me echt.

Ik was in de war, ik heb een fout gemaakt.

Iedereen maakt fouten.

Ik zal veranderen.

Ik beloof het je, ik zal veranderen, Nia.

Hij liegt, Nia. Zonet wilde hij het nog goedmaken met mij.

Lul.

Sta je nu met je mond vol tanden?

Het spijt me. Kun je het me niet vergeven?

Kun je me niet nog een kans geven?

Ik hou van je.

Als je wilt dat ik erom smeek, dan doe ik dat.

Als je wilt dat ik op m'n knieën ga, dan doe ik dat.

Sta op.

Ik hou van jou. Betty...

Betty was een vergissing.

Betty was geen vergissing, jij bent een vergissing.

We doen het volgende: Jij gaat naar de flat en pakt al je spullen.

Je gaat naar een hotel en blijft daar.

Morgen verstuur je verhuisberichten met het adres van dat hotel.

En neem een goedkoop hotel, Paul, want ik betaal er zeker niet aan mee.

En doe ons allemaal een plezier.

Blijf voorlopig uit de buurt van vrouwen.

Dat was het, ik ben klaar.

Je mag nu wel opstaan.

En je kunt vertrekken.

Ik pak de tequila.

We nemen een borrel.

Wanneer ken je iemand nou echt? Wanneer kun je iemand geloven?

Dat kun je ook niet.

Hoe kun je ooit weer iemand vertrouwen?

Ik weet het niet.

Ze zeggen dat je een sprong in het diepe moet wagen.

Ik ben niet zo'n waaghals.

Ik ook niet.

Ik dacht dat ik me hier beter door zou voelen.

Ik heb het je toch gezegd?

Er zijn dus geen winnaars in dit geval, alleen verliezers.

Je had helemaal gelijk.

We waren net zo erg als hij.

Het is een rotgevoel.

Voeg het bij je lijst en ga verder met je leven.

Het gekke is dat ik Betty heel graag mag.

Het is zo'n goed mens. Echt zo iemand die je hart kan breken.

Zo iemand ben jij ook, Nia.

Als ik had geluisterd, was dit op een natuurlijke manier afgelopen.

Misschien. Misschien niet.

Bedoel je dat je wat ik heb gedaan toch wel goedkeurt?

Nee, maar ik wil je niet nog verder de grond in boren.

Nu moeten we praten over hoe je het vindt dat je huwelijk stuk is.

Ik doe m'n best...

om daar niet aan te denken. - En daarom ben je ook hier.

Je weet een mens wel op te beuren. - Weet ik. Dat hoort bij m'n werk.

Ik voel me knap klote.

Alsof ik m'n leven heb gegeven aan iemand die ik amper kende.

En dat brengt me op het pijnlijkste feit dat er bestaat.

Uiteindelijk is het te gevaarlijk om van iemand te houden.

Het gaat er niet om of het gevaarlijk is. Het hoort erbij.

We kunnen niet alleen zijn. We horen een partner te hebben.

En garanties krijg je niet. Er kan van alles gebeuren.

Mensen gaan dood. Ze doen ons pijn.

We raken mensen kwijt, worden verraden. Dat betekent dat we leven.

En al ziet het leven er nu heel somber uit...

ooit zul je weer van iemand houden.

Omdat je wel moet.

Ik kan het niet meer opbrengen. - Tuurlijk wel. Het kost alleen tijd.

Niets te danken. Ik vind het echt rot voor je.

Ik ook.

Tot volgende week. - Hou je haaks, hè?

Doe ik.

Nia Morgan.

Nia's huwelijk is voorbij vanwege ontrouw.

Nee, vanwege verraad.

Ze nam het recht in eigen handen.

Ze dacht dat ze zo de macht naar zich toe trok.

Helaas was de wraak niet zoet, en nu begint haar echte strijd pas.

Haar hart zal helen.

Maar hoe groter de pijn, hoe langer het herstel zal duren.

Je volgende patiënt komt wat later.

Dan ga ik een espresso halen. - Junk die je bent.

Bedankt voor de analyse. Je krijgt 200 dollar opslag.

Bedankt, zeg. - Dat was een grapje, hoor.

Wat nu? Heb je iedereen al genezen?

Nog even en je bent cabaretière. Nee, ik kom even een shot halen.

Brett, een espresso voor de doctor. Je pauzeert anders nooit.

Een nieuwe patiënt. Die komen meestal laat.

Ze vragen zich af of ze er wel goed aan doen in therapie te gaan.

Je hebt ze in allerlei soorten, hè. - Ik doe ze aan de tandarts denken.

