Original subtitles

-= www.SubtitleDB.org =-

Превод: stek-kravari

ЦРН ДИЈАМАНТ

Добр ден! - Добар ден.

Благодарам. - Треба да се потпишете.

Тука.

Благодарам, довидување. - Имам проблем со окото.

Може ли да ја употребам бањата?

Дојдете, ќе ви ја покажам.

Ете таму. - Благодарам.

1, 2, 3, 4,

5, 6, 7, 8, 9,

10, 11, 12,

13, 14, 15,

16, 17, 18, 19.

Побрзај!

Глупакот си ја удри муцката во ѕид!

Каде си паркирал? Тука креваат!

Види, Рашид! Одам.

Добро ли е? - Да.

Исчезни! - Лека ноќ!

Ќе одморам! - Веќе?

Пет минути! - Ни ја запираш работата!

Како си? - Добро а ти?

Да.

Ќе видиш, повеќе се.

Била прва калса.

Задоволен ли си? - Нема да ни ги осигури старините.

Израдувај се барем малку!

Добро ли си?

А ова? Чекај, тоа е... - Нема ништо, воспалено е од умор.

Не е ништо, тоа се моите очи!

Твоите алати за работа. Не е ништо!

Еден полицаец сака да говори со тебе.

Не разбрав, од што починал?

Од бубрежна аномалија. Не се лекувал.

Без филтрирање на крвта, телото постепено се труело.

Не знаевте ли, дека бил болен?

Не. Имав 15 години, кога го видов за последен пат.

Беше кај него. Ја знаел вашата адреса.

Треба да ви кажам, дека бил најден

на улица "Суец" во 18 реон,

недалеку од вашиот дом.

Го доведов синот на Виктор.

Дојде да провери за лични ствари.

Ве оставам.

Чекај!

Татко ти беше во таква состојба, а ти доаѓаш сега?

Требаше да се разбудиш порано!

Историјата на Виктор Улман,

роден во семејство на продавачи на дијаманти во Антверпен, Белгија.

Уште од мал татко му и брат му го терале да бруси дијаманти,

кога му велеле дека е надарен. Но 15-годишен, истоштен од умор,

раката му била смачкана од машина пред брат му Жозеф,

кој не се помрднал да му помогне. После месеци во болница

се обидел да избега од своето семејство,

што го сместило на психијтриско лекување.

Шест години го подложувале на електрошок.

Семејството се вознемирувало и срамело од него.

Го прогониле. Се обидел да се смести во Италија,

каде што станал печатар, но здравјето му било лошо

и натрупал долгови. Побарал помош од брата си,

но тој не се одзал.

"Тогаш Виктор Улман дознал, дека татко му бил мртов

и дека го украле неговиот дел од наследството.

Стиснал заби и повел дело против брата си.

Траело со години, загубил. Тогаш исчезнал од животот

на жена си и сина си, кои безуспешно го барале.

Наскоро се дозна дека живеел во прифатилиште

и умрел на улица."

Вие ли сте Пир Улман? - Пиер.

Пиер... Јас сум рабинот, ќе отслужам молитва за покојникот.

Чичко ви не побара да говориме, го почитувам тоа,

но не сакам да ја отслужам молитвата, без да знам ништо за покојникот.

Напишав нешто, ќе го кажам.

Чудесно. Спомнете неколку нешта,

припомнете каков човек бил.

Човекот, кого го придружуваме кон светот на вистината,

светот, каде тој веќе влегува, тој човек е Виктор Улман.

Тој единствен се познава себе си и својата внатрешна светлина.

Пополека! Тоа е траурен ритуал.

Пиер, здраво. Се изненади ли што ти ѕвонев?

Оној ден, така де, немаше време.

И сега немам многу време.

Ти купив нешто, сосема се свежи.

Повели, вкусни се. - Не, благодарам.

За што сакаш да говориме?

Си учел, чув од некаде, но што беше точно?

Печатарство, но прекинав.

А тука си со постојан договор ли?

Не, но се справувам, реновирам апартмани.

Тоа е убаво!

Да, убаво е.

Затоа што ми текна нешто.

Мојот старец ги забавува обртите и јас постепено ги превземам нештата.

Ми дојде идеја

да ги преуредам офисите, имаме супер глетка кон градот,

но е од страната на хоридорот!

Сакам, кога клиентот ќе влезе,

да се чувствува господар на градот, семоќен.

Си рушел ли внатрешни ѕидови?

Потребен ми е доверлив човек.

Ете, те сретнав и си реков, дека може да биде добро и за тебе.

Не, ти благодарам.

Сме предвиделе да платиме 8000 Евра, работата е за околу 2 месеци.

Можеме да подигнеме на 10000, ако кажеш.

Има ѕидови за буткање и за кревање, се е за пребојадисување.

Ти ќе решиш.

Но задолжително сврати во Антверпен.

Ако сакаш. Говорам сериозно.

Братучеди сме!

Да речеме, дека кажа "да".

Татко ти нема да е согласен. - Убедлив сум.

Тоа ми е професијата!

Што, се интересираш ли?

Не знам, ќе размислам. - Ќе ми се јавиш ли?

јави се!

