Original subtitles

คุณยาย!

โอ๊ย! โอ๊ย!

คุณยาย!

คุณยาย!

เธอไม่ต้องมากับฉันหรอก!

ไม่เอา! หนูจะไปด้วย!

เธอรออยู่ที่บ้านนั่นแหละ!

เมืองนินเงียว, นิฮนบาชิ

เหมือนกับที่มนุษย์มียีนเฉพาะตัว

เมืองแต่ละเมืองก็อาจจะ มีได้เหมือนกัน

ถ้าเดินไปรอบๆ เมืองนี้ ก็จะรู้ว่า

มีอะไรที่แตกต่างจากเมืองอื่นๆ

หากนักสืบสักคนย่างเท้าเข้ามาที่นี่

เขาจะเห็นแต่ตราบาปของผู้คน

คนเรานั้นโกหก...

จากบาปที่พวกเขาได้ก่อไว้

และดำเนินชีวิตต่อไป

คำโกหกคือเงาของความจริง

คิดดูดีๆ แล้ว ฉันอาจจะรู้ล่วงหน้าแล้วก็ได้

ว่าคุณจะมาที่เมืองนี้

สำนักงานบรรณาธิการ นิตยสารดอลทาวน์ (เมืองตุ๊กตา) (นินเงียว ภาษาญี่ปุ่นแปลว่า ตุ๊กตา)

นักข่าว อาโอยามะ อามิ

อามิจัง ดื่มชาได้งดงามจริงๆเลยนะ

อย่าสิคะ

จริงๆแล้วมันก็ใช่น่ะค่ะ

คุณก็น่าจะรู้....

ว่ามีนักล่าอยู่ท่ามกลาง ชาวเมืองแห่งนี้

เชิญเลยค่า! เชิญเลยค่า!

ลองชิมไทยากิชื่อดังของเมืองนินเงียวค่ะ!

ขอบคุณมากค่ะ!

เชิญเลยค่า! เชิญเลยค่า!

ลองชิมไทยากิชื่อดังของเมืองนินเงียวค่ะ!

ขอบคุณมากค่า!

อร่อยจัง!

เธอไม่ขยับตัวเลยใช่ไหมเนี่ย?

น่ากลัวจังเลย

วันต่อมา

ช่างเป็นเรื่องบังเอิญที่แปลกมากๆเลยนะ

ที่แม่คุณรอดมาจาก รถชนซะขนาดนั้นได้เนี่ย

แต่แมวที่น่ารักของท่าน มาตายในวันเดียวกัน

เราคิดว่าทามะ ตายแทนท่านน่ะ

แมวที่ตายแล้วอยู่ไหนล่ะ?

เราฝังมันไว้ตรงสนามครับ

เฮ้ย ทำอะไรอยู่น่ะ?

คางะคุง...ใช่ไหม?

อันนี้รสชาติไม่เลวเลยนะครับ

"ไม่เลวเลย"? นี่อาหารแมวนะครับ

คางะ เคียวอิจิโร่ ครับ เพิ่งย้ายมาสถานีตำรวจนิฮนบาชิได้ไม่นานครับ

สถานีตำรวจนิฮนบาชิ คางะ เคียวอิจิโร่

ยังสืบทอดกิจการมาได้ถึง 150 ปี

เก็บรักษาวัฒนธรรมให้ยังคงอยู่ มันยากจริงๆเลยนะครับในสภาพเศรษฐกิจแบบนี้

ก็งั้นล่ะครับ

แม่คุณเป็นคนให้อาหารแมวหรอครับ?

ครับ

-ในวันที่เกิดอุบัติเหตุด้วยหรอครับ? -คิดว่างั้นล่ะครับ

แล้วคุณภรรยาเคยให้อาหารแมวบ้างหรือเปล่าครับ?

ไม่เลยค่ะ ทำไมหรอคะ?

แค่ลองถามดูครับ

เรื่องแมวเอาไว้ก่อนเถอะครับ มาคุยเรื่องอุบัติเหตุก่อนดีกว่า

เราไม่พบรอยเบรคตรงจุดเกิดเหตุ และพบว่าคุณแม่คุณอยู่ในสภาพที่หลับอยู่ตรงที่นั่งคนขับ

ราวกับว่าคุณแม่คุณ \ถูกทำให้หลับไปเพราะยานอนหลับ

ผมได้ยินมาว่าคุณแม่คุณ มักจะมีนิสัยติดตัวแปลกๆเวลาให้อาหารแมวด้วย

-นิสัยติดตัวแปลกๆ? -ครับ

เปิดแล้ว

จริงๆ แล้ว เหมือนเป็น ความหมกมุ่นซะมากกว่า

เธอมักจะหยิบเอา อาหารแมวมากินด้วย

เอ๊ะ?!

-แต่คุณภรรยาทราบใช่ไหมครับ? -ไม่นะคะ

เธอบอกผมว่าคุณมักจะ มองมาอย่างรังเกียจเสมอ

เอ่อ...ฉันไม่ทราบเลยค่ะ

เขาดูเป็นคนแปลกๆ...นะครับ

จะว่างั้นก็ได้

งั้นคุณคงจะทราบนะครับ ว่านี่คืออะไร?

