Original subtitles

Het is vroeg, kom terug in bed.

Stop. Ik was twee keer bijna te laat deze week.

Laten we het dan eens echt laat maken.

Voor jou is het goed, Mr Leclair.

Het maakt niet uit, hoe laat jij verschijnt.

Je bent dan gewoon vrij en artistiek bezig.

Ik wil mijn baan niet verliezen.

Maar misschien wil je... - Wat?

Jezelf...

toonbaar maken.

Agnes. Ik wilde je bedanken.

Waarvoor? - Voor het inspireren van mij.

Ik ging meteen naar Mr Selfridge. Mijn hart bonkte erover.

Ik gaf hem het roomijs idee en hij zei ja.

Victor, dat is goed zeg.

Nu moet ik hetzelfde doen met mijn geldschieter.

Zorgen dat ze eerlijk antwoord geeft. - Hoe kan ze nee zeggen?

Je bent Victor Colleano. - Houd op.

Hier, even kijken.

Daar ga je, Miss Towler. Klaar voor het werk.

Jij gaat vandaag liever rijden dan langskomen in de winkel?

Nou, Pa, als je het niet erg vindt...

misschien een andere week? - Ik denk het niet.

Er is een probleem daarmee.

Wat is het probleem? Deze week, volgende week?

Nou...

Volgende week hebben we geen Sir Ernest Shackleton in de winkel.

Maar misschien kun je hem een andere keer ontmoeten.

Je meent het, Pa? Shackleton.

Hij komt naar onze winkel? - Onze winkel. Onze winkel is het?

Lois, kijk, bloemen van Harry.

Wat is dat lief. - Het boeket is voor Miss Rosalie.

Bloemen. - Voor mij?

Ze zijn voor mij om te oefenen met tekenen.

Kijk, het is het kaartje van Mr Temple.

Geef ze aan mij.

Geef ze aan mij.

En het kaartje.

Fraser, wil je deze terugsturen naar Mr Temple...

en als er meer wordt gestuurd vanaf dat adres

dan weiger je die aan de deur. - Zeker, Mrs Selfridge.

Dank je.

Hij wilde alleen maar iets bemoedigends doen.

Aangezien hij hier niet meer mag komen.

Jij bent een 17-jarig meisje.

Een volwassen man heeft geen reden om jou bloemen te sturen.

Je moeder heeft helemaal gelijk, Rosalie.

Je behandelt me als een baby, dan gedraag ik me als een baby.

Ik blijf in mijn kamer. Ik ga straks ook niet naar de winkel.

Je doet wat ik zeg, jongedame. - Wat is er met Rosalie aan de hand?

Die man is in ons huis geweest en gebruikt Rosalie om bij jou te zijn,

en jij vond het niet nodig mij dat te vertellen? - Het spijt me, Harry.

Ik dacht dat ik het af kon handelen. - Zo te zien niet.

Ik heb een fout gemaakt. Kunnen we aan Rosalie denken...

hoe we dit het beste kunnen doen? - Ik draai zijn nek om als hij weer komt.

En jij dan, Rose?

Hij is nogal vasthoudend voor een man...

die alleen maar jouw portret heeft geschilderd.

Wat moet dat betekenen? - Zeg jij het maar.

Ik heb je verteld...

er is niets gebeurd tussen ons.

Kan ik geholpen worden, alstublieft?

Is er iemand om mij te helpen?

Excuseer me?

Waar is iedereen?

Wat is er aan de hand, Grove? - Van elke afdeling mist er personeel.

En we openden de deuren vijf minuten te laat.

Ik moet bekennen dat ik geen idee heb, Mr Selfridge.

Een uitbraak van dysenterie, misschien.

Je hoort weleens van die dingen. - Dat hadden we wel geweten.

Zijn er berichten gekomen? Telefoontjes?

Niets. Geen woord. - Alleen twee op de Accessoires.

U bent toch de Stafchef?

Maar waar is ons personeel?

Excuseer me.

