Original subtitles

In het hart van Zuidoost-Azië is een oud koninkrijk.

Met meer dan 3.000 km kustlijn.

Maar buiten de gouden kusten

er zijn geheime werelden.

De thuisbasis van mysterieuze wezens ...

..en bosreuzen.

Dit is een snel veranderend land

waar Oost en West botsen.

Mensen en dieren moeten werk samen om te overleven.

Unieke relaties aangaan.

Een geestelijk land ...

..vol magie en verwondering.

Dit is Thailand.

Elke ochtend,

een magisch refrein ringen door de bossen

van Khao Yai National Park in centraal Thailand.

De kreet van de grote gibbon-bindingen mannen en vrouwen.

DIERLIJKE OPROEPEN

Deze intelligente apen paren vaak voor het leven

en maak reclame voor hun territoriale rechten met zang.

In hun bosheiligdom, deze crèmekleurige reu

en zijn donkerharige partner brengen een jong groot.

Verzorging helpt om te behouden familiebanden sterk

voor de tien of meer jaren ze blijven bij elkaar.

Voedsel vinden is de volgende prioriteit.

En het is niet altijd gemakkelijk.

Het vereist een grondige kennis van hun stukje bos.

Momentum opbouwen helpt hen slinger van boom naar boom

met snelheden van meer dan 50 km per uur.

Volgende geheugenkaarten van snelwegen door de boomtoppen,

de gibbons vinden de perfecte plekken om te foerageren.

Maar soms een gibbon-snelweg ontmoet een menselijke snelweg.

Wanneer de vruchtdragende bomen zijn aan de andere kant,

er is een groot probleem.

Gibbons zijn strikt boom.

Dus ze zijn terughoudend om de bomen te verlaten

en zijn kwetsbaar op de grond.

Te voet een drukke weg oversteken zou te gevaarlijk zijn.

Niemand passeert onder dit touw bridge denkt er nog even over na.

Maar voor de gibbons, het is een reddingslijn.

De touwbrug laat toe de gibbons van het park

om toegang te krijgen tot verse voederplaatsen.

Het toegewijde stel heeft gelokaliseerd een vruchtdragende vijgenboom.

Tijd voor een lui ontbijt.

Hun leven is gemaakt net een beetje veiliger

door een menselijke helpende hand.

Leven in een van Azië snelst veranderende landen

betekent dat mensen en dieren zijn nieuwe manieren vinden om met elkaar om te gaan.

Centraal-Thailand is het rijkste en meest productieve regio.

De vruchtbare uiterwaarden voeden zich rijstvelden

die 40% van alle landbouwgrond beslaan.

Waar het land samenkomt de Golf van Thailand ...

..is de grote stad Bangkok.

Er leven ongeveer 8 miljoen mensen in de hoofdstad van het land.

En deze bruisende centrale regio staat bekend als de rijstkom van het land.

Zelfs hier zijn er magische plekken om te vinden,

aan het zicht onttrokken ...

..waar eeuwenoude overtuigingen en traditionele praktijken leven voort ...

..en de tijd lijkt stil te hebben gestaan.

Phraya Nakhon Cave werd ontdekt zo'n 200 jaar geleden,

toen Thailand nog bekend was als Siam.

Thaise koningen hebben deze grot bezocht eeuwenlang.

Het koninklijk paviljoen bekroont deze mystieke plek.

Spiritualiteit is de sleutel tot begrip

centraal Thailand is harmonieus relatie met de natuur.

Deze vliegende vos van Lyle wacht op de hitte van de dag.

En hij is niet de enige.

Met leerachtige vleugels bijna een meter breed,

hij kan 30 km of meer vliegen op zoek naar fruit.

Deze vliegende vossen zijn vaak beschouwd als ongedierte,

boomgaarden vernietigen en conflicten veroorzaken met boeren.

Maar deze vleermuis en zijn kolonie zijn speciaal.

Ze zijn onder Boeddha's eigen bescherming.

Dit is de tempel van Wat Pho Bang Khla.

HIJ BANGT TROMMEL

Als de schemering nadert,

de resident monniken worden geroepen tot gebed door de slag van een trommel.

Maar de vleermuizen hebben het allemaal gehoord voordat.

Hier, het spirituele en dierenrijken zijn verenigd.

