Original subtitles

sync Nsl7

Saya juga bekas kekasih Myeong Soo.

Apa awak cakap ini?

Dia dengan saya, kawan.

Kawan rapat, Soo Jin.

Saya cakap kita tak berteman sebab kita memang tak bersama.

Hei, apa salah saya?

Saya ada silap cakap ke?

Apa awak nak buat sekarang? Apa?

Lupakan sahaja Kim Soo Jin. Kita tak berkawan.

Kita bukan kekasih atau kawan, habis hubungan jenis apa kita ni?

Saya mahu teruskan buat filem ini!

Jika sesiapa menghalang,...

...saya akan kunyak kamu!

Awak cakap awak mahu kunyah kami, saya sudah jangkakannya.

Tulis semula skrip ini dan buang tentang perkara bermalam itu!

Tulis seindah mungkin dan berseni.

Ubah bahagian yang saya tanda itu.

Hei, awak betul-betul mahu buat?

Ini yang asli, dan ini daripada mereka.

Jadi bagaimana? Teruskan atau berhenti?

-Kami dah tutup. -Berani awak.

Berani awak tipu saya?

Hentikan!

Ini penghabisan cerita kami?

Minta maaf kerana saya lewat.

Apa lagi yang awak mahu?

Cerita untuk saya, perkahwinan untuk awak.

Kenapa? Ini zaman sekolah ke?

Awak bersama dengan dia sedangkan dia berhubung dengan bekasnya.

Dia tertangkap oleh saya. Itu masalahnya.

Dia mudah mempercayai orang.

Ini anugerah untuk awak,...

...awak tahu saya lalukan sesuatu kepada para juri?

Saya sukakan kerja awak.

Pengarah Jo Geon, dari Amerika Utara.

Adakah dia penyelamat,...

...atau pembawa masalah.

Penulis Bang, apa awak buat di sini?

Saya datang sini untuk jumpa Soo Jin.

Mereka kekasih.

-Ada sesuatu saya ingin tanya awak. -Saya?

Boleh kita keluar? Saya perlukan udara segar.

-Ya! -Ada bakal pengantin di sini.

Awak ada ciri-ciri seperti seekor kucing.

Awak pula seperti musang.

-Oh, awak di sini? -Ya.

Penulis Bang?

Apa khabar.

Kami ke sini untuk makan.

Bersama Ketua Jang dan rakan sekolahnya, Ra Ra.

Apa awak buat di sini?

Saya.

Saya singgah untuk bertemu seseorang.

Siapa?

Ini.

Awak mahu jumpa Soo Jin.

Mereka adalah kekasih.

Kamu berdua kekasih?

Ya, kami bersama.

Kamu berdua kekasih? Semenjak bila?

Dia pun tidak tahu.

Dia memang begitu.

Saya tak rasa awak mesti tahu. Sudah lama kami bersama.

Mestilah saya tak tahu saya tak mempunyai perasaan.

Berapa lama kamu bersama?

Kami?

Berapa lama.

-Tiga tahun. -Tiga bulan.

-Tiga bulan. -Tiga tahun?

Saya silap.

Kenapa dengan awak ni? Kita bermula dengan sesuatu.

Betul cakap dia.

Sesuatu.

Sesuatu.

Patutlah kamu berdua kelihatan seperti kawan.

-Sudah tentu. -Kami kawan.

Kami ada sesuatu.

Sesuatu.

Betul.

Saya dah cakap jangan keluar pakai begini.

Saya akan cintakan awak lebih pada esok hari berbanding hari ini.

Saya lebih cintakan awak.

Mulut saya gatal.

Bagaimana Jang Hwa Yeong mahu mengawal situasi ini?

Jika itu saya, saya akan cakap jujur sahaja.

Saya akan jadi gila! Kenapa situasi jadi tak terkawal.

Kenapa awak menjebakkan diri?

Ini kerana Hwa Yeong, atau Soo Jin?

Saya pun tak tahu.

Saya tak tahu ini berbaloi untuk filem itu.

Myeong Soo, awak tak boleh menggembirakan semua.

Awak tahu apa orang panggil orang yang cuba gembirakan orang lain?

Tak guna.

Ya!

Awak tak minum pun. Kenapa hubungi orang untuk memandu?

Saya tak suka memandu.

Perlu tumpukan perhatian sepenuhnya.

Awak jenis yang akan menjaga lelaki lain dan tinggalkan kekasih awak?

Apa?

Pergi masuk, pertimbangan yang mengharukan, saya tolak.

