Original subtitles

Simply Releases Toppers Simply the Best

Proudly Presents The Girl On The Train

Vertaald door Simply ReleaseS Toppers Snowii

Jeanne? Kijk eens hier.

Advocatenfirma, zoekt een meertalige dynamische secretaresse voor een contract op lange termijn.

Welbespraakt en vaardig in schrijven van talen.

Ervaring belangrijk, minimum 5 jaar, plus diploma.

Stuur een sollicitatiebrief met C.V. en foto naar Judith Bleistein.

Bleistein. Die naam komt me bekend voor.

Waarom laat je dat zien? Ma, ik maak geen enkele kans.

Natuurlijk niet, met zo'n instelling.

Als je het echt wil zal ik het wel proberen, maar ik verwacht er niet veel van.

Als je geen goed gemotiveerde sollicitatiebrief maakt lukt inderdaad dat niet.

Hoe bedoel je?

Ik weet het niet, maar... - Ik ben gewoon direct. Het is geen roman.

Nee.

Laat mij voor ��n keer in jouw plaats schrijven.

De omstandigheden.

Alles goed met je?

Waarom nu de baard? - Een beetje verandering mag toch wel, nietwaar?

H�, alles goed?

Heb je een goede reis gehad? - Uitstekend.

Met jou alles goed? Leven zonder mij, lukt dat een beetje?

De frisse lucht heeft zelfs me goed gedaan. - Ik begrijp het.

H�, ouwe gast, je ziet er veel jonger uit.

Mijn geheim recept is dat ik Judith al het werk laat doen.

Daarom ziet ze er zo vermoeid uit, ondanks haar stoere taal.

Het is beter dat ik nu de familie laat doen. - Nee, ma. Blijf toch bij ons.

Natuurlijk blijft ze bij ons. Ik heb een tafel geboekt bij Sardegna. Is dat goed?

Ik was al vergeten dat mijn ex-vrouw een echt blok aan mijn been is.

Alles in orde?

Heb je jezelf geen pijn gedaan? - Nee ik was bang dat de camera beschadigd was.

Weet je, jetlag doet soms rare dingen met je.

Wees aardig tegen je vader, ok�?

Ja, hij doet het nog.

Het is een mooie woonst voor jou, een beetje klein misschien.

Het is een volledig gerenoveerd Spaans particulier huis uit de 19de eeuw.

Ben je nu ook al een verzamelaar? - Niet helemaal, ik geniet van het leven.

Dat is vreemd. Ik dacht dat ik niet gelukkig kon zijn. Zo zie je maar.

Inderdaad, ik zie het.

Het mag er zijn.

Wat denk je ervan?

Vooruit, eerlijk. - Ik weet niet, het is nog zo nieuw en niet voltooid.

Ma vindt dat het koud aanvoelt, en lelijk is. Droevig, zei ze.

Je grootvader heeft hier altijd van gedroomd. Hij vindt het fijn.

Ik slaap hier niet. Het ruikt nog naar de verf. Ik ga naar huis.

En ik dan? - Je doet maar waar je zin in hebt.

Nathan, jouw vader komt speciaal uit China om met jou de vakantie door te brengen.

Jullie zien mekaar haast nooit, doe nu niet zo moeilijk.

Je wil dus met mij naar Veneti�?

Ja, dat zou ik fijn vinden.

Ik betaal wel voor de reis. - Nee, ik betaal liever zelf.

Laat me maar doen. Het is mijn geschenk.

Ik ben die geschenkjes beu. - Afblijven, dat is zeer breekbaar.

Ik wil terug naar mijn ma. - Nathan, je blijft nu bij mij.

Kan ik je voorthelpen?

Ik keek maar wat rond. - Ga je gang maar.

Hoeveel kost deze koffer? - 50.

Doe je niet voor 30? - Nee, ze kost 50, en dat blijft zo.

Wil je graag die koffer?

50 Euro is te veel. - Wacht even...

Kost die 50 Euro? - Ja.

Een replica kost nog niet zoveel. - 50 Euro is de prijs.

Kijk, ze is amper 15 waard. - De prijs is vijftig Euro.

En het setje van drie? Deze 3, hoeveel?

Die 3? - Ja alle 3. - Die kosten samen 90 Euro.

Wat denk je daarvan? - Gedeeld door drie is toch maar 30?

Juist. - Ok� dan.

Hier dan... - Bedankt. - Dat is dan 30.

Wacht, dat is 60 te weinig. Je moet me nog 60. - Ik neem de andere niet.

Ja, maar per stuk is het 50. Dus 100 Euro voor 2. - Ja.

Plus 30 die ik je gaf, maakt dan 130. - Juist.

En je zei net 90? - Juist. - Dan win je er nog aan, ik kan wel tellen.

Kom maar mee.

Bedankt. - Wacht even...

Bedankt.

Ik heet Franck en jij? - Jeanne.

Hoe deed je dat met die prijs? Ben je een oplichter?

Een oplichter? Overdrijf je nu niet!

Het was niettemin gluiperig. - Jij hebt mij de moed ervoor gegeven.

En neem je ze nu mee op reis? - Ja, naar Itali�. Daar ga ik elke zomer naartoe.

En wat doen we deze namiddag?

Jij dat weet ik niet, maar ik ben niet vrij.

En vanavond? - Ook niet.

Wanneer dan wel?

Luister Franck, bedankt voor het ritselen daarnet maar voor de rest moet ik nee zeggen.

Het is geen ramp, er zijn nog massa's mooiere meiden dan ik.

Dat moet ik wel beslissen.

Ik hou niet van mannen die me op de huid zitten. - Dat doe ik nooit.

Er bestaan nog ander dingen. - Liefde op het eerste gezicht dan?

En waarom niet? - Dat moet je me nog bewijzen.

Ik zal het je aantonen.

Hier, pak aan...hoeveel moet ik je?

Laat maar zitten.

Geef me je telefoonnummer maar. Of jouw E-mail, of beide.

Ik heb de ganse dag voor interviews door Parijs gehold.

Met de metro. Ik ben doorweekt.

Er was en arrestatie in het station. Ze hielden iedereen tegen.

Had je jouw paspoort bij je? - Natuurlijk.

Waarom die koffer? - Ze kostte 30 Euro voor. Ze is voor de vakantie.

Dit jaar kan je jouw vakantie wel vergeten. Volgens de bank sta je 130 Euro in het rood.

Geen nood, ik vind wel een job. Hoe is het met jouw been?

Wanneer ik schoenen draag, doet het pijn. Nietwaar, kleintje?

Ze eet niet veel. Geef me haar bessenjam eens?

Nee, eet haar nagerechtje niet op. - De chocolade is niet lekker.

Haar vader is kom er aan.

Ze mist haar moeder. Ik breng haar beter maar naar huis.

Ja, ze is moe. - Bedankt.