Обиди се да ми објасниш зошто сакаш да отидеш.

Нема да им се улизувам, знаеш.

Добро.

Тоа е, што не сакаш. Те прашувам што сакаш.

Сакам да ги заболи, задоволен ли си?

Не сум задоволен, но барем беше одговор.

Сакам да ги заболи, да си платат, да страдаат.

Сакам да страдаат.

Бараш одмазда?

Како сакаш да страдаат?

Размисли внимателно, има неколку вида страдања.

Физички ли сакаш да ги повредиш?

Да.

Тоа е одмазда, да. Добро.

Не сакам да го слушам од тебе, Рашид, те познавам.

Знам кој си. Знам, дека си повредувал луѓе.

Ме познаваш ли?

Знаеш кој сум?

Добро.

Држи! Држи го!

Тоа ли сакаш да го направиш? Тоа ли сакаш да го доживееш?

Не е лесно, те предупредувам. А тоа е животно.

Бескорисно е. Може да послужи само за заплашување.

Во принцип се плашиш ли од мене? Не. Зошто?

Затоа што не ти покажувам, затоа што се владеам.

Знаеш, дека не би го направил. - Знам само што гледам.

Не гледаш ли, дека плашиш со окото?

Сакаш да страдаат, да си платат? Добро.

Но треба да си со бистар ум, спокоен, прецизен.

Одиш, за да земеш. За да видиш и за да земеш.

Тоа е одмаздата.

Останатото е месо.

Само месо. Треба да удриш тука, горе!

Како е? - Бива.

Ќе поминеме низ офисот да ти покажам!

Жозеф ќе биде ли таму?

Жозеф ли? Не, тој е во Ангола, но ќе се прибере вечер.

Утре заминува за Виена.

Може да го нарекуваш Жо, сите го викаат Жо.

Ги гледаш ли колчињата? За да не влегуваат коли.

Насекиде има камери. Полициски пост, од другата страна.

Не личи на "Барбес", нели? Скоро стигнавме.

Голем ли е квартот? - Не, тоа е.

Три улици, сврзани во форма на буквата "ес".

Тоа е хоридорпт.

Каде е ателјето? - Какво ателје?

Немаме. - Со што се занимавате тогаш?

Со трговија. Даваме камењи за брусење

и ги препродаваме. Сето тоа треба да падне.

Премногу прегради, неприлично е.

Кој бруси дијамантите?

Зависи. Работам во основа со Рик де Врис.

Ти гвори ли нешто? Многу познат брусач.

Ќе го расчистиме целиот хоридор, но кабинетот на Жо не го пипај.

А вапето старо ателје... - Затворено долго време.

Каде било? - Не беше тука.

Не беше во центарот. Момент!

Амар, ела! Амар ни помага при потреба.

Амар, тоа е Пиер, твојот нов шеф.

Здраво! Драго ми е.

Сакаш ли кафе? - Да.

Да? - Да.

Немам избор, ти реков.

Немам избор.

Не, 27000. Не помалку. Немам избор.

Може да има промени преку седмицата, јави се во понеделник.

Исак Улман

Извинете, јас сум Пиер. Разгледувам.

Твојот тренер ми кажа, дека многу те бива.

Кога ќе те видиме на рингот? - Никогаш.

Не биди срамежлива, дејствувај!

Дејствувам. Но немам нужда да се покажувам.

"Убиецу на момци, каде си? Покажи го својот лик!"

Луиза, дај ја чинијата! - Благодарам.

Дури Шекспир го рекол!

Габи! - Да, тато?

Ќе гласаш утре, важно е. Не бива да поминува.

Треба ли да говориме на масата?

Индијците не пијат детска крв, не одат со нож меѓу забите.

Луиза, кажи на својот свршеник да не говори за Гопал оваа вечер.

Не ме замешувајте во своите истории! - Добар апетит!

Со месеци трчаш по четирите камења низ Африка.

Гопал постои, можеш да се сретнеш со него.

Некој да сака вино? Еве!

Благодарам за поканата. Извинете!

Нема ништо. Сакаш ли? - Ќе ти донесам друга.

Нема потреба!

Благодари на син ми, тој те покани.

Дијамантот е совршената апстракција.

Нема ништо посовремено.

Тој е потполно реален.

Постои ли нешто пореално одт еден минерал?

Од друга страна, е една претстава.

Тој е цифра, број.

Тој е нула, тој е единица.

Без проблем се приспособува кон информатичката средина.

Тоа ме омаќосува, за мене е како рамнотежа.

Во извесен степен сум играч, признавам.

А дијамантите се совршените зарчиња.

Благодарам.

Молам!

Психијаторот е веќе на влезот!

Го видовте ли? Се разбрал!

Психијатар го посетува дома?

Не, така го нарекува својот дилер.

"Пиер" по италијански манир ли се испишува?

Да, моите родители живееа во Пулија, кога бев мал.

Мајка ми е од Рим. - Така ли?

Говориш ли италијански? - Не. А ти?

Да, така се стекнаа нештата.

Јас ли сум ти смешен? - Не, секогаш е забавно,

кога некој ќе дојде тука за прв пат.

Изгледаш вознемирен.

Куќата е неверојатна. Често ли доаѓаш?

