Original subtitles

Η ΝΥΧΤΑ ΤΟΥ ΔΙΑΒΟΛΟΥ

ΕΡΑΣΙΤΕΧΝΙΚΟΙ ΥΠΟΤΙΤΛΟΙ *pistolero*

Έλα Μάρτιν, σήκω.

Σήκω, Μάρτιν.

- Είναι νεκρός - Δεν μπορεί να είναι.

- Τον έσπρωξα, μόνο! - Σου λέω, είναι νεκρός!

Χτύπησε το κεφάλι του στο τραπέζι, όταν τον έσπρωξες.

- Μα, μόλις που τον άγγιξα. - Λοιπόν, τον σκότωσες. Μόλις τώρα!

Δεν ήθελα να τον σκοτώσω. Απλά, να τον τρομάξω.

Πώς θα μπορούσα να... Πίστεψε με, δεν το ήθελα.

- Να το πεις σε αυτόν. - Σε παρακαλώ, Ιγνάτιε, μην με καταδώσεις!

Βοήθησέ με!

Πίσω. Κάντε πίσω!

Πηγαίνετε πίσω, όλοι. Κουνηθείτε!

Ποιος είναι αυτός;

Ο Μάρτιν, ο τηλεγραφητής, από το Σαν Έστεμπαν.

Πιθανός, ερχόταν για να παραδώσει κάποιο μήνυμα.

Χθες το βράδυ έβρεχε...

και το φτωχό αγόρι πρέπει να γλίστρησε.

- Ατύχημα; - Έσπασε το λαιμό του, ο κακομοίρης.

Βρήκες το τηλεγράφημα στην τσάντα του;

Όχι. Η τσάντα ήταν ανοιχτή και άδεια.

Προφανώς, το έχασε στην καταιγίδα.

Είσαι ικανός. Καταλαβαίνεις τα πάντα.

Υπολοχαγέ, να πάμε το σώμα του, στο Σαν Έστεμπαν;

Όχι, πάρτε τον στους στρατώνες.

Θα ενημερώσω τις αρχές του Σαν Έστεμπαν.

Αυτή είναι η άμοιρη μητέρα του Μάρτιν. Τι δυστυχία της βρήκε!

- Χθες ήταν ζωντανός, και τώρα...! - Ναι, είναι μια τραγωδία.

Δεν έπρεπε να βγει έξω, με αυτή την καταιγίδα.

Για τον Μάρτιν, το καθήκον ερχόταν πρώτο.

Δυστυχώς, το τηλεγράφημα έχει χαθεί.

Ευτυχώς, έχουμε ένα αντίγραφο. Θα το παραδώσετε, ο ίδιος, στον Δον Βενουστιάνο;

Τι είναι, Δον Βενουστιάνο;

- Σε τρόμαξα; - Όχι, αλλά δεν σε περίμενα.

Ξέχασε το. Πάμε... να σε κεράσω ένα ποτό.

- Μήπως, άκουσες για το ατύχημα; - Όχι!

Τι συνέβη;

Ο Μάρτιν, ο τηλεγραφητής.

Τον βρήκαμε νεκρό, κοντά στο χωριό.

Ας αναπαυθεί η ψυχή του.

Παράξενο, ε;

Να βγει έξω με τέτοια βροχή...

και να μην βρεθεί κανένα τηλεγράφημα.

Έϊ, εσύ.

Έλα εδώ.

Προχώρα.

Χθες το βράδυ ο τηλεγραφητής, από το Σαν Έστεμπαν, δεν επέστρεψε.

Ξέρεις κάτι;

Δεν είδα κανέναν.

Λοιπόν... ας το πάρουμε από την αρχή.

Χθες το βράδυ ο τηλεγραφητής έφτασε, εδώ, ε;

Δεν τον είδα. Δεν είδα τίποτα!

Αν δεν μου πεις, θα κρεμαστείς για συνενοχή σε φόνο.

Ξέρω, είσαι η γυναίκα του Ιγνάτιου, αλλά δεν μπορεί να σε βοηθήσει. Μίλα!

Ας αρχίσουμε, ξανά, από την αρχή.

Χθες το βράδυ ήρθε ο τηλεγραφητής.

Ναι, ήρθε για να πιει. Μετά, έφυγε.

Συνέχισε!

Ήρθε με τον Δον Βενουστιάνο.

Τον πήρε στο δωμάτιο.

Τι, τώρα; Δεν μπορώ να περιμένω.

- Έχω δουλειά, αυτή την ώρα. - Κάτσε κάτω, όμορφη.

Λοιπόν, είστε όλοι εδώ.

Ο αγαπητός μας δήμαρχος.

Ο φιλόξενος σπιτονοικοκύρης.

Ο ευσεβής μας Πάτερ.

Και η Ντολόρες, σύντροφος για πιο ευχάριστες στιγμές.

- Ντολόρες! - Δεν ξέρω τίποτα.

Εσύ ήρθες και μου ζήτησες να συμμετάσχω σε αυτήν την υπόθεση.

Ψεύδεσαι, σκύλα! Λες ψέματα, γιατί με μισείς.