Mr Selfridge, Miss Mardle.

Miss Mardle, waar is uw personeel?

Alleen ik en Miss Miller zijn er. Ik ben compleet verbijsterd.

Als uw afdeling vrij heeft genomen voor een of ander Londen's spektakel...

ben ik echt ontstemd, Miss Mardle. - Natuurlijk, Mr Selfridge.

Ik kan het me niet voorstellen. Wat vindt u, Mr Grove?

Ik weet niet wat ik moet denken.

Miss Hawkins, waar was u? - Het spijt me, Miss Mardle.

De ondergrondse van Bond Street, we stonden stil.

Ik kon wegkomen omdat mijn wagon niet in de tunnel stond.

Ik verwacht dat de rest zometeen komt, Mr Selfridge.

Excuseer me. Service. - Excuseer me.

Goed, Mr Grove...

u weet wat we moeten doen.

Ik zal grijs dragen. De handschoenen moeten erbij passen.

Ik denk dat deze niet passend genoeg zijn.

Veel te behoudend naar mijn idee.

Probeer deze eens.

Stelt u dit rood voor tegen het grijs.

Een degelijke jas en dan die kleine draai van opwinding...

die de Fransen zo goed beheersen.

Denkt u dat? - En wat denkt u?

Dat zegt mijn pa altijd.

Ik vind ze mooi, jongeman.

U heeft ecru, orchidee, vlas, gebroken wit en ivoor.

Ik wil zoveel mogelijk verschillende texturen.

Hebben we zijde en gaas? - Ik zorg dat u ze krijgt.

Maar nu moet ik bezig met de bemanning van mijn afdeling.

Ik heb er drie minder, met Miss Towler in de Antartica etalage.

Ik wil u niet in de steek laten. - Het komt goed.

De etalages zijn erg belangrijk.

Half Londen wil zien hoe wij hulde betuigen aan

Sir Ernest Shackleton en zijn dappere mannen.

Mijn tekort aan hulp is geen vergelijk met gletsjers en kloven, toch?

In een ander leven zou u een geweldige ontdekkingsreiziger zijn.

Dan word ik de schaakkampioen van Engeland. Wie weet, alsnog.

Mr Crabb, waarmee kan ik u helpen?

Hoe kan ik u helpen, Miss Ravillious?

Sorry, Madam, ik hoor het niet.

Ja, natuurlijk.

Mr Crabb, zou u aan Miss Mardle willen vragen

om op deze afdeling te assisteren?

U kunt haar plek innemen op de Accessoires.

Wat voor ondermode wilde Madam graag zien?

Dit is erg mooi.

Ik heb de juiste baret bij deze stof. - Maar te uitgesproken, ben ik bang.

Maar een Schotse Ruit is erg geschikt voor een colbert.

Kijk eens naar het patroon tegen uw huidskleur.

Een leuke baret erboven...

bijpassende gehaakte tas, gepoetste donkere leren handschoenen.

Helemaal perfect. - Ik heb het ideale kamgaren voor u.

Misschien is dit iets te gewoon.

Ik neem even wat koffie en dan kom ik terug.

Miss Mardle, het gaat misschien anders bij de Accessoires,

maar de eerste belangrijke regel op de Fashion afdeling...

is om te luisteren, goed te luisteren, naar de aanwijzingen van de klanten.

Wij geloven in de kracht van suggestie op Accessoires.

U kunt dat misschien aannemen en ervan leren.

Ik kan mijn eigen afdeling leiden. En hier doet u het op mijn manier.

De laatste keer was dit een warenhuis en geen dictatuur.

Dames, alstublieft.

God zij dank. Personeel.

Ik realiseer mij dat voor jullie als afdelingshoofd

dit een moeilijke ochtend is geweest.

U mag terug naar uw eigen plek. - Dank u, Mr Grove.

Sorry, Mr Selfridge. - Geen zorgen.

Vervoersproblemen gebeuren.

Nee, niets aan te doen.

Zie je, Gordon, het is belangrijk het personeel te ondersteunen.

