Original subtitles

ΔΩΣ' ΜΟΥ ΠΙΣΩ ΤΟ ΠΑΙΔΙ ΜΟΥ

Το μεγαλύτερο μυστήριο των μυστηρίων είναι οι άνθρωποι,

και συνήθως εκείνοι που δεν είναι καθόλου μυστήριοι.

Η μις Νόρις για παράδειγμα, μια μεσήλικη Αμερικανίδα,

που περπατά το Λονδίνο σε συσκότιση, την παραμονή πρωτοχρονιάς.

Κατέβασε το φως.

Συγγνώμη μητέρα.

Είναι η μητέρα;

Ταξί! Στην πλατεία Χάρκουτ.

- Είναι δικό μου. - Κάντε μας την χάρη.

- Αργήσαμε για το πάρτι. - Λυπάμαι, το ίδιο και εγώ.

Ήμουν πρώτη, και έχω πυροφυλακή.

Σοβαρέψου. Επειδή είσαι πυροφύλακας δεν έχεις δικαίωμα. Απόψε ειδικά.

Όχι; Επειδή είναι γιορτή; Εσύ σοβαρέψου.

Ούτε και εμένα μου αρέσει. Υποσχέθηκα να πάω και θα πάω.

- Τώρα έξω από το ταξί μου. - Εντάξει κέρδισες.

Εκκλησία Σαν Άντριους, πλατεία Χάρκουτ.

Καλησπέρα.

Δεν σας περίμενα απόψε κύριε.

Αντικαθιστώ τον κύριο Άλενμι.

- Σε πειράζει να φύγω; - Καθόλου, καλή τύχη.

- Καλή πρωτοχρονιά. - Καλή πρωτοχρονιά.

Είναι η σειρά του κ. Γκρέιβς να φυλάξει.

Έχω ραντεβού. Δεν ξέρετε αν θα έρθει;

- Καθόλου. - Αυτό είναι άσχημο.

Φοράς πάντα καπέλο σε εκκλησία;

- Συγγνώμη αν άργησα. - Είναι η Αμερικανίδα!

- Νόμιζα πως θα έρθει ο Γκρέιβς. - Τον αντικαθιστώ.

- Γνωρίζεστε μεταξύ σας; - Φυλάξαμε μια φορά μαζί.

Πιθανώς.

Λοιπόν την κάνω. Καλή πρωτοχρονιά.

- Καλή πρωτοχρονιά. - Και σε εσάς κύριε.

Τώρα θυμήθηκα πότε φυλάξαμε μαζί.

- Αλήθεια; - Ακριβώς πέρυσι τέτοια μέρα.

Στις 12 είπα καλή πρωτοχρονιά και εσύ είπες...

- Ας αρχίσουμε με την στέγη. - Να αρχίσουμε τι;

Επιθεώρηση του μέρους.

Άσκοπο. Το ξέρω το μέρος.

Όλοι οι εθελοντές υποχρεούνται να ελέγξουν ενδελεχώς το μέρος.

Και όλο τον εξοπλισμό.

Τρόμπες, άμμο...

Περιμένεις να τρέχω στην στέγη ενώ την ξέρω απέξω;

Περιμένω να κάνεις τη δουλειά σου.

Πάμε.

Άλλο να κάνεις τη δουλειά σου και άλλο να είσαι αγενής.

Πιστεύω καλύτερα είναι να κρατάμε το σχοινί συνεχώς.

Θα πάω από εδώ, εσύ εκεί.

- Σου έπεσε ο φακός πέρισυ. - Ποτέ δεν μου 'πεσε

Αν επιμένεις να τον βάζεις έτσι, τουλάχιστον δέσ' τον καλά.

Δεν μου αρέσει να με συμπεριφέρονται σαν ανίκανη.

Διευθύνω ένα εργοστάσιο με 1.600 υπαλλήλους.

- Είσαι Αμερικανίδα; - Ναι, γιατί όχι;

Σε εργοστάσιο καλλυντικών που τροποποιήθηκε.

Αλλά δεν ξέρεις να δένεις τον φακό. Αυτό θα βοηθήσει.

Αχρείαστα πληκτικός.

Τι και αν έπεφτε;

Τι και αν έπεφτε στην στέγη; Είναι δικό μου θέμα.

Το έδεσε τόσο που δεν μπορώ να το βγάλω.

Σε ποιον μιλάς;

Στον εαυτό μου. Φαντάζομαι πως ποτέ δεν το κάνεις.

Όχι όταν έχω υπηρεσία.

Και όταν είμαι τρία μέτρα μακριά από το σχοινί.

Με ποια εξουσία με διατάζεις;

Δεν πρέπει να αφήνουν γυναίκες σε τέτοιο μέρος.

Υπάρχει μόνο ένα δύσκολο σημείο, και όταν περνώ, κρατώ το κάγκελο.

Δεν το ρισκάρω. Τώρα ακολούθησε πίσω μου.

- Αυτό είναι απαράδεκτο. - Δεν θέλω να αναφέρω ατύχημα.

- Μόνο και μόνο γιατί μια γυναίκα... - Πρόσεχε!

- Μπορείς να κρατηθείς; - Απομακρύνσου!

- Φέρε βοήθεια. - Δεν προλαβαίνουμε.

Δεν θα αντέξεις τόσο.

- Κάποιον επιστάτη. - Μην μιλάς.

Προσπάθησε να μην αναπνέεις.

- Είσαι καλά; - Με το ζόρι, ευχαριστώ.

- Φύγε από εκεί. - Σκάσε. Βάλε το πόδι σου εκεί.

Εντάξει.

- Θα αντέξει; - Πρέπει.

Καλή πρωτοχρονιά.

Σου έπεσε ο φακός.

Εμπρός, πιες το γρήγορα.

Είμαι εντάξει.

Μόνο που...

Ξέρεις αυτόν τον μύθο για τους πνιγμένους,

και που η ζωή περνά από μπροστά τους;

Είναι αλήθεια ξέρεις.

Το ανακάλυψα απόψε.

Είδες το παρελθόν σου;

Και λυπημένο ήταν. Άδειο.

Είχα την αίσθηση πως προδόθηκα.

Είσαι περήφανη για τη ζωή σου;

Η δική μου; Τι σχέση έχει η δική μου;

Είμαστε φτιαγμένοι από την ίδια πέτρα ξέρεις.

Οι μοναχικοί που κάνουν υπηρεσίες στις γιορτές,

για να διασκεδάζουν οι υπόλοιποι.

Ίσως είσαι εσύ.

Που πέρασες τα Χριστούγεννα;

Σε μια άλλη στέγη.

Σε περίπτωση ατυχήματος και θανάτου, ποιος θα ειδοποιηθεί;

Ο δικηγόρος μου.

Το ίδιο και εγώ.

Φρικιά. Αυτό είμαστε. Δυο φρικιά.

- Ανοησίες. - Στην μέση της ζωής,

και έχουμε μόνο έναν δικηγόρο που πληρώνεται για αυτό.

Θα σε πείραζε να βγάλεις το καπέλο;

Καλά το νόμιζα.

Είσαι μια όμορφη γυναίκα.

Ήμουν κάποτε.

Ακόμα είσαι.

Δυνατές, λεπτές γραμμές μέχρι το σαγόνι.

Όμορφη.

Φαντάζομαι δεν νοιάστηκες ποτέ σοβαρά για κάποιον.

Είσαι σοβαρός;

Στην έφερα αυτή τη φορά.

Βλέπεις εμείς οι μοναχικοί μεσήλικες, είμαστε δύο ειδών.

Εκείνοι που δεν νοιάζονται ποτέ,

και εκείνοι που νοιάζονται υπερβολικά.

Οι υπόλοιποι, οι σοφοί ξέρουν πως να συμβιβάζονται.

Είναι χαρούμενοι με την δεύτερη γυναίκα τους,

ή με τον τρίτο τους σύζυγο ή με κάποιον.

Και εμείς μόνοι.

Δεν είναι η επιλογή μας μάλλον.

Είναι όπως κλείνουμε μια πόρτα πίσω μας, όπως εγώ.

Την έκλεισα, και μάλιστα δυνατά.

Ευτυχώς έπειτα είχα μια δουλειά.

Δεν φαντάζομαι πόσο μόνοι είναι όσοι δεν έχουν.

Αν δεν έβλεπα ανθρώπους δεν θα το συζητούσα.

Δεν μπορείς.

Μπορώ τώρα.

Απορώ γιατί.

Σε παρακαλώ συνέχισε.

Σίγουρα δεν σε πειράζει;

Ήμουν στον τελευταίο πόλεμο, στην Γαλλία.

Είχα γυναίκα και γιό.

Όταν γύρισα, είχαν πεθάνει.

Επιδημία γρίπης. Τόσο απλό.

Χαίρομαι που μου το είπες. Ευχαριστώ.

Και εσύ;

Τίποτα.

Προσπάθησε.

- Συνέχισε. - Δεν είναι θέμα συζήτησης.

Πρέπει να πηγαίνω.

Ελπίζω να μην με νομίζετε αδιάκριτο.

Φυσικά και όχι. Ξέχασε το.

Ναι ας το κάνουμε.

Ας κάνουμε μια καινούργια αρχή.

- Να αρχίσουμε τι; - Τον νέο χρόνο, όπως πρέπει.

Ας δειπνήσουμε μαζί.

- Είσαι τρελός. - Δεν θα το σκεφτείς τουλάχιστον;

- Δεν θα βρεις τραπέζι πρωτοχρονιά. - Θα βρω σίγουρα, θα έρθεις;

- Ποτέ δεν βγαίνω έξω. - Ούτε και εγώ.

Η ιδέα να πάω σε ένα συνωστισμένο μέρος μου προκαλεί κρύο ιδρώτα.

Αλλά αν έρθεις μαζί μου...

Εντάξει.

Αλλά σε διαβεβαιώνω αγαπητέ μου κύριε...

Συνειδητοποιείς ότι δεν ξέρω ακόμα το όνομα σου;

- Ντέσαμ. - Ντέσαμ.

- Από τον Οίκο Ντέσαμ; - Ναι.

Κατάλαβα τώρα γιατί μπορείτε να βρείτε τραπέζι Λόρδε Ντέσαμ.

Πάω να τηλεφωνήσω.

- Που είναι το τηλέφωνο; - Στην είσοδο.

Ευχαριστώ.

Συγνώμη μις, ένας κύριος θέλει να σας δει.

- Εμένα; - Εδώ είναι κύριε.

Λένε είστε η κυρία που φέρνει την εφημερίδα στη βιβλιοθήκη.

Ναι την φέρνω όταν την διαβάζω...

Μα είσαι η Τζόντι Νόρις.

Και εσύ ο Μπιλ ΜακΝάμπ. Κάθισε.

- Λάθος. Μπιλ ΜακΝαίρ. - Έμενες κοντά στους Πίρσεν.

Λάθος. Ακόμα μένω εκεί, εδώ και 3 εβδομάδες.

- Είδες τους Πίρσεν. - Λάθος. Μόνο την Κορίν.

Ό Άλεκ είναι στην Ουάσιγκτον.

Και ο Γκρέγκορι; Ακόμα πετάει στον Ειρηνικό;

Λάθος. Νέες διαταγές. Τον μετέφεραν στο Χάντερσφιλντ.

Φτάνει στο σταθμό με το τρένο των 2.

Ο Γκρέγκορι θα βρίσκεται στο Λονδίνο, απόψε;

Σωστά.

Εδώ ο Λόρδος Ντέσαμ.

Θέλω να μιλήσω με τον Μαρσέλ.

Τον σερβιτόρο φυσικά.

Συγγνώμη κύριε. Ο Μαρσέλ δεν είναι μαζί μας εδώ και 17 χρόνια.

Δεν το ήξερα.

Κοίτα θέλω ένα τραπέζι για δυο.

Έχετε κανένα Κορντόν του ‘28;

Του '36 κάνει επίσης.

Σερβίρετε καθόλου φασιανό;

Λόρδε Ντέσαμ.

- Δεν μπορώ να έρθω. Ευχαριστώ. - Αύριο βράδυ τότε;

Όχι απόψε, ούτε αύριο. Κάτι έτυχε και δεν μπορώ.

- Μου φαίνεται ότι είστε ιδιότροπη. - Δεν έχω ώρα για καβγά.

Δεσποινίς Νόρις!

- Είναι ένα τρένο που φτάνει στις 2. - Στις 2.12 αλλά όχι απόψε.

Αυτό από το Χάντερσφίλντ; Τι συνέβη τώρα;

Έχει πρόβλημα η γραμμή.

Και πόσο θα κάνει; Περιμένω από το πρωί.

- Πάντα περιμένω! - Θα φτάσει όταν έρθει. Πλατφόρμα 3.

Ακαθόριστος χρόνος.

Αυτό ήταν λοιπόν.

Θα περιμένεις;

- Ναι. - Μπορεί να πάρει όλη τη νύχτα.

- Κάνει πολύ κρύο εδώ. - Θα περιμένω.

Μάλλον θα πάω μέσα.

Συγγνώμη αν φάνηκα αγενής.

Όλοι είμαστε αγενείς στις μέρες μας. Δεν πειράζει.

Βλέπεις, το αγόρι μου μου είναι πιλότος.

Δεν φαντάζεσαι πως είναι να αγαπάς έναν πιλότο.

Δεν φαντάζομαι πως είναι να αγαπάς έναν πιλότο.

Δεν μπορώ;

Τζόντι, τελείωσες με την απογραφή;

- Τζόντι. - Ναι μπαμπά;

Τι ακούς;

Αυτόν τον θόρυβο.

Λες να είναι αεροπλάνο;

Αεροπλάνο; Στο Πίρσεν Φαλς;

Δύσκολα.

Δεν ακούω τίποτα.

Ακουγόταν καθαρά.

Δεν με πειράζει όταν μιλάς με τα αγόρια σου,

αλλά είναι ήδη δυο στο μαγαζί.

Μπορείς να πας πριν γίνει συνωστισμός;

Ω μπαμπά.

Τα αγόρια μου...