MONNIKEN CHANTEN

Boeddhisme is de religie van meer dan 90% van de Thaise mensen,

diepgaand beïnvloeden hun dagelijkse leven.

Boeddhistische leringen stellen dat

alle levende wezens zijn vriendelijkheid waardig,

mededogen en tolerantie.

Deze zeer tolerante plek staat bekend als de Bat-tempel.

Het is de dagverblijf van 6.000 of meer vliegende vossen.

Het verlaten van hun heiligdom ver weg foerageren,

ze komen bij zonsopgang terug naar deze spirituele haven.

De natuurlijke wereld prominent aanwezig

in Thaise religie en mythologie.

De lotus is met elkaar verbonden voor Boeddha zelf.

In ondiepe meren ten westen van Bangkok,

strak gevulde toppen stijgen op slanke stengels

alsof ze hun nek strekken naar de hemel.

Het contrast van de bloemen naar het modderige water

inspireerde Boeddha om de lotus te gebruiken als een symbool van verlichting.

De overgang van duisternis naar licht,

onwetendheid tot wijsheid.

Yukha brengt elke dag door in de waterrijke velden

het plukken van de stengels.

Bijna elk deel van de lotus is eetbaar,

en de bloembladen, wortels en meeldraden worden gebruikt in de traditionele geneeskunde.

Bij zonsopgang de volgende dag, deze boeketten zullen te koop zijn in Bangkok.

Maar niet als ingrediënten voor eten of apotheek,

ze zijn voorbestemd voor een hoger doel.

De lotusknop is een van de meest populaire manieren om hulde te brengen

bij een van de meer dan 30.000 tempels.

Beide boeddhisten omarmen en hindoeïstische principes,

mensen brengen dagelijks offers om de goden te eren.

Dit heiligdom is vernoemd naar Erawan -

de olifant die droeg de hindoegod Indra,

dus hij verdient ook een bloemenoffer.

Hier in Thailand, het lot van één dier is meer dan enig ander met elkaar verweven

met de geschiedenis van het land en zijn toekomst.

De Aziatische olifant.

Het wordt al eeuwen vereerd.

Zelfs het woord voor zijn mest betekent ook maan.

Een nieuw begin, de propagator.

Nieuw leven creëren uit zaadverspreiding.

Maar het verhaal van olifanten in Thailand is niet altijd gelukkig.

Er zijn er meer dan 4.000 van deze reuzen in gevangenschap.

En de meeste bezoekers naar Thailand

maak een ritje op een gedomesticeerde olifant als vanzelfsprekend.

Bij Sublangka Wildlife Sanctuary,

olifanten krijgen een nieuw leven aangeboden gered van de toeristenhandel.

De olifant Herintroductie Foundation

laat gerehabiliteerde olifanten vrij terug het bos in.

De 31-jarige Wadsana werd gekocht door het heiligdom in 2011.

Vier jaar later, een kalf genaamd Earn arriveerde.

En ze zijn onafscheidelijk geweest sindsdien.

Verdien en haar geadopteerde moeder zijn nu bezet

tijdens regelmatige wandelingen in het bos.

Om klaar te zijn voor hun vrijlating,

ze zullen bekend moeten zijn met zijn bezienswaardigheden, geluiden en geuren,

weet waar je water kunt vinden, en wat ze wel en niet kunnen eten.

Annan is een voormalige mahout, een olifantentrainer en ruiter.

Hij maakt nu deel uit van het team van rangers

verantwoordelijk voor de dagelijkse zorg van de olifanten.

IN THAIS:

Wadsana en Earn zullen binnenkort wees klaar om mee te doen

De groeiende bevolking van Sublangka van olifanten.

En voor als de dag aanbreekt, er wordt een koninklijke uitzending gepland.

300 km ten zuidwesten van Bangkok

ligt de provincie Prachuap Khiri Khan.

De vlakten stromen over tijdens het regenseizoen,

en met de wateren komen rijke slibafzettingen.

Deze vruchtbare velden vullen niet alleen de rijstschalen van een volk,

ze zorgen ook voor een belangrijke export.

Dus voor boeren die naast elkaar leven met dieren is een delicaat evenwicht.

Kastanjemunia's doen hun best om de rijstkorrels te stelen

rijpen in de rijstvelden.

En de boeren jagen ze weg,

net zoals ze altijd hebben gedaan.