Всушност живеам тука.

Со ремонти ли се занимаваш? - Да.

А ти боксуваш?

Не, ја допижувам тезата по хемија.

Благодарам.

Добар ден. Тука имало ли ателје за брусење на дијаманти?

Пред некое време? - Не знам.

Што е тоа? - Статуа тука, во центарот.

Да, но зошто... Зошто држи рака?

Локална легенда е. За Антверпен.

На времето злобен великан им ги сечел рацете на луѓето.

Јунак ја отсекол раката на великанот.

Оттаму доаѓа името на градот.

"Ант" означува "рака", а "верпен" - "фрлам".

Ви оди, ве познаваат.

Амар ми кажа, дека сите ве нарекуваат "германците".

Имаме репутација, но е недоволна!

Сме останале претерано0 малечки.

Треба да пораснеме, инаку е претерано ризично.

Пазарот е непредвидлив.

Дијамантот не служи за ништо, тој е само прозрачен камен.

Мислиме, дека тоа камче е скапо, и се генерира богатство.

Донекаде е апсурдно,

но е и генијално. Погледнато така, е генијално!

Тоа ме потсетува на твојите идеи, кои ги сподели со мене во Париз.

Знам какви профили ќе одговараат

на ова место и, разбираш ли, може да не се гхледа,

но и во мојата глава се вртат идеи, млад сум,

енергичен сум и...

Ти решаваш, но би ми се допаднало да работам со тебе.

Веќе ти реков, дека средината е специфична.

Не се засегај, но не те гледам.

Не говориш ниту англиски, ниту фламански. Отворен сум.

Се надевам дека не се лутиш.

Не.

Тато, Рик те бара. - Г-н де Врис. Како си?

Тихо, таа доаѓа, доаѓа!

Браво, Луиза!

Добар ден! - Добар ден!

Вие сте Рик де Врис, нели? - Да.

Се сретнавме во офисот на Жо. Се викам Пиер.

Пиер Улман.

Брусите дијаманти, нели?

Ти си синот на Виктор? - Го познававте ли?

Не, го познавав дедо ти. Му бев чирак.

Да, брусим. Се интересираш ли за дијаманти?

Да. Чув дека имате ателје.

Би сакал да го посетам, ако е возможно.

Извини, ти ли правиш ремонт во офисота?

Да, за да помогнам на Габи.

Извинете!

Нема да ви досаѓам долго, но сакам да ви кажам,

дека денес сме исполнети со среќа благодарение на личност,

која ме прави исклучително горд. Колку сум нервозен!

Ќе се обидам да го прочитам заглавието,

кое е и убаво, и мистериозно.

"Стереоселективни каталитични реакции на циклоизомеризација

при преработката на злато и платина".

4 години живеам со тоа

и ништо не разбирам, но е убаво како тебе.

Песната е за мојата шампионка!

Да пиеме!

Извини за доцнењето. - Нема ништо!

Жо те чекаше, за да соопшти нешто. Рече: "Среќата не доаѓ само."

Така ли? - Да.

Те слушаме.

Ќе ти се допадне. Нештата ќе се променат.

Ги купив четирите камења денес. Ќе дојдат од Ангола за 2 месеци.

Постојат.

Не сум купил ништо поубаво.

Тоа не е се. Ние ќе ги брусиме.

Извесно време го дискутираме со Рик.

Неговиот базичен акционер - Алтмајер, сигурно ќе се повлече.

Единствено јас сум во тек. Ќе го направам.

Инвестицијата е сериозна, ќе вложам се таму.

Ќе го направиш ли?! Тоа е безумно!

Смири се! - Кога реши?

Ситуацијата станува се потешка.

Треба да го промениме начинот на работа.

Клиентите се се поспецијални.

Камењата, кои ги бараат, исто.

Убеден сум, дека е заштитена ниша.

Треба да го направиме обратното!

Ризиците се премногу!

Рик, штом акционерот те остава,

тешко да е за ништо!

Доста! Другата причина е,

што сакам пак да брусиме. Одамна мислам на тоа.

Доста носталгија! Не ја прави таа грешка!

Се сретна со Гопал! - Доста!

Дијамантот се бруси, пред да се продаде.

Татко ми го кажуваше секогаш. Требаше одамна да го послушам.

Сакам да го купам ателјето. Доволно е по темата.

Луиза си ја брани магистерската теза, тука сме заради неа.

Благодарам.

Треба да се сретнете, те молам со месеци.

Молчи!

Не говори!

Ме слушаш ли? - Реков да ја затвориш устата.

Ало! - Престани!

Тој е болен! - Молчи!

Габи, те молам! - Да, мавни се!

Не! Тој сам се изолира, тргна сам!

Тука сме заради тебе, седни!

Седни!

Добар ден, може ли пропусница, молам?

Добар ден, само не ве вознемирувам. Ако паметите...

Рековте, дека може да наминам.

Не. Може да сум рекол, дека може да дојдеш и да видиш,

но со сигурност не било "да наминеш".

Извинете ме, од скоро сум тука,

не ги знам правилата. Навистина постапувам неправилно.

Навистина би сакал да го видам вашето ателје.

Чичко ти знае ли?