Τους θεωρείς όλους αγόρια μου.

Έχουν ήδη δοκιμάσει μερικά παγωτά.

Μην τους αφήσεις να περιμένουν πολύ.

Από αγάπη μπορεί να καταλήξει σε διαβήτη.

- Τζόντι. - Γειά σας παιδιά, πότε φτάσατε;

Το πρωί.

- Εσύ πρώτα. - Όχι, εσύ. Το δικό μου θα πάρει ώρα.

Όχι προχώρα, δεν βιάζομαι.

Ούτε και εγώ.

Μην τραβάς δυνατά, Βίρτζι.

- Σταματήστε. - Καθώς το συζητάτε...

Γειά σου Τζόντι. Τα παιδιά θέλουν λίγα γλυκά.

Λυπάμαι που δεν μπορώ να σε βοηθήσω στο νοσοκομείο.

- Ευχαριστώ. - Τα παιδιά είναι τόσο μικρά...

Νομίζω ότι κάνεις ήδη αρκετά.

Μην διασχίσετε το δρόμο χωρίς εμένα.

Βίρτζι, έλα εδώ.

Που είναι ο Μακ;

Πήγε με τον πατέρα σου. Μα ποιος είναι;

Ταξιδεύει μοιράζοντας ποτά και τρόφιμα.

Τζόντι, θέλω να σου πω κάτι που ίσως σε αναστατώσει.

- Ναι; - Έκανα αίτηση για την αεροπορία.

- Ναι Άλεκ. - Μόνο αυτό έχεις να πεις;

- Θα ήταν καλύτερα στο ΣΥΠ. - Μα δεν είναι αυτό το ζήτημα..

Ως τελευταίος Πίρσεν, πρέπει να γίνω παράδειγμα.

Ναι Άλεκ.

Μάλλον δεν ξέρεις πως είναι όταν κάνεις την αίτηση.

Νιώθεις πως δεν θα υπάρχει άλλος Πίρσεν, στο Πίρσεν Φαλς.

- Κανένα παιδί... - Μην προσπαθείς να με συγκινήσεις.

Η Κορίν έκλαιγε. Μιλούσαμε σοβαρά.

Τι θα έλεγες αν σου έλεγα ότι θα την παντρευτώ;

Άλεκ, αυτό θα ήταν υπέροχο.

Και απ' ό,τι ακούω, ο πατέρας της θα ήθελε βοήθεια στο εργοστάσιο του.

Εάν είναι έτσι τότε...

Τζόντι, ας κόψουμε τις ανοησίες. Ας ανοίξουμε τα χαρτιά μας.

Θα με παντρευτείς; Θα το κάνεις;

- Σε παρακαλώ; - Σου είπα όχι Άλεκ.

Πως ξέρεις ότι δεν με έχεις ερωτευτεί ;

Ήθελα να ήμουν. Προσπάθησα. Αλλά δεν μπορώ.

- Ωραία μας τα λες. Να θυμάσαι.. - Επόμενος.

Τώρα ο Μάκ...

Η υπεροψία της στολής.

Είναι η στολή του στρατού μας και είναι υπέροχη.

- Τι θα μου πουλήσεις σήμερα; - Ένα σπουδαίο προϊόν.

- Τι είναι; - Ο εαυτός μου.

Δείπνο στη λίμνη. Βόλτα και χορός μετά.

- Λυπάμαι έχουμε απογραφή απόψε. - Θα μου μαυρίσεις το βιογραφικό;

Παρά είσαι καλός πωλητής.

Δεν χρειάζεται διαφήμιση, πουλάει μόνο του.

Φίνο σαν μπράντι, απαλό σαν πόρτο,

- διακριτικό σαν σέρι. - Και μετριόφρων σαν νεράκι.

Δεν είσαι μετριόφρων όταν όλα τα κορίτσια σε θέλουν.

Τι συμβαίνει Τζόντι;

- Δεν ξέρω. - Δεν αγαπάς τον πιτσιρίκο έ;

- Όχι. - Τότε ποιον;

Κανέναν. Και αυτό είναι που με φοβίζει Μακ.

Σε πολλούς δεν συμβαίνει.

Αλλά ποτέ δεν πιστεύεις ότι θα είσαι ένας από αυτούς.

Έχεις παιδικές ιδέες για τον έρωτα.

Περιμένεις πολλά.

Πιστεύεις ότι όλος ο κόσμος σου θα γίνει ροζ.

Αν δεν είναι έτσι...

τότε δεν το θέλω...

- Τι στην ευχή... - Είναι αεροπλάνο.

- Τι νομίζεις ότι είναι; - Είναι στο καμπαναριό.

- Να 'το! - Κοιτάξτε το!

Δεν είναι υπέροχο;

Στα αλήθεια πετάνε.

Μόνο που το σκέφτεσαι είναι υπέροχο.

Κοίτα πως ανεβαίνει. Είναι το νέο Λίμπερτι.

Λάθος. Είναι Ντε Χάβιλαντ.

- Πρέπει να πηγαίνει με 130 χλμ/ω. - Λάθος με 160.

- Φαίνεται πως έχει πρόβλημα. - Μάλλον.

Αυτό συμβαίνει στους ουρανούς της Γαλλίας κυρίες και κύριοι.

Ο πιλότος θα σας μιλήσει απόψε.

Και θα πουλήσει ομόλογα. Και όταν ρωτήσει πόσα θέλετε,

θυμηθείτε πως πετούσε στη Γαλλία, αντιμέτωπος με το θάνατο.

Πρόσεχε τον λαιμό σου Μπερναντότ.

Δεν είναι ζήτημα της υγείας μου αλλά της πατρίδας μου.

Συγκέντρωση απόψε, στις 8.30.

- Στο δημαρχείο, μην το ξεχάσετε. - Που θα προσγειωθεί;

Θα προσγειωθεί στο γήπεδο του γκολφ, κυρίες και κύριοι.

Γρήγορα Άλεκ, όσοι μπορούν. Έρχεται.

Ξεκίνα, το αμάξι.

Και άλλη μια μέρα έφυγε πέρα.

Ναι, για σένα.

- Τώρα αρχίζει. - Τι διαμαρτύρεσαι;

Κοιμήθηκες μια ώρα χθες. Και δυόμιση προχθές.

Θες μια γουλιά πριν σε ξεσκίσουν;

Και όλες οι γυναίκες να με μυρίζουν σαν θήραμα;

Είναι τα καλά του να μην είσαι ήρωας.

Κάπταιν Κόσγκροβ, είμαι ο Μπέρναντοντ Κλίντον.

Ήταν μια υπέροχη επίδειξη.

Αυτή η πόλη θα σας τιμήσει δεόντως.

Θα γίνει δεξίωση στο δημαρχείο αμέσως.

Θα σταματήσουμε στο κέντρο θηλέων βεβαίως.

Οι γυναίκες θα σας διαβάσουν το ψήφισμα τους για τους Γερμανούς.

Και μετά υπάρχει το δείπνο. Θέλουμε να μιλήσετε.

Αλλά ίσως θα θέλατε...

Παιδιά πάρτε τα ποδήλατα.

Ίσως θέλετε να κρατηθείτε για την συγκέντρωση.

Έχουμε και άλλους ομιλητές φυσικά.

- Κόρα, ο Κάπταιν Κόσγκροβ. - Χάρηκα πολύ.

Κάπταιν, καθίστε πίσω.

- Όχι, επάνω. - Καλά είμαι εδώ.

Μα ο κόσμος θέλει να σας δει. Σας παρακαλώ Κάπταιν.

Αυτό είναι. Ευχαριστώ. Πάμε Κόρα.

Κάπταιν τι παρακινεί έναν άνδρα,

να θυσιάζει τον εαυτό του στις μάχες και στον κίνδυνο και...

Κόρα!

Είμαι εντάξει.

Κόρα!

- Ποιος είναι; - Εγώ.

- Γρήγορα, κλείδωσε. - Τι τρέχει;

Αν μάθουν ότι είναι εδώ, θα το διαλύσουν.

- Ποιος; - Ο πιλότος.

- Είναι εδώ; - Είχε ένα ατύχημα.

Με πιάνει κρύος ιδρώτας.

- Τι έγινε; - Χτύπησε σε ένα κλαδί.

Έχει χτυπήσει πολύ;

Μια μικρή γρατσουνιά. Φτιάχνεις μια κομπρέσα;

Δεν έχω ξαναδεί την κα Κλίντον να τρέμει εδώ και καιρό.

Ίσως πονέσει λίγο.

Μάλλον θα σου φαίνεται αστείο μετά από όσα πέρασες στη Γαλλία.

Κομπρέσα Τζόντι.

Απλά κράτα την πάνω από το μάτι.

Κάπταιν Κόσγκροβ.

Λιποθύμησε. Εσωτερική αιμορραγία.

Κάπταιν Κόσγκροβ.

Αισθάνεσθε καλά;

Κοιμόμουν.

Κράτησε αυτό.

- Κράτα αυτό. - Που μπορώ να ξαπλώσω;

- Μα θα κάνουμε την δεξίωση... - Στο διάολο η δεξίωση.

Που είναι το πιο κοντινό κρεβάτι;

Έλα να ξαπλώσεις στον καναπέ μου.

Είναι ώρα κλεισίματος. Θα έχεις ησυχία.

Δεν μπορείτε να μου το κάνετε αυτό. Πρώτα είναι η δεξίωση, μετά το κλαμπ.

Τις τελευταίες μέρες δεν κοιμήθηκα ούτε 3 ώρες.

Πήγα σε 8 πόλεις.

Σκέψου τις χειραψίες, τις σαλάτες και τις χαζές ερωτήσεις.

Θα έρθω στην συγκέντρωση σου. Αλλά μέχρι τότε θα κοιμηθώ.

Αλλά τι θα πει ο κόσμος;

- Αυτό είναι λιποταξία σε ώρα μάχης. - Εντάξει, πυροβόλησε με.

- Πήγαινε σπίτι και ετοίμασε δείπνο. - Ναι μπαμπά.

- Δεν μπορώ να τον αφήσω εδώ. - Ησυχία.

Άστον να κοιμηθεί. Είναι κουρασμένος.

Είσαι σίγουρη Τζόντι; - Για ποιο;

Ότι δεν θα με παντρευτείς.

- Απόλυτα. - Σου λέω πως με κάλεσαν σε δείπνο,

και δεν μπορώ να περιμένω. Έχω μόνο 8 μέρες άδεια.

Συγγνώμη.

Τρείς συναντήσεις και πρέπει να εξηγήσω ότι ο Κάπταιν κοιμάται εδώ.

Αλήθεια;

Κουράγιο. Έχουμε πόλεμο ξέρεις.

- Πρέπει να του μιλήσω. - Δεν μπορείς.

Μα μπορεί να με βοηθήσει για την μετάθεση.

- Μίλα του στην συγκέντρωση. - Πολύς κόσμος.

- Θα τον ξαναδείς; - Δεν ξέρω.

Αν ναι, του λες για μένα; Σε παρακαλώ;

Είσαι σίγουρη;

Ναι.

- Συγγνώμη που σας ξύπνησα. - Δεν κοιμόμουν.

Ποια είσαι εσύ;

Είμαι η Τζόντι. Είναι το φαρμακείο του πατέρα μου. Είναι σχεδόν 8.

Η συγκέντρωση είναι στις 8.30.

Έχασες το δείπνο σου, και σου έφερα σάντουιτς και καφέ.

Ευχαριστώ.

- Πώς λέγεται αυτή η πόλη; - Πίρσεν Φαλς.

Είναι δυνατόν να ξυριστώ;

Τα ξυράφια του πατέρα μου. Θα φέρω νερό.

Είναι καλό.

Χαίρομαι.

Κάπταιν Κόσγκροβ.

- Ξέρω ότι κουράστηκες να σε ρωτάνε. - Τα πλήθη βαρέθηκα.

- Πετάς εδώ και καιρό; - Δυο χρόνια, σχεδόν τρία.

- Είναι το καλύτερο σώμα στο στρατό; - Με διαφορά.

Είναι δύσκολο να μάθεις;

Είμαστε σχεδόν αυτοδίδακτοι.

Έξι ώρες στον αέρα, και μετά μόνοι μας.

Αλλά υπάρχουν σχολές τώρα, έτσι;

Ναι.

Ήμουν εκπαιδευτής για λίγο.

Στο Κλερμόν-Φεράν.

Ρωτάω για ένα φίλο μου που υπηρετεί.

- Σοβαρό παλικάρι; - Ναι.

- Τον γνωρίζεις αρκετά; - Όλη μου τη ζωή.

- Τον συμπαθείς; - Πολύ.

- Και αν μπορείς να τον βοηθήσεις... - Θα μπορούσα.

- Κανένα πρόβλημα. - Υπέροχα.

Ήταν μακριά και μετατέθηκε...

Μην κουράζεσαι. Δεν θα το κάνω.

Κάποιος άλλος θα τον μπλέξει σε αυτό το χάλι, όχι εγώ.

Δεν σου αρέσει να πετάς;

Και βέβαια.

Όπως και το ποτό.

Αλλά ξεμεθάω που και που.

Υπάρχουν στιγμές που βλέπω κάτι άλλο.

Ένα κορίτσι μπαίνει σε ένα ήσυχο δωμάτιο,

και ανάβει το φως.

Και για λίγο τα πάντα ξεκαθαρίζουν.

Υπάρχουν πολλές προκλήσεις στο έδαφος και κίνδυνοι, ας μείνει εδώ.

Αλλά το θέλει πολύ.

Άκου, να μάθεις κάποιον να πετά, είναι αστείο.

Θέλει ένστικτο, τύχη.

Αυτή η σχολή... Αυτή η τρελο-σχολή.

Κάθεσαι για γεύμα με έξι εκπαιδευόμενους μέσα στην καλή χαρά.

Και μετά μόνο 2 επιστρέφουν για δείπνο.

Χωρίς να καταρριφθούν ή να χαθούν στην μάχη.

Απλά μια μηχανική βλάβη που κανείς δεν ήξερε.