Ooievaars met open snavel werden ooit bejaagd door dorpelingen voor voedsel.

Maar in de jaren tachtig gouden appel slakken werden in Azië geïntroduceerd

uit Zuid-Amerika, en werd een belangrijke landbouwplaag.

Plots werden de ooievaars de vrienden van de boeren.

Het zijn slakspecialisten.

Ze worden dus met rust gelaten om te foerageren.

Lokale boer oom Alf laat een zwembad leeglopen.

Vissen zijn er in overvloed tussen de rijstvelden.

Familie en vrienden smullen om te helpen met de vangst.

Deze zoetwatervissen waren hier opgesloten

toen het water zich terugtrok aan het einde van het laatste regenseizoen.

Ze met de hand opscheppen is zoals het altijd is gedaan.

Maar soms de vissen maken het je gemakkelijk.

GELACH

De geoogste vis wordt verkocht op de markt,

en de kleine zilverreigers zijn welkom aan iedereen die achterblijft.

Er is één soort vis dat wordt zeer gewaardeerd

in centraal Thailand.

Maar niet als voedsel.

En deze dorpsjongens zijn erop uit om wat te vangen.

JONGENS CHATTEREN

Dit is wat ze zoeken -

een vis die wordt bewonderd om te laten zien geen angst ter verdediging van zijn grondgebied.

De Betta-vis is beter bekend als de Siamese vechtvis.

Ze delen hun onverschrokken reputatie

met de gladiatoren van de oudheid krijgskunst van Muay Thai.

Of thaiboksen.

Topvechters kunnen worden Bekende namen...

miljoenen Thaise baht verdienen per gevecht.

Fortuinen kunnen worden gewonnen of verloren over het resultaat.

De tegenstanders meten elkaar op.

De vissen strekken hun vinnen uit om zichzelf groter te laten lijken.

Wanneer een vis is uitgegleden in de fles van de ander,

hun ware aard als geboren vechters wordt onthuld.

BEL GAAT

Een knock-out maakt een einde aan dit gevecht ...

..en het visgevecht is voorbij

wanneer men zich terugtrekt naar de bodem van de fles.

Morgen beide vissen zal worden teruggebracht naar het wild.

Al eeuwenlang Siamese vechtvissen zijn bewonderd als prijsvechters,

maar selectief fokken om kleur, staart en vinnen te verbeteren

heeft ze ook gemaakt voortreffelijke objecten van verlangen.

Fotograaf Visarute is bekend in Thailand

voor het vastleggen van zijn foto's hun zijdezachte sensualiteit.

Extreme slow motion onthult hun dans in al zijn sluwe gratie.

Deze kleine vissen doemen groot op in de Thaise cultuur ...

.. als belichaming van het exotisme van dit land.

Eten is een groot deel van de Thaise cultuur.

Maar tussen de meer bekende ingrediënten

op de voedselmarkten van Thailand zijn enkele onverwachte lekkernijen.

Wi Li heeft dit avondmaal gekocht levende krekels om haar gezin te voeden.

Insecten zijn er al lang op het menu in Thailand.

En de kinderen zijn dol op deze knapperige beestjes.

Maar dieven loeren in de schaduw.

De zolen van hun voeten zijn bedekt in microscopisch kleine borstelharen

die opgesplitst in honderden meer,

grijpend elk oppervlak.

Het is een van de grootste gekko's in de wereld.

De tokay.

Een gekko steelt misschien een maaltijd of twee,

maar ze helpen ook om zich te ontdoen van ongewenste insecten.

Gekko's zijn geëvolueerd om bomen en rotsen te beklimmen,

dus het schalen van een muur is geen probleem.

Met een lengte tot 35 centimeter,

het zijn grote hagedissen met grote eetlust.

Thaise mensen zijn misschien gewend grote hagedissen in hun huizen ...

..maar sommige reuzen maken meer intimiderende buren.

Lumphini Park in het hart van Bangkok.

Een oase van groen temidden van de drukte overdag.

Maar er klopt iets niet helemaal

met deze foto van zorgvuldig verzorgde rust.

Er is gevaar in dit stedelijke paradijs.

Enorme hagedissen, watermonitoren genaamd, besluip deze gazons.

Watermonitors kunnen bereiken meer dan drie meter lang

en weegt meer dan 50 kg.

