Original subtitles

Anno 1701, in de grote galerij van het kasteel te Edo...

ging de heer van Ako de edelman Kira te lijf met een dolk.

Ako moest harakiri plegen en zijn vazallen werden 'ronin'...

dolende samoerai zonder heer.

Ons verhaal begint een jaar later in een arme wijk van Edo.

Op deze koude winterochtend.

Is de tijd van bloedvergieten met het zwaard lang voorbij.

TE HUUR

Het is ochtend!

Het is ochtend!

Ga je snel wassen en dan naar de vismarkt.

Laat me nog even slapen, Onobu. - Gisteren nam je ook al wij.

De zon is al op.

Schiet op, of ik laat je hier.

Elke ochtend dezelfde herrie.

Help me ontsnappen aan deze gribus.

Is meester Soza al op?

Wat moet je van hem? Heb je weer snede plannen?

Moet je het zo cru zeggen? Hij vraagt me om raad, meer niet.

Papa, opschieten! Anders sluit de Vismarkt.

Ik neem vandaag wij. - Gisteren had je ook al wij.

Kenbo, waarom lig je nog in bed?

Goeiemorgen, Osae-san.

Goeiemorgen. Ga je al zo vroeg op stap?

Het is zulk mooi weer. Ik ga de schone was bezorgen.

Wat ijverig.

Nou, tot straks. - Dag...

Heb je me gehoord, papa? - Je kunt me vrat.

Au! Kijk toch uit.

Niks aan te doen. Het is hier te krap.

Kijk toch uit. - Ach, val dood.

Hoe gaat ie? - Slecht, natuurlijk.

Tuurlijk.

Zoals 't nu gaat, trouwt Onobu nooit met me.

Ezel, je weet toch dat ze met mij gaat trouwen.

Praat geen onzin.

Tot kijk. - Dag...

HANA Hana yori mo naho

Ik benijd u zeer.

Als uw eerwraak lukt...

ontvangt u een beloning als eerzame samoerai.

Dan kunt u deze ellende achterlaten.

Wees blij dat uw vermoorde vader u een gezworen vijand naliet.

Mijn vader kwam vredig aan z'n einde Wat koop ik daar nou voor?

Hirano-san, waar gaat u heen?

Ik ga naar het kasteel. Naar uw vriend, de vazal?

Nee, die heeft 't bij mij verbruid.

Mijn achterneef is bewaker op het kasteel van Edo.

Ik ga hem om werk vragen.

Iemand met zo'n hoge positie bij de Shogun is handig.

Ik heb hem ooit een dienst bewezen.

Alweer op pad?

Ik moet nu gaan.

Dolende samoerai, 't kasteel is die kant op.

Excuseer.

Al gehoord? Hij kent een vazal van de Shogun.

En z'n achterneef werkt op 't kasteel. - Hij bakt ze steeds bruiner.

Ik heb je gezworen vijand gevonden. - Alweer?

Ditmaal weet ik zeker dat 't hem is.

Het badwater is heerlijk.

Ik heb nog een andere kandidaat.

'De gezochte vijand is 1 meter 75 lang, met lichte huid en een regelmatig gebit.

Zijn vos-achtige gelaat is getekend door een rode vlek op zijn rechterwang.'

Oh, dus die vlek zit niet boven z'n bil maar op z'n vang.

Hoe oud? - Dertig jaar.

Dertig?

Hij lijkt een stuk ouder dan toen ik 'm laatst zag.

Niet getreurd, Soza.

Iemand vinden in deze mierenhoop is een loterij.

Dat gaat tien jaar duren, misschien wel twintig.

Hé meisje, meer sake.

Heb geduld. Geduld overwint alles.

Zijn postuur klopt, of niet?

Ik zeg het nog eens, dus luister goed.

Onze poep dient om de rijstvelden en de akkers te bemesten.

De boeren kopen 't van onze huisbaas, die rijke huisjesmelker.

Van dat geld worden met Nieuwjaar onze rijstkoeken betaald.

Dus rijstkoeken zijn van poep?

Niet precies, maar je zit er dichtbij.

Waardeloos, veel te nat.

Je vangt lekker. Niet gierig zijn met onze rijstkoeken.

Dat mag je zeggen als je de huur hebt betaald.

En aan die springende malloot heb ik nooit een kamer verhuurd.

Ik ga hard werken voor veel rijstkoeken. - Ja, doe je best maar.

Ondanks alle tijd die is verstreken, blijft je vader nog ongewroken.

Onze familie heeft zelf nauwelijks genoeg te eten.

Door spaarzaam te leven, kan ik je toch dit bedrag sturen...

maar meer is er helaas niet.

De samoerai kan elke dag in bad van 't geld dat de boeren voor hem verdienen.

Ik wed dat je nog nooit iemand hebt gedood.

Je hebt nog nooit iemand met dat zwaard geveld.

Hoe wil je dan ooit je vader wreken?

Hoe?

Ik zal uit volle kracht toeslaan, en als dat niet voldoende is...

dood ik mijzelf, sierlijk als vallende kersenbloesem.

Dat is de weg van de krijger. Zo sterft een samoerai.

Dat heeft mijn vader me geleerd.

Vorige lente, op een regenachtige avond...

besloot de snoepverkoper die hier hokte ten einde raad z'n gezin om te brengen.

Hij had z'n vrouw al de keel doorgesneden...

maar zijn kind leefde nog en stak de vader met een mes dood.

Toen ik op het doodsgereutel afkwam...

vond ik hem liggend in een grote plas bloed.

Precies waar jij nu zit.

De vader lag spartelend dood te bloeden. Zijn darmen glibberden over de vloer.

Dat noem ik niet sierlijk Dat was een slachting.

Zo ziet de dood van een mens eruit.

Zolang je dat nog niet begrijpt, kun je beter zwijgen over leven en dood.

Goedemorgen, Soza-san.

Goedemorgen.

Ga je uit?

Alleen even naar de latrine.

En jij, Osae-san?

We gaan bidden bij de tempel. Kom je ook, Soza-san?

Dat gaat niet, Shinnosuke.

Hij heeft het veel drukker dan Mago-san en Sada-san.

Kom, mama.

Goedemorgen.

Soza-san, waarvoor heb je gebeden?

Dat ik mijn vijand snel zal vinden.

En jij, mama?

Dat jij een lieve, aardige jongen blijft.

En jij, Shinnosuke?

Dat vader veilig thuiskomt.

Misschien dat de tempelgod zich geen raad weet met al die wensen.

Komt dat zien, komt dat kopen.

Deze poppen zijn heel populair.

Allerlei kleuren, voor maar 4 cent per stuk.

Hij kantelt naar links, en dan weer naar rechts...

Toen hij nog maar twee jaar was, stierf mijn man aan een longziekte.

Vandaag herdenk ik zijn sterfdag.

Juist, ja...

De tijd vergaat, en ik heb hem nog steeds niet de waarheid verteld.

Wat staat daar?

Niet op krediet.

Wat is 'krediet"?

Krediet? Dat betekent...

Je wilt eten, maar hebt nu geen geld.

Dan vraag je of je later mag betalen.

