Original subtitles

ຮ່ອມພູ ອູຣາ, ປະເທດພູຖານ 1995

ພາກັນຖ້າຫຍັງຢູ່? ມາແມ້.

ມາແມ້!

ໂອ້, ມາເຖາະ! ບໍ່ເປັນຫຍັງດອກ.

ຄຶດວ່າ.

ແມ່ນ. ຂົວນີ້ມັນໄດ້ມາດຕະຖານຢູ່.

ໂອ້, ຕາຍ!

ໂອ້, ຕາຍຄັກໆ.

ໂອເຄ, ໂອເຄ.

ເຈົ້າໂອເຄບໍ່? ຕິ?

ມື້ທີໜຶ່ງ

ພາຍຸກຳລັງມາທາງຕາເວັນຕົກສຽງເໜືອ.

ຄຶດວ່າເຮົາຄວນລະວັງໂຕບໍ່?

ແມ່ນ.

ຂ້ອຍບໍ່ຢາກຖືກຈັບ...

ເຈົ້າສິໄປໃສ?

ເຈົ້າໄດ້ຍິນຫຍັງ?

ຂ້ອຍບໍ່ຮູ້.

ນັ້ນໄດ້ຍິນອີກແລ້ວ.

ຂ້ອຍບໍ່ເຫັນຊິໄດ້ຍິນຫຍັງ, ສ່ຽວ.

ແມ່ນຫຍັງຫັ້ນ?

-ພໍ? -ພໍ!

ພໍ! ພໍ!

ພໍ! ພໍ!

ເປັນຫຍັງບໍ່, ສ່ຽວ?

ໂອ້, ຕາຍ.

ໂອເຄ.

ພໍ!

ບໍ່ຕ້ອງຫ່ວງ. ຂ້ອຍຈະລົງໄປ, ແລະຊ່ອຍລາວ, ໂອເຄບໍ່?

ພໍ!

ຂ້ອຍຈະຊ່ອຍລາວ, ເຂົ້າໃຈບໍ່? ລາວຈະບໍ່ເປັນຫຍັງ.

ໂອເຄ, ດີ!

ເອົາລະ, ກຽມໂຕດຶງລາວຂຶ້ນມາ.

ພໍ.

ແມ່ນໂຕເຮັດຫຍັງ, ສ່ຽວ? ເປັນຫຍັງບໍ່ຕອບແນ່?

ພໍ.

ແມ່ນຫ່າຫຍັງຫວະນິ?

ຫຍັງຫວະ...

ມຶງແມ່ນໂຕຫ່າຫຍັງ?

ໂຕເປັນຫຍັງບໍ່?

ໂຕລຸກຂຶ້ນໄຫວບໍ່?

ຖ້າໂຕຈັບເຮົາ, ໂຕຈະຕາຍ.

ຫະ?

ຖ້າໂຕຈັບເຮົາ, ໂຕຈະຕາຍ.

ຫມາຍຄວາມວ່າແນວໃດ, ຖ້າເຮົາຈັບໂຕ?

ມາໄວ.

ມາເຖາະ, ສ່ຽວ. ມາເຖາະ.

ພໍ?

ແມ່ນຫຍັງນິ, ສ່ຽວ?

ຢຸດ, ຢຸດ, ຢຸດ. ເຮ້.

ເຮ້, ມາເຖາະ. ເກີດຫຍັງຂຶ້ນ, ສ່ຽວ?

ເກຣັກ?

-ເກີດຫຍັງຂຶ້ນ? -ຖ້າກ່ອນອີກຈັກຫນ້ອຍ!

ເຮ້.

ພໍ, ເຊົາເຮັດກວນກັນໄດ້ແລ້ວ.

ມາເຖາະ, ຮີບໄປ. ລຸກຂຶ້ນ, ລຸກຂຶ້ນ.

ມາເຖາະ.

ມາເຖາະ, ດຽວເຮົາເອົາໂຕອອກໄປຈາກນີ້ເອງ. ເຮົາສິເອົາໂຕອອກໄປ.

ມາເຖາະ. ລຸກຂຶ້ນ.

ຂ້ອຍໄດ້ລາວແລ້ວ!

-ຂໍພັກກ່ອນຈັກຫນ້ອຍ. -ໂອເຄ.

-ຂໍພັກກ່ອນຈັກຫນ້ອຍ. -ໂອເຄ.

ມີເຮືອນຢູ່ຫັ້ນ!

ສະບາຍດີ!

ສະບາຍດີ!

ມີໃຜຢູ່ບໍ່? ມີໃຜຢູ່ບໍ່?

ບໍ່ມີໃຜຢູ່ນີ້!

ໄຂປະຕູເຂົ້າໄປ!

ໂອເຄ, ໂອເຄ. ຂ້ອຍຈັບລາວແລ້ວ.

ຂ້ອຍຈັບລາວແລ້ວ. ຂ້ອຍຈັບລາວແລ້ວ.

-ໃຈເຢັນ. -ຂ້ອຍໄດ້ໂຕລາວແລ້ວ.

-ເຈົ້າເຈັບໃສບໍ່? -ບໍ່. ບໍ່ເຈັບ.

ດຽວຂ້ອຍມາ.

ໂອເຄ.

ແກ້ເຄື່ອງລາວອອກແລະກວດເບິ່ງຖືກແມງໄມ້ຕອດບໍ່.

ຂໍນຳລະ, ພໍ, ເວົ້າຫຍັງໄດ້ບໍ່?

ຂໍນຳ.

ເກີດຫຍັງຂຶ້ນກັບລາວ?

ຂ້ອຍກໍບໍ່ຮູ້.

ບໍ່ມີຫຍັງເລີຍ...

ຂ້ອຍຄຶດວ່າລາວຊັອກ.

ຂໍນຳ, ພໍ, ສົ່ງສັນຍານແດ່, ດຸ?

ສິລອງເຮັດເບິ່ງ ແລະເຈົ້າຕ້ອງຮ້ອງ ຄັນຂ້ອຍຕີຖືກບ່ອນເຈັບ, ໄດ້ບໍ່?

ລາວເປັນແນວໃດກ່ອນຫນ້ານີ້?

ບໍ່ເປັນຫຍັງ, ລາວບໍ່ເປັນຫຍັງ!

-ໂອເຄ, ໂອເຄ. ໃຈເຢັນໆ. -ລາວບໍ່ເປັນຫຍັງ.

ນີ້.

ອາດຈະເປັນກ໊າສຫຍັງ, ບາງຢ່າງ?

ຂ້ອຍກໍດົມອາກາດອັນດຽວກັບລາວເຄີຍດົມ.

ບໍ່ມີຮ່ອງຮອຍກະທົບຢູ່ຫົວຫວາ?

ບໍ່.

ພວກເຮົາຕ້ອງກວດໃຫ້ຫມັ້ນໃຈແຕ່...

ແມ່ນຫຍັງ?

ຖ້າມັນບໍ່ແມ່ນຫົວລາວ, ມັນຢູ່ໃນຫົວລາວ.

ພວກເຮົາຕ້ອງຮີບພາລາວໄປໂຮງຫມໍ.

-ຈັ່ງໃດ? -ຂ້ອຍບໍ່ຮູ້.

ຕ້ອງມີໃຜຈັກຄົນ. ພວກເຮົາແບກລາວໄປ.

ພວກເຮົາປີນຂຶ້ນມານີ້, ຣູຕີ້.

ຟັງຂ້ອຍ. ພວກເຮົາປີນຂຶ້ນມານີ້, ໂອເຄ?

ພວກເຮົາຢູ່ຫ່າງຈາກທາງທີ່ໃກ້ສຸດຕັ້ງແປດກິໂລ, ແລະຂ້ອຍແບກລາວຕໍ່ບໍ່ໄຫວແລ້ວ.

ໃນສະພາບອາກາດແບບນີ້.

ເຮ້.

ລາວບໍ່ໄດ້ເຈັບທາງກາຍ.

ເຮ້, ລາວບໍ່.

ຈັບຕາເບິ່ງອາການລາວ.

ແລະຖ້າລາວຍັງບໍ່ດີຂຶ້ນໃນຄືນນີ້, ຂ້ອຍຈະປີນອອກໄປ...

ແລະຈະຊອກຫາວິທີຂົນສົ່ງ ໄປຈາກາ, ໂອເຄ?

ຂ້ອຍແນ່ໃຈວ່າລາວຈະດີຂຶ້ນໃນຕອນເຊົ້າ.

ມື້ທີສອງ

ຣູຕີ້

ເຈົ້າຕ້ອງກິນເຂົ້າໃສ່ແນ່.

ມາເຖາະ.

ພວກເຮົາຈະກັບມາ, ໂອເຄ?

ສະບາຍດີ, ຊ່ອຍພວກເຮົາໄດ້ບໍ່?

ເຈົ້າໄດ້ຍິນຂ້ອຍບໍ່? ພວກເຮົາຕ້ອງການຄວາມຊ່ອຍເຫລືອ!

ໄປຊະ! ໄປຊະ!

ຣູຕີ້, ໄຂຕູ! ພວກເຮົາເອງ!

ເກຣັກ?

ຣູຕີ້, ໄຂປະຕູດຽວນີ້!

ຣູຕີ້, ໄຂຕູ!

ພວກເຮົາບໍ່ສາມາດຜ່ານໄປໄດ້.

ໃນພາຍຸແບບນີ້.

ເຈົ້າເຫັນໃຜບໍ່ຢູ່ນອກຫັ້ນ?

-ບໍ່. ເຫັນແຕ່ເຈົ້າ. -ຫະ?

ເຈົ້າໄປເຮັດຫຍັງຢູ່ນອກຫັ້ນ?

ມັນມີບາງຄົນຢູ່ນອກຫັ້ນ. ລາວແລ່ນໄລ່ຂ້ອຍ.

-ຂ້ອຍຢາກໄປຈາກບ່ອນນີ້. -ດຽວກ່ອນ, ໃຈເຢັນໆ.

ຢ່າມາບອກຂ້ອຍໃຫ້ໃຈເຢັນ! ພວກເຮົາຕ້ອງຫນີຈາກນີ້!

ພໍ?

ພໍ?

ເຈົ້າໄປໃສ?

ລາວໄປໃສ?

ລາວຕ້ອງຢູ່ແຖວນີ້ລະ.

ເຮ້, ພໍ.

ເສື້ອກັນຫນາວລາວບໍ່ເຫັນ.

ມື້ທີສາມ

ໃຫ້ຕາຍເທາະ, ພໍ, ແມ່ນໂຕເຮັດຫຍັງຢູ່?

ໂຕເຮັດຫຍັງຢູ່?

ກູຊິບ້າຕາຍນຳມຶງແລ້ວ "ທຳທ່າເປັນຜູ່ວິເສດ" ບ້າບໍ, ມຶງຮູ້ບໍ່?

ນັ້ນບໍ່ຊ່ອຍຫຍັງດອກ.

ເກີດຫຍັງຂຶ້ນ, ທີ່ຮັກ?

-ເຈົ້າບອກຂ້ອຍໄດ້. -ຢ່າໄປເອີອໍນຳມັນ!

-ຖອຍໄປກ່ອນ ເກຣັກ. ໃຈເຢັນໆ. -ບໍ່, ຢ່າມາບອກຂ້ອຍໃຫ້ຖອຍ!

ເຈົ້າຢາກໃຫ້ລາວດີຂຶ້ນຫລືບໍ່?

ບໍ່, ຂ້ອຍບໍ່ສົນຫ່າຫຍັງລະ. ນີ້ຄວາມຜິດມັນລ້ວນໆ.

ນີ້ມັນບໍ່ຊ່ອຍຫຍັງເລີຍ, ເຈົ້າເຮັດຫຍັງຢູ່, ຢຸດກ່ອນເຖາະ.

ຂ້ອຍຢູ່ກັບເລື່ອງເຫັນແກ່ໂຕນີ້ມາ 20 ປີແລ້ວ!

ມັນເຮັດພວກເຮົາຫລົງທາງຢູ່ພູ ຍ້ອນເປັນມື້ມັນອາລົມບໍ່ດີຊັ້ນຫວະ?

ມຶງເວົ້າແນ່ແມ້?

ຂ້ອຍບອກເຈົ້າ...

ແມ່ນຫຍັງ?

ເວັບສະເຕີ ມິລ, ມິສຊູຣີ 2018

ເຈົ້າໄປຢູ່ໃສມາ?

ເຈົ້າໄປຢູ່ໃສມາ?

ເຈົ້າໄປຢູ່ໃສມາ?

ເອົາແຕ່, ອັນນີ້.

ອ່າ, ເຈົ້າບໍ່ຢາກໄດ້ອັນນີ້ດອກ.

ແຕ່, ມັນບອກວ່າໂຕນີ້ໄດ້ຫລາຍກວ່າ ອີກໂຕ.

ແມ່ນ, ຖືກຕ້ອງ.

ແຕ່ວ່າມັນໃ້ຊສູດທີ່ເຈົ້າຕ້ອງໄດ້ ສັ່ນມັນກ່ອນຈະໃຊ້.

ມັນບໍ່ແມ່ນສິ່ງທີ່ເຈົ້າຕ້ອງການ ໃນຍາມສຸກເສີນ.

ຂ້ອຍຈະໃຫ້ເບິ່ງສິ່ງທີ່ເຈົ້າຕ້ອງການ. ແຖມມັນຖືກກວ່າ, ອີກ.

ເຊັນ ລູອິສ. ທັອດ 3-ໃນ-31 ເປີດລະດູການນີ້.