- Θέλεις να με καταστρέψεις. - Ηλίθιε μπάσταρδε.

Σκάσε!

Είστε όλοι εμπλεκόμενοι.

Υπάρχουν ακλόνητα στοιχεία.

Και το έγγραφο αυτό είναι εναντίον σας.

"Θα πρέπει να μιλήσετε με τον δήμαρχο,"

" για τον καθορισμό των κληρονόμων, του Λέων Καρίστο,"

"που πέθανε στην πόλη του Κάνσας και άφησε κληρονομιά των $ 10.000"

" Υπογραφή: Τζον Άτγουελ Δικηγόρος."

- Είπες ότι καταστράφηκε. - Ναι, καλά!

Αλλά από άγνοια, δεν θυμόσασταν, ότι υπάρχει αντίγραφο στο ταχυδρομείο.

Ήταν ατύχημα.

Οι δολοφόνοι, πάντα, αυτό ισχυρίζονται.

Λογομαχήσαμε κι έπεσε.

Τι επιχείρημα!!

Ορκίζομαι ότι ήταν ατύχημα.

Εσύ το λες έτσι, αλλά ο δικαστής θα αποφασίσει ποιος λέει ψέματα...

ή ποιος το έκανε να φαίνεται σαν ατύχημα.

Φοβάμαι ότι θα καταλήξετε όλοι στην αγχόνη, στο τέλος.

Αυτή είναι η ομολογία σας.

Εδώ είναι η πένα.

Αν δεν υπογράψετε, θα κρεμαστείτε αύριο το πρωί.

Τώρα, υπάρχει ελπίδα για σας.

Επειδή, εγώ δίνω τις διαταγές.

Πάντσο.

Α, εσύ είσαι υπολοχαγέ!

Σε έχω δει, μερικές φορές εδώ.

Κατέβα.

Ποτέ δεν έρχομαι, εδώ, οπλισμένος.

Ακόμα κι αν είσαι φίλος του αρχηγού, παραμένεις υπολοχαγός.

- Είναι ο Πανκάλντο εδώ; - Ναι.

Αλλά είναι σε κακή διάθεση. Πάρα πολύ κακή διάθεση.

Μπορείς να πας.

Για παραπάνω από ένα μήνα δεν μας έδωσες ούτε μια ουγγιά σιτηρών.

- Εξήγησέ μου, γιατί; - Ορκίζομαι, δεν είναι δικό μου λάθος.

- Οι στρατιώτες πήραν τα πάντα. - Δεν είναι αλήθεια! Είσαι ψεύτης.

Η επανάσταση χρειάζεται να φάει και όχι ψεύτες.

Η επανάσταση τελείωσε.

Όχι, για μένα. Τελείωσε τον.

- Τι γίνεται με σένα; - Με ξέρεις πολύ καιρό, Πανκάλντο.

- Να με αποκαλείς στρατηγό. - Πάντα σε φώναζα Πανκάλντο.

- Εσύ γιατί δεν έφερες σιτάρι; - Έχω μια κόρη, το χρειαζόταν.

Περιμένει μωρό.

- Ας ελπίσουμε ότι θα είναι αγόρι. - Ελευθερώστε τον.

Πανκάλντο, ο Χερνάντεζ είναι εδώ.

Καλημέρα, Πανκάλντο.

- Ήρθες για δουλειές; - Σωστά.

Τι προσωπικά, τι επαγγελματικά, τα χρήματα είναι πάντα χρήματα.

Πέρασε.

Σήκω, Λουκ.

Δώστο μου!

Έϊ, Λουκ! Θέλεις τεκίλα;

Τεκίλα!

Αλλά, πρώτα θα γυαλίσεις τις μπότες μου...

σαν να πηγαίνω για γάμο.

Δεν καταλαβαίνω.

Θέλεις, κάποιον, άνδρα μου να σου κάνει τη δουλειά σου...

και μετά να τον κρεμάσεις; Γιατί!

Χρειάζομαι ένα έγκλημα και έναν εγκληματία, αυτό είναι όλο.

Χερνάντεζ, τρελάθηκες;

Λοιπόν;

Τέλος πάντων, θα σου κοστίσει 500 πέσος.

500 πέσος!

Δεν έχω καμία αμφιβολία ότι θα κερδίσεις πολλά χρήματα.

Δεν νομίζω πως είναι πολλά τα 500 πέσος,

στο όνομα της φιλίας μας!

Έγινε.

Μπράβο. Έχω τον άνδρα που χρειάζεσαι.

Ικανό να σκοτώσει κάποιον...

και η ζωή του δεν έχει τόση αξία, αν σκοτωθεί.

Αυτός είναι ο τύπος.

Μα, αυτός είναι γκρίνγκο! (Αμερικανός)

Ακριβώς. Δεν είναι καλύτερος από σκύλο.

Τον προσκαλούμαι μ' ένα σφύριγμα και τον διώχνουμε με τις κλοτσιές.

- Αυτός είναι ο άνδρας σου. - Λοιπόν, αφού το λες εσύ...