Mr Grove.

De Stations-chef heeft u persoonlijk dit bericht gestuurd.

Ik verwacht geen verontschuldiging voor vertragingen van de trein.

Een lichaam op de rails was de oorzaak van de vertraging.

Ze hebben het lichaam geïdentificeerd door haar persoonlijke bezittingen.

Het spijt me heel erg, sir.

Het was Miss Bunting.

Ze viel op de rails vanmorgen.

Miss Bunting.

Ze vonden dit in haar tas.

Het is persoonlijk aan u gericht.

Wie is Miss Bunting, Pa?

Waarom viel ze voor een trein?

Pa, als zij van je heeft gestolen...

hoefde je haar toch niet te ontslaan?

Het goede antwoord is ja, maar het leven loopt soms raar.

Ze stal om medicijnen te kopen voor iemand waar ze van hield.

En ik heb het haar nooit laten uitleggen.

Mr Edwards voor u, Mr Selfridge.

Miss Blenkinsop, waarom neemt u Master Gordon

niet mee naar de waterfontein? - Zeker, Mr Selfridge.

Hallo, Master Gordon. Ook hier voor Shacks, de held der helden?

97 mijl van de Zuidpool en hij keert terug.

Terugkeren. Om het leven van zijn mannen te redden.

Dat is een echte leider, hè?

Harry, ik kom je vertellen dat dit je gelukkige dag is.

Het voelt niet zo, Frank. - Jawel, als je naar me luistert.

Ik ben tot je beschikking.

Wat? Een verandering van eigenaar op papier.

Mijn gezicht en mijn ideeën passen niet meer.

Dus, in een notendop, ik heb een baan nodig.

Vandaag is niet de juiste dag, Frank. - Ik dacht aan persvoorlichter, of...

Laat me erover nadenken.

Sorry, maar als de woekeraars ontdekken dat ik geen werk heb, heb ik een probleem.

Harry?

Luister je?

Sorry, Frank. Vandaag is geen goede dag om iemand aan te nemen.

Goed te weten waar een kameraad staat.

Miss Miller, ik zocht u...

Sorry, dat ik niet op mijn plek ben. Ik was...

Ik was alleen...

Je hebt gedaan wat je kon voor Miss Bunting, Doris.

Denk niet dat je nog iets anders had kunnen doen.

Ze moet alle hoop verloren hebben om zoiets te doen.

We voelen ons allemaal schuldig als zoiets afschuwelijks gebeurt.

Ik blijf maar denken...

Ik had zelf een referentie kunnen schrijven.

Ik begrijp haar wanhopigheid met de zorg voor een invalide.

Het is niet gemakkelijk.

Uw overleden vrouw. Dit brengt het allemaal terug voor u.

En hier sta ik, huilend in een hoek.

Het spijt me zo.

Je bent een vriendelijk en zorgzaam mens, Doris.

Ik zal je wat zeggen...

Miss Bunting had altijd plezier met jou in het theehuis.

Zullen wij daar ter ere van haar een kopje thee drinken vanavond?

Zou dat helpen?

Ja, dat denk ik wel.

Dank u, Mr Grove.

Jij denkt dat ik onredelijk ben.

Beslissingen voor jou nemen.

Ja, absoluut.

En je zegt niet waarom Mr Temple jouw portret mocht schilderen...

maar geen bijles mag geven aan mij.

Bijles geven, wanneer het duidelijk is

dat je verliefd op hem bent? - Hoor wie het zegt.

Dit is wat ik je wil uitleggen, lieveling.

Je bent een jong meisje. - Niet dat weer.

Laat me uitpraten.

Toestaan kan veroorzaken dat jonge meisjes zich onfatsoenlijk gedragen.

Maar als een man aan huis komt zonder een uitnodiging

van de ouders van het meisje. En dan verblijft in een kamer...

zonder begeleiding met dat jonge meisje...

en haar bloemen stuurt, ondanks dat hem gezegd is weg te blijven.