ผมเจอมันอยู่ตรงนั้น

นี่คือยี่ห้อที่แม่คุณซื้อ ที่ร้านขายยาใช่ไหมครับ

ฝามันจะอยู่ด้านล่าง สติกเกอร์ราคาอยู่ด้านบนแบบนี้

ผมเจอรูเล็กๆ ตรงใต้สติ๊กเกอร์นี้

นี่มัน..?

หรือว่าจะเป็น...

มันทำให้คนหลับได้

มันแรงพอ ที่จะฆ่าแมวได้

ศพของแมวที่ถูกฝังตรงสนาม เราจะขุดขึ้นมาตรวจสอบ

นี่มันหมายความว่ายังไง?

ผมได้ยินมาจากเพื่อนบ้านของคุณว่า...

พวกคุณวางแผนว่าจะปิดกิจการร้านนี้ แล้วจะสร้างเป็นแมนชั่นแทน

แต่คุณแม่ของคุณยืนกรานว่า ไม่ว่าอะไรจะเกิดขึ้นก็จะยังอยู่ที่นี่

ทาคาโกะ...

อย่าบอกนะว่าเธอ...

คุณนั่นแหละ...

ที่เป็นคนพูดเมื่อคืนว่า...

คุณอยากให้ท่าน จากไปไม่ใช่เหรอ

ไม่ได้หมายความว่าอย่างนั้นสักหน่อย!

ก็เหมือนกันน่ะแหละ! คุณยังบอกอีกว่า\ ไม่อยากให้ลูกๆ ทำร้านนี้ต่อ!

แล้วก็บอกว่า ถึงคุณแม่จะไม่ยอม คุณก็จะขายร้านอยู่ดี!

แต่ว่านะคะคุณตำรวจ มันไม่ใช่อย่างที่คุณคิดนะคะ

ฉันอยากจะฆ่าเจ้าแมวบ้านั่นต่างหาก เพราะว่ามันไม่ชอบฉัน!

ฉันไม่รู้เรื่องนิสัยส่วนของคุณแม่เลยนะ!

ฉันไม่รู้จริงๆนะคะ! ฉันไม่รู้อะไรเลย!

ถ้าที่คุณพูดมันจริงล่ะก็

คุณแม่คุณก็คงจะโล่งใจ

สัญชาตญาณเธอดีมากนะครับ

พอผมถามเรื่องอาหารแมวมากๆ เข้า เธอคงรู้สึกอะไรขึ้นมาได้

ก็เลยเปลี่ยนคำพูดกะทันหัน บอกว่าเมื่อวานไม่ได้ให้อาหารแมว

โกหกว่ายังไงๆ ก็ไม่ได้ให้

ถ้าเธอไม่รู้เจตนาที่แท้จริงของคุณ เธอก็คงไม่ต้องโกหกแบบนั้น

พูดออกมาสิครับ พูดต่อหน้าเธอ คนที่อยากปกป้องคุณและร้านนี้เอาไว้

พูดว่าคุณอยากจะฆ่าแมวตัวนั้น ไม่ใช่เธอ

ทำได้ดีนะสำหรับคดีแรกของนาย

แล้วนายรู้ตั้งแต่เมื่อไหร่?

ตอนที่ได้ยินว่าเจอแมวตัวนั้น นอนตายในที่แจ้ง

เพราะแมวมักจะเลือกไป นอนตายในที่ลับตาคนเสมอ

ผมขอไปแวะสักที่ก่อนได้ไหมครับ?

ยังมีอะไรคาใจนายอยู่เหรอ?

นิดหน่อยครับ

อะไรเหรอ?

มีร้านไทยากิในเมืองนินเงียว ที่คนต่อแถวกันยาวมากเลยน่ะครับ (ไทยากิ - ขนมรูปปลา มักใส่ไส้ถั่วแดง)

ผมอยากรู้ว่าทำไมมันถึงขายดีนัก

นายยังไม่เคยกินหรอ?

ครับ

ผมเป็นหน้าใหม่ในเมืองนี้นี่ครับ Shinzanmono: ตำรวจหน้าใหม่ ไขคดีป่วน

ห้ามนำไปใช้เพื่อการค้า

- ตอนที่ 1 - "ลูกสาวร้านขนมเซมเบ้"

ฉันจะทำให้พวกปารีสเห็น จิตวิญญาณแบบญี่ปุ่น!

จะทำให้เต็มที่ไปเลย!

นาโฮะจัง กลับมาแล้วเหรอ

กลับมาแล้วค่า

เธอใกล้จะไปฝึกที่ปารีสแล้วใช่ไหม\ - ใช่ ต้องรีบเก็บของแล้วล่ะ

ซื้อของฝากมาด้วยนะ

ของฝากเหรอ?

เอาเงินมาก่อนสิ

จ้างก็ไม่ให้

-ขอโทษนะคะ -ค่ะ

-ขอชิ้นนี้ด้วยค่ะ -ขอบคุณมากค่ะ

อ๊ะ! ขอโทษครับ!