Не, сам решив да дојдам.

Дијамантите ме интересираат.

Да, тоа го разбрав.

Ела!

Тука нема многу други такви ателјеа.

Единствено е по својот вид.

Не правиме стандардни брусења.

Само големи карати. Специјални егземплари.

Ела, ќе ти покажам.

Тука анализираме како да се бруси.

Камен, кој излегол оттука, е секогаш асиметричен.

Исто толку неповторлив, колку при своето пристигање.

Добро, си даваш време да видиш, дека е убав.

Ајде, ќе те придружувам.

Би сакал да видам како се бруси.

Ви го губам времето.

Врати се во сабота и ќе видиме кое што.

Шабатот не означува ништо за еден фламанец. Довидување.

Рашид. Оставете порака.

Рашид, јас сум. Видов интересни нешта.

Треба да ти раскажам. Ѕвони ми!

Жалам!

Не знам зошто го направив, беше многу глупаво.

Нема ништо. Си доаѓаш ли? - Да.

Често ли одиш во Италија? - Не е нужно!

Доста! Интересно ми е. - Одам во Рим, кај мајка ми.

Си бил ли во Рим? - Да, еднаш.

Паметам станица на голем плоштад.

Тоа е мојот кварт, Термини. Таму живее мајка ми.

Паметам, беше мрачен и некако скучен.

"Скучен"? Мислиш беден?

Точно така, добра меморија имаш.

Олга!

Олга!

Олга!

Брзо!

Олга! - Доаѓам!

Олга!

Нека јас, дај ми перница!

Да.

Се е во ред, се смирува.

Донеси ја кутијата!

Така.

Така...

Не можам, претерано е тешко.

Постапи правилно.

Од каде знаеш што да правиш?

Пријател во колеџот страдаше од истото.

Се научив.

Не е трагедија. Нештата од животот.

Но би претпочитала да не говориш.

Светот е малечок, Габи не сака да го прифаќаат така.

Да, се разбира.

Габи наскоро ќе патува во странство за неколку дни.

Би ли отишол со него? Се плашам, кога патува со авион.

Ќе бидам поспокојна.

Добро, штом сакате. - Навистина? Колку љубезно!

Светлината, која ти го привлекува окото, е оган.

Кога ќе влезе во каменот, се разделува на неколку бои.

Како кај виножитото. А јас...

Отворам нов прозорец.

Ќе видиш, дека светлината, освен да влегува,

веќе излегува.

Види!

Брусениот дијамант е прозрачно огледало.

Сите огледала имаат дно. Дури водата има потрена од темно дно,

за да биде огледало. Дијамантот нема нужда.

Светлината влегува, излегува, прескокнува по фурнирите,

излегува од сите страни и не запира до бескрајот.

Нужна е само малку светлина,

дури пламенот на најмалечката свеќа,

и дијамантот затреперува.

Сега си ти, пробај!

Од старите богати семејства во Сурат е.

Учел во француски лицеј, јазикот го говори перфектно,

многу е образован. Бруси малечки камења,

најмногу по карат, за масовна употреба.

Раководи се, од рудникот до брусењето,

но нема претставништво во Европа.

Бара начин да се интегрира, затоа се интересира за мене.

Господине, далеку ли е? - Не.

Брусиме по 2000-3000 камења. - Дневно?

Да. Целата фабрика, 10000.

Таму ги брусат најмалечките камења.

Воодушевувањето кај вашиот дедо е,

што тој е единствениот, кој бил истовремено математичар,

брусел дијаманти и бил бизнисмен. Гение во се!

Да бидеш гение дури во една област, е реткост.

Сте ја читале ли неговата книга? - Да.

Знаете, дека... Извинете.

Содрѓината е блескава, но јазикот е забележителен.

Паметам како еден ден татко ми се обиде да ми објасни

"Перфектниот рез на Улман" - имав 7 г.

Нормално, не сфатив ништо. Но го запаметив името.

Секогаш сум мислел, дека името носи сила.

Со "Перфектниот рез" Исак создава стандард.

Се чувствувам близок до тоа.

Професионализам. Тоа го видовме денес тука.

Мислам за идните врски меѓу нашите две семејства,

а и меѓу џаините и евреите! Возбудливо е.

Нашите заедници го имаат своето место во општеството,

вие одрекувате насилство, а ние... сме евреи!

Денес сме меѓу најсилните во специфичниот област на дијамантите.

Точно така е.

Извинете, ќе треба да се телефонирам.

Се сретнав со синот, со внукот...

Го очекувам задоволството да се видам со таткото.

Да! Штом дојдете во Антверпен,

јавете се, и ќе дојде. Ништо попросто.

Не разбирам. Нели татко ти ќе го купува ателјето на Рик?

Колкушто знам, нештата се во застој.

Доста да се сретне со Гопал еднаш, и ќе се откаже. Го знам.

Големите камења се надживеани.

Ја виде ли неговата фабрика? Тоа е иднината!

Грубата обработка и работниците, тука, а ние ќе продаваме! Баста!

Дали, кога ќе завршиш со офисот, ќе сакаш да продолжиш?

Најдов стан за Луиза и мене,

но е за основен ремонт.