Net als Sada-san altijd doet?

Sada-san betaalt eigenlijk nooit.

Mensen zoals hij noemen we eigenlijk 'klaploper.'

Hoe schrijf je 'klaploper?' - Hoe je dat schrijft?

Dat schrijf je zo...

Eerst zo...

en dan zo... en zo.

En op 't eind zo.

Nog een keer?

Nu de volgende rekensom.

Dat zijn 7 centen.

Acht centen.

Vijf centen.

Twee centen.

Drie centen.

Ik had liever dat hij ze zwaardvechten leerde.

Ezel.

Wie heeft daar wat aan nu er geen oorlog meer is?

Schrijfles gaat nog, maar 'n samoerai die rekenen geeft?

Wat heeft dit met wraak te maken?

Ze zeggen toch: 'Honger jaagt de wolven uit het bos.'

'Honger als een wolf.'

Een man heeft niet te lezen als hij moedig genoeg is om te vechten.

'Sparen is voor buitenlui.' In Edo doen we dat niet.

Hier verbrassen we alles. Dan is rekenen nutteloos.

Jij komt niet eens uit Edo.

Aan de kant. - Wat moet jij hier, Onobu?

Soza-san leert me schrijven.

Jij ook al?

Ik wil leren hoe ik m'n eigen naam schrijf.

Moedig zijn jullie toch niet, dus ga liever wat leren.

Verdikkeme!

Verwaand nest.

Tot m'n dood schrijf ik nooit een woord, dat zweer ik.

Is iedereen klaar?

Wie had gedacht dat Kenbo zou leren schrijven?

Hij is slim, heel anders dan ik.

En nog knap om te zien ook.

Tot ziens!

Tot ziens, tot morgen.

DOKTER

Hij heeft toch 'n school voor vechtkunst geërfd?

Ja, zijn vader was schermmeester van de Matsumoto clan.

Een samoerai die lesgeeft terwijl hij wraak moet nemen...

Da's verdacht.

Ga jij je oor te luisteren leggen.

Misschien is hij 'n spion van Kira.

Ik heb toch gewaarschuwd.

In Edo lopen we gevaar, ook al zitten we verspreid.

Goed zo.

Wees niet bang, 't was maar 'n strontje.

Veel meer kan ik ook niet genezen.

Soza-san, is dit voor 't eerst dat je Kichiemon ontmoet?

Inderdaad.

Ik ben Kichiemon.

Ik ben Aoki Sozaemon.

Hij is uit het verre Matsumoto gekomen om zijn vader te wreken.

Juist, ja...

Eerwraak, dus.

Ik zoek al bijna drie jaar, zonder resultaat.

Al zo lang? Dat spijt me.

Maar waarom in deze achterbuurt? Heeft u een speciale reden?

Hier schuilen vaak vreemdelingen die liever anoniem blijven.

De beste plek om m'n vijand te vinden.

Vreemdelingen?

Heer Aoki, wat doet u om zich te vermaken?

Om me te vermaken?

Ik ga graag naar 't badhuis.

Vogels verzorg ik ook, en ik speel Go.

Kichiemon ook. Jullie kunnen tegen elkaar spelen.

Een uitstekend idee.

Tijdens een partij Go?

Ja, het gebeurde tijdens een Go-toernooi.

'Je riep al 4 keer halt.' - 'Nog maar 3 keer!'

Zo begon het.

'Vlegel, hoe durf je me leugenaar te noemen?'

'Trek je zwaard!'

Het spijt me.

Hij wilde altijd strijdend ten ondergaan.

Maar hij stierf bij een onnozele ruzie.

Dat was vernederend.

Was hij maar gestorven...

op een manier die een samoerai waardig is.

Wacht even...

Van jongs af aan...

ben ik hier heel handig in.

Dat was het voor vandaag, Soza-san.

Ik sta nu met 7-3 achter. Tot gauw.

Welkom.

Sta niet te gluren.

Gelukt?

Nog niet.

Zeg me als je klaar bent.

Ik hoop dat het een hoop is.

Een hoop... een hoop...

Een hoop! Een hoop!

Eerwraak?

Ja, maar het is toneel. - Een toneelstuk?

Dit wordt je eerste keer.

Shigehachi schrijft ieder voorjaar een stuk over eerwraak dat wij opvoeren.

Die ouwe is geleerder dan ie eruitziet.

Dan ik eruitzie?

Ik vertrouw meer op m'n kennis dan op mijn moed.

Dat geldt voor mij ook.

Vorig jaar betaalde 't publiek goed.

Osae-san was prachtig in 't wit.

Speelt zij ook mee?

De tijd van echte eerwraak is gelukkig voorbij.

De toeschouwers weten dat de helft verzonnen is.

Des te meer genieten ze ervan.

En wij verdienen geld...

omdat de laffe ronin van Aka hun meester niet kunnen wreken.

Ben je geslagen, Shinbo?

Nee.

Wat dan?

De samoerai-kinderen scholden me uit.

Waarom?

Ze zeiden dat ik op een vuilnisbelt woon.

Wel verrek!

En dat alle bewoners ook vullis zijn.

Wie durft dat te zeggen?

Rustig, het zijn maar kinderen.

En ze hebben gelijk.

'Waarom afval kopen als je erop woont', zeiden ze.

Ze bedoelen mij. - Dat heb je snel door.

Ik ben vullisboer, nou en?

Breng die snotapen hier, dan krijgen ze slaag.

Breng ze hier, die snotapen.

Soza-san...

Leer me zwaardvechten, alstublieft. Ik wil ze verslaan.

Goed idee. Leer 't hem.

Geef les als 'n samoerai, niet alleen rekenen en taal.

Ik moest mijn vader beloven buiten de dojo nooit m'n zwaard te trekken.

Dan heb je weinig aan een zwaard.

Ik zal het je wel leren.

Kom maar.

Pak vast.

Stevig vasthouden, recht voor je buik.

Hou hem steeds kaarsrecht.

Recht omhoog...

en sla omlaag.

Recht omhoog en omlaag slaan.

Wat gebeurt hier? - Shinbo oefent voor eerwraak.

Voor het nieuwe toneelstuk? - Nee, dit is echt.

Hard slaan en schreeuwen.

Otokichi-san, wat zou jij doen als je Shinbo ms?

Klappen incasseren, meer niet. - Hoe dan?

Ik laat ze slaan waar 't geen pijn doet Dan ben ik er vanaf.

Wie heeft je dat geintje geleerd?

M'n vader, voor hij stierf. - Fraaie erfenis.

Je moeder is een kreng.

Vaders les kwam dan ook goed van pas. Papa, bedankt.

Niet forceren.

Geef eens hier. Hou hem recht, kaarsrecht.

Recht boven je hoofd en toeslaan.

Zo...

Shinbo, sla me zo hard je kunt.

Hé, dat is gevaarlijk.

Sla me dan, huilebalk.

Je wilt toch winnen?

Luister goed.

Wild zwaaien met je zwaard net als Ako is zinloos.

Een zwaard is om mee te steken.

Begrepen? Vooruit dan.

Precies, zo moet het.

Mik op hun knieën en enkels.

