Original subtitles

Sari kata oleh ~Muhammad Najwan Bin Hamidi~

Episod 8

Saya beri 1 peluang lagi.

Kerja dengan saya.

Jika awak janji untuk setia, saya akan beri awak kekayaan.

Siapa mahu kekayaan kotor awak itu?

Saya tak mahu apa-apa selain nyawa awak.

Malangnya.

Apa tunggu lagi. Bunuh dia sekarang.

Tunggu apa lagi? Jalankan hukuman!

Baiklah.

Berhenti!

Siapa awak?

Saya Laksamana Lee Soon Shin dari tentera laut.

Kenapa datang?

Saya dengar orang saya ditahan di sini.

Apa?

Orang awak?

Siapa?

Awak sihat, Kang Chi? Saya datang untuk ambil awak.

Walaupun anak terbuang, saya anggap dia seperti anak sendiri.

Dia setia dan bertanggungjawab. Tambahan lagi, hatinya baik.

Ambil saja dia sebagai orang awak.

Tapi, jika dia merbahaya seperti GOn katakan?

Jika dia bunuh orang tidak bersalah?

Kemudian...

Saya sendiri akan bunuh dia.

Apa terjadi?

Dengar, laksamana.

Awak mahu ambil pembunuh ini?

Awak siapa untuk tanya soalan begitu?

Dia bekas timbalan menteri Han Yang, dan dia baru bersara.

- Ini Tuanku Jo Gwan Woong. - Begitu?

Tapi, kenapa menyiasat sedangkan awak sudah bersara?

Begini...

Saya di sini sebagai saksi.

Saya saksikan sendiri Choi Kang Chi bunuh pemilik Penginapan Seratus Tahun.

Berhenti bergurau!

Awak yang bunuh Tuanku Park!

Budak tak mengenang budi! Awak balas kebaikannya dengan kejahatan.

Sekarang, awak tuduh saya membunuh?

Awak kata bunuh?

Sudah tentu pembunuhan.

Saya lihat dengan 2 mata saya sendiri.

Saya tanya lagi.

Adakah pemilik penginapan ini tidak bersalah?

Tidak, dia dituduh mengkhianat. Dia telah disabit kesalahan.

Jadi, kenapa tahan Kang Chi sebagai pembunuh?

Jika dia bunuh pengkhianat. Dia patut diberi penghargaan.

Sepatutnya dia diberi penghargaan.

Kenapa awak laksanakan hukuman yang tak sepatutnya?

Begini...

Walaupun pengkhianat, Tuanku Park berpengaruh di sini.

Kami fikir dia akan bawa kekeliruan kepada rakyat.

Awak takut kekeliruan rakyat semasa menghadapi pengkhianat?

Atau ada sesuatu awak mahu sembunyikan dengan dia sebagai kambing hitam?

Sudah tentu tidak!

Atau awak jadikan orang tak bersalah sebagai pengkhianat?

Jaga apa awak cakap!

Ini melibatkan nyawa seseorang!

Saya tak ada pilihan selain melihat apa yang betul dan salah.

Saya tanya lagi.

Awak pasti Park Moo Sol pengkhianat?

Jika betul, Choi Kang Chi bukan pembunuh. Dia patut diberi penghargaan.

Jika Choi Kang Chi betul pembunuh, maknanya Park Moo Sol tidak bersalah.

Yang mana satu?

Mana satu?

Dia dah selamat, tak perlu lihat lagi.

Awak tak apa-apa?

Bagaimana? Kata-kata dia memang betul.

Tak ada pilihan selain bebaskan Kang Chi.

- Semuanya 7 orang! - Apa?

7 orang saya hilang tanpa kesan.

Awak mahu laksamana ambil lelaki itu?

Bagaimana nak hadapi kesannya nanti?

Bagaimana jika Choi Kang Chi datang bunuh awak malam ini?

Nyawa saya?

Bagaimana jika kita minta dia tulis surat perjanjian?

Apa?

Kita bebaskan Kang Chi, tapi jika apa-apa terjadi, laksamana akan bertanggungjawab.

