Original subtitles

ΝΟΣΦΕΡΑΤΟΥ ΜΙΑ ΣΥΜΦΩΝΙΑ ΤΡΟΜΟΥ

Βασισμένο στην νουβέλα “Δράκουλα” του Μπραμ Στόκερ.

ΠΡΩΤΗ ΠΡΑΞΗ

Για τον Μεγάλο Λοιμό του Γουίνσμποργκ, το Σωτήριο Έτος 1838.

ΝΟΣΦΕΡΑΤΟΥ

Δεν ακούγεται αυτή η λέξη σαν το Πουλί του Θανάτου

που καλεί τ’όνομα σου τα μεσάνυχτα;

Πρόσεξε ποτέ να μην την πεις,

διότι η ζωή σου θα χαθεί σ’εφιαλτικές σκιές,

εφιαλτικά όνειρα θα σε κυνηγούν,

και θα τρέφονται απ’το αίμα σου.

Έζησα την αρχή και την εξάπλωση του Μεγάλου Λοιμού,

στην γενέτειρα μου, στο Γουίνσμποργκ.

Αυτή είναι η ιστορία:

Ζούσε κάποτε, εδώ στο Γουίνσμποργκ, ένας άντρας με τ’όνομα Χάτερ,

και την νεαρή γυναίκα του, την Έλεν.

Γιατί τα σκότωσες... τόσο όμορφα λουλούδια;

Γιατί βιάζεσαι, νεαρέ μου; Κανείς δεν ξεφεύγει απ’την μοίρα του!

Υπήρχε και ένας μεσίτης γης, με τ’όνομα Κνοκ,

για τον οποίο ακουγόντουσαν πολλές φήμες.

Το μόνο που ήταν σίγουρο γι’αυτόν ήταν ότι πλήρωνε καλά τους υπαλλήλους του.

Ο εξοχότατος Κόμης Ορλόκ...

...από την Τρανσυλβανία...

επιθυμεί ένα όμορφο σπίτι,

στην μικρή μας πόλη!

Θα λάβεις πολύ ικανοποιητική αμοιβή...!

Πιθανόν να συναντήσεις μερικές δυσκολίες...

...να ταλαιπωρηθείς λιγάκι και ίσως... να ματώσεις και λίγο.

Ενδιαφέρεται για ένα όμορφο, άδειο σπίτι...!

Αυτό το σπίτι... απέναντι απ’το δικό σας.

Αυτό να του προσφέρεις!

Αντίο τώρα! Να’χεις καλό ταξίδι, φίλε μου...

...στην γη των φαντασμάτων!

Πρέπει να ταξιδέψω μακριά, πολύ μακριά,

στην γη των ληστών και των φαντασμάτων!

Έτσι ο Χάτερ,

άφησε την στεναχωρημένη γυναίκα του στους φίλους του,

τον πλούσιο εφοπλιστή Χάρντινγκ και την αδελφή του.

Μην ανησυχείς!

...και ο νεαρός Χάτερ ταξίδεψε σ’ατέλειωτους χωματόδρομους,

μέχρι που τελικά αντίκρισε τα Καρπάθια Όρη.

Τ’άλογα ήταν εξουθενωμένα.

Γρήγορα... το δείπνο μου...

Πηγαίνω στο Κάστρο του Κόμη Ορλόκ!

Δεν μπορείς να πας μακρύτερα απόψε.

Ο λυκάνθρωπος ουρλιάζει στο δάσος!

Οι Βρικόλακες, αυτά τα φοβερά Φαντάσματα και οι Εφτά Θανάσιμες Αμαρτίες!

Από το σπέρμα του Μπελιάλ, βγήκε ο Βρικόλακας Νοσφεράτου,

που ζει και τρέφεται με ανθρώπινο αίμα.

Αυτό το ανίερο πλάσμα ζει σε απαίσια σπήλαια,

βρωμερούς τύμβους και φέρετρα,

γεμάτα από βρωμερό χώμα, από την Γη του Μαύρου Θανάτου.

Οι Βρικόλακες, αυτά τα φοβερά Φαντάσματα και οι Εφτά Θανάσιμες Αμαρτίες!

Προχωράτε! Νυχτώνει!

Πλήρωσε μας ό,τι θες, δεν πάμε παρακάτω!

Δεν πάμε παρακάτω!

Έχουμε ένα κακό προαίσθημα, δεν θα προχωρήσουμε παρακάτω!