Het zou een slechte moeder zijn,

die zich geen zorgen zou maken over zo'n man.

Misschien ben je zelf ooit eens moeder.

Ik wil graag denken dat ik je het goede voorbeeld heb gegeven.

Ik zeg niet dat je gevoelens niet echt zijn.

Ik heb een soort van pijn in mijn buik als ik aan hem denk.

En de juiste man op de juiste tijd zal die pijn wegnemen.

Naar jullie plek, dames, alstublieft.

Weer aan het werk nu.

We zijn allemaal geschokt, maar we hebben een winkel te runnen.

Doris. Dat is de tweede handschoentrekker die je laat vallen vandaag.

Sorry, Kitty.

Ik krijg Miss Bunting niet uit mijn hoofd.

Je moet jezelf bij elkaar pakken.

Net zoals wij allemaal.

Ik moet weten of ik kan rekenen op een Junior personeelslid.

Natuurlijk kun je op mij rekenen, Kitty.

En ik denk, nu ik Senior Assistente ben

dat het beter is als we de formele titels gebruiken.

Hoe bedoel je dat, Kitty? - Hoe bedoelt u dat, Miss Hawkins.

Heel goed...

Miss Hawkins.

Dank u, Miss Mardle.

Ik denk dat Mr Leclair deze accessoires goed kan gebruiken.

Mijn deelneming voor uw voormalige collega, Miss Mardle.

Vriendin, Miss Ravillious.

Was ik maar een betere vriendin geweest voor Miss Bunting.

Mr Selfridge. - Wil je kijken naar regelingen voor...

Miss Bunting's begrafenis? - Zeker, Mr Selfridge.

Zorg ervoor dat we alle kosten betalen.

Wilt u dat ik de begrafenis bijwoon in uw naam, Mr Selfridge?

Dank je, maar ik ga er zelf heen.

Sir Ernest arriveert binnen vijf minuten, Selfridge.

Wilt u nog hem steeds peroonlijk begroeten?

Natuurlijk doe ik dat.

Hij zal van streek zijn.

Als Miss Bunting niet alle hoop had opgegeven.

Het leven is vol met 'als'.

Ik zou hier kunnen zijn, ik zou daar kunnen zijn.

Dit pad of dat pad?

Weten we echt wat we willen?

Ons wezen en zijn...

gecompliceerde dingen, hè?

Ik heb even wat van uw tijd nodig, Miss Towler.

Terug naar onze afdeling. - Zeker, Miss Ravillious.

U had mij nodig, Miss Ravillious?

Ik ben niet gek, Miss Towler.

Laten we daarmee beginnen en vanaf dat punt verdergaan.

Ja, Miss Ravillious.

Ik heb specifiek om u gevraagd voor mijn afdeling.

Als u de regels overtreedt en een ongepaste relatie heeft,

wil ik weten wat voor invloed dat heeft op mijn afdeling.

Echter, toestaan kan overwogen worden

in het geval van eerlijke en onweerstaanbare gevoelens.

Maar u moet mij vertellen...

bent u verliefd op Mr Leclair?

Nee.

Ik mag hem heel erg graag maar ik ben niet verliefd op hem.

Denk dan aan je carrière, Agnes.

Harry Selfridge. Goed u te zien buiten de goktafels.

Ik werp mezelf niet snel weer op voor nog een afstraffing.

Geweldig u weer te zien, Sir Ernest. - Ernest, alsjeblieft, Harry.

Ik blijf over mijn schouder kijken als iemand 'sir' tegen me zegt.

Laatste foto's, heren als jullie het niet erg vinden.

Sir Ernest, wanneer gaat u terug naar Antarctica?

Denkt u nog steeds dat de Zuidpool ingepakt kan worden voor zijne Majesteit?

En jij, jongeman? Wat is je naam?

Gordon, sir.

Gordon Selfridge. - Een zoon van zijn vader?

Ik weet zeker dat je een vraag hebt. De meeste knullen hebben dat.