Ќе ме ангажираш за постојано, ако трае така.

Нешто не е во ред ли? - Чекај!

Подобро ли си?

Драго ми е што си тука.

Тука сум! Ќе се оправиш.

Од кога мислите, дека е?

Не знам, изгледа стара. Убава е.

Не е убава. Ја нацртав, кога имав 13 г.

Се обидов да ја претставам светлината. Наивно, нели?

Кажете, во кое поле на дијамантскиот бизнис сте?

Јас не сум... Сакам да кажам,

дека не го правам истото како Габи.

Точно тоа ме интересира, светлината.

на каков начин да го насочиш патот на светлината во каменот.

Исак Улман, "Формата на дијамантот Светлината во дијамантите"

Да. Направи го!

Пиер, дали би дошол за малку?

Ела. Ела!

Ова утро добив два камена.

Сакам да ги погледнеш.

Што мислиш?

Не мислам дека тоа е дијамант.

Ме посети во ателјето и го поканив пак да дојде.

Техниката не е ништо особено, за три месеци

секој може да ја совлада. Разликата доаѓа

од окото и мислам, дека треба да биде обучен.

Остави не за малку, ако сакаш.

Ти го кажав своето мнение.

Размисли добро! - Може ли да говориме?

Не сега.

Рик е меѓу луѓето, кои ги почитувам најмногу.

Штом вели дека во тебе има нешто, ќе му верувам.

Но те предупредувам - тоа обврзува, разбираш ли?

Повеќе не прави ништо зад мој грб, инаку си заминуваш.

Тука не си дома. - Добро.

Значи го напушташ мојот стан? Штета, Пиерито.

Кога ќе започнеш? Сигурно си нетрпелив.

Габи, не го очекував, не сакав да...

Не го очекував0, но ми се допаѓа.

Не е насочено против тебе.

Сепак ќе ти платам целосно.

Кутриот Амар ќе доврши сам.

Те разбирам, не се грижи.

Не бива да ги оштетуваш своите орадија за работа.

Тоа е "Пеликаанстраат", на неа е станицата. Тоа е "есот".

Зградата, влезот на ателјето.

Се вегува оттука, има предворје.

Тука се работните маси. - Побавно.

информатичката сала, кабинетот, сефот.

Тука и тука се клавијатурите. Таму, таму, таму и таму се камерите.

Вон работно време се снима,

но нема директно набљудување.

Секоја вечер камењате се прибираат во сефот.

Четирите камења на чичко ти ќе бидат ли таму?

Колку чинат? - Не знам колку после брусењето.

Многу. Милиони.

Е?

Голем удар е. Не очекував да е толку голем.

Не сум правел сличен. Не сум!

Страв ли ти е? - Се разбира, глупак еден!

И ти треба да се плашиш!

Уште е рано!

Ќе разсмислам, а ти продолжи.

Ние знаеме, дека не си тука заради своето име,

но не сите така го гледаат.

Затоа работи! Работи многу и работи добро.

Пиер е тука.

Присуството ти е смешно!

Мајка ми те моли да си залепен за мене,

затоа што се плаши.

Но ти прифаќаш. Пиерито...

Зошто го правиш? - Нема ништо за разбирање.

Остави! Не е важно.

Здраво, како си?

Како ме најде? - Беше супер!

Честитки за победата! - Благодарам.

Беше многу добар! - Благодарам.

Тоа не го прави! - Кое тоа?

Не разбра ли? Тој говори ли француски?

Смири се! - Не разбра ли?

Остави го!

Пополека, жалам, тргаме.

Доаѓате во мојата соблекувална, додека ја прославуваме мојата победа.

Остави го! - Нема.

Кучкин син! - Што?

Што правиш?!

Гледаш ли? Јас го правам! Јас, не ти!

Одвратно!

Се гордееш ли со себе си? - Слушаш ли?

Молчи! Се гордееш ли? - Нема да молчам!

Пиер, се гордееш ли?

Да го заборавиме, нема да говориме повеќе.

Знаете ли што?

Ти да не откачи?

Габи! Што правиш?

Мајку му! - Да го добркаме!

Остави, сигурно веќе вика такси.

Има претплатник!

Ќе можеш ли да возиш? - Да.

Сигурен ли си? - Да.

Си возел ли таква кола?

Не. - Фаровите!

Каде се?

Имаш роденден.

Што е тоа? - Отвори, и ќе видиш.

Тоа Термини ли е?

Си ми го нацртал Термини?

На грбот има посвета.

За Луиза, нејзиниот сиромашен кварт

Благодарам! - Нема зошто, нешто нормално е.

Слатко е, ме трогна.

Возиш ли? - Не.

Ќе те научам, имам пристап. - Не, благодарам.

Без капка напор, ќе видиш!

Никаква желба немам да взоам!

Чекај, ќе запреме. - Пиер, те замолив!

Немам желба, разбираш ли?

Така.

Затвори очи! - Не сакам!

Пиер!

Ела да видиш! Прословените камења.

Ќе пристигнат во вторник. И четирите.

Види го0 големиот син!

150 карата. Неверојатен е!

Најдобриот начин да се научиш е на такви камења.

Си брусел ли таков, ќе брусиш се.