Jika kita ada surat perjanjian seperti itu...

Keluar. Mereka bebaskan awak.

- Awak jadikan saya pembunuh? - Itu untuk selamatkan awak.

Tak rasa ini dah melebih?

Ianya Park Moo Sol.

Dia ayah, guru dan penyelamat saya.

Awak mahu saya hidup sebagai pembunuh dia?

Selamatkan saya begitu?

Saya rela bunuh semua orang dan diri sendiri.

- Awak fikir mati itu mudah? - Lebih mudah dari hidup begini.

Mati hanya ambil beberapa saat.

Kenapa salah gunakan hidup awak?

Kerana hidup saya tiada makna lagi.

Sekarang...

Saya bukan lagi manusia.

Saya faham.

Baiklah.

Ambil ini.

Saya beri satu hari. Bayangkan ini hari terakhir awak.

Beri 1 syiling kepada 3 orang yang awak mahu ucap selamat tinggal.

Apa?

Kemudian, datang ke pengkalan tentera laut sebelum pukul 3.

Jika awak selesaikannya, saya takkan ganggu awak lagi.

Kenapa perlu saya ikut cakap awak?

Park Moo Sol minta saya jaga awak.

Dan ini arahan orang yang selamatkan nyawa awak.

Untuk hari ini saja.

Pegang janji kita, manusia dengan manusia.

Apa terjadi? Mereka bebaskan pembunuh?

Bagaimana saya yang menangkap dia?

Tangkap dia!

- Tak apa begini? - Sebab itu kita minta ini.

Surat perjanjian laksamana.

Surat Perjanjian?

Bagaimana jika bebaskan dia dan sesuatu terjadi pada saya atau atau ketua polis?

Sebab itu kami perlu surat perjanjian untuk awak bertanggungjawab.

Dengan ini, kami akan tenang.

Tak betul?

Dah tentu, kita akan berpegang dengan surat perjanjian ini.

Ini sebagai langkah berjaga-jaga.

Jika Choi Kang Chi buat masalah, dia akan dihukum mati.

Awak perlu bertanggungjawab dan letak jawatan laksamana.

Jika saya buat, awak akan bebaskan Choi Kang Chi?

Awak mahu buat surat ini?

Bebaskan Choi Kang Chi.

Kenapa buat keputusan terburu-buru?

Saya terburu-buru?

Dia sangat tak stabil.

Dia mungkin mencederakan Jo Gwan Woong sekarang.

Syurga tentukan takdir manusia.

Manusia cuma berusaha lakukan apa yang dirasakan betul.

Saya tunggu syurga berubah dengan usaha saya.

Jika ada masa, apa kata kita pergi memanah bersama?

Apa agaknya?

Laksamana terpengaruh sehingga sanggup pertaruhkan nyawa.

Pasti ada sesuatu istimewa tentang dia.

Saya mahu tahu apakah ia.

Awaj fikir dia akan ke sini?

Saya yakin.

Apa saja dia buat, lihat saja buat masa ni.

Sehingga saya beri arahan, jangan sentuh dia.

Tapi dia merbahaya.

Ini peluang untuk dapatkan laksamana dan Choi Kang Chi.

Jika dia begitu berharga, kita perlu ambil risiko.

Jika kita tak hentikan laksamana sekarang, dia akan jadi lawan yang hebat kelak.

Dan jika Choi Kang Chi tak jadi orang saya, kita perlu bunuh dia.

Bagaimana jika saya minta awak bersedia?

Jangan bimbang. Saya dah pukau dia.

Dengar apa saya cakap.

Choi Kang Chi yang bunuh ayah awak.

Bila nampak Choi Kang Chi, bunuh dia.

Abang!

Chung Jo.

Jangan! Tae Seo!

Tae Seo!

Puan!

Emak.

Emak.

Ini semua disebabkan Choi Kang Chi.

Semuanya sebab Choi Kang Chi.

Bunuh dia.

Choi Kang Chi.

Choi Kang Chi!

Choi Kang Chi!

Apa awak buat?

- Awak ikut saya? - Tak.