Maar dan zonder verdoving. Voel je je nu wat beter?

Ik dans van plezier.

Van het huis, een extraatje. - Bedankt, May. Ik zie je.

Tot morgen, zelfde plek, zelfde tijd.

Dr. Noonan, dit is Suzanne Naber.

Hallo. Sorry voor het wachten.

We dachten al dat u werd vermist. Kom verder.

Hier is het dan.

Doe alsof u thuis bent. Ga maar ergens zitten.

Ik zal niet bijten.

Zeg het eens.

U moet wel wat zeggen.

Ik zou graag wat meer over u willen weten.

Over uw praktijk en uw privé-leven.

M'n privé-leven bespreek ik niet.

Maar ik kan wel vertellen waarom ik dit vak heb gekozen.

Oké, vertelt u daar dan maar wat over.

Ik ben arts geworden omdat ik mensen wou helpen.

Dat is wel erg algemeen. - Vindt u?

Ja, want de meeste psychiaters zijn gefrustreerde mensen...

die via andermans pijn beter proberen te worden. Daarom kiezen ze dit vak.

Vindt u het erg als ik het daar niet mee eens ben?

Nee, hoor.

Maar waarom vindt u uzelf bevoegd om anderen advies te geven?

Is uw leven zo perfect dat u anderen kunt zeggen hoe zij het moeten doen?

Niemand is er echt toe bevoegd, denk ik.

Maar ik probeer wel objectief te blijven.

Mensen hebben gedragspatronen die zij niet zien. Een vreemde ziet ze wel.

Bent u gelukkig? Heeft u een gelukkig leven?

Redelijk.

Wat is dat dan, redelijk?

Ik voel me hier niet prettig bij. - Omdat ik nu de vragen stel?

Nee. De mensen komen hier omdat ze geloven dat ik ze kan helpen.

Als u niet in me gelooft, moet u naar iemand anders gaan.

Ik geef mezelf pas bloot als ik weet met wie ik te maken heb.

Het gaat tenslotte letterlijk om iemands leven.

U heeft gelijk. Dit is een van de belangrijkste relaties die er zijn.

In antwoord op uw vraag: Ik ben relatief gelukkig.

Geluk is geen constante in het leven.

We kennen momenten van geluk, naast andere voorbijgaande emoties.

Dus ja, ik ben af en toe wel gelukkig.

Meer zit er gewoon niet in.

Wat deprimerend. - Nee, zo is het leven.

Wat kan ik voor u betekenen? Waarom bent u hier?

Zoals u merkt, heb ik moeite mensen te vertrouwen...

en durf ik geen intieme relaties aan.

En verder?

Is dat niet genoeg? - Er moet iets met u zijn gebeurd.

Bent u nu voor het eerst bij een psychiater?

Dat heeft u goed geraden.

Meestal is er iets gebeurd wat ertoe leidt dat men hulp gaat zoeken.

Wat is er bij u gebeurd?

Ik ben ontslagen.

Ik werkte er al jaren. Dat is de aanleiding.

Een collega van me, Robert Smith, liep bij u. Hij was vol van u.

Hij was een van m'n weinige goeie collega's, dus ben ik nu bij u.

Waarom bent u ontslagen?

Dat zeg ik liever niet.

Als u me dat niet vertelt, kan ik u niet goed helpen.

Dat is apekool. Er zijn zat patiënten...

die pas na jaren iets vertellen.

De artsen worden rijk, maar luisteren naar de patiënten is er niet bij.

Zo is het toch? Wat is er dan niet waar?

Alles wat u net beweerde. Hoe kan ik u helpen?

Zegt u het maar. - Dat zal niet lukken.

U wilt me niets vertellen, en ik ben niet helderziend.

Aan sarcasme hebben we ook niet veel, hè?

Waar dan wel aan? U verspilt uw tijd en geld als u mij niets vertelt.

Het is mijn geld. - En mijn tijd.

Hoe moet ik u nou helpen als u niet zegt wat het probleem is?

Doe eens een gooi. - Nee.

Omdat ik de vragen stel? - Nee, omdat u hier niet wilt zijn.

Hoe komt u daarbij? - Een gokje.

Ik wil hier wel zijn. Ik wil dat u me helpt.

En ik wil u ook helpen, maar we draaien in een kringetje rond.

Ik kan u pas helpen als ik meer over u weet.

Oké. Ik ben ontslagen vanwege m'n gedrag jegens m'n collega's.

Ze vinden me asociaal.

En dat is bespottelijk, want het zijn allemaal idioten.

Waarom? - Daarom.

Het zijn schijnheilige leugenaars die alles doen om carrière te maken.