- ...στείλ' τον στο χωριό. - Εντάξει,

- ...αλλά, πρώτα, θα πληρώσεις. - Δεν με εμπιστεύεσαι;

Όχι.

Έϊ, γέμισε το, με τεκίλα. Από την καλή.

Θέλεις λίγη τεκίλα, τώρα;

Δώσε μου, την τεκίλα. Την κέρδισε.

Έλα, Πάντσο. Ο αρχηγός σε θέλει.

Λουκ, καιρός ήταν γκρίνγκο!

Πέρασε.

Κάθισε.

Σ 'αγαπώ, σαν γιο μου.

Πέθαινες από τη δίψα, όταν σε βρήκα στην έρημο.

Σε τάιζα και σε προστάτευα για μήνες, χωρίς κανένα αντάλλαγμα, σωστά;

Αλλά μια μέρα, πρέπει να το ξεπληρώσεις.

Πιες.

Αυτή η μέρα έφτασε.

Δεν είναι κάτι δύσκολο, αλλά κάτι πολύ εύκολο.

Θα πάρεις ένα μουλάρι...

και θα πας στο χωριό.

- Για ποιο λόγο; - Για δουλειά.

Θα πρέπει να σκοτώσεις κάποιον.

- Να σκοτώσω άνθρωπο; - Δεν θα είναι δύσκολο.

Θα είναι μόνος και άοπλος.

Απλώς, θα τραβήξεις το όπλο και... μπαμ!

Δύσκολο;

- Δεν έχω σκοτώσει, ποτέ, κανέναν. - Ώρα ν' αρχίσεις.

Δεν αντέχω τους δειλούς. Μου χρωστάς τη ζωή σου!

Ο Πάντσο Βίλα, είχε δίκιο!

Οι γκρίνγκος είναι σκουπίδια, που ούτε οι γύπες δεν τους τρώνε.

Έλα, Λουκ. Ένας άνθρωπος περισσότερο ή λιγότερο δεν έχει σημασία.

Οι άνθρωποι είναι σαν τα μυρμήγκια.

Είναι πάρα πολλοί.

Απλά, πρέπει να το αποφασίσεις. Δεν είναι δύσκολο να σκοτώσεις άνθρωπο.

Έλα στα συγκαλά σου. Ή θα κάνω από τα έντερα σου...

τη θηλιά που θα σε κρεμάσω. Είναι καλή ιδέα να σου σπάσω το λαιμό.

Δεν νομίζεις; Είναι εύκολο, να σώσεις τον άθλιο λαιμό σου,

αν κάνεις ό,τι σου λέω.

Αυτό είναι! Όταν σε κοιτάζω,

αναρωτιέμαι πως οι γκρίνγκος επιβιώνουν.

Έϊ, Λουκ, τι λες;

Τώρα, που θα πρέπει να πας στο χωριό...

δεν θέλω να φύγεις χωρίς αυτό.

Τον αναγνώρισες; Το δικό σου, είναι.

Είναι όπλο για επαγγελματίες και δεν ξέρεις να το χρησιμοποιείς;

- Ποιος είναι ο άνθρωπος; - Δεν ξέρω. Αλλά το όνομα του δεν έχει σημασία.

Απλά, πήγαινε στο χωριό και περίμενε τον.

Ένα πούλκε. (ποτό των Αζτέκων)

- Πρώτα, θα πληρώσεις. - Θα πληρώσω αργότερα.

Όχι χρήματα, όχι πούλκε. Πάρε δρόμο.

Μανουέλ.

- Ποιος είναι αυτός; - Κάποιος αλήτης.

- Ο Ιγνάτιος είπε να τον κλείσω μέσα. - Από πότε ο Ιγνάτιος, δίνει εντολές;

Βγάλτ' τον, έξω.

- Δώσε μου, λίγο. - Ξανάρθες;

- Δραπέτευσες; - Ο υπολοχαγός με άφησε ελεύθερο.

Ο υπολοχαγός...!

Πρόσεχε τον, μην κλέψει τίποτα.

Κάνε το σταυρό σου, αδελφέ.

Εδώ είναι ο οίκος του Θεού.

500 πέσος.

Έτσι ο υπολοχαγός, είπε.

125 από το καθένα μας.

Και γιατί δεν πληρώνει, το κομμάτι που του αναλογεί;

- Μπορείς να τον ρωτήσεις, αν θέλεις. - Γιατί το συζητάμε;!

Μας "έχωσε" το μαχαίρι στο λαιμό.

Επειδή σας έχει στο χέρι του, εσάς, τους δυο ηλίθιους.

Σταμάτα! Αύριο, θα μου φέρετε από 125 πέσος.

Δεν τα έχω. Πού να τα βρω;

Μπορώ να σου δανείσω, Ιησούς-Μαρία, αν μου δώσεις το μισό μερίδιο σου.

Ο Θεός είπε: "Να μην μοιράζεσαι κάτι άσκοπα."

- Τότε, πλήρωσε! - Μπορώ να σου δανείσω, ξάδελφε.

