Original subtitles

Hou je rustig!

Wat ben je aan het doen!

Leg dat mes neer!

Laat haar los.

Laat haar los!

Hou op!

Hou op!

Waarom?

Ik pas op jou.

WRAAK MET VIER HANDEN

TWINTIG JAAR LATER

Hallo zusje.

Je had gelijk.

Oké?

Ik ga weer hulp zoeken.

Sorry voor de laatste weken.

- Ik ga indruk op ze maken. - Succes.

Je mobiele telefoon.

Hallo mevrouw Tauber. U spreekt met advocatenkantoor Röters.

U wilde geïnformeerd worden en...

het is zo ver: de aanvallers zijn vorige week vrijgelaten.

De man èn de vrouw.

Als u nog vragen heeft kunt u...

Dag.

Jij ook hier? Kom je naar de concurrentie luisteren?

Ze speelde het fout.

Ze zijn vrijgekomen.

Ergens deze week.

Ga zitten.

Er is geen gevaar.

Ze hebben hun straf uitgezeten.

Ze weten niet eens wie we zijn.

Deze auditie is heel belangrijk voor mij, Jessie.

Je moet kalmeren.

Ze zullen weer in de stad gaan wonen.

Er is geen gevaar.

Je bent gewoon bang. Je moet rustig worden.

Laat me los.

Blijf maar zitten, het is oké.

Sorry maar jullie...

Ga maar gewoon zitten.

Kijk me aan.

Laat hem, Jessie.

Dankjewel.

Laat hem.

Dankjewel. Wel thuis.

Mevrouw Tauber?

Is ze hier ergens?

Er is een klein probleempje. Het spijt me.

"Het spijt haar."

De sleutels.

Hoe kun je aan pianospelen denken terwijl zij vrij rondlopen?

Ik laat niet toe dat iemand jou iets aandoet.

Hou je mond.

Stap in.

Stap in!

Help me alstublieft.

Rustig!

Blijf staan.

Staan blijven!

Laat me gaan.

Hallo?

Hallo?

Hee, hee. Stop, stop, stop.

Heel rustig, heel rustig. Kom, kom.

- Waar is mijn zus? - Rustig maar.

Hebt u pijn?

Weet u waar u bent?

Begrijpt u mij?

Waar is mijn zus?

Ga zitten.

Ik ben niet uw arts maar ik kan proberen hem te bereiken.

Het spijt me.

Ik wil haar zien.

- U moet rusten. - Ik wil mijn zus zien.

Heeft u begrepen wat ik u net zei?

Ik ben niet uw dokter.

Ik heb over uw zus maar gedeeltelijk dingen gehoord.

Alstublieft.

Even wachten alstublieft.

Ze stierf voordat ze haar konden opereren.

Wilt u dat ik iemand bel?

Wilsverklaring voor crematie

Madame Tauber?

Oké.

Aan het ongeluk heeft niemand schuld:

die zaak kan ik sluiten.

Maar nu iets anders...

Ik was bij Maria Uchwat.

Ik vertelde haar dat ze een klacht kon indienen.

Dat wilde ze niet.

Het zegt me niets...

"Als je uit de gevangenis komt, en de stad niet onmiddellijk verlaat,

Zal je ervoor boeten."

Het was mijn zus die dat schreef.

Het is haar handschrift.

Dus ik neem aan dat deze brieven zullen stoppen?

Kunt u dit voor mij afgeven?

Mijn medeleven.

Ik pas op je.

En?

Frisse lucht nodig?

Of wegwezen?

Frisse lucht nodig!

Maar het is te koud, toch?

- Dat is waar. - Gaan we terug?

Heel even.

Wat doen we voor de 305?

De 305? Ik weet het niet echt. Vraag het even aan Beate.

Het was gevallen.

Jij bent volgens mij nog niet toe aan ontslag.

Ik ben alleen een beetje...

Wil je wat druppels? Om te slapen.

Goed.

Dat met die sigaret,

dat was niet zo netjes.

Ja, dat is zo iets van mij.

Het brein slaat alleen momenten op die de moeite waard zijn.

Dus probeer ik elke dag

een mini-avontuur te beleven.

Een stiekeme sigaret is stom, maar laat zich niet vergeten.

En herinneringen zijn levenslang.

Dus daardoor verleng ik als het ware mijn leven.