Saya akan masuk.

Ya, pengarah cakap mahu tanya saya sesuatu.

-Ada. -Apa?

Bertanya itu bukan satu masalah.

Masalahnya awak dah sedia berikan jawapan pada saya atau tak.

Tanyalah.

Kenapa awak buat cerita ini? Ini bukan jenis awak.

Kenapa tiba-tiba percintaan?

Hanya kerana saya mahu mencuba genre lain?

Seronok kan?

Jujur?

Sudah tentu.

Lega saya kerana saya ingat awak buat kerana mahu sara hidup.

Siapa akan bayar makanan pengarah?

Lelaki tak guna tu pergi tanpa bayar?

Pengarah itu tak dalam perjanjian, jadi tak boleh guna duit produksi.

Itu masalahnya sekarang?

Resit juga, tolong.

Awak nak bayar untuk siapa? Semua orang?

Saya dan pengarah sahaja.

Saya juga.

Hei Ra Ra, awak memang tak malu?

Apa yang saya buat?

Apabila pengarah ajak tadi, awak patut pergi.

Saya tersekat dengan awak?

Banyak lagi restoran luar sana, kenapa bawa kami ke sini?

Siapa kami? Orang yang mahu awak pergi jahanam!

Saya tak cakap apa-apa, saya diam sahaja.

Jangan berpura-pura awak buat ini untuk saya, saya boleh nampak.

Tak, apa silap saya?

Awak tipu cakap kita rakan sekelas, baiklah, saya terima sahaja.

Saya tak mahu kita tertangkap.

Saya juga buat yang terbaik.

Awak buat itu sebab mahu nampak elok depan pengarah.

Rakan sekelas patut berbaik, daripada bergaduh.

Saya pergi sekarang.

Saya juga.

Bagaimana awak boleh pergi begini sahaja?

Kita patut berbincang apa yang kita patut buat selepas ini.

Kenapa saya? Kita kan berbeza?

Kenapa awak mahu merendahkan martabat awak?

Saya betul-betul tak suka dia!

Sekarang tak sesuai untuk bergaduh dengan Ra Ra.

Jangan buat muka pada dia.

Sejauh itu ke saya harus pergi?

Fikir baik-baik.

Siapa yang akan kehilangan besar?

Dia sangat menjengkelkan!

Saya buat semua benda sekarang ini.

Bagaimana situasi jadi begini?

Apa kita perlu buat sekarang?

Apa maksud awak, bagaimana?

Kita perlu berpura-pura kita kekasih.

Apa yang kekasih buat?

Saya tak pasti.

Awak patut lebih tahu daripada saya.

Ini juga pertama kali saya perlu terburu-buru begini.

Apa benda ini?

Seorang akan kahwin dengan chaebol,...

...dan saya perlu mengikut perintahnya.

Hei, bukan ke awak cakap nak lakukan yang terbaik?

Jika Hwa Yeong jatuh, kita juga akan jatuh.

Saya tahu itu.

Saya tahu. Tapi,...

...perasaan ini ada yang tak kena.

Seseorang akan kahwin dengan lelaki idamannya,...

...saya pula...

...hanya melihat kegembiraan orang semasa buat filem.

Di tahap ini, bagaimana kalau saya berumur 60 tahun masih begini?

Hei, kenapa pula awak tak akan ada kekasih?

Apabila awak ada teman lelaki yang kacak ini depan awak.

Bukan permainan!

Sentuh saya. Saya wujud.

Awak tak akan dapat lelaki begini di tempat lain.

Bersama dengan saya sebaiknya.

Hei, selalunya...

...ada apa-apa yang awak mahu buat jika ada teman lelaki?

Siapa tahu? Saya gembira buat dengan awak.

Tak mengapa, terima kasih.

Mari lah, teman wanita.

Saya perlukan kepastian.

Kenapa saya perlu buat projek ini?

Sesuatu seperti itu.

Itu sebabnya,...

...saya mahu dengar pendapat awak.

Saya ingat awak tak suka skripnya.

Kerja aslinya menarik.

Ada bahagian yang saya tak faham.

Dalam tiga wanita ini,...

...siapa pelakon utamanya?

Ketiga-tiganya watak penting.

Boleh ke begitu?

Bukan ke awak hanya boleh cintakan seorang?

Baik!

Dia tak pernah ada kekasih sebelum ini?

Awak tak pernah ada kekasih?

Tak akan hanya seorang. Selepas seorang, akan ada orang lain.

Setiap masa sangat tulen.

Penulis Bang juga betul.