Ik wil graag weten wat volgens u iemand tot een goede leider maakt.

Dat is een goede vraag. Ik moet daar over nadenken.

Als je alleen maar bezig bent om

een goede leider te zijn, dan heb je geen tijd om na te denken wat dat is.

Zou jij dat ook zo zeggen, Harry? - Ik ben het zeker met je eens.

Als jullie ons willen excuseren, heren.

Wilt u onze nieuwe outdoor uitrusting zien, Sir Ernest?

Ik ben niet gemakkelijk te imponeren, Harry.

Selfridges verkennen is geen gewone ervaring.

Bovendien hebben we een kleine verrassing voor je.

Frank. Wat een fijne verrassing.

Ellen, een feestje en ik ben niet uitgenodigd.

Dat is de tweede afwijzing vandaag. Ik krijg er spontaan uitslag van.

Klinkt gezellig. - Kom binnen.

We zijn aan het oefenen voor Tony's nieuwe toneelspel.

Tenminste, totdat het de frivolere kant opging.

Travers.

Frank. - Wie heeft je afgewezen, Frank?

Zal ik ze te grazen nemen? - Ik wilde dat je dat kon.

Maar ik ben bang dat het onze wederzijdse vriend is.

Mr Selfridge. Oké.

Proost. - Laten we iets lichts proberen...

Kom en leen ons je talent met woorden, Frank.

Tony denkt dat we er bijna zijn, maar ik wil graag je mening.

Redigeren is meer mijn ding, om de waarheid te zeggen.

Doe jezelf niet te kort, Frank.

Ik weet zeker dat je ons kunt helpen met wat stukjes informatie.

Zoals ik zeg, dit is zeer gewaagd.

We denken dat graag.

Ik hoop dat het mijn carrière volledig omgooit, Frank.

Ja.

Zal ik nog wat bijschenken?

Het is precies het model dat ons richting Zuid bracht.

Tot aan de speciaal ontworpen air-cooled, vier liter motor.

Harry, ik ben verbijsterd.

Dat ding werkte voor twee minuten...

maar het betaalt zich terug in de foto's. - We weten hoe dat werkt.

Wat heb jij gevonden, Master Gordon?

Finnesko, noemen we die.

Laarzen, gemaakt van rendiervacht.

Gebruikt u dat voor de slaapzakken?

Jij weet het. Het is vreselijk als het gaat schudden en in je mond komt.

Dit is een mooie uitstalling. Je hebt vast wel wat problemen gehad.

Jij bent niet de enige die ik wilde imponeren.

Er is een zekere jongeman die de uitrusting ook wil verkennen.

Grove...

hoe is het met het personeel? Kunnen ze het aan?

Natuurlijk, iedereen wenste dat Miss Bunting naar één van ons was toegekomen.

En deze handschoenen? Kun je een gok wagen?

Wolvenvacht?

Inderdaad. Van Mollers von Drammen, neem ik aan.

Natuurlijk. De beste bontspecialisten van de wereld.

Als je ooit gaat verkennen, bestel dan bij Mollers.

Pa wil dat ik ooit de winkel overneem. Het is alleen...

Ik denk niet dat verkennen zo bij mij past.

Waar denk jij dat al deze spullen vandaan komen, Gordon?

Er is veel te verkennen om alles goed te krijgen hier.

Hoeveel personeel, Harry? - Meer dan 3.000.

Dat zijn heel veel mensen om leiding aan te geven, jongeman.

Geef mij maar een hele lading op een blok ijs, op elk moment.

George Towler. Wat doe jij op de winkelvloer?

Jij hoort hier niet te zijn. - Het is goed.

Ik zou je kunnen rapporteren. Ga terug naar het laadperron.

Mijn voorman heeft me voor vandaag winkelportier gemaakt,

met uitzicht op een full-time promotie.

Het is mijn grote kans.

Ik dacht dat je blij voor me zou zijn, Miss Kitty.

Ja, maar...

Misschien was ik een beetje...

Veel geluk, George.