Die zijn hard en doen het meeste pijn.

Dat is vals spelen.

Zeg nobele meneer samoerai...

val je mij eens aan?

Liever niet.

Ik vecht niet tegen amateurs.

Wees gerust.

Ik wil Shinbo laten zien dat de vechtkunst van jouw dojo maar kinderspel is.

Nog vis gevangen?

Kijk uit!

Mago!

Wat een slappeling. - Ja...

Gemenerik!

Luister, Shinbo.

Wie z'n tegenstanders zo aanpakt, heeft nooit meer last van ze.

Als dat je niet bevalt...

moet hij je maar leren hoe je klappen incasseert.

Laat iemand zich om Soza-san bekommeren.

Wat is het opeens kil.

TIJDELIJK GEEN LES

Papa is thuis!

Nu draait ie.

En nu niet meer. - Nee, nu niet...

Andersom. Nu draait ie de andere kant op.

Welkom thuis. - Daar ben ik weer.

Wat heb je daar? - Die lag daarop de grond.

Van iemand die haast had.

Ik ben thuis, baby'tje.

Hoor je dat? De baby schopt al.

Hirano-san...

Is alles in orde?

Heb je buikpijn?

Hirano-san?

Hé, Sada-san!

Je maakt de vloer vies. Zo wordt de huisbaas boos.

Snel, een dokter!

Welnee, 't is maar bamboe. Z'n derde poging al.

Leder voorjaar pleegt hij harakiri.

Zielepiet. - Au...

Doe 't niet op de tatami-vloer. Die is bijna niet schoon te krijgen.

Doe het voortaan op de aarden vloer.

Geef antwoord. - Oh, vreselijk!

Het doet pijn... - Snel, een dokter.

Soza-san, haal dokter Onodera.

Soza-san?

Wat een stel waardeloze sukkels.

Bamboe...

Osae-san...

Ik zweer je dat hij zo lang was als in je beschrijving.

Ik ben je smoesjes zat.

Geef me het geld. - Welk geld?

Hou op!

Oh, welkom.

Raap het op.

Sada-san, ik ben je zeer dankbaar.

Waarom? Ik had gewoon trek in zoetigheid.

Om eerlijk te zijn, Sada-san...

Waarom ineens zo serieus?

Ik heb hem al gevonden.

Kanazawa Jubei.

Onder 'n valse naam. - Heisuke, nietwaar?

Een dagloner in Kawaracho.

Mooie weduwe bij wie hij inwoont.

Wist je het? - Ja...

Hoe lang al? - Een tijdje.

Maar... - Luister 's.

Heb je het aan iemand verteld?

Dan houden we 't nog even geheim.

Geheim? - Weet je...

Dat wraakgedoe tussen samoerai is hopeloos ouderwets.

En met jouw belabberde zwaardkunst leg je het af.

Mag ik er nog een bestellen?

Nog een, graag.

Iets verkocht? - Helemaal niks.

Dat dacht ik al.

Welkom thuis, Soza-san.

Zware dag gehad?

Naar 't badhuis met Sada-san? Neem mij ook 's mee.

Had ik maar fatsoenlijk werk.

Ga ook afval verkopen. - Dat nooit.

Hoezo niet? - Afval stinkt.

Je hebt gelijk.

Wat zie je daar, Mago?

Het is nacht.

Zeg, Soza-san...

Hoe gaat het nu verder met je vogel?

Ik vraag het me af.

Blijft hij altijd onder de grond?

Donker en koud. Dat lijkt me niet leuk.

Zou m'n vader ook ergens onder de grond zijn?

Shinbo...

Niet tegen mama zeggen.

Ze denkt nog steeds dat hij terugkomt.

Afgesproken.

Laten we bidden dat je vader op een warme plek is.

Op zijn sterfbed hield m'n vader mijn hand vast en zei:

'Soza, beloof dat je me zult wreken.'

Ik ben een hopeloze zwaardvechter en heb mijn familieplicht verzaakt.

Zijn laatste wens heb ik verloochend.

Dat is de erfenis die ik van mijn vader meekreeg.

Erfenis? - Ja...

Ik moet zelf met zijn moordenaar afrekenen.

Weet je dat zeker?

Ik begrijp hoe je je voelt, maar ik zie het toch anders.

Als je vader je, na zo lang te hebben geleefd...

alleen maar haat en wraakzucht heeft nagelaten...

is dat ontzettend treurig.

Kom, mama.

'Nu ik aan de rand van de hongerdood ben geraakt, hoop ik...

dat u me geld wilt sturen zodra u dit schrijven ontvangt.

Vader, langs deze weg wens ik u een goede gezondheid en voorspoed.

Zorgt u toch vooral goed voor uzelf.

Uw Sakutaro.'

Dat staat er inderdaad.

Hoe wilt u antwoorden?

Antwoord?

Ik heb geen antwoord.

Kijk nou, een samoerai.

Verwaande kwast.

Met je handen werken kun je niet eens.

Hang maar niet de grote meneer uit.

Wat is er zo stoer aan twee zwaarden?

De dorpsslager rijgt 't vlees aan wel drie pennen tegelijk.

Altijd als hij zo dronken is...

brengt hij me zijn oude brieven om voor te lezen.

Hij heeft nooit 'n antwoord gestuurd...

dus goeie zaken doe ik er niet mee.

Soza-san...

waarom denk je dat er samoerai bestaan?

Waarom?

Boeren telen rijst...

en kooplui verkopen hun waar.

Het is zoals die dronkaard net zei.

Alleen samoerai maken niets...

en verkopen niets.

Samoerai moesten zichzelf ontwikkelen...

door in oorlogen op leven en dood te vechten.

Maar de tijd stond niet stil en oorlogen verdwenen.

Toch bestaan er nog samoerai.

Het lijkt me dat daar de oorzaak ligt van hun leed.

Dat brengt me op een idee.

Zou Oishi, die slome vazal van onze heer, ooit nog naar Edo komen?

Ik zei het die dag al.

Toen Kira onze heer harakiri liet plegen hadden we direct moeten toeslaan.

Hopeloos. Oishi en z'n zoon zijn seksmaniakken.

Hij jaagt wouwenkonten na en z'n zoon mannen.

De oude Kira is al in ruste.

Straks sterft hij voor we hem vermoorden.

Onodera-san, moet u per se nu haiku schrijven?

Het spijt me.

Maar van paniek worden we ook niet wijzer.

'Laat ons bidden dat...

onze verachte vijand...

nog lang mag leven.'

Ik heb gezegd.

Wraak! Eerwraak!'

'Zijt gij Akiyama Gengobei?'

Wat 'n herrie. Drijven ze de spot met ons?

'Mijn zoon en ik...

voortgejaagd door regen en wind...'

'van zulke tijden...' - Oh, ja.

'Na de beproeving van zulke tijden...'

Ze bespotten onze heilige wraak.

Dat zal ze berouwen.

'Vecht nu, een nobel gevecht.'

'Ik versla mijn vijand uit nobele motieven...

niet voor bekrompen eigenbelang.

U verdient mijn wraak.'

We spelen geen kabuki, Soza-san.