Voelde u zich door hen bedreigd? - Ik ben niet het probleem, ja.

Nee, dat zijn zij.

Maar u werkt er niet meer, dus wat is het probleem?

U ziet de dingen wel erg simpel, hè?

Ik wil dat u die mensen vergeet en naar de omstandigheden kijkt.

Waarom maken die mensen u zo boos? - Omdat het een stel rotzakken zijn.

Maar waar bent u dan precies zo boos over?

U bent erg traag van begrip, hè?

Weet u, dit wordt niks.

Jawel, het gaat lukken. Alstublieft.

Alstublieft, u moet me helpen.

Waar ik het kwaadst over ben...

is dat ze een complot hadden gesmeed zodat ik werd ontslagen.

Kunt u dat bewijzen?

Is het dan niet beter als u zich eroverheen zet?

Ze hebben m'n leven kapotgemaakt. Snapt u het dan niet?

Ik wil dat ze ervoor worden gestraft.

Hoe wilt u dat bereiken zonder bewijzen?

Geen idee. Ik hoopte dat u dat wist. - Ik doe niet aan wraakacties.

Dat weet ik, maar er moet toch een manier zijn.

Ik ben niet de enige aansprakelijke.

Misschien kunt u beter naar een advocaat gaan.

Goed, dat zal ik doen. Maar mag ik dan wel bij u terugkomen?

Volgende week, zelfde tijd? - Uw sessie is nog niet voorbij.

Ik moet weg. Volgende week dan? - U heeft nog tijd.

Ja, maar ik moet nu echt gaan.

Eens kijken.

Ja, dat is goed. - Dank u wel. Tot volgende week.

Wat is er met jou? Was het zo erg met haar?

Dat is vertrouwelijk. - Nou en?

Maar ik mag haar wel, want nu kan ik ook vroeg naar huis.

Grapjas. - Kan ik nog wat voor je doen?

Ik wil dat je een lottokaart voor me koopt.

Van Quick Pick? - Je ziet maar.

Geld? Met mijn loon kan ik het niet voorschieten.

Het is nog een wonder dat ik je betaal. Je voert niks uit.

Ik hou ook van jou. Fijne dag nog. - Zie je.

Weer een dag voorbij. Nog een paar duizend te gaan.

Hoe blijf jij vrolijk met zo'n houding?

Als je eenmaal beseft dat je net als iedereen doodgaat...

zit je nergens meer mee. - Je zou in mijn vak moeten.

M'n hart zou breken als ik elke dag al die narigheid moest aanhoren.

Dat overkomt me soms dus ook. - Morgen is er weer een dag.

Klopt. Een fijne avond, May. - Jij ook. Neem een borrel.

Schat, ik ben thuis.

Hallo, lieverd.

Stouterd die je bent. Dat mag eigenlijk niet, hè?

Want jij bent mijn hond, de hond van een zielknijper.

Gaan we naar de film dit weekend? Bel me.

Beth, met je neef Tom. Volgens mij gaat het niet zo goed met je moeder.

Je moet haar maar eens bellen. Ze weet niet eens meer hoe ik heet.

Je kunt me bereiken op dit nummer: 555 9868. Bel me even.

Geneesvrouw, genees uzelf.

Eens zien wat er is gebeurd vandaag.

Zo is ie braaf.

In Queens is een baby gevonden in een vuilnisbak.

De baby ligt nu in het ziekenhuis.

Wie doet nou zoiets met een baby? Je boft dat je een hond bent.

Ik weet niet waarom ik droomde dat ik met Tipper Gore vree.

Gary, in jouw dromen vrij je met iedereen op de planeet.

Waarom dan niet met Tipper Gore? - Ik dacht dat ik enige smaak had.

Tipper Gore is erg aantrekkelijk. - Ze is m'n type niet.

Je bent verslaafd aan seks, maar je hebt dus wel voorkeuren.

Ik spreek op straat alleen mensen aan die ik aantrekkelijk vind.

Ik geef toe, dat zijn er heel veel. Maar daarom kom ik hier.

Ik kan er niks aan doen. Ik ben gek op seks, op geslachtsdelen.

Vooral op geslachtsdelen. En op tongen.

Een tong is echt fantastisch. Het is Gods grootste creatie.

Zou je niet één moment van de dag ergens anders aan kunnen denken?

Dat doe ik ook.

Aan borsten. En aan dijbenen. - Dat bedoel ik niet.

Ik kan er niks aan doen. Ik vergeet zelfs te eten.

Maar ik kan me er niet schuldig om voelen. Seks is lekker.

Zelfs met mezelf. Masturbeert u weleens?