ขอโทษครับ

เป็นอะไรหรือเปล่าครับ?

ไม่เป็นไรครับ

ค่อยยังชั่ว

-อันนี้ด้วยครับ -ขอบคุณค่ะ

ทำอะไรอยู่น่ัะ!

กลับมาแล้วเหรอ

อามาคาระ, อามาซาเกะ-โยโคโจ

หนูบอกแล้วไม่ใช่เหรออว่าอย่าเพิ่งทำงาน ยายเพิ่งออกมาจากโรงพยาบาลเองนะ

ฉันไม่ได้เป็นอะไรแล้วสักหน่อย

แต่วันก่อนยายก็เป็นลมไปนะ!

-ฟังหนูบ้างสิ! -ก็ฉันเป็นสาวน้อยที่จะดึงดูดใจลูกค้านะ!

-สาวน้อยคนนี้อายุเท่าไหร่แล้วเหรอคะ? -45 ปี ค่ะ

เข้าไปในร้านเลยไป!

ไป ไป ไป!

ใจเย็นก่อนสิ

เป็นซะอย่างนี้ หนูก็ไปปารีสไม่ได้น่ะสิ

ปารีสเหรอ

มันดูเหมือนกับรังนกมากกว่านะ

ไอ้รังนกนี่มันทำให้หนูได้ไปปารีสนะ

ฉันว่าแกคงจะไปไม่รอดในปารีสซะล่ะมั้ง

-ก็ยายรู้แค่เรื่องเซมเบ้น่ะสิ -ใช่สิก็ฉันขายเซมเบ้ แล้วมันมีปัญหาตรงไหนเหรอ?

ปารีสน่ะไม่เหมาะกับเด็กบ้านนอก อย่างแกหรอกจะบอกให้

พูดยังกับหนูเลือกเมืองเกิดได้งั้นแหละ

ทะเลาะกันอีกแล้ว

หนูล่ะเกลียดเซมเบ้จริงๆเลย!

ปากเสียแบบนี้มันเด็กบ้านนอกชัดๆ

-เงียบไปเลยน่ายายแก่! ว่าไงนะ!

ยินดีต้อนรับค่ะ

อะไรอร่อยครับ?

อามาคาระ¹. (ama = หวาน + kara = เผ็ด)

-มันหมดแล้วน่ะ -อ๊ะ!

คิวสุเกะก็อร่อยนะ

คิวสุเกะ?

เซมเบ้แตกๆ น่ะค่ะ พวกที่หักแล้วอะไรแบบนั้น

แตกๆ หักๆ เหรอ?

คุณหมายความว่า

ผู้รับผลประโยชน์จะเป็นใครก็ได้ ไม่ใช่ญาติก็ได้หรือคะ

ใช่ครับ

ถ้ามีเหตุผลตามกฎหมาย และเป็นไปตามหลักเกณฑ์ครับ

แล้ว...

การตายของฉันก็จะสมบูรณ์

กรมตำรวจ หน่วยสืบสวนสอบสวนที่ 1 มัตสึมิยะ ชูเฮย์

เชิญครับ สารวัตร

กรมตำรวจ หัวหน้าหน่วยสืบสวนสอบสวนที่ 1 โคจิมะ คาสุมิจิ

ใครเป็นคนพบศพเธอ?

เพื่อนของผู้ตายครับ

อุเอสึงิกำลังสอบปากคำเธอ อยู่ในรถตำรวจครับ

ฉัน...ปล่อยให้มันเกิดขึ้น

ฉันปล่อยให้เธอถูกฆ่าตายค่ะ

กรมตำรวจ หน่วยสืบสวนสอบสวนที่ 1 อุเอสึงิ ฮิโรฟุมิ

หมายความว่ายังไงเหรอครับ?

ถ้าเพียงแต่...

ฉันไม่ได้ทรยศเธอ...

ทรยศ?

หมายความว่ายังไงกันครับ?

สาเหตุการตายล่ะ?

ถูกรัดคอจากด้านหลัง ด้วยบางอย่างที่เป็นเส้นเล็กครับ

ไม่มีร่องรอยการรื้อค้น...

บางทีอาจจะเป็นคนรู้จัก...

นินเกียวยากิ¹... (นินเงียวยากิ - ขนมอบทำจากแป้ง ไส้ถั่วแดง)

นายเป็นใครน่ะ?

อย่ากินหลักฐานสิ!

-คางะจากสถานีตำรวจนิฮนบาชิครับ -หยุดกินนะ!

อันนี้ของผมเองครับ

อย่าทำให้สับสนสิ

รู้จักหมอนี่เหรอ?

นิดหน่อยครับ...

เอาหน่อยไหมครับ?

ของหวานจะช่วยกระตุ้นสมองนะครับ

-คุณทานลงได้ยังไงเนี่ย... นายก็ลองดูบ้างสิ

นินเกียวยากิของเหยื่อ ซื้อมาจากชิเงโมริ

ดูแค่นี้แล้วนายรู้ได้ยังไงน่ะ?