Тој ми спомена 20 млн. - Добро.

Не можам да поверувам!

Добро.

Звучи добро. Интересно. - Ќе го направиш ли?

Да. - Добро.

Рик предвидува 2-3 месеци работа.

Некаде меѓу 10 август и 10 септември.

Ќе се определи во последниот момент. - Кодовите?

Го имам првиот, скоро и вториот. - Тоа е за клучот.

Сефот? - "Хелвет 1112".

Кажи за времето. - Персоналот тргнува во 18 ч.

По 10 минути ателјето е празно.

До зградата има достап до 20 ч.

Понекогаш со Рик остануваме, но никогаш после 20 ч.

Објасни ми како ќе се случи. Подробно!

Во 18,10 ч. ателјето ќе биде празно. Ќе се погрижам

Рик да тргне со останатите и да се прибере.

Влегувате во зградата во 18,20 ч.

Многу луѓе излегуваат, други влегуваат.

Оставетси ги лажните документи, добивате времена пропусница.

Тргнувате по хоридорот.

Стигате до вратата.

Ателјето е изолирано.

Прв код. Имате клуч, отварате, и внатре сте.

Предорје, втор код, втора врата.

Ателје. информатичка сала.

Ги испрскувате камерите. Продолжувате лево, уште една камера.

Вратата на кабинетот, отспротива е последната камера,

лево е сефот.

Имате час и половина да стигнете до камењата,

да ги активирате алармите и да си заминете,

ги земете пасошите, пред да ја затворат зградата.

Излегувате од квартот, пресекувате "Пеликаанстраат"

и фаќате воз во 20,17 ч. за Париз.

Габи!

Што правиш?

Дај ми ги клучевите!

Габриел!

Влези, касно е, те молам!

Растенијата се тажни, нели?

Што правиш? Тоа е тотална идиотштина!

Влегувај веќе, престани!

Водиш ли сметка колку е часот?

Дај ми го клучот!

Да, тато.

Бог да ти е на помош, ако уште го гледаш сонцето...

Ако уште го гледаш сонцето...

Пеј со мене, тато!

Бог ќе те благослови, ако коленичиш пред него.

Ако коленичиш пред него! - Браво, тато!

Ајде! Утре ќе се станува рано. Имаме многу работа.

Не, јас сум си спокоен. Ти си тој, кој работи.

Пополека. Нема повеќе. Нема...

Не, нема повеќе! - Габриел, те молам.

Не.

Чекај!

Да? - Имам добри вести!

Ги предаваме после седмица, на 28-и.

Камењата ќе бидат готови во петок, 25-и,

но Рик си го предвидел и викендот.

Треба да се случи во петок.

Преку викендот се влегува со посебна дозвола,

а и Жо оди секој петок во Виена. Нема да помине во ателјето.

Клучот? - Уште не.

Што се моташ, да не спие со него?

Ќе ти ѕвонам вечер.

Алтмајер и така не разбра!

Си ја вршам работата!

Извинете, јас сум Жозеф Улман, објаснете ми.

Кажете на г-н Де Врис, дека имотот му е конфискуван.

Што се случува? - Го затворија ателјето.

Готов сум да го купам делот на г-н Алтмајер.

Неплатените задолженија влегуваат

на скоро 6 млн. Евра. Ателјето нема ликвидност.

Не мислам дека можете да ги покриете сам.

Рик!

Верував дека ќе застанеме на нозе!

Касно е за извинувања. Ќе пристапат кон конфискација,

нема да имаме достап до камењата. Што да правиме?

Времето не притиска. - Немате право!

Ателјето постои 20 години!

Однеси го кај нив, потребен му е одмор.

Ќе говорам со Советот. Оди!

Исклучи го!

Сврши. Веруваш, дека со свои сили

ќе оддржуваш животот на нешто различно!

Ужасно е!

Си го поминав животот тука, се раздавав.

А сум никој.

Не е вистина, не говори така, не си никој!

Донеси ми чаша вода, ако сакаш!

Повели!

Тоа не е крајот. Жо има влијание.

Ќе спијам, оди си! Благодарам.

Одамна ли се таму?

Час и половина. Нема да ги убеди.

Тоа ателје и да ми го подаруваат,

не би го зел...

Со успех!

Откаѓуваат.

Имам седмица да најдам партнери.

После ќе земат се. Опасноста е голема.

Си поминал месеци со него и не се сомневал

во какви лајна нагазил? А Советот на чичко ти?

Не може да не знаел. - Никој не знаеше!

Тука секој чува тајни.

И камњата се внатре? - Жалам, Рашид.

Што ќе се случи?

Чичко ти ќе најде ли решение? Обмисли го добро тоа,

што ќе ми кажеш, не сакам празни прикаски.

Не знам. - Не знаеш?

Ми текна решение!

Грабнуваме трговец на дијаманти, му го држиме семејството,

одиме во банката со него, влече максимум...

Се случувало веќе! Евреите плаќаат за своите семејства.

Го оставаш да го говори тоа?

Да, ти нели сакаше да страдаат?

Изблик на совест, а? Да не претпочиташ

да се зафатиме со твојот Пукал, со твојот индиец?