Θα καείς στην κόλαση, επειδή ο Θεός είπε:

"Να μην καταπιάνεστε με έργα του διαβόλου!".

Έλα να με δεις, ξάδελφε.

Δεν θέλω το ενδιαφέρον σου.

Τα χρήματά σου είναι ο καρπός των αμαρτιών σου.

Σε περιμένω, ξάδελφε.

Έϊ, έϊ, ξύπνα.

Ώρα να πας σπίτι σου.

Δικό σου;

Μπορώ να το κάνω μια βόλτα;

- Δικό σου, αν το θέλεις. - Αλήθεια;

Ναι, βαρέθηκα τις κλωτσιές του.

Σκοπεύεις να κοιμηθείς, εδώ; Δεν έχεις σπίτι;

Έλα στο δικό μου. Υπάρχει κρεβάτι, εκεί.

Μην φοβάσαι. Ζω, μόνο, με τη μητέρα μου.

Υπάρχει, επίσης και ποτό.

Έλα.

Μιλάει με τα πνεύματα.

Πεγιότε. (Παραισθησιογόνος κάκτος)

Καταδιώκει το διάβολο και θεραπεύει τους αρρώστους.

Ο Πάτερ την μισεί, επειδή έρχεται κόσμος εδώ και όχι στην εκκλησία.

Αγαπούν τη Μαρία.

Κλέφτης! Σε 'πιασα!

- Τα χρήματα είναι δικά μου. - Τι τα θέλεις;

Ξέρω! Θέλεις να πας με την πόρνη.

Πήγαινε, πήγαινε. Αλλά, τα χρήματα θα μείνουν εδώ.

Μερσέντες, χρειάζομαι 125 πέσος.

- Είναι ζήτημα ζωής και θανάτου. - Τι εννοείς;

Δεν μπορώ να σου πω, αλλά πρόκειται να γίνουμε πλούσιοι.

Θα φύγουμε από το Μεξικό και θα αρχίσουμε μια νέα ζωή.

Ψέματα! Όλα είναι ψέματα! Απλά, θέλεις να με ληστέψεις.

- Δώσ' τα μου! - Ποτέ!

- Κάλιο να πεθάνω! - Είναι δικά μου!

Θα τα πάρεις, μόνο πάνω από το πτώμα μου.

Θέλεις να με σκοτώσεις, καριόλη!

Φύγε! Έλα, αύριο. Θέλω να κοιμηθώ, τώρα.

Ντολόρες...

θέλω να σου μιλήσω.

Κοίτα ποιος ήρθε! Ο αγαπημένος μου ξάδελφος.

Αυτό είναι μεγάλη τιμή! Τι μεγάλη τιμή!!

Θέλεις να σου δανείσω τα 125 πέσος, αυτό δεν είναι;

Θα δεχτείς χρήματα από μία αμαρτωλή, σαν κι εμένα;

Είμαι ο μεγαλύτερος αμαρτωλός.

Εξομολογήσου, ξάδελφε!

Ποιες είναι οι αμαρτίες σου;

Η αμαρτία της σαρκικής επιθυμίας μήπως, Ιησούς-Μαρία;

Ένας άγιος άνθρωπος σαν εσένα...

θέλει χρήματα, ε; Θέλεις χρήματα;

Σε αυτήν την περίπτωση, θα πρέπει να τα κερδίσεις.

- Πώς; - Ψάξ' τα.

Αν τα βρεις, είναι όλα δικά σου.

Ψάξ' τα.

Μακριά. Μακριά, μακριά.

Μακριά. Μακριά. Μακριά.

Μακριά. Μακριά. Μακριά.

Κοντά...

Κοντά!

Κοντά, ξάδελφε. Κοντά!

Μακριά. Μακριά. Μακριά. Μακριά.

Κοντά. Κοντά. Κοντά. Κοντά.

Νάτα τα ατιμούλικα!

Πάρ' τα. Έλα, πάρ' τα.

Πάρ' τα. Πάρ' τα!

Τώρα, βγες έξω!

Θα πρέπει να πληρώσεις, όπως οι άλλοι. Βγες έξω!

Λουκ!

- Έχεις, καθόλου, τεκίλα; - Όχι.

Θέλεις πεγιότε;

Αν φας πεγιότε, θα πλησιάσεις τον Θεό.

Δεν μπορείς να πλησιάσεις κάτι που δεν υπάρχει!

Φοβάσαι. Σαν πληγωμένο ζώο.

Σου ζήτησα τεκίλα!

Θα πάμε στο χωριό. Θέλεις κάτι;

Πώς είσαι, Λουκ;

Ξεκουράστηκες;

Είναι στο χέρι σου, τώρα. Αύριο, θα πας στη φυτεία,

όπου καλλιεργείται ο αγαύης. (κακτοειδές φυτό)

Εκεί, θα βρεις κάποιον.

Σκότωσε τον και βεβαιώσου ότι είναι νεκρός.

Ο Πανκάλντο σε προειδοποιεί.

Μην κάνεις κάποιο λάθος, αλλιώς θα ασχοληθεί μαζί σου.