ລາວເຂົ້າເຖິງບານນັ້ນແທ້ໆ.

2-0 ແລ້ວ.

ອະດີດແຊັມການເຮັດໂຮມຣັນ ທັອດ ຟຣາເຊຍ ພະຍາຍາມນັອກອີກລູກໜຶ່ງ...

ອອກຈາກສະໜາມແລະຂຶ້ນໄປເຖິງອັດຖະຈັນ.

ສະນັ້ນ ສາມລູກ, ໂດຍບໍ່ມີພາດ.

ສະບາຍດີ. ຢ່າໄປໃສເດີ້.

ນີ້ເລີຍ.

ຄູປອງວັນເກີດ

ເຈົ້າອາດຈະຢາກກວດເບິ່ງ, ເບິ່ງວ່າມັນໝົດອາຍຸຫຼືຍັງ.

ໂອ້, ແນ່ນອນ.

ແລະ ອັນນີ້ແມ່ນໃຫ້ເຈົ້າ.

-ແລ້ວຂ້ອຍຈະກັບມາເດີ້. -ຂອບໃຈ.

ທີ່ຈິງ, ຂ້ອຍບໍ່ເອົາເງິນທອນດອກ. ບໍ່ເປັນຫຍັງ.

ສຸກສັນວັນເກີດ

ສຸກສັນວັນເກີດ

ສຸກສັນວັນເກີດ, ລູກຄ້າ

ສຸກສັນວັນເກີດ

-ຮິບ, ຮິບ. -ໄຊໂຍ.

-ຮິບ, ຮິບ. -ໄຊໂຍ.

ສະບາຍດີ, ອະແມນດາ.

ແມ່ເຈົ້າຮູ້ບໍ່ວ່າເຈົ້າຢູ່ນີ້?

ລາວເປັນແນວໃດແລ້ວ?

ຂ້ອຍມານີ້ເພື່ອຊອກຮູ້ວ່າ ເຈົ້າເປັນແນວໃດ.

ແບບວ່າ, ມັນກໍເກືອບປີໜຶ່ງແລ້ວ.

ຂ້ອຍເປັນຫ່ວງເຈົ້າ.

ຂອບໃຈ.

ເຈົ້າອາດຄິດວ່າມັນບ້າບໍ.

ບໍ່.

ນັບຕັ້ງແຕ່ພໍ່ຂ້ອຍຕາຍ...

ຫຼັງຈາກນັ້ນ ຕອນທີ່ແອລິສັນ ແລະ ເຮນຣີ...

ບໍ່ເປັນຫຍັງ. ບໍ່ເປັນຫຍັງ.

-ມັນໜັກເກີນກວ່າທີ່ພວກເຮົາຈະຮັບໄດ້. -ແມ່ນ.

ບໍ່ວ່າຈະແມ່ນໃຜ. ໂຕຂ້ອຍເອງ ຮູ້ສຶກວ່າ...

ໂຕຂ້ອຍຊິລະເບີດອອກເປັນລ້ານໆປ່ຽງ.

ແຕ່ຂ້ອຍມາເພື່ອບອກເຈົ້າ ວ່າຂ້ອຍພົບສິ່ງໜຶ່ງທີ່ແສນວິເສດ...

ແລະ ມັນເຮັດໃຫ້ປ່ອຍວາງ.

ແລະ ມັນເຮັດໃຫ້ຂ້ອຍຄິດໄດ້ວ່າ ບໍ່ມີຫຍັງທຳຮ້າຍເຈົ້າໄດ້...

ຍ້ອນວ່າ ບໍ່ມີຫຍັງເປັນຄວາມຈິງ.

ອະແມນດາ...

ຫຼາຍຢ່າງກໍແມ່ນຄວາມຈິງໃດ໋.

-ແມ່ນຫວາ? -ແມ່ນ.

ເຈົ້າຮູ້ໄດ້ແນວໃດ?

ຂ້ອຍໄດ້ຮຽນຮູ້ມັນມາ ແບບໜັກໜ່ວງ.

ຄວາມຈິງເລີ່ມຈາກບ່ອນນີ້...

ແລະ ມາຈົບລົງຢູ່ທາງນອກນີ້.

ສິ່ງທີ່ເຮົາຄິດ ດ້ວຍສະມາທິ...

ແລະ ເຈດຈຳນົງ ແລະ ແບບຊ້ຳໆ ເຮົາຈະສະແດງອອກມາ.

ມັນເປັນພະລັງຂອງການຄິດບວກ, ພະລັງຂອງການຄິດລົບ. ແມ່ນບໍ່?

ແມ່ນ.

ແຕ່ຖ້າວ່າມີຄວາມຈິງທີ່ເປັນຄວາມລັບເດ?

ຖ້າວ່າຄວາມຄິດເຮົາ ທີ່ຈິງແລ້ວເລີ່ມຈາກບ່ອນອື່ນເດ?

ແລ້ວຈຶ່ງແລ່ນຜ່ານໂຕເຮົາ...

ຄືກັບສັນຍານ ທີ່ແລ່ນຜ່ານສາຍໄຟ.

ຄວາມຄິດທີ່ເກົ່າແກ່ ແລະ ລຶກລັບ ແລະ ເປັນເອກະພົດ.

ຂ້ອຍບໍ່ຮູ້ວ່າເຈົ້າເວົ້າເລື່ອງຫຍັງ.

ຮູ້, ເຈົ້າຮູ້. ແນ່ນອນວ່າເຈົ້າຮູ້.

ແມ່

ໜ້າທີ່ເອີ້ນຂ້ອຍແລ້ວ.

ໂອເຄ.

ຂ້ອຍບອກລາວໄດ້ບໍ່ ວ່າມາພົບເຈົ້າ?

ໄດ້, ແນ່ນອນຢູ່ແລ້ວ.

ລາກ່ອນ.

ຂອບໃຈທີ່ມາຢາມຂ້ອຍ.

ເຈົ້າໄປຢູ່ໃສມາ?

ເຈົ້າໄປຢູ່ໃສມາ?

ເຈົ້າໄປຢູ່ໃສມາ?

ເຈົ້າໄປຢູ່ໃສມາ?

ເຈົ້າໄປຢູ່ໃສມາ?

ຢາກ່ອມປະສາດ

ມື້ທີໜຶ່ງ

ອະແມນດາ, ກິນໄຂ່ບໍ່ລູກ?

ເຮົາບໍ່ມີໄຂ່ເລີຍ.

ອະແມນດາ?

ແມນດີ້, ຕື່ນແລ້ວບໍ?

ອະແມນດາ.

ເຮ້.

ບໍ່ເປັນຫຍັງ. ມານີ້. ມານີ້.

ເຈົ້າໂທຫາຕຳຫຼວດລະຫວາ?

ອາ-ຮະ. ພວກເຂົາວ່າ, ອີກຈັກໜ້ອຍ.

ດິ ເອັມຕີແມນ ສັ່ງໃຫ້ຂ້ອຍເຮັດ

ຂ້ອຍຊິອອກໄປນອກເດີ້.

-ເຈົ້າແມ່ນໃຜ? -ຂ້ອຍຊື່ ເຈມສ໌ ລາຊອມບຣາ.

ເພື່ອນບ້ານ. ໝູ່ຄອບຄົວນີ້.

ເຈົ້າເຄີຍເປັນຕຳຫຼວດ ບໍ່ແມ່ນຫວາ?

-ແມ່ນ, ເຄີຍເປັນ. ຢູ່ ເຊັນ ລູອິສ. -ນອກເຄື່ອງແບບ, ແມ່ນບໍ່?

ແມ່ນລະ. ຂ້ອຍຈື່ໄດ້ວ່າ ເຄີຍໄດ້ຍິນເລື່ອງເຈົ້າ.

ລາວມາພົບເຈົ້າມື້ວານນີ້ແມ່ນບໍ່?

ອະແມນດາ. ແມ່ນ.

ລາວໄດ້ເວົ້າຫຍັງ ທີ່ເຮັດໃຫ້ເຈົ້າຄິດວ່າ ລາວຈະຈາກໄປໃສບໍ່?

ບໍ່, ບໍ່ມີເລີຍ.

ແລ້ວພໍ່ລາວເດ? ຢູ່ໃສ?

ລາວຕາຍຕັ້ງແຕ່ສອງປີກ່ອນ. ຫົວໃຈວາຍ.

ມາດາມ.

ພວກເຂົາໃກ້ຊິດກັນບໍ່?

ລາວມີອາການຊຶມເສົ້າບໍ່ ຫຼັງຈາກນັ້ນ?

-ຫຼາຍກວ່າປົກກະຕິບໍ່? -ກໍທຳມະດາ.

-ບໍ່ມີຫຍັງຄືກັນ... ບໍ່ມີ. -ບໍ່ເລີຍ?

ຢູ່ໂຮງຮຽນເດ ລູກສາວເຈົ້າເປັນແນວໃດ? ມີບັນຫາຫຍັງບໍ່?

ບໍ່ມີເລີຍ.

ມື້ກ່ອນນີ້ ລາວມີອາການຊັອກ...

ແຕ່ມັນກໍບໍ່ໄດ້ຮ້າຍແຮງຫຍັງ.

ລາວມີອາການຊັອກ?

ໂຮງຮຽນລາວໂທມາຫາຂ້ອຍ.

-ລາວໄຫ້ຢູ່ໃນຫ້ອງຮຽນ. -ໄຫ້ຫວາ?

ມັນບໍ່ມີຫຍັງດອກ.

ລາວພຽງແຕ່ມີມື້ທີ່ບໍ່ດີ, ກໍເທົ່ານັ້ນ.

ລາວມີວຽກບ້ານຫຼາຍອີ່ຫຼີ, ຮູ້ບໍ່? ເຊິ່ງມັນກໍເປັນແຮງກົດດັນ.

ກ່ອນໜ້ານີ້ ເຄີຍເກີດເລື່ອງແບບນີ້ບໍ່?

ເຈົ້າຄິດວ່າ ໂຕເອງໃກ້ຊິດກັບລູກບໍ່?

ແມ່ນ, ອະແມນດາ ກັບຂ້ອຍ ເຂົ້າກັນໄດ້ດີ. ພວກເຮົາສົມບູນແບບເລີຍລະ.

ໂອເຄ.

ຟັງເດີ, ມິສຊິສ ເຄວລ, ລູກສາວເຈົ້າອາຍຸ 18 ປີ.

-ລາວບັນລຸນິຕິພາວະແລ້ວ. -ລາວຍັງຢູ່ມັດຖະຍົມປາຍ.

ກະເປົາເດີນທາງຂອງລາວຫາຍໄປ...

ແລະ ເບິ່ງຄືລາວຕັ້ງໃຈເກັບເຄື່ອງໄປນຳ.

-ລາວມີສິດທີ່ຈະ... -ນັ້ນບໍ່ແມ່ນສິ່ງທີ່ເກີດຂຶ້ນ.

ຂ້ອຍຮູ້ຈັກລູກສາວຂ້ອຍດີ.

ພະເຈົ້າ, ເຈົ້າບໍ່ຄິດບໍວ່າຂ້ອຍກໍຢາກ ໃຫ້ເປັນແບບນັ້ນ ຫຼາຍກວ່າສິ່ງທີ່ຂ້ອຍຢ້ານ.

ຂ້ອຍເຂົ້າໃຈຄວາມກັງວົນຂອງເຈົ້າ.

ຖ້າເບິ່ງວ່າພວກເຮົາຈະຄົ້ນພົບຫຍັງແດ່.

ໃນລະຫວ່າງນັ້ນ, ຖ້າເຈົ້າໄດ້ຍິນຫຍັງມາ, ໃຫ້ບອກຂ້ອຍເດີ້.

ເຈົ້າມີສັດລ້ຽງບໍ່?

ບໍ່ມີ, ເປັນຫຍັງ?

ບໍ່ມີເຫດຜົນຫຍັງດອກ.

ຂໍໃຫ້ມີມື້ທີ່ດີເດີ້, ມິສຊິສ ເຄວລ. ແລ້ວຈະຕິດຕໍ່ຫາ.

ຂໍລົມເຈົ້າຢູ່ນອກໄດ້ບໍ່?

ພວກເຂົາສັນນິຖານວ່າອະແມນດາກົດດັນ ແລະ ຕັ້ງໃຈເຮັດແບບນີ້ເພື່ອໃຫ້ເຈົ້າເຈັບປວດ.

ພວກເຂົາຈະບໍ່ເຮັດຫຍັງເລີຍ, ແມ່ນບໍ່?

ບໍ່. ຄືຊິບໍ່.

ສະຖາບັນພອນຕິເຟັກ

ທຸລປາ

ເປັນຫຍັງເຂົາເຈົ້າຄືຖາມກ່ຽວກັບສັດລ້ຽງ?

ຂ້ອຍຄາດວ່າ ເຂົາເຈົ້າຄິດວ່າ ວ່າເລືອດທີ່ຢູ່ເທິງກະຈົກ ບໍ່ແມ່ນເລືອດຄົນ.

ພະເຈົ້າ, ຂ້ອຍຈະເຮັດແນວໃດດີ?

"ລາວຢູ່ນີ້, ລາວຢູ່ຫັ້ນ. ລາວຢູ່ທຸກໆບ່ອນເລີຍ."

"ລາວ" ແມ່ນໃຜ?

-ອາດຈະແມ່ນປີເຕີ. -ຫວາ?

ເນາະ, ຂ້ອຍກໍບໍ່ຮູ້.