Saya tak ikut awak, cuma memerhati awak.

Memerhati? Kenapa?

Awak tak tahu? Jika awak buat perkara bodoh kepada Jo Gwan Woong.

Perkara bodoh, awak fikir boleh hentikan saya?

Kenapa? Awak fikir tak boleh?

Jadi, cubalah.

Lihat.

Ini bukan seperti perjanjian awak dengan laksamana.

Manusia dengan manusia. Awak kata akan patuhi janji.

- Janji dibuat antara manusia. - Tentulah.

- Janji dibuat sesama manusia. - Apa boleh buat?

Saya bukannya manusia.

- Apa? - Oh, ya...

Emak saya manusia, jadi saya separuh manusia.

Kenapa dengan awak?

Bagaimana jika orang dengar?

Jadi, jaga-jaga.

Saya tak tahu bila raksasa di dalam saya akan keluar dapatkan awak.

Budak tak kenang budi.

Awak balas jasa dengan kejahatan. Awak bahayakan Park Moo Sol.

Berani awak berjalan di sini? Keluar dari kampung!

Berhenti! Ini semua salah faham.

Awak menyebelahi dia? Pasti awak juga jahat.

Hentikan!

Awak nak ke mana?

Jangan terasa. Ini salah faham.

Awak boleh elakkan salah faham. Dan buktikan Tuanku Park tak bersalah...

Jika itu tak berjaya..

Saya perlu hidup begini selamanya.

Hidup dengan rasa bersalah membunuh Tuanku Park.

Awak tahu?

Pergi saja.

Dia di Choon Hwa Gwan.

Cik Chun Jo.

Saya tahu dia yang awak paling mahu jumpa.

Hari ini, kami akan ajar cara minum.

Tuang arak ke dalam mangkuk.

Apa awak buat? Sebagai gisaeng, awak perlu tahu tuang arak.

Cepat, tuang arak.

Sekarang, minum arak.

Ketua Wanita akan ajar tradisi gisaeng.

Tapi, tiada siapa ajar kamu minum.

Saya buat ini untuk kamu. Dengar baik-baik.

Kamu perlu minum sekaligus tanpa tinggal setitik pun.

Selepas selesai, tak boleh buat bunyi.

Dan tak boleh makan seperti perempuan murahan.

Sekarang, minum.

Begitu.

Bagus, begitu.

Diam!

Seorang masih belum minum.

Minum.

Saya takkan minum.

- Apa? - Permainan ini tak seronok langsung.

Permainan? Saya kata ini pelajaran!

Awak takut rasanya begitu tajam?

- Semua. - Ya.

Dia pasti takut akan rasanya.

Semua perlu tolong dia.

Baik.

Sekarang, arak ini kurang tajam rasanya.

Minum.

Apa yang awak buat ni?

Saya ajar awak cara minum.

Jika berpakaian seperti gisaeng, awak perlu belajar cara gisaeng.

Awak berkeras. Meskipun awak mulia...

awak tetap gisaeng yang menjual arak dan tubuh.

Kenapa?

Awak tak suka minum?

Jadi, saya akan ajar cara buka pakaian di hadapan lelaki.

Perlu saya lihat bagaimana rupa perempuan mulia?

Berani dia! Awak nak mati?

Tak guna!

- Siapa mulakan? - Tak kisah siapa mula.

Perempuan jahat ni tumpahkan arak pada muka Wol San.

Arak?

Kami bosan, jadi kami berkongsi minuman.

Saya kesian pada ahli baru, saya mahu mereka gembira.

Betul. Itu saja niat Wol San.

- Betul begitu? - Dah tentu, betul.

Kami semua saksi.

- Betul tak? - Dah tentu.

Ketua pembantu, ambil kayu memukul.

Tunjukkan kaki.

Cepat buat.

Berdiri tegak.

Siapa awak?

Saya tanya siapa awak.

Budak ni!

Semua!

Siapa awak?

Mari pergi.

Berhenti.

Siapa awak?

Siapa awak datang tiba-tiba pada waktu begini?