Je heeft niet zo te schmieren.

Hier zeg ik: 'Momentje, momentje...', het sein waarop ik tussenbeide kom.

Mag ik jouw rol hebben en 'Me mondje' zeggen?

Deze rol is te moeilijk voor jou.

Hou 't bij jouw 'Wraak! Eerwraak!'

Ik wil graag een hoofdrol.

Wees blij dat je tekst hebt.

'Heden is de bloesemschouw.

Wie een bezoeker verwondt vertoornt de tempelgod.

Wilt u uit respect voor mij uw duel niet uitstellen?'?

Als de schurk een dansje doet...

wil het publiek wel klappen.

Pardon, Soza-san...

Ik wil iets met je bespreken. - Wat mag dat zijn?

Liever niet hier. Mag ik even bij je binnenkomen?

Doe geen moeite Ik blijf maar even.

Doe vooral niet te veel moeite.

Ik heb zo'n pijn. Au, au, au...

Hij nipt gewoon van z'n thee.

Vlug, er bovenop man!

Waarom uitgerekend hij?

Eh...

Ik weet niet of ik je dit wel kan vragen.

Maar het is te laat om het aan Shigehachi-san te vragen.

Eh...

Wat zijn 'mokki drijfhout' en 'udonge bloem'?

Mokki... bedoel je?

Dat staat in mijn tekst.

Ik zeg 't wel, maar weet niet wat 't betekent.

Mokki...

Hoe schrijf je 'mokki'?

Dat schrijf je als 'blind' en 'schildpad'.

Een schildpad, moe van 't zwemmen, vindt eindelijk rust op 'n stuk drijfhout.

De zeldzame 'udonge bloem' bloeit eens in de 3000 jaar.

Op 't plafond zitten eitjes van de gaasvlieg...

die sterk lijken op die bloem...

dus wie 'udonge' zegt bedoelt insecteneitjes.

Mokki?

Zo zit hij goed.

Soza, wees niet zo nerveus. Het is maar toneel.

Hoe wil je ooit in het echt wraak nemen?

'Kersenbloesem... gezegend als elk bloemblad is gevallen.'

Als een samoerai moet vallen, dan liefst zo sierlijk als deze bloesems.

Doe dat bij je vierde poging.

'Sparen is voor buitenlui...' - Jij bent niet uit Edo.

Ik wed dat ze zo mooi vallen...

omdat ze weten dat ze volgend jaar weer bloeien.

Anders bleven ze langer hangen.

Een punt voor Mago.

'Niet precies, maar je zit er dichtbij.' - Ja, dichtbij.

'Honger jaagt de wolven...' Je weet niet eens wat je zegt.

Wraak! Eerwraak!

Hoe was ik? - Geweldig.

Foute boel.

Hoezo? - Hem wil ik niet zien.

Heb je schulden? - Enorm.

Neem je mijn rol? 'Niet zo snel' is m'n tekst.

Ik? - Ja, dat kun je best.

Da's afgesproken. Tot kijk.

'Op deze wraakoefening werden mijn zoon en ik...

voortgejaagd door regen en wind.

Na de beproeving van zulke tijden...

u hier te vinden, is als een mokki op drijfhout...

als een bloeiende udonge.

Vecht nu, een nobel gevecht.'

'Ik versla mijn vijand uit nobele motieven, niet voor bekrompen eigenbelang.

U verdient mijn wraak.'

Nu komt het. Laat ons wat zien.

Waar wacht je op?

Schiet op!

Sla hem neer.

Niet zo snel!

Ze schijnt haar man te wreken.

In vredestijd een nobel streven voor de weduwe van 'n samoerai.

Wij moeten haar bijstaan.

Onze kans om te tonen uit welk hout samoerai zijn gesneden.

Ook al zijn we met weinig, dit drietal biedt u hulp.

Hoe genereus, maar wij moeten met eigen hand deze vijand vellen.

Luister, ik hak zijn armen af.

Zijn benen... - Hakken wij!

Als hij geveld is, slaan jullie hem dood.

'Niet zo snel!'

Wat snel!

REKEN- EN SCHRIJFLES LAFAARD!

Als je nou 's zijn vrouw en kind gijzelde?

Dat kan ik niet.

Steek z'n huis in de fik en pak 'm als hij naar buiten komt.

Pak 'm als hij slaapt. - Sada-san...

Eerwraak moet waardig zijn.

Maar mocht 't je ondanks alles toch lukken...

dan vang je minstens 100 ryo beloning.

Er moet een manier zijn waarop je deze onderneming overleeft.

Wil je eigenlijk wel?

Jawel. - Weet je dat zeker?

Het is niet alleen omdat je te zwak bent.

Er is nog iets anders dat je weerhoudt wraak te nemen.

Ik weet 't al. Je bent verliefd op die mooie weduwe.

Je bent een geraffineerde weduwekiller.

'Weduwe...'

Kijk eens. Wil je soms een masker?

Hallo. Ach, kijk. De baby is geboren.

Oom?

Soza?

Zijn ogen zijn net als de jouwe.

U heeft het mis.

Is hij niet jouw zoon? - Oom, denk eens na.

Ik ben pas drie jaar van huis en de jongen is al acht jaar oud.

Is dat zo?

Jongen, hoe heet jij?

Shinnosuke.

Hoe oud ben je? - Acht jaar.

Wat groeien kinderen toch snel tegenwoordig.

Dank u voor het wachten.

Oh, dank u.

Shinnosuke, kom je mee? Soza-san moet iets bespreken.

Zo belangrijk is het heus niet.

Ik was bang dat hij eenzaam zou zijn in het verre Edo.

Ik wilde naar een bordeel in Naka om hem op te vrolijken.

Maar nu ik dit zie, ben ik gerust.

Hij heeft niet naar een bordeel.

Toch maak ik me zorgen, want hij bleef nogal lang onvolwassen.

Lukt 'het' een beetje? - Oom...

'Het'...?

Ik bedoel...

Hoe is zijn penseel?

Oh, dat? Hij is heel bedreven.

Werkelijk? - Ja...

Onobu van de overkant zegt dat ze veel beter is geworden dankzij hem.

Daar kijk ik van op.

Hij gaat ook snel vooruit.

Wat? Uw zoontje ook?

Is hij niet te jong daarvoor?

Ik begon pas toen ik twaalf was.

Een hoop! Een hoop!

Wat doe je op je vaders sterfdag volgende maand?

Dat is waar ook.

Als ze uitvinden dat 'halfwassen Soza' in Edo zo aan z'n trekken komt...

is niet alleen de familie in rep en roer, maar de hele Matsumoto clan.

Pas toch op, mama. - Kop dicht!

Lui varken!

Het leven bruist hier wel. Misschien moet ik hierheen verhuizen.

Morgen ga ik naar de Vismarkt.

Doe nou open, Onobu.

Is dat die Onobu? Waar is ze?

Laten we nu gaan, oom. - Ja maar, ik zou graag Onobu...

Goede reis.

Wat in hemelsnaam heb je de laatste drie jaar uitgevoerd?

Het spijt me zeer.

Stuk onbenul. Denk maar niet dat excuses volstaan.