Deze hagedissen zijn uitsluitend vleesetende.

Ze verwijderen zelfs de overblijfselen van minder bedeelde varanen,

waarmee ze misschien een paar vrienden kunnen winnen.

Vlijmscherpe tanden en met kiemen beladen speeksel

kan levensbedreigende wonden veroorzaken.

Maar water monitoren bijt zelden mensen.

De reactie op deze laatste dagen dinosauriërs zijn typisch Thais.

Hun houding als het gaat om potentieel dodelijke hagedissen

het delen van openbare ruimtes, wordt samengevat door een van hun favorieten

Boeddhisme geïnspireerde uitdrukkingen - mai pen rai -

het is goed.

Wees gewoon kalm, zorgeloos, en we kunnen allemaal opschieten.

Sommige boeddhistische leringen adviseren dat dingen het beste met rust gelaten kunnen worden.

Maar ze kunnen ook aandringen op directe actie om de natuurlijke wereld te behouden.

Zoals symbolisch bomen opdragen als monniken,

compleet met gewaden,

als een soort spiritueel bevel tot bewaring.

Andere boeddhistische ceremonies kan ook de natuur ten goede komen.

En voor Wadsana en Earn, het is een heel bijzondere dag.

ZINGEN MET EEN MICROFOON

Verdienen is een manier van hemelse gunst verdienen

voor het doen van een goede daad.

Het zou een aalmoes kunnen zijn aan een monnik, het zingen van boeddhistische geschriften,

of het loslaten van een dier in de wildernis.

Zoals het hun grootte en plaats betaamt in de Thaise cultuur,

een olifant loslaten is er een van de hoogste vormen van verdienste.

Vandaag worden er zes vrijgelaten,

zes olifanten voor de 60ste verjaardag

van Thailand's geliefde Prinses Sirindhorn.

Het is een heel grote dag voor een kleine olifant als Earn.

Ze moet het hoofd bieden de menigten weldoeners.

En Annan heeft het haar zelfs geleerd te buigen voor de prinses.

De prinses zegent hen met wijwater.

Ze biedt ze elk een paar stokjes aan van suikerriet voor hun reis,

en ze zijn gratis.

Annan en het team van rangers zullen dat wel doen hun voortgang blijven volgen.

Er is al een kudde eerder vrijgelaten olifanten

zwerven door het bos.

Hopelijk na verloop van tijd Wadsana en Earn zal zich bij hen aansluiten.

Maar eerst moeten ze gewend zonder Annan te leven.

Olifanten zijn altijd bezig geweest een speciale plaats in de Thaise mythologie.

Maar andere dieren delen die mythische status.

En sommige zijn veel moeilijker kunnen opschieten met.

Op het platteland van Sakaerat, ten noordoosten van Bangkok,

er vindt een dodelijk conflict plaats tussen dorpelingen en slangen.

Er zijn er meer dan 175 slangensoorten in Thailand.

Deze kleine Aziatische wijnstokslang is er één van meer dan 100 die giftig zijn.

En meer dan de helft daarvan zijn zeer gevaarlijk.

Er zijn tot wel 10.000 slangenbeten per jaar in Thailand.

En een soort slang bijt meer mensen

dan alle andere slangen samengesteld.

Deze gemeenschap langs de weg is typisch voor landelijk Thailand.

Loopt door het midden

is een rivier die helemaal opdroogt in het hete seizoen.

Als de avond valt, het wordt een gevaarlijke plek,

achtervolgd door roofdieren.

Pit adders.

Amper 60 centimeter lang,

deze groene pitadder is op weg naar een site

waar het kikkers kan overvallen, hagedissen of muizen.

Het is maar al te gemakkelijk voor iemand die langskomen

om gevaarlijk dichtbij te borstelen aan deze opvallende kleine slang.

Slangen worden vaak ter plekke gedood,

maar er is een slangenbescherming team hier

dat probeert de slangen te redden en mensen

in het Sakaerat-gebied en daarbuiten.

Er is een oproep gekomen dat er een enorme koning is cobra heeft geprobeerd een huis binnen te gaan,

en heeft zijn toevlucht gezocht in een potstruik.

Colin Strine, hoofd van de slang team, beoordeelt de situatie.

Ga achteruit, stap achteruit, stap achteruit.

Het is een van de wereld meest dodelijke slangen.