Toe maar, zeg het dan.

Wat zeggen, Miss Hawkins? - Dat ik het hoog in de bol had zitten.

En me gedroeg als een...

complete idioot.

Doris. - Kitty.

'Make friends, make friends, never ever break friends.

If you do, you'll catch the flu'.

Wil je een kopje thee en een krentenbol na het werk?

Ik heb al plannen voor vanavond, Kitty.

In plaats daarvan morgen?

Dan wordt het morgen.

Mr Perez?

Ik hoorde dat Fortnum and Mason een 'afternoon tea' promoten.

Ik vroeg me af of ik moet kijken wat ze aanbieden.

U bedoelt een klein uitstapje, Mr Colleano?

Nee, ik dacht het niet.

Mr Selfridge sprak het roomijs idee erg aan.

Weet u nog? Hij zal het waarderen als u informatie heeft.

Ja, misschien heeft u gelijk.

Ga zo snel als u kunt, we moeten de lezing voorbereiden.

En geef de informatie aan mij en niet aan Mr Selfridge.

Natuurlijk, Mr Perez.

Wat vind je ervan? - Ik vind het prachtig.

Maar we hebben iets nodig om het terug te brengen tot...

Menselijkheid? Ja, ik houd van het sentiment.

Ik ook.

Valerie, wat doe jij hier?

Ik ben op weg naar Parijs.

Maar ik was zo vlakbij en kon niet wegblijven.

Vergeef me, ik moet je voorstellen...

Agnes Towler. Fijn u te ontmoeten.

Valerie Maurel. Aangenaam.

De 'look' in New York, als ik vragen mag?

Nee. Parijs, van top tot teen.

Natuurlijk.

Goed, ik kan doorgaan met de etalage...

als u wat tijd wilt spenderen met Miss Maurel?

De etalage is geheel de uwe, Miss Towler.

Ja? - Mr Colleano is hier, Lady Loxley.

Om wat menu's door te nemen?

Laat hem binnenkomen, Fludd.

Victor.

Ik herinner me geen overleg over menu's.

Ik ben hier voor dat restaurant. Waar ik je over verteld heb?

Laat me uitpraten, het is de perfecte locatie.

Vlakbij alle winkels. Geweldig voor de handel.

Ik zei je Victor, ik wil niet opgejaagd worden.

Je banjert hier zonder uitnodiging binnen.

Als ik besluit om te helpen dan is dat onder mijn condities.

Het kan eeuwen duren voor we weer zo'n plek vinden.

'Wij'?

Als je voor mij garant staat zitten we er samen in.

Je krijgt het allemaal terug.

Je denkt verkeerd dat de toelage van Lord Loxley zoveel gaat financieren.

Maar je kent toch mensen?

Je kijkt altijd naar het volgende om te financieren.

Victor, Victor, lieverd.

Het is niet zoals garant staan voor iemand als Mr Selfridge.

Je bent jong, nog onbekend en onervaren.

Ik snap het.

Wij hebben toch plezier?

Ik houd van je gezelschap. Jij toch ook van de mijne?

Natuurlijk.

Maar je had niet moeten zeggen mij te helpen als dat niet je bedoeling was.

Dat ben ik, ten voeten uit.

Kijk, Victor, misschien kan ik helpen.

Maar het kost wat tijd.

En waarom zo'n haast?

Er komen meer restaurants, en dan ben je volwassener.

Dus...

waarom over zo'n kleinigheid vallen.

Onbeduidend voor jou.

Maar ik denk dat ik dat ook ben.

Nee.

Nee.

Je bent heel bijzonder voor me, Victor.

Niet bijzonder genoeg dat je in mij gelooft.

En dat is wat voor mij het belangrijkste is.

Dus ik denk dat dit een afscheid is, Lady Loxley.

Even goede vrienden?

Victor.

Wees niet zo...

Hier ga je spijt van krijgen.

Victor?

Is dit licht goed? - Ja, we starten met deze.

En?