Vooruit, spelen maar.

Zoals op elke doodnormale werkdag keerde David Rothman vandaag van zijn werk huiswaarts.

Toen hij zijn treinwagon verliet, voelde hij een klap op zijn achterhoofd.

4 of 5 jongeren begonnen me te schoppen en te slaan,

Zonder enige uitdaging of reden.

Ik vroeg hen: 'Waarom?' Ze zeiden dat ze niet van Joden hielden.

Jij bent een smerige Jood, keer terug naar huis.

In shock, en met meerdere verwondingen, ontsnapte David. Hij was 4 dagen werkonbekwaam.

Van de 541 antisemitische daden, gemeld in 2006,

zijn het de lichamelijke agressies, die het meest gestegen zijn.

Meer dan 45% van het totaal dit jaar. De allerjongsten lopen het grootste risico.

Door de ervaringen school, had ik nooit gedacht dat...

Ze me op een dag zouden molesteren omdat ik Joods ben.

En omdat de toestand in het Midden Oosten niet goed momenteel

Worden de religieuze scholen, alhoewel beter beschermd, vaker aangevallen.

De Joodse gemeenschap voelt zich kwetsbaarder,

sedert de moord op Ilan Halimi die ontvoerd werd, verborgen gehouden en doodgeslagen dit jaar.

Dat brengt me tot een belangrijk historisch feit...

Dat is Bleistein, de advocaat. Kijk!

Welke advocaat? - Van die jobaanieding, gisteren op het Internet.

Hij is wel erg veranderd. - Ken je hem dan?

In die tijd was hij niet kaal, en hij droeg geen bril.

Hij was amper 25.

En hoe oud was ik? - Jij was nog niet geboren.

Hij was bij het leger, jouw vader was zijn overste.

Verraad een lange Europese traditie van antisemitisme.

Toen had hij een boontje voor mij. En jij?

Ik hield van jouw vader.

Het is een vruchtbare bron naar een nieuwe vorm van antisemitisme.

Juffrouw Fabre.

Wel...

Het is allemaal te onduidelijk, te vaag. Geen enkele referentie van een andere werkgever.

Ik had nochtans aanbevelingsbrieven. - Waar zijn die dan?

Ik verzond ze met een ander CV en vergat kopie�n te maken.

Bewaar altijd de originelen.

Je gaat naar het buitenland en ik zie ook geen data daarvan?

Ik zend ze u direct per E-mail, als ik thuiskom.

Spreek je Engels? - Ik versta het een beetje.

Voor het beantwoorden van telefoontjes, bijvoorbeeld.

We hebben daarvoor al een receptioniste.

Ik zie niet in dat je hiervoor geschikt bent.

Ik wil alles doen, dat is geen probleem.

Excuseer me. Hallo?

Welke? Wat is er, ma?

Dat is niet belangrijk, ik ben toch al bezig, ma?

Bedankt. Doe dat nu niet weer opnieuw.

Ja, natuurlijk houden we een Bar Mitzvah.

Ik bel je vanavond terug, ok�? Rond 8 � 9 uur jullie plaatselijke tijd. Ok� ma.

Kusjes, tot ziens.

Is dat een foto van uw zoon? - Ja. Waarom?

Hij lijkt op jou.

We keren terug naar jouw CV...

Er staan veel spelfouten in. - Dat zijn tikfouten.

Trouwens, ik praat liever van mens tot mens, zoals wij beiden nu doen.

Ben je ge�nteresseerd in de politiek? - Niet echt uitzonderlijk.

Ach zo? Ik dacht nochtans dat je antisemitisme vermeldde in je sollicitatiebrief.

Daar is de spelling wel juist. Dat is niet dezelfde stijl.

Kan ik Meester Bleistein spreken? - Spijtig genoeg niet. Hij is in vergadering.

Ik ben de dochter van Commandant Fabre. Mijn ouders waren bevriend met hem.

Dat had je eerder moeten zeggen. - Ik heb mijn onderhoud verknoeid, nietwaar?

Ik wil me nuttig maken. Als je me aanneemt ben je zeker dat ik vele uren hard werk...

Ik heb deze job hard nodig.

Het is me aangenaam, om kennis met je te maken.

Ik ken je ouders inderdaad van in mijn legerdienst.

Hoe is het met uw vader?

Hij is omgekomen tijdens een missie.

Dat wist ik niet. Het spijt me. - Het heeft in Paris Match gestaan.

Hoe is het gebeurd?

In Afghanistan... In een gebied voor humanitaire hulp.

Ik was maar 5 jaar oud. Ik herinner me er niet veel.

Natuurlijk niet. - Enkel de foto's. - Ja.

Mijn vader trotseerde elk gevaar, nietwaar.

Je hebt nog een afspraak. - Juist, ja.

Judith zal voor u zorgen, en doe zeker mijn groetjes over aan uw moeder.

Zal ik je vergezellen?

Maak je geen zorgen... we nemen spoedig contact met je op.

Tot ziens.

Wil je haar CV eens doorlezen?

Hoe kan je toch werken met al dat lawaai?

Dat stoort me niet...

Maar als je me iets te vertellen hebt...

Ken je me nog?

Ken je me nog? - Natuurlijk.

Zondag is nog ver weg.

Niet zo ongeduldig zijn.

Ik wil je terugzien.

Waar? Wanneer?

Hetzelfde als vorige keer.

Ok� voor alles?

Wat is alles?

Dat ben jij.

Je zei dat je binnenkort jarig bent. - Ja.

Ik wil je een geschenk geven, maar ik weet niet wat.

Visite kaartjes.

Visite kaartjes? - Ja, voorgedrukte kaartjes.

Dat is mooi, als je iets aan te bieden hebt. Wat zet jij er op? Jouw beroep?

Mijn beroep? Nee, niets. Enkel mijn naam.

Wat is feitelijk jouw beroep? - Secretaresse.

Waar werk je?

Bij een advocatenkantoor. Bleistein. Tegenover het Park Monceau.

Kan ik tijdens onze ontmoetingen niet bij jou logeren?

Ik wil mijn moeder niet met een jongeman opzadelen.

Ik zou haar wel graag leren kennen.

Waarom? - Zomaar.

Komen jullie beiden goed overeen? - Prima zelfs, we zijn bijna onafscheidelijk.

Ach zo.

Vind je dat raar?

Een beetje wel, ja.

Kom we gaan verder.

Kan je niet meer wachten? - Hier zou ik je nog meer willen omarmen.

Kom binnen.

Excuseer me...ik wou zien waar Franck woont. Ik had geen idee dat...

Het is een tweepersoonskamer hier. Jeanne...Tom...Tom...Jeanne.

Dag Jeanne, maak het je makkelijk, wij delen alles. Zelfs de vriendinnen.

Kleed je uit.

Kleed je uit.