Lebih baik lepaskan dia.

Dia tak patut berada di sini. Saya akan ambil dia.

Kang Chi.

Berhenti!

Jangan bergerak.

Satu langkah saja lagi awak bawa dia...

awak dan Chung Jo akan dicederakan.

Jika kami dapat tangkap, awak akan dipukul sehingga mati.

Jangan bimbang, Chung Jo.

Saya tak ada masalah bawa awak keluar.

Meski awak bernasib baik terlepas...

awak akan hidup sebagai pelarian.

Awak perlu bersembunyi seperti penjenayah.

Dan menjadi orang murahan.

Awak hanya dapat hidup dengan makan tumbuhan.

Belum terlambat. Lepaskan tangan dia dan pergi.

- Lepaskan tangan itu! - Takkan!

Saya takkan lepaskan.

Sesiapa sentuh saya, saya akan bunuh.

Jangan bimbang, Chung Jo.

Saya takkan biarkan awak tinggal di sini.

Percayalah.

Chung Jo.

Pergi.

- Apa? - Pergi.

Saya datang untuk bawa awak dari sini.

Sebelum tu, buktikan ayah tak bersalah dahulu.

Biar dunia tahu ayah tak bersalah, kemudian datang ambil saya.

Sebelum tu, saya takkan berganjak.

- Chung Jo. - Pergi.

Tolonglah pergi.

Awak betul mahu bawa dia pergi?

Sebelum tu, fikir apa awak perlu lakukan dahulu.

Awak tak boleh ragu-ragu.

Jika nampa dia berkelakuan pelik, bunuh saja dia.

Ayah.

Jika ragu-ragu, laksamana berada dalam bahaya.

Faham?

Jika dia tak mampu. Saya akan lakukannya.

Tidak.

Saya lakukannya.

Saya akan lakukannya.

Jangan buat kesilapan.

Bukan saja laksamana, tapi seluruh kuasanya terlibat.

Faham?

Ya, ayah.

Yeo Wool kehilangan Kang Chi.

- Dia ke arah sini? - Ya.

Tak guna.

Kang Chi!

Awak tahu apa awak buat?

Tahu. Saya betul-betul tahu.

Berhenti.

Jika tak hentikan dia sekarang, laksamana dalam bahaya.

Tiada apa akan berlaku. Dia berjanji dengan laksamana takkan buat apa-apa.

Sebab itukah dia masuk ke sana dengan muka yang marah?

Percaya saya, kali ini saja...

boleh awak percaya pada janji dia?

Gon?

Ma Reum!

Ma Reum!

Kenapa temengah-mengah? Awak nampak hantu?

Dia dah sampai. Akhirnya.

Kang Chi patahkan penyapu dan pergi kepada Jo Gwan Woong.

Dia pergi ke biliknya.

Kenapa ke sini?

Awak minta saya bekerja dengan awak?

Saya datang untuk memberi jawapan.

Saya akan ambil semula Penginapan Seratus Tahun.

Kemudian ambil nyawa awak.

Ini jawapan saya.

Choi Kang Chi.

Awak!

Kang Chi.

Saya akan bawa balik Tae Seo dan Chung Jo.

Tolong jaga Penginapan Seratus Tahun.

Dah tentu. Baiklah.

Kang Chi.

Kang Chi!

Markah penuh!

Markah penuh!

Awak rasa dia akan datang?

Jika saya betul, dia akan tepati janji.

Jika dia datang, awak nak buat apa?

Bergantung pada jawapan dia.

Jawapan dia?

Tuanku.

Wakil polis datang.

Dia kata Choi Kang Chi pecah masuk Penginapan Seratus Tahun.

Awak dah lihat apa Choi Kang Chi buat?

Awak pasti Choi Kang Chi yang lakukannya?

Siapa lagi?

Siapa lagi yang saksikannya?

Apa?

Awak meragui saya?

Saya mahu kepastian.

Pengawal, pekerja dan saya sendiri saksi perbuatan Choi Kang Chi.

- Cukup? - Jadi, boleh saya jumpa pekerja awak?