ຄັນຊັ້ນໃຫ້ເຈົ້າເຮັດລາຍຊື່ ໝູ່ຂອງອະແມນດາ ມາໃຫ້ຂ້ອຍໄດ້ບໍ່?

ຂອບໃຈ.

ໂທດເດີ້, ດາວາຣາ. ດາວາຣາ ວອລສ໌?

ສະບາຍດີ, ຂ້ອຍຊື່ ເຈມສ໌ ລາຊອມບຣາ. ຂ້ອຍເປັນໝູ່ຂອງອະແມນດາ.

-ແມ່ນ. ຂ້ອຍຮູ້ວ່າເຈົ້າແມ່ນໃຜ. -ເຈົ້າຮູ້ວ່າຂ້ອຍແມ່ນໃຜ.

ຄັນຊັ້ນ, ເຈົ້າຮູ້ບໍ່ວ່າອະແມນດາຢູ່ໃສ?

-ບໍ່. -ບໍ່?

ເຈົ້າຮູ້ບໍ່ວ່າເປັນຫຍັງລາວຈຶ່ງໜີອອກຈາກບ້ານ?

ຂ້ອຍຂໍອັນໜຶ່ງໄດ້ບໍ່?

ເຈົ້າຮູ້ຕິ ວ່າການສູບຢາມັນບໍ່ດີຕໍ່ເຈົ້າເອງ?

ກໍໄດ້. ເຂົ້າມາໃນລົດ.

ການອັດສຽງໃໝ່

ໂອເຄ.

ແມ່ຂອງອະແມນດາ ບອກຂ້ອຍວ່າ ມື້ກ່ອນນີ້ ລາວໄຫ້ຢູ່ໃນຫ້ອງຮຽນ.

ລາວບໍ່ໄດ້ໄຫ້. ລາວຮ້ອງໂຮ.

ໂອເຄ...

ພວກຕຳຫຼວດ, ເຂົາເຈົ້າມາຕອນຊົ່ວໂມງພະລະສຶກສາ.

ເຂົາເຈົ້າຖາມເລື່ອງອະແມນດາ.

ເຈົ້າບອກຫຍັງເຂົາເຈົ້າແດ່?

ເຈົ້າບໍ່ໄດ້ບອກຫຍັງເຂົາເຈົ້າ?

ເຈົ້າບອກເຂົາເຈົ້າເລື່ອງ ດິ ເອັມຕີ ແມນ?

ມັນເປັນເລື່ອງໂງ່ໆຂອງເດັກນ້ອຍຊື່ໆ.

ມັນແມ່ນຫຍັງ?

ຂ້ອຍບໍ່ຮູ້.

ມີເລື່ອງເລົ່າຖືກສົ່ງຕໍ່ກັນວ່າ ຖ້າເຈົ້າຍ່າງຂ້າມຂົວຫຼັງຟ້າມືດ...

ແລະ ເຈົ້າພົບເຫັນຂວດເປົ່າອັນໜຶ່ງ...

ແລະ ຖ້າເຈົ້າເປົ່າຂວດນັ້ນ, ແລະ ເຈົ້າຄິດຫາລາວ...

ຈະເກີດບາງຢ່າງຂຶ້ນ.

ເກີດຫຍັງຂຶ້ນ?

ເຈົ້າໄດ້ລອງບໍ່?

ຕອນໃດ?

ສອງຄືນກ່ອນໜ້ານີ້...

ພວກເຮົາສອງສາມຄົນ ໄປທີ່ຂົວເຊນອັອຟຣັອກເກົ່າ.

ເຈົ້າຮູ້ບໍ່ວ່າມັນຢູ່ໃສ?

ຮູ້, ຮູ້, ຂ້ອຍຮູ້.

ຕອນຍັງນ້ອຍ, ຂ້ອຍມີທິດສະດີອັນນີ້...

ທີ່ວ່າ ຂ້ອຍສາມາດປ້ອງກັນສິ່ງບໍ່ດີ ບໍ່ໃຫ້ມັນເກີດຂຶ້ນໄດ້...

ໂດຍການຄິດຫາມັນລ່ວງໜ້າ.

ໝາຍຄວາມວ່າແນວໃດ?

ຄືທຸກເທື່ອທີ່ຂ້ອຍຂຶ້ນລົດ...

ຂ້ອຍຈະຄິດຫາທຸກວິທີທາງ ທີ່ເຮົາສາມາດປະສົບອຸບັດເຫດໄດ້.

ເພາະວ່າມັນເປັນໄປໄດ້ສ່ຳໃດ ທີ່ຈະຖືກລົດເມຕຳ...

ຕອນທີ່ເຈົ້າກຳລັງຄິດ ວ່າຈະຖືກລົດເມຕຳ?

ເດັກນ້ອຍໜິ ໂຄດໂງ່ເລີຍເນາະ.

ຫັ້ນລະ.

ເບິ່ງມັນເວົ້າ, ພິສູດຄຳເວົ້າໂຕເອງ.

ສ່ຽວ, ມຶງເປັນບ້າຫຍັງ?

ໄປພວກເຮົາ, ໄປໄດ້ແລ້ວ.

ເຈົ້າພາດແລ້ວ.

ມີໃຜຢູ່ຫັ້ນແດ່?

ລິຊາ, ດັນແຄນ, ມາຍເຢີ, ແບຣນດອນ ແລະ ອະແມນດາ.

ແລະ ຈູລຽນ ກໍຢູ່ຫັ້ນຄືກັນ.

ອີ່ດອກ.

ຊັ້ນ, ເຈົ້າຍັງຢາກໄປຢູ່ບໍ່?

ບໍ່ຮູ້ເດ.

ບໍ່ຄືແຕ່ກ່ອນ...

ແຕ່ບາງເທື່ອຂ້ອຍກໍຍັງຮູ້ສຶກ ຄືວ່າຂ້ອຍສາມາດຫາຍໄປເລີຍ...

ແລະ ບໍ່ມີໃຜທີ່ຈະສັງເກດເຫັນ.

ຂ້ອຍເຂົ້າໃຈ.

ເຈົ້າເຄີຍຄິດທີ່ຈະຂ້າຕົວຕາຍບໍ່?

ຫຼາຍເທື່ອເລີຍ.

ຂ້ອຍເຄີຍລອງເທື່ອໜຶ່ງ.

ເວົ້າຢອກ.

ມັນເປັນຮອຍຍ້ອນຂ້ອຍລົ້ມທະລຸປະຕູ ຕອນທີ່ຂີ່ສະເກັດຫຼິ້ນໃນເຮືອນ.

ຖ້າຂ້ອຍຈະກີດແຂນຕົນເອງ, ມັນຈະເປັນຮອຍທາງຕັ້ງຍາວໆ.

ເຮີຍ, ຖ້າກ່ອນ.

ພວກເຮົາຕ້ອງລອງໃດ໋.

ຂໍຮ້ອງ ຢ່າຊູ່ຈ້າຫຼາຍ.

ລອງຫຍັງ?

ລອງເອີ້ນ ດິ ເອັມຕີ ແມນ.

ດິ ເອັມຕີ ແມນ ແມ່ນໃຜ?

ແບບວ່າ, ຖ້າສົມມຸດຢູ່ເທິງຂົວໃດໜຶ່ງ ແລ້ວພົບເຫັນຂວດ...

ໃຫ້ເຈົ້າເປົ່າມັນ...

ແລ້ວຄິດຫາ ດິ ເອັມຕີ ແມນ.

ແລະ ຫຼັງຈາກນັ້ນບໍ່ດົນ, ເຈົ້າຈະໄດ້ຍິນສອງລາວຮ້ອງຫາເຈົ້າ.

ເລົ່າທີ່ເຫຼືອໃຫ້ມັນຟັງແມ.

ແລ້ວ, ໃນຄືນທຳອິດເຈົ້າຈະໄດ້ຍິນສຽງລາວ.

ແລ້ວເຈົ້າຈະບໍ່ສາມາດເຊົາຄິດຫາລາວໄດ້ເລີຍ.

ແລ້ວໃນຄືນທີສອງ...

ເຈົ້າຈະເຫັນລາວ.

ນຳເຈົ້າໄປ.

ແລ້ວໃນຄືນທີສາມເດ?

ແລ້ວ, ໃນຄືນທີສາມ ລາວຈະຊອກເຈົ້າເຫັນ.

ໂອ້ຍ, ຕາຍແລ້ວ, ແມນດີ້. ເຈົ້າອາຍຸເທົ່າໃດໜິ?

ຫັ້ນລະ, ຂໍຮ້ອງ, ເມືອເຮືອນກັນເທາະ. ຂ້ອຍມີຮຽນລອຍນ້ຳຕອນ 6:00 ເຊົ້າ.

ບໍ່, ອະແມນດາ, ລອງເຮັດເບິ່ງເນາະ.

ແບຣນດອນຢາກຮູ້ວ່າຈະເກີດຫຍັງຂຶ້ນ. ແມ່ນບໍ່, ແບຣນດອນ?

ບໍ່ປານໃດ. ບໍ່.

ທີໂຕແລ້ວ, ສ່ຽວ.

ສຸດໂຫດ.

ນີ້ມັນເລື່ອງບ້າບໍ.

ຖ້າມັນບ້າບໍ, ຄືບໍ່ລອງເຮັດເບິ່ງ?

ເຈົ້າບໍ່ຢາກໃຫ້ທຸກຄົນຄິດວ່າ ເຈົ້າບໍ່ອົມ, ແມ່ນຕິ, ດາວາຣາ?

ຫ່າສູເອີຍ.

ດິ ເອັມຕີ ແມນ. ດິ ເອັມຕີ ແມນ. ດິ ເອັມຕີ ແມນ.

ແມ່ນຫຍັງ?

ເຮີຍ, ໃຜຢູ່ນອກຫັ້ນ?

ໃຜຢູ່ນອກຫັ້ນ, ເຊົາເຮັດບ້າໆໄດ້ແລ້ວ.

ສຸດຍອດເມເຢີ, ມັນຕ້ອງໄດ້ຜົນແຫຼະ.

ມິດໄວ້.

ຄືສິແມ່ນພວກກວນຕີນ. ຂີ້ເມົາ ຫຼື ຫຍັງຈັກຢ່າງ.

ໄປເຖາະ, ຂໍລະ. ຂໍລະ.

ມັນຄືຈະແມ່ນພວກບ້າ ມາກວນຕີນພວກເຮົາຊື່ໆແມ່ນບໍ່?

ເຈົ້າເຫັນອະແມນດາຫຼ້າສຸດຕອນໃດ?

ຂ້ອຍເຫັນລາວຢູ່ຫ້າງມື້ຕໍ່ມາ ກຳລັງລົມກັບແບຣນດອນ.

ແຕ່ຂ້ອຍບໍ່ໄດ້ລົມກັບລາວ.

ເຈົ້າໂອເຄບໍ່?

ບໍ່, ຂ້ອຍຕ້ອງໄປແລ້ວ.

ເຮ້, ຖ້າບຶດນຶ່ງ.

ຂ້ອຍຂໍທີ່ຢູ່ແບຣນດອນໄດ້ບໍ່?

-ນີ້ເດີ້. -ຂອບໃຈ.

-ສະບາຍດີ. -ສະບາຍດີ?

ແບຣນດອນ ເມບອມ ຢູ່ນີ້ບໍ່?

ເຈົ້າພົບລາວຫວາ?

ລາວບໍ່ໄດ້ຢູ່ເຮືອນບໍ່?

ບໍ່. ລາວບໍ່ໄດ້ຢູ່ນີ້.

ຄືວ່າ, ຂ້ອຍຊື່ ເຈມ ລາຊອມບຣາ.

ຂ້ອຍເປັນໝູ່ກັບ ໂນຣາ ເຄວລ...

ລິຊາ ສະວາດ

ສະບາຍດີ? ລິຊາຢູ່ບໍ່?

ທ່ານສະວາດ?

ມີໃຜຢູ່ເຮືອນບໍ່?

ເປັນຫຍັງຄືບໍ່ໜີໄປ, ບ້າຫວາ? ເຈົ້າອາດຖືກຂ້າຕາຍໄດ້.

ມິດໆ. ພະເຈົ້າກຳລັງມາ.

-ແມ່ນລາວເວົ້າເລື່ອງຫຍັງ? -ລາວວ່າພະເຈົ້າກຳລັງມາ.

ສະບາຍດີ?

ພະເຈົ້າອົງໃດ?

ພະເຈົ້າຂອງລາວ. ເອເທນ.

-ເອເທນ? -ເບິ່ງຫັ້ນ!

ລິຊາ?

ສະຖາບັນຟອນຕິເຟັກ

ສະບາຍດີ?

ເຮ້, ໂນຣາ, ຂ້ອຍເອງເດີ້.

ຄືວ່າ, ເຈົ້າຮູ້ຈັກໝູ່ຂອງອະແມນດາດີປານໃດ?

ມີຜູ່ໃດທີ່ຮູ້ສຶກວ່າແປກໆບໍ່?

ແປກແບບໃດ?

ແບບມັກຫຼິ້ນຂອງແປກ.

ຂອງແປກແບບໃດລະ?

ຂ້ອຍກໍບໍ່ຮູ້. ຂ້ອຍກໍຊຸມເດົາຊື່ໆ, ໂນຣາ.

ຄືວ່າ, ຂ້ອຍກໍບໍ່ຢາກໃຫ້ເຈົ້າກັງວົນ...