แต่ละร้านจะใช้กระทะไม่เหมือนกัน

จะบอกให้รู้ไว้

อย่างของผมมาจากร้านคาเมอิโดะ เป็นรูปหน้านักซูโม่

ส่วนอันนี้มาจากอิตะคุรายะ

น่ากลัวกว่าของชิเงโมริอีก

อ๋อ...

คุณไปสืบเรื่องนี้มาเลยหรอครับ?

งานอดิเรกผมน่ะ

งานอดิเรกพิลึกจริงๆ

หนึ่ง..สอง..

ชินโตไลฟ์ประกันภัย ทาคุระ ชินอิจิ

ผู้ชายคนนี้...

ทาคุระ

Timing, Translating, Typesetting by Chuks

Editing by hubby_b

กรมตำรวจนครบาล เขตนิฮมบาชิ

ผู้ตายคือมิตสึอิ มิเนโกะ อายุ 45 ปี

ผ่านการหย่าร้างมาแล้ว อาศัยอยู่คนเดียว

ย้ายเข้ามาอยู่อพาทเมนท์ ในโคเดนมะเมื่อสองเดือนก่อน

เธอก็เป็นชินซันโมโนะเหมือนผมเลยนะครับ

คนที่พบศพเธอคือ โยชิโอกะ ทามิโกะ เธอโทร.หาผู้ตายตอน 17.30 น.

และมีนัดกับผู้ตายตอน 18.30 น.

แต่เปลี่ยนใจเป็น 19.30 น.

เธอมีหลักฐานอ้างที่อยู่ แต่ผมจะลองเช็คดูอีกที

มีคนเห็นผู้ชายออกจากบ้านผู้ตายไป

มิตสึอิ

ผมให้พยานดูรูปทาคุระ และเธอยืนยันว่าเป็นเขา

กระดุมเม็ดนี้ที่พบใกล้ศพ ตรวจสอบแล้ว ว่าไม่ได้มาจากเสื้อผ้าของผู้ตาย

อาวุธสังหารที่เป็นของคล้ายเชือก ยังหาไม่พบ

แปลว่าตอนนี้เขาเป็น ผู้ต้องสงสัยอันดับหนึ่งสินะ

ถ้าพวกนายยิ้มได้แบบนี้ ก็คงจะสืบคดีกันง่ายขึ้นเยอะ

มัตสึมิยะ นายออกไปสืบคดีกับคางะละกัน

เอ๊ะ?

ฝากตัวด้วยครับ

ฝากเนื้อฝากตัวด้วยนะครับ

ต้องทำงานด้วยกันอีกแล้วเหรอเนี่ย?

คางะ เคียวอิจิโร่

ฮัลโหล

ขอโทษนะ ที่ต้องทำงานด้วยกันอีกครั้ง

นายรู้รึเปล่าว่าห้องนั้น กระดาษชำระมันหมดน่ะ

ฉันจะทำตามคำสั่งของนายละกันนะ (คางะขึ้นกับตำรวจท้องถิ่น แต่มัตสึยามะอยู่กรมตำรวจนครบาล จึงถือว่ามัตสึยามะมีตำแหน่งสูงกว่า)

คุณคางะ ส่งกระดาษชำระให้ผมหน่อยสิครับ!

นี่!

กระดาษ!

ฉันวางไว้ให้แล้ว

ตรงไหนเหรอครับ?

วางเอาไว้ตรงไหนเหรอครับ?

บอกหน่อยสิ!

ชินโตไลฟ์ประกันภัย เขตฮามะ

นินเงียวยากิอร่อยไหมครับ?

เธอถูก...ฆาตกรรมเหรอครับ?

ผมยังไม่ได้พูดอย่างนั้นเลยนะครับ

ฆ่าตัวตาย?

เปล่าครับ

เธอถูกฆาตกรรมครับ

สีหน้าคุณน่ากลัวมากนะ

เรื่องปกตินี่ครับ

แล้ว..

ต้องการทราบอะไรเหรอครับ?

ทำไว้นะครับ..

ทำหน้าอย่างนั้นไว้นะครับ

รอยยิ้มนี้...ใช่คุณจริงๆด้วยสินะ

คุณไปเอามาจากไหนครับ?

หา?

อย่างนี้ครับ...

มันถูกพบอยู่ใต้ศพน่ะ

ผมไปพบเธอเพื่อจะ ขายประกันชีวิตน่ะครับ

คุณไปพบเธอมาเหรอ?

ที่ห้องเธอเหรอ?

มิเนโกะ..

ถูกฆ่าที่ไหนเหรอครับ?

คิโยเสะ นาโอฮิโระ (อดีตสามีมิเนโกะ)

-ในบ้านของเธอครับ -ที่คามาตะเหรอ?

เปล่าครับ

เธอย้ายเข้ามาอยู่อพาทเมนท์ในโคเดนมะโจ ในเขตนิฮนบาชิเมื่อสองเดือนก่อน

โคเดนมะโจ?

ครับ

คุณไม่ทราบมาก่อนเหรอครับ?

ผมไม่ทราบอะไรเกี่ยวกับชีวิตเธอเลย หลังจากที่เราแยกทางกัน

แล้วคุณพอจะทราบบ้างไหมครับ ว่ามีใครต้องการจะเอาชีวิตเธอบ้าง?