Ada sesiapa saksikan Choi Kang Chi guna keganasan di sini?

Jika ada, 3 orang sila ke hadapan.

Apa awak buat?

Awak semua lihat Kang Chi gunakan keganasan di sini.

Beritahu apa yang awak lihat!

Maaf.

Saya tak tahu apa awak katakan.

Apa?

Sejak awak di sini, saya tak pernah lihat Kang Chi.

- Saya juga tak nampak. - Saya juga.

Saya tak nampak apa-apa.

Jika awak mahu gugurkan jawatan saya, dapatkan lebih banyak bukti.

Awak perlu berusaha lagi.

Baiklah...

- Nama awak Choi Ma Reum? - Ya tuanku.

Gulungkan dia dengan tikar dan pukul.

Kemudian masukkan dalam penjara, jangan beri makan untuk 5 hari.

Buat yang sama kepada 2 lagi di belakangnya.

- Bawa mereka. - Baik!

Tuanku, betul saya tak nampak apa-apa!

Bertenang. Kita masih ada harapan lain.

Awak yakin pukau itu berjaya?

Pasti. Dia akan bunuh Choi Kang Chi.

Choi Kang Chi.

Bunuh dia.

Awak dah sampai?

Awak dah selesaikan misi yang saya beri?

Dah beri 3 syiling pada orang yang awak mahu ucapkan selamat tinggal?

Apa semua ni?

Saya perlu terus hidup.

Saya akan ucap selamat tinggal lain kali.

Apa yang ubah fikiran kamu?

Pertama, saya mahu buktikan Tuanku Park tak bersalah.

Kedua, saya mahu ambil semula penginapan dan kembalikan kepada Tae Seo dan Chung Jo.

- Akhir sekali, sebab ketiga.. - Ya, sebab ketiga.

Jika mampu, saya mahu jadi manusia.

Awak mahu jadi manusia?

Ya, saya mahu jadi manusia.

Sekarang, saya separuh manusia ,separuh makhluk misteri.

Saya tak tahu bila akan jadi makhluk itu dan hilang kawalan.

Saya tak boleh rasa saya ini manusia.

Saya lihat ramai lahir sebagai manusia, tapi perangai tak seperti manusia.

Manusia bukan berdasarkan kelahiran, tapi apa yang dipegang dalam hati.

Tapi, saya tak mahu keadaan tak stabil begini.

Seperti ini, saya tak boleh pulang kepada keluarga di penginapan.

Awak tahu cara menjadi manusia?

Ya, ada satu cara.

Cara apa?

Buku Keluarga Gu.

Buku Keluarga Gu?

- Buku Keluarga Gu? - Ya, Buku Keluarga Gu.

Ayah awak juga mahu benda tu, dia beribadah selama 100 hari.

Tapi akhirnya, nasib dia tak baik.

Bagaimana nak dapatkan Buku Keluarga Gu?

Beritahu.

Saya tak boleh beritahu sekarang.

Kenapa?

Ayah awak yang habiskan 1000 tahun memelihara jiwanya juga gagal.

Awak fikir awak boleh dapatkannya?

- Tak ada cara. - Apa tak kena dengan saya?

Lihat awak. Awak mudah marah.

Awak tak boleh kawal baran, dan selalu buat masalah.

Bagaimana nak beribadah 100 hari dengan bersabar?

Tak mungkin.

Saya tak mahu kehilangan awak juga.

Lupakan Buku Keluarga Gu.

Apa saya perlu buat untuk awak tolong dapatkan Gu Family Book?

Bina kekuatan mental supaya awak boleh kekal manusia tanpa gelang itu.

Ayah awak mengambil beberapa ratus tahun untuk melakukannya.

- Sukar untuk usia saya sekarang. - Saya akan lakukannya.

Saya pasti lakukannya.

Jangan benarkan mana-mana perempuan menghampiri awak.

Jangan biar dia dapatkan hati awak. Jangan memberikan kasih sayang.

Tapi awak sudah ada perempuan yang awak tak dapat elakkan.

- Pasti sukar. - Awak mahu terus begini?