ແຕ່ຂ້ອຍພະຍາຍາມຊອກໝູ່ຂອງອະແມນດາແຕ່ລະຄົນ ທີ່ເຫັນລາວຫຼ້າສຸດ...

ແຕ່ຂ້ອຍຊອກພວກເຂົາບໍ່ເຫັນເລີຍ.

ບໍ່ເຫັນຈັກຄົນເລີຍ?

ເຫັນແຕ່ ດາວາຣາ ວອລສ໌.

ເຈົ້າເຄີຍໄດ້ຍິນຊື່ສະຖາບັນພອນຕິເຟັກບໍ່?

ນາງເຄີຍເວົ້າຫາມັນບໍ່?

-ບໍ່. ບໍ່ເລີຍ. ມັນແມ່ນຫຍັງ? -ຂ້ອຍກໍບໍ່ຮູ້.

ມັນກໍອາດຈະບໍ່ມີຫຍັງກ່ຽວຂ້ອງດອກຕິ.

ເອົາລະ, ຂ້ອຍຍັງມີອີກສອງສາມບ່ອນທີ່ຕ້ອງແວະ.

ຊັ້ນເອົາໄວ້ລົມກັນຕື່ມຄືນນີ້ເນາະ?

ທຸກຢ່າງຈະໂອເຄ, ໂນຣາ.

ບາຍໆ.

ດິ ເອັມຕີ ແມນ ສັ່ງໃຫ້ຂ້ອຍເຮັດ

ສະຖາບັນພອນຕິເຟັກ

ຢ່າມາຫຍຸ້ງກັບຂ້ອຍ!

ເຈົ້າມີບັນຫາຫຍັງ? ເປັນຫຍັງນາງຕ້ອງເຮັດແບບນັ້ນ?

ນາງຮູ້ຈັກອະແມນດາ ເຄວລ. ນັ້ນຄືເຫດຜົນທີ່ເຈົ້າລົມກັບນາງ?

ແມ່ນແລ້ວ. ພວກເຂົາເປັນໝູ່ກັນ.

ຂ້ອຍຫວັງວ່າລາວຈະເຄີຍເຫັນນາງ.

ແລ້ວລາວເຄີຍເຫັນບໍ່?

ບໍ່. ບໍ່ເຫັນຕັ້ງແຕ່ວານນີ້ຢູ່ໂຮງຮຽນ.

ເຈົ້າເຄີຍຮູ້ຈັກລູກສາວຂອງວອລສ໌ດີປານໃດ?

ເກືອບບໍ່ຮູ້ຈັກເລີຍ.

ເປັນຫຍັງຄືວ່າ "ເຄີຍ"?

ດາວາຣາ ວອລສ໌ ຕາຍແລ້ວມື້ຄືນນີ້.

ພົບສົບຂອງນາງຢູ່ສະປາຕອນແລງນີ້.

ຖືກແທງຫຼາຍຄັ້ງ. ພວກເຮົາບໍ່ຮູ້ວ່າຈັກຄັ້ງ. ແຕ່ຫຼາຍ.

ເວນ, ເອີ້ຍ.

ນາງຖືກແທງຢູ່ໃບໜ້າ.

ມີຜູ່ຕ້ອງສົງໄສບໍ່?

ເບິ່ງຈາກພາຍນອກແລ້ວ, ມັນຄືການຂ້າໂຕຕາຍ.

ບໍ່ມີໃຜ...

ບໍ່ມີໃຜຂ້າໂຕຕາຍແບບນັ້ນດອກ.

ຂ້ອຍກໍຄິດແບບນັ້ນແຫຼະ.

ເຈົ້າກໍຮູ້ຈັກເມືອງນີ້. ມີການຄາດຕະກຳປີລະ 1-2 ເທື່ອ.

ສາມຫາກເຮົາບໍ່ລະວັງ. ແຕ່ແບບນີ້ຫວາ?

ມັນສ້າງບັນຍາກາດບໍ່ດີເລີຍ.

ຄືກັບແມ່ນ້ຳກັບທະເລທີ່ຕ້ອງບັນຈົບກັນ.

ມັນແຜ່ຫາກັນ.

ມັນເຮັດໃຫ້ຄົນປ່ຽນໄປ.

ສາມອາທິດກ່ອນ, ຢູ່ໃນເຮືອນຢູ່ແມຣີວິວ...

ແມ່ຄົນນຶ່ງເອົາລູກຫາກໍເກີດໃຫ້ໝາຈອນຈັດກິນ.

ນາງບອກວ່າລູກນາງກະຊິບຫານາງຕະຫຼອດ.

ຢູ່ໃນຫ້ອງຄົວ...

ນາງຂຽນວ່າ "ດິ ເອັມຕີ ແມນ" ຢູ່ພື້ນ.

ເອັມຕີ ແມນ

ເຮົາເຫັນຂໍ້ຄວາມດຽວກັນມື້ຄືນນີ້ ຢູ່ໃກ້ສົບຂອງລູກສາວວອລສ໌.

ຂ້ອຍເລີຍສະຫຼຸບໄດ້ວ່າ ບໍ່ມີທາງທີ່ຈະໄຂຄະດີແບບນີ້ໄດ້.

ແນ່ນອນ, ເຮົາສາມາດຈັບແມ່ຄົນນັ້ນເຂົ້າຄຸກ.

ຈະເອົານາງເຂົ້າຫ້ອງຮົມຄວັນເລີຍກໍຍັງໄດ້.

ແຕ່ມັນບໍ່ແມ່ນວິທີແກ້.

ມັນເປັນສິ່ງທີ່ອະທິບາຍບໍ່ໄດ້.

ມັນໃຫຍ່ເກີນໄປ.

ເຮົາບໍ່ສາມາດກ່າວຫາຈັກກະວານໄດ້.

ເຈົ້າບອກເຂົາເຈົ້າເລື່ອງ ດິ ເອັມຕີ ແມນ?

ມັນເປັນເລື່ອງໂງ່ໆຂອງເດັກນ້ອຍຊື່ໆ.

ມັນແມ່ນຫຍັງ?

ມັນເລີ່ມຫວ່າງບໍ່ດົນນີ້. ຂ້ອຍບໍ່ຮູ້.

ມີເລື່ອງເລົ່າຖືກສົ່ງຕໍ່ກັນ...

ວ່າຖ້າເຈົ້າຍ່າງຂ້າມຂົວຫຼັງຟ້າມືດ...

ແລະ ເຈົ້າພົບເຫັນຂວດເປົ່າອັນໜຶ່ງ...

ແລະ ຖ້າເຈົ້າເປົ່າຂວດນັ້ນ, ແລະ ເຈົ້າຄິດຫາລາວ...

ຈະເກີດບາງຢ່າງຂຶ້ນ.

ເກີດຫຍັງຂຶ້ນ?

ໃນຄືນທຳອິດ, ເຈົ້າຈະໄດ້ຍິນສຽງລາວ.

ແລະ ໃນຄືນທີສອງ, ເຈົ້າຈະເຫັນລາວ.

ໃນຄືນທີສາມ...

ເຈົ້າຈະຮູ້ສຶກເຖິງລາວ.

ສະຖາບັນພອນຕິເຟັກ

ການຄົ້ນຫາຂອງທ່ານ - ສະຖາບັນພອນຕິເຟັກ ບໍ່ກົງກັບເອກະສານໃດໆ

ທ່ານອາດໝາຍຄວາມວ່າ: ສະມາຄົມພອນຕິເຟັກ

ສະມາຄົມພອນຕິເຟັກ

2 ປະຫວັດຂອງສະມາຄົມພອນຕິເຟັກ

ຖ້ຳຢູ່ນອກເມືອງອາກາບາ, ປະເທດຈໍແດນ

ການກໍ່ຕັ້ງສະມາຄົມພອນຕິເຟັກ

ລັດທິວັນສິ້ນໂລກ

ສະມາຄົມພອນຕິເຟັກ ແລະ ສິ່ງລີ້ລັບ

ເຫດການໃນປ່າມິສຊູຣີ

ສະຖານທີ່ ທີ່ສະມາຊິກຫຼາຍຄົນ ຂອງສະມາຄົມພອນຕິເຟັກ ເສຍຊີວິດ

ໃນລະຫວ່າງທີ່ "ເກີດຄວາມຜິດພາດ ທາງການທົດລອງກ່ຽວກັບສິ່ງລີ້ລັບ."

ທຸລປາ

ທຸລປາ

ທຸລປາ

ສາດສະໜາພຸດອິນເດຍ

ມະໂນພາບ

ການສ້າງ "ຮ່າງກາຍຈາກຄວາມຄິດ"

"ສິ່ງອັນເຊີນ" ຫຼື "ວິນຍານ,"

ຫຼື ປາກົດການໃດນຶ່ງ.

"ຄວາມຄິດ + ສະມາທິ + ເວລາ = ຮ່າງກາຍ."

ໂນຣາ ເຄວລ

-ສະບາຍດີ. -ເຈົ້າສະບາຍດີບໍ່?

ອ່າ, ສະບາຍດີ.

ແຕ່ຟັງຄືເຈົ້າບໍ່ສະບາຍເລີຍ.

ມີຕັນດັງຊື່ໆ.

ໂອ, ໂອເຄ.

ຂ້ອຍຢູ່ນອກເຮືອນ.

ສະບາຍດີ.

ຂ້ອຍເດົາວ່າເຈົ້າລືມກິນເຂົ້າ.

ບໍ່, ຂ້ອຍບໍ່ໄດ້ລືມ. ມີແຕ່ບໍ່ໄດ້ຄິດຈະກິນຊື່ໆ.

ເຂົ້າມາແມະ.

-ຖ້ວຍຢູ່ໃສ? -ຕູ້ຢູ່ຂວາມືເຈົ້າ.

ຂ້ອຍໄປຊື້...

ຫໍ່ໄຂ່ ແລະ ງົວຜັດສະອິວ, ແກງໄຂ່.

ມີການຕັ້ງຍາມໃຫຍ່ຢູ່ສວນສະເລດຕີ. ໃຜໆກໍໄປຢູ່ພຸ້ນໝົດ.

ຂ້ອຍເຮັດໃບປິວຈຳນວນນຶ່ງ...

ແລະ ຄິດວ່າຈະເອົາຕິດໄວ້ທົ່ວເມືອງ...

ເຮ້.

-ຂ້ອຍຂໍໂທດ. -ບໍ່ເປັນຫຍັງ.

-ຂ້ອຍຂໍໂທດ. -ບໍ່, ບໍ່ເປັນຫຍັງ.

-ມັນບໍ່ແມ່ນບັນຫາຂອງເຈົ້າເລີຍ. -ຢ່າສຸເສຍໃຈ.

ຢ່າສຸເສຍໃຈ. ເຈົ້າບໍ່ມີຫຍັງຕ້ອງຂໍໂທດ. ເຂົ້າໃຈບໍ່?

ເຂົ້າໃຈບໍ່?

ອືມ. ຂ້ອຍເຂົ້າໃຈ.

ຂ້ອຍຂໍໂທດ.

ຂ້ອຍຂໍໂທດທີ່ມັນໃຊ້ເວລາດົນຫຼາຍ. ແລະ ຂໍໂທດສຳລັບສາເຫດ.

ເຈົ້າຄິດວ່າລາວບໍ່ເປັນຫຍັງບໍ່?

ມານີ້ໄວ.

ມັນຈະບໍ່ເປັນຫຍັງ.

ມັນຈະບໍ່ເປັນຫຍັງ. ທຸກຢ່າງຈະຮຽບຮ້ອຍ.

ຂ້ອຍຂໍຄ້າງຄືນໄດ້ບໍ່?

ພະເຈົ້າ.

ລ້ຳຂອບເຂດ.

ຢ່າດື່ມຫຍັງບໍ່?

ເຈົ້າໄປຢູ່ໃສມາ?

ເຈົ້າໄປຢູ່ໃສມາ?

ໃນຄືນທຳອິດ...

ເຈົ້າໄດ້ຍິນສຽງລາວ.

ເຮ້, ຂີ້ເຊົາເອີ່ຍ.

ອາໂຫຼ?

ກິນ 1 ເມັດທຸກມື້ ມື້ລະ 3 ຄັ້ງ ດອກເຊປິນ

ມື້ທີສອງ

...ເຮັດໃສ່ຕົນເອງ.

ຍັງບໍ່ມີເຫດຜົນຊັດເຈນຈົນຮອດຕອນນີ້...

ວ່າອາດເປັນການຄ້າໂຕຕາຍໝູ່.

ສະມາຊິກໃນກຸ່ມອີກຄົນນຶ່ງ, ນາງ ອະແມນດາ ເຄວລ, ຍັງຫາຍສາບສູນ.

ສະຖາບັນ ພອນຕິເຟັກ

ຍິນດີຕ້ອນຮັບ.

ເຊີນນັ່ງໄດ້ເລີຍ. ທ່ານມາເຖິງເວລາພໍດີ.

ວ້າວ, ດີຫຼາຍເລີຍ.

ຂ້ອຍຂໍຖາມຫຍັງໄດ້ບໍ່?

ພວກເຈົ້າເຮັດທຸລະກິດມາດົນປານໃດແລ້ວ?

ພວກເຮົາກໍ່ຕັ້ງເມື່ອປີ 2013.

ແຕ່ສິ່ງທີ່ເຮົາບໍລິການໃຫ້ທ່ານນັ້ນ ຍາວນານເມື່ອກັບເວລາ.

ໂອເຄ.