OK, ik ga door en grijp nu.

Ik probeer de wijnstokken tevoorschijn te halen waar het zich aan vastgrijpt.

De beet van een koning kan leveren genoeg gif om een ​​olifant te doden.

Er is dus geen ruimte voor fouten.

Hier gaan we, hier gaan we. Ga Ga Ga.

Grijp nu, grijp nu, alsjeblieft. OK. Goed.

Goed gedaan.

Laat los, laat los.

OK.

Als deze slang niet was gered, de lokale bevolking zou hebben gevoeld

ze hadden geen andere keuze dan het te doden.

Verpakt en verpakt, de cobra wordt teruggenomen

naar het conservatiecentrum.

Leuk en gemakkelijk. We zien geen parasieten. OK.

Slangen die worden aangevoerd door het team krijgen een kalmerend middel

voorafgaand aan een grondige gezondheidscontrole.

Er worden metingen verricht voor het onderzoek van het team.

Volkomen natuurlijk, en het komt vrij vaak voor bij mensen

erg bang zijn voor slangen.

Ik denk dat we dat gewoon zouden moeten zijn heel blij

die ze wilden bellen in plaats van het gewoon te doden.

We werken behoorlijk hard om het te proberen en mensen leren over slangen,

en niet bang voor ze te zijn.

De koningscobra is de langste van alle giftige slangen

en reikt dichtbij tot zes meter lang.

Dit mannetje is slechts een drie en een halve meter.

De slapende koning is opgeblazen.

De lange longen stroomden langs zijn lichaam zijn vol verdoving

die handmatig moet worden geforceerd voordat hij kan terugkomen.

Het is cruciaal dat geredde slangen dat zijn teruggekeerd naar hun eigen territoria,

dus ze krijgen tijd om volledig te herstellen

voordat ze een korte afstand van hun opnamesites.

Voor Colin, elke koning veilig teruggekeerd naar zijn grondgebied

is een succesverhaal.

Het voelt goed, omdat ze nog leven.

Het is altijd een prettig gevoel wanneer ze gaan terug de wildernis in.

is een teken van geluk en geluk ...

.. hoewel het misschien het beste is om te vermijden het water delen met een.

De oude slangencultus van deze regio leert

dat de rijkdom van Thailand werd eraan geschonken

door de Naga-slanggeesten,

leven in de waterwegen van het koninkrijk.

Al eeuwenlang zijn deze waterwegen hebben geholpen transport

mensen en goederen in Thailand.

Op waterig kruispunt, drijvend overal ontstonden markten.

Tegenwoordig moderne commercie vervangt snel het traditionele.

Maar een beminnelijke armada van oude vrouwen, schepen beladen met streekproducten,

valt nog steeds Tha Kha binnen, ten westen van Bangkok,

kopen en verkopen van boot tot boot.

De laaglanden van centraal Thailand

zijn lang de landbouw geweest hart van het land.

Er werd een netwerk van kanalen aangelegd om rivieren te verbinden

en laat het transport toe van goederen

ten oosten van Cambodja en in het zuidwesten van kustprovincies.

Tijdens het regenseizoen

vruchtbaar sediment wast langs deze waterwegen,

uiteindelijk bereiken de Golf van Thailand.

Als de moesson afneemt, de zee wemelt van het leven.

De wateren zijn rijp om te oogsten.

En een van de grootste opbrengsten komt in de vorm van een heel kleine vis.

Het is het ansjovisseizoen bij het vissen dorpen langs de hele Golfkust.

De dagelijkse vangst wordt behendig gefileerd

en netjes ingedeeld drogen in de zon.

Dit moet gebeuren voordat de vis begint te bederven.

Dus iedereen speelt een rol in het proces.

Eens de zon en wind hebben hun werk gedaan,

de gedroogde vis blijft goed voor maximaal een jaar.

Er is genoeg voor iedereen in deze seizoensuitbetaling.

Zwermen sterns staan ​​altijd klaar verzilveren.

Maar een veel grotere visser is in deze wateren aangekomen.

De lokale bevolking noemt het chao pho lai, wat een hele grote grootvader betekent.

Een 15 meter lange Bryde's walvis.

Walvissen worden gedacht geluk brengen,

maar de lokale bevolking gelooft dat slechte dingen gebeuren met degenen die hen kwaad doen.