ไม่มีเลยครับ

เท่าที่ผมทราบนะ

เลขาส่วนตัว มิยาโมโตะ ยูริ

ไม่ทราบว่า...ตอนนี้ลูกชายคุณอยู่ที่ไหนเหรอครับ?

ผมไม่ทราบครับ

คุณไม่รู้เหรอ?

ลูกชายผมออกจากบ้านไป ตั้งแต่ปีที่แล้วครับ

เขายังเปลี่ยนเบอร์มือถือด้วย

จะว่าไปก็น่าอายนะครับ

คุณคิโยเสะครับ

เมื่อคืนตอนประมาณ 6 โมงเย็น ถึง 2 ทุ่มคุณอยู่ที่ไหนครับ?

ผมอยู่ที่นี่จนถึง 3 ทุ่มครับ

มีใครเป็นพยานให้คุณได้ไหมครับ?

เธอคนนี้ครับ

เลขาฯของผม มิยาโมโตะ

ดิฉันยืนยันได้ค่ะ

สถานีตำรวจ นิฮนบาชิ

เมื่อวานคุณได้พบกับคุณมิตสึอิ เป็นครั้งแรกใช่หรือเปล่าครับ?

ึีครับ

มิตสึอิ มิเนโกะ อพามเมนท์ โกเทนมะ

เธอโทรมาบอกว่าอยากคุยเรื่องประกันน่ะครับ

ตอน 5 โมงครึ่งผมก็ออกมาจากอพาทเมนท์

แล้วผมก็ไปอามาคาระ ที่อามาซาเกะ-โยโคโจ

อามาคาระ อามาซาเกะ-โยโคโจ

ผมไปเก็บเอกสารเรียกร้องสินไหม กรณีเข้าโรงพยาบาล แล้วก็กลับออฟฟิศ

ชินโตไลฟ์ประกันภัย เขตฮามะ

ผมเอาเอกสารให้คุณมาเอบาชิ แล้วก็กลับออกมา

ผมจำเวลาที่แน่นอนไม่ได้

แต่ผมคิดว่าออกมาก่อน 6 โมงครึ่ง

หลังจากนั้นผมก็ไปโรงฝึกเคนโด้

แค่นั้นล่ะครับ

มีปัญหาตรงไหนหรือเปล่า?

ปัญหาใหญ่เลยครับ

คุณทาคุระกลับมาที่นี่ ตอนประมาณ 5 โมง 50 นาทีค่ะ

แล้วก็ออกไปตอนประมาณ 6 โมงเย็น

ตั้งแต่คุณทาคุระออกไปข้างนอกช้าแล้ว เขาจะทำงานเกินเวลาตลอดค่ะ

อันนี้เป็น "เมลล์ขอโทษ" ที่ฉันส่งไปให้แฟนฉันค่ะ

คุณบอกว่าคุณออกไปก่อน 6 โมงครึ่ง

คุณมาเอบาชิบอกว่าคุณออกกไปตอน 6 โมง

นั่นมันต่างกันตั้ง 30 นาทีเลยนะครับ

แสดงว่าคุณไม่มีหลักฐานที่อยู่หลัง 6 โมงเย็น

ประมาณการณ์เวลาเสียชีวิต อยู่ระหว่าง 6 โมงเย็นถึง 6 โมงครึ่ง

ถ้าคุณออกจากบริษัทตั้งแต่ 6 โมงเย็น คุณก็สามารถฆ่าเธอได้

ผมเป็นผู้ต้องสงสัยเหรอครับ?

คุณอยู่ที่บ้านผู้ตายตลอดเลยหรือครับ

เธออยากจะรู้รายละเอียด เกี่ยวกับสัญญาครับ

เช่นอะไรครับ?

ผมคงบอกคุณไม่ได้หรอกครับ

มันเป็นความลับของลูกค้า

นโยบายบริษัทน่ะครับ

คุณนี่ปากหนักน่าดู

เอกสารเรียกร้องสินไหมของอามาคาระนั่น เป็นของคุณยายใช่ไหม

คุณรู้จักอามาคาระด้วยหรอครับ?

ผมว่าคุณยายก็ดูสบายดีนะ

เธอเข้าโรงพยาบาลจริงๆ เหรอ

ไม่เห็นเกี่ยวอะไรกับ อามาคาระเลยนี่ครับ

แค่ลองถามดูครับ

เอ๊ะ?

โกหกน่า..

นายนี่มันไร้ตัวตนจริงๆ

เรื่องความแตกต่างของเวลา 30 นาที

เป็นธรรมดาที่จะคิดว่า ทาคุระโกหกสินะครับ

การโกหกเป็นเงาของความจริง

เอ๊ะ?

ถ้าเจอล่ะก็ เหยียบให้มั่น อย่าปล่อยเด็ดขาด

"เหยียบให้มั่น อย่าปล่อยเด็ดขาด"

พูดได้ดีนี่

ปล่อยมานะ

นี่

เฮ้ย

โอ๊ย!