ແບບສອບຖາມສຳລັບສະມາຊິກ

ຊີວິດຄືກັບພະຍາດໃດນຶ່ງ ການຕິດເຊື້ອຄືເຫດການທີ່ໂຊກດີ

ສະໝອງສາມາດຄັນໄດ້ ການຂ້າໂຕຕາຍຄືການຄວບຄຸມແນວຄິດແບບນຶ່ງ

ທິດສະດີວິທະຍາສາດ ຄືເຄື່ອງມືສຳລັບການກົດຂີ່

ຫາກວິທະຍາສາດວ່າທ້ອງຟ້າເປັນສີຟ້າ, ມັນຕ້ອງແມ່ນສີແດງ

ເງົາບໍ່ໄດ້ເກີດມາຈາກກະທົບແສງຢ່າງດຽວ

ຈົນກວ່າຄວາມສີວິໄລຈະຫຼົ້ມສະລາຍ ແມ່ນຖືວ່າມັນຍັງບໍ່ບັນລຸຜົນ

ສະບາຍດີ.

ອັນນີ້ມັນແມ່ນຫຍັງ?

ນັ້ນຄືຂັ້ນຕອນທຳອິດໃນການເລີ່ມຕົ້ນເດີນທາງ ເພື່ອຄົ້ນພົບຕົວຕົນທີ່ແທ້ຈິງຂອງທ່ານ.

ໂອ, ບໍ່ແມ່ນ. ຂ້ອຍຮູ້ເລື່ອງນັ້ນດີ. ຂ້ອຍໃຫຍ່ມາແຕ່ຊານຟຣານຊິສໂກ.

ຂ້ອຍໝາຍເຖິງໝົດນີ້ແມ່ນຫຍັງ?

ຍິນດີຕ້ອນຮັບ, ທຸກຄົນ.

ເຊີນນັ່ງໄດ້ເລີຍ. ດຽວຂ້ອຍຈະໄປຫາ ພວກທ່ານໃນອີກບຶດນຶ່ງ.

ເຮ້. ເຮ້. ຄືຂ້ອຍກຳລັງຊອກຫາໃຜບາງຄົນ.

ເຮັດຕົວໃຫ້ສະບາຍເດີ້.

ຂ້ອຍແນ່ໃຈວ່າທ່ານຈະຄົ້ນພົບຄຳຕອບທີ່ຊອກຫາ.

ນຳຂ້ອຍມາ.

ທົດສອບ. ໜຶ່ງ, ສອງ, ສາມ.

ທົດສອບ. ໜຶ່ງ, ສອງ, ສາມ.

ພວກທ່ານທຸກຄົນມາຢູ່ນີ້ ເພື່ອຊອກຫາສິ່ງໃດສິ່ງໜຶ່ງ.

ຈະມີເຫດຜົນໃດອີກ ທີ່ພາມານີ້?

ພວກເຮົາສະແຫວງຫາສິ່ງທີ່ເຮົາເສຍໄປ.

ແມ່ນບໍ່? ບາດນີ້, ຂ້າພະເຈົ້າມາເພື່ອບອກທ່ານ...

ວ່າພວກທ່ານບໍ່ໄດ້ເສຍຫຍັງໄປເລີຍ.

ຍິ່ງໄປກວ່ານັ້ນ, ຄວາມສູນເສຍ ບໍ່ມີຢູ່ຈິງ.

ນັບຕັ້ງແຕ່ມື້ທຳອິດຂອງພວກເຮົາ...

ນັດພົບກັນໃນໂຮງລົດ, ຫ້ອງຮັບແຂກ, ຫ້ອງໃຕ້ດິນຂອງໂບດ...

ຈົນຮອດຕອນນີ້...

ໃຈຄວາມຂອງພວກເຮົາຍັງຄົງຢູ່...

"ທ່ານສົມບູນ ດ້ວຍຕົວທ່ານເອງ."

ບໍ່ມີການຕໍ່ສູ້.

ການຕໍ່ສູ້ມັນຫຼົ້ມສະຫຼາຍໄປແລ້ວ.

ການຕໍ່ສູ້ ເປັນສິ່ງທີ່ປຸກໃຫ້ທ່ານຕື່ນຂຶ້ນມາແຕ່ລະມື້...

ກັງວົນໃຈວ່າຈະຊອກຫາໄດ້ອີກຫຼາຍປານໃດ...

ຈະນຳໃຊ້ໄດ້ອີກຫຼາຍປານໃດ...

ທ່ານຈະກິນພື້ນທີ່ໃນໂລກນີ້ ໄດ້ຫຼາຍປານໃດ.

ໃນຂະນະທີ່ຄຳຖາມ ທີ່ທ່ານຕ້ອງຖາມຕົນເອງແມ່ນ...

ທ່ານຈະຊົມໃຊ້ໄດ້ໜ້ອຍລົງສ່ຳໃດ?

ທ່ານຈະກິນພື້ນທີ່ໄດ້ໜ້ອຍລົງສ່ຳໃດ?

ບໍ່ມີການຕໍ່ສູ້ ຍ້ອນວ່າບໍ່ມີການແບ່ງແຍກ.

ການທີ່ບອກວ່າເຈົ້າຜິດ...

ຫຼື ຂ້ອຍຖືກ, ເປັນການແບ່ງແຍກພວກເຮົາຈາກກັນ.

ດັ່ງນັ້ນ ເຮົາຈຶ່ງບໍ່ຍອມຮັບ ໃນຄວາມຖືກຕ້ອງ ຫຼື ຄວາມຜິດ.

ພວກມັນເປັນສິ່ງທີ່ສ້າງຄວາມແບ່ງແຍກ...

ທີ່ຖືກອອກແບບມາເພື່ອ ສ້າງພາບລວງຕາ ຂອງຄວາມແຕກແຍກ.

ຄວາມແບ່ງແຍກ ບໍ່ມີຢູ່ຈິງ.

ມີພຽງແຕ່ສິ່ງທີ່ຍິ່ງໃຫຍ່, ສິ່ງທີ່ສ້າງຄວາມຜູກພັນ...

ຄວາມຫວ່າງເປົ່າຂອງສັບພະສິ່ງ.

ກ່ອນໜ້ານີ້ ພວກເຮົາເປັນໜຶ່ງດຽວ.

ພວກເຮົາຈະກັບມາເປັນໜຶ່ງດຽວອີກຄັ້ງ.

ຂໍ້ຄວາມນີ້ ຖືກສົ່ງຕໍ່ມາຍັງທ່ານ ໂດຍກົງ ຈາກ ດິ ເອັມຕີ ແມນ.

ລາວເຊີນຊວນໃຫ້ທ່ານ...

ມາຄົ້ນພົບໃບໜ້າທີ່ແທ້ຈິງຂອງໂລກ.

ຂໍລາຍເຊັນໄດ້ບໍ່?

ຂອບໃຈ.

ຂອບໃຈທີ່ມາເດີ້.

ທຳອິດຫັ້ນ, ຂ້ອຍຄິດວ່າເຈົ້າຊິເວົ້າ "ນາມັສເຕ."

ຂ້ອຍເວົ້າໃຫ້ກໍໄດ້ໃດ໋.

ບໍ່, ບໍ່, ບໍ່. ຂໍຮ້ອງ, ຂໍຮ້ອງ, ຂໍຮ້ອງ. ຂ້ອຍໃຫຍ່ຢູ່ ຊານ ຟຣານຊິສໂກ.

-ແຕ່ໃນຕອນທ້າຍທີ່ເຈົ້າເວົ້າວ່າ... -"ດິ ເອັມຕີ ແມນ."

ແມ່ນແລ້ວ.

ເປັນວະລີທີ່ໜ້າສົນໃຈດີ.

ເວົ້າໄດ້ວ່າລາວເອີ້ນຫາເຈົ້າ.

ຫຼືບໍ່.

ມັນໝາຍຄວາມວ່າແນວໃດ?

ດິ ເອັມຕີ ແມນ ເປັນການຕັ້ງສະມາທິ.

ເປັນຈຸດປະສານ ໃນການຮວມຕົວ ຂອງພະລັງງານທີ່ຖືກຊຸກເຊື່ອງໄວ້.

ແມ່ນຫວາ. ແລະ ຕອນນີ້ຂ້ອຍກໍເລີ່ມງົງແລ້ວ.

ປຽບດັ່ງມະນຸດ ທີ່ຫຼໍ່ລ້ຽງ ແລະ ຖືກຫຼໍ່ລ້ຽງ...

ໂດຍລະບົບນິເວດ ແລະ ອາກາດ...

ກັບຄວາມຄິດຂອງເຮົາກໍຫຼໍ່ລ້ຽງ ແລະ ຖືກຫຼໍ່ລ້ຽງ ໂດຍໂນໂອສະເຟຍ.

ໂນໂອສະເຟຍ ແມ່ນຫຍັງ?

ຄວາມຄິດ ແລະ ຈິດສຳນຶກທັງໝົດ...

ເຊິ່ງເຮົາສາມາດກະຕຸ້ນສັນຍານຂອງມັນ...

ໂດຍການນຳໃຊ້ເວັກເຕີສະເພາະ, ເຊິ່ງຄ້າຍຄືກັບໄວຣັສ.

ເຈົ້າແນມບໍ່ເຫັນມັນດອກ.

ແລ້ວ, ມັນແມ່ນຫຍັງ?

ເສັ້ນແບ່ງລະຫວ່າງຮູບຮ່າງ ແລະ ເນື້ອໜັງ...

ແລະ ວິທີການທີ່ຈະເຈາະຜ່ານມັນ ແລະ ໂຮມທັງສອງໃຫ້ເປັນໜຶ່ງ.

ເຮົາແຕ່ລະຄົນກໍຕາບອດໃນແບບຂອງເຮົາເອງ.

ສິ່ງລົບກວນ ລັກເອົາສະມາທິໄປຈາກເຮົາ.

ເຕັມໂນໂລຊີ ລັກເອົາຄວາມຊົງຈຳໄປຈາກເຮົາ.

ຄວາມຈຳເຈ ລັກເອົາຄວາມເຂົ້າໃຈໄປຈາກເຮົາ.

ເຈົ້າກໍຮູ້ເກມຂອງເດັກນ້ອຍຕວ່າ...

ທີ່ຖ້າວ່າເຈົ້າເວົ້າຊື່ຕົນເອງຫຼາຍເທື່ອພໍ, ມັນຈະກາຍເປັນພາສາມົ້ວໆ?

ເຊິ່ງນັ້ນເຮັດໃຫ້ແນວຄິດທັງໝົດນັ້ນຖືກຕ້ອງ...

ບໍ່ເວັ້ນແຕ່ຮ່າງກາຍທີ່ເຕັມໄປດ້ວຍຄວາມຄິດ.

ຕົວຢ່າງເວົ້າເຖິງຄຳເວົ້າເກົ່າແກ່ຂອງນິດຊີ...

"ຫາກເຈົ້າຈ້ອງເບິ່ງນະຮົກ, ນະຮົກກໍຈ້ອງເບິ່ງເຈົ້າ."

ແມ່ນບໍ່? ແຕ່...

ມັນບໍ່ມີຄວາມໝາຍເລີຍຫາກເຮັດຊ້ຳໄປຊ້ຳມາ.

ຄືກັບແມ່ເຫຼັກຕິດຕູ້ເຢັນ. ມັນຈຳເຈ. ມັນບໍ່ມີໄພ.

ແຕ່ເຈົ້າຄິດເຖິງເລື່ອງນັ້ນຫຼ້າສຸດເມື່ອໃດ?

ນະຮົກແມ່ນຫຍັງ? ແລ້ວຫາກເຈົ້າຈ້ອງເບິ່ງມັນ, ເພື່ອຫຍັງ?

ແລະການທີ່ມັນເອີ້ນຫາເຈົ້າເດ?

ແລະ ຫາກມັນຈ້ອງເບິ່ງເຈົ້າ...

ມັນຕ້ອງມີຄວາມໝາຍວ່າ ບາງຢ່າງໃນຕົວເຈົ້າກໍຮ້ອງຫາມັນ.

ແລະສິ່ງນັ້ນເອງສະຫາຍ, ມັນເປັນທຸກຢ່າງ ແຕ່ບໍ່ແມ່ນບໍ່ອັນຕະລາຍ...

ຫາກເຈົ້າຄິດເລິກໆ.

ຄຳຖາມມັນຈະກາຍເປັນ...

ຫາກຄວາມໝາຍອັນເລິກເຊິ່ງ ສາມາດຊອກໄດ້ງ່າຍໆ...

ພຽງແຕ່ການເຮັດຊ້ຳໄປຊ້ຳມາ...

ສິ່ງໃດແທ້ທີ່ສຳຄັນ? ສິ່ງໃດແທ້ທີ່ແທ້ຈິງ?

ຊື່ຂອງເຈົ້າ...

ຫຼື ພາສາມົ້ວໆ?

ນັ້ນແຫຼະຄື ດິ ເອັມຕີ ແມນ.

ຂ້ອຍດີໃຈທີ່ເຈົ້າກັບມາ. ຫວັງວ່າເທື່ອນີ້ຢູ່ດົນຂຶ້ນເນາະ.

ຂ້ອຍບໍ່ເຄີຍມານີ້ຈັກເທື່ອ.

ແລະ ນີ້.

ຕ້ອງມີຫຍັງຈັກຢ່າງກ່ຽວກັບເຈົ້າ.

ທ່ານ, ຂໍອີກລາຍເຊັນນຶ່ງ.

ເຫີ້ຍ, ບ່າວ.