Idioten. - Ze trapte er in.

Haar verdwaasde blik. - Ik ben weg.

Tot straks, Tom. - Je had me goed in de maling.

Is Tom een student? - Een worstelaar zoals ik. Potentieel kampioen.

Dat vind ik mooie foto's.

Dat was een wedstrijd die ik won.

Wanneer vertrek je naar Itali�?

Ik ga niet. - Waarom niet?

Ik leende geld aan een vriendin, en ze kan het momenteel niet terugbetalen.

Zodoende blijf ik de ganse zomer in Parijs.

Je zit schrap bij kas dus? - Ja.

Veel of een beetje? - Gewoon, meer niet.

Dat is ze dus? - Marius...Jeanne. - Goedendag.

Je had gelijk, ze ziet er mooi uit. - Bedankt voor het compliment.

Kom mee, ik leid je rond. We beginnen achteraan.

Kom dan.

Er is een code nodig, 21 ba3.

Dat zijn de burelen. En dat is het priv� gedeelte, de woonruimte.

Wat houdt de job in?

Alles in het oog houden.

De inventaris en de zomersluiting navolgen. Nog vragen?

Kom mee, jij.

Ik laat de auto's hier, die ik niet nodig heb. Langs hier kan je weg.

Zie je?

Koop wat degelijke kleren, ok�? Doe je inkopen en installeer je daarna.

Ik heb een normaal koppel nodig... We mogen geen argwaan wekken in deze buurt.

Het zal geloofwaardig zijn... jij bent de baas.

Ok�, goed dan.

Pak aan. - Bedankt.

Kijk, we kregen al een voorschot.

Franck! - Ik kom.

Je kan eens boven gaan kijken.

Ik ben zo terug.

Kijk, het is eenvoudig. De nieuwe spullen...

en deze moet jij daarmee verwisselen. - Tegen het volle pond? - Ja.

Onthoud het goed en schrijf niets op, ok�?

Ma, ik ben weg. - Ik hoop dat je gelukkig bent bij hem.

Franck is niet zomaar iemand. Hij kan misschien ooit de Olympisch kampioen worden.

En dat zal je plezieren om dan een beetje geld te hebben.

Mooi kleedje draag je. De kleuren passen bij jou.

Waarom verander je van onderwerp? Staat mijn nieuwe job je niet aan?

Opzichter spelen, eerlijk gezegd...

Jij bent een gediplomeerde secretaresse. - Ander werk was er niet beschikbaar.

Ik belde Bleistein, ik heb met hem gebabbeld...

Vergeet Bleistein maar, hij was gisteren alles al vergeten. Het maakte hem gisteren niets uit.

Laat me doen. Voor mij valt het te proberen.

Let even op de kinderen, ik toon je iets dat ik in mijn papieren vond.

Je weet, ik gooi nooit iets weg.

Luister wat Bleistein me ooit schreef.

Liefste Louise, Morgen verlaat ik het leger.

Je weet hoeveel ik je man respecteer...

Maar dat is niet de reden dat je van me houdt.

Ik ben wel niet de Prins op het witte paard, maar ik kan je wel een nieuw leven geven.

100 jaar geleden zou ik je ontvoerd hebben, maar nu niet meer.

Gisteren vroeg hij om me te zien. - En heb je dat gedaan? - Nee.

Wie, zei je? Wie? Verbind haar maar door.

Ja ik ben het. Je moet je niet excuseren, ik ben blij dat je me belt. Heel blij zelfs.

Een ontmoeting? Deze week is dat moeilijk. Wacht even. Niet opleggen, ik kijk even.

Volgende week kan het. De 25ste kan dat?

Voor 18:00hr heb ik kaartjes voor een concert in St. Eustache, als je wil en vrij bent tenminste.

Mijn zoon heeft afgezegd. Ja ik heb een zoon.

Dat lawaai? Dat is een trein die passeert. Ja, die maakt een hels lawaai.

Ja, ik woon in de voorstad, dat vertel ik je dan wel.

Donderdag de 25ste, ok�. Tot ziens, Samuel.

Heren...

Groet mekaar. Lijnrechters, tijdopnemer?

Het is wel erg gewelddadig. - Ons motto is: 'Neem je leven in de greep'

Dat geloof ik best. - Zeker.

Kan je nog een andere brengen? - Is dat niet te veel?

Het dessert dan? - Niet voor mij, bedankt.

Onze familie houdt niet zo van zoetigheid.

Wacht even. Nog een Armagnac een sigaar, en 3 koffie met een chocolaatje.

Chocolaatjes hebben we niet meneer, maar wel baklava, een ori�ntaals gebak,

Dat lijkt me prima.

Lach je om mij?

Natuurlijk niet. We amuseren ons gewoon wat.

Franck hangt graag de clown uit. Maar ik ben wel niemands nar.

Dat was een grapje.

Je lust geen zoetigheid, dacht ik. Leugenaar!

Dat is geen erge leugen, nietwaar? - Eens een leugenaar, altijd een leugenaar.

Ben jij altijd zo ernstig? - Wil je dat ik ernstig ben?

Jeanne en ik gaan trouwen.

Dat had je me eerst wel kunnen vragen.

Ik wou dat je moeder erbij was.

Ik denk dat we allemaal wat te veel gedronken hebben...

Weet je...

een worstelkampioen is best een goede partij.

Je ganse leven zal zich toch niet afspelen in de ring?

De ring is voor boksers. - Ok�, de tatami dan.

Lichamelijk opvoeder wil hij worden, daarna.

Vind je dat goed genoeg?

Luister, Franck, dat hangt niet van mij af, maar wel dat van Jeanne. Het is haar leven.

Dat is nu net wat ik wou horen. Hoorde je het, Jeanne? Jij beslist.

Ik dank je. Excuseer me. Ik ben zo terug.

Hij staat er op om te betalen, hij nodigde ons uit.

Hij is...

wel op de man af die jongeman, nietwaar. - Ja, daar hou ik van.

Op het randje van het agressieve zelfs.

Hij weet wat hij wil.

Ja, dat kan je wel zeggen.

Heb je dorst? - Nee, het is goed zo.

Het is de eerste keer dat ik met iemand samenwoon.

Ik ook. - Woonde je in Lyon dan bij jouw familie.

Ik heb geen familie.

Geen ouders tenminste, ik ben grootgebracht door mijn broer.

Ik woonde bij zijn en mijn vrienden van de academie.

En onderweg geen meisjes op je pad? - Meisjes? zeker maar enkel voor de seks.

En woont je broer nog steeds in Lyon? - Hij raakte in de problemen.

Hij moet nog 2 maanden uitzitten. - Zit hij vaak de...

Waarin? - In de gevangenis.

Daarover wil ik niet praten. Hebben wij beiden niets beters te doen?

Wat ben aan het doen? - Niets, gewoon rondkijken.