Dia cintakan wanita ini, dia juga cintakan wanita itu.

Saya tak faham.

-Apa pendapat awak, Soo Jin? -Huh?

'Cinta boleh jadi banyak perkara'.

Awak percaya tak?

Tentang karakter lelaki itu.

Saya tak tanya itu.

Pendapat awak.

Baiklah.

Pendapat saya boleh silap,...

...tapi, secara peribadinya,...

...saya harap hanya seorang.

Teman wanita awak cakap seorang.

Apa? Teman wanita?

Eun Hye, bukan ke Produksi Young-gun telefon tadi?

Produksi itu tak bayar apa-apa pada kita.

Kenapa mereka selalu telefon?

Saya rasa awak harus pergi.

-Sekarang? -Ya.

Saya akan datang balik.

Saya juga.

Hei, awak dan pengarah mahu kenakan saya.

Jika kita teman kekasih, awak patut menyebelahi saya kan?

Ia berbeza bila kita berlakon dan bekerja.

Saya hanya suarakan pendapat saya.

Bagaimana dengan awak?

Siapa watak utama bagi wanita?

Ketiga-tiga sekali.

Awak mesti tak suka mereka sama rata.

Mesti ada seseorang yang awak lebih suka.

Awak mahu saya pilih?

Tidak, bukan itu maksud saya.

Walaupun awak bercinta dengan orang lain,...

...ada seorang ini yang sentiasa dalam hati awak.

Begitulah.

Elizabeth Taylor berkahwin lapan kali.

Ada seorang yang dia paling sayang dan cintai,...

...iaitu, Richard Burton. Itu yang dia cakap.

Jadi, siapa orangnya?

Ada seorang.

Walaupun hanya terfikir tentangnya banyak ini,...

...hati saya tenggelam hanya memikirkan dia.

Jika saya lalu kawasan rumahnya,...

...saya akan tutup muka kerana risau akan berjumpa dia.

Mata saya melihatnya dengan pemancar saya begitu lurus.

Saya rasa pelik jika buang cincin kekasih kami, saya letak ke tepi, tapi,...

...jujurnya, ia seperti setem terukir saya,...

...yang saya simpan sebaiknya.

Jadi, siapa antara tiga itu?

Bagaimana saya nak beritahu?

Jika bekas kekasih awak cakap awak di tempat ketiga, awak rasa?

Baiklah.

Saya pun rasa terhina.

Saya lagi tertanya kenapa saya di tempat ketiga.

Ini kerana muka saya atau sebab lain?

Siapa yang pertama?

Kenapa dia jadi yang pertama?

Bukan kerana dia istimewa atau apa.

Dia istimewa pada saya di masa lepas.

Ini buatkan saya keliru.

Baiklah. Mari ubah soalan.

Perpisahan dengan siapa yang awak rasa paling sukar?

Ji Ah?

Hwa Yeong?

Ra Ra?

Na Ji Ah.

Ah.

Begitu.

Sukar bagaimana?

Saya menangis paling teruk lepas berpisah dengan dia.

Lama tak jumpa.

Awak sihat ke?

Bagaimana selepas jumpa dia semula?

Baiklah, perasaan itu tak dapat dikawal.

Awak suka ke dapat bertemu dia kembali?

Sudah tentu. Mesti awak suka.

Ada seorang lagi yang saya suka bertemu kembali.

Siapa?

Awak.

Saya tanya betul-betul, tapi awak bergurau?

Helo, Pengarah Eksekutif.

Sudah makan?

Kami lewat sedikit kerana makan tengah hari.

Ada beberapa bulan lagi sebelum perasmian media dan awak rosakkan?

Awak ada masa untuk makan?

Semua berjalan lancar.

Tiga bulan berlalu dengan pantas. Ayah akan perhatikan.

Kami akan berikan berita gembira.

Tolong makan.

Jika lihat muka ayah, saya tak boleh telan.

Dia hanya risau. Dia dah beri berpuluh juta untuk itu.

-Tolong makan -Ya.

Semua dah selesai! Mari pulang.

Saya pinjam pinggan-pinggan ni hari ini,...

...jadi, pulangkan sebaik sahaja kedai sebelah buka.

Jangan hanya pulangkan pinggan sahaja.

Awak ingat saya seteruk itu ke?

Saya juga dah susun sos di sini, and di sana ada arak untuk masak.

Saya simpan minuman di dalam peti ais, awak tahu kan?

Kenapa dengan awak? Macam tak mahu datang semula?