Fortnum and Mason, je hebt me nog niets verteld.

Sorry, Mr Perez.

Het is erg druk geweest sinds ik terug ben.

Blijkbaar hebben ze het nog niet rond.

Een maat van me daar is ober. Hij houdt me op de hoogte.

Dank u.

Rose. Ma.

Welkom.

Rosalie kon niet komen. - Ze is hier ergens.

Daar is ze.

Met welke jongeman praat ze daar?

Het is..

Roddy Temple.

In mijn winkel? Ik regel het met Mr Temple, Rose.

Je gaat weg en komt niet meer terug.

Je spreekt nooit meer met iemand van mijn gezin.

Shackleton's lezing is toegankelijk voor het publiek, is het niet?

Ik had een beleefde conversatie met een charmante jongedame.

Die charmante jongedame is toevallig mijn dochter.

Nou, je vrouw had genoeg tegen mij te zeggen.

Ik zou nu maar stoppen.

Ik weet niet waarom ze bij jou blijft.

Ik bedoel, ze is lief en grappig.

Denk niet over mijn vrouw te kunnen praten.

Toch, beledig je haar publiekelijk met iemand als Ellen Love.

Jij verdient geen vrouw als Rose. - Ik laat je eruit gooien.

Kijk, dat is het probleem met jou, je denkt dat je alles kunt controleren,

ja toch, Selfridge? Nou, dat kun je niet.

Ook al kan ze het nu nog niet toegeven,

je vrouw is verliefd op mij. - Praat niet over mijn vrouw.

Daag me niet uit.

Wat kun jij mij aandoen? - Ik kan je vernietigen.

Kun je dat?

Eén woord van mij, en er is geen galerie op aarde

die ook nog maar iets van jouw gekrabbel wil tentoonstellen.

Ik kan zorgen dat jouw werk openlijk wordt bespot door de kunstcritici.

Wil je die uitdaging aangaan?

Je bent een domme jongen. Nu wegwezen.

Voordat ik je eruit gooi.

Mr Temple heeft een andere afspraak.

Begeleid hem naar de straat. De achteruitgang.

Victor...

heb je met je geldschieter gepraat? - Ja, dat heb ik gedaan.

En? Je neemt geen nee als antwoord. Wat zei ze?

Ze zei nee.

Nou, daar moet je maar om lachen.

Ik hoop niet dat je ermee stopt Je hebt een grote bezieling.

Je vindt wel een andere geldschieter. Ik geloof in je.

Dat is wat me doet doorgaan, Agnes.

We denken hetzelfde, wij beiden. We kunnen het zelf doen.

We hebben niemand anders nodig voor...

Misschien wil jij Mr Colleano toestaan zijn werk te doen.

Er is mij nog geen verfrissing aangeboden.

Champagne, Lady Loxley? - Ja.

Dat past bij het vieren van onze nieuwe zakelijke onderneming.

Wat bedoel je? - Ik spreek Lord Loxley morgen

over de financiering van je restaurant.

Zelfs als ik daarvoor naar het afgrijselijke platteland moet.

Wat heeft je standpunt veranderd?

Het enige waar jij aan moet denken is

dat je onthoudt dat je bij mij in de schuld staat.

Ik hoop dat ik duidelijk ben.

Dus, je ziet lieverd...

dat ik echt wel in je geloof.

Jij gelooft niet in mij.

Jij gelooft in je zin krijgen.

Ik zou dankbaar moeten zijn, Lady Loxely...

maar nee, bedankt.

Ik haal uw champagne.

Het gevoel van eenzaamheid op zo'n plek...

dat moet extreem zijn, denkt u ook niet?

Je hoeft niet naar Antarctica te gaan om eenzaamheid te ervaren.

U heeft helemaal gelijk.

Het kan een moeilijk lot zijn voor ons vrouwen.

Als je de juiste man niet vindt, dan moet je voor altijd werken.

Als je de juiste man vindt, dan kun je niet werken.

Zo oneerlijk als je ziet hoe vakkundig we zijn, Miss Mardle.