Μην το ξεχάσεις, αύριο το πρωί,

στη φυτεία, όπου καλλιεργείται ο αγαύης.

Αντίο, Λουκ.

Ώρα για ύπνο.

Σου έφερα κάτι.

Αύριο, θα σκοτώσω έναν άνθρωπο.

Δεν ξέρω καν ποιος είναι.

Αν δεν το κάνω, θα σκοτώσουν, εμένα.

Φοβάμαι το θάνατο.

Ήρθες για να με σκοτώσεις;

Κάποιος σε πλήρωσε για να σκοτώσεις τον Μανουέλ;

Δεν μπορώ να το πιστέψω.

Πρέπει να έγινε κάποιο λάθος. Ήταν εκεί, συμπτωματικά.

Ο Μανουέλ, πηγαίνει συχνά εκεί, για να μαζέψει αγαύης.

Κάνει καλό χυμό για τον πυρετό...

και ο Ιγνάτιος το χρειάζεται για να φτιάξει πούλκε.

- Δεν είσαι η μητέρα του. - Όχι.

Ήταν δύο ετών, όταν γνώρισα τον πατέρα του, τον Λέων Καρίστο.

- Γιατί ο Καρίστο, σας άφησε; - Έπρεπε να το σκάσει.

Ο Χερνάντεζ ήθελε να τον συλλάβει. Έκλεψε κάτι.

- Πού είναι τώρα; - Ποιος ξέρει...!

Μπορεί να είναι νεκρός.

Ή στη φυλακή.

- Γιατί φροντίζεις το γιο του; - Τι έπρεπε να κάνω;

Να τον αφήσω να λιμοκτονήσει;

Θα πρέπει να φύγετε, από εδώ.

Να εγκαταλείψουμε το μέρος;

Να πάμε πού;

Μας έβαλες να πληρώσουμε 500 πέσος.

Και καλύψαμε και το κομμάτι σου.

Και τι κατάφερες; Ο Μανουέλ είναι, ακόμα, ζωντανός.

- Και ο γκρίνγκο είναι στο χωριό. - Θα μας εκβιάσει.

Ξέρει τα πάντα. Θα δείτε, θα μας σκοτώσει.

Χαλαρώστε, τίποτα δεν θα συμβεί.

Αν ο γκρίνγκο δεν κάνει τη δουλειά του, θα βρούμε κάποιον άλλο.

- Δεν είναι πρόβλημα, αυτό. - Πλήρωσα για να έχω καθαρά, τα χέρια μου.

Ίσως, είναι καλύτερα να τα παρατήσουμε.

Όλα πήγαν στραβά από την αρχή. Θα τελειώσει άσχημα.

Πώς είναι να έχεις στα χέρια $ 10.000;

Δεν είναι χρήσιμα για τους φτωχούς ανθρώπους, πάντα ήμασταν φτωχοί.

Σκάσε, ανόητε!

Γιατί, ξαφνικά, άλλαξες γνώμη;

Αφού, πρώτα, με έκανες να πληρώσω 250 πέσος.

Μην ανησυχείς, Ντολόρες. Ο Βενουστιάνο δεν μιλούσε σοβαρά.

Σωστά, Βενουστιάνο;

Έχουμε, ήδη, τον εγκληματία. Το μόνο που χρειαζόμαστε είναι το έγκλημα.

Πρέπει κάτι να κάνεις, Ιγνάτιε.

- Αύριο. - Εγώ;

Το αγόρι εργάζεται στο πανδοχείο σου.

Σε ξέρει, σε εμπιστεύεται.

Θα ήταν εύκολο να τον καθαρίσεις.

- Δεν μπορώ! - Ναι. Μπορείς.

Μπορώ να πυροβολήσω.

Όχι.

Θέλω να μάθω ποιος από τους δυο μας θα κερδίσει.

Θέλουν να σκοτώσουν τον Μανουέλ.

- Γιατί; - Δεν έχει γιατί!

Τώρα, θέλουν να σκοτώσουν κι εμένα.

Απλώς, αναρωτιέμαι λίγο...

αν τα χειρότερα πέρασαν!

Το χέρι μου, σταμάτησε να τρέμει.

Θα μπορούσε και καλύτερα.

- Ξέρεις, αυτή είναι μια πόρνη. - Πώς το ξέρεις;

Όλοι έτσι λένε. Την αποκαλούν η Ντολόρες, η πόρνη.

- Ακόμα και ο Ιγνάτιος. Είναι θεία μου. - Πόσους συγγενείς έχεις;

- Πολλούς. - Και τον Ιγνάτιο;

- Ναι. Είναι θείος μου κι αυτός. - Ποιος σου αρέσει περισσότερο;

- Ο Ιγνάτιος. - Γιατί;

Επειδή με χτυπά λιγότερο από τους άλλους.

Πού ήσουν χθες;

Με αυτόν...

Ο Μανουέλ δεν θα εργαστεί άλλο εδώ.

Παραιτήθηκε.

Σε αυτήν την περίπτωση, βγείτε έξω!

Είμαστε πελάτες.