Saya tak boleh datang ke sini. Saya masih berlakon kekasih Soo Jin.

Jika saya terjumpa pengarah, apa lagi perlu tipu dia.

Awak perlu buang sampah selalu.

Jangan biarkan sahaja.

Saya tak boleh buatkan lagi. Awak kena buat sendiri.

Ia rasa seperti,...

...saya memberi awak kepada wanita lain.

Bagaimana Soo Jin jadi "wanita lain"?

Terlalu kelakar fikirkan saya kekasih dia hingga tak boleh tidur.

Awak tak boleh tidur?

Saya akan lakukan. Awak boleh pergi.

Berita baik!

Teriam kasih kepada Pengarah Jo Geon,...

...kita mungkin minta tolong dari agensi pelancongan produksi Spanyol dan Tokio.

Saya ada kenal seseorang yang boleh tolong kita.

Saya rasa kita akan mula terkenal esok, apa awak rasa?

Kita akan pergi ke luar negara?

Kes itu, pekerjaan watak utama lelaki ditukar sebagai penulis atau agensi pelancong.

Ia akan berbeza dari kerja asal.

Saya tahu penggambaran itu cantik kerana Sepanyol indah.

Pengarah,...

...cerita asli kami tentang lelaki dan wanita Korea biasa.

Pergi melancong itu sesuatu yang luar biasa ke?

-Bukan orang muda suka melancong? -Perasaannya berbeza.

Perasaan yang datang dari tempat seperti studio bawah tanah.

Ia agak digunakan berlebihan sekarang.

Guba berlebihan? Awak serius?

Kerja awak sebelum ini berdasar perasaan bawah tanah.

Saya tak suka.

Jangan cakap tak suka jika awak tiada cadangan lain.

Jangan sesekali tukar pekerjaan watak utama.

Kita dah tukar seluruh jalan cerita. Termasuk permulaannya.

Kita perlu tukar bagaimana watak utama berjumpa berlepas.

Perasaan mahu lihat mukanya semasa tidur selepas bekerja keras,...

...atau jumpa dengannya lepas dia ada orang lain, itu perasaan yang sama ke?

Penulis bang, cuba untuk mempercayai pengarah!

Dia pengarah terkenal di luar negara.

Jadi, patut tak awak pertimbangkan?

Saya cakap tentang apa yang pengarah pernah cakap sebelum ini.

Bukan semua orang dikenali di Amerika, betul tak pengarah?

-Penulis Bang! -Ia boleh ditukar.

Awak tak patut takut untuk mengubahnya sebagai pengarang.

Saya patut takut jika terpengaruh dengan ayat orang lain.

Sebagai pengarang.

Dia nampak sahaja mudah bergaul, tapi jika dia berkeras, habislah.

Jika mengubah isinya, saya juga turut membantah.

Ini masanya menyebelahi Myeong Soo? Ini penentu filem itu.

Perbelanjaan produksi filem makin berkurang, awak tahu tak?

Bekerjasama dengan pengarah sahaja peluang kita sekarang.

Cuba yakinkan Myeong Soo.

Bukan ke itu kerja penerbit?

Bukan ke kerja penerbit menyedar dan menolong pengarah?

Mari lihat daripada sisi lain. Awak mengalah sikit.

Jika awak nak cakap macam tu, ke tepikan kaki khinzir itu.

Wah! Hyung tak mahu makan?

Apa salah saya, tersepit di tengah? Tolong saya sekali ini.

Pengarah Jo adalah ketua sekarang. Kita tak boleh abaikan dia.

Jika awak rasa bersalah, jadikan diri awak sahaja terkenal.

Jika saya mahu buat cara mudah, banyak lagi cara lain.

Bukan orang lain, tapi awak yang cakap begini.

Myeong Soo.

Adoi.

Budak-budak ini tak baik sakit lagi, kenapa mereka di sini?

Itu saya cakap, awak tak sihat dan sekarang mereka pula, awak okey ke?

Ini yang selalu saya buat. Jangan risau tentang kami.

Pergi bergembira.

Bukannya saya mahu keluar. Awak kelihatan sakit.

-Awak ke mana-mana? -Ya, saya pergi latihan.

Dia akan bermalam dengan semua pekerja lelaki.

Makan dan minum bersama.

Saya perlu melayan orang berjawatan besar,...

...dan mereka di sini merungut.

Saya tak mahu bercakap dengan awak kerana awak tak bekerja dengan saya!

Unni!

Betul tu, saya patut bekerja cari pengalaman.