เป็นอะไรรึเปล่าครับ?!

หัวหน้า?

เอาคืนมานะ

ขอบคุณมากค่ะ!

"อย่าปล่อยเด็ดขาด"

แล้วเงามันอยู่ที่นี่เหรอครับ?

เงาเหรอ?

เรามาที่นี่เพื่อซื้อ ไทยากิต่างหาก

อยากรู้ว่าอีกกี่คิวนี่กว่าจะมาถึง

ผมไปดูให้ไหมครับ?

ไปสิ

ขอบคุณมากค่ะ

ขอบคุณมากค่ะ

รุ่นพี่คางะ!

ว่าไง

ไม่นึกว่าจะได้มาเจอรุ่นพี่แถวนี้

ไม่เจอกันนานเลยนะ สบายดีรึเปล่า?

ค่ะ

แล้วนั่น..?

ฉันกำลังเขียนถึงงร้านนี้ ในนิตยสารท้องถิ่นน่ะค่ะ

เอ๊ะ?

เป็นนักข่าวอยู่เหรอ?

ก็ประมาณนั้นล่ะค่ะ

อ๊ะ! ทานไหมคะ?

ไม่ละกัน

คุณคางะ

อีกประมาณ 30 คิวครับ

อีก 30 เท่านั้น..

สวัสดีครับ

ยินดีที่ได้รู้จักค่ะ ฉันอาโอยามะ อามิ จากดอลล์ทาวน์ค่ะ

มัตสึมิยะ ชูเฮย์ หน่วยสืบสวนสอบสวนที่ 1 กรมตำรวจ(MPD)ครับ MPD: Metropolitan Police Department

รุ่นพี่คางะเคยอยู่ชมรมเดียวกันน่ะค่ะ

-งั้นคุณอยู่ชมรมเคนโด้เหรอครับ? -เปล่าค่ะ อยู่ชมรงชงชา

ชงชาเหรอ?!

เขาบอกว่าการเรียนการชงชา ช่วยให้อ่านจิตใจของคนได้ค่ะ

อ่อ..

แต่ฉันก็อ่านใจใครไม่ได้หรอกค่ะ

ลองทานนี่ดูไหมคะ? อร่อยนะ

งั้นทานละนะครับ

อื้มม! อร่อยมากเลยนะครับ!

-ไม่กินจริงๆเหรอคะ? -เอ๊ะ?

-เดี๋ยวผมซื้นกินเองได้ -วันนี้หมดแล้วค่ะ!

เอาสิคะ

เอ๊ะ?

ไม่เอาหรอก

ทำไมล่ะคะ?

คุณค่าที่แท้จริงน่ะ ถ้าไม่ได้รอคิวซื้อเอง ก็สัมผัสไม่ได้หรอก

นายบอกว่าอร่อย แต่นั่น ไม่ใช่คุณค่าที่แท้จริงซะหน่อย

นายเพิ่งพลาดสิ่งสำคัญในชีวิตไปเลยล่ะ

ชีวิตเลยเหรอ?

รุ่นพี่ยังเป็นรุ่นพี่คนเดิมเลยนะคะ

อร่อย

เชิญข้างในเลยค่ะ

พ่อคะ คุณยายด้วย มานี่เร็ว

คุณเป็นตำรวจหรอกเหรอ?

เมื่อวานคุณทาคุระมาที่นี่จริงๆค่ะ

นี่ค่ะ ใบเสร็จค่ายา ฝากด้วยนะคะ

ผมจะจัดการให้ครับ

ถุงน้ำดีคุณป้าอักเสบใช่ไหม

หายดีก็ดีแล้วนะครับ

เพราะมันอักเสบนี่ล่ะ ฉันถึงต้อง เลื่อนการผ่าตัดหัวใจออกไป

แต่ในที่สุดก็จะผ่าใช่ไหมครับ... - ใช่จ้ะ

ถ้าแข็งแรงดีแล้วก็จะผ่า

แต่หัวใจฉันน่ะอึดยังกะช้าง ไม่เป็นไรหรอกจ้ะ

คุณพอจะจำได้หรือเปล่าครับ ว่าเขามาประมาณกี่โมง?

เอ.. น่าจะประมาณห้าโมงครึ่ง ถึงหกโมงนะคะ

อื้อ ประมาณนั้นล่ะค่ะ

บอกให้เจาะจงกว่านั้นได้ไหมครับ

ฉันไม่ได้ดูนาฬิกาตลอดนี่

แล้วคุณสามีล่ะครับ

ผมไปพบพ่อค้าขายส่งครับ

งั้นหรือครับ

เธอจะไปปารีสเมื่อไหร่ล่ะ

มะรืนนี้ค่ะ

คุณรู้ได้ยังไง

เธอพูดกันดังนี่เมื่อวันก่อน

อุ๊ย คุณได้ยินด้วย

คุณนักสืบดูรูปพวกนี้สิคะ

ยังกะรังนกเลย - อาร์ตจะตายยาย

- อาร์ตเรอะ - ศิลปะน่ะ ศิลปะ

ร้านเราน่ะขายเซมเบ้ จะทำทรงนี้ไปทำไมกันฮึ

คนแก่ไม่เข้าใจวัยรุ่นหรอก จริงมั้ยคะ

- ผมก็ไม่เข้าใจเหมือนกัน - ไงล่ะ

โธ่ คุณนักสืบ

เอาล่ะครับๆ

แล้วมีอะไรผิดปกติอีกบ้างไหม

เช่นว่าเขากำลังรีบ หรือเสื้อผ้าหลุดลุ่ย...