Ik heb je uitgestuurd...

om je vader te wreken.

Als je was geslaagd...

had dat je slechte reputatie wat kunnen opvijzelen.

Maar dat je geen enkele aanwijzing hebt gevonden...

De maandelijkse toelage...

die de clan je toestuurt...

is zo genereus dat het je aan niets heeft te ontbreken.

Maandelijks?

Luister, broer.

Dat zijn gezworen vijand nog spoorloos is...

heeft een diepere oorzaak. - Oom...

Onze 'halfwassen' Soza...

heeft een kind verwekt...

bijeen wonderschone dame.

Het kind is nu al acht jaar.

Het zwaard is niet slechts bedoeld...

om te verwonden en te doden.

Als zwaarden kruisen, stuit leven op leven...

en botst dood op dood in een felle strijd...

waaruit de ware dialoog ontstaat.

Daar ligt de vreugde van de samoerai.

Of beter...

Het is de enige weg van de samoerai.

Juist in deze vreedzame tijd zonder oorlogen...

moet de samoerai zijn sublieme gedaante tonen aan het volk...

Er waren er minder dan drie jaar geleden.

Nu oorlogen uitblijven...

beseffen ze dat de zwaardvechtkunst nutteloos is voor hun loopbaan.

Kijk, daar...

Het ouderlijk huis van je vijand, Kanazawa.

Hij woonde er alleen met zijn zieke moeder.

Nadat hij vader had vermoord, verdroeg zijn moeder de schande niet.

Ze stierf spoedig daarna.

Dat wist ik niet.

Wat treurig.

Treurig?

Hoe kun je medelijden voelen, broer?

Zijn verdiende loon.

Maar zijn moeder staat er buiten, lijkt me.

Hoe kun je zo weekhartig zijn?

Ben je vaders laatste wens vergeten?

Het spijt me.

Spijt?

Je bent in drie jaar volledig veranderd.

Wat voor leven leid je eigenlijk daarin Edo?

Je hebt 't recht niet aan vaders graf te bidden.

Proef mijn jarenlang gekoesterde wrok...

Wees bereid te sterven!

Ik wreek mijn vader!

Pas goed op jezelf.

Ik heb hier een klein rendez-vous.

Luister eens...

Je vader was een moraalridder die niet van het leven genoot.

Maar hij is er niet meer, en inmiddels ben jij goed voorzien.

Als je haar verspeelt, zul je ervoor boeten.

Wraak is niet de enige weg om je vader in ere te houden.

Tot ziens.

Soza...

Is dat niet teveel van het goede?

Ik ben ook van vlees en bloed.

Ik verdien een beter leven.

De Shogun krijgt geen nakomelingen. Er zou 'n vloek op rusten van 'n hond.

Heeft hij er een gegeten soms?

Waaiers! Mooie waaiers!

Sode-san...

Waarom plukje bloemen?

En jij zelf?

Voor m'n moeders altaar. Kopen kan ik ze toch niet.

Je zorgt voor je familie.

Hé, je bent gewond.

Zeker weer gevochten met 'n bende schurken.

Je bent hopeloos. Waarom laat je jezelf zo mishandelen?

Da's een raadsel.

Is er iemand die je graag mag?

Zou dat m'n honger stillen?

Dat niet, maar als je iemand zou hebben...

was je misschien niet zo roekeloos.

Wat ben je toch naïef, Onobu.

Als ik zo iemand had...

moest ik, arme donder, nog roekelozer worden.

Ik maak me gewoon zorgen om je.

De put wordt schoongemaakt.

Put schoonmaken.

Vooruit, trekken!

Langzaam...

iets laten vieren.

Ga je mee helpen?

Nieuwjaarskoek kneden en de put reinigen is knechtenwerk.

Ik heb nooit een samoerai zo zien werken.

Kijk, de nieuwe vrouw van de huisbaas.

Hij heeft wel een knap ding gevonden.

Het heeft flink wat gekost om haar van 't bordeel te kopen.

Z'n vorige is nog maar drie jaar dood.

In deze wereld draait alles om geld.

Kennen die elkaar? - Hij heeft ook niet stilgezeten.

'Sode-san, je bent niets veranderd. Nog altijd even knap.'

Je bent zelf ook nog even mooi als toen.'

'Niet flirten. Ik ben nu een getrouwde vrouw.'

Je hebt een goeie partij.

Sinds je uit het dorp wegging, heb je het ver geschopt.

Ik heb hem niet gekozen.

En het bordeel, was dat ook niet jouw keus?

Welke vrouw gaat vrijwillig het bordeel in?

Vrouwen hebben het makkelijk. Jullie vinden altijd werk.

Wil je horen wat ik de laatste 15 jaar...

allemaal heb doorstaan?

Nee, bedankt.

Waarom bouw je geen betere latrine?

Wat 'n onzin. Ik laat alles afbreken voor nieuwbouw.

Spijtig, maar 't volgende Nieuwjaar moeten jullie ergens anders vieren.

Interessant...

Ik voel me niet best. De laatste tijd ben ik aan de schijterij.

Ik kom gauw naar je toe, denk ik.

Hou op. We zijn aan het eten.

Kop dicht! Ik bepaal zelf hoe ik met m'n vrouw praat.

Onder 't eten zeg je zoiets niet.

Maak je liever zorgen om de huurschuld.

Luister, Onobu. Wat betreft Kenbo...

Hoe je 't ook bekijkt Kenbo is jouw zoon.

Over 10 jaar kan zelfs ik jullie niet meer uit elkaar houden.

Maar... - Ik heb genoeg zorgen.

Jouw schijterij kan ik er niet bij hebben.

Hou er over op.

Ik begin.

Sode-san is er niet.

Blijf hier voortaan weg, alsjeblieft.

Waarom?

Ik weet niet wat jullie samen hadden...

maar Sode-san zal nooit gelukkig met jou worden.

Je windt er geen doekjes om.

Wordt hij met jou wel gelukkig?

Ik weet alleen dat ik ooit weg wil uit deze ellende.

Luister... en onthoud dit goed.

Als je hier ooit vertrekt, zal 't zijn omdat je ongelukkiger bent dan nu.

Ergens in Nakano geven ze zwervers gratis eten.

Daar kunnen we straks terecht.

Ezel! Dat is alleen voor honden.

Ik ben van 't jaar van de Hond. Helpt dat?

Voorde Shogun zijn lui als wij minder dan honden.

Dat maakt me razend.

Met ons allen komen we er maar niet achter hoeveel bewakers Kira heeft.

Er moet een manier zijn.

Kichiemon?

Heb jij een idee?

De hopen drek in de latrines zeggen wat over 't aantal.

Drek?

Zoiets verzint alleen een gewezen boer.

Excuseer.

Wie bent u?

Wat is dat voor vraag? Ik kom de huur innen.

De vraag is: wie zijn jullie?

We zijn niet in orde.

Niet in orde?

Dat wil zeggen, we zijn wel te vertrouwen.

Het gaat ons niet om Kira...

We zijn gewond, dat is het.

Plotseling zoveel gewonden...

Meester Oishi is hier uit Kyoto.