ເຈົ້າເຄີຍເຫັນຜູ່ຍິງຄົນນີ້ບໍ່? ລາວມັກມາທ່ຽວນີ້ບໍ່?

ບໍ່ຫວາ?

ຂີ້ຕົວະເອີ່ຍ.

-ຂອບໃຈຫຼາຍໆ. -ຂໍເວລາບຶດນຶ່ງ.

ຂອບໃຈທີ່ມາ. ຂອບໃຈ.

ນີ້ເດີ້.

ບໍ່ມີຫຍັງມີຢູ່ຈິງ.

ເຖິງແມ່ນວ່າຈະມີຫຍັງຢູ່, ບໍ່ມີຫຍັງສາມາດຮູ້ຈັກມັນໄດ້.

ເຖິງແມ່ນວ່າຈະສາມາດຮູ້ຫຍັງຈັກມັນໄດ້...

ຄວາມຮູ້ກ່ຽວກັບມັນ ຈະບໍ່ສາມາດສື່ສານໃຫ້ຄົນອື່ນຮູ້ໄດ້.

ເຖິງແມ່ນຈະສາມາດສື່ສານໄດ້, ມັນກໍບໍ່ສາມາດເຂົ້າໃຈໄດ້.

ບໍ່ມີຫຍັງມີຢູ່ຈິງ.

ເຖິງແມ່ນວ່າຈະມີຫຍັງຢູ່, ບໍ່ມີຫຍັງສາມາດຮູ້ຈັກມັນໄດ້.

ເຖິງແມ່ນວ່າຈະສາມາດຮູ້ຫຍັງຈັກມັນໄດ້...

ຄວາມຮູ້ກ່ຽວກັບມັນ ຈະບໍ່ສາມາດສື່ສານໃຫ້ຄົນອື່ນຮູ້ໄດ້.

ເຖິງແມ່ນຈະສາມາດສື່ສານໄດ້, ມັນກໍບໍ່ສາມາດເຂົ້າໃຈໄດ້.

ປາກົດການ 14

...ຈາກຄວາມຄິດຂອງລາວ. ຈາກຄວາມຄິດຂອງລາວກາຍມາເປັນຄວາມຝັນ.

ຈາກຄວາມຝັນກາຍມາເປັນພະລັງ.

ຈາກພະລັງກາຍມາເປັນສະພານ.

ຈາກສະພານກາຍມາເປັນບຸກຄົນ.

ຈາກບຸກຄົນກາຍມາເປັນຄວາມຄິດ.

ຈາກຄວາມຄິດຂອງລາວກາຍມາເປັນຄວາມຝັນ.

ຈາກຄວາມຝັນກາຍມາເປັນພະລັງ.

ຈາກພະລັງກາຍມາເປັນສະພານ.

ຈາກສະພານກາຍມາເປັນ...

ເວນ. ເວນ. ເວນ.

ມີໃຜຢູ່ນີ້ຫຼືບໍ່ຕອນນີ້?

ຫາກເຈົ້າຢູ່ນີ້ຕອນນີ້, ກະລຸນາສະແດງໂຕ.

ເຮັດໃຫ້ເຮົາຮູ້ຈັກໂຕຂອງເຈົ້າ.

ເຮົາໄດ້ຍິນເຈົ້າ.

ເຮົາກຳລັງຟັງ.

ຍິນດີຕ້ອນຮັບ.

ສະແດງຕົນອອກມາ.

ສະແດງຕົນອອກມາ.

ທ່ານມາກັບພວກເຮົາໄດ້ບໍ່?

ເປັນແນວໃດສະບາຍດີບໍ່?

ທາງອອກຢູ່ທາງນັ້ນ.

ລຸງຈະບໍ່ມີທາງໄປໃສໄດ້ຫາກເຮັດແບບນັ້ນ.

ບໍ່ມີທາງດ້ວຍແມວພວກນີ້.

ແມວ?

ລຸງເອີ່ຍ, ແມວພວກນີ້...

ພວກເຂົາຢູ່ໃນອີກມິຕິນຶ່ງ. ຮູ້ບໍ່?

ຄືກັບມິຕີທີ່ຢູ່ຂອບໆໂລກ.

ເຈົ້າບໍ່ໜຸ່ມເກີນໄປທີ່ຈະເປັນ ເນລ ແຄັສສາດີ ໂພດເບາະ?

ໃຜເກາະ?

ເຈົ້າມີຢາສູບບໍ່?

ລາວເຄີຍມານີ້.

ແຕ່ລາວບໍ່ໄດ້ຢູ່ນີ້ຕອນນີ້.

ມີແຜນໃຫຍ່ສຳລັບລາວ. ພວກເຂົາເລີຍຍ້າຍລາວຂຶ້ນໄປ.

ລາວຢູ່ໃສ?

ແອວສ໌ແວຣ໌.

ຢູ່ນອກເມືອງ.

ແຄ້ມຟອນຕິເຟັກ, ບ່ອນທີ່ພວກເຂົາໄປເອົາ ກ.ຖ.ບ.ຕ.

ມັນແມ່ນຫຍັງ?

ກ່ອນຖືກບ່ອຍຕົວ.

ມັນຄືຂັ້ນຕອນທຳອິດ ກ່ອນຈະໄດ້ຮັບເອກະພົດ.

ຟ້າເອີ້ຍ, ສຸດຫຼຸດໂລກ.

ພວກເຂົາມີຊື່ມົ້ວຊົ້ວໃຫ້ທຸກຢ່າງ, ລຸງ.

ມັນຫາພວກເຂົາໃນຝັນ, ເຂົາວ່າຊັ້ນ.

ສຽງຊິ່ມຫູຂອງລາວ.

ຊິ່ມຫູຈາກໃຜ?

ຂ້ອຍກໍບໍ່ຮູ້.

ແຕ່ພວກເຂົາຮູ້.

ພວກນີ້ບໍ່ແມ່ນລອຍໆ ຫຼື ງົມງວາຍຫຍັງ.

ພວກເຂົາບໍ່ໄດ້ມີແຜນ 5 ປີ, ແຕ່ມີແຜນສຳລັບ 500 ປີ.

ລຸງບໍ່ຮູ້ດອກວ່າ ພວກເຂົາອັນຕະລາຍຫຼາຍປານໃດ.

ແຄ້ມນັ້ນຢູ່ໃສ?

ຢູ່ໃນປ່າ. ນອກທາງເສັ້ນ 32. ໃກ້ກັບຂົວແມ່ນ້ຳມີຣາແມັກ.

ແຄ້ມແອວສ໌ແວຣ໌

ເຄວລ / ເອ

ວອລສ໌ / ດີ

ວອລສ໌, ດາວາຣາ

ສະວາດ / ແອວ

ເມບອມ / ບີ

ລາຊອມບຣາ / ເຈ

ລາຊອມບຣາ / ເຈມ

ໂອເຄ.

ນີ້ມັນຕະລົກຫຼາຍ.

ພວກເຈົ້າຕະລົກຫຼາຍ.

ປາກົດການ 13

ຊີວິດ

ສະມາຄົມພອນຕິເຟັກ. ພວກເຮົາສົ່ງຕໍ່, ພວກເຮົາຮັບເອົາ.

ລອງໆ.

ຈາກຄວາມຄິດຂອງລາວກາຍມາເປັນຄວາມຝັນ.

ຈາກຄວາມຝັນກາຍມາເປັນພະລັງ.

ຈາກພະລັງກາຍມາເປັນສະພານ.

ຈາກສະພານກາຍມາເປັນບຸກຄົນ.

ພວກເຮົາຄວນປິດມັນ.

ເຫັນນັ້ນບໍ່?

ແມ່ນຫຍັງ?

ມາຊ່ວຍຂ້ອຍແດ່.

ແມ່ນລາວກຳລັງເຮັດຫຍັງ?

ເຫ້ຍ.

ຂີ້ດຽດ.

ມັນແຫ່ງຮ້າຍກວ່າເກົ່າ.

ອືມ, ບໍ່ລະ.

ຕິດແມ້.

ຕິດແມ້!

ມັນແມ່ນບ້າຫຍັງວະ?

ມັນແມ່ນບ້າຫຍັງວະ?

ເຈົ້າລະບຸໂຕຕົນຂອງພວກເຂົາຈັກຄົນໄດ້ບໍ່?

ບໍ່ໄດ້. ມັນມືດຫຼາຍ.

ແລະ ພວກເຂົາໂຈມຕີເຈົ້າ ຫຼັງຈາກເຈົ້າລັກເອົາໄຟລ໌ເຫຼົ່ານີ້?

ແມ່ນ, ແຕ່...

ມັນມີເຮືອນຢູ່ 2 ຫຼັງ. ຂ້ອຍເອົາໄຟລ໌ຢູ່ເຮືອນຫຼັງທຳອິດ.

ແຕ່ພວກເຂົາບໍ່ມີທາງຮູ້ໄດ້. ພວກເຮົາບໍ່ສາມາດເຫັນຂ້ອຍໄດ້.

ເຮືອນພວກນີ້ລັອກບໍ່?

ບໍ່, ບໍ່ໄດ້ລັອກ.

ຫົນທາງໄປຫາແຄ້ມຖືກບລັອກບໍ່?

ເຈົ້າຢາກໝາຍເຖິງຫຍັງ? ຢາກເວົ້າວ່າຂ້ອຍບຸກລຸກຫວາ?

ຂ້ອຍກຳລັງພະຍາຍາມຕັດສິນວ່າ ເຈົ້າທຳລາຍການສືບສວນນີ້ຈົນກູ້ບໍ່ໄດ້ຫຼືບໍ່.

-ເຈົ້າສາມາດກວດສອບສະຖາບັນພອນຕິເຟັກໄດ້. -ພັນຕີເຄສກຳລັງກວດສອບຢູ່.

-ກຸ່ມນີ້ບໍ່ດີເລີຍ. ມັນເປັນພວກລັດທິລຶກລັບ. -ແລະ ເຈົ້າກໍບໍ່ແມ່ນຕຳຫຼວດອີກແລ້ວ.

ບໍ່ເອົານ່າ, ລາຊອມບຣາ.

ຂຽນຄຳໃຫ້ການຊະ.

ທຸກຢ່າງທີ່ເກີດຂຶ້ນ.

ດຽວຂ້ອຍກັບມາ.

ໂນຣາ!

ສະບາຍດີ.

-ເຈົ້າຢູ່ຄົນດຽວບໍ່? -ແມ່ນແລ້ວ.

-ມີໃຜມາຫາບໍ່? -ບໍ່ເລີຍ.

-ໄດ້ຕິດຕໍ່ໃຜບໍ່? -ໃຜ?

ເຈົ້າເຮັດຫຍັງ? ເຈມ?

ເຈົ້າມີບ່ອນໄປຢູ່ຈັກສອງສາມມື້ບໍ່?

ເປັນຫຍັງ?

ຂ້ອຍບໍ່ຢາກເຮັດໃຫ້ເຈົ້າຢ້ານ...

ອືມ, ເຈົ້າກຳລັງເຮັດໃຫ້ຂ້ອຍຢ້ານຢູ່ນີ້.

ເຈມ.

ບາງທີ່ຂ້ອຍຢາກໃຫ້ເຈົ້າຢ້ານແດ່ຈັກໜ້ອຍ.

ເຈົ້າຈື່ສະຖາບັນພອນທິເຟັກບໍ່? ຂ້ອຍບອກເຈົ້າກ່ຽວກັບພວກເຂົາ.

-ອ່າ. -ຂ້ອຍລອງໄປກວດພວກນັ້ນເບິ່ງ.

ເບິ່ງຈາກພາຍນອກ, ມັນຄືກັບພວກກຸ່ມ ປຸກພະລັງ ແລະ ເພີ່ມຄວາມສາມາດໃຫ້ຕົນເອງຫຍັງ.

ແຕ່ພວກເຂົາອັນຕະລາຍ.

ເຈົ້າກຳລັງບອກວ່າ ອະແມນດາ ເຂົ້າຮ່ວມກັບ...

-ລັດທິຫວາ? -ບາງທີ.

ພວກເຂົາບໍ່ມີຄວາມກ່ຽວຂ້ອງຫ່າຫຍັງ ກັບໂບດທີ່ຂ້ອຍຮູ້ເລີຍ.

ໂອ້, ຕາຍ.

ແລະບໍ່ວ່າພວກເຂົາເປັນໃຜ, ພວກເຂົາເຊື່ອ ວ່າພວກເຂົາສາມາດເປັນຊ່ອງທາງສູ່ໂຕຕົນນັ້ນ.

-ດິ ເອັມຕີ ແມນ. -ແມ່ນ.

ເຈົ້າມີບ່ອນໃຫ້ໄປຢູ່ບໍ່?

ຂ້ອຍຕ້ອງເຮັດວຽກ. ຫມາຍເຖິງ, ເປັນຫຍັງຂ້ອຍ...

ເຮ້, ເຮ້, ເຮ້.

ຂ້ອຍຄຶດວ່າ ພວກເຂົາຂ້າເດັກນ້ອຍເຫຼົ່ານັ້ນນໍຣາ.

ແລະ ພວກເຂົາຮູ້ວ່າເຈົ້າອາໄສຢູ່ໃສ.

ຮັບຊະ.

ຮາໂຫລ?

ເອົາມາໃຫ້ຂ້ອຍ.

ພວກເຮົາຕ້ອງໄປດຽວນີ້.

-ຂຶ້ນລົດເຈົ້າ, ຂັບຕາມຂ້ອຍມາ. -ໂອເຄ.