I can't understand how a civil servant's training consists of travelling all the way to Yangpyeong.

Walaupun saya tak faham, tapi,...

...saya pasti ada perkara penting dalam kerja awak.

Jangan mulakan.

Adoi!

Awak mahu teh halia?

Pedas tak sesuai untuk kanak-kanak. Mungkin teh Yuzu?

Okey.

Ibu mahu pergi ke mana?

Ya, ibu akan pergi jauh.

Kenapa?

Dia mahu lupakan keluarganya. Mari didihkan nasi.

Buat bubur supaya tahan lebih lama.

Anak-anakku yang dikasihani.

Hei, Chae Ji Hoon, cakap saja dengan saya jangan pergi!

Tidak, pergi sahaja. Sayangku, berjuang!

Anak-anakku.

Jangan lupa makan ubat.

Jangan berperilaku begini.

Kami tak ada ubat.

Awak tak mahu bangun?

Cepat bangun!

Cepat bangun.

Bengkel?

Ya, kami selalu adakan bengkel untuk kerja berpasukan produksi.

Semua perbezaan dapat ditonjolkan dan visi produksi dapat dikongsi.

Apabila kita sertai, Penulis Bang dan Pengarah Jo Geon,

...mereka akan dapat kata persetujuan.

Tiada masalah bagi kami untuk pergi, adakah mereka sedang bermasalah?

Ya, mereke berdua agak keras kepala.

Semua akan okey jika sertai bengkel? Geon bukan mudah untuk dikawal.

Kami perlu pastikan semua diperbaiki.

Pastinya, ia tak akan jadi lebih buruk daripada sekarang kan?

Baiklah.

Duduk sini.

Hwa Yeong dan pengarah dua-dua menyebelahi Pengarah Jo Geon.

Awak hanya perlu yakinkan saya seorang, kan?

Sebaliknya, ada kemungkinan untuk awak yakinkan mereka?

Apa maksud awak?

Cakap sahaja apa awak rasa. Secara jujur, ikhlas, segalanya!

Saya akan tolong awak. Awak pergi okey?

-Kenapa? -Jujurnya, awak menyebelahi siapa?

-Saya menyebelahi awak! -Bagaimana awak khianati saya?

Saya tak akan khianati awak. Awak teman baik tiada penggantinya,...

...kita teman sejiwa kan? Sini.

Sini!

Betul ke, tidak!

Awak kekasih saya.

-Ha? -Bengkel maksudnya pergi bercuti?

Bagaimana kalau mereka tahu kita pasangan kekasih tipu?

Kenapa awak suruh saya buka restoran awal?

Kenapa ajak orang sibuk ini datang?

Mari aturkan 'pendaftaran keluarga'.

Memandangkan cerita dah bercampur, mari kita susun dan kongsikan.

Kejap, kenapa saya perlu bekerjasama?

Okey, baiklah.

Mari bincang apa yang setiap orang mahu, sejujurnya.

-Jadi, awak mahu dengar? -Teruskan dan cuba.

Saya mahu watak dalam cerita ini.

-Mudah sahaja. -Watak penting.

Katakan senarionya ada 100, saya mahu ada 70 daripadanya.

Apa?

Ra Ra, pelakon utama pun tak keluar sebanyak itu.

Saya tak mahu beri kerjasamalah begitu.

-50 sudah lah. -60.

Saya tak mahu tolak ansur lagi.

-55. -Baiklah.

Boleh tak kita rekod ini? Awak tak boleh ubah fikiran nanti.

Bukan ke kami ni semua saksi?

Bukan ke pelabur ambil berat tentang pelakon?

Apa awak nak buat tentang itu? Awak rasa Pengarah Jo akan okey?

Saya akan selesaikan. Saya ada rancangan.

Jadi, kita dah selesaikan Ra Ra. Saya pula?

-Noona, kenapa awak jadi macam ni juga? -Saya ni pas percuma ke?

Kenapa awak fikir saya akan tolong awak tanpa syarat?

Unni, bukan ke awak patut tolong mereka?

Dia kerja di restoran awak macam hamba abdi!

Ra Ra.

Myeong Soo buat secara ikhlas.

Cakaplah, pernah saya minta tolong?

-Tak. -Lembap.

Selepas semua kerja keras dia, awak tak pernah ucap terima kasih.

Ini masa saya boleh buat apa saya nak, apa kaitan dengan kamu semua?

Okey, boleh saya cakap satu perkara yang saya mahu?

Cakaplah, patut saya beri sedikit saham filem kepada awak?