เขาก็เหมือนเดิมนะ

มาคิดอีกที เสื้อโค้ตเขา...

คุณทาคุระ

กระดุมแขนเสื้อหายน่ะค่ะ

โอ๊ะ

เมื่อไหร่นะ...

เสื้อโค้ตทำไมหรือครับ

- หรือว่า กระดุมหายใช่ไหมครับ - เอ๊ะ

ไม่นี่คะ กระดุมก็อยู่ดี

แค่เสื้อโค้ตกับเนคไท สีเหมือนกันเท่านั้นเอง

แล้วปรกติก็จะถือเสื้อ แต่คราวนี้ใส่มาค่ะ

เหลวไหลน่า!

คุณทาคุระไม่มีทางที่จะ ไปเกี่ยวข้องกับคดีฆาตกรรมหรอก

-จริงด้วย -ใช่ไหมล่ะ?

ถ้ามาสงสัยคุณทาคุระล่ะก็ ฉันจะไม่ยกโทษให้เลยนะ

งั้นคำถามสุดท้ายครับ...

คุณทาคุระใส่เสื้อโค้ทมาที่นี่ใช่ไหมครับ?

ใส่มาค่ะ

แล้วยังไงหรอคะ?

แค่ลองถามดูครับ

อ้าว มีอะไรเหรอ?

ฉันอยากจะเจอคุณ ก่อนที่ฉันจะไปปารีสน่ะ

ฝากดูแลคุณยายด้วยนะคะ

วางใจฉันได้เลย

คุณทาคุระคะ

คุณไม่มีแฟนที่จะคอยซ่อมกระดุมให้คุณใช่ไหมคะ?

ผมหากระดุมไม่ได้น่ะ อย่าว่าแต่เรื่องแฟนเลย

หรอคะ งั้น ฉันไปก่อนนะคะ

กำลังจะกลับหรอครับ

ครับ คุณมีอะไรหรอครับ?

ผมไม่สามารถยืนยันข้อแก้ตัวของคุณได้ เพราะว่า คนจากอามาคาระนั้นไม่ชัดเจน

ผมได้ข้อมูลสำคัญมา \ จากคำให้การของนาโฮะ

ข้อมูลสำคัญ?

และมันก็พึ่งได้รับการยืนยันครับ

นินเกียวยากิแบบจำนวนจำกัดหมดอีกแล้ว...

-เอาอันนี้ครับ -ขอบคุณมากค่ะ

อีกนานแค่ไหนคะ.

คุณคิดว่าเราจะต้อง โกหกไปอีกนานแค่ไหนคะ?

ค่ะ

พนักงานบัญชี คิชิดะ โยซากุ

เรียกผมมาเหรอครับ?

ผมได้ยินมาว่า คุณไขคดียากๆมาเยอะเลยนี่

นั่นมันก็นานมาแล้วครับ

แต่คุณก็ยังเป็นตำรวจท้องที่ ยศร้อยโทอยู่เลย

นายคงจะมีเหตุผลของตัวเองสินะ

แล้วคุณอุเอสึงิล่ะครับ?

คุณก็ยังคงทำงานภาคสนามอยู่เลย

ผมแน่ใจว่าอย่างคุณน่าจะได้รับ ข้อเสนอดีๆอยู่บ้างนะครับ

มีอะไรเกิดขึ้นเหรอครับ?

ที่ฉันต้องการก็คือ ทำงานอย่างสงบสุขอย่างนี้ไปจนกว่าเกษียณ

อย่างนี้ก็ดีแล้วล่ะ

เกี่ยวกับครอบครัวผู้ตายเป็นยังไงบ้างครับ?

ครอบครัวของคุณมัตสึอิ มิเนโกะ แยกทางไปกันหมดเลยครับ

สามีเก่าของเธอไม่เคยรู้เลย ว่าลูกชายของตัวเองไปอยู่ที่ไหน

คนเราบางคนไม่เคยแม้แต่จะใส่ใจพ่อของตัวเอง จนกระทั่งเขาได้ตายจากไปแล้วน่ะครับ

หมายถึงคางะน่ะเหรอ?

เอ๊ะ?

พ่อของเขาก็เป็นตำรวจเหมือนกันนะ รู้รึเปล่า?

ครับ

แล้วนายเกี่ยวข้องกันยังไงกับคางะล่ะ?

เป็นญาติกันครับ

-อย่าทำงานหนักละกันนะครับ -รู้แล้วล่ะน่า!

-เข้าใจที่ผมบอกนะครับ? -รู้แล้ว รู้แล้ว!

วันนี้ก็มาที่นี่เหรอครับ?