Ο μοχλός να κολλήσει.

Ή μια λάθος εκτίμηση.

Πίστεψε με δεν είναι για το αγόρι σου.

Είναι για τους τρελούς.

Εκείνους που δεν έχουν να χάσουν τίποτα.

- Εσύ πετάς. - Ναι, και κοίτα με.

Η ψυχραιμία διαλυμένη, τα νεύρα στην τσίτα.

Πως πιστεύεις πως περνάμε τον ελεύθερο χρόνο μας;

Με κονιάκ, και όποιο κορίτσι βρούμε.

Και γινόμαστε τόσο λιώμα που δεν το φαντάζεσαι.

Άκου.

Αγκάλιασε τον φίλο σου, και κάν’ τον να ξεχάσει αυτά.

Τέλος της στρατολόγησης.

Ευχαριστώ.

Πολύ.

Και τώρα κυρίες και κύριοι είναι η δική σας ευκαιρία να υπηρετήσετε.

Για αυτό ελάτε και αγοράστε. Η σειρά από εδώ.

Αγοράστε ότι μπορείτε και περισσότερα.

Μπορεί κάποιος να βοηθήσει,

με τις καρέκλες για τον χορό παρακαλώ;

- Τζόντι, τον είδες; - Δεν είναι υπέροχος;

Εννοώ τον ρώτησες για μένα;

- Ναι. - Και;

- Είπε όχι. - Τότε δεν τον ρώτησες σωστά.

- Μην τον ενοχλείς. - Θα περιμένω.

Εξήγησε το γιατί.

Παρακαλώ προσπαθούμε να πουλήσουμε ομόλογα.

Του εξήγησες πόσα καλά οδηγώ;

Δεν είσαι ο τύπος που θέλουν.

- Τι έχω; - Τίποτα είσαι καλό παιδί.

Όμως εκείνοι είναι άνδρες.

- Δεν εκπαιδεύτηκαν, έμαθαν στα τυφλά. - Ανοησίες.

Ίσως ανόητο είναι να έχεις τα νεύρα σου στην τσίτα.

Να γευματίζετε έξι και να γυρνάτε για δείπνο δύο.

Να νοιάζεσαι μόνο για τον εαυτό σου, χωρίς να νοιάζεται κανείς για σένα.

Αηδίες, τι σχέση έχει αυτό με την μετάθεση μου;

Ξέχασες ότι πρέπει να καβγαδίζεις μόνο με εμένα.

- Γειά σου Κορίν. - Γειά σου Τζόντι.

Μάλλον σου έλεγε για εμάς.

- Όχι. - Παντρευόμαστε.

Μεθαύριο.

Είναι θαυμάσιο Κορίν. Χαίρομαι και για τους δυο σας.

Αλήθεια;

Ας χορέψουμε.

- Αυτό ήταν το αγόρι; - Ναι.

- Χορεύει με κάποια άλλη. - Ναι, με την αρραβωνιαστικιά του.

Γιατί δεν μου είπες ότι δεν ήταν το αγόρι σου;

Θα ακουγόταν χαζό.

Αλήθεια;

- Είναι καινούργιο έτσι; - Εδώ ίσως.

Το άκουσα στο Παρίσι Στα αγγλικά ακούγεται χάλια.

♪ Εάν νοιαζόσουν για εμένα ♪

♪ όσο νοιάζομαι εγώ για εσένα ♪

♪ τι όμορφος ο κόσμος θα ήταν ♪

♪ ένας παράδεισος για δυο ♪

- Βλέπεις τι εννοώ; - Μην σταματάς παρακαλώ.

Μην μιλάς ομορφούλα. Χορεύουμε.

- Κάπταιν Κόσγκροβ. - Μην κοιτάς.

Δεν τον ακούω.

Κάπταιν Κόσγκροβ.

Καθώς περίμενα, με είχαν σε ένα ωραίο επίπεδο αίθριο, από πίσω.

Κάπταιν Κόσγκροβ.

Όχι και τόσο επίπεδο.

Αλλά καλό για τα πόδια.

- Κάνουμε τρύπες ξέρεις. - Για να μπει η βροχή και το χιόνι.

Και ο ήλιος και τα αστέρια.

Θα είναι ευγνώμων όλοι αυτοί κάτω.

Τι...

Έλεγα τίποτε...

Έρχομαι, σας προειδοποιώ.

Λυπάμαι που σας ενοχλώ, αλλά η ομιλία είναι για τα ομόλογα ξέρετε.

Και υποσχεθήκαμε πως θα υπογράφετε κάθε απόδειξη πάνω από χίλια.

Εντάξει.

Έχω την πένα εδώ, οπότε αν θέλετε να περάσετε μέσα.

Περίμενε με εδώ. Ακριβώς εδώ.

Θα σας τον φέρω αμέσως.

Τι τρέχει επιτέλους με εσένα Τζόντι Νόρις;

Τι σου συμβαίνει;

Η γρηγορότερη υπογραφή που είχα.

Σε περίμενα να σου πω αντίο.

- Πρέπει να φύγω. - Αστειεύεσαι.

Στα αλήθεια. Είναι πολύ αργά.

Καληνύχτα.

Μου άρεσε ο χορός.

Αλήθεια;

- Μην με συνοδεύσεις. - Φυσικά και θα...

Σε παρακαλώ.

Μπέιμπ.

To αεροπλάνο είναι ασφαλές. Έβγαλα το λεβιέ.

Αυτό υπέθεσα. Δωσ' μου το.

Η νεαρά;

Λες να ξεμείνεις από βενζίνη;

Δεν φαντάζεσαι πόσο γρήγορα πετάω όταν δεν έχω βενζίνη.

Πόσο υπέροχο είναι όταν δεν έχει θόρυβο.

Έτσι πίστευα ότι θα ήταν.

Δεν είναι και τόσο υπέροχα.

Τζόντι, έκανα κάτι ανόητο.

Δεν έλεγξα την βενζίνη.

- Ξεμείναμε; - Ναι.

Αλλά πετάμε τέλεια.

Ω, μπορούμε να αιωρηθούμε για λίγο.

Αλλά μετά...

Δώσ' μου το χέρι σου Τζόντι.

Θα προσπαθήσω το καλύτερο.

Και θα το κάνεις. Το ξέρω.

Αλλά πρέπει να κάνω αναγκαστική προσγείωση στα τυφλά.

Δεν φοβάμαι.

Γιατί δεν ρίχνεις ελεύθερα το φταίξιμο σε μένα.

Εντέλει εγώ σε έμπλεξα. Είναι δικό μου φταίξιμο.

Όσο και δικό μου. Ήθελα να έρθω.

Τουλάχιστον ένα καλό σ ‘αυτές τις περιπτώσεις

είναι ότι σου δίνει κουράγιο να πεις πράγματα που δεν θα έλεγες.

Τι πράγματα;

Γιατί νομίζεις ξεχάστηκα να κοιτάξω την βενζίνη;

Γιατί σκεφτόμουν εσένα.

Γιατί νομίζεις ότι η καρδιά μου χτυπάει έτσι που σχεδόν την ακούω;

Γιατί σε κοιτάζω.

Υπάρχει κάπως μια μαγεία ανάμεσα μας.

Το κατάλαβα όταν αρχίζαμε να χορεύουμε.

Μετά σε αγκάλιασα.

Εγώ το ήξερα αρκετά πιο πριν.

Νομίζω πως το ήξερα όταν έτρωγες το σάντουιτς με το κοιμισμένο σου βλέμμα.

- Ήξερες τι; - Ότι συνέβη.

Ότι σε βρήκα.

Ότι ακόμα και αν δεν σε είχα ξαναδεί θα ήσουν αυτός που θα αγαπούσα για πάντα.

Μισό λεπτό Τζόντι Κόφτο. Μην.

Τι έγινε; Είχες βενζίνη τελικά...

Φυσικά και είχα. Απλά δοκίμαζα μια παλιά συνταγή.

- Τι... - Ένα κόλπο για να πάρεις ένα φιλί.

- Έλα θα σε πάω σπίτι. - Μα δεν καταλαβαίνω.

Δεν καταλαβαίνεις ότι θα έχω φύγει σε τρεις ώρες;

Το ξέρω ότι θα φύγεις.

Δεν είναι ξεκάθαρο τότε;

Η αγάπη, όπως την βλέπεις,

είναι για μια ζωή.

Και εγώ δεν έχω ζωή.

Έρχεσαι;

- Δεν φαίνεται το φεγγάρι από εδώ. - Είναι περασμένες δυο.

- Φεύγεις στις 5; - Ξημερώνει τότε.

- Σταμάτα να κλαις; - Δεν κλαίω.

- Μην με κοιτάς, σε παρακαλώ. - Μην κλαις Τζόντι, μην.

Θα με ακούσεις;

Γιατί νομίζεις είμαι έτσι;

Γιατί πήρα μια ιδέα εκεί πάνω πως θα είναι η ζωή μου με εσένα.

Το ξέρω όπως και εσύ.

Και μπορώ μόνο να το εκφράσω,

με τη σιωπή, και να σε πάω σπίτι χωρίς καν να σε φιλήσω.

Γιατί έχεις μόνο μέχρι την αυγή;

- Γιατί μόνο τόσο χρόνο έχεις; - Έλα.

Πόσο χρόνο νομίζεις ότι έχω εγώ;

Έχω και εγώ μέχρι την αυγή.

Κάπου στην Γαλλία, Ιούνιος 2018,

Σήμερα το πρωί, στις εναέριες μάχες, φαντάστηκα πως με κοιτάζεις,

και για λίγο, δεν υπήρχε τίποτα άλλο στον κόσμο,

εκτός από τα μάτια σου και μια φωνή που έλεγε μέσα μου:

"Ότι πρέπει να αντέξεις για να γυρίσεις πίσω στην αγάπη σου."

Φτιάχνω τόσο ωραία φάρμακα για όλους.

Γιατί αυτά που παίρνω έχουν απαίσια γεύση;

- Γεια σου Τζόντι. - Γειά σου Κορίν.

Ήρθα να πάρω το παγωτό για το γεύμα στο κλαμπ.

Το ψυγείο είναι πίσω κα Πίρσεν.

- Θα φωνάξω τον σοφέρ σας. - Κανένα νέο από τον Άλεκ;

Συνέβη κάτι υπέροχο.

Ο Ερυθρός Σταυρός παρήγγειλε 8 πιανόλες.

Αυτό μας κάνει πολεμική βιομηχανία. Ο μπαμπάς θα ζητήσει τον Άλεκ εδώ.

Υπέροχα!

Κάνει ζέστη. Νομίζω πως θα πιώ κάτι.

Φράουλα όπως συνήθως;

Δεν έχεις απλά γάλα...;

Φυσικά.

Κε Νόρις, έχετε τίποτα για τα εγκαύματα;

- Τίποτα σοβαρό; - Είναι τα παιδιά ξανά.

Έπαιζαν με δυναμιτάκια.

Θα φέρω μια αλοιφή. Γιατί δεν τα έφερες;

Δεν σταματάνε.

- Γειά σου Μπελ. - Γεια μις Τζόντι.

- Τι ζέστη. - Θα ήθελες κάτι δροσερό;

Μια βυσσινάδα;

- Μπορώ να έχω λίγο γάλα; - Και βέβαια.

Τι τρέχει σήμερα με το γάλα;

- Δεν σου αρέσει; - Καθόλου.

Κάνει καλό όταν είσαι έγκυος. Κάνει καλό στα κόκκαλα.

Ακριβώς.

Κορίν.

Χαίρομαι τόσο πολύ.

Ω, κυρία Πίρσεν. Να σας πω αυτό.

Το να έχεις παιδιά είναι το καλύτερο πράγμα στο κόσμο.

Μαμά, μαμά!

Πρέπει να μαλώσεις το μωρό.

- Ήταν κακό. - Ήσυχα Βίρτζι.

Αλήθεια ήταν κακό.

- Κατάπιε το δυναμιτάκι μου. - Ω Θεέ μου.

- Ήταν αναμμένο; - Κυρία Ίνγκαμ.

Έτσι θα ’μαι σε 5 χρόνια.

- Τα λέμε Τζόντι. - Αντίο Κορίν.

Σας λέω αντίο κα Νόρις.

Αντίο Δρ. Πότερ.

Ευχαριστώ για την συμβουλή σας.

Τίποτα.

Υπάρχει καμία αμφιβολία Δόκτωρ;

Για την κατάσταση σου; Καμία.

Τότε γιατί ζητήθηκε δεύτερη γνώμη;

Πέρασες εξαντλητικές εξετάσεις.

Έλα πάλι αύριο.

Δεν είχα σκοπό να επιστρέψω στη Νέα Υόρκη για καιρό.

Όχι πριν γίνει εμφανές και σταματήσω τη δουλειά.

Έλα αύριο πάλι με τον άνδρα σου.

Είναι στην Γαλλία Δόκτωρ.

Τότε...

Θα πρέπει να το αντιμετωπίσεις μόνη σου.

Με τον Δρ. Πότερ συμφωνήσαμε ότι χρειάζεσαι επειγόντως εγχείρηση.

Εγχείρηση;

Αλλιώς θα ζεις συνεχώς με τον κίνδυνο της περιτονίτιδας.

Και σε προειδοποιώ αν αυτό συμβεί...

Θα πεθάνω;

Ναι.

Για αυτό πιστεύουμε πως πρέπει να μπεις στο χειρουργείο.

Δεν είναι πολύπλοκη διαδικασία. Θα πάρεις εξιτήριο σε 5 μέρες.

Φυσικά δεν έχω αντιρρήση.

Αλλά πρέπει να σου ξεκαθαρίσω κάτι.

Αν προχωρήσουμε, θα χάσεις το μωρό.

Κατάλαβα.

Είναι δύσκολο με τον άνδρα σου μακριά.

Δεν χρειάζεται να με παρηγορήτε.

Είναι καλύτερα έτσι.

Ας δούμε λοιπόν.

Πότε μπορώ να σε βάλω μέσα.