Sorry, ik liet me gaan.

Zou je je 24 uur van seks kunnen onthouden? Zou dat lukken?

Gary Dugger.

Een hopeloos geval.

Kom binnen, Lani.

Hoe wist je dat ik het was? - Gokje. Nog berichten?

Die maffe Suzanne Naber belde.

Toen belde ze weer om de afspraak nog eens te bevestigen.

Oké. En hou je commentaar voor je.

Dan ga ik me vervelen. En dat wil je toch niet?

Nee, dat wil ik niet. Een fijne avond nog.

Carl, we moeten praten.

Zie je dit? Dit is een pump waar jij op denkt te mogen kauwen.

Ik zal je wat zeggen, dat mag jij dus niet. Je bent heel erg stout.

Als je dit weer doet, moet je m'n pumps aan.

Braaf zijn, anders haal je de ochtend niet.

Hou op met dat getoeter. Het is gewoon onmenselijk.

Kunt u een stukje naar voren of naar achteren? Ik moet oversteken.

Ik moet koffie gaan halen.

Ben je gestoord of zo?

Ik ram je helemaal in elkaar. Oprotten met die bak, eikel.

Dok, hoe gaat ie?

Breek me de bek niet open. Twee dubbele espresso's.

Brett, twee dubbele, geen Chubby Checker. Gaat het niet goed?

Ik word gek van m'n werk en van dat getoeter.

Dan moet je vooral koffie drinken.

Zegt ie weleens wat? - Soms, maar ik moedig hem niet aan.

Hou je gedeisd.

Komt u maar.

Ik ben vroeg omdat ik vorige keer te laat was.

Kom maar verder.

Wat zit daarin? - Espresso.

Dat spul is dodelijik.

Dat weet ik maar al te goed.

Heb je nog over je probleem nagedacht na ons gesprek van laatst?

Nee, ik had geen tijd. - Wat heb je dan gedaan?

Bedacht hoe ik wraak ga nemen.

Je maakt toch zeker een grapje, hè?

Zoals ik eerder al zei...

is wraak niet de oplossing voor je probleem. En het is ook niet gezond.

Daarom kom ik ook bij u.

Zou je je wraakplannen dan maar niet laten varen?

Suzanne, we draaien weer in een kringetje rond.

Als jij niet naar me wilt luisteren en niet eerlijk tegen me bent...

dan kan ik je niet helpen.

Mijn problemen zijn zoals die van miljoenen anderen.

Ik heb een rotjeugd gehad, ik heb geen zelfrespect, bla, bla, bla.

Het is te saai voor woorden. En u hoort waarschijnlijk niet anders.

Dus ik wou dat overslaan en gewoon beginnen met de gevolgen.

Dat snap ik. Maar je kunt niet een probleem aanvoeren...

en het dan pats boem oplossen.

Natuurlijk wel. Want de persoon die ik nu ben, zal niet veranderen.

Jawel, daar is therapie nou juist voor.

Dan moet het anders. De regels van het spel zijn veranderd.

De wereld is veranderd. Alles loopt uit de hand.

Als we daarvanuit gaan, loopt alles nog veel meer uit de hand.

We moeten ons daaroverheen zetten. - Dat ziet u verkeerd.

Als we niet volgens de regels van de maatschappij leven, gaan we eraan.

Misschien wel. Maar wie wil er zo leven?

Die rotzakken laten ons geen keus.

Ik doe niet aan wraakacties. - Dan moet u uw horizon verbreden.

Weet je? Je bent bij mij niet aan het juiste adres.

Vindt u me een hopeloos geval? - Zo wil ik het niet stellen.

Maar ik zie de wereld niet zoals jij die ziet, dus kan ik je niet helpen.

Kunt u het niet, of wilt u het niet?

Oké, ik wil je niet helpen.

Hier komt niks van in. U zit in de dienstverlenende sector.

Ik laat me niet opnieuw wegsturen. Heeft u me begrepen?

Dit moet je niet persoonlijk opvatten. Ik stuur je niet weg.

Maar mijn vorm van therapie helpt jou niet.

Wat een gelul. Er is niet zoiets als een 'vorm van therapie'.

Denkt u soms dat ik stom ben?

Nee, ik denk niet dat je stom bent.

Maar nu word je agressief, en dat mag niet.

Wilt u weten wat agressie is?

Dan moet u in m'n ziel kijken, daar zit pas agressie.

U zit daarboven in uw ivoren toren met uw hondje.

U schraapt de dagelijkse sores van uw schoen.

U hoort al die ellende en trekt zich er niks van aan.