Rakan sekelas dan kekasih di situ. Boleh saya jadi cinta pertama dia?

-Dia bergurau ke? -Wanita ini betul lah. -Bertenang.

Tak boleh, kerana syarat cerita itu perlu jadi berbeza dengan realiti.

Bagaimana dengan penceraian bekas isteri?

Awak jadi bujang?

-Bagaimana dengan adik-beradik? -Apa!

-Adik-beradik? -Okey juga.

Rupa kamu berdua agak sama.

Saya rasa itu bagus?

Lupakan. Cukuplah.

Baiklah. Bagaimana permulaannya?

Saya.

Jadi, apa yang kita nak buat?

Sebelum kita ke bengkel, kita harus buat mereka jadi sejarah.

-Sejarah? -Permulaannya, cara mereka jumpa.

Soo Jin tumpangkan saya ke Festival Filem Bucheon.

Bucheon.

Kejap. Itu sahaja?

Tiada yang dramatik?

-Kenapa dengan itu? -Kenapa?

Tiada tempat yang lebih menarik?

Bagaimana ke Pulau Jeju?

Soo Jin pergi bercuti dan sesat di situ.

Cik, itu jalan mati.

Cik?

Dia sedang menunggang kuda?

Awak cakap Pulau Jeju.

Penduduk Jeju naik kuda ke?

Mari ubah.

Maafkan saya, di situ jalan mati.

Awak mahu tumpang?

Itu membosankan!

-Tiada kereta luar negara! -Watak itu tak sesuai dengan Myeong.

-Jadi apa? -Bagaimana dengan ini.

Apa khabar! Bagaimana jika saya mahu ke sini?

Awak tak boleh berjalan ke situ.

Apa?

Jadi, boleh tumpangkan saya?

Itu agak.

Saya tak sihat.

Cuaca sangat sejuk dan saya memakai baju yang tipis.

Berapa awak mahu beri saya?

Saya macam pernah lihat cerita begini.

Saya suka.

Apa ni?

Diam dan ingat! Jangan silap!

Udaranya sampai ke hati saya.

Baguslah untuk awak.

Penulis Bang, tak selesa bukan?

Tidak, seronok duduk di tengah.

Awak ada kereta kan?

Saya tak suka memandu.

Tukar tempat duduk dengan Penulis Bang di tempat rehat nanti.

Saya pening duduk belakang.

Tumpukan perhatian awak.

Rakaman persegi ini lebih kecil daripada jangkaan saya.

Kenapa banyak lalat?

Penulis Bang dan PD Kim boleh gunakan bilik tetamu di tingkat dua.

-Ya. -Ya.

Bagaimana kita dua mahu tidur di sini?

Saya tak tahu jika awak suka.

Saya suruh mereka kemas.

Cantik dan selesa.

Katilnya besar.

Sila ke laman. Kita ada parti barbeku.

Oh, barbeku.

Saya turun dulu dan pasang api.

Pengarah, tiada apa ke yang awak tak tahu buat.

Saya juga boleh pasang api.

Mereka okey ke?

Jika kita dah aturkan begitu, mesti ada perasaan antara mereka.

Mereka perlu lakukan sebaiknya.

Bagaimana jika betul-betul mereka jadi kekasih?

Tak mungkin.

Hei, pengurus. Bawa kereta saya.

Bawa sahajalah!

Awak tahu ke mereka di Yangpyeong kawasan mana?

Saya boleh cari.

Ya, pengarah. Saya, Ra Ra.

Rakan kelas Jang Hwa Yeong, Ra Ra.

Kami merancang parti untuk pertunangan Jang Hwa Yeong.

Parti kejutan.

Ya.

Saya ingat awak tahu pasang api.

Diam.

Awak akan tidur di lantai nanti okey?

Saya ada sakit belakang.

Awak nak biarkan wanita tidur atas lantai?

Wanita? Mana?

Hei, awak ni memanglah.

Lebih adil jika kita main batu-kertas-gunting.

Baiklah, terima sahaja siapa yang kalah okey.

Awak serius? Mari lakukan satu pusingan.

Baiklah! Satu pusingan!

-Saya mahu batu. -Baiklah.

Batu, kertas, gunting.

Batu, kertas, gunting.

Batu, kertas, gunting!

Serius lah?

-Lagi sekali. -Awak dah makin pandai.

Batu, kertas, gunting!

Gunting!

Mari ubah.

-Baiklah, mari main muk-jji-bba. -Muk-jji-bba?

Muk-jji-bba, awak pasti? Saya tak pernah kalah 30 tahun.