Полн е со пари, нели? Не е од твојата раса, така бива ли?

Доволно е веќе! - Чекајте! Индијците...

Побогати се од тукашните евреи! - Доволно е.

Смири се!

Пиер, што ќе правиме?

Не може да си тргнеме! - Знам.

Знаеш ли што се случува во Париз? Ништо. Ја затворив работата.

Нема пачки.

А и имам расходи! Плаќам наем во Париз,

најмив апартман тука за луди пари. Привлеков луѓе.

Чекаме! Е?

Е? Измисли нешто!

Смири се! Кевин!

Виде ли до каде го дотера?

Не сакам да си заминам со празни раце.

Не сакам. Ме натера да поверувам.

Треба да најдеш решение,

инаку ние ќе го најдеме место тебе.

Разбираш ли?

Да!

Не се сеќаваш ли?

Нема да успееме.

Што да правам со тоа?

Не се лути. Сака да инвестира.

Во Антверпен е, го видов. - Нема да се заинтересира.

Напротив. Се интересира за Габи само зато што се вика Улман.

Проблемот е во тоа, што го сака Габи.

Да му се јавиме и да се сретнеме со него!

Зошто го правиш?

Важно ли е за тебе?

Не ни ли треба Габи, за да му се јавиме?

Не.

Ме познаваат и ме почитуваат,

но сум ситен независен трговец.

Држев да биадам таков.

И се среќавате со мене, за да престанете да сте ситен

и независен, така ли?

Немам избор. - Напротив.

Никој не ве присилува.

Може ли да кажам нешто? Неколку месеци

работам во ателјето и сигурен сум,

дека нема друго како него во Антверпен или другде.

Човекот цел живот се трудел секој дијамант,

кој го бруси, да не личи на друг,

да биде уникатен, со своја сопствена убавина.

Вистинската убавина е, кога ќе откриеме нешто,

кое не личи на... Кога ќе откриеме хармонија,

единствена од својот вид. Согласни ли сте?

Камењата се различни на излегување од рудникот.

Ако сите камења се еднакви најпосле,

стануваат скоро мртви камења.

Тоа ателје е исклучителна шанса да се сместите тука.

Нема да ве поврзуваат само со рудниците

и вашите фабрики. Вашето име да биде до нашето

на место како тоа, е нешто бесценето.

Не може да ја одминете оваа можност.

Го почитувам вашето име и тоа ме интересира.

Ќе размислам.

Покана за мојот прием во вторник после конференцијата.

Но уште пред тоа ќе разговараме за зделката. Довидување!

Син ми не е во тек за средбата.

Сам ќе го известам. - Добро.

Довидување. - Довидување!

Додека не потпише, нема да му јажуваме на Габи.

Влогот е премногу висок.

Добра вечер, г-н Гопал. Одново сум јас, Габриел Улман.

Сакав да ви кажам,

дека веќе сме на пат, татко ми исто ќе присуствува.

Најпосле ќе се сретнете. Се надевам...

...да разговараме вечер. До скоро видување!

Г-н Гопал! - Габи...

Се е во ред. Ела!

Може ли да ви го одземам за малку?

Се разбира.

Говорев со чичко ви, ателјето ќе го отвори за седмица.

Ќе го носи неговото и моето име.

Тоа, кое го кажавте за убавината, е вистина.

Ние, џаините, сме против насилството.

Секогаш сум ја гледал иронијата, уште пред да се родам,

сум бил дел од играта на конкуренцијата и парите.

Габи! Габи!

Габи!

Тоа е вториот код, за предворјето.

За оној ден, кога те удрив,

се надевам дека не се лутиш, не си свикнал,

но такви нешта се случваат меѓу браќа.

Гледаш ли? Директен е.

Ела тука!

Плукни го камчето! Што има? Страв ли те е?

Не, нема такво нешто. Уморен сум, тоа е.

Окото ме боли, а и ништо не сум јадел од сабајле.

Ами јади! - Да.

Како ќе ранотиш на празен стомак?

Добро, ќе ти кажам!

Јас пак имам растројство! Смешно ли ти е?

Смешно ти е. Па, забавувај се!

Опушти се! Се ќе биде во ред.

Нормално е, ударот е утре!

Во ред ли е се? - Да. Добро.

Влези!

Како е тој?

Кога има криза, се вкочанувам.

Глупаво е, но блокирам, не успевам да реагирам.

Тренирај, како за бокс.

Гадно е да го кажам, но се одвратувам.

Направи го рефлекс!

Прави се ладнокрвно!

Научи се да се владееш!

Ќе си најдам епилептична боксерска вреќа.

Дејдтвувај!

Што правиш? - Ајде, дејствувај!

Престани, чудно е!

Штом треба, го правиш. Немаш избор.

Престани, премногу е чудно!

Ќе пукнам, така што го направи!

Дејзтвувај!

Не...

Те молам! - Идејата не е добра!

Престани!

Престани! Пиер!

Престани! Те молам, престани!

Престани!

Пиер! Што правиш?!

Што правиш? Што правиш? Престани!

Престани! Престани, Пиер!

Престани! Не го прави, те молам!

Спие ли?

Ќе се вратам во понеделник.

Ќе го бакнеш ли од мене? - Добро.