Ik dacht zeker dat je weg was.

Dat meen je toch niet zeker?

Verveel jij je bij mij? - Ben je gek om zoiets te denken?

Jij maakt me gek.

Alles goed? - Hallo, schelm.

Ga jouw haren drogen.

Hier, ik heb het volledig doorgenomen. Ik heb de nodige passages onderlijnd.

Dat kan ik niet voor de camera vertellen, de mensen zullen zich vervelen.

Ik vind het van wezenlijk belang, maar het is jouw beslissing.

Vermijdt het Holocaust trauma, daardoor lijken we immuun tegenover de anderen die nog lijden.

Dat is de valstrik.

Ga je wat opfrissen, ik moet je grootvader nog spreken.

Dat zal nooit iemand aanvaarden. - Jij beslist.

Niettemin, kan ik dat niet zeggen.

Heb je al onderhandeld met Alex?

Het is nu niet het moment. Hij zal het slecht opnemen.

Die Bar Mitzvah is jouw idee. Het was jouw standpunt.

Dat zal ik doen, zoals gebruikelijk. Wat een familie. Ongelooflijk.

Het is jouw familie, Judith. - Nee, niet waar. Het 'was' mijn familie.

Spijtig genoeg is dat niet langer zo.

Ik zoek Marius. - Die is er niet.

Hij komt volgende week terug.

En wie ben jij? - Ik ben de opzichter.

Heeft Marius niet gezegd dat ik langskwam?

Nee, hij heeft me niets gezegd, het spijt me.

Onzin! Ik kom een levering afhalen.

Hij zit hier goed die Marius.

Wil je het niet natellen?

Jij bent hier nieuw, nietwaar? - Ik ben vlug van begrip.

Dan leg ik het je uit.

Mijn deal met Marius is 60 Euro per gram. Ik neem 10 gram, dat is 600 Euro�s. Dat kan je nakijken.

Dat kan ik niet toelaten. Kom maar terug als hij hier is.

Dat zal wel, dat is pas volgende week. Jij bent aan je lot overgelaten, nietwaar?

Ik heb een afspraak om 19:30hr. Binnen 40 minuten.

Zeg me dan maar wat ik moet doen?

Doe maar wat je wil. - Nee, dat kan ik niet, ik werk voor iemand.

Ze verwachten me in het dorp Roissy. Ken je dat?

Ja, nabij het vliegveld. - Juist, maar het zijn junkies die..

Ik heb niets met jouw junkies te maken.

Ga dus maar terug naar je wagen en laat mij mijn zaken afhandelen.

Rustig aan!

En je stelde jezelf geen vragen bij de grote som cash geld die Marius je betaalde?

1.200 Euro is dat veel voor jou? -1.200 Euro om gewoon maar in zijn zaak te zijn?

En op het feit dat hij je in het zwart betaalde?

Marius is niet het type dat loonstrookjes gaat uitdelen.

Waren jij en jouw vriendje nooit benieuwd wat de goederen waren?

Ik heb me dat wel eens afgevraagd maar...

Ik vertrouwde Franck.

Ben je ooit met je vriendje naar Nederland geweest?

Nee, waarom vraag je me dat? - Omdat de drugs, gevonden in het warenhuis uit Rotterdam komen.

Guedri bevoorraadde elke voorstad in Oost Parijs. Je moet je ogen leren opendoen.

Wil je me volgen, asjeblieft?

Zeg me maar als je hierop iemand bekend tegenkomt, ok�?

Nee, ik ken die mannen niet. - Doe eens een inspanning, asjeblieft.

Doe jij moeite? Ik heb niet geslapen en ben van het ene naar het ander politiekantoor gebracht.

Let op jouw toontje! - Kom mee. Ik wil je iets laten horen.

Toen ik belde, nam er niemand op.

Ik was hier de ganse dag. - Waarom neem je dan de telefoon niet op?

Ik zei je toch dat ik een normaal koppeltje wou. Weet je vriendin ervan?

Nee, ik haar er niet bij betrokken.

Kennelijk, weet jij meer dan ik. - Dit is wat jou uit de cel houdt.

Wat doen we met die grote boot? Dit kon onze grote boot zijn.

Nee, deze!

Is dat onze boot? Ok�, dat is een grote boot.

De wind blaast, er is veel deining. Laten we nog een veel grotere golf maken.

Ga toch zitten.

Ik zag je bezig op TV. - Ze vragen me dikwijls.

Ze zien graag een arm inwijkeling, die door hard werken opgegroeid is...

tot een bekend advocaat, dankzij het Franse beleid.

Excuseer me, dat ik te laat was voor het ontbijt.

Excuseer me. Kan ik je iets brengen?

Thee, alsjeblieft.

En hoe gaat het met jou?

Hoe het met me gaat? Interesseert je dat dan?

Je hebt nooit geantwoord op mijn brief. Het was ook maar een emotionele daad.

Dat waren allemaal ook maar puberwoorden.

Ik heb staan wachten bij St. Eustache.

Ja, ik verloor de mijn moed op het laatste moment.

Samuel, het spijt me dat ik je stoor, dit is niet mijn stijl maar...

nu heb ik geen keuze.

Herinner jij je mij dochter? Je hebt ze hier ontmoet. - Ja.

Ze woont samen met een...

jongeman uit het drugsmilieu. Hij ligt in het ziekenhuis.

Daardoor dacht ik aan jou, ik...

Ik dacht dat jij misschien vanuit uw advocaten omgeving...

Buiten jou, ken ik daar niemand anders.

Weet je, Louise... dat is niet echt mijn specialiteit.

Misschien kan je een uitzondering maken. Als blijk voor de fijne vroegere tijden.

Verdorie, ik voel me hier niet goed bij... ik wil je niet afpersen met het verleden.

Wie is de advocaat van de jongeman waarover je me vertelt?

Die heeft hij niet.

Enkel de openbaar verdediger. Hij kan er zich geen veroorloven, hij zit in de penarie.

Ik ben beschaamd, maar hij heeft mijn hulp nodig.

Hulp, maar geen valse hoop.

En de rol van uw dochter in dat alles?

Ze woont terug bij mij.

Ik heb de naam van die jongenman nodig en die van de openbaar verdediger.

Rook jij zoveel? Dat is me nooit opgevallen.

Mijn vriend rookt als een schoorsteen. Hij heeft me aangestoken.

Een vriend of een verloofde? - Allebei.

Ik hoop dat ik niet te indiscreet ben.

Helemaal niet. Ik heb helemaal geen schuldgevoel om daarover te praten.

Heb je nooit willen hertrouwen? - Helemaal niet.

Zonder verplichtingen voel ik me veel sterker. Meer vrij, begrijp je?

Het 'officieel' maken, is een woord dat me benauwd maakt.