En dat van anderen.

Goed. Als ze je morgen ontslaan,

en je hebt niemand om mee te praten,

laat het me weten, oké?

Martin.

Ja.

Sophie.

Bedankt dat het toch nog kon.

Bedankt u in plaats daarvan ons gebrek aan organisatie.

Wij luisteren naar u.

Het draait allemaal om evenwicht. Altijd. Tussen ontvangst en reflectie.

Maar zo is het eigenlijk met alles. Dus, ik vertel u niets nieuws.

Welkom bij het team, mevrouw Tauber. Ik ben erg blij.

Ik ook. Ik dank u wel.

Alstublieft.

Gelukkig hebben we een parasol meegenomen.

Jij hebt echt aan alles gedacht.

Maar pas op: geen fietsers, ook geen motorrijders...

Maar telt het nu als avontuur?

Ja natuurl...

Jij claxonneert wij drinken

Dit moet toch de onprettigste date zijn die je ooit had?

Nou, ja.

Maar wel memorabel.

Vliegangst is toch geen schande.

Dat is het ook niet.

Maar ik had wel graag meer van de wereld gezien.

Wát pas gênant is...

is sinistrofobie.

Angst voor linkshandigen.

Stel je eens voor:

iedereen die je ontmoet kan linkshandig zijn.

Omdat we in potentie eigenlijk allemaal linkshandig zijn.

Dus.

Ben jij linkshandig?

Laat je hand eens zien.

Waarom?

Je kan het zien.

Je kan het aan de vingers zien.

Dus...

Wat is er aan de hand?

Hé, wat...

Sophie!

Ik zal jullie vinden.

Mevrouw Tauber, u kunt niets opnemen omdat u te weinig op uw rekening heeft staan.

Er moet meer dan 3.000 euro op staan.

Als u meer geld wilt opnemen, moeten we uw krediet-bedrag verhogen.

We moeten een verzoek doen,

en dan kijken we of uw maandelijkse inkomsten

dat rechtvaardigen.

Gaat het wel?

Eindelijk neem je op.

Ik wilde... Ik wilde me verontschuldigen.

Waarvoor?

Voor gisteren.

Ik neem mezelf kwalijk wat ik deed.

Jij hebt niets verkeerd gedaan.

Koffie?

Nee, glühwein. Maar vermomd als koffie.

Oké...

Begon je je filmrol te spelen vóór of nadat je me een klap verkocht had?

We zoenen, je geeft me een schop en dan verdwijn je?

Heb je een beetje geslapen sinds het ongeluk?

Niet erg.

Laat je morgen nakijken, oké?

Ja, goed.

Ik ben heel normaal. Beloofd.

Je doet wel cool, maar je vertelt me niks.

Ik heb in het ziekenhuis nogal problemen gekregen door mijn actie in het mortuarium.

Maar...

iedereen reageert anders op verlies.

Alsjeblieft. Hiermee slaap je als een baby.

Slaap doet wonderen.

Dankjewel.

Het zou me gerust stellen als je me niet bij elke kus zou slaan.

Eindelijk...

- U bent niet bereikbaar. - Sorry. Mijn mobieltje...

is niet helemaal in orde.

Maar kunnen we morgen op u rekenen voor de repetities?

Natuurlijk, geen enkel probleem.

Perfect. Tot morgen, 9 uur, fris en fruitig.

Mevrouw Tauber?

Ja, tot morgen.

GPS aan. Route opslaan.

Het spijt me. Het spijt me.

Hallo Sophie.

Ik heb ontdekt waar die vrouw werkt.

Laat haar los! Hou op!

- Wat wil ze? - Chloroform.

Morgen!

Wil je hierheen komen alsjeblieft?

Rustig! We gaan hier uit.

Nou ga je daar staan.

Zo!

Vertel me nu eens: wat zocht je in de kleuterschool?

Wilde je inbreken? Inbreken in een kleuterschool? Werkelijk?

Een kleuterschool. Wat wilde je?

Of dacht je soms dat het jouw huis was? Het zou kunnen, met 2,1 promille in je bloed.

Sorry? Ik versta je niet.

Wat?

Laat me eens kijken.

Heel voorzichtig.

Wakker worden.

Hallo?

Hallo?

Voel je je goed?

Ik zag je spray. Ben je astmatisch?