Многу те бараат!

Чекај!

Види! - Врати го!

Довидување.

Чекај, Рик! Можноста да работам со тебе

за мене е навистина нешто...

Звучи премногу свечено, го 0мразам тоа.

Ајде!

Не си во авионот, не си во Виена?

Ќе одам.

Каде беше? Цел час ти ѕвонам.

Мислев дека ќе бидеш уште тука. - Да отидеме во некој бар?

Ела!

Седни!

Знаеш ли зошто сме тука?

Луиза говореше со мене, побара да те испратам во мигот.

Што ти кажа? - Не знаеш ли?

Рече дека си посегнал по неа.

Дека си и го накрнил достоинството. Го направи ли?

Си го направил.

Пред две седмици, дури месец, не би се поколебал.

Ќе си заминеше. Но нештата се променија.

Можеби сум готов да поверувам,

дека Луиза е шармантна млада жена,

која не сваќа колку силно влијае на мажите.

Не е вистина. - Не ме интересира.

Сакам да разберам што говори тоа за тебе.

Кога дојде, ти верував.

Скоро увидов дека сум погрешил.

Кажи, прав ли сум бил?

Ако сакаш да кажеш нешто,

ако сакаш да говориме за нешто, сега е моментот.

Несречниот случај. Раскажи ми како се случи.

Што сакаш да дознаеш? - Опиши ми го.

Кога пристигнав, имаше крв насекаде.

Нема ништо за опишување. - Си бил таму!

Не. Бев во Брисел, го фатив првиот воз.

Така сакаше да бруси, што работеше, без да запре.

По 10 часа. - Не е вистина.

Татко ми го охрабруваше. Тој беше истоштен.

Така се случи. - Не е вистина, ти си го присилил.

Си бил таму и си го присилил!

Никој не го присилувал. - Напротив.

Сте го пратиле на електрошок терапија!

Немало електрошок. - Лажеш! Од каде да знам, дека е вистина?

А после сте го избркале!

Не напаѓаше! Ме удри мене, го удри и татко ми.

Велеше: "Друго не можам да правам со она, што ми остана."

Имав 25 г., а се плашев од својот помал брат!

Погледни ме! Само го заштитив семејството, ништо друго.

Не може да сакаш таков човек.

"Таков" ли? Можеби имал причини!

А да не го добие наследство? Како ќе го оправдаш тоа?

Пиер...

Го тормозеше татко ми, крадеше од неговите пари.

Нема што да оправдувам.

Знаеш ли, не мислев да останувам тука.

Не бев надарен да брусам, трговскиот дел не ме интересираше.

Сакав да заминам. Кое дете не сака да замине?

Но како да заминеш, кога таткоа ти не знае

како да се брани, кога само ти си тој,

којо би го заштитил изграденото од него?

Имаш ли други прашања?

Јас имам.

Габи ќе има потреба од тебе, јас исто.

Готов сум да не правам разлика меѓу тебе и него.

Но, те молам, вети ми дека нема да заминеш.

Пиер!

Боли, Пиер!

Не мрдајте!

Полиција!

Полиција!

Застанете така, за да ве гледаме!

Тој крвари! - Да ве гледаме!

Не сакав, не сакав.

Јас ќе се погрижам.

Сте постапиле многу смело.

Се сврши.

Смирете се! Сврши.

Мојот малечок!

Го видовте ли? - Да. Токму се враќаме од таму.

Подобро е, одмара.

Ќе те однесама. Како ќе ти се затблагодариме?

Би сакал да го видам сам. Одете, ќе дојдам.

Добро. Благодарам.

Браво, Пиерито!

Ти ли си?

Уште малку боли, но ќе се оправам.

Седни!

Што правиш? Знаеш, дека учествував.

За што говориш? - Тој го кажа моето име.

Никој не кажал ништо. - Ти го слушна!

Молчи!

Те молам, кажи ми, дека знаеш!

Мојот внук ме заштити и ме спаси. Тоа е.

Те молам.

Седнете!

Добар ден. - Нешто за пиење, кафе, вода?

Добро! Погледнете ги снимките

и кажете ми дали препознавате некого.

Кога престанав да мрдам, се приближив

и забележав, дека имаше нешто во пазувата,

се наведнав, го зедов и...

...ми текна што беше, тогаш дојдовте вие.

Сега ќе ви ги покажам снимките.

Било темно, се случило многу брзо.

Сте ги виделе ли овие лица порано?

Не брзајте.

Не, не сум ги видел. - Сигурен ли сте?

Ти готов ли си?

Ако сакате, потпишете го и овој документ.

Готово, завршивме.

Елате!

Луѓето тука знаат што сте направиле.

Се убаво, г-н Улман.

Препознав едно лице.

Видов како го погледнавте младиот маж, кога доаѓавте со Жо.

Вие се свртевте.

Како да ве повика по име.

Ве принудија, така ли?

Сте биле со нив?

Што ќе направите?

Нема да направам ништо. Немам право да ве повредам.

И не го сакам тоа.

Но вие што мислите, дека би сте можеле да направите сега?

Би сакал да заминам.

Превод: stek-kravari

-= www.SubtitleDB.org =-