In het begin wou mijn vriend zijn vrouw verlaten. Ik zei dat hij daar geen herrie over moest maken.

Nee, ik heb liever dat het onder ons beiden blijft.

En nu is het nog steeds zo, en dat vind ik het beste.

Ik kom voor Franck Gu�rin. - Uw paspoort, asjeblieft?

Laat uw tas hier, ik ga hem halen.

Armen omhoog, asjeblieft.

Je kan nu binnengaan.

Als je niets te zeggen hebt, hoef je niet te komen.

Wist jij over de drugs?

Natuurlijk wist ik dat.

Ik nam dat risico voor jou. - Voor mij?

Zodat ik bij jou kon wonen.

Mijn fout dat ik me aan iemand ging hechten.

Ik heb jou ook graag. - Hou op.

Liegen is jouw tweede natuur.

Waarom heb je dat gezegd? - Jij werkt niet bij een advocatenkantoor.

In het Parc Monceau, hoor je niet thuis... Het is een hoop leugens.

Wat zoek je feitelijk? Wou je indruk op me maken?

Je bent een leeghoofd.

Ik ga 10 jaar cel krijgen.

Ik wou dat ik je nooit had ontmoet.

Verdwijn. Het heeft geen zin dat je blijft.

Ga weg!

Juffrouw! Uw spullen.

Ik was in het ziekenhuis.

Gaat het al beter met hem? - Ja.

Alles wat hij ondernam, deed hij om mij gelukkig te maken.

Ik heb Bleistein ontmoet. Hij zoekt een advocaat voor hem.

Nee, niemand mag er zich mee bemoeien. Ik wil dit doen, Jeanne.

Ik ook. Ik wil niet meer dat je voor mij zorgt.

De uitroeiing van de Joden zal gebeuren. Dat is maar een detail.

Dan komen jullie allen langs. Alle brave 80 miljoen Duitsers. leder met zijn goede Jood,

En zegt: 'Alle andere Joden zijn varkens, maar de mijne is een goede Jood. '

maar we weten allen hoe het eruitziet als er 100 op een rij dood liggen.

Er kunnen er evengoed 500 of 1000 daar liggen.

En...ik dat weerstaan heb.

Onze vastberadenheid, heeft ons hard en sterk gemaakt.

Het is een glorieuze moment in ons leven dat nooit bekend mag worden.

Mijn naam is Jeanne Fabre. Ik ben geboren op 18 februari 1987...

in het Duitse, Baden-Baden. Ik nam de metro trein vanmorgen om 6:30hr.

Ik stapte op in Gentilly en ik bleef aan de deur staan, vlakbij de gang.

Toen we in Drancy aankwamen,

verscheen er groepje jongeren van 16 � 17 jaar vanaf de bovenste verdieping...

Wat is er met jouw kaak gebeurd? Heb je gevochten?

Je ziet er slecht uit. Kan ik je helpen?

Laat me met rust.

Er is een apotheek vlakbij.

Laat me met rust, ok�? - Het is maar een woord.

Er waren zwarten bij en blanken...

Ik besteedde geen aandacht aan hen, totdat ze me begonnen te verdringen.

Toen namen ze mijn tas, en vonden een naamkaartje van een advocaat die ik ken. Samuel Bleistein.

Toen zegden ze...'Ze heeft een Joodse advocaat. Joden verdedigen enkel Joden. '

Toen greep hij me dus bij de arm en haalde een mes tevoorschijn. Een zwarte hand, weet ik nog.

Hij duwde me achteruit en draaide ik me vlug om. Daardoor zag ik zijn huidskleur.

Degene met het mes heeft in mijn armen gesneden, in mijn nek en aangezicht.

Een andere tilde mijn kleed omhoog, nam een mar- keerstift en tekende hakenkruizen op mijn buik.

Ik schreeuwde nog om me met rust te laten. Maar er stond niemand op om me te verdedigen.

De gevolgen

Alex Bleistein, asjeblieft.

Ik verwachtte je niet zo vroeg.

Ik haat kamers zoals deze.

Ik hou ervan.

Ik ben erg tevreden dat ik in een hotel logeer. Ik weet nog dat ik daarvoor wegging.

Dat is een beetje mijn lot. - Luister Alex. Je opdracht ligt in Parijs.

Je vader's kantoor heeft je nodig. Wees niet achterdochtig en neem het aan.

Hou het voor ��n keer simpel. - Ik hou het simpel.

Maar ik ben graag alleen en vrij.

Mijn vader heeft nooit mijn manier van leven ondersteund.

Of er nog maar aan gedacht. Zo is het nu eenmaal. Zo was het al altijd.

Ik hoop dat mijn relatie met Nathan rustiger zal verlopen.

Rustig? - Ja rustig, volmaakt.

Spijtig genoeg is dat onmogelijk, door jouw schuld.

Jij bent koel, en gevaarlijk.

Tussen ons gaat het niet om je warm te houden, maar om afstand te houden.

En hou Nathan daarbuiten.

Wat probeer je dan te doen? Je probeert hem tegen mij op te zetten.

Hij wil niet met jou naar Veneti�. Hij haat die reis.

Jij haat dat idee, bedoel je.

Laat hem niet boeten voor mijn zogenaamde gebrekjes.

Nathan blijft liever bij zijn vrienden.

Die heeft hij niet. Hij is een eenzaat, net als ik.

Zo werd ik de zak die ruzie maakt met zijn ex-vrouw.

Allemaal omdat ik met mijn zoon naar Veneti� wil. Waar hij de schoonheid kan ontdekken.

Schoonheid aanvaarden? Je lijkt wel een boek.

Je bent net jouw vader. Jullie zijn beiden hoogmoedig.

Vol hoogmoed? Wat is dat nu weer?

De arrogante illusie om volledig onweerstaanbaar te zijn.

Zoals de helden uit de oudheid.

Nu weet je het!

Vol hoogmoed. En ik klink als een boek.

Ik heb alle schuld... en jij bent zuiver als sneeuw.

In alles wat je ook doet. - Wat bedoel je daarmee?

Je weet best wat ik bedoel.

Nu ga je beginnen over mijn minnaars zeker?

Ik ben het nog niet vergeten. De berichtjes die je me stuurde, vragende waar ik was, met wie.

Bedankt, voor het bederven van mijn appetijt.

Tijd voor mijn partijtje biljart.

Ik hoorde dat je een film maakte over je leven in Peking.

Wil je hem zien? - Ja.

Kom dan maar kijken in mijn kamer. In jouw kamer?

Zeker niet!

Ik heb nu mijn leven, en jij het jouwe.

Ik zal je heus niet bespringen. Zeker niet in die kleren.

Je nieuwe look staat je niet.

Het maakt je oud. - Echt waar? Goed dan.

Dan hoef ik me niet tegen je te verweren. Dat is een nieuwtje voor op het feest.

Ok�, jij wint.