Oishi, eindelijk!

Kom op, we gaan.

Eindelijk!

Hé, dat is mijn paraplu.

Laat eens kijken.

Dat ziet er lelijk uit.

Je praktijk loopt goed.

Deze behandeling is gratis.

Kan de huur even wachten?

Dit is ook gratis.

Nee, alstublieft.

Zonder mes kan m'n vader niet werken op de Vismarkt.

Ik krijg nog 6 maand huur. Trouwens, hij werkt toch nooit.

Goeiedag.

Als al m'n huurders samoerai waren, ving ik tenminste huur.

Jij bent als enige welkom in de nieuwbouw.

Luister...

Kan 't niet wachten?

Laat ons hier met z'n allen nog wat langer wonen.

'Laat ons hier wonen.'

Mooi gesproken, maar droom rustig verder.

Geen wonder dat iedereen hier misbruik van je maakt.

Praatjesmaker. Je kunt niet eens je eigen broek ophouden.

Of wil je soms de huurschuld van iedereen betalen?

Wie huurt, betaalt.

Ook al giet 't buiten, de huisbaas haalt zelf de huur.

Met zulk weer zijn m'n huurders thuis. Dat levert meer op.

Mijn vrouw laat ik dit liever niet doen. Wie weet wat haar zou overkomen.

Wat kan haar overkomen?

Ik weet ervan. Dat jullie samen opgroeiden.

Jullie varen verloofd. - Wat gaat jou dat aan?

Oh, wat word ik ineens bang.

Ik moet gauw weg hier.

Pech voor jou, maar ze is nu mijn vrouw.

Blijf met je handen van haar af.

De vette stukken vlees van die witte laatst...

waren lekkerder dan van deze zwarte.

Eten jullie met vier man uit één pot? - Kijk nou. Je bent daarnet.

Eet vrat, daar word je warm van. - Dat sla ik niet af.

Die Duitse of Nederlandse dokter die bij de Shogun was, Kaempfer..

Die heeft hem voor 20.000 ryo een levenselixir aangesmeerd.

20.000?!

Het zou gemaakt zijn van zeemeerminnenvlees.

Zou dat smaken?

Ongelooflijk, 20.000 ryo.

Zonder nakomelingen wil hij zelf eeuwig leven.

Wat een wek. Net als een zekere huisbaas.

20.000 ryo, dat is...

20.000 ryo, dat is...

Zeg, is dit soms...

Ken je geen tafelmanieren? Ga zitten.

Wat is dit voor vlees? - Dit?

Wat was dit? Dit was toch.

Wat ze op zo'n platform ronddragen... - Hond!

Best lekker.

Een beetje taaier dan de vorige.

De vorige?

Weet je wat er gebeurt als de Shogun dit hoort?

Mondje dicht, dan hoort hij niks.

Jij hebt er nu ook van gegeten.

Eten en dan zomaar weglopen? Laat dat mes hier als betaling.

Ik gooi jullie eruit, stuk voor stuk.

Bedankt voor de klandizie. - Tot de volgende keer.

Het regent al vijf dagen.

Ik kan niet eens naar m'n werk.

Als de zon schijnt, kom je ook 't huis niet uit.

Maar met zulke regen...

voel ik me van binnen zo raar.

Klopt.

Ik kan de laatste tijd niet poepen.

Hoe lang al niet?

Al vier dagen.

Ik kan al vijf dagen niet.

Ik ben zo opgezwollen.

Ja, toch?

Echt waar.

Wat kom je doen?

Ik heb niets met je te maken.

Laat me er langs.

Ga je weer op de vlucht voor me?

Ik haat regen.

Altijd als het regent...

moet ik aan die nacht denken.

Starend naar het plafond zie ik jouw bebloede gezicht.

Was ik die nacht ook maar gestorven.

Dan had ik nu...

Heb je dat al die tijd gedacht? Wat treurig.

Hou toch op.

Jij was niet de enige die bijna werd vermoord door z'n ouders.

En?

Wat wil je dat ik doe?

Ga met me mee...

Ergens heen, ver weg...

Natuurlijk niet.

Daarvoor is het nu te laat.

Ik draag zijn kind in m'n buik.

Is dat zo?

Je krijgt een kind.

Je krijgt een nieuwe familie.

Dat is fijn.

Dan ga ik niet weg.

Ik blijf hier om te kijken...

hoe je kind wordt geboren...

hoe je moeder wordt...

en hoe je ouder wordt vol rimpels.

Mag ik hier je hele leven blijven kijken?

Als je in een achterbuurt woont, mag je er niet uitzien als 'n samoerai.

Jij zult het nooit ver schoppen.

Samoerai zijn heus niet zo geweldig.

Wij komen uit goede families. Jullie niet.

Wie zegt dat? Breng die kerel hier.

Wat zeg je?

Sla d'r op.

Wacht even!

Wat doet hij nou?

Raar joch. - We gaan.

Yoshibo...

'Samoerai zijn heus niet zo geweldig', zei je daarnet.

Dat zegt m'n vader als hij drinkt.

Zo, zegt je vader dat?

Hij zegt dat ik moet weglopen van een vechtpartij.

Maar dat wil ik niet, dus heb ik iets anders bedacht.

Mensen die echt sterk zijn, vechten alleen om een goede reden.

Je vader is vast een sterke man.

Excuseer.

Daar is mama.

Hallo.

Ik woon aan de overkant.

Het spijt me dat hij u lastig viel.

Wat zie ik, Yoshi?

Heb je weer gevochten?

Wat had je je vader beloofd?

Ik heb niet gevochten, toch?

Dag, Shinbo.

Je moeder zei dat ze nog langs 'n paar klanten moest.

Geen probleem. Ik blijf tot ze thuiskomt.

Dan ga ik weer.

Kom gauw weer spelen, Shinbo.

Tot morgen.

Zou papa weeg thuis komen? - Ik weet 't niet, jongen.

Hij heeft me beloofd 'n molentje te maken. - Dat wordt vast leuk.

Ik heb een portret van m'n vader.

Wil je het zien, Soza-san?

Van je vader?

Soms kijkt mama er 's nachts stiekem naar.

Dit is het.

GEZOCHT OM EERWRAAK

Hij ziet er sterk uit, hè?

Niet tegen mama zeggen.

Wat is er, Soza-san?

Ik ben in de beerput gevallen.

Ik ga gekleed als simpele medicijnventer...

maar in werkelijkheid ben ik een samoerai.

Eigenlijk samoerai-knecht want ooit was ik boer.

Ik begrijp het.

Mijn enige wens is om te sterven als een samoerai.

Dan pas ben ik een ware samoerai...

en zal mijn jongen kunnen leven als de zoon van 'n samoerai.

Geld of land om hem na te laten heb ik niet...

dus dat is 't minste wat ik kan doen.

Kichiemon-san...

van wie heb je Go leren spelen?

Toen ik, nogal onhandig, een zwaard begon te dragen.

Iedereen zei dat ik zo nog meer op een samoerai zou lijken.

Dus leerde ik Go door veel te kijken.

Mijn vader leerde me Go spelen.

Toen ik nog kind was.

Dat was ik vergeten...