Chao pho lai is ook de naam voor Thaise maffia.

Peetvaders.

Van augustus tot december zijn de walvissen verzamelen in de Golf van Thailand

er het beste van maken de overvloedige ansjovis.

Ze voeden zich meestal alleen,

hoewel een moeder en een kalf zullen samen jagen.

Deze twee hebben gelokaliseerd een school ansjovis.

Net als andere walvissen in de rorqual-familie,

zoals blauwe en bultruggen,

Bryde's walvissen zeven elke monumentale hap

door lange, grove haren genaamd balein.

Tenminste, zo werkt het meestal.

Deze walvissen zijn gedrag vertonen

dat zijn mariene biologen raadselachtig.

Sommigen denken de ansjovis is te klein,

en zou erdoorheen glippen de grove balein van de Bryde's.

Dus de walvissen schommelen en spoelen de vis naar de achterkant van de slokdarm

zodat ze ze kunnen inslikken.

In andere delen van de wereld waar ze zich voeden met grotere vissen,

Bryde's walvissen gebruiken niet deze methode.

Maar hier lijken ze zich te hebben ontwikkeld een unieke manier om er het beste van te maken

van de vruchtbare wateren van Thailand.

Deze reuzen van de zee worden behandeld met respect en eerbied.

In centraal Thailand zijn de reuzen van het bos wint vrijheid

en steeds meer voet aan de grond in het wild.

De kleine olifantenfamilie is leren zelfstandig te leven.

Het beklimmen van een hoge en gladde oever kan gevaarlijk zijn voor Earn.

Maar Wadsana laat haar zien hoe,

op haar knieën de helling op.

Het lijkt op Verdienen komt goed.

De rangers volgen de olifanten regelmatig,

controleren om er zeker van te zijn zij zijn gezond

en leren zichzelf te voeden met succes.

Annan zal nooit komen weer in nauw contact met hen.

Ze zullen nu hun leven leiden in het bos als wilde olifanten.

De Aziatische olifant is het blijvende symbool van Thailand.

Bij Sublangka, hun kudde in het wild is ook een symbool

van de overgang van Thailand van vroeger tot nu.

Verdienen en goede wil verdienen bij de goden,

betekent ook het bos vernieuwen.

In de bossen, velden en zelfs de steden van centraal Thailand,

de natuur gedijt, met de zegen en hulp van zijn mensen.

Uniek, spiritueel en nog steeds ongetemd.

De oude banden tussen mens en dier leven voort.

Tijdens het filmen van de aflevering in centraal Thailand,

de bemanning bezocht Sakaerat,

een hotspot voor conflicten tussen mensen en slangen.

Het enige wezen dat ze echt wilden om te filmen was een heel mooie slang

met een zeer slechte reputatie.

Het is een slang die is geweest zorgvuldig bestudeerd

hier bij de Sakaerat Milieuonderzoeksstation.

Deze zullen u in het ziekenhuis brengen.

Producer Steve Cole wordt geïntroduceerd aan de slang in kwestie

door snake research assistant Ben Marshall.

Deze jongens zijn verantwoordelijk voor de overgrote meerderheid van beten in Thailand.

Ze zijn mooi, nietwaar?

Het is een groene pitadder.

Hoe ver zou die slang toeslaan?

Is het een zij? Zou ze mij verwachten om een ​​stuk dichterbij te zijn voordat ze ...

Ja, veel dichterbij en veel meer opgewonden.

Deze jongens gaan niet verspillen hun tijd, verspil hun gif,

ze zullen proberen zich te verstoppen.

Ze zullen proberen om gewoon blijf absoluut stil.

Het klinkt als een soort slang we hebben misschien enige hoop om te filmen!

Absoluut. Vooral als je er een vindt,

want dat zal hij niet zijn ergens heengaan.

Deze wezens in het wild vinden kan zowel moeilijk als gevaarlijk zijn.

Maar gelukkig voor Steve, dit team redt en laat los

de soorten giftige slangen

die het vaakst in conflict komen met mensen.

Veel van deze zijn voorzien van een radiozender

om gegevens over hun gewoonten te verstrekken en verblijfplaats.

Ik blijf maar denken dat ze maar ik kan het mis hebben.

Het is deze inside-info die Steve nodig heeft.

En slangenonderzoeker Sammy Assad is hier om het filmteam te begeleiden.