Πρέπει να γυρίσω σπίτι πρώτα και να κανονίσω κάποια πράγματα.

Δεν το έχω πει στον πατέρα μου ακόμα.

Και δεν θα το πω.

Ποια είναι η κα Κάθκαρτ που θα δεις στη Νέα Υόρκη;

- Δεν την γνωρίζεις. - Ποτέ δεν μιλάς για αυτή.

Την γνώρισα πέρυσι στην Μάρτζι.

Και την συνάντησα τυχαία τις προάλλες.

Μα θα πας στη Νέα Υόρκη μέσα στο κατακαλόκαιρο.

Το πιο τρελό πράγμα. Θα τρελαθείς στη ζέστη.

Μόνο για μια εβδομάδα.

- Λίγο αμμωνία, γρήγορα. - Δεν λιποθυμάω, έχω μόνο ζαλάδα.

Είσαι τόσο ευαίσθητος Μπερναντότ.

Δεν θα έπρεπε η εφημερίδα μας να γράφει τέτοια τα πράγματα.

Μα είμαστε σε πόλεμο.

Πέρασα μισή μέρα μαζί μ ‘αυτό το αγόρι.

Τον βλέπω μπροστά μου.

Γεμάτος σφαίρες. Μέσα στις φλόγες.

- Ποιος; - Ο νεαρός πιλότος για τα ομόλογα.

Βάλε το κεφάλι σου έτσι. Έτσι λένε στον Ερ. Σταυρό.

Δάγκωσε αυτό.

- Θες να ξαπλώσεις λίγο; - Προτιμώ να πάω σπίτι.

Θα σε βοηθήσω.

Ευχαριστώ πολύ Τζόντι.

Του συνέβη κάτι;

Πατέρα.

Γιατί τέτοιες επισημότητες. Δεν με φωνάζεις έτσι ποτέ.

Καλύτερα να το μάθεις τώρα.

Είμαι έγκυος.

Είναι του Μπάρτ Κόσγκροβ.

Τον κατέρριψαν στην Γαλλία.

Μιλάνε για αυτόν λες και είναι νεκρός.

Απλά νεκρός.

Αλλά δεν είναι νεκρός.

Όχι όσο ζει το παιδί του. Και θα ζήσει.

Δεν με ενδιαφέρει τι λένε οι γιατροί.

Αυτό το παιδί θα γεννηθεί.

Κάποιος έρχεται Τζόντι.

Μετά ρίχνεις το λίπος και το τηγανίζεις μέχρι να ροδίσει.

- Καλησπέρα Ντάνιελ. - Καλησπέρα.

Όπως συνήθως, θέλω λίγο μαγειρική σόδα.

Μια μαγειρική σόδα. Τίποτα άλλο;

Αυτό μόνο.

- Γιατί τόσο κατσούφης; - Συγγνώμη.

- Τζόντι. - Δεν χρειάζεται να πεις κάτι.

Ξέρω πως αισθάνεσαι.

Πάντα ήσουν περήφανος για εμένα, με εμπιστευόσουν,

και πρόδωσα ότι αντιπροσωπεύεις.

Γύρνα Τζόντι.

Δεν κριτικάρουμε ο ένας τον άλλον.

Αγαπάμε ό ένας τον άλλον.

Μπαμπά.

ΝΟΣΟΚΟΜΕΙΟ ΝΕΑ ΥΟΡΚΗ

ΔΙΑΓΡΑΜΜΑ ΠΥΡΕΤΟΥ

Έλα νεαρέ.

Του αρέσει να είναι μαζί μου.

- Δεν τον αφήνεις για λίγο; - Όχι.

Τα περισσότερα μωρά είναι φαλακρά έτσι;

Δεν μου πρωτοάρεσε όταν γεννήθηκε έτσι.

Δεν πιστεύεις ότι μοιάζει γενναίος;

Ευτυχώς τελείωσε ο πόλεμος, αλλιώς θα ήταν ήδη στο στρατό.

- Να περάσω; - Βεβαίως Δρ.

- Είναι μόνη; - Η κα Φαρόνε γεννάει.

Ακούγονται οι φωνές τις μέχρι εδώ.

- Γειά. - Κοίταξα τις ακτινογραφίες.

- Και; - Ω, είσαι περδίκι.

- Ντροπιαστικό για την επιστήμη. - Να απολογηθώ;

Σίγουρα θα έπρεπε.

Έχω καλά νέα. Αυτή είναι η τελευταία μου επίσκεψη.

- Μπορείς να φύγεις αύριο. - Αύριο;

- Δεν χαίρεσαι να πας σπίτι; - Φυσικά.

Ευχαριστώ για το μωρό γιατρέ.

Μακάρι να έχει έστω το μισό θάρρος της μητέρας του.

- Αντίο. - Αντίο.

Η κα Φαρόνε γέννησε ένα τεράστιο κοριτσάκι 5 κιλά.

- Μις Τζίνγκρας; - Πες μου.

- Ο γιατρός είπε να φύγω αύριο. - Ωραία.

Ξέρεις κάποιο μέρος να πάω με το μωρό μου για λίγο;

Μένω βόρεια και ο καιρός είναι χάλια και..

Ποιον κοροϊδεύεις;

- Πως το ήξερες; - Κάποια σαν και εσένα έρχεται εδώ...

Καθόλου λουλούδια, καμία επίσκεψη, όχι γράμματα.

Είμαι καιρό εδώ και σημαίνει ένα πράγμα...

Το ξέρουν όλοι;

Όχι, και δεν σκοπεύω να το πω.

Αμάρτησες και θα το πληρώνεις για πάντα.

Δεν εξαργυρώνω τις αμαρτίες.

Θα πάρω το μωρό σπίτι μου.

- Αλήθεια Μις Τζίνγκρας; - Φώναζε με Νταίζυ.

Και τώρα που τα κανονίσαμε, θα ηρεμήσεις;

Δεν είναι εντάξει όμως.

Θα πρέπει να το βάλω στη ζωή μου.

Θα πεις είναι ορφανό πολέμου, και η μητέρα του ήταν φίλη σου.

Δεν ξέρεις πως είναι στις μικρές πόλεις.

Αν πάω πίσω έτσι με αυτή την ιστορία..

Εντάξει.

Σε μια-δυο εβδομάδες θα έρθω και θα το αφήσω στην πόρτα σου.

Στην εξώπορτα μιας κοπέλας που έλειπε; Δεν πιάνουν αυτά εκεί.

Όσο πιο πολύ ακούω για αυτές τις πόλεις τόσο μου αρέσει το Μπρόνξ.

Ξέρεις το σκεφτόμουν καιρό.

- Και σκέφτηκα κάτι. - Ναι.

Πρέπει να φανεί ότι βρήκα το μωρό τυχαία.

Πρέπει να φανεί σε όλους ότι είναι τυχαίο.

- Πως; - Θα το αφήσεις στην πόρτα,

Αλλά σε κάποιου άλλου την εξώπορτα.

Τι έγινε, ποτέ δεν αργεί η Μπελ.

- Δεν θα το είχαν βρει μέχρι τώρα; - Μην ανησυχείς.

Ο μικρός είναι καλά σκεπασμένος μέσα στο καλάθι.

- Σύντομα θα τον βρουν. - Αλλά μπορεί να πετάξει την κουβέρτα.

Τα παιδιά δεν είναι γυάλινα. Ίσως αυτό της κας Πίρσεν.

- Η Κορίν γέννησε; - Γέννησε πρόωρα, ζυγίζει 2 κιλά μόνο.

Αλλά να δεις θα τα καταφέρει. Τα μωρά είναι γερά.

Αλλά έχει τόσο αέρα.

- Χαίρομαι που γύρισες Τζόντι. - Ευχαριστώ κα Κάθλαμ,

Κε Νόρις. Νομίζω κρύωσα λιγάκι.

Κάνει τόσο κρύο.

- Μπορείτε να μου δώσετε λίγο ουίσκι; - Βλέπεις; Κάνει κρύο.

Δεν κάνει. Και η κ. Κάθλαμ δεν κρύωσε.

Θέλει ουίσκι που δεν μπορώ να της δώσω γιατί απαγορεύεται.

Κύριε Νόρις.

- Έχουμε ένα νέο μωρό στο σπίτι. - Θεέ μου.

Μόνο που δεν το έφερε ο γιατρός. Ήρθε με ένα καλάθι.

Στην εξώπορτα.

- Η μαμά ζητάει λίγο γάλα. - Φυσικά.

Ένα μωρό στην πόρτα της Μπελ.

Ο κόσμος χάλασε.

- Δεν νομίζεις ότι πρέπει να πάω εκεί; - Γιατί δεν πας;

- Ελάτε παιδιά. - Ο μπαμπάς είναι μεθυσμένος.

Πάντα μεθάει με νέο μωρό.

Μάλλον το σπίτι τους δεν θα μυρίζει καλά.

Τώρα μπορώ να έχω λίγο ουίσκι;

Γειά σου μαμά!

- Μπελ. - Έχεις ξανακούσει τέτοιο;

Αυτή τη φορά δεν είναι λάθος μου. Να το άλλοθι μου.

Το βρήκα πρώτος.

Βρήκα ένα σημείωμα. Είναι ορφανό.

- Δεν μπορούν να το κρατήσουν. - Δεν μπορούν.

Τι νομίζουν ότι θα κάνουμε;

- Δώσ το στην Αστυνομία. - Ω σκάσε Κλαρενς.

- Τι μπορείς να κάνεις; - Αν δεν είχα το μωρό θα το κρατούσα.

Γιατί δεν το παίρνουμε στο σπίτι μου;

Δεν μπορείς να φροντίσεις ένα μωρό.

Έχω πολύ χώρο και πολύ χρόνο.

- Θα μας βοηθούσε έτσι; - Σίγουρα.

- Μπορώ να το πάρω; - Και βέβαια.

Σίγουρα θα με βοηθήσει η Κέισι.

Περίμενε. Χρειάζεσαι πράγματα πριν το πάρεις.

- Κούνια, μπιμπερό - Και πάνες, και πάνες.

Θα πάρω τα πάντα και θα επιστρέψω αμέσως.

Βγάλε το καπέλο όταν είσαι εδώ.

Ήπιες αρκετά.

Τέσσερεις ντουζίνες πάνες και μια ντουζίνα πιτζάμες.

- Και οκτώ ρουχαλάκια. - Είναι αρκετά;

Οι πρίγκηπες θα ζήταγαν λιγότερα.

Και αυτό.

Ανεμόμυλος για το μωρό;

Μις Νόρις...

- Πρέπει να έχει... - Μις Νόρις.

Μις Τζόντι σας έψαχνα παντού.

Ένα υπέροχο πράγμα συνέβη.

Δεν πρέπει να χαρώ γιατί στα αλήθεια είναι δυσάρεστο.

- Τι Μπελ; - Το πρόωρο νεογνό της κας Πίρσεν;

Το έχασαν.

Και ο κος Πίρσεν άκουσε για το μωρό που βρήκαμε.

- Τους το έδωσες; - Είναι το καλύτερο σπίτι στην πόλη.

- Τους άφησες να το πάρουν. - Μις Τζόντι.

- Την κα Πίρσεν παρακαλώ. - Είναι πολύ άρρωστη.

- Τον κο Πίρσεν τότε. - Περάστε.

Ένα λεπτό μις.

Ήρθε η κα Νόρις.

Έπρεπε να περιμένετε.

Έλα πάνω Τζόντι, γιορτάζουμε ένα θαύμα.

- Τζόντι. - Τον υποσχέθηκαν σε μένα.

- Η κα Ίνγκαμ... - Μου τον έδωσε.

- Αγόραζα πράγματα. - Θα τα πληρώσω εγώ.

Είναι κανονισμένο, είναι δικό μου.

Δεν ξέρεις τι περάσαμε Τζόντι. Δεν ήμουν εδώ.

Τζόντι...

Λίγο πριν δεν ξέραμε αν η Κορίν θα τρελαθεί η αν θα πεθάνει.

Έλα μαζί μου να σου δείξω κάτι.

Μην μιλάς σε παρακαλώ.

- Άλεκ; - Ναι αγάπη μου.

Έλα να τον δεις.

Η Μπελ ήταν εδώ Τζόντι.

Ξέρω πως νιώθεις.

- Θα το αντέξω. Είναι για λίγο. - Για λίγο;

Δεν πιστεύεις ότι θα τον αφήσω εκεί;

Μόλις η Κορίν καλυτερεύσει,

θα της μιλήσω.

Και τι θα της πεις Τζόντι;

Ότι είναι δικός μου. Θα το πω σ' όλους.

- Όχι Τζόντι. - Ξέρω ότι θα σε πληγώσει.

Δεν ανησυχώ για εμένα στην κατάσταση μου.

- Αλλά φοβάσαι τι θα πουν για εμένα. - Είσαι ενήλικη. Δεν σκέφτομαι εσένα.

- Σκέφτομαι το παιδί. - Είναι δικός μου.

Και είναι και εγγονός μου. Και δεν θα υποφέρει εξαιτίας σου.

Δεν θα μεγαλώσει στιγματισμένος.

Αν υποψιαστούν ότι είναι δικός σου η ζωή του θα γίνει κόλαση.

- Δεν θα τον εγκαταλείψω. - Πρέπει.

Όχι.

Δεν τους ακούς ήδη;

"Δείτε αυτό το μπάσταρδο,"

"είναι ο γιος της Νόρις."

Χωρίς πατέρα. Ποτέ δεν είχε έναν.

Μην...

Αγάπη μου Τζόντι, δεν έχεις επιλογή και το ξέρεις.

Προσπαθήσαμε...

Δεν τα καταφέραμε.

Είσαι εδώ Τζόντι;

- Ποιος είναι; - Ο Άλεκ.

Κύριε Νόρις...

Τζόντι, η Κορίν θέλει να μάθει πως νιώθεις.

Θέλει να σου πω κάτι.

Ότι δεν είμαστε εγωιστές και μπορείς να τον βλέπεις όποτε θες.

- Πολύ καλό εκ μέρους της. - Καημένη Κορίν.