ไม่เห็นเป็นไรนี่

ผมก็แค่แวะมาดูลูกค้า ดูว่าเขาเป็นยังไงบ้าง

ก็ผมเป็นเซลล์แมนนะ

-คุณมีอะไรจะถามผมอีกงั้นเหรอ? -เปล่าครับ

ผมจะมาซื้อเซมเบ้

โกหกเก่งจังเลยนะครับ

มาถามเรื่องคุณทาคุระอีกแล้วเหรอ?

อันนั้นก็เซมเบ้เหรอครับ?

อันนั้นมันของที่บ้านฉัน ไม่ใช่ของขายหรอก

ถ้าจะเอาอามาคาระละก็ มันอยู่บนชั้นน่ะ

วันนี้ก็หมดอีกแล้วครับ

รู้แล้วล่ะน่า

รอแป๊บนึงนะ

ดูเชี่ยวชาญจังเลยนะครับ

ก็ฉันเป็นคนทำเซมเบ้มาตลอดเลยนี่นา

ที่ฉันทำได้ดีก็มีแต่เซมเบ้นี่แหละ

นี่เทศกาลฤดูร้อนเหรอครับ?

เทศกาลโอเอโดะเมื่อเดือนสิงหาคมปีที่แล้วน่ะ

คุณทาคุระมาช่วยเราขายเซมเบ้ด้วยนะ ทุกครั้งที่มีงานเทศกาลเลยล่ะ

ฉันไม่รู้ว่าปีนี้จะเป็นยังไงเลยนะ

ตั้งแต่นาโฮะจะไม่อยู่ที่นี่

ฉันอยากจะรู้นักว่าเธอ จะทำมันได้ที่ปารีสไหม

คุณไม่ได้ชื่นชมเธอ นอกซะจากว่ามันเป็นคำโกหกน่ะ

ฉันชอบที่จะซื่อสัตย์และรู้สึกก็เกลียดมากกว่า ที่จะทำให้เธอดีใจด้วยคำโกหก

คำโกหกมันรสชาติดี แต่มันเสียเร็ว

ความจริงน่ะ รสชาติไม่ดี แต่มันอยู่ได้ตลอดไป

ให้ผมเหรอครับ?

ขอบคุณครับ

อืม แต่ถึงอย่างงั้น...

ฉันก็มั่นใจว่าเธอจะต้องเจอกับ ความลำบากอีกมากที่ปารีส

แต่ฉันอยากให้เธอเอาชนะมันให้ได้ และได้เป็นช่างเสริมสวยที่น่านับถือ

จากนั้นฉันจะได้หมดห่วงซะที แล้วจะได้นอนตายตาหลับ

คุณสงสัยคุณทาคุระเหรอ?

ก็ผมเป็นตำรวจนี่ครับ

งานอะไรกัน

ผมยังเป็น คนที่พึ่งมาใหม่ อยู่น่ะครับ

แล้วคนที่มาที่นี่ก่อนผม ก็ไม่เหมือนผมซะด้วย

คุณทาคุระก็เป็นเหมือนครอบครัวเรานะ

บางครั้งคนเราก็โกหก ก็เพราะเป็นครอบครัวของเขาครับ

หมายความว่าคุณก็สงสัยพวกเราด้วยอย่างนั้นเหรอ?

คงจะอย่างนั้นล่ะครับ

ฉันก็บอกไปแล้วไงว่าคุณทาคุระ ไม่เกี่ยวยข้องอะไรกับคดีฆาตกรรมนั่น

ฉันไม่ได้พูดโกหกนะ

ฉันไม่ให้เซมเบ้เธอแล้ว!

กลับมาแล้วค่ะ!

อ๊ะ!

หนูบอกแล้วไงว่าอย่าเพิ่งทำงาน!

รู้แล้ว รู้แล้ว!

ไม่ต้องมาตวาดใส่ฉันเลยนะ

-กลับเข้าไปข้างในเลย -ฉันไม่ใช่แมวนะ

เข้าไปเลยไป

คุณจับตาดูพวกเราอยู่เหรอคะ?

ไม่ใช่สักหน่อย

งั้นคุณกำลังทำอะไรอยู่คะ? คุณเป็นพวกโรคจิตคอยตามฉันงั้นเหรอ?

-อยากดื่มอะไรไหม? -ไม่ค่ะ

ยังไงก็ไม่ต้องจ่ายเองหรอก มันอยู่ในงานน่ะ

อยู่ในงาน...หมายความว่า คุณจับตาดูพวกเราอยู่จริงๆด้วย

นี่ แล้วคุณจับตาดูอะไรอยู่เหรอ?

ตอบคำถามฉันมาก่อน แล้วฉันจะบอกเธอ

อะไรเหรอคะ?

แม่ของเธอก็เป็นช่างเสริมสวยใช่ไหม?

รู้ได้ยังไงคะ?

ลางสังหรณ์น่ะ

เธอก็เลยอยากเป็นช่างเสริมสวย

คุณแม่ของเธอ เสียชีวิตไปแล้วเหรอ?

ฉันอยากจะเป็นช่างเสริมสวย เหมือนกับแม่