Ik ga niet naar het platteland. De Bar Mitzvah gaat door zonder mij.

Ik kruip terug in mijn bed.

Je moet naar het platteland komen. Je mag de Bar Mitzvah van je zoon niet missen.

Luister, Judith, het is eenvoudig. Ik zal doen wat je vraagt.

Toen ik in China was, bleef ik maar aan jou denken.

Ik haatte je zo erg. - Ik jou ook.

Wie kan dat zijn?

Wie zou dat zijn?

Ik ben zo terug.

Goede namiddag mevrouw. Politie.

Woont Jeanne Fabre hier? - Ja, ik ben haar moeder.

Kunnen we haar spreken?

Ze is gisteren niet thuisgekomen, en ze geeft geen antwoord op haar GSM.

Wij hebben ook geprobeerd.

Als je ze ziet, wil je haar dan vragen om me te bellen. Ik geef je mijn kaartje.

Waarom? Is er iets gebeurd?

Ze diende gisteren een aanklacht in. 6 mannen hebben haar aangevallen met een mes.

Rustig maar. Ze hebben haar wel toegetakeld, maar ze heeft enkel wat schrammen.

Mogen we je paspoort zien, asjeblieft?

Komen er geen kinderen vandaag? - Nee, ik werk vandaag niet, ik wachtte op jou.

Waar ben je geweest? - Ik overnachtte in een hotel.

Ik had nog wat geld van mijn job als opzichter. Ik heb ademruimte nodig.

De politie heeft me alles verteld. Je moet naar de dokter.

Nee, dat is niet nodig. Na mijn verklaring heeft de dokter me onderzocht.

Het is maar oppervlakkig.

Wat wil je zeggen met oppervlakkig? - Dat zegden ze in het ziekenhuis. Kijk maar.

Mama, alles is nu voorbij. De dokter zei dat ik het maar moest vergeten.

Vergeten?

Een antisemitische overval in de metro.

Een jonge vrouw werd aangerand door 6 mannen met messen, die dachten dat ze Joods was.

Nadat ze haar gemolesteerd hadden, tekenden ze hakenkruizen op haar buik.

Aur�lia Guillemin geeft u het verslag...

Het was tijdens het spitsuur op spoorlijn D.

Benaderden 6 jongeren gewapend met messen, een jonge vrouw op het Louvre station,

Ze verscheurden haar kleren, en knipten stukken uit haar haar.

Ze tekenden ook 3 hakenkruizen op haar buik.

Het is een laffe daad, niet enkel door feiten te plegen zoals deze,

maar ook door te blijven zitten en toekijken.

Het slachtoffer, die niet Joods is,

is ondervraagd door de politie maar ze kon haar aanranders niet identificeren.

ze zijn uit het rijtuig gevlucht en ze zijn momenteel onvindbaar.

Het was net op TV. Heb je ze gesproken. - Op TV. Verdomme.

Ik denk niet dat... Waarom dachten ze dat je Joods was?

Door de naam Bleistein. Ze vonden zijn naamkaartje in mijn tas, daardoor begon alles.

Zeker Samuel, ze gaf jouw naam, ik ben er niet goed van. Ik weet zeker dat alles verzonnen is.

Liegt ze meer zoals nu?

Maar dat is niet zomaar een kleinigheid.

Louise, als advocaat moet ik me aan het vertrouwensgeheim houden...

Je moet de politie inlichten. Geen politie. Het is mijn enige dochter.

Kalmeer nu maar.

Geef geen uitleg langs de telefoon. De media maakt er waanzin van, dat is duidelijk.

Kom naar het platteland. Daar zal tot rust kunnen komen.

Breng haar mee, ik zal haar aanhoren. Dan heb ik ook een duidelijk overzicht.

Ik ben daarvoor beter geschikt. De moeders zijn blind, ze maken zich te veel zorgen.

Dat is het laatste wat ze deden, voordat ze afstapten.

Ze knipten een haarlok bij me weg. 'Als trofee' zeiden ze.

Waarom heb je het me niet meteen verteld? - Omdat...

ze zeiden dat ik moest zwijgen omdat ze alles over me wisten.

Wil je echt de kranten lezen? Ik wil er liever niets over lezen.

Op deze manier jouw familie binnendringen. Ik schaam me zo.

Stel je niet aan. Geef me je bagage.

Ik hoorde het radionieuws. Het wordt een echte tumult.

De Rechten van de Mens...de Joodse Raad. Ze hebben allemaal een verklaring afgelegd.

Multiculturele petities... en de journalisten gaan allemaal uit het lint.

Het is ��n grote beerput.

Wat denk je daarvan, Jeanne?

Ze moeten de schuldigen maar vinden. Meer niet.

Het is niet de eerste daad van agressie.

Dit is mijn kleinzoon, Nathan. - Ik ben een monster, net als mijn grootvader.

Agressief binnenin, snoezig aan de buitenkant. - Dat is zijn idee over grappig zijn.

Ik hou niet van het platteland.

Makkelijk praten, als je er een huis hebt. - Het huis is de keuze van mijn vrouw.

Zij zorgt voor alles.

Waarom vertel jij leugens?

De overval op de metrotrein is allemaal verzonnen.

We hebben zelfs een zwembad. Op Vakantie gaan is niet nodig.

Bar Mitzvah is afkomstig van de Armenen. Dat betekent: 'Zoon van het Gebod. '

Dertien jaar is een doorslaggevende leeftijd, dan word je een man.

Eindelijk verantwoordelijk voor eigen mijn daden. - Dertien? Dat lijkt me nog jong.

Dat hangt van de vader af. In principe, speelt hij een grote rol.

Vaders bereiden hun zoon voor op de religieuze ceremonie, als onderdeel van hun opvoeding.

Wat is er zo grappig? - Niets. Mijn opvoeding, mijn religie. Daar moet ik om lachen.

Eet je niets, Jeanne?

Voor mijn Bar Mitzvah, deed ik een wens. Welke wens. Nu kan je het zeggen.

Om schilder te worden. Leven van mijn kunst.

Je had gebrek aan talent, jouw schilderijen waren maar matig.

Ik wou niet dat je teleurgesteld was. - Ze waren afschuwelijk, dat geef ik toe...

ik heb alles weggedaan, en ik ben van richting veranderd.

Ik volgde bedrijfskunde om mijn vader op te volgen.

Ik heb niet gezegd om me op te volgen, Alex. Je besliste het zelf.

Je hebt gelijk. Trouwens, ik denk dat ik niet terugga naar Peking.

Ik wil mijn loopbaan niet eindigen als financieel analist.

Op Nathan's leeftijd, zijn we allemaal helden die verandering willen.

Maar meestal stoten we dat wel terzijde.

Het is moeilijke om te presteren onder de sociale druk.

Daar ben ik het niet mee eens. Dat is de school van de berusting.