ຂ້ອຍຄຶດວ່າພວກເຮົາບໍ່ຖືກຕາມມາດອກ.

ຖ້າເຈົ້າເຫັນຫຍັງຫນ້າສົງໄສ, ເຈົ້າຈະບອກຂ້ອຍແມ່ນບໍ່?

ມີຫຍັງອີກບໍ່?

ໂອເຄ.

ນາງຕາຍ, ແລ້ວຫວາ?

ບໍ່, ບໍ່.

ບໍ່, ນາງຍັງບໍ່ຕາຍ.

ຂ້ອຍຫມາຍເຖິງຕາມຄວາມເປັນຈິງນາງບໍ່ໄດ້ ຢູ່ກ້ອງຂົວນັ້ນ ສະແດງວ່ານາງຍັງບໍ່ຕາຍ.

ໂອເຄບໍ່?

ເຮ້.

ນາງຮູ້ບໍ່?

ຮູ້ຫຍັງ?

ກ່ຽວກັບເຮົາ?

ເຈົ້າຫມາຍເຖິງ ສິ່ງທີ່ເຮົາບໍ່ເຄີຍເວົ້າເຖິງຫວາ?

ບໍ່, ບໍ່, ຂ້ອຍບໍ່ຄຶດວ່າແນວນັ້ນ.

ຍ້ອນຫຍັງ?

ເຈົ້າບໍ່ເຄີຍບອກນາງ?

ເປັນຫຍັງຕ້ອງບອກ?

ເຈົ້າຄຶດບໍ່ວ່າ ບາງທີ ພວກເຮົາລົງໂທດໂຕເຮົາເອງດົນພໍແລ້ວ?

ເຈົ້າໄປຢູ່ໃສມາ?

ເຈົ້າໄປຢູ່ໃສມາ?

ໃນຄືນທີສອງ...

ໃນຄືນທີສອງ...

ເຈົ້າເຫັນລາວ.

ເຈົ້າໄປຢູ່ໃສມາ?

ມື້ທີສາມ

ປົກປ້ອງໂລກນີ້ ຂ້າໂຕເອງ

ເຊັນ. ຫລຸຍ ເມັມໂມຣຽວ

ທ່ານຫມໍທຸກຄົນໄປທີ່ທາງກາງປີກທີ 3.

ທ່ານຫມໍທຸກຄົນໄປທີ່ທາງກາງປີກທີ 3.

ພະແນກຄື້ນຫົວໃຈໄປທີສຸກເສີນ. ພະແນກຄື້ນຫົວໃຈໄປທີສຸກເສີນ.

ເອົາລະ, ຂ້ອຍຈະໄປພໍ້ເຈົ້າທິດຫນ້າ.

ໄດ້ເລີຍ.

ເປັນແນວໃດ, ເນລ ແຄັສສາດີ?

ມານີ້.

ເຂົ້າໄປໃນລົດ. ເຂົ້າໄປໃນລົດດຽວນີ້!

ສົ່ງມືມາ.

ຂ້ອຍບໍ່ຮູ້ວ່າພວກເຂົາສິເຮັດຫຍັງ, ເລີຍ.

ພວກເຂົາພຽງແຕ່ບອກໃຫ້ຂ້ອຍມາບອກເຈົ້າ.

-ເທົ່ານັ້ນ. -ເທົ່ານັ້ນອີ່ຫລີ!

ຜູ່ຊາຍຢູ່ໂຮງຫມໍແມ່ນໃຜ?

ກູເຫັນມຶງ, ໂຊປະຫລາດ. ມຶງແລະພວກພ້ອງ.

ພະເຈົ້າ, ນີ້ມັນເຈັບຄືຖືກຕອດ, ເລີຍ.

ກູບໍ່ສົນມຶງ. ຫມໍນັ້ນແມ່ນໃຜ?

-ມັນອະທິບາຍຍາກ. -ເປັນຫຍັງເຈົ້າບໍ່ປ່ອຍໄປລະກໍ, ແລ້ວ?

ຕອນນີ້ກູເປັນພຽງຫມູ່ຄົນດຽວຂອງມຶງ.

ລາວເປັນຄືເສົາອັງແຕນ.

ຈູນຄື້ນໃຫ້ພວກເຮົາຕິດຕໍ່ຜ່ານລາວໄດ້.

ລາວສົ່ງສັນຍານ, ພວກເຮົາຮັບ.

ຫ່າເອີ້ຍ.

ອອກຈາກລົດດຽວນີ້.

-ຄຸກເຂົ່າລົງ, ຄຸກເຂົ່າລົງ! -ໄດ້ໆ. ຫ່າເອີ້ຍ.

ມຶງຕ້ອງບອກຄວາມຈິງທີ່ມັນມີເຫດມີຜົນມາ, ຫລືບໍ່ຊັ້ນກູສາບານວ່າກູຈະ...

ຄວາມຄຶດສາມາດສື່ສານກັນໄດ້. ນັ້ນຄືສິ່ງທີ່ພວກເຂົາບອກ, ໂອເຄບໍ່?

-ຫະ? -ການສົ່ງຄື້ນ.

ໂລກແຫ່ງຄວາມຄຶດນີ້ເປັນສູນລວມ ຂອງສະຕິສຳປະຊັນຍະທັງຫມົດ.

ບໍ່ສະເພາະມະນຸດ. ຮວມເຖິງສິ່ງອື່ນ, ນຳ.

ບູຮານ, ແລະດຸຮ້າຍ.

-ພວກສູມັນປັນຍາອ່ອນ! -ເຈົ້າເຫັນແຕ່ແວັບດຽວ...

ໃນຄວາມຝັນ ແລະຕອນເປັນໄຂ້, ແມ່ນບໍ່?

ເດຈາ ວູ?

ຝັນຮ້າຍທີ່ເຈົ້າເຄີຍຝັນເຫັນທຸກອັນ ເປັນພຽງສາລະຄະດີເທົ່ານັ້ນ.

ແຕ່ດົນໆຈະມີຈັກຄັ້ງ, ມີຊາຍຄົນນຶ່ງ.

ບາງເທື່ອ, ປາກົດໂຕໃນຮອບ 1,000 ປີ.

-ສາດສະດາຂອງສິ່ງອື່ນ. -ສິ່ງອື່ນ? ສິ່ງອື່ນຫຍັງ?

ລະຫວ່າງນຶ່ງດຽວ.

ລາວຕ້ອງການ ເອັມຕີ ແມນ ເປັນຂົວເຊື່ອມ ມາຫາໂລກທີ່ເຫລືອ.

ລາວມາເພື່ອລົບລ້າງຂອບເຂດທັງຫມົດ.

ຄວາມຈິງພຽງນຶ່ງດຽວແມ່ນບໍ່ມີຄວາມຈິງ.

ຍົກເວັ້ນລາວ.

ລາວບໍ່ມີຈຸດສິ້ນສຸດ, ຄວາມໂກລາຫົນມືດດຳ.

ທຸກສິ່ງຈະຖືກປະຖິ້ມ, ຮູ້ບໍ່.

ມັນຈະເປັນມື້ນອງເລືອດ.

ເຈົ້າກຳລັງມາຮ່ວມ ກັບລາວແລ້ວ, ບໍ່ແມ່ນຫວາ?

ເຈົ້າຮອດບໍ່ຮູ້ໂຕຊ້ຳ.

ເຈົ້າມີອາການຄັນໃນສະຫມອງ.

ກູປ່ວຍກັບຄວາມຄຶດບ້າຂອງມຶງ, ແລ້ວ.

ກູເຕີບໂຕມາໃນ ຊານຟຣານ ຊິສໂກ.

ກູພຽງແຕ່ຢາກຮູ້ເລື່ອງດຽວ. ອະແມນດາ ເຄວລ ຢູ່ໃສ?

ນາງຢູ່ເທິງຂົວ.

ຂົວ? ຂົວໃດ?

ມັນບໍ່ມີຂົວ. ເຈົ້າບໍ່ຟັງຫ່າຫຍັງເລີຍຫວາ?

ປາກົດການ 14

ເຊັນ. ຫລຸຍ ເມັມໂມຣຽວ ປະຫວັດຄົນປ່ວຍ

ແມ່ນຫຍັງນິ?

ລາຊອມບຣາ/ເຈ

ຂໍ້ທີ 1 ຊື່ - ເຈມ ລາຊອມບຣາ

ອາດີດ ຕຳຫລວດ

ຄອບຄົວຮີໂລ້ຕຳຫຼວດເສຍຊີວິດໃນອຸບັດຕິເຫດ

ເຕີບໂຕມາຈາກ ຊານ ຟຣານສິສໂກ

30 x ດອກເຊປີນ 10 ມກ (1 ຄັ້ງຕໍ່ມື້)

ອາດີດຕຳຫລວດ ເປີດທຸລະກິດດ້ານຄວາມປອດໄພ

ຄອບຄົວຕຳຫລວດດີເດັ່ນຕາຍໃນອຸບັດຕິເຫດ

2 ຄົນຕາຍຍ້ອນອຸບັດຕິເຫດຢູ່ຖະຫນົນ ໄອຊີ

ອາຫານຟຣີສຳລັບວັນເກີດ

ມຶງມີສິ່ງນີ້ໄດ້ແນວໃດ?

ຕຸກກະຕາຫມີສີນ້ຳຕານໂຕໃຫຍ່

ສຸກສັນວັນເກີດພໍ່

ຮັກເດີ້, ເຮນຣີ

ມຶງມີສິ່ງເຫລົ່ານີ້ໄດ້ແນວໃດ?

ມຶງຢູ່ກັບໂຕກູ.

ເຈົ້າໄປຢູ່ໃສມາ?

ເຈົ້າໄປຢູ່ໃສມາ?

ມາຮ່ວມກັບມັນ...

ລາວສົ່ງສັນຍານ, ພວກເຮົາຮັບ.

ໃນຄືນທີສາມ...

ເຈົ້າມີອາການຄັນ...

ໃນສະຫມອງ.

ລາວຫາເຈົ້າພໍ້.

ໃນຄືນທີສາມ, ລາວຫາເຈົ້າພໍ້.

ເຈົ້າຮູ້ສຶກ...

ໃນສະຫມອງ.

ເຈົ້າຮູ້ສຶກເຖິງລາວ.

ລາວສົ່ງສັນຍານ, ພວກເຮົາຮັບ.

ໃຫ້ຂ້ອຍຊ່ອຍຫຍັງບໍ່?

ແມ່ນ.

ຂ້ອຍຊື່ວ່າ ເຈມ ລາຊອມບຣາ. ເປັນນັກສືບເອກະຊົນ.

ຖືກຈ້າງມາຊອກຫາບາງຄົນ...

ແລະຂ້ອຍເຊື່ອວ່າ ພວກເຂົາເປັນຄົນປ່ວຍໃນໂຮງຫມໍເຈົ້າ.

ສະນັ້ນ, ບາງທີເຈົ້າອາດຈະບອກຂ້ອຍໄດ້ ກ່ຽວກັບຜູ່ຊາຍ, ຢູ່ຫ້ອງນັ້ນ, ຢູ່ຫັ້ນ?

ຂ້ອຍບໍ່ສາມາດເປີດເຜີຍຂໍ້ມູນຄົນປ່ວຍໄດ້.

ແນ່ນອນ, ເຈົ້າບໍ່ສາມາດເຮັດໄດ້.

ຊັ້ນບາງທີເຈົ້າອາດຈະບອກຂ້ອຍພຽງແຕ່ວ່າ ລາວຢູ່ນີ້ດົນປານໃດແລ້ວ.

ຂ້ອຍອາດຂ້າລາວອອກຈາກລາຍການ.

ລາວມານີ້ເປັນບາງເວລາ.

ຕັ້ງແຕ່ຂ້ອຍເຮັດວຽກຢູ່ນີ້.

ດົນປານໃດແລ້ວ?

ເກືອບໆປີ.

ອາການລາວຄົງທີ່ບໍ່?

ຮືມ, ອາການລາວຄືຄົນບໍ່ມີຊີວິດ, ຖ້ານັ້ນແມ່ນສິ່ງທີ່ເຈົ້າຢາກຖາມ.

ໂອ້, ແຕ່ວ່າ ລາວບໍ່ຕອບສະຫນອງແນ່ຫວາ?

ອາການລາວຜັນຜວນລະຫວ່າງສາມ ແລະເກົ້າ ຕາມມາດວັດກລາສໂກ.

ໂດຍປົກກະຕິ, ລາວຢູ່ປະມານສາມ.

ມັນຫມາຍຄວາມວ່າແນວໃດ?

ແປວ່າບໍ່ຕອບສະຫນອງຕໍ່ສິ່ງຕ່າງໆ, ບໍ່ມີສຽງ, ຕາປິດສະຫນິດ.

ມັນເປັນປົກກະຕິບໍ່ ສຳລັບຜູ່ທີ່ອາການສາດຫັດ ນອນຢູ່ຫ້ອງໄອຊີຢູເປັນເວລາດົນ?

ບໍ່.

ບໍ່ປົກກະຕິ.

ແມ່ນຫຍັງເຮັດໃຫ້ລາວອາການແປກເປັນພິເສດ?

ລາວຖືກສົ່ງມາໂຮງຫມໍເບລວິວຕັ້ງແຕ່ 23 ປີກ່ອນ.

ຫ້າປີຕໍ່ມາ, ລາວຖືກສົ່ງໄປສູນການແພດສະຕັອກແຮມ.