Saya pun pandai main muk-jji-bba.

-Saya dah cukup baik dengan awak. -Saya faham.

-Kita kawan, tapi awak perempuan. -Saya pandai main ini.

Batu, kertas, gunting!

Batu, kertas, gunting!

Cepat.

Gunting!

Apa? Kenapa?

Unni! Perlahan!

Unni! Awak sedang berlumba ke?

Memang pun.

Patut kita hentikan kereta dan lari?

-Hei. -Kenapa?

Tolong Penulis Bang.

Tak apa.

Kenapa baru datang sekarang?

Api nak terpadam.

Ada jenis orang yang cakap sahaja tapi tak buat kerja.

Awak letak arang salah. Ke tepi.

Tiada masalah. Hanya perlu bakar dengan betul.

Itu hanya asap. Bilik merokok ke?

Saya mahu katakan ini dari mula.

Kenapa awak cakap macam kanak-kanak? Umur awak berapa?

Saya 35.

Saya 36. Jadi saya lebih tua.

Saya dah hilang kesopanan. Sini sangat panas, tolong pergi sana.

Awak okey?

Awak sangat kebudak-budakan.

Tak, awak rasa saya sengaja jadi begini?

Awak ni tak boleh dipercayai.

-Bukankah itu dipanggil minat? -Awak nak mula lagi?

Awak mahu terus menipu? Betul ke awak 36 tahun?

Boleh bersikap jujur sikit?

Saya perlu mempercayai awak jika mahu bekerja dengan awak.

Jadi, mereka di sini.

Makan malam ini pasti menarik.

Kejutan!

-Tahniah kepada kamu berdua. -Oh, ya.

-Terima kasih. -Tahniah!

Terima kasih!

Arak ini sedap.

Ra Ra, bagaimana Hwa Yeong di sekolah?

Unni Hwa Yeong?

Dia pelajar contoh dan sangat rajin belajar.

Hei!

Bagaimana dengan awak?

Saya pelajar pelatih.

Saya sibuk bersedia menjadi idola seketika.

Seorang pelajar contoh dan pelajar pelatih seperti tak sesuai.

Bagaimana kamu berdua menjadi kawan?

Mereka suka laki yang sama.

Mereka bergaduh kerana lelaki itu.

Siapa?

Awak kenal dia, Yeong Jae.

Saya?

Taklah.

Jo In Sung.

Ah, Jo In Sung!

Muka seperti dia!

Ah, Jo In Sung. Di mata lelaki pun dia kacak.

Tahun bila tu?

Bukan ke Jo In Sung keluar buku pertamanya ketika itu?

Tahniah buat kamu berdua!

-Tahniah! -Terima kasih.

Tahniah!

Saya macam tertanya tentang kamu berdua.

Bagaimana kamu berjumpa?

Saya dengar mereka jumpa di Pulau Jeju.

Hei.

Pulau Jeju?

Ya.

Soo Jin sesat sewaktu bercuti.

Saya yang jumpa Myeong Soo dahulu.

Saya tanya Myeong mana jalannya, perkataan pertamanya,...

"Berapa banyak awak nak bayar jika saya tunjuk jalan?"

Itu ayat daripada filem.

Bukan ke itu dari "Propose Day"?

Tak mungkin, ciuman pertama awak dari "Love Affair"? "P.S. I Love You"?

Cakap tentang itu, ciuman pertama awak.

Mesti ada seseorang. Mesti menarik kan.

Hei, jangan melampau.

Maafkan saya.

Itu agak keterlaluan.

Ciuman pertama kami di Chungmuro.

Chungmuro?

Tiga tahun lepas, masa kami bersama, kami berpisah sekejap.

Ibu saya sakit dan saya perlu pulang ke Jecheon.

Soo Jin sibuk dengan penggambaran setiap hari.

Sibuk untuk berjumpa, telefon pun susah.

Saya sangat merindui dia.

Orang yang anda hubungi tidak dapat dihubungi.

Jadi?

Saya pergi cari dia tanpa rancangan.

Dua jam memandu untuk jumpa dia supaya boleh lihat mukanya.

- Ayah tak siap lagi? -Ya, belum lagi.

Ayam di sini, tolong!

Tunggu sekejap.

Penulis! Awak di mana sekarang?

Di mana?

Penulis! Awak belok ke hujung jalan.

Kenapa lewat? Sejuk di luar sini.

-Masuk dalam. -Sejuk di sini, kenapa awak di luar?

Soo Jin, minum.