Daar weiger ik aan deel te nemen.

Ik hoop dat Nathan kan rebelleren.

Hij is nog niet zover, hij kan nog genieten.

Hij is al onbeschaamd. - Dat is niet waar.

Vind jij me brutaal, Jeanne?

Geen idee, ik ken je niet. - Ik zal je zeggen wie ik ben.

Ik heb een moderne, liberale opvoeding, maar in werkelijkheid heb ik geen vrijheid.

Ik ga naar Veneti� om mijn vader te plezieren...

en krijg een Bar Mitzvah om mijn moeder te plezieren.

En daartussen is mijn enig recht, het feit dat ik mijn mond moet houden.

Kan je dan juist zeggen wat we verkeerd deden? Wat je verkeerd deed?

Je ganse relatie, bijvoorbeeld. Die is vrijwel onbestaande.

De ene dag gescheiden, dan weer bij elkaar. Dat is niet wat je wil, ik hoef geen les daarin.

H�, kleine vlegel! Ga maar naar je hutje!

Kom je met me mee? Nee, Jeanne blijft bij de volwassenen.

Je denkt modern te zijn, maar je bent een ouder- wetse Jood. Je kinderen omhelzen of vervloeken.

Je hebt niet veel gezegd vanavond, Jeanne.

Ik luisterde naar de anderen. Ik had niets te vertellen.

Ik had contact met het Ministerie van Binnenlandse Zaken.

Het onderzoek is geblokkeerd. Er komt geen enkele getuige opdagen.

Ze hebben de videobeelden van 6 tot 7 in de morgen bekeken, en niets gevonden.

Het personeel van het station heeft niets onregelmatig opgemerkt.

Is dat de tijdspanne waarin het gebeurde?

Ja, rond 6:30hr.

Er is geen enkel spoor van te vinden. Wel een beetje vreemd, nietwaar?

Ja, zeer vreemd.

Laten we gaan vissen. Het is het seizoen van de rivierkreeft.

Rivierkreeften zijn niet koosjer.

Ik wist niet dat jullie zo gelovig waren. - Geloof je dat?

Ik ben agnosticus, een zoon van communisten. Alex is een radicale Athe�st.

Enkel Judith is gelovig.

Ik ga slapen. - Ik wou liever over jouw aanranding praten.

Daarom zijn we allemaal hier. We wilden er meer over weten.

Je weet alles al. Het spijt me, ik ben moe. Ik ga rusten.

Ze is getraumatiseerd. Haar vriend werd neergestoken en hij moet de cel in.

Je moet geen excuses voor haar zoeken.

Antisemitische acties zijn met 50% gestegen in Frankrijk. Dit is er niet ��n meer maar minder.

Het brengt de echte misdaad op de achtergrond. Het moedigt het revisionisme aan.

Ik probeer haar niet te zuiveren. - Judith, Waarom praat je zo tegen Louise?

Dat heeft helemaal geen zin, ze probeert enkel maar compensatie te verkrijgen.

Ik begrijp haar leugen best.

Het is gewoonweg menselijk, om vooruitgang te bekomen. Maar ik zie niet in wat ze ermee wint.

Hallo? Nee. Ik ben haar moeder.

Ze is niet hier.

Ik zal het haar zeggen. Hartelijk bedankt.

Het was het kantoor van de President.

Jeanne heeft zijn volledige steun. Dit gaat nu te ver, dat is niet mogelijk!

Het kantoor van de President nu al. Dit wordt te gek.

Jij hebt nergens respect voor. Niet voor de pijn van een moeder...

noch voor onze familie die hierbij betrokken is geraakt.

Onze familienaam is heilig, om als uitgangspunt te dienen.

Deze zaak wordt stilaan belachelijk. De President, in Godsnaam toch.

Hij kon er beter voor zorgen dat zijn mannen hun informatie controleren.

Hetzelfde geldt voor de media. - Bespaar ons jouw links gedoe.

De fout ligt bij de gemeenschap die we kennen! - Het is niet de gemeenschap, maar de Staat.

Een fout die helemaal tot aan de top reikt.

Ze verkozen om de media te verwittigen, zonder dat ze een misdrijf hadden.

Het is niet dat arme meisje. Zij zijn het die deze ophef hebben verwekt.

Louise, ben je daar? - Ja.

Is alles goed met je?

Het is beter dat ik maar ga slapen.

Waar is de slaapkamer juist? - Deze kant uit. Ik ga wel mee.

Heb je enkel slaappillen?

Ik gebruik die nooit. Alex heeft er wel. dat is toch zijn werk.

Wie is dat? - H�l�ne, mijn vrouw.

Ze was mooi. - Ja.

Ze was danseres.

Danseres, dat is een mooi beroep.

Hoe kon Jeanne zoiets doen? Is het omdat is me schaam?

Nee, zeker niet.

Uw emoties zouden niet mogen verdwijnen.

Wat is een nog goede moederliefde? Als het tot dit komt. Je geeft en geeft maar...

Totdat je niets meer te geven hebt. Ik zou haar kunnen vermoorden!

Deze kant! Kom naar de kant!

Je bent gek om de boot met dit weer te nemen. Zonder de omgeving te kennen.

Wil je soms verdrinken?

Je kan hier niet blijven in natte kleren. Doe ze maar uit.

Ik zal niet kijken.

Je mag je omdraaien, dat stoort me niet.

Kijk een beetje uit! Al dat hout kan vuur vatten.

Nee, ik ben het gewoon.

Met al die regen die neerplenst.

Slaap je dikwijls hier? - Ja.

Dit is mijn hut. Voor het feest van de loofhutten.

Wat is een Loofhuttenfeest?

En huttenfeest, voor het 40 jaar durende zwerven van de Joden is de Woestijn.

Hier word ik tenminste met rust gelaten.

Kom maar dichter bij het vuur, om je op te warmen.

Waarom noemde je mij een leugenaar in de auto?

Kijk me aan.

Je kan de littekens zien. Ik heb het niet verzonnen.

Kijk. Duw eens.

Geloof je me nu?

Ik wil je heus wel geloven. Maar iets klopt er niet in jouw verhaal.

Wat klopt er dan niet?

Doorzochten ze je tas? - Ja, en dan?

Ze vonden een kaartje met de naam 'Bleistein' er op?

Ja, zo is het gebeurd. Het spijt me, dat is niet mijn fout.

Mijn grootvader dacht altijd dat visitekaartjes enkel voor idioten zijn.

Hij heeft er nooit laten maken. Dat had jij nooit kunnen weten.

Je moet ze de waarheid vertellen, Jeanne.

Hoe heb je die littekens gemaakt?

Thuis, met een mes.

Waarom heb je dat gedaan? - Ik weet het niet.

Ik wou geliefd worden, maar het tegenovergestelde is gebeurd.