Rustig maar.

Adem langzaam in.

Adem langzaam uit.

Heel voorzichtig. Alles gaat goed.

De luchtwegen zijn vrij. Je kunt ademen.

Het lichaam is heel eenvoudig.

Iedereen heeft zijn grenzen: angst, stress, verdringing.

Het lichaam laat van zich horen wanneer men zijn grenzen bereikt.

Wat jij hebt...

dat is in elk geval geen astma.

Bent u klaar met haar?

Ik kan je nergens toe dwingen,

maar ik stel voor dat je naar het ziekenhuis gaat voor een volledige checkup.

We hebben een psychiatrische afdeling, ik zou graag een paar tests doen...

Laatst opgeslagen route

Kleuterschool Saint Martin de Tours

Halt!

Blijft u staan!

Ik wilde me gewoon verontschuldigen.

Ik zat hier als kind op school.

Oké, dat is dan gedaan. Ga nu dan nu maar weg.

Misschien kunt u me helpen?

Ik kan me niet herinneren wat ik hier wilde doen.

Wat je hier wilde?

Je bent te keer gegaan tegen een politieman.

Je schreeuwde als een gek.

Het leek er niet op dat je een plan had.

Ik...

Luister naar mij.

Als ik je hier weer zie, dronken of niet, zal ik een klacht indienen.

Het zal niet meer gebeuren.

Hier.

Je draaide helemaal door toen je dat verloor.

Dankuwel.

Excuses.

U heeft een nieuw bericht.

Nieuw bericht

Mevrouw Tauber. Wat moet ik zeggen...

Dit is de derde keer dat ik bel, en u bent nergens te vinden.

We zullen de andere kandidaat inschakelen. Het spijt me zeer.

Ja?

Elly.

Hallo Sophie.

Ik weet al waar die vrouw werkt.

Waar die man woont daar zal ik nog achterkomen.

Ja, ik weet het.

Het zal het niet goedmaken.

Het zal onze ouders...

niet weer terugbrengen.

Maar ik zal tenminste zeker weten dat jij veilig bent.

Ik zal ervoor zorgen dat je voor eens en altijd veilig bent.

En ik doe het zo dat niemand zal weten dat wij het zijn.

Jeugdtrauma

PTSS, dissociatieve identiteitsstoornis

Identiteitsstoornis

Psychotrauma

Depressie

Hallo. Hai.

Vertel me wat er aan de hand is.

Waarom...

Vanwege wie heb je die slaappillen nodig?

Vanwege mijn broer.

Hij is verdronken.

Hij was bezopen.

Sorry.

Niet nodig. Het is al lang geleden.

Nou eh...

hoe krijg jij het voor elkaar...

omdat je zei,

dat het een tijd kost

voor je het geaccepteerd hebt.

Hoe...

Hoe dicht stonden jullie bij elkaar?

Te dichtbij.

Wat wil zeggen?

Mijn zus was erg ziek.

Paranoide.

Ze zag overal gevaar. Ze was altijd bang dat mij iets zou overkomen.

Laatst, in je auto...

Ik was blij dat ze dood was.

Voor het eerst in mijn leven gaat het om mij.

En dat voelt goed.

Maar...

op één of andere manier laat ze dat niet toe.

Mijn broer wilde dat ik hem kwam halen.

Voor hem was het leven een feest.

Ik ging hem ook altijd ophalen.

Altijd. Overal. Elke keer weer.

Maar alleen niet die ene keer.

Hij belde me. Ik zei tegen hem:

"Kijk maar hoe je thuis komt. Je kan me wat."

Rouwen, rouwen lijkt onbaatzuchtig,

maar wat super egoïstisch is,

is dat we in feite gewoon proberen zonder schuldgevoelens verder te leven.

En het werkt.

Beter en beter, met elke maand die voorbijgaat.

Gelukkige verjaardag...

Sorry, ik liet ze denken dat je jarig was.

Ja, het is leuk.

Ik kom zo terug.

Maar het idee was toch heel...

Het toilet is achter.

Is er iets gebeurd?

Hebben jullie elkaar vaak ontmoet?

Ik wil niet meer dat jullie elkaar zien.

Ja.

Je belt haar niet meer. Je benadert haar niet meer.

Rustig maar.

Ze geeft niks om je, is dat duidelijk?