- Mahu lihat saya mati? - Awak takkan mati.

Selagi awak tak cuba jadi manusia...

awak akan hidup kekal, faham?

Saya tak mahu kehidupan kekal.

Tolong saya jadi manusia.

Tolong saya dapatkan Buku Keluarga Gu.

Saya harap awak ambil budak ini.

Ke tempat kami?

Tolonglah, Tuan.

Ajar saya kawal diri dan kesabaran...

dan juga kekuatan mental untuk kekal manusia tanpa gelang ini.

Saya takkan lupa kebaikkan awak.

Tolong terima saya!

Dia setuju menyebelahi kita. Bukankah bagus?

Tolong terima dia sebagai orang awak.

Bagus.

Kita mungkin kehilangan laksamana.

Gon, awak memandang rendah terhadap laksamana.

Awak masih tak tahu?

Semasa saya lepaskan panah...

Saya bukan percayakan Kang Chi, saya percayakan laksamana.

Jika dia tak yakin dengan janji yang dibuat.

Dia takkan biarkan Choi Kang Chi pergi dari awal.

Saya yakin dia takkan buat perkara bahaya sebegitu.

Ambil peluang ini untuk percaya orang lain.

Saya mahu tahu sesuatu.

Apa dia?

Jika saya guna semua 3 syiling yang awak beri...

apa awak mahu lakukan?

Jika saya mahu bunuh Jo Gwan Woong dan diri sendiri.

Awak mahu jawapan jujur?

Ya.

Mungkin saya telah bunuh awak.

Seseorang yang tak menyayangi nyawa, tak boleh ambil apa-apa yang berharga.

Saya tak boleh percaya orang seperti itu.

Gurauan awak macam betul-betul.

Choi Kang Chi! Perjalanan kita masih jauh.

Mari.

- Jumpa lain kali, tuanku. - Datang bila-bila.

Pintu sentiasa terbuka untuk awak.

Apa ni?

Lelaki itu berikannya pagi tadi.

Lelaki yang jumpa awak semalam.

Dia kata ianya ubat di dalam. Letakkan pada tempat awak dipukul.

Jadi...

Saya akan lihat awak setiap hari?

Kenapa? Awak begitu gembira?

Tak mungkin.

Jangan bimbang.

Selepas matlamat saya selesai, saya pergi.

Matlamat? Matlamat apa?

Budak-budak tak perlu tahu.

Apa? Budak?

Budak?

Kang Chi.

Saya doakan hidup awak untuk bahagia, bukannya kesedihan.

Awak juga, Cik Yeo Wool.

Apa awak buat?

Perempuan tak guna!

Nama saya Chung Jo. Bukan tak guna.

Ianya Park Chung Jo.

Mulai sekarang, panggil nama saya, Wol San.

Apa awak buat?

Selamat kembali.

- Awak semua sihat? - Ya, Tuan!

Kita ada ahli baru hari ni.

- Perkenalkan diri. - Apa? Perkenalkan diri?

Awak tak faham maksud itu?

Apa khabar.

Saya tak biasa semua ni.

Buat betul-betul.

Saya sedang buat ni.

Saya Choi Kang Chi, anak Choi Ma Reum daripada Penginapan Seratus Tahun.

Selamat berkenalan.

Dia kata selamat berkenalan.

Bila ahli baru perkenalkan diri, awak patut menerimanya.

Maafkan kami!

En. Dam, awak pasti berkuasa di sini.

Agaknya.

Selesai di sini, pergi.

Baiklah!

Tempat ini besar dari jangkaan.

Ayah gunakan manya tenaga dan usaha untuk bina tempat ini.

Jika bukan kerana laksamana, awak takkan diterima ke sini.

Begitu.

Tae Seo!

Jika tak boleh dapat, saya akan curi.

Jika tak boleh curi, saya akan musnahkannya.

Itu cara saya.

Tae Seo.

Mati.

Mati!

Sari kata oleh ~Muhammad Najwan Bin Hamidi~

Layari (http://www.malaysubteam.blogspot.com)