Σωστά, Μανουέλ;

Τότε, τι θέλετε;

Τίποτα.

Έλα, Ιγνάτιε. Βιάσου! Βιάσου!

Βενουστιάνο!

Βενουστιάνο!

Γιατί το έκανες, αυτό;

Βενουστιάνο, αγάπη μου!

Αγάπη μου!

Γιατί;

Γιατί μ' άφησες;

Βενουστιάνο!

Βενουστιάνο!

Γιατί; Γιατί;

- Και αυτός είναι συγγενής σου; - Ναι.

Βενουστιάνο...

Τι θέλεις... μεθύστακα;

Θέλω να βοηθήσω.

Πιάστε τον!

Δεν θα σε αφήσω να αγγίξεις ούτε το μικρό μου δαχτυλάκι.

Ακόμη και για όλο το χρυσάφι του κόσμου.

Έσπασα το κουτί με τις δωρεές, για την εκκλησία. Τα χρήματα ανήκουν στο Κύριο.

Τα έκλεψα, έχασα την ψυχή μου...

εξαιτίας σου.

Ώστε, αυτά είναι ιερά χρήματα, ξάδελφε;

Θα πρέπει να είναι πολύ πολύτιμα.

Μάζεψε τα, ξάδελφε και θα ανταμειφθείς.

Κάθε ένα από αυτά τα νομίσματα είναι κομμάτι της ψυχής σου.

Περιμένεις πολλά, ξάδελφε, για ένα κομμάτι της ψυχής σου.

Έλα, ξάδελφε. Έλα. Έλα. Αυτό είναι.

Ξάπλωσε.

Περίμενε, εδώ.

Μαρία!

Γεια σου, Λουκ.

Ο Πανκάλντο μας έστειλε. Ξέρεις τον Πανκάλντο.

Είναι καλός και γενναιόδωρος. Δίνει τα πάντα για τους φίλους.

Αλλά όπως βλέπεις, μισεί τους αχάριστους.

Σου στάθηκε πολύ. Και κοίτα πως τον ευχαριστείς!

Σου ζήτησε μια μικρή και φιλική εξυπηρέτηση.

Αλλά τον "έγραψες" κανονικά. Ποιος νομίζεις ότι είσαι;

Κι έτσι, ο Πανκάλντο μας είπε:

"Πηγαίνετε στο χωριό και δώστε του να καταλάβει ποιος είμαι!"

Κοιτάξτε τα χέρια μου, Δεν μπορώ να κρατήσω όπλο.

Ποιος πλήρωσε για να σκοτώσω το αγόρι;

- Λουκ! - Πού είναι Μανουέλ;

- Βρες τον! Εε; - Ποιο αγόρι;

Ξέρεις ποιον εννοώ. Τον Μανουέλ!

Είσαι τρελός. Δεν ξέρω τίποτα για το αγόρι.

Πες την αλήθεια ή θα σε σκοτώσω.

Aαα, επέστρεψε, ο μικρός μπάσταρδος.

Τι θέλεις, τώρα;

Συνέχισε, αγόρι μου. Ποιος διάβολος σε 'στειλε;

Πρόκειται να μείνω.

Ποιος σε 'στειλε; Γιατί ήρθες;

- Είμαι πελάτης. - Φύγε! Φύγε!

- Άφησε τον. - Μα κλείνουμε, τώρα.

Πήγαινε για ύπνο, θα κλείσω, εγώ.

Πήγαινε στο κρεβάτι. Άντε.

Μανουέλ, έλα εδώ!

Έλα εδώ!

Μανουέλ! Μανουέλ!

- Είναι συγγενής ο Χερνάντεζ με τον Μανουέλ; - Όχι, γιατί;

Θα έσπαγε τον λαιμό τον Βενουστιάνο, αν ήθελε να τον σκοτώσει.

- Γιατί; - Σκότωσε τον Βενουστιάνο.

Νόμιζα ότι ήταν αυτοκτονία.

Υπήρχε απόσταση από τα πόδια του μέχρι το σκαμνί!

Τι νομίζεις, πήδηξε για να φτάσει τη θηλιά; ...Μανουέλ!

Μπορεί να είναι στου Ιγνάτιου.

Στου Ιγνάτιου;

- Δεν μπορώ να δω τα ψάρια, αύριο; - Όχι!

Την ημέρα κρύβονται στον πάτο. Μόνο τη νύχτα ανεβαίνουν.

Άντε τώρα! Έλα!

Πώς θα τα δεις, αν δεν κοιτάξεις;

Άντε, κοίτα!

Κοίτα. Θα σε βάλλω την άκρη. Αυτό είναι!

Κοίτα.

Σε παρακαλώ, δες τα ψάρια.

Γαμώτο!

Βυθίσου!

Βυθίσου! Θέλεις να με κρεμάσουν εξαιτίας σου;

Μανουέλ!

Είναι καλά;

Ο Βενουστιάνο είχε δίκιο.

Τα χρήματα του Λέων Καρίστο δεν μας οδήγησαν πουθενά.