Wacht.

Als je ook maar één keer contact met haar opneemt,

vermoord ik je.

Is dat duidelijk?

Is dat duidelijk?

Waar is dat geld? Waar is dat klote-geld?

Wat doe je, Sophie?

Ik vind je leuk, ik wil wat te drinken voor je kopen.

- Maak me niet zenuwachtig. - "Maak me niet zenuwachtig."

Stop met mij na te doen.

Hier. Waar is het geld?

Huidige locatie

Hallo?

Wat wil je?

Wat ben je van plan?

Hallo?

Wat wil je?

Ik loop gewoon wat rond.

Waar is de bestuurder?

Ik weet het niet. Hij is er niet meer.

Ik zag net het ongeluk.

Help me alsjeblieft.

Ik ben hier opgesloten.

Het is afgesloten.

Bel de politie.

En wat vertel ik ze dan?

Ik ben vastgebonden.

Ik heb de prop uit mijn mond kunnen verwijderen.

En wie heeft dit gedaan?

Ik weet het niet. Iemand kwam van achter.

Die heeft mij verdoofd, denk ik.

Ik werd hier wakker.

Hallo?

Help! Help!

Niet bewegen.

Maria Uchwat?

Jij was het... Jij was het die mij die brief schreef.

Ik heb 20 jaar in de gevangenis gezeten

omdat die klootzak doordraaide.

Alstublieft.

Waarom wij?

Jullie waren rijk...

en jullie hadden geen buren.

We wilden gewoon snel naar binnen gaan,

en mooie spullen meenemen.

We hadden het al veel vaker gedaan.

Niemand heeft er pijn van.

Maar die dag was de vader ook thuis.

We dachten dat hij er niet zou zijn.

Hij kwam op ons af.

Mijn maat...

Hij...

hij heeft hem dood geslagen.

En de moeder?

Ze zag zijn gezicht.

Ik wilde dat niet.

Ik wilde dat niet.

Hebben jullie ook iets met de kinderen gedaan?

Neen.

- Met die met het donkere haar? - Neen.

We hebben ze niet eens gezien.

Die andere...

Die heeft een kind.

Zou kunnen.

We kregen sinds een paar jaar proefverlof.

Het zou best kunnen.

Je verlaat de stad,

en gaat ver weg wonen. Begrepen?

Als je contact opneemt met de politie,

of als je in deze stad nog één voet zet, ben je dood.

Oké.

Wat bedoel je, oké?

Ik kom nooit meer terug. Ik ga niet naar de politie.

Anders zal ik je vermoorden.

Ik heb alle stukken nodig.

Ik zal je de nieuwe geven, maar een deel is gearchiveerd.

- Ik kan ze meenemen? - Ja, de kopieën.

Ik wil je geen valse hoop geven.

Niet alle documenten zijn er momenteel, want ze worden gedigitaliseerd.

- Hoe lang is het geleden? - 20 jaar geleden.

Ai... We gaan kijken.

Kijk eens. Je hebt geluk.

Sophie Tauber, 5 jaar, is wakker en helder,

zonder cognitief of geheugengebrek.

Ze heeft het gebeurde veel beter verwerkt dan haar oudere zus.

Jessica hield Sophie haar ogen en oren dicht,

zodat Sophie de moord op haar ouders niet hoefde mee te maken.

We kunnen niet met Sophie praten zonder Jessica's beschermende tussenkomst.

Jessica vertoont ernstige tekenen van paranoidie.

Ze is constant bang dat er iets met Sophie kan gebeuren.

Dat deze angst verband hield met een sterk schuldgevoel werd pas weken later duidelijk.

Jessica vertelde ons dat ze de moordenaars op school zag

een paar dagen voor de gebeurtenissen.

Wat is dat?

Wat is dat?

Jessie, het is van mij. Ik heb het gevonden.

Hee.

Hoe gaat het?

Hoe heet je?

Heb je al gegeten vandaag?

Ik hoorde dat ze op jouw school mijn favoriete gerecht serveren:

aardbeien met zand.

Maar ik hou nog meer van brandnetels met saus.

Heerlijk!

En wat heb jij gegeten, hmm?

Het is toch nog geen middag?

Ach ja, dat is waar.

Eet je hier op school?

Ik eet altijd bij mama.