Δεν ξέρεις πως είναι όταν χάνεις τον πρωτότοκο.

Ελπίζω ποτέ να μην σου συμβεί.

Τον ονόμασαν Γκρέγκορι Στάρτζις Πίρσεν,

από τον πατέρα της Κορίν.

Αλλά ήμουν εγώ που του έδωσα το υποκοριστικό του.

Γκρίγκσι.

Τις Πέμπτες και κάθε δεύτερη Κυριακή.

Ήταν οι μέρες για τις οποίες ζούσα.

Οι μέρες που δεν δούλευα.

- Το ξέρεις αυτό; - Το μενουέτο του Παντερέσκι.

Ακριβώς όπως το παίζει.

Προσπαθούμε να βρούμε την αγαπημένη του απόδοση.

Και να την εγκαταστήσουμε μέσα.

Είναι ιδέα του Άλεκ.

Αν δεν πουλήσει πιανόλες αυτό...

Να το αγόρι μου.

Γελούσε. Του αρέσει η μουσική.

Φυσικά και του αρέσει.

Και έχει καλό γούστο.

Δεν θα γελούσε με ένα παλιό γραμμόφωνο.

Γυρνάμε, γυρνάμε και γυρνάμε!

Μην κινείσαι Γκρίγκσι Πίρσεν.

Προσπαθώ να σε στεγνώσω μικρή μου πέστροφα.

- Τον έβαλες καθόλου στο κρεβάτι; - Καθώς ετοίμαζα το μπάνιο.

Κατάπιε την παραμάνα.

- Όχι. - Την έδεσα στην πάνα και τώρα λείπει.

- Ανοιχτή ή κλειστή; - Ανοιχτή.

- Μην πανικοβαλλόμαστε. - Αν τον άφησες να την καταπιεί...

Τον αγαπώ περισσότερο απ΄ οτιδήποτε.

- Όχι περισσότερο από εμένα. - Ναι σίγουρα.

Δεν θα σε ξανά αφήσω κοντά του. Ποτέ ξανά.

Σταμάτα να ψάχνεις. Πρέπει να βγάλουμε ακτινογραφία.

- Τι συμβαίνει; - Ο Γκρίγκσι κατάπιε μια παραμάνα.

Πάμε στο αμάξι και στο νοσοκομείο.

- Μα κοίτα τον. - Δεν το κατάλαβε ακόμη.

Είναι μεγάλη για το λαιμό του. Ακόμα και για το δικό μου.

- Τα μωρά το κάνουν. - Σταματήστε. Πάμε γρήγορα.

Δεν προλαβαίνουμε για αυτό. Θα την βγάλω εγώ.

- Εσύ; - Μπορείτε εσείς; Ελάτε κοντά.

Ένα, δύο, τρία...

Και να' την!

Γκρίγκσι Πίρσεν.

- Νόμιζα ότι σε χάσαμε. - Γκρίγκσι.

Αφήστε με να τον δω και εγώ.

Έλα αγόρι μου. Σε τρόμαξαν του θανατά έ;

Θέλεις να δεις κάτι που του αρέσει;

Έλα Γκρίγκσι!

Γκρίγκσι, αγάπη μου, έλα.

'Έλα Γκρίγκσι. Έλα.

Έτσι κάνουν... Μπορώ να τον αγκαλιάσω;

Φυσικά.

♪ Έτσι ιππεύουν οι γυναίκες ♪

♪ Έτσι ιππεύουν οι άνδρες ♪

Πρέπει να ντυθεί.

Δεν τελείωσε ακόμα.

Άστον να τελειώσει Κορίν, είναι ένας μικρός τζόκεϋ.

Φαίνεται να ξέρετε περισσότερα για το μωρό από εμένα.

Θα ντυθεί, και θα φάει το γεύμα του.

Τι τρέχει με την Κορίν;

Έκανα πολύ φασαρία για το μωρό.

Το ξέρω ότι το κάνω.

Θα ζητήσω συγγνώμη.

- Καληνύχτα. - Δεν θα μείνεις για δείπνο;

Δεν νομίζω. Όχι απόψε.

Καληνύχτα.

Γειά σου Τζόντι Νόρις.

- Βρε ο Μακ Τίλτον. - Τι κοιτάς τόσο έντονα;

- Ω, τίποτα. - Για να δω.

- Δεν είναι ενδιαφέρον. - Είσαι λίγο μεγάλη για ένα άλμπουμ.

Νόμιζα ότι δεν κάνεις ταξίδια πια.

- Φυσικά δεν κάνω. - Μα τι κάνεις εδώ;

Ήμουν στον Καναδα, και στο δρόμο είδα την ταμπέλα Πίρσεν Φαλς,

- και το αμάξι πήγε μόνο του. - Τυπικός Μακ αλλά πες.

Για τον ίδιο λόγο. Αναρωτιόμουν πάντα τι κάνεις.

Αν παντρεύτηκες, αν είσαι το ίδιο όμορφη, εάν ήσουν εδώ.

Ακριβώς στον ίδιο πάγκο.

Μα αυτό είναι έγκλημα.

- Είναι ο Μακ Τίλτον; - Και βέβαια είναι.

- Πες του ότι είναι καλά. - Είναι άρρωστός;

- Βρε παλιοκαραβάνα, φαίνεσαι καλά. - Ναι, δεν είμαι;

Σαν να με πάτησε φορτηγό.

Ξέρεις αυτόν που τον πάτησε οδοστρωτήρας;

Κανένα πρόβλημα, τον έχωσαν σπίτι του από την χαραμάδα.

Αυτό ήταν καλό.

Θα σε αφήσουμε να κοιμηθείς.

- Χάρηκα που σε είδα. - Και εγώ.

Τι θα κάνεις όταν φύγει;

Θα πουλήσω το μαγαζί και θα ξεχρεώσω.

- Θα βρω μια δουλειά. - Σε αυτό το χωριό;

Οι φίλοι μου οι Πίρσεν έχουν το εργοστάσιο πιανόλων.

Μην βασίζεσαι σ ‘αυτό. Οι πιανόλες αργοπεθαίνουν.

Το εργοστάσιο θα κλείσει σε 2 χρόνια.

Έλα στην Νέα Υόρκη.

- Δεν ξέρω κανέναν εκεί. - Δεν είναι αλήθεια.

Ξέρεις κάποιον πολύ σημαντικό.

- Μακ! - Είδες το αμάξι;

Έλα.

Είναι δικό σου;

Μακ είναι πανέμορφο.

Ναι όλο δικό μου.

Συμβαίνουν πράγματα στον κόσμο. Απλά δεν ακούγονται εδώ.

Μα τω Θεώ!

Τι δουλειά κάνεις;

Είμαι κάτι σαν διαφημιστής.

θα πρέπει να προωθείς κάτι υπέροχο.

To ονομάζω καλλυντικά της Λαίδη Βίβιαν.

Β-Ι-Β-Ι-Α-Ν. Στιλάτο ε;

- Είσαι ο ιδιοκτήτης; - Είμαι η Λαίδη Βίβιαν.

Άκου μωρό μου, έλα στην Νέα Υόρκη.

Δεν θα φύγω ποτέ από εδώ.

Έλα στην Νέα Υόρκη όπου υπάρχει το χρήμα. Χρήμα!

Δεν ξέρεις πως είναι όταν το πιάσεις.

Την ζεστασιά που νιώθεις.

Πόσο ωραία σου φέρονται όλοι.

Οι σερβιτόρες σε λατρεύουν.

Οι ταξιθέτες σε περιποιούνται.

Ο τρόπος που σε φροντίζουν οι πορτιέρηδες.

Χρήμα. Θα σε βάλω σε αυτό.

Ό,τι αγαπώ βρίσκεται εδώ.

Οτιδήποτε εννοείς κάποιον συγκεκριμένο;

Ναι.

Αυτός στο άλμπουμ;

Ώστε ερωτεύτηκες όταν έλειπα.

Βρήκες αυτόν τον ροζ κόσμο σου.

130 χιλιόμετρα χαμένα.

Θα τον παντρευτείς;

- Θα ήταν αδύνατον. - Υπάρχουν εμπόδια.

Υπέροχα. Θες να τα συζητήσεις με τον Μακ;

- Όχι. - Έχεις κολλήσει με αυτό.

Πιστεύεις ότι ένας άνδρας που θέλεις είναι μοναδικός.

- Φύγε και θα το ξεπεράσεις. - Ποτέ.

Τότε, νομίζω ότι η απάντηση σ ‘αυτό είναι αντίο.

- Αντίο Μακ. - Αντίο Τζόντι.

Παρεμπιπτόντως.

Βάλε και αυτό στο άλμπουμ, είναι η κάρτα μου.

- Βλέπεις πάντα ελπίζω. - Ω, Μακ.

Αντίο.

Ελάτε μις Νόρις.

- Λυπάμαι για τον πατέρα σας. - Ευχαριστώ Αίντα.

- Τζόντι χαίρομαι που ήρθες. - Γεια σου Τζόντι.

Δεν πρόλαβα να σε ευχαριστήσω για όλα.

- Έλα κάθισε. - Πούλησες το μαγαζί έμαθα.

- Ναι. - Έχεις σχέδια;

Άλεκ αν δεν σε πειράζει θα ήθελα να μιλήσω στην Κορίν.

Φυσικά. Θα πάω μέσα. Ξέρεις αν οι Ινδιάνοι,

δεν αγόραζαν ακόμα τις πιανόλες δεν ξέρω που θα είμασταν,

Άλεκ.

- Πες μου Τζόντι. - Χρειάζομαι δουλειά.

Μπορώ να είμαι Νταντά του Γκρίγκσι;

- Και να ζεις εδώ; - Θα το ήθελα πολύ.

Ξέρεις πως νιώθω για τον Γκρίγκσι.

Ναι, ξέρω.

Για αυτό νομίζω πως δεν θα ήταν σωστό.

- Δεν θα τον κακομάθω. - Δεν το συζητώ καν.

Αποκλείεται.

Δεν καταλαβαίνεις.

Νομίζω πως ναι.

Κοίτα αυτό.

Είναι το πιστοποιητικό γέννησης.

Είναι γιός μου.

Το είχα καταλάβει. Εδώ και καιρό.

Δεν χρειάζεται να πεις άλλα. Δεν θα αλλάξει κάτι.

- Καμία διαφορά ότι είναι γιός μου; - Ήταν ο γιός σου.

Όχι πια. Έχω τα χαρτιά της υιοθεσίας.

- Τον υιοθέτησες; - Ώστε όποια τον παράτησε,

δεν θα μπορούσε να τον διεκδικήσει.

- Αλλά δεν τον παράτησα. - Δεν έχεις δικαιώματα.

- Μου τον έδωσε το δικαστήριο. - Κορίν!

Είναι το μόνο που έχω.

Έχεις τα πάντα. Σύζυγο, σπίτι, θα κάνεις άλλα παιδιά.

Δεν έχω σύζυγο. Όχι στα αλήθεια.

Το ξέρω τώρα.

Ο Άλεκ με παντρεύτηκε γιατί δεν μπόρεσε να έχει εσένα.

Κορίν.

Σκέφτεσαι έναν παιδικό έρωτα που ξέχασε ο Άλεκ εδώ και καιρό.

Δεν με σκέφτηκε ποτέ αφού σε παντρεύτηκε.

Όχι;

Δεν με φιλά ποτέ, δεν με κοιτά ποτέ χωρίς να σκεφτεί εσένα.

Θα μπορούσαμε να ευτυχήσουμε,

αλλά είσαι στο σπίτι μου, στο κρεβάτι μου, δηλητηριάζοντας τα πάντα.

- Το φαντάζεσαι. - Ένας μόνο με αγαπά και με θέλει,

το αγοράκι μου.

Ποτέ δεν θα στον δώσω.

- Ποτέ, ποτέ! - Κορίν, περίμενε!

Περίμενε. Άλεκ.

Η Κορίν φαντάζεται ότι με αγαπάς.

- Πες της ότι είναι ψέμα; - Προσπάθησα.

- Κάν’το πιστευτό. - Ναι.

Τα είπαμε αυτά.

Και σχεδόν το είπες, αλλά στο τέλος φοβήθηκες.

- Γιατί δεν σταματάς τα ψέματα; - Δεν είναι αλήθεια.

Πες της Άλεκ.

Είναι άκοπο. Το ξέρει.

Το ξέρει σαν να μπήκε στο μυαλό μου.

Δεν θα υποκριθώ πια, Πάντα σε αγαπούσα Τζόντι.

Ευχαριστώ Άλεκ.

Δεν ήθελες την αλήθεια, τι θέλεις;

- Κορίν, περίμενε. - Μην προσπαθείς, όχι τώρα.

Άκου Τζόντι γλυκιά μου,

Μην με αγγίζεις.

- Μην με πλησιάζεις. - Τζόντι με μισείς.

Μπήκες ανάμεσα σε εμένα και στο μωρό μου.

Ο Γκρίγκσι είναι δικός μου.

- Γιός μου. - Τζόντι.

Η Κορίν είχε δίκιο.

- Τι θα κάνεις; - Δεν ξέρω.

- Φύγε. - Μπορώ να βοηθήσω σε κάτι;

Όχι.

Ναι υπάρχει.

Γράψε μου για αυτόν.

Στείλε μου φωτογραφίες.

ΚΑΛΛΙΝΤΙΚΑ ΛΑΙΔΗ ΒΙΒΙΑΝ

Μπέρι, σταμάτα να παίζεις με το μαχαίρι.

Άκου την μητέρα σου.

Μπέρι.

Σταμάτα με το μαχαίρι.

Θα στείλω τον πατέρα σου κάτω και θα δεις.

Μπέρι!

ΚΑΛΛΙΝΤΙΚΑ ΛΑΙΔΗ ΒΙΒΙΑΝ

Εντάξει, κόφ’ το και βάλε την ετικέτα.

Κάποιος έξω ρωτάει για την Λαίδη Βίβιαν.

Τώρα με πιστεύεις;

Έχει δίκιο, μας πήραν χαμπάρι.