-Sini. -Saya akan mabuk.

Noona Soo Jin, mari satu minuman cinta dengan saya!

Pelakon kita mengorat. Kamu berdua bersama sekarang?

Tolong biarkan kami bercinta!

Minuman cinta!

Kemudian?

Awak pergi sahaja?

Dia bukan mudah mengalah.

Betul jika saya pergi terus, kami kekal sebagai kawan saja.

Saya masuk bar itu tanpa berfikir.

Lihat mereka.

Sangat mencurigakan.

-Satu lagi! -Kamu semua dah bekerja keras!

Soo Jin terkejut nampak saya.

Tanpa berkata apa.

Saya pun pergi tanpa kata,...

...dan bercium buat pertama kali di situ.

Ketika orang lihat awak?

-Seronoknya. -Begini ke?

Hei.

Tidak.

Begini.

Maafkan saya.

Cerita semakin menarik jadi saya terleka dan gelas jatuh.

Jangan bergerak. Saya bersihkan.

Wah! Itu seperti pelakon.

Saya mahu ke tandas.

Saya dah gila. Apa yang baru saya katakan?

Begini.

Kenapa dengan warna muka saya?

Mari cuci.

Cuci sebersihnya.

Apa yang buat awak ingat, Soo Jin?

Cerita tentang ciuman awak itu betul ke?

Mana dia pergi?

Myeong Soo, awak dah tidur?

Saya tak boleh tidur.

Rasa pelik di waktu begini.

Mengingatkan saya waktu dahulu.

Awak dah tidur ke?

Masa dahulu?

Masa apa?

Kenapa awak di sini? Mana Myeong Soo?

Kenapa awak di bilik orang lain di waktu ini?

Bagaimana dengan awak pula?

Awak pergi di tengah malam seperti kucing jalanan.

Fikiran saya betul!

Awak memperhatikan kami?

Semua orang boleh nampak awak penuh dengan skandal.

Siapa? Saya?

Unni, kenapa awak di sini? Mana Myeong Soo?

Dia mandi bersama Soo Jin ke?

-Hei! -Awak gila ke.

Tak mungkin.

Kenapa awak pecahkan gelas wain?

Saya mahu dengar sejauh mana mereka pergi.

Buat apa? Saya tak mahu tahu.

Semenjak saya berlakon untuk mereka, mereka ingat mereka kekasih.

Tak betul ke? Cerita tentang ciuman itu.

Terang-terangan itu tipu! Mereka tak pernah bersama.

Masih ada kemungkinan untuk beri ciuman.

Saya keluar.

-Unni Soo Jin! -Apa?

Selimut!

Tak mandi ke?

Jika betul awak tak selesa, saya boleh tidur di bawah?

Tentang apa yang awak katakan tadi,...

...jika awak datang, awak patut beritahu saya.

Kenapa tak cakap apa-apa?

Saya tak tahu.

Bagaimana kita berpisah tanpa alasan.

Walaupun saya fikir kita tak pernah bersama,...

...tapi tipu jika saya cakap tak sedih berpisah dengan awak.

Saya juga fikirkan tentang awak.

Awak tiada apa nak cakap ke?

Awak dah tidur?

Myeong Soo!

Bunyi bising apa tu?

Saya rasa dari tingkat dua.

Tidak.

Kenapa?

Apa kamu semua buat di sini?

Mana awak pergi?

Saya pergi cari ini. Apa kamu semua buat di sini?

-Mari bincang. -Tentang apa?

-Dengan saya dulu. -Apa?

-Soo Jin! -Itu Yeong Jae!

Penulis Bang!

Soo Jin, ada sesuatu jadi ke?

Sorok!

-Penulis Bang! -Kenapa awak sorok di situ?

Ini bilik awak!

Awak gila!

Buka.

Soo Jin, ada apa-apa jadi ke?

-Yeong Jae, kunci. -Oh.

Sorok!

Kami nak buka pintu!

Semua okey?

Ya. Soo Jin mengigau.

Itu saya!

Dia mengigau sangat teruk, jadi saya perlu tidurkan dia.

Tidur.

Selamat malam! Tidurlah.

Mari pergi.

Mari.

Banyaknya lembu!

Kita semua ada impian kan!

Jika saya mahu, berapa jauh awak sanggup pergi?

Apa yang awak mahu?

Saya selalu mahukan awak.

Mahu minum?

Awak buat filem kerana minat kan? Saya buat filem kerana mahu hidup!

Siapa awak nak buat saya pergi?

Sakitlah!