ຈາກນັ້ນໄປຄລີນິກ ຊີດາ ແຣັບພິດ, ຈົນຮອດສອງປີກ່ອນ.

ຊັ້ນແມ່ນໃຜເອົາລາວມານີ້?

ຂ້ອຍບໍ່ຮູ້.

ບາງທີພວກເຂົາອາດເຮັດການທົດລອງລາວຢູ່ ແລະປ່ຽນຜຽນກັນ.

-ປ່ຽນຜຽນກັນ? -ປ່ຽນຜຽນກັນເຮັດສິ່ງໂຫດຮ້າຍ.

ບາງທີລາວອາດຖືກປ່ຽນຜຽນກັນ ເພື່ອສິ່ງທີ່ດີກວ່າ.

ແນວໃດກໍຕາມ, ພວກເຂົາສົ່ງລາວມາໃຫ້ເຮົາ.

ຂ້ອຍຄຶດວ່າບໍ່ເປັນຫຍັງທີ່ຈະບອກເຈົ້າ.

ຕາມທີ່ຂ້ອຍຮູ້ມາ, ລາວບໍ່ມີຮອດຊື່.

ລາວແມ່ນ ຈອນ ໂດ ບໍ່?

ແລະແມ່ນໃຜຈ່າຍໃບບິນຂອງ ຈອນ ໂດ?

ຂ້ອຍຫມັ້ນໃຈວ່າຂ້ອຍບໍ່ຮູ້.

ແຕ່ລາວມີຄົນມາຢ້ຽມຢາມຫລາຍຄົນ.

ພວກເຂົາມາ ແລະໄປຕະຫລອດ.

ຕອນນີ້ມີຄົນນຶ່ງຢູ່ກັບລາວ.

ສະນັ້ນ, ເຈົ້າຄຶດວ່າແນວໃດ?

ລາວແມ່ນຄົນທີ່ເຈົ້າຊອກຫາບໍ່?

ຂ້ອຍບໍ່ຮູ້.

ໃຫ້ຂ້ອຍ?

ໄປທາງນັ້ນ.

ສະບາຍດີ, ອະແມນດາ.

ຂ້ອຍຊອກຫາເຈົ້າຢູ່.

ດີ, ເຈົ້າພໍ້ຂ້ອຍແລ້ວ.

ລາວແມ່ນໃຜ?

ເຈົ້າຮູ້ວ່າລາວແມ່ນໃຜ.

ບໍ່, ຂ້ອຍບໍ່ຮູ້.

ລາວຊື່ຫຍັງ?

ຂ້ອຍບໍ່ຮູ້ເລີຍ.

ເຈົ້າສາມາດເອີ້ນລາວແນວໃດກໍໄດ້ຕາມເຈົ້າມັກ.

ຂ້ອຍມັກທີ່ຈະຄຶດວ່າລາວແມ່ນພາຫະນະ.

ລາວເປັນຄືໂຣກຮ້າຍ, ໃນທາງນຶ່ງ.

ແຕ່ລາວເປັນຄືກັບພາຫະນະຂອງສັນຍານ, ເຈົ້າຮູ້ບໍ່?

ເປັນສ່ວນປະກອບຂອງການສົ່ງສັນຍານ.

ລາວສົ່ງສັນຍານ, ພວກເຮົາຮັບ.

ແລະຂໍ້ຄວາມຂອງລາວເປັນຄືໂຣກຕິດຕໍ່.

ຂ້ອຍຕ້ອງໂທຫາແມ່ເຈົ້າ.

-ອາໂຫລ? -ໂນຣາ, ຂ້ອຍເອງ.

ຂ້ອຍພໍ້ ອະແມນດາ ແລ້ວ.

ຂໍໂທດເດີ້, ແມ່ນໃຜນິ?

ຂ້ອຍເອງ, ເຈມ.

ເຈົ້າເປັນໃຜໂທມາເຮັດຫຍັງ?

-ແມ່ນໂນຣາບໍ່? -ແມ່ນ?

ຂ້ອຍເອງ.

-ໂນຣາ, ຂ້ອຍເອງ. -ຂໍໂທດເດີ້.

-ຂ້ອຍ ເຈມ. ຊື່ຂ້ອຍແມ່ນ... -ຂ້ອຍຄຶດວ່າເຈົ້າໂທຜິດເບີແລ້ວ.

ຂ້ອຍເຈມ.

ເກີດບ້າຫຍັງຂຶ້ນຫວະ?

ລາວກຳລັງຕື່ນຂຶ້ນ.

ດົນໆຈຶ່ງຈະມີບາງຄັ້ງທີ່ຮ່າງກາຍມະນຸດ ສາມາດທົດທານຕໍ່ພະລັງແບບນີ້.

ພວກເຮົາຕ້ອງຫາໂຕແທນ.

ແລະໄວໆນີ້.

ໂຕແທນ?

ແມ່ນ, ປະມານ 500 ປີແລ້ວ ລະຫວ່າງພາຫະນະສື່ສານ ແລະຄົນນີ້.

ພວກເຮົາບໍ່ໄດ້ມີເວລາແບບນັ້ນ.

ດັ່ງນັ້ນພວກເຮົາເລີຍລອງເຮັດບາງຢ່າງ ທີ່ຮຸນແຮງເລັກນ້ອຍ.

ການທົດລອງ.

ທົດລອງແບບໃດ?

ພວກເຮົາຕັດສິນໃຈສ້າງຂຶ້ນມາ.

ມັນຍາກທີ່ຈະບອກວ່າແມ່ນຫຍັງຄືຄວາມຈິງ ແລະແມ່ນຫຍັງທີ່ຢູ່ໃນຫົວເຈົ້າ, ແມ່ນບໍ່?

ຟັງສຽງຄວາມຄຶດເຈົ້າ. ເຈົ້າຈະໄດ້ຍິນລາວ, ໄດ້ຍິນບໍ່?

ດິ້ນຮົນເຂົ້າມາ, ບຽດບຽນເຈົ້າອອກ.

ເຈົ້າຮູ້ບໍ່ສະຫມອງສາມາດຄັນໄດ້?

ລອງຈິນຕະນາການເຖິງອາການຄັນຮຸນແຮງ ເລິກລົງໄປໃນກະໂຫລກຫົວເຈົ້າ.

ນັ້ນແມ່ນລາວ.

ເຈົ້າບ້າໄປແລ້ວ. ມັນບໍ່ແມ່ນຄວາມຈິງ. ມັນບໍ່ແມ່ນຄວາມຈິງ.

ແນ່ນອນມັນບໍ່ແມ່ນ, ສະນັ້ນສິສູ້ມັນເຮັດຫຍັງ?

ເຈົ້າຕ້ອງແຍກຄວາມຈິງທີ່ຜິດພາດອອກໄປ ເພື່ອທີ່ຈະເປັນຄົນໃຫມ່.

ຄົນໃຫມ່ທີ່ເຂັ້ມແຂງກວ່າ.

ເຈົ້າບ້າໄປແລ້ວ.

ຂ້ອຍທ້າວ່າເຈົ້າບໍ່ຮູ້ກ່ຽວກັບຄວາມຄຶດ ລັງເລເລັກນ້ອຍຂອງເຈົ້າກ່ຽວກັບແມ່ຂ້ອຍ.

ບໍ່!

ຮືມ, ຂ້ອຍບໍ່ພຽງແຕ່ຮູ້ກ່ຽວກັບເລື່ອງນັ້ນ, ຂ້ອຍເຮັດໃຫ້ມັນເກີດຂຶ້ນ.

ຂ້ອຍຂຽນລົງໃນເນື້ອເລື່ອງຂອງເຈົ້າ ຕອນພວກເຮົາສ້າງເຈົ້າ.

ເຈົ້າກຳລັງເວົ້າເຖິງຫຍັງ?

ໂຮງຮຽນມໍປາຍທີ່ເຈົ້າຮຽນຊື່ຫຍັງ?

ສີ່ແຍກ.

ເຈົ້າເກີດຢູ່ໂຮງຫມໍໃດ?

ອີແມນຊິເພດ ຮາດ.

-ແລະເຈົ້າເກີດມື້ໃດ? -ວັນທີ 7 ເດືອນພະຈິກ.

ບໍ່, ມັນຫາກໍຜ່ານມາໄດ້ສາມມື້, ຈື່ໄດ້ບໍ່?

ເຈົ້າໃຊ້ເວລາຢູ່ຄົນດຽວ ໃນຮ້ານອາຫານແມັກຊີໂກ...

ແລະພະນັກງານທຸກຄົນຮ້ອງເພງ ສຸກສັນວັນເກີດໃຫ້ເຈົ້າ.

ພວກເຮົາສ້າງເຈົ້າເປັນກຸ່ມ.

ພວກເຮົາຂຽນປະຫວັດທີ່ສົມບູນໃຫ້ເຈົ້າ...

ແລະຕັ້ງໃຈຂຽນລົງເລິກ ໃສ່ບາງຫົວຂໍ້...

ເພື່ອປຸກໂຕຕົນໃນໂຕເຈົ້າ.

ເຈົ້າຄື ທຸລປາ ຂອງພວກເຮົາ.

ເອັມຕີ ແມນ ຂອງພວກເຮົາ.

ຄວາມຄຶດບວກກັບຄວາມເອົາໃຈໃສ່ບວກເວລາ ເທົ່າກັບຮ່າງກາຍ.

ຮ່າງກາຍເຈົ້າ.

ພວກເຮົາເຄີຍລອງມາກ່ອນແຕ່ບໍ່ສຳເລັດ.

ສັນຍານໄດ້ພຽງແຕ່ຊືມຜ່ານ...

ຜ່ານຮອຍແຕກຂອງ ຄວາມໂສກ, ເສົ້າ, ແລະຜິດ

ຄວາມຢ້ານ. ນັ້ນແມ່ນສິ່ງທີ່ພວກເຮົາພາດໄປ.

ຢຸດເວົ້າ.

ສະນັ້ນພວກເຮົາສ້າງເຈົ້າຂຶ້ນມາ.

ຢຸດເວົ້າ!

ແມ່ນຫຍັງຄືເລື່ອງຮ້າຍທີ່ສຸດ ທີ່ເຄີຍເກີດຂຶ້ນກັບເຈົ້າ?

ເວົ້າມາ. ເຈົ້າເວົ້າອອກມາໄດ້.

ໄປຕາຍຊະ!

ແມ່ນການຕາຍຂອງ ແອລິສັນ ແລະ ເຮນຣີ, ແມ່ນບໍ່?

ການຕາຍຂອງເມຍ ແລະລູກຊາຍເຈົ້າ.

ແລະເຈົ້າຢູ່ໃສ...

ເມື່ອພວກເຂົາຕ້ອງການເຈົ້າທີ່ສຸດ?

ບໍ່ມີສິ່ງໃດທີ່ເຈົ້າເຮັດ ໂດຍແມ່ນໂຕເຈົ້າຄວບຄຸມເອງ.

ເຈົ້າບໍ່ສາມາດເລືອກທາງເດີນຂອງໂຕເອງໄດ້.

ເຈົ້າບໍ່ແມ່ນເຈົ້າຂອງໂຕເຈົ້າ. ເຈົ້າເປັນຂອງພວກເຮົາ.

ແຕ່ນັ້ນບໍ່ໄດ້ຊ່ອຍໃຫ້ສະບາຍໃຈ, ແມ່ນບໍ່?

ບໍ່ແມ່ນສິ່ງທີ່ເຈົ້າຕ້ອງການທີ່ສຸດແມ່ນບໍ່?

ສະນັ້ນພຽງແຕ່ປ່ອຍມັນໄປ.

ມັນບໍ່ງ່າຍກວ່າຫວາພຽງເຈົ້າປ່ອຍມັນໄປ?

ຈາກສະພານກາຍມາເປັນບຸກຄົນ.

ຈາກບຸກຄົນກາຍມາເປັນຄວາມຄິດ.

ຈາກຄວາມຄິດຂອງລາວກາຍມາເປັນຄວາມຝັນ.

ຈາກຄວາມຝັນກາຍມາເປັນພະລັງ.

...ຄວາມຄຶດກາຍມາເປັນຄວາມຝັນ.

ຈາກຄວາມຝັນກາຍມາເປັນພະລັງ.

ຈາກພະລັງກາຍມາເປັນສະພານ.

ຈາກສະພານກາຍມາເປັນບຸກຄົນ.

ຈາກບຸກຄົນກາຍມາເປັນຄວາມຄິດ.

ຈາກຄວາມຄິດຂອງລາວກາຍມາເປັນຄວາມຝັນ.

ຈາກຄວາມຝັນກາຍມາເປັນພະລັງ.

ມີໃຜຢູ່ນີ້ບໍ່?

ຫາກເຈົ້າຢູ່ນີ້, ກະລຸນາສະແດງຕົນ.

ເຮັດໃຫ້ເຮົາຮູ້ເຖິງຕົວຕົນທ່ານ.

ພວກເຮົາໄດ້ຍິນທ່ານ.

ພວກເຮົາກຳລັງຟັງ.

ສະແດງຕົນອອກມາ.

ສະແດງຕົນອອກມາ.

ພວກເຮົາກຳລັງຟັງຢູ່.

ສະແດງຕົນອອກມາ.

ເຈົ້າຖ່າຍທອດ. ພວກເຮົາຮັບເອົາ.

ເຈົ້າຖ່າຍທອດ. ພວກເຮົາຮັບເອົາ.

ແໂດຍປ: ທີມງານ HEY ຮູບເງົາອີ່ຫຍັງ