Μόλις ο Χάτερ πέρασε το γεφυράκι,

περικυκλώθηκε από αλλόκοτα οράματα,

για τα οποία συχνά μου μιλούσε...

Αργήσατε τόσο πολύ...

Είναι σχεδόν μεσάνυχτα.

Οι υπηρέτες κοιμούνται!

ΤΕΛΟΣ ΤΗΣ ΠΡΩΤΗΣ ΠΡΑΞΗΣ

ΔΕΥΤΕΡΗ ΠΡΑΞΗ

Κοπήκατε άσχημα... πολύτιμο αίμα!

Μπορείτε να μου κάνετε παρέα, αγαπητέ μου φίλε;

Αργεί ακόμα να ξημερώσει,

και εγώ κοιμάμαι την ημέρα, αγαπητέ μου...

είμαι εντελώς νεκρός για τον υπόλοιπο κόσμο...!

Μόλις ξημέρωσε,

οι σκιές της νύχτας άφησαν τον Χάτερ.

Αγαπημένη μου! Λατρεμένη μου!

Μην στεναχωριέσαι που ο αγαπημένος σου βρίσκεται μακριά.

Τα κουνούπια εδώ, είναι πολύ ενοχλητικά.

Δυο μόλις με τσίμπησαν στον λαιμό, δίπλα-δίπλα,

πολύ κοντά το ένα απ’το άλλο...

Εδώ, σ’αυτό το ερειπωμένο κάστρο, ο ύπνος είναι βαθύς, χωρίς όνειρα,

αλλά να μη σε τρομάζει αυτό.

Το αχνό φως του απογεύματος,

φαίνεται ότι ζωντανεύει ξανά τις σκιές του κάστρου.

Η γυναίκα σας έχει έναν υπέροχο λαιμό...!

Αγοράζω αυτό το σπίτι...

αυτό το όμορφο, άδειο σπίτι, απέναντι απ’το δικό σας...

Τη νύχτα ο Νοσφεράτου, μπήγει τα δόντια του στα θύματα του,

και ρουφάει το διαβολικό ελιξίριο, το αίμα τους.

Πρόσεξε να μην σε περιβάλει η σκιά του...

σαν ένας διαβολικός εφιάλτης.

Εν τω μεταξύ...

Έλεν!

Έναν γιατρό... φώναξε έναν γιατρό!

Χάτερ!!

Απλά μια ήπια μορφή αναιμίας.

Ο γιατρός μου περιέγραψε την κατάσταση της Έλεν,

σαν μια άγνωστη αρρώστια.

Αλλά γνωρίζω ότι εκείνο το βράδυ,

η ψυχή της δέχτηκε το κάλεσμα του Πουλιού του Θανάτου.

Ο Νοσφεράτου άπλωνε ήδη τα φτερά του.

Το ξημέρωμα, ο Χάτερ, ξεκίνησε τις έρευνες

για τα όσα τρομακτικά συνέβησαν τις προηγούμενες νύχτες.

Έλεν! Έλεν!

Οι βαρκάρηδες αγνοούσαν το περιεχόμενο του φορτίου που μετέφεραν.

ΤΕΛΟΣ ΤΗΣ ΔΕΥΤΕΡΗΣ ΠΡΑΞΗΣ

ΤΡΙΤΗ ΠΡΑΞΗ

Τον έφεραν στο νοσοκομείο χθες, κάτι χωρικοί.

Είπαν ότι είχε πέσει από ψηλά. Έχει ακόμη πυρετό...

Φέρετρα...

Ο Νοσφεράτου ερχόταν.

Η καταστροφή κατευθυνόταν προς το Γουίνσμποργκ.

Ο καθηγητής Μπούλγουερ, ένας πρακτικός γιατρός και αλχημιστής,

ο οποίος εκείνη την εποχή,

εξερευνούσε τα μυστικά της φύσης και τις απόκρυφες αρχές της,

με πληροφόρησε:

Κάσες με ανίερο χώμα, φορτώθηκαν στην σκούνα "Εμπούσα".

Το πλοίο σαλπάρει απόψε!

Λιμενική αρχή Γκαλάζ. Απόδειξη φόρτωσης για το πλοίο "Εμπούσα".

Πορεία: Γκαλάζ - Γουίνσμποργκ. Λιμάνι αναχώρησης: Βάρνα.

Φορτίο: Έξι κάσες χώματος για εργαστηριακές μελέτες.