Σταμάτα.. Γιατί νομίζεις τους δωροδοκώ;

- Είναι το ίδιο. Μας κατάλαβαν, - Ηρεμήστε.

Τι ρουχα φοράει, της αστυνομίας ή άλλα;

Είναι μια γυναίκα. Λέει πως...

Δρόμο τούβλα.

- Και τα υπόλοιπα; - Έξω.

Τζόντι, μωρό μου.

Είχες δίκιο Μακ. Είμαι στην Νέα Υόρκη.

Μόνη;

- Έχεις δουλειά για εμένα; - Να 'σαι σίγουρη.

Η σκέψη για δουλειά με έσωσε.

Στο δρόμο, σκεφτόμουν την Λαίδη Βίβιαν.

Ιδέες για πωλήσεις, ιδέες για το προϊόν.

Η δουλειά σου δεν θα είναι ακριβώς με την Λ. Βίβιαν.

Γιατί όχι Μακ; Θα ήμουν καλή σ' αυτό.

Έχω συνηθίσει να κάνω υπέροχα καλλυντικά.

Μόνο που τα δίναμε τόσο φτηνά

Μην κουράζεσαι μωρό μου, θα σου πω τι γίνεται.

Δεν υπάρχει Λαίδη Βίβιαν.

Υπάρχει ο εξοπλισμός βέβαια αλλά μόνο αυτό.

Τότε γιατί μου έδωσες την κάρτα;

Γιατί μου έδωσες φρούδες ελπίδες;

Όχι φρούδες. Δεν είναι αέρας. Υπάρχει δουλειά.

Κάθε τόσο υπάρχει μια μεγάλη ευκαιρία.

Όπως όταν ξεκίνησε το τρένο, ή η χρυσοθηρία.

Τώρα είναι η ποτοαπαγόρευση.

Είσαι λαθρέμπορος.

Ακριβώς.

Και πως θα δουλέψω σ' αυτό;

Ξέρεις το ξενοδοχείο Σαβόυ;

Πρώτα πας εκεί και κλείνεις μια σουίτα.

Απέναντι είναι μια τράπεζα. Θα ανοίξεις λογαριασμό.

Δίπλα είναι το καλύτερο μαγαζί με δερμάτινα.

Πάντα σε φανταζόμουν ντυμένη με μινκ.

- Μακ... - Με ζεμπελίνα τότε.

- Είναι ανοησία. - Ξέχασα να σου πω.

Λίγα τετράγωνα μακριά βρίσκεται το Καρτιέ.

Θα πάμε μαζί να διαλέξουμε ένα δαχτυλίδι γάμου.

Ω Μακ.

Είσαι η μόνη γυναίκα που το αξίζει.

- Καλέ μου Μακ. - Είναι εντάξει τότε;

Όχι, είναι αντίο.

Αυτό που θέλω είναι μια δουλειά, με μέλλον.

Τι έχει το δικό μου μέλλον;

Δεν είμαστε στο χωριό. Έχω τα πάντα ασφαλισμένα.

Έχω άκρες στο δημαρχείο, στο Όλμπανι.

Είναι όλα τόσο καλά και τόσο...νόμιμα.

Θα στα πω σε λίγο.

Αστυνόμε.

- Ένταλμα ερεύνης. - Φτιάχνουμε καλλυντικά εδω.

Που έχεις τα ξίδια;

Για μισό λεπτό..

Μην το κάνεις αυτό. Αν δεν θέλεις επιπλέον ποινές.

Το βρήκαμε αστυνόμε. Τουλάχιστον 2.000.

Πολύ καλά. Έλα.

Ελάτε παιδιά.

- Εσύ είσαι Άντι; - Εγώ είμαι.

Είπαν ότι θα βγεις με εγγύηση.

Ευχαριστώ που έμεινες αλλά δεν θέλεις να ανακατευτείς μαζί μου.

Είμαι εδώ για δουλειές Μακ.

Τρελάθηκες; Δεν έχω δουλειά.

5,000 για τη εγγύηση. 10,000 στον δικηγόρο.

Όλο το απόθεμα κατεσχέθη.

- Είμαι τελειωμένος. - Ναι, έχασες μια δουλειά.

- Αλλά έχεις άλλη. - Έλα εδώ.

Τα μηχανήματα δουλεύουν.

Με κερί, λανολίνη, και άρωμα, θα έχεις κρέμα.

Αυτό εκεί το ρίχνει στα βάζα. Βάζα που μπορείς να πουλήσεις.

Ποιος θέλει να πουλά κρέμες; Έκανα ποτά με 2 δολάρια και τα πουλούσα 16.

Θα κερδίζεις ένα δολάριο με κόστος 40 σεντς μόνο.

Χωρίς δωροδοκίες, εγγυήσεις η δικηγόρους.

Χρειάζονται χρήματα για αυτά.

- Έχω 100 δολάρια μόνο. - Εγώ 20.

Μας κάνουν μαζί 100;

- Ναι; - Με αυτά κάνουμε 2.000 βάζα.

Είσαι ο καλύτερος πωλητής. Θα τα πουλήσεις σε μια μέρα.

- Και μετά; - Θα κάνουμε 30.000, μετά 100.000.

Έχω μια φίλη την Νταίζυ, θα βοηθήσει.

Κάλεσα το πρατήριο, είναι ανοιχτό μέχρι τα μεσάνυχτα.

Πάρε τη λίστα με τα πράγματα που θέλουμε. Και τα 20 δολάρια.

- Δεν σκέφτεσαι από τώρα! - Όσο πιο γρήγορα τόσο καλύτερα.

- Πρέπει να φάμε. - Φάε ένα χάμπουργκερ.

Αυτά είναι βρώμικα. Θα τα καθαρίσω.

Άντε, βιάσου.

Και νόμιζα εμένα φιλόδοξο.

Τζόντι.

Γιατί το κάνεις αυτό;

Για κάποιον που αγαπώ. Πρέπει να βγάλω χρήματα.

- Για τον τύπο στο άλμπουμ; - Ναι.

θα ήθελα να του σπάσω τα δόντια.

Όχι Μακ. Είναι πολύ μικρά δόντια.

Είναι μόνο 16 μηνών.

Είναι ο γιός μου.

Ωραίο παλικάρι.

Και ο πατέρας του;

Νεκρός.

Καημένο παιδί.

Παντρέψου με Τζόντι.

Όταν είσαι τρελά ερωτευμένη Μακ,

δεν σταματάς να αγαπάς, γιατί κάποιος πεθαίνει.

Ειδικά όταν υπάρχει ένα παιδί.

- Είναι η ίδια αγάπη. - Αλλά είσαι νέα Τζόντι.

Πήγαινε στο πρατήριο Μακ, θα κλείσει.

Σίγουρα δεν σκέφτηκα έτσι το πρώτο σου βράδυ στην Νέα Υόρκη.

Είναι 8.00. Και τα προϊόντα Λαίδη Βίβιαν παρουσιάζουν:

Το Εβδομαδιαίο Μαγκαζίνο.

Ένα πρόγραμμα νέο και φρέσκο όπως τα προϊόντα Λαίδη Βίβιαν.

Έργο της εβδομάδας. "Η χρονιά 1924."

Ταινία της εβδομάδας: "Φλογερή Νιότη."

Μόδα της εβδομάδας: "Το φόρεμα σωλήνας."

Χωρίς ώμους, γοφούς και μέση. Είναι θαυμάσιο.

Τραγούδι της εβδομάδας: Ας το ακούσουμε:

♪ Δώσε μου ♪

♪ μια νύχτα του Ιούνη ♪

♪ το φως του φεγγαριού ♪

♪ και εσένα ♪

- Είναι ωραίο. - Χαίρομαι. Μας κοστίζει 1,600.

1,600;

Οι πωλήσεις ανέβηκαν 20%.

22.

Εφόσον ήταν ιδέα μου, θέλω ψηφοφορία πριν πάει ο Μακ στην Αγγλία.

Φαντάσου, ένα νέο εργοστάσιο στο Λονδίνο.

Όσοι είναι υπέρ; Εγκρίνεται.

- Τελειώνουμε την συνεδρίαση; - Μια στιγμή.

Οι Άγγλοι έχουν άλλες μεθόδους.

Αυτά είναι που πρέπει να ξέρεις πριν τις διαπραγματεύσεις.

Υποσχέσου να τις διαβάσεις στο πλοίο.

Το υπόσχομαι. Μπορώ να φύγω τώρα;

Ακόμα βλέπεις το ίδιο σόου κάθε νύχτα;

Στην ίδια σειρά και θέση.

- Με διαφορετικά κορίτσι βέβαια. - Ξεδιάντροπε.

Τι λες απόψε να έρθεις σπίτι μου;

Έχω τα πιο νόστιμα σκωτσέζικα κέικ.

Πρέπει να γράψω κάποια γράμματα.

Είμαστε αρκετά πλούσιοι τώρα;

- Σβήσε το φως έτσι; - Εντάξει, καληνύχτα.

Είναι το αγόρι έτσι;

Φτάνει το πρωί.

Πάντα το καταλαβαίνω όταν ετοιμάζεσαι για αυτές τις συναντήσεις.

Δεν κοιμάσαι, από την χαρά σου.

Ο Άλεκ μου έστειλε αυτό.

Ένα εισιτήριο για το ροντέο.

Δίπλα στον Γκρίγκσι.

Μια από αυτές τις τυχαίες συναντήσεις να υποθέσω.

Πρέπει να μοιάζουν έτσι. Αλλιώς ο Γκρίγκσι θα το πει στην Κορίν.

Είναι τόσο έξυπνος.

Μακάρι να ήταν μακριά και να μην ερχόταν ποτέ στη Νέα Υόρκη.

Μη το λες αυτό.

Παίρνεις μια σταγόνα χαράς αλλά δεν έχεις ζωή με όλο αυτό.

Είναι σαν να κρατάς κάποιον ζωντανό με το σταγονόμετρο.

Καληνύχτα.

Καληνύχτα.

Αλλά με κρατάει ζωντανή.

Νεαρέ, θα κρατήσεις αυτό για εμένα;

- Ναι κύριε. - Κράτα το ψηλά.

Θα σε κρατήσω ψηλά για να το δει.

Κοίτα τον, ετοιμάζεται.

Σηκώνεται.

Κράτα το ψηλά.

Το κράτησα για αυτόν.

Και βέβαια το έκανες.

Που είναι το πρόγραμμα σου Γκρίγκσι;

- Είναι δικό σου; - Ναι, ευχαριστώ.

Κλαίει.

Θέλεις μαντιλάκι;

Ευχαριστώ.

Οι καουμπόηδες δεν χτυπάνε.

Έτσι φαίνεται αλλά δεν χτυπάνε.

Οι αγελάδες έχουν μεγάλα κέρατα.

Δεν είναι αγελάδες, είναι ταύροι.

Και δεν μπορούν να ανέβουν εδώ.

Σίγουρα; Θα με προστατεύσεις;

Θα τους βγάλω τα κέρατα.

Είναι πρώτη φορά που βλέπω ροντέο.

Αυτοί που μένουν παραπάνω νικούν.

Οι πιο αστείοι είναι οι κλόουν.

Μπαλόνια. Μπαλόνια με 10 σεντς.

- Θα έρθει εδώ Γκρίγκσι. - Και αν τα πουλήσει όλα;

Εντάξει.

Ένα για σένα, ένα για τον αδελφό σου, και ένα για το μωρό.

Το μωρό είναι μικρό.

Καλύτερα τρία, τα μπαλόνια δεν κρατάνε πολύ.

Γεια.

- Είναι πάντα χαρούμενος; - Συνήθως.

Πρέπει να τα δεις όλα μαζί. Θα τα φέρω μαζί άλλη φορά.

Αν υπάρξει άλλη φορά.

- Αν; - Οι πιανόλες δεν πάνε καλά.

Αν δεν βρω λεφτά για αλλαγές δεν ξέρω τι θα γίνει.

- Για αυτό είμαστε εδώ. - Για να βρείτε χρήματα;

Έχω ραντεβού στην τράπεζα αύριο, προσευχήσου.

- Κοίτα μπαμπά. - Μισό λεπτό.

- Όχι αυτά. - Αυτά παίρνεις.

- Κοίτα μπαμπά. - Είναι πανέμορφα.

Είναι η Κάρολ η βασίλισσα των αγελάδων.

Όχι είναι η βασίλισσα των κοραλλιών.

Δεν είναι η καλύτερη;

Έχει αληθινές βλεφαρίδες.

- Πόσο κάνει; - Ω, δεν είναι προς πώληση.

Θέλεις να κρατήσω ένα;

- Το πράσινο. - Ωραία.

- Ωραία δεν είναι; - Θέλεις ένα;

Ευχαριστώ.

Παρακαλώ.

Γεια.

Είμαι ο μηχανικός. Θέλεις κάρβουνο;

Τζόντι.

- Μπορώ να περάσω; - Φυσικά.

Παράδωσε το κάρβουνο στο δωμάτιο.

Το παρέδωσα.

Υπάρχουν και άλλοι που χρειάζονται κάρβουνο.

Πήγαινε μέσα αγάπη.

Κλείσε την πόρτα.

Έχεις και άλλα δυο παιδιά άκουσα.

Ναι, ένα αγοράκι τριών, και ένα μωρό κορίτσι.

Ενώ εσύ έχεις γίνει επιτυχημένη ακούω.

- Ήμουν τυχερή. - Χαίρομαι.

Ξέρω ότι είσαι απασχολημένη. Δεν ήρθες εδώ για να χαζολογάς.

Έχεις δίκιο Κορίν. Θέλω τον Γκρίγκσι.

Το τακτοποιήσαμε αυτό πριν 4 χρόνια.

Τίποτα δεν άλλαξε.

Εκτός από την οικονομική σου κατάσταση.

- Άκουσες ότι έχουμε δυσκολίες. - Δεν έχετε δυσκολίες μόνο.

- Έχετε χρεωκοπήσει. - Ανοησίες.

Θα μετατρέψουμε το εργοστάσιο.