Vindt u niet?

U heeft helemaal gelijk, Miss Ravillious.

Dat is waarom ik meedoe met de Feministen.

Voor mij gaat het echt om rechtvaardigheid.

Maar ook over vrouwen die er zijn voor elkaar.

Zo hoeven we niet te zien wat de toekomst in petto heeft...

helemaal in ons eentje.

Weet u, zo heb ik er nog nooit over nagedacht.

U bent welkom bij de wekelijkse vergadering.

Ik denk dat ik dat graag wil. Dank u.

Dames en heren, Sir Ernest Shackleton.

Dames en heren, laat me u vertellen over 'kou'.

Een kou zo koud, dat het heet is.

Daar stonden we, het verste naar het zuiden ooit.

Slechts 97 mijl van de Zuidpool.

Maar we hadden bijna geen eten meer.

En ik moest een keuze maken...

tussen episch succes, de verovering van de Zuidpool...

met ongetwijfeld veel verlies onder mijn mannen...

of epische mislukking.

Zoals jullie weten koos ik epische mislukking en werd geridderd.

Want dat soort land zijn wij.

We meten niet altijd in termen van succes...

maar in hoe hard iemand het geprobeerd heeft.

En zo keerden we om naar huis...

in een bittere strijd om op onze schreden terug te keren.

Alleen de gedachte aan onze dierbaren hield ons overeind.

Thuis, zo ontzettend ver weg.

Bravo.

Excuseer mij, heren. Excuseer mij.

Dank je, Ernest. Ik denk dat we allemaal iets hebben geleerd van je lezing.

Het was een genoegen, Harry.

Ik heb over je vraag nagedacht, jongeman.

Ik denk dat mijn echte doel als leider heel simpel was...

mijn mannen elke dag weer, vanuit de kou binnen zien te krijgen.

Als je dat onthoudt, Master Gordon, denk ik dat je het prima gaat doen

in je vader's grote voetstappen.

Crabb, haal alle Afdelingshoofden binnen vijf minuten naar mijn kantoor.

Ja, Mr Selfridge.

Mr Shackleton, sir?

Laat me hun vertellen dat je het aanbod overweegt, Henri.

Je houdt van New York en ze hebben je creatieve visie nodig.

Hoeveel wil je betaald hebben.

Het gaat niet over geld, dat weet je.

Ik mis je, Henri.

Zeg dat je het overweegt.

Voor mijn ziel en zaligheid.

Mis je mij niet?

Niet een klein beetje?

"Ik neem de gelukkigste herinneringen met me mee

van mijn tijd bij de Selfridge werk familie.

Zeg tegen iedereen dat ze niet verdrietig moeten zijn.

Ik ben overgegaan naar een plek die goed lijkt

en ben bij iemand waar ik het allermeest van hield...

mijn lieve moeder.

Met vriendelijke groet, Miss Flora Bunting."

Ik heb iemand van ons in de kou laten staan.

Dit mag nooit weer gebeuren.

Dank jullie allen. Veilige reis naar huis.

Goedenacht, Mr Selfridge.

Mooi gezegd, Mr Selfridge. - Dank je.

Dank u, Mr Grove.

Op Miss Bunting.

Op Miss Bunting.

Dat is wat ik dacht, Mr Grove. - Je hebt helemaal gelijk, Doris.

Een mooie manier van kijken.

Dank je, Fraser. - Dank je Fraser.

Kreeg je ook geen zin om naar Antarctica te gaan?

Rose, ik ga opdracht geven voor een nieuw portret van je.

Ik denk dat Mr Temple je niet goed heeft gevangen.

Ik denk niet dat ik een ander portret wil.

Maar bedankt. - Rose?

Hij zei dat je verliefd op hem bent.

Geloof wat je wilt geloven, Harry.

Zeg tegen Mrs Selfridge dat ik uitgegaan ben. Dank je en goedenacht.

Vertaling: Allayna Sync en aanpassingen:hento