Τι εννοείς πουθενά;

- Ο Λέων Καρίστο είναι νεκρός. - Ναι. Και άφησε, κάποια, χρήματα.

Οι συγγενείς του Μανουέλ τον ήθελαν νεκρό.

Ο Βενουστιάνο.

Ο Ιγνάτιος.

Η Ντολόρες. Και ο Ιησούς-Μαρία.

Ιγνάτιε!

Βοήθεια. Βοήθεια!

Τον σκότωσε. Τον είδα!

Ο γκρίνγκο σκότωσε τον Ιγνάτιο! Τον είδα!

- Γαμώτο! - Βοήθεια!

Ο γκρίνγκο σκότωσε τον Ιγνάτιο!

Βοηθείστε με! Πάμε στην αστυνομία!

Ο γκρίνγκο, το έκανε. Τον είδα!

Σκότωσε τον Ιγνάτιο. Και πυροβόλησε κι εμένα!

Είναι ο διάβολος! Πάντα ήξερα ότι ήταν...

η αιτία για όλα τα δεινά μας.

Περικυκλώστε το χωριό.

Ελάτε.

Πηγαίνετε, εκεί κάτω και μείνετε ακίνητοι.

Και 'συ;

Είναι νεκρή. Με ανάγκασε να το κάνω.

Ήταν δαιμονισμένη!

Επειδή, με 'βαλλε να κλέψω τα χρήματα του Κυρίου μας.

Άφησε με, να φύγω.

Πρέπει να πάω στο Σαν Έστεμπαν.

Είμαι ο μόνος κληρονόμος του Λέων Καρίστο...

και τα χρήματά είναι όλα δικά μου.

Ο Χερνάντεζ δεν μπορεί να με σκοτώσει.

Διαφορετικά, θα χάσει τα πάντα.

Θα σε πάρω μαζί μου, στο Σαν Έστεμπαν.

Στην εκκλησία.

Εδώ, γρήγορα!

Υποσχέθηκες να με πάρεις στο Σαν Έστεμπαν.

Τώρα, θα πάμε εκεί.

Ας πάμε όσο πιο γρήγορα γίνεται. Έχω να παραλάβω τα χρήματα.

Πρέπει να αγοράσω χρυσό στέμμα, για τη Παναγία της Γουαδελούπης.

Πρέπει να σώσω την ψυχή μου.

Περίμενε τόσο καιρό, μπορεί να περιμένει λίγο ακόμη.

Χερνάντεζ! Θέλω να σου μιλήσω.

Δεν το κάνεις εύκολο, Χερνάντεζ.

Στείλε μου τον ιερέα και προχώρα.

- Με σηκωμένα τα χέρια. - Δεν πρόκειται Χερνάντεζ.

Θα πάω τον Πάτερ στο Σαν Έστεμπαν κι εσύ θα κρεμαστείς.

Δεν θα φτάσετε, ποτέ εκεί.

Μετανόησε, Χερνάντεζ. Όλα πρέπει να μετανοήσουμε!

Μην προκαλείς την οργή του Θεού.

Βγες έξω, γκρίνγκο. Τέρμα, τα παιχνίδια!

Μπεκρής, ε;!

Πυρ!

Λοιπόν, γκρίνγκο, τώρα τι;

Θέλω να τον δω κρεμασμένο.

Βλέπεις, σου φτιάχνουν αγχόνη.

Είναι καλό για τον κόσμο, να δει κάποιον κρεμασμένο, μετά από τόσο καιρό.

Τους κάνει καλό που γνωρίζουν ότι υπάρχουν και χειρότερα από αυτούς.

Πώς ήλπιζες να βάλλεις χέρι τα χρήματα του Λέων Καρίστο;

Θα υιοθετούσες τον Μανουέλ και θα παντρευόσουν την Μαρία;

Όχι κι άσχημα. Μπορώ να σκεφτώ χειρότερες ιδέες.

Λοιπόν, πώς θα πάρεις τα χρήματα;

Όλοι οι συγγενείς είναι νεκροί.

Δεν είμαι τόσο ανόητος, να πιστεύω ότι τα χρήματα είναι το παν.

Το αγόρι και η Μαρία ξέρουν πάρα πολλά.

Σου προσφέρω έναν τρόπο να σώσεις τον εαυτό σου.

Πες μου, που είναι το αγόρι και θα σ' ελευθερώσω.

- Και τι εγγύηση, έχω; - Έχεις το λόγο μου.

Δεν αξίζει πολλά.

Υπολοχαγέ, είμαστε έτοιμοι για το κρέμασμα.

Εγώ, δεν είμαι! Πρέπει, πρώτα, να ανακρίνω τον κρατούμενο.

Ξεκλείδωσε!

Λοιπόν, τι λέγαμε;

Η εκτέλεση αναβάλλεται. Ο υπολοχαγός ανακρίνει τον κρατούμενο.

Ελάτε, πάμε να πιούμε κανένα ποτό στη μνήμη του Ιγνάτιου.

Φύγετε! Ο Ιγνάτιος είναι νεκρός. Δεν ντρέπεστε;

Πηγαίνετε στα σπίτια σας! Πηγαίνετε στα σπίτια σας!