Θα φτιάχνουμε ραδιόφωνα. Ο Άλεκ παίρνει δάνειο τώρα.

Ναι, ο Αλεκ είναι στην τράπεζα.

Και η τράπεζα περιμένει την έγκριση μου πριν του απαντήσει.

- Εσένα; - Πλήρωνα τα χρέη σας εδώ και καιρό.

Ώστε βρήκες τρόπο να με εκδικηθείς.

Δεν θέλω να εκδικηθώ, αλλά να διαγράψω τα χρέη σου.

Θέλω να σας δώσω χρήματα να σώσετε το εργοστάσιο.

Αλλά θέλω και τον Γκρίγκσι.

Ο Γκρίγκσι δεν είναι προς πώληση.

Έχεις και άλλα παιδιά να φροντίσεις.

Όχι.

Ο Γκρίγκσι δεν είναι προς πώληση.

Θα φύγεις τώρα;

Πολύ καλά.

Μάρει Χιλ 500.

- Τι κάνεις; - Παίρνω την τράπεζα.

Τμήμα δανείων;

- Τον κο Άντερσον. - Άκου.

- Θα μιλήσω με τον Άλεκ. - Θα τους πω να τον συνδέσουν.

Και τι θα του πεις; Ότι θα πετάξεις την μόνη ευκαιρία του;

Την ευκαιρία των παιδιών σου;

Είσαι απίστευτα σκληρή.

Ας τα αφήσουμε αυτά μεταξύ μας.

Κε Άντερσον; Η μις Νόρις, σχετικά με το δάνειο...

Περίμενε! Μια στιγμή.

Θέλω χρόνο.

Θέλω να τον πάρω τώρα.

Τώρα;

Σήμερα;

Τι να απαντήσω;

Τι να απαντήσω;

Θα ειδοποιήσω τον Γκρίγκσι.

Περίμενε.

Κύριε Άντερσον; Προχωρήστε με το δάνειο.

Δώστε του ότι θέλει.

Δεν θέλω να του μιλήσεις μόνη. Δεν σε εμπιστεύομαι.

Έχεις δίκιο που φοβάσαι. Δεν θα πετύχει.

Μας αγαπά και τον αγαπάμε.

Εδώ και 4 χρόνια σκεφτόμουν μόνο την κούνια του δίπλα μου.

Όλη η ζωή μου βασίστηκε σ’αυτόν περιμένοντας την ημέρα.

Έχω τόσο πολύ αγάπη μαζεμένη για αυτό το αγόρι.

Δεν ανησυχώ για τον Γκρίγκσι.

Φώναξε τον.

Που είσαι φωνακλού; Το καράβι έφτασε.

Μακ.

- Σε περιμέναμε στις 6. - Έφτασε δυο ώρες νωρίτερα.

- Πως ήταν στο Λονδίνο; - Άστα αυτά, ήρθα να δω το παιδί.

Είναι στο πάρκο. Θα τον δεις σε λίγο.

Δεν χρειάζεται να ρωτήσω για εσένα. Θα πετάς στα σύννεφα.

- Καλύτερα που έλειπα. - Έλα μέσα.

- Ποια είναι αυτή; - Η Κάρολ, η βασίλισσα των κοραλλιών.

Είναι για τον Γκρίγκσι. Την έψαχνα δυο μήνες.

Ποτέ δεν έκανες έτσι για εμένα. Ζηλεύω.

Έφτασαν. Έλα.

Δεν ξέρω πως θα νιώσω όταν δω αυτό το παιδί μαζί σου.

- Καλώστην Νταίζυ. - Μακ Τίλτον.

- Χαίρομαι που σε βλέπω. - Και εγώ. Πως είσαι;

Γειά σου αγάπη μου.

- Γεια. - Άσε με να το βγάλω.

Μπορώ και μόνος μου, ευχαριστώ.

Πέρασες καλά στο πάρκο;

- Ήταν εντάξει. - Είδες κανέναν;

Κάποιον που έμοιαζε με τον Τζέγκινς.

- Ποιος είναι ο Τζεγκινς; - Ο σκύλος μου, στο σπίτι.

Αυτός ο σκύλος δεν ήταν το ίδιο αστείος.

Όχι;

Είναι βρώμικο το πρόσωπο μου θεία Τζόντι;

- Όχι πολύ, γιατί; - Με κοιτάς επίμονα.

Συγγνώμη.

Πάντα το λες αυτό.

Από εδώ ένας φίλος μου, ο κος Τίλτον.

Αυτός είναι ο Γκρίγκσι Πίρσεν.

- Γειά σου καπετάνιε. - Γεια.

Με θεωρεί ανόητο και έχει δίκιο.

Καπετάνιε, θα έχεις μια έκπληξη.

- Κάτι που σου αρέσει πολύ. - Όχι και άλλο ακριβό παιχνίδι.

- Δεν είναι το ίδιο. - Την έχω δει, είναι υπέροχη.

- Η έκπληξη είναι κυρία; - Με ένα όμορφο καπέλο.

Πότε θα δω την έκπληξη θεία Τζόντι;

Τι λες για τώρα;

Παρακαλώ;

Είσαι υπέροχος Μακ. Έλα μαζί μου.

Κλείσε τα μάτια σου.

Τώρα.

Είναι το μπαλόνι.

Δεν σου αρέσει;

- Τι συμβαίνει Γκρίγκσι; - Τίποτα.

Όχι, πες μου.

Νόμιζα πως θα ήταν η μητέρα μου.

Εντάξει, νοσταλγεί το σπίτι.

Είναι φυσικό να νοσταλγεί λίγο.

- Λίγο; - Μην υπερβάλλεις. Θα το ξεπεράσει.

Σε φωνάζει θεία Τζόνι. Δεν του το είπες;

Όχι ακόμα. Θα περιμένω την κατάλληλη στιγμή.

Δεν θα είναι και τα καλύτερα νέα. Θα του είναι δύσκολο.

Είναι νορμάλ παιδί. Δεν είναι προβληματικό.

Όχι. Αλλά είμαι προβληματική μητέρα.

Απλά δεν συνήθισε ακόμα.

- Μετά από δυο μήνες; - Θα το ξεπεράσει.

Ίσως ναι, ίσως όχι.

Μην το λες αυτό. Θα το κάνει στο τέλος.

Τζόντι, ξέρω τι λέω.

Ήμουν και εγώ έτσι στην ηλικία του.

Η μητέρα μου ήταν σαν τσούλα.

Η γιαγιά μου δεν άντεχε όπως μεγάλωνα. Με πήρε.

Ήταν μια γλυκιά μεγάλη κυρία.

Γλυκά, πάρτι, και όλα τα σχετικά.

Αλλά τα παιδιά δεν έχουν λογική.

Αγαπούσα αυτήν την μπεκρού μητέρα μου.

Μου έλειπε το σπίτι;

Εντάξει ήσουν μελαγχολική για λίγο.

Πόσο διάρκεσε;

- Ενάμιση χρόνο. - Ορίστε.

Αυτό ακριβώς εννοώ. Το ξεπέρασες.

Ναι. Έγινα μια γεροντοκόρη που τσακώνεται με όλους.

- Γιατί μιλάς έτσι; - Γίνεσαι κακή. Δεν είναι το ίδιο.

Είπα ότι ήταν να πω. Θα σε δω αργότερα.

Μακ.

Αργότερα.

Κάτι ακόμα.

Αυτήν την γιαγιά μου;

Την μισούσα μέχρι την μέρα που πέθανε.

Θα σου πω κάτι.

Πήγαινε μέσα και πες του ότι είσαι η μητέρα του.

Όχι ακόμα.

Θα αποφασίσω εγώ πότε είναι η ώρα.

Η ώρα είναι τώρα.

- Είναι Μακ; - Ακριβώς τώρα.

Πήγαινε.

Γκρίγκσι αγάπη μου;

Ναι θεία Τζόντι.

Θέλω να σου πω κάτι. Έλα μαζί μου.

Δεν είναι εύκολο. Και θέλω τη βοήθεια σου.

Ναι, θεία Τζόντι.

Αναρωτήθηκες ποτέ γιατί η μητέρα σου,

σε αφήνει να μένεις μαζί μου;

- Μάλλον γιατί το ζήτησες. - Ναι Γκρίγκσι.

- Αλλά γιατί το ζήτησα; - Γιατί ήσουν μόνη.

Ναι, Γκρίγκσι.

- Αλλά γιατί ειδικά εσένα; - Δεν ξέρω.

Αυτό προσπαθώ να σου εξηγήσω.

Η Κορίν και ο Άλεκ σε αγαπούν πάρα πολύ, αλλά σε έχουν υιοθετήσει.

Ξέρεις τι σημαίνει αυτό;

Ναι ξέρω. Μου το εξήγησαν οι Τζόουνς.

Και η μαμά, μου το εξήγησε. Για αυτό με αγαπάει περισσότερο.

Και δεν έχεις δικαίωμα να μου το λες.

Γκρίγκσι!

Λοιπόν;

Δεν του το είπες;

Δεν είμαι η μητέρα του.

Όχι στα αλήθεια.

Το ξέρω τώρα.

Το να φέρεις ένα παιδί στον κόσμο δεν σε κάνει μητέρα.

Είναι το να βρίσκεσαι κοντά του, συνεχώς.

Να σε ταΐζουν και να σε φροντίζουν σε κάθε αρρώστια.

Το να ξέρεις τι να πεις όταν νιώθουν άσχημα.

Είναι όλα όσα έχασα.

Υπεραστικό.

Το Πήρσεν Φαλς, Νέα Υόρκη.

Νούμερο 162.

Θέλω να μιλήσω με την κα Πίρσεν.

Μπορώ να κάνω κάτι;

Ναι.

Άσε να πάω εγώ στο Λονδίνο.

Κάνε με να δουλέψω 14 ώρες την ημέρα.

Ναι, περιμένω.

- Από το Χαντερσφιλντ; - Ναι.

- Κατέβηκε κάνεις; - Όχι ακόμα.

- Είσαι ο Ανθυπολοχαγός Πίρσεν; - Όχι.

- Ανθλγος Πίρσεν; - Όχι

Ανθλγος Πίρσεν;

- Ανθλγος Πίρσεν; - Λυπάμαι.

Ανθλγος Πίρσεν;

- Ανθλγος Πίρσεν; - Όχι, κυρία.

- Ω Θεέ μου. Τον γνωρίζεις; - Όχι.

Θέλετε να φωνάξω το όνομα του δυνατά;

Δεν πειράζει. Ευχαριστώ.

Είσαι ο Ανθλγος Πίρσεν σωστά;

Και βέβαια είμαι.

- Πως το ξέρατε; - Από μια παλιά φωτογραφία.

Γνώριζα τους γονείς σου στο Πίρσεν Φαλς.

Ήξερα ότι θα ήσουν στο τρένο. Με λένε Νόρις.

Εννοείς ότι ξενύχτησατε εδώ για να με συναντήσετε;

Ο ταγματάρχης Μακνήρ δεν ήξερε που θα μείνεις.

Ούτε εγώ ξέρω.

Αυτό σκέφτηκα και εγώ. Είναι δύσκολο να βρεις μέρος.

Και αν δεν ξέρεις κάποιο, μπορώ να βοηθήσω.

Ευχαριστώ, αλλά θα το φροντίσει μια φίλη.

- Πόσο έχεις άδεια; - Μια εβδομάδα.

- Γνωρίζεις το Λονδίνο; - Μόνο από τον αέρα.

Ζω εδώ πάνω από 20 χρόνια,

και αν θέλεις κάποιον να σε ξεναγήσει, θα ήταν χαρά μου.

Ευχαριστώ πολύ, αλλά θα είμαι απασχολημένος.

Υπάρχουν και εισιτήρια.

Ίσως θα ήθελες να δεις το νέο μιούζικαλ στο Πάλας,

Λέγεται,"Κάτι στον αέρα" και λένε είναι πολύ αστείο.

Γκρεγκ. Γκρίγκσι.

Λιζ.

Ατυχία. Μου ανακάλεσαν την άδεια.

- Όχι. - Παραλίγο να μην σε δω καν.

- Πότε πρέπει να πας πίσω; - Το απόγευμα στις 5.

- Έχουμε μέχρι τις 5 μόνο; - Δεν σου βρήκα καν δωμάτιο.

Έψαξα παντού.

Αυτή είναι η Λίζ Λόριμερ.

- Η κα Νόρις. - Μις Νόρις.

Συγγνώμη που κρυφάκουσα αλλά έχω ένα ξενώνα που θα μπορούσες να μείνεις.

- Αυτό είναι υπέροχο. - Βεβαίως.

Και όταν η μις Λόριμερ φύγει και νιώσεις μοναξιά,

ίσως δειπνήσουμε μαζί και δούμε το έργο.

Ω, βέβαια.

Μένω στο Ρίτσμοντ Κορτ, διπλά στην πλατεία Γκόβερνορ.

Ρίτσμοντ Κορτ.

- Τι λες τώρα για λίγο πρωινό; - Πεθαίνω της πείνας.

- Θα 'ρθείτε μαζί μας; - Έχω φάει ήδη. Άσε να το πάρω εγώ.

Έτσι σου φέρονται όταν είσαι από το Πίρσεν Φαλς.

- Τα λέμε μετά. - Αντίο.

Βοήθησε με μπορείς;

- Που να τα βάλω; - Στο τραπέζι.

Τόσες πολλές πετσέτες για λίγο νερό;

Και του στρώνεις τα καλύτερα σεντόνια.

Ούτε Ουίνστον Τσόρτσιλ να ερχόταν.

Που βάζουμε το άλμπουμ μις;

Δεν είναι για εδώ. Θα το κρύψω.

Μις είστε τόσο ωραία.

Ευχαριστώ Ντόρα.

Με κουμπώνεις; Αυτό το φερμουάρ κολλάει.

- Που έβαλες τα εισιτήρια; - Στο τραπέζι.

Μην κινείστε.

- Αλλιώς δεν θα το κουμπώσω. - Συγγνώμη.