Jullie leven gewoon door, terwijl anderen lijden. Dat doen jullie.

Je moet nu gaan.

Niemand schrijft mij de wet voor.

Goed. Wil je nu alsjeblieft weggaan?

Nog één ding. Uw leven is niet zo perfect dat u mij kunt veroordelen.

U heeft ook maar een zielig leven. Net als wij allemaal.

Dat klopt.

Het laatste wat u tegen me zegt, mag niet neerbuigend zijn.

Lani, kom je even?

Doe de buitendeur op slot. Doe nou maar.

Die zit op slot. Wat is er aan de hand?

Susanne Naber is gestoord. - Dat wist ik al.

Nee, echt. Ze volgt me naar huis. Ze weet van m'n hond.

En ik heb haar weggestuurd. Niet goed.

Ze was hier omdat ze was ontslagen. Ze wil wraak op haar collega's.

Zeg dat toch niet steeds. - Dit moest een keer gebeuren.

Mijn patiënten zijn geen schietende psychopaten.

Ze zal toch niet echt wat doen? - Nee, maar ik ben wel voorzichtig.

Niet opendoen. - Dat is Alex, je volgende patiënt.

Wil je even kijken dan?

Het is inderdaad Alex.

Doe de deur achter haar weer op slot. En ik wil een pitabroodje.

Haal even diep adem, want je kijkt nogal angstig.

En dat is niet zo goed voor iemand met jouw beroep.

Ik word hier echt niet goed van. Luister naar me.

Aan mijn gezicht komt ie niet meer. Die idioot.

Waarom zit de deur op slot? - Sorry, vergeten.

Je ziet er niet best uit. Gaat het wel?

Het gaat prima met me.

Maar waarom rook jij weer?

Omdat ik zwak en zielig ben. - Zwak, ja. Zielig ben je niet.

Toch één ding goed. Niet slecht.

Vertel, hoe is het met je?

Ik verveel me te pletter. Ik vind dat modellenwerk niks.

Ik wil wat anders. - Het verdient anders wel goed.

Ja, maar het is zo stom en oppervlakkig.

Heb ik gestudeerd om met m'n tieten te zwaaien? Kan iemand het schelen?

Er kijkt vast wel iemand naar.

Mannen die met me naar bed willen? Wat nooit zal gebeuren.

Wat kunnen mij die lui schelen die zich aftrekken bij m'n foto?

Waarom begin je met dat geld niet iets wat je leuk vindt?

Iedereen in dit vak heeft kapsones. De kapper, de visagist, de stylist.

En die fotografen vinden zichzelf zo belangrijk.

Een aap kan die camera nog bedienen. Er is echt geen bal aan.

En vergeet de modellen niet.

Dat zijn lui die op hun rug slapen zodat ze geen rimpels krijgen.

Wat ik ook zeg, ik kan je toch niet ompraten.

Hoe is het verder?

Wat vriendjes betreft: Ook allemaal niks.

Als jij al niemand kan vinden, wat moeten wij dan?

Het enige wat ik echt lekker vind, is roken.

Lani, niet tijdens een sessie.

Tenzij ze met een pistool dreigen.

Ga zitten.

Zitten.

Suzanne, je begaat een grote fout.

Meen je dat nou? Vertel.

Je kunt hiervoor de bak indraaien.

Ach ja, en ik had toch zo'n goed leven. Wat bezielt me?

Doe dat pistool alsjeblieft weg.

Wat is dit? - Kop houden, blondje.

Je bent kwaad op mij. Laat hen erbuiten.

Zodat ik sneller de bak inga? Ga zitten, verdomme.

Hoe heet jij?

Een perfecte naam voor een perfect mens.

Ben jij perfect of lijkt dat alleen zo?

Dat lijkt alleen zo.

Ik heb altijd al Barbie willen wegblazen.

Dus ga vooral door met dat sarcasme.

Kunnen we hier niet over praten? - Waarover? Ik kots van praten.

Sodemieter op met je gepraat. Iedereen wil alleen maar praten.

Bek houden, ik moet nadenken.

Geef me een sigaret.

Er zijn er nog maar twee...

Haal er een uit.

Je zou de deur op slot doen. - Ik vond dat je overdreef.

Volgende keer doe je wat ik zeg.

Ik zal het nog één keer zeggen: Dit gaat niet over jullie, maar over mij.

Begrepen?

En je doet alleen je mond open als je wat wordt gevraagd.

Dr. Noonan, ik heb een vraag voor u.

Wat denkt u dat er gaat gebeuren? - We gaan eraan.

Ik had het niet tegen jou. Als je nog wat zegt, krijg je 'n prop in je bek.