Wat doen jouw ouders dan voor werk?

Mijn moeder is pianiste.

Mijn vader is tandarts.

Tandarts?

Ik moet ook weer eens naar de tandarts.

Heeft hij de hele week spreekuur?

Nee, niet op woensdag.

Waar woon je?

Ahorn Strasse 8,

maar mijn vader werkt

op de Schwanleite 6.

O ja, die weet ik.

Ik moet gaan.

Dag.

Alle behandelingen, bedoeld om dit schuldgevoel te overwinnen

eindigden tot nu toe in een mislukking.

Schiet op.

Sneller!

Hou op.

Doe het niet.

Hou op.

Fuck.

Maria Uchwat?

Is ze er?

Wat?

Maria Uchwat.

Die werkt hier niet meer.

- Waar is ze? - Geen idee.

Doe je jas aan, anders word je ziek.

Als we thuis zijn ga jij naar bed, ja?

- Waarom? - Het is al 20:30 uur

- Dat is nog echt vroeg. - Ach, het wordt steeds later met jou.

Waarom moet ik altijd naar bed?

Wacht...

Daar!

Ik weet wat je wilt: een normaal, goed leven.

Je wilt het vergeten. En dat moet je ook.

Ik wil dat je een goed leven hebt, maar je moet er eerst zeker van zijn...

Ik heb het verprutst.

Hij heeft me herkend.

Maar de volgende keer krijg ik het voor elkaar.

Laat me met rust. Het is mijn leven.

Laat me eindelijk met rust!

Wat wil je?

Ik heb je hulp nodig.

Ja, je hebt hulp nodig. Alleen niet van mij. Daar ben je te gek voor.

Ik kan het niet. Ik kan het niet.

Heb je geslapen?

Nadat ik je de tabletten gaf,

heb je nog geslapen?

Ze laat berichten achter op het antwoordapparaat.

Ze weet...

dingen die niemand anders kan weten.

Oké, ik breng je nu naar het ziekenhuis.

Nee, ik hoef niet naar het ziekenhuis.

Jij wilt dat ik je help, toch?

- Dan breng ik je daar waar ze je kunnen helpen. - Ik moet het zelf doen.

Ik hoef alleen maar te weten hoe ik er vanaf kan komen.

- Waar vanaf? - Ze zit nog in me.

Ik moet haar...

Je moet slapen.

Ik wil gewoon dat ze weggaat.

Sinds ik je ken, doe je alles om haar dood te verdringen.

Jessie is dood. Ik verdring niets.

Ik wil je autosleutel.

- Martin, het gaat me lukken. - Het lukt je niet!

Het gaat je niet lukken.

Hoor je jezelf praten?

Besef je wat je me net verteld hebt?

Besef je dat?

Wacht hier even. Ik ga een collega zoeken.

Vertel je ze dat...

Ja, maak je geen zorgen.

Als...

Als ik normaal was geweest, hadden wij dan een kans gehad?

Begin eerst maar met gezond worden.

Je hoeft niet tegen me te liegen.

Wie is er gekker?

Die gekke vrouw of de dwaas die van die gekke vrouw houdt?

Als ik normaal was geweest, had ik je al lang gedumpt.

Al was het maar vanwege je rare tattoo.

Waarom ben je geketend?

Ik haal je knevel eruit en jij vertelt me ​​waarom je vastzit.

Help!

Help!

Komop, schiet nou eens op.

Help!

Laat me met rust. Het is mijn leven.

Laat me eindelijk met rust!

Ben je er nog?

Onze condoleances voor de dood van je zus Sophie Tauber,

geboren in februari 1990,

die ons verliet op 13 oktober van dit jaar.

Ze is nu bij haar laatste rustplaats aangekomen.

Je hebt dit mooi snel gedaan.

Ja.

Het is toch pas twee maanden geleden.

Ja.

Heb je een plan voor de toekomst?

We zullen zien.

Ga je weer auditie doen?

Piano?

Weet je wat vandaag mijn avontuur was?

Ik heb geen idee wat je van me wilt.

Luister, ik ben niet het ziekenhuis.

Ik weet niet wat gek is, of normaal.

Ik weet niet eens met wie van jullie twee ik op dit moment praat.

Maar bel me als je wilt. Dat zou ik leuk vinden.

Eén, twee, drie, vier.