Γκαλάζ, 17 Αυγούστου, 1838

Θα έπρεπε να σημειώσω ότι εκείνες τις ημέρες,

ο καθηγητής Μπούλγουερ δίδασκε στους μαθητές του

για τον επώδυνο τρόπο δράσης των σαρκοφάγων φυτών.

Και όλοι συλλογιστήκανε με τρόμο την μυστηριώδη συμπεριφορά της φύσης.

Όπως ένας βρικόλακας, έτσι;

Και όταν αυτό το αρπακτικό, ο Νοσφεράτου, έφτασε στην πόλη,

αυτός ο μεσίτης, ο Κνοκ,

είχε ήδη γίνει υπηρέτης του.

Ο ασθενής που μας έφεραν χθες, έπαθε κρίση, τρελάθηκε εντελώς...!

Το αίμα είναι ζωή! Το αίμα είναι ζωή!

Και αυτό εδώ...

ένας πολύποδας με πλοκάμια...

...διάφανος... σχεδόν αέρινος...

...περίπου σαν φάντασμα...

Αράχνες!

Η Έλεν συχνά πήγαινε στην παραλία, συντροφιά με την ερημιά των αμμόλοφων.

Στεκόταν ακίνητη, κοιτώντας τα κύματα και τον ορίζοντα,

προσμένοντας τον αγαπημένο της.

Αγαπημένη μου! Λατρεμένη μου!

Μην στεναχωριέσαι που ο αγαπημένος σου βρίσκεται μακριά.

Τα κουνούπια εδώ, είναι πολύ ενοχλητικά.

Δυο μόλις με τσίμπησαν στον λαιμό, δίπλα-δίπλα,

πολύ κοντά το ένα απ’το άλλο...

Εδώ, σ’αυτό το ερειπωμένο κάστρο, ο ύπνος είναι βαθύς, χωρίς όνειρα,

αλλά να μη σε τρομάζει αυτό.

Όχι, πρέπει να φύγω...

Πρέπει να γυρίσω σπίτι το συντομότερο δυνατόν.

Πανούκλα. Μια επιδημία πανούκλας εκδηλώθηκε στην Τρανσυλβανία...

και στα λιμάνια της Μαύρης Θάλασσας, στην Βάρνα και στο Γκαλάζ.

Χιλιάδες νέοι άνθρωποι πεθαίνουν.

Όλα τα θύματα,

έχουν τις ίδιες παράξενες πληγές στους λαιμούς τους,

η προέλευση των οποίων, αποτελεί μυστήριο για τους γιατρούς.

Τα Δαρδανέλια έκλεισαν για όλα τα πλοία,

που είναι ύποπτα για την μεταφορά της επιδημίας.

Ένας ναύτης έπεσε βαριά άρρωστος κάτω στ’αμπάρι. Παραληρεί!

Απλώθηκε αστραπιαία σ’ολόκληρο το πλοίο.

Ο πρώτος ναύτης που προσβλήθηκε,

έστειλε και το υπόλοιπο πλήρωμα σ’έναν σκοτεινό και υγρό τάφο.

Με το λιγοστό φως του ήλιου που έδυε,

ο καπετάνιος και ο βοηθός του,

αποχαιρέτησαν τον τελευταίο απ’τους συντρόφους τους.

Κατεβαίνω κάτω! Αν δεν γυρίσω σε δέκα λεπτά...

Το πλοίο του θανάτου απέκτησε καινούργιο καπετάνιο.

ΤΕΛΟΣ ΤΗΣ ΤΡΙΤΗΣ ΠΡΑΞΗΣ

ΤΕΤΑΡΤΗ ΠΡΑΞΗ

Είναι δύσκολο να καταλάβουμε πως ο αδύναμος νεαρός Χάτερ

κατάφερε να ανταπεξέλθει σ’όλες τις αντιξοότητες

στο ταξίδι του γυρισμού.

Εν τω μεταξύ, η θανατηφόρα ανάσα του Νοσφεράτου,

αφού απάλλαξε το πλοίο απ’το πλήρωμα του,

το φέρνει με υπερφυσική ταχύτητα πιο κοντά στον τελικό του στόχο.

Πρέπει να πάω σ’αυτόν. Έρχεται!

Ο Αφέντης είναι κοντά... Ο Αφέντης έφτασε...

Αναρωτιόμουν για μεγάλο διάστημα,

γιατί ο Νοσφεράτου πήρε μαζί του τα φέρετρα του, γεμάτα χώμα.