Er zijn drie getagde pitadders gemaakt deze droge rivierbedding hun huis.

Ze bewegen niet veel, dus ze moeten gemakkelijk te vinden zijn.

Dat is de theorie.

Groene pitadders jagen onder de dekking van duisternis.

Sammy pikt snel het signaal op van een van de zenders.

Dus op dit moment

het klinkt als hij is net binnen de basis

van dit soort, liaanvegetatie bedekte boom.

Ik zou beslist voorzichtig zijn hier rondlopen,

want er zijn er nog veel meer groene pit adders in het gebied.

Dus als je gaat rondlopen,

zorg ervoor dat je een hoofdlamp aan.

Na te hebben gecontroleerd, gaat hij dat niet doen zijn eigen slangenconflict hebben,

cameraman Si Wagen zet lichten op.

Ik kan hem nu zien.

Heb hem.

Ah, fantastisch!

In deze wirwar van twijgen en takken,

je kunt zijn spoelen daar gewoon zien.

De weegschaal.

Het is onmogelijk om uit te kiezen zijn hoofd op dit moment.

Ze passen gewoon zo mooi in elkaar,

het is bijna onmogelijk om ze te zien in deze wirwar van bladeren.

Maar als hij daar blijft,

we zullen niet kunnen krijgen een goed schot van hem.

De pitadder kwam tevoorschijn geen teken van beweging,

dus het team komt terug naar dezelfde locatie de volgende nacht.

Ze hopen te vinden een meer toegankelijke slang.

Zo...

Het is verbazingwekkend dat ons licht maakt hem niet uit,

maar het lijkt erop zijn methode van verdediging

is hetzelfde als zijn aanvalsmethode.

Blijf gewoon heel stil.

Nu hebben ze het zelf gezien hoe nog steeds pit adders kunnen zijn,

ze hebben nog meer ingewikkeld schot in gedachten.

We gaan proberen om een motion-control camera-opname.

Bewegingscamera's ren over kleine sporen,

waardoor vloeiende bewegingen mogelijk zijn in een onderwerp.

In dit geval hoopt Steve ze kunnen het gevoel creëren

van een opvallende slang

zonder het gevaar van een daadwerkelijke slangaanval.

Ik heb geen idee, zelfs niet of het wijst in de goede richting.

Nee dat is het niet.

Het is lastiger dan we dachten.

Ik dacht altijd dat het lastig zou zijn!

Ik, aan de andere kant, was een optimist.

Ten onrechte!

Het probleem is, de focus moet haarscherp zijn

op het dichtstbijzijnde punt bij de slang.

Ik kan daar niet helemaal de focus bereiken.

En dat betekent dat de camera in orde is binnen het opvallende bereik van de slang.

Ik moet fysiek kom er dichterbij.

Om focus te krijgen,

Ik zal mijn hand moeten leggen vlak naast zijn gezicht.

Dat kun je niet doen. Nee. Dus ik ga de focus raden.

En ren het dan heen en weer

tot die tijd als we krijgen de focus correct.

OK, dus ... We gaan om vooruit te moeten.

Zodra Si de focus heeft gelegd zo dicht mogelijk bij de slang,

hij moet de camera stoppen op precies de juiste plek.

Ik heb ongeveer 3 mm om deze camera te parkeren.

De scherptediepte op focuspunt is zo oppervlakkig

er is geen marge voor fouten.

Oké, Steve, daar gaan we.

Nou, dat is scherp.

Spot op.

Ik denk dat dat ongeveer zo dichtbij is zoals we zullen krijgen.

Het is dichterbij dan ik dacht we zouden kunnen krijgen,

en hij is erg geduldig geweest,

dus ik denk dat het tijd is voor ons om hem nu met rust te laten.

Hij betaalt ook veel te veel let me nu op.

En daar hou ik niet van! Hij is maar klein, maar hij is eng.

Het team heeft de kans.

De groene pitadder vindt een minder drukke plek om te jagen,

en versneld,

het schot is passend opvallend.

De volgende keer gaan we naar Thailand's ongetemde noorden,

waar mysterieuze nevelwouden zijn de thuisbasis van oude gebruiken.

Hier kan het leven zwaar zijn.

En overleven betekent het smeden van onverwachte allianties.

Beide oud ...

..en nieuw.