Ik vroeg u wat. Ik wacht op een antwoord.

Ik zou het echt niet weten.

Doe dan maar eens een gokje.

Ik weet dat je heel erg van streek bent.

Maar ik weet ook dat je niet je hele leven de gevangenis in wilt.

En daar vergist u zich dus in.

Als u ook maar enige mensenkennis had, wist u dat alles me koud liet.

Voor mijn part ga ik de gevangenis in.

Ik kwam hier alleen om u te straffen.

Maar nu ben ik ook nog pisnijdig op deze dames. En dat is heel jammer.

Ik sta nu op een tweesprong, voor een dilemma.

Zal ik eerst jou doodschieten? Of zal ik eerst hen doodschieten?

En jou daarna doodschieten?

Wat een moeilijke beslissingen allemaal.

Steek jij je hand op?

Dat mag ik wel. Oké, Alex mag een vraag stellen voor 200 dollar.

Vind je dit grappig? Je afvragen wie je neerschiet?

Inderdaad. En als jij mij was, zou jij dat ook grappig vinden.

Mag ik je wat vragen?

Goed. Omdat je je hand opstak.

Wat is met je gebeurd dat het zover is gekomen?

Dat is een te lang verhaal, Barbie. Wou je soms de psych uithangen?

Het was een serieuze vraag.

Het leven is hard, hou het daar maar op. Verder gaat het je niets aan.

Maar het gaat me juist wel aan. - Is dat zo?

Er zijn ook goede mensen. Mensen die elkaar helpen.

Neem die vrouw die een vrouw die ze amper kende, een nier schonk.

Dat is toch niet niks?

Dus Barbie kijkt naar Dateline. Goed, hoor. Heel goed.

Maar voor mij is nooit iemand goed geweest, dus daar weet ik niks van.

Ik weet alleen dat mijn leven er nu verdomd miserabel uitziet.

Dat is een momentopname. Dat gaat wel weer over.

Dat weet je toch? Alles gaat weer over.

Ik weet alleen het volgende:

Ik neem geen raad aan van iemand die lucht tussen haar oren heeft.

Sodemieter op, godverdomme. Opgerot.

Het spijt me. Ik zal het niet meer doen. Sorry.

Ik kan er alleen niet tegen als iemand zegt dat ik stom ben.

Komt dat misschien omdat je dat ook bent?

Kom dan, Barbie. Kom.

Ik weet dat je het wilt. Pak me dan.

Schelden doet geen zeer.

Zeg je nu een kinderrijmpje op?

Dit is geen goeie zet van je, Beth. - Pardon?

Jij hebt dit veroorzaakt. Jij bent de arts, ze is jouw patiënt.

Ben jij nou m'n vriendin?

Kappen daarmee, meiden.

Jullie zijn allebei mooi, oké?

Niet meer kibbelen nu.

En als er nog iemand zomaar opstaat, knal ik die voor haar kop.

Alleen Alex was opgestaan. - Ben jij stom of zo?

Ze vermoordt ons toch alledrie.

Ik deed tenminste wat. - Krijg de tering.

Krijg zelf de tering.

Dr. Noonan, zegt u niets?

Nee, ik doe even niet mee. - Hè toe, dat geeft me wat afleiding.

Alstublieft? Als ik het lief vraag?

Niemand treft enige blaam. Alex wilde gewoon iets proberen.

Helaas pakte dat niet zo goed uit.

Maar we leggen het naast ons neer, want ruzie maakt alles alleen erger.

Als wij ruzie hebben, vind jij dat alleen maar leuk.

Is dat zo?

Hang eens de psych uit en vertel me waarom ik dat dan zo leuk vind.

Dan zijn wij uit balans en heb jij de macht in handen.

En dat is hetgene waar je op uit bent.

Je wilt ons eigenlijk niets aandoen. - O nee? En waarom dan wel niet?

En wat weet u nou van mij af?

Heeft u ooit in de goot gelegen?

Heeft u ooit in een uitzichtloze situatie gezeten?

Weet je, dat gaat je echt totaal niets aan.

Het enige wat je mag weten, is dat wij allemaal problemen hebben.

Ook ik.

Maar wij laten ons niet zo gaan. Dat is niet toegestaan.

De regels van het spel veranderen niet, mensen wel.

Die idioten waar jij het steeds over hebt...

doen alleen alsof de regels zijn veranderd.

Maar we mogen niet maar doen waar we zin in hebben.

Dat zijn de regels van het spel en die blijven hetzelfde.

Anders zou de wereld ten onder gaan.

Dan zouden we op jan en alleman kunnen gaan schieten.