Ik heb meer van m'n vader geleerd dan zwaardvechten.

U mag dankbaar zijn.

Ik ben dankbaar.

Oprecht dankbaar.

Binnenkort leer ik Shinbo de beginselen van Go.

Eerwraak!

Na drie jaar vond ik mijn vijand.

Ik, Aoki Sozaemon, heb Kanazawa Jubei geveld en mijn vader gewroken.

Al het bloed dat gulpt uit een gewond mens...

De doodsteek loopt rechts over zijn schouder...

Een grandioos duel...

Ik nam wraak als samoerai. Koester dus geen wrok.

Haat je de moordenaar van je vader?

Ik haat...

Ik haat hem.

Uw zoon voorkwam laatst een vechtpartij.

Hij redde Shinbo, die bij ons woont.

Onze Yoshi?

Is dat zo?

Hoe oud is hij?

Zeven jaar.

Ik ben niet zijn echte vader...

Als u wilt...

mag hij volgend jaar naar mijn school komen.

Dat zal Shinbo ook leuk vinden.

Mooi, we spelen ons stuk over eerwraak nog eens.

Geweldig. - Echt iets voor Soza-san.

Ik vind het maar link. Als 't mislukt, hangen we.

Als 't lukt, vangen we 100 ryo. - Honderd?!

Genoeg om alle huurschuld te betalen. Er blijft zelfs nog wat over.

Veertien ryo de man.

Ik doe mee. - Ik ook.

En ik ook.

Jullie spelen de omstanders. Tomekichi, zorg jij voor het varken?

Mag ik eindelijk 'U verdient mijn wraak' zeggen?

Mag ik even?

Voor 'n samoerai telt gerechtigheid boven alles.

Dat verbindt hem met 't sublieme. Hij strijdt voor gerechtigheid...

Stop met preken. Ga stront eten.

Zelfs ik eet pas stront als 't rijstkoek is.

Mago, dat bedoelt hij niet.

Echte eerwraak wordt goed beloond. Waarom zo'n nepstuk spelen?

Je begrijpt 't niet. Het moet juist nep zijn.

Van echte wraak hou ik me verre.

'Leugens dragen bloemen...

maar geen fruit.'

Dat zei men vroeger.

Ik zeg, laten we 'n veld vol bloemen in bloei zetten.

Nog maar 9 ryo.

Haat je hem dan niet? De moordenaar van je vader?

Nee...

U begrijpt het niet.

Leder haat op zijn eigen manier.

Soza-san...

maakt van zijn haat...

iets groters...

iets... hoe zeg je dat?

Ik weet het!

Soza-san heeft van poep rijstkoek gemaakt.

Van de poep hier binnen heeft hij zelf rijstkoek...

Osae-san...

'Poep, poep', dat is Mago's tekst.

Van de poep binnenin rijstkoek gemaakt?

Geweldig, Soza!

Zo bedoelt ze het niet. 'Poep' dat is...

Met acteren lukt 't nooit. Hoe kom je aan 'n lijk?

Laat dat aan mij over. Ik heb botten genoeg.

Iedereen ziet dat 't hond is. Begraven lukt nergens.

Ik regel 't. Het graf komt bij de tempel van mijn familie.

Is je vader priester?

Priester?

Had ik dat niet gezegd? Van de Judo Shinshu orde.

Goed dan.

In dat geval zal ik, Hirano Jirozaemon, assisteren bij deze eerwraak.

Nu ineens wel?

Als ons plan slaagt, verzoek ik u om een aanbeveling bij uw clan.

Ik bid u.

De aap uit de mouw.

Mag ik 'Niet zo snel' zeggen? Nu op tijd.

Stil! Tekst brengt je in de war. - 'Niet zo snel' zit hier niet in.

Mago-san, wil jij de hoofdrol spelen in dit vergeldingsdrama?

Eerwraak! - Eerwraak!

Na drie jaar doodde hij zijn gezworen vijand.

Een grandioos duel. - Grandioos!

Eerwraak!

Ik, Aoki Sozaemon, heb Kanazawa Jubei geveld en mijn vader gewroken.

Ik, Hirano Jirozaemon, was getuige van zijn daad.

Een dodelijk duel.

Bravo!

Een dodelijk duel.

De kennisgeving van zijn dood lijkt in orde.

In deze vreedzame tijden...

toont u een loffelijke houding.

Nu alleen nog de lijkschouwing...

De doodsteek loopt rechts over zijn schouder.

Met één slag geveld.

Al 't bloed dat vloeit uit 'n gewond mens... Was me dat schrikken.

Otokichi! Zijn ingewanden!

Ingewanden... Verschrikkelijk.

Wat wilt u doen?

U wilt hem zeker zien?

Mijn lieve man! - Papa...

Liefste!

Papa!

Die rode vlek klopt met dit portret.

Ik nam wraak als samoerai.

Koester daarom geen wrok.

Shinbo, haat je de moordenaar van je vader?

Ik haat hem.

Wil je wraak? - Ja...

Je mama voelt hetzelfde als jij.

Ik kan je niet verbieden hem te haten.

Maar weet je...

Als alles wat je vader ons nalaat...

alleen maar haat en wraakzucht is...

hoe zou hij zich dan voelen?

Dan zou hij treurig zijn, of niet? - Ja...

Laten we samen...

meenemen wat hij ons hier nalaat...

en daar stapje voor stapje iets beters van maken.

Ik zal je helpen, Shinbo.

En jij...

Help je mama ook?

Ja, ik help je. En ik doe ook papa's deel.

Inderdaad, Jirozaemon.

Dat schrijf je... JI-RO-ZA-E-MON

Het is gelukt. Ik kan 't nauwelijks geloven.

'Waardig begraven', zei die gek.

Waarom huil je, Otokichi?

Osae-san en Shinbo varen zo zielig.

Dat was gespeeld, ezel!

Dat weet ik, maar toch...

Mago, we zijn klaar. Kan iemand de mat weghalen?

Hij slaapt.

Zeven ryo en twee cent...

Het is je gelukt zonder slachting.

Een dodelijk duel.

Wat een kabaal. Ik doe geen nog dicht.

Het regende zo hard, ik kan niet naar buiten.

Ik zat al die tijd hier binnen vast.

Nietwaar?

Zo was het.

Hoezo? Dat is toch geen antwoord.

Bederf de pret nou niet.

Samen betalen we halve huur.

Samenwonen?

Natuurlijk, we gaan trouwen.

Met Otokichi onder één dak?

Wat geeft dat nou, Onobu? Jullie worden broer en zus.

Niet broer en zus, want...

Hoe dan ook, er moet op gedronken worden.

Gefeliciteerd.

Ik heb niets te vieren.

Gefeliciteerd.

Is Suzuta gevlucht? Hoe kan dat? Ik weet van niets.

'Mijn moeder, al lang bedlegerig...

gaat snel achteruit en heeft dringend hulp nodig...'

Een zieke moeder... - Dat is nieuws.

'Wie mij opdraagt mijn moeder te verlaten...

neemt een deel van mijzelf.'

Zijn moeder is belangrijker dan eerwraak.