Αν θέλετε να θυμηθείτε τον Ιγνάτιο, πηγαίνετε στην εκκλησία!

Λοιπόν, έβαλλες μυαλό;

Πού είναι;

Μίλα ή θα πεθάνεις.

Πού είναι το αγόρι;

Απάντησε μου.

Πού είναι το αγόρι;

Στο σπίτι της Μαρίας.

Πίσω από τη δεξαμενή νερού.

Μείνε εδώ και μην τον χάσεις από τα μάτια σου!

Εσείς... ακολουθείστε με.

Σκοτώθηκαν; Ποιος το έκανε;

- Ο Λουκ, ο γκρίνγκο. - Λες ψέματα!

Χρειάζονται, τουλάχιστον, 10 άνδρες, για να σκοτώσουν τον Πάντσο και τον Πέπε.

Ένας γκρίνγκο είναι μισός άνδρας.

Αλήθεια. Έτσι νομίζαμε.

Αλλά ξαφνικά, το όπλο του άρχισε να ξερνά φωτιά.

- Γιατί είσαι ακόμα ζωντανός; - Τι μπορούσα να κάνω;

Ο Πάντσο και ο Πέπε σκοτώθηκαν. Ήμουν μόνος.

- Απλά, την κοπάνησες; - Ήρθα να σε ειδοποιήσω.

Διαφορετικά, πώς θα το ήξερες;

Ο Πάντσο και ο Πέπε ήταν οι καλύτεροι σκοπευτές μου!

Γαμώτο!

Ελάτε, όλοι σας! Πάρ' τε τ' άλογα και τα όπλα! Πάμε!

Αναζητήστε τους!

Κράτησε τ' άλογα!

Έϊ, εσείς, πάρ'τε αυτούς τους δύο, στην φυλακή.

Σας παρακαλώ, αφήστε μας να φύγουμε.

Μείνε εκεί που είσαι, αλλιώς θα σκοτώσω το αγόρι!

Πέτα το όπλο.

Πέτα το όπλο σου, είπα!

Για τελευταία φορά, πέτα το όπλο. Με το αριστερό σου χέρι!

Κλώτσησε το, μακριά.

Και βιάσου!

Θα μου λείψεις.

Ο Λουκ, είναι δικός μου. Θα τον σκοτώσω, προσωπικά.

- Γιατί δεν με υπάκουσες; - Είχα τους λόγους μου.

Όταν δίνω μια διαταγή, περιμένω να εκτελεστεί.

Ακόμα κι αν πρόκειται να σκοτωθεί ένα παιδί;

Θα πρέπει να αστειεύεσαι. Γιατί να θέλω κάτι τέτοιο;

Να σκοτωθεί αυτό το παιδί! Δεν θα το έκανα. Τ' ορκίζομαι.

Δεν είμαι δολοφόνος παιδιών. Τι είδους άνθρωπος νομίζεις ό,τι είμαι!

Άκουσες τι είπε, ο γκρίνγκο; Έχεις να πεις κάτι, Χερνάντεζ;

Τα λέει αυτά, προκειμένου να σώσει το τομάρι του.

Ρώτησε το παιδί τι συνέβη στη φυτεία, εκείνο το πρωί.

Ρώτησε τον Χερνάντεζ για τα $ 10.000.

Κι αν θα το κάνω;

$ 10.000, ε;

Και μου είπες, ήταν 10.000 πέσος, που θα μοιραζόντουσαν στα δύο.

Αγόρι, έλα εδώ!

Πες μου τη αλήθεια. Μην φοβάσαι.

- Εκείνο το πρωί, πήγες γι' αγαύη; - Ναι. Συχνά πηγαίνω εκεί γι' αγαύη.

Ήταν κι ο Λουκ, εκεί. Και κάποιος μας πυροβόλησε.

Πήγαινε.

Ορκίζομαι δεν ήξερα κάτι, γι' αυτό. Κανείς δεν μου το 'πε.

Ήταν, το κτήνος, ο Χερνάντεζ. Δεν μπορώ να σκοτώσω ένα παιδί!

Κανείς δεν μπορεί να με κατηγορήσει, ό,τι δεν έχω ηθική!

Αν είχα κάνει κάτι τέτοιο, θα μπορούσα να το ξανακάνω.

Λοιπόν, δεν υπάκουσες στην εντολή μου, αλλά έκανες λάθος, που δεν μου μίλησες.

Κρίμα που έπρεπε να σκοτώσεις τον Πέπε και τον Πάντσο.

Γιατί δεν έρχεσαι μαζί μου και να πάρεις τη θέση του Πάντσο;

Γκρίνγκο όπου κι αν πας, η καρδιά του Πανκάλντο θα είναι μαζί σου.

Αντίο, φίλε!

Λουκ, δεν θα έρθεις μαζί μας;

ΕΡΑΣΙΤΕΧΝΙΚΟΙ ΥΠΟΤΙΤΛΟΙ *pistolero*

ΤΕΛΟΣ