We worden geboren met een keus, en om te proberen goed te doen.

Als we dat niet doen, verdienen we ook niet beter. Daar geloof ik in.

U heeft het verkeerde vak gekozen.

U had schrijfster moeten worden. U kunt 't zo mooi verwoorden.

Die abracadabra van u klinkt wel heel leuk.

Maar waarom zou ik u nou niets aandoen?

Omdat je geen moordenares bent. Wel een kutwijf.

Jij bent het ultieme slachtoffer. Een slachtoffer van je werk.

Je vindt je zelf heel zielig, hè? Nou, dat ben je ook.

Het leven is hard. En wat dan nog, godverdomme?

Als je het niet aankunt, doe ons dan een plezier en schiet jezelf dood.

Dan verlos je de hele wereld uit haar lijden.

We gaan eraan. God nog aan toe.

Ik wil dus echt nog niet dood, hè.

Waar zijn...

Wat is hier aan de hand?

Ik ben Suzanne. Ik ging net de dokter vermoorden. Wie ben jij?

Ik ben May van de koffieshop. Dr. Noonan had een broodje besteld.

Maar niemand kwam het halen. En ik was zo stom om het te komen brengen.

Goeie zet, hè? - De deur zat op slot.

Ik heb een sleutel voor noodgevallen. Zoals nu dus.

Ik moet echt weer aan het werk nu.

Hoe stom denken jullie dat ik ben, zeg?

Ga naast die modepop zitten.

Was dat de laatste vandaag?

Of komen er nog meer patiënten? - Er komt niemand meer.

Het spijt me, May. - Je moet inderdaad ander werk.

Hou je kop. Ik heb een pistool.

Dat zie ik ook wel, ik ben niet blind. Wel moe, maar niet blind.

Ga zo door en je bent straks een beetje dood.

Je bent of dood of niet. Een beetje dood kan niet. En het zou wat.

Ik heb een goed leven gehad. Schiet me maar neer.

Klets niet zoveel en doe het eindelijk.

Achteruit. - Waarom? Jij loopt toch al achteruit?

Pas op, of ik schiet eerst jou en daarna de rest dood.

Je kunt maar op één tegelijk schieten.

De rest kan je dan pakken. Dan heb je gefaald.

Want dan heb je een vreemde vermoord en niet je doelwit. Toch?

Je theorie is interessant.

Maar van een afstand kan ik op jou en op de dokter, 't doelwit, schieten...

voordat zij me pakken. Nietwaar? - Dat is zo.

Maar als ik maar op je af blijf lopen, valt je theorie in het water.

En als de meiden meedoen, hang je. Nietwaar?

Sta nou op.

Willen jullie Russisch rouletten of zo? Ga dan zitten.

Ik vind het niet erg om te sterven.

Maar volgens mij kun jij niemand doodschieten.

Dit is gewoon een roep om hulp.

Oké, een schreeuw dan. - May, maak 'r nou niet boos.

Ik zou naar haar luisteren, May. - Zo'n monster ben je helemaal niet.

Je wilt ons helemaal geen kwaad doen, je wilt jezelf kwaad doen, niet?

Ik had jou die 200 dollar moeten geven. Je bent beter dan Dr. Noonan.

Ja, je zou een psych kunnen zijn. - Rot op, zeg.

Ik wist niet dat je zo'n kracht had, dok.

Het is een speelgoedpistool. Wat zijn wij een stel sukkels, zeg.

Dat konden we niet weten. - Het is van plastic.

Maar we dachten allemaal dat het een echte was.

Bind dat gestoorde wijf vast en hou op met dat gekakel.

Ik ga de politie bellen.

Geen politie. Dat kan haar leven kapotmaken.

Ze heeft bijna ons leven kapotgemaakt, hoor.

Dat weet ik, Lani. Maar denk hier nou even over na.

Ze heeft hulp nodig. Ze heeft nooit een keer een kans gekregen.

Laat de rechter daarover beslissen. - In de bak wordt ze niet beter.

Jullie zijn net zo gek als dat kreng daar.

Ze heeft rottige dingen gezegd. - Ach, heeft ze je gekwetst?

Zouden jullie geen tweede kans willen?

Ja, maar je kunt niet vrijuit gaan als je bent doorgedraaid.

Wij draaien niet door vanwege de gevolgen.

Dat is gelul, Lani. En dat weet je best.

We zijn niet bang voor de gevolgen, we zijn bang dat we doordraaien.

Dat we niet massaal zelfmoord plegen is te danken aan onze zelfbeheersing.

Als je een feest geeft, moet je de band betalen.