Je mag gerust lawaai maken, ik slaap toch niet.

Waarom sta je vroeg op?

Ik vertrek, voordat ze me komen zoeken. - Mijn ouders slapen tot de middag.

Is je rok droog? - Het is in orde.

Ik ga nu.

Veel moed!

Jeanne!

Je gaat de verkeerde kant uit. Je moet die kant uit.

Ik twijfelde al.

Wil jij de boot nemen? Ik ga liever te voet? - Als je het zo wil.

Heb je al naar de hemel gekeken? Het wordt een mooie dag.

Ik stilletjes zijn. Ik wil je moeder niet wekken.

Wil je koffie?

Graag, ja. - Zet je maar.

Normaal is ze nog wakker rond deze tijd. - We sliepen laat, ze heeft een slaappil genomen.

Ze is helemaal van haar lood door het gebeurde.

Ik heb alles verzonnen. Ik heb iedereen belogen.

Dat wist jij toch al? - Ja, maar ik ben geen politieagent.

Ik mag je niet te veel manipuleren. Het moet van jou zelf komen.

Ik ben zo terug...

Vooruit, noteer.

Aan iedereen die ik opgelicht en gekwetst heb door mijn daad...

wil ik zeggen dat het me te zeerste spijt.

Ik excuseer me bij de President van de Republiek...

Aan alle politieagenten van de spoorweg...

die ik bij mijn daad betrokken heb...

Alsook aan alle mensen...

die zich achter mij geschaard hebben, bij mijn leugen...

Jeanne is tot inkeer gekomen.

Wil je koffie? - Nee, bedankt...Of toch wel.

Wat moet ik nu doen? - We moeten hem nog terugsturen.

Ik dank je voor alles.

Je moet me niet danken, ik deed er niet veel aan. - Wat moet ik nog aan de brief toevoegen?

Niets, gewoon nog ondertekenen.

Het eerste wat er gedaan moet worden, is mijn collega waarschuwen.

Hij is een goede advocaat. Ik heb het volste vertrouwen in hem.

Bedankt voor... - Stop ermee om me te bedanken.

Ik deed bijna niets, geloof me maar.

Het is wel raar om je terug te zien.

Laten we het niet te ingewikkeld maken. - Wat bedoel je daarmee?

Geen virtuele romance.

Ben je gelukkig met het leven dat je nu leidt? Ja. - Ik ook.

Buiten de rare fratsen van Jeanne. - Wees niet te streng voor haar.

Het was maar een leugentje, doen alsof.

Enkel wat ophef zonder bewijzen.

Op een drugspand dat al op de observatielijst stond van de drugsbrigade.

Totaal onbruikbaar.

Ik ga met je mee naar het politiekantoor. - Nee, ik ga liever alleen.

Ben je zeker? - Ja.

De hakenkruisen stonden omgekeerd. - En dat is nog niet alles.

Van het Louvre naar Sarcelles duurt 13 minuten.

De trein stopt drie keer. Dat is onmogelijk. Er stappen mensen op en af.

Ze zijn tevoren gewaarschuwd.

Het politiehoofdkantoor had de pers al ingelicht. Dat is toch ondenkbaar.

De minister van Justitie heeft niet aangedrongen op voorzichtigheid. Dat is een zware fout.

Een excuus om de jeugd van de voorsteden voor stellen als lafaards tegenover de Fransen.

En om te onderlijnen dat de aanvallers van een Afrikaanse minderheidsgroep zijn.

Dat is een reactie van de angst onder de mensen. Speel daar op in, niet op haar pathologie.

Dat zal ik proberen.

Ga hier maar binnen.

Doe al je kleren, ik geef ze je dadelijk terug.

Uw beha ga ik behouden.

Doe jouw broekrok omlaag.

Hier is jouw deken. Je kan je terug aankleden.

Gisteren zeiden we al dat we twijfels hadden of ze wel werd aangevallen op de metrolijn D.

Vandaag werd de jonge aanklaagster in hechtenis genomen.

Ze heeft bekend dat het ganse verhaal verzonnen was en dat heeft een golf van woede veroorzaakt.

Sander is ter plaatse...

Achter deze muren zit Jeanne opgesloten.

Ondervraagd door de officieren van Justitie,

gaf ze toe dat ze alles verzonnen had.

Als ze schuldig bevonden wordt, riskeert ze 6 maand gevangenisstraf,

en een boete van 7.500 Euro voor het verzinnen van een crimineel feit.

Ik wil dat mijn dochter in behandeling gaat, en dat de justitie haar werk doet.

Ik geef toe dat het niet normaal was om de natie tot opschudding te brengen.

Ik weet dat ze kwetsbaar was.

Ze zal naar een psychiater gaan, maar ze zegt dat ze niet ziek is.

Ze zegt dat ze niet ziek is.

Waar haalde ze de naam, Bleistein? Is hij die bekende advocaat?

Is hij een vriend uw dochter? of werd hij haar voorgesteld?

Ik weet het niet.

Jeanne bleef 48 uur aangehouden.

Ze kreeg een voorwaardelijke celstraf van 4 maanden.

En een proeftijd van 2 jaar onder psychiatrisch toezicht.

Ik heb notities genomen van haar akkefietje. Misschien schrijf ik er wel een boek over.

Ik heb al een titel: 'Het verhaal van de tegenslag. '

Besefte jij dat ze je voorloog? - Natuurlijk.

En dat stoorde jou niet?

Nee, haar leugens maakten haar anders...

alsof ze van me wilde ontsnappen. Ik wou haar bezitten, haar voor mij behouden.

In haar soort was Jeanne feitelijk rebels? - Als je het zo wil stellen, ja.

Toen we samen waren maakten we geen ruzie. Ik heb nooit zo'n onderdanig meisje gekend.

Ze zei ja, op alles.

Ik zou direct opnieuw beginnen. Zonder twijfel.

Zal ik het voorlezen of wegleggen?

Ik wil dat je voorleest. - Ok�.

Er was eens een kleine jongen. Die niet naar huis wou gaan.

En die liever in het bos wou wonen.

Waarom?

Omdat hij liever bij de dieren was, dan bij zijn ouders.

Zijn lievelingsdieren waren vogels. - Hou jij van vogels?

Ja. - Waarom?

Ze wonen in de bomen. En omdat ze vliegen.

Jij houdt van vliegen, nietwaar?

Werkaanbiedingen

Liefste Jeanne,

Ik denk vaak aan jou. en aan onze nacht samen.

Je wou niet dat ik je aanraakte. Omdat ik te jong was, denk ik.

Ik begin volwassen te worden en ik hoop dat ik je ooit eens kan omhelzen. Nathan.

Vertaald door Simply ReleaseS Toppers: Snowii

Bedankt aan Simply ReleaseS Toppers: Snowii. Synchronisatie voor monkee versie door Hooky.