Net voor we toeslaan, wordt hij bang Een samoerai onwaardig!

Zeg, Terasaka.

Hoeveel zijn erover?

Deze maand hebben Yann-san, Seo-san, Mari-san en Suzuta-san ons al verlaten.

Nog vijftig man.

Ik heb nog zo gezegd...

Nu is het moment. Wie weet hoe weinig er volgend jaar nog over zijn.

Uw dojo zal weer opleven. Hier is alles rustig.

U kunt gerust terug naar Matsumoto.

Het aantal bruiloften in deze buurt...

Een, twee, drie...

Dit is de achtste keer.

Hoe was ik? - Geweldig.

Echt waar?

Als Onobu met Otokichi onder één dak gaat wonen...

Ezel, we zijn toch broer en zus.

Dus als ik jou als broertje kan velen...

mag ik met Onobu trouwen?

Hoe kom je erbij? Dat kan ik als Onobu's broer niet toestaan.

Je bent maar vullisboer.

Had het maar niet zo geregend...

Moeder...

We gaan ze aanvallen in hun slaap.

Wat een schande.

Verschrikkelijk!

Eerwraak!

Eerwraak!

Om Kira te misleiden, deed vazal Oishi zich voor als wouwengek.

Aoki Sozaemon's eerwraak gaf ze moed, zegt men.

De berg stront in de beerput verraadde het aantal bewakers.

Die noedeltent is van de laffe samoerai die 3 maand eerder al de benen nam.

Daarom smaakte zijn noedelsoep zo laf.

LAFFE SAMOERAI

Zoete wraakbollen te koop!

Zoete wraakbollen! Zorg dat je ze koopt.

Luister goed.

Hier woonde dokter Onodera, de op zes na voornaamste...

van de 46 wrekende ronin.

In 't aangezicht van een wisse dood, schreef de dokter zijn vrouw in Kyoto.

De dag voor de wraakoefening stuurde hij haar dit gedicht.

'Gedachten ooit verwoord...

lijken bij het afscheid nog ongezegd.'

Hij dacht dat hij haar alles had gezegd...

maar op 't einde vreesde hij dat hij iets was vergeten.

Daarvan moet zelfs een volwassen man huilen.

Ik vermoedde altijd al dat hij een nobel man ms...

en nam nooit huurgeld van hem aan.

Zoete wraakbollen voor 4 cent.

Bezichtigen kost 8 cent.

Kijk, dat is hem.

Hij was 't voorbeeld voor de 46 wrekende ronin.

Welkom thuis.

We zijn goed de klas.

Welnee. Wij deden niets fout, maar de 46 ronin wel.

Dat vind ik ook. - Was hun wraak fout?

En of! Stiekem 's nachts aanvallen.

Met de hele meute die argeloze, oude man afmaken.

Kan 't nog laffer?

Maar de huisbaas profiteert.

Die zoete wraakbollen vliegen weg.

Mama wil zelfs 'n eigen zaak beginnen.

Waar kan die lafaard zich verstopt hebben?

Misschien in de beerput.

Eens een knecht...

Lach niet zo dom. Wat heeft een knecht met een beerput te maken?

Voorde aanval droeg ik 't zwart-wit van de clan...

en herinnerde me dat Soza-san van zijn vader Go had geleerd.

Ja, die stenen zijn ook zwart-wit. - Sada-san!

Ik bedacht dat ik mijn zoon niet had geleerd sandalen te repareren.

Toen ik dat besefte...

Zie je wel, Soza-san heeft Terasaka-san gered.

Eh...

Wat? Wat willen jullie?

Meester Terasaka even spreken.

Vraag jij het maar. - Nee, jij...

Voor de draad ermee!

U kunt zich niet eeuwig blijven verstoppen, ofwel?

Zeg gewoon dat Oishi u heeft bevolen...

deze heldendaad aan de wereld te verkondigen...

en dat u met tegenzin afscheid nam van uw kameraden.

Hopend dat u zult meewerken...

hebben we deze alvast op proef gemaakt.

'Kichi bollen'. Die gaan lopen.

In zwart en wit verkrijgbaar, omdat u van Go houdt.

U heeft natuurlijk recht op 10 procent van de omzet.

Zijn we bolleboos, of niet?

Hou op met die onzin, vader.

Met eerwraak... is het goed zaken doen.

Zo is 't, Onobu.

Grijp wat je kunt, zelfs over andermans rug.

Dat klopt.

Ik... Nee, ik ontving bevel...

van de vazal Oishi om de glorie van deze daad te verkondigen, en tegen mijn wil...

Het is waar.

Ik had het nog niemand verteld...

Ik vluchtte niet uit angst, maar wil de clan dienen...

Juist, ik mag hier niet m'n tijd verdoen.

Ik moet naar huis om verslag te doen aan de familie van de 46 samoerai.

De bloemen zijn gaan bloeien, maar wat dragen ze rare vruchten.

Wat doen we met de bollen? - Ja, wat?

Hebben jullie 't al gehoord? Alle 46 ronin hebben harakiri gepleegd.

Wat een nobele mannen.

Maar...

misschien kan hij nu zij zoon leren hoe je sandalen repareert.

Als hij weer thuis is.

Shinbo, vraag Hirano-san of hij je leert zwaardvechten.

Vanaf nu hebben jongens niets aan lezen. Het zwaard regeert.

Luister goed.

Sterven betekent alles voor 'n samoerai.

'Kersenbloesem... gezegend als elk bloemblad is gevallen.'

Maar, zoals Mago zei:

Kersenbloesems vallen alleen...

om volgend jaar weer te bloeien.

Nog mooier dan voorheen.

Mag ik vragen...

is er hier ergens een privé-school?

Aoki Sozaemon - OKADA Junichi

Osae - MIYAZAWA Rie

Sadashiro - FURUTA Arata

Hirano Jirozaemon - KAGAWA Teruyuki

Onobu - TABATA Tomoko

Olokichi - UESHIMA Ryuhei Mago - KIMURA Yuichi

Sodekichi - KASE Ryo Tomekichi - GHIHARA Seiji

Onobu's vader- HIRAIZUMI Sei 0tokichi's moeder - EZAWA Moeko

vrouw van de huisbaas, Oryo NATSUKAWA Yui

huisbaas Isekan - KUNIMURA Jun

de oude Shigehachi - NAKAMURA Katsuo

Soza 's oom, Aoki Shozaburo ISHIBASHI Renji

Terasaka Kichiemeon - TERAJIMA Susumu

de gezworen vijand, Kanazawa Jubei - ASANO Tadanobu

dokter Onodera - HARADA Yoshio

uitvoerend producent HISAMATSU Taken

producent ontwikkeling YASUDA Masahiro

productie SATO Shiho - ENOKI Nozomu

camera YAMAZAKI Yutaka

licht ISHIDA Kenji

productieontwerp ISOMI Toshihiro - BANBA Masao

kostuums KUROSAWA Kazuko

muziek TABLATURA

scenario, montage en regie KORE-EDA Hirokazu

vertaling: Geert van Bremen

Bedankt aan Geert en onbekende uploader. Synchronisatie voor usury versie door HookyB.