Wat betekent dat? - Is ze niet genoeg gestraft?

Liberaal gelul. - Hebben we er dan niks van geleerd?

Ik wel: Ik kom je nooit meer een broodje brengen.

Ze komt bij.

Nou en? - Straks doet ze wat.

Schijterd.

Waarom heb je zo hard geslagen? - Sorry.

Wanneer komt de politie? - We hebben ze niet gebeld.

Waarom niet? - We maken allemaal weleens fouten.

Maar wij gijzelen niemand. - En je hebt hulp nodig.

In de gevangenis word je niet beter. Daar doen ze niet aan therapie.

Dus als ik het goed begrijp...

Ik heb jullie gegijzeld, ik heb gedreigd jullie te vermoorden...

maar je laat de politie erbuiten? - Dat klopt.

Jullie zijn nog gekker dan ik. - Zeker weten.

We zijn het alleen met Dr. Noonan eens omdat zij slimmer is.

Dat is niet waar. Maar jij hebt psychiatrische hulp nodig.

Het is al goed, Suzanne. Stil maar.

Waarom doet u dit, na wat ik heb gedaan?

Ik hoop dat iemand ooit hetzelfde voor mij doet.

M'n hele leven heeft niemand ooit om me gegeven, me een kans gegeven.

Ik snap het niet.

Soms maken we er een zootje van en soms wordt ons dat vergeven.

Maar als je geen psychiatrische hulp zoekt, moet ik je wel aangeven.

Ik wil graag door u geholpen worden. Alstublieft.

Dat lijkt me niet zo'n goed idee. Maar we vinden wel een goeie arts.

Vrede op aarde. Kan ik nu gaan? - Ja, ik ga ook maar.

Het was me bepaald geen genoegen, Suzanne.

Dit was de ultieme therapeutische sessie, dok.

Hopelijk is de volgende wat saaier.

Dit neem ik mee om een visagist de stuipen op het lijf te jagen. Goed?

Geef hier dat pistool.

Geef hier.

Er is geen lol aan met jou. - Inderdaad.

Ik moest ook maar eens gaan.

Ik heb u veel te lang opgehouden. - Je meent het.

Nee, dat heb ik verdiend. - En nog veel meer.

Ik zal de naam van de arts en het telefoonnummer geven.

Het spijt me zo. - Je kon er niets aan doen.

We leren van onze fouten en proberen dan overeind te krabbelen.

Sorry voor wat ik heb gedaan. - Er is gelukkig niks gebeurd.

We zijn nu eenmaal allemaal maar mensen, meid.

Mag ik de rest van de week vrij? - Nee, hè.

Ik heb nu een traumatisch stress syndroom, hoor.

Je hebt net een gestoorde gijzelnemer laten lopen. Je geeft me vrij.

Mag ik dan vroeg naar huis? - Jij bent echt erg.

Shit, Brett is helemaal alleen. Die is nu vast totaal de kluts kwijt.

Het is niet zo'n sociaal type, hè.

Dok, je hebt vandaag je titel eer aangedaan.

Als ambassadeur van verloren zielen. - Die eer komt ook jou toe, May.

Ja, vast. - Bedankt, hè?

Uitkijken, maat. - Kijk zelf uit.

Brett, doe open. Ik ben het.

Ik ben het maar. Je kunt de deur wel weer opendoen. Het is goed.

Sorry dat ik zo lang weg was.

Ik ben gegijzeld door een vrouw met een pistool bij Dr. Noonan.

Het is echt waar.

Oké, ik heb een verhouding.

Vlieg op. Zo gek is dat helemaal niet.

Suzanne Naber.

Hopelijk zal Suzanne kunnen worden geholpen door een andere arts.

Zaak gesloten.

Vandaag wist ik weer waarom ik arts was geworden.

Het is fascinerend om te beseffen hoe breekbaar wij mensen zijn.

Als je denkt dat je op het punt staat te sterven, gebeurt er iets.

Je gaat bij jezelf na wat je in je leven hebt gedaan of niet gedaan.

Dat zouden we ook moeten doen zonder een pistool tegen ons hoofd.

We zouden moeten leven alsof ons laatste uurtje had geslagen.

We moeten sterven na een voldaan leven.

Ik vertel m'n patiënten altijd om voor het moment te leven.

Maar soms is het moment zo irritant dat het niet meevalt.

Leer eens rijden, zak hooi.

Maar we gaan door. Morgen is er weer een dag, en na morgen ook weer.

En heel misschien slaan we ons er steeds beter doorheen.

En troost je, we zijn niet alleen.

We gaan allemaal na één stap vooruit weer twee stappen terug.