Και βέβαια κολλάει.

Σας τσίμπησε;

Οι άνθρωποι χαμογελάνε αλλά δεν αλλάζουν.

Έτοιμο.

Άσε, θα πάω εγώ. Φέρε τα ποτά.

- Νόρις; - Ναι.

Υπογράψτε εδώ.

Φαντάζομαι ποιος είναι. Ένας νεαρός Αμερικανός;

Παραδίδω μόνο. Διαβάστε την κάρτα.

Ευχαριστώ.

Ω, ξέχασα το φιλοδώρημα.

Κρίμα.

"Δείπνο απόψε, μαζί μου." - Ντέσαμ.

Αλήθεια ε;

Ευχαριστώ Λόρδε Ντέσαμ.

- Άφησε το. - Ξέρω θα πας εσύ.

Γεια σας μις Νόρις. Τα πράγματα άλλαξαν.

Είπε ότι φεύγει στις 5, αλλά το τρένο έφυγε νωρίτερα.

Δεν καταλαβαίνετε; Το έχασε επίτηδες για να είναι μαζί μου.

Έχω ακριβώς 12 λεπτά.

Συγγνώμη που καταχράζομαι την φιλοξενία σας, αλλά καταλαβαίνετε.

Είναι πολύ σημαντικό. Σας πειράζει να πλυθώ;

Φυσικά και όχι.

Έβαλα τα πράγματα σου εδώ.

Γιατί τόσο βιασύνη; Δεν μπορείς να πας στο θέατρο;

Μπορώ να πάω.

- Το μπάνιο είναι εκεί. - Ευχαριστώ.

Δηλαδή σχεδόν μπορώ να πάω.

Είναι απαίσιο που σας το ζητάω.

- Είπατε ότι κλείσατε για το Πάλας. - Ακριβώς.

- Και δεν τα βρίσκεις εύκολα. - Έπρεπε να βρω άκρες.

Δεν θα το ζήταγα ποτέ για εμένα αλλά...

Είναι το σόου που θέλει να δει η Λιζ. Θα γυρίσει πίσω απόψε και...

Σκεφτόμουν πως ίσως το βλέπατε άλλη στιγμή.

Θα μπορούσατε να μου τα πουλήσετε;

Και βέβαια θα στα δώσω.

Ξέρετε κάτι;

Είστε υπέροχη.

- Θα σε αφήσω να πλυθείς. - Μην φεύγετε.

Καθίστε.

Που είναι η μις Λιζ τώρα;

Θα πάω να την φέρω για να προλάβει το τρένο απόψε.

- Και για δείπνο; - Θα φάμε μετά το σόου.

Δεν πήραμε γεύμα αλλά μόνο τσάι.

Υπάρχει ένα κλεισμένο τραπέζι στο Ρόνσαντ.

Μπορείτε να πατέ.

Υπέροχα.

Έχεις αρκετά λεφτά;

Ακούγεστε σαν την μαμά. Είμαι πλούσιος, είμαι πιλότος.

- Τι απαίσια μέρα. - Απαίσια;

Προσπαθήσαμε να παντρευτούμε.

Δεν μπορείς να παντρευτείς εδώ.

Πρέπει να περιμένεις, περιορισμοί κ.λ.π.

Αργεί πολύ.

- 16 μέρες έτσι; - Ακριβώς.

Απογοητεύτηκες;

- Τι πιστεύετε; - Φαίνεσαι χαρούμενος.

Πρέπει να ‘μαι. Η Λιζ δεν είναι.

Πρέπει να την διασκεδάσω απόψε.

Τα εισιτήρια θα βοηθήσουν. Πόσο κάνουν;

- Απλά θα στα δώσω. - Μα είμαι πλούσιος.

Θα είναι χαρά μου.

Είσαι εξωπραγματική.

- Θα μου δώσεις κάτι ακόμα; - Τι;

Μια αγκαλιά.

Τώρα που είναι τα εισιτήρια;

Θα τον βλέπεις συχνά.

Θα είναι εδώ για μια εβδομάδα. Μια ολόκληρη εβδομάδα.

Τι έψαχνα;

Τα εισιτήρια.

Ντόρα;

Στο δωμάτιο μου μάλλον.

Τα βρήκα μις Νόρις.

Ω, ωραί..

- Γκρίγκσι. - Εδώ έχει φωτογραφίες με εμένα.

- Ναι. - Τι είναι αυτό το άλμπουμ;

Κάτι που άρχισα για την μητέρα σου πριν χρόνια.

Δεν της το έδωσα.

Ξέχασα πως ήσασταν από τα μέρη μας.

Μια στιγμή.

Ποιο είναι το μικρό σας;

Τζόζεφιν.

Είσαι η θεία Τζόντι με την οποία ζούσα μικρός.

Φοβάμαι πως δεν σου άρεσε πολύ.

Θα μου έλειπε το σπίτι μάλλον.

Κοίτα τα χαρτιά που κάναμε με την Λιζ. Χαμένος κόπος.

Λοιπόν θα τα πούμε.

- Αντίο, - Καληνύχτα, και πρωινό όποτε θες.

- Θα γυρίσω στη μονάδα δεν το είπα; - Απόψε;

Δεν μπορώ να παντρευτώ χωρίς νέα άδεια.

Και για αυτό χρειάζομαι 18 αποστολές.

Ήσασταν τόσο καλή.

Χάρηκα που ήσουν εδώ.

- Λοιπόν, αντίο. - Περίμενε.

Αυτά είναι για την Λιζ.

Είναι υπέροχα. Ευχαριστώ.

Αντίο.

- Πρόσεχε που πατάς. - Συγγνώμη.

Ελπίζω να μην έσπασε το μπουκάλι.

Φαίνεται πως όχι.

Ψάχνω το διαμέρισμα της μις Νόρις.

Τελευταίος όροφος. Από εκεί έρχομαι.

Μια στιγμή.

Που βρήκες αυτά τα λουλούδια;

Είναι για το κορίτσι μου. Ωραία έτσι;

- Το κορίτσι σου; - Ακριβώς.

Κατάρα.

- Της μις Νόρις; - Σας περιμένει;

Ξεφορτώσου αυτό.

Σε ξέχασα εσένα.

Δεν μπορείς να σώζεις ανθρώπους και μετά να τους ξεφορτώνεσαι.

Άφησα τη δουλειά μου, και έψαχνα όλο το Λονδίνο...

- Δεν θα βγω μαζί σου. - Θα το δούμε.

Τι έκανε αυτός ο χούλιγκαν με τα λουλούδια μου;

Δεν είναι χούλιγκαν.

- Έκλαιγες. - Ναι.

- Για αυτό το αγόρι; - Ναι.

- Αλλά θα μπορούσε να ήταν ο γιός σου. - Είναι ο γιός μου.

Μόνο που δεν το ξέρει. Και δεν θα το μάθει ποτέ.

Ώστε αυτό ήταν το μυστικό σου.

Είναι καλό παλικάρι. Πρέπει να είσαι υπερήφανη.

Ήλπιζα να τον είχα κοντά μου για μια εβδομάδα.

Απλά κοντά.

- Και δεν θα τον έχεις; - Επιστρέφει στον πόλεμο.

Ανακάλεσαν την άδεια της κοπέλας του. Συνάντησαν δυσκολίες στο γάμο τους.

Τα καημένα παιδιά, προσπαθούν να παντρευτούν.

- Θα έπρεπε να λυπάμαι για αυτούς. - Θέλεις να παντρευτούν;

Αυτό θέλει.

Όλη μου τη ζωή, ήθελα να του δώσω τον ουρανό με τα άστρα.

Ήθελα να νιώσω σαν πραγματική μητέρα.

Κακομαθαίνοντας τον, δίνοντας του πράγματα.

Αλλά θέλει μόνο το κορίτσι του.

Δεν μπορώ να τον βοηθήσω μ' αυτό.

Μετά από 20 χρόνια τι κατάφερα να του δώσω;

Δυο εισιτήρια για δείπνο στο Ρόνσαντ.

Συγγνώμη.

Δεν είμαι σε θέση να δειπνήσω μαζί σου.

Ας πάμε, στο Ρόνσαντ.

- Όχι. - Θα του ρίξεις μια τελευταία ματιά.

Θα είναι μαζί. Δεν θέλω να τον ενοχλήσω.

Είπα μια ματιά. Θα είμαστε στο διπλανό τραπέζι.

- Αλλά κοίτα με. - Είσαι υπέροχη.

Σου δίνω 2 ώρες για να ετοιμαστείς.

- Εντάξει. - Καλώς.

Στο διάβολο ο πόλεμος. Θα βάλω σμόκιν. Θα γυρίσω.

Παλιά έπαιζαν τραγούδια που σήμαιναν κάτι.

"Κουδουνίζουν και κουδουνίζουν". Είναι τρελό.

Να 'τοι.

Ακούς τι παίζουν; Θα τους φαίνεται απαίσιο.

- Δεν τους λες να σταματήσουν; - Δεν μας ανήκει το μέρος.

- Μάλλον κάποιος παντρεύτηκε. - Κάτι παρόμοιο κύριε.

Μην μας χαλάσει αυτό αγάπη μου.

Φυσικά και όχι ανθυπολοχαγέ.

Τουλάχιστον οι άνθρωποι παντρεύονται εδώ.

Δεν ξέχασαν πως γίνεται.

Σαν νέος ήμουν περήφανος που σύχναζα εδώ, με όλα τα όμορφα κορίτσια.

Όλοι οι νεαροί είναι. Το ίδιο νιώθω και τώρα.

Βρίσκεται εδώ η αξιωματικός μις Λόριμερ;

Έχει προβλήματα. Έχασε το τρένο της.

Και τι κάνουν με όσους αργούν; Τους κόβουν τα φτερά;

Δεν είναι αστείο.

Κοίτα.

- Μου ανανέωσαν την άδεια! - Θεέ και Κύριε!

Τι σημαίνει;

Της επέκτειναν την άδεια. Μίλησα με τον υπουργό.

Να 'σαι ευλογημένος.

Τι σχεδιάζεις τώρα;

- Πάρε τα πράγματα σου. - Γιατί;

Πάρε τα πράγματα σου. Έλα.

Με συγχωρείτε. Θα έρθετε με την δεσποινίς από εδώ;

Καλά πίστευα ότι το τραπέζι είναι πολύ καλό.

Απλά ακολουθήστε με.

Δεν μου αρέσουν οι εκπλήξεις ξέρεις.

Φοβάμαι πως πρέπει να τις συνηθίσεις.

- Που μας πάτε; - Θα δείτε σε λίγο.

Θεέ και Κύριε!

Αυτό σημαίνει πως θα παντρευτούμε;

Δεν έχουμε άδειες.

Οι περιορισμοί ανακλήθηκαν.

Αλλά μόνο ο αρχιεπίσκοπος μπορεί να το κάνει αυτό.

Ακριβώς.

Μα τι συμβαίνει;

Ένα δώρο από την μις Νόρις.

Θεέ και Κύριε!

Θεέ και Κύριε!

Μπορούν να υπογράψουν ο γαμπρός και η νύφη;

Η ημερομηνία γέννησης είναι στο περίπου.

- Είμαι υιοθετημένος. - Δεν πειράζει.

Δεν είναι δώρο "από" την μις Νόρις.

Είναι δώρο "για" την μις Νόρις.

Θα υπάρξει και άλλη έκπληξη. Θα το πω στον νεαρό.

- Όχι, μην. - Θα του το πω.

Δεν καταλαβαίνεις.

- Οι μάρτυρες είναι εδώ; - Ναι.

Το δαχτυλίδι σου νεαρέ.

Ένα ακόμα "Θεέ και Κύριε", και δεν θα στο δώσω.

Είμαι άναυδος.

Σκέφτηκα τα πάντα.

Να πάρει! Η τούρτα.

- Θέλετε τούρτα; - Είναι πολύ αργά.

Καθόλου κύριε.

Συγκεντρωθήκαμε απόψε εδώ, στο εκκλησίασμα του Θεού,

για να ενώσουμε αυτό το ζευγάρι, με τα ιερά δεσμά του γάμου.

- Γαμήλια τούρτα. - Ποια κύριε;

Στρατός, ναυτικό, αεροπορία;

Αεροπορία.

Ορίστε.

Αεροπορία.

- Δεν είναι καλή; - Κάτι λείπει.

Αυτό που τρώνε.

Η αεροπορία είναι πολύ δημοφιλής.

Την χρησιμοποιήσαμε 79 φορές.

Θα βγάλει λακκούβες σε λίγο.

Άνοιξε την πόρτα. Πάρε την τούρτα.

Μάλιστα.

- Είναι σαν όνειρο. - Ας προσπαθήσουμε να το θυμόμαστε.

Δεν θα του το πεις. Το απαγορεύω. Έχει μητέρα. Την αγαπάει.

Έχει σύζυγο.

Του αρέσω τώρα. Είμαι ευγνώμων.

Είναι αρκετό για εμένα.

Αν του το πεις, δεν θα σε συγχωρήσω.

Πρέπει να το πω. Θεέ και Κύριε!

- Πως θα σας ευχαριστήσουμε ποτέ; - Γιατί είσαι τόσο καλή μαζί μου;

Περίεργο δεν είναι;

Και οι δυο Αμερικανοί. Δεν είναι αρκετό.

Και οι δυο από την ίδια πόλη. Πάλι δεν είναι αρκετό.

Λόρδε Ντέσαμ. Γιατί δεν χορεύουμε;

Χαρά μου.

Αν το βρεις ποτέ, ειδοποίησε με.

Και λένε ότι ο Άγιος Βασίλης δεν υπάρχει.

Είναι υπέροχη. Σε αγαπούσε πολύ όταν ήσουν μικρός;

Είδα πως σε κοίταζε στην τελετή.

Ο καθένας θα πίστευε ότι είσαι ο γιός της.

Ήμουν ο...

Συγγνώμη, αγάπη.

Νομίζω πως είναι ο δικός μας χορός μητέρα.

Μετάφραση - Απόδοση Ste571@opensubtitles.org