Έβγαλα το συμπέρασμα ότι οι Βρικόλακες αντλούν τις σκοτεινές δυνάμεις τους,

απ’την καταραμένη γη στην οποία θάφτηκαν.

Δόξα τω Θεώ... είσαι ασφαλής... Όλα θα πάνε καλά τώρα.

Ψάξαμε παντού...

Ούτε ένας ζωντανός πάνω στο πλοίο!

Βάρνα – 12 Ιουλίου.

Το πλήρωμα, εκτός από εμένα, τον καπετάνιο,

ένας πηδαλιούχος, ένας βοηθός, πέντε ναύτες.

Δεύτερη μέρα: 13 Ιουλίου. Ένας ναύτης άρρωστος βαριά με πυρετό.

Πορεία: Νότια-Νοτιοδυτικά. Άνεμος: Βορειοανατολικός.

Τρίτη ημέρα: 14 Ιουλίου. Ο άρρωστος ναύτης παραληρεί,

ισχυρίζεται ότι κάποιος άγνωστος βρίσκεται στο αμπάρι.

Δέκατη ημέρα.

Το κατάστρωμα γέμισε ποντίκια. Κίνδυνος πανούκλας.

Πανούκλα! Γυρίστε σπίτια σας! Ασφαλίστε πόρτες και παράθυρα!

Ανακοίνωση:

Με την παρούσα διάταξη, αποφασίζεται από τις Αρχές,

να απαγορευτεί στους πολίτες η διακομιδή των προσβληθέντων

από την επιδημία πανούκλας στο Δημοτικό Νοσοκομείο,

καθώς αυτή η κίνηση θα έχει σαν αποτέλεσμα την γρηγορότερη εξάπλωση της,

στους δρόμους της πόλης μας.

ΤΕΛΟΣ ΤΗΣ ΤΕΤΑΡΤΗΣ ΠΡΑΞΗΣ

ΠΕΜΠΤΗ ΠΡΑΞΗ

Ο Χάτερ έβαλε την Έλεν να του υποσχεθεί ότι δεν θα άγγιζε το βιβλίο,

το οποίο του είχε προκαλέσει όλα αυτά τα φρικιαστικά οράματα.

Αλλά διαπίστωσε ότι δεν μπορούσε ν’αντισταθεί στην παράξενη δύναμη του.

Τη νύχτα ο Νοσφεράτου, μπήγει τα δόντια του στα θύματα του,

και ρουφάει το διαβολικό ελιξίριο, το αίμα τους.

Πρόσεξε να μην σε περιβάλει η σκιά του...

σαν ένας διαβολικός εφιάλτης.

Η λύτρωση δεν είναι δυνατή με κανέναν τρόπο,

εκτός αν μια αμόλυντη ψυχή...

κρατήσει τον βρικόλακα μακριά απ’την φωλιά του το ξημέρωμα,

την ώρα που λαλεί ο πετεινός,

με αντάλλαγμα την δική της θυσία...

Αυτό βλέπω κάθε βράδυ!

Ο τρόμος φώλιασε σε κάθε γωνιά της πόλης.

Ποιος ήταν ακόμα υγιής; Ποιος ήταν άρρωστος;

Θα τρέξω γρήγορα... Θα φέρω τον Σίβερς!

Η λύτρωση δεν είναι δυνατή με κανέναν τρόπο,

εκτός αν μια αμόλυντη ψυχή...

κρατήσει τον βρικόλακα μακριά απ’την φωλιά του το ξημέρωμα,

την ώρα που λαλεί ο πετεινός

με αντάλλαγμα την δική της θυσία...

Η πόλη είχε παραλύσει απ’τον φόβο.

Έψαχναν για τον αποδιοπομπαίο τράγο: Διάλεξαν τον Κνοκ.

Τον είδαν όλοι. Δραπέτευσε!

Στραγγάλισε τον φρουρό!

Τον στραγγάλισε... Είναι βρικόλακας!

Σ’ΑΓΑΠΩ

Τον Μπούλγουερ! Φώναξε τον Μπούλγουερ

Έπιασαν τον Κνοκ!

Ο Αφέντης... ο Αφέντης...

Ο Αφέντης... είναι... είναι... νεκρός!

Χάτερ!!

...και το θαύμα έγινε:

Οι θριαμβευτικές ακτίνες του Ήλιου της Ζωής,

ανάγκασαν τον Μεγάλο Θάνατο...

και την αποτρόπαια σκιά του Πουλιού του Θανάτου...

να εξαφανιστούν...

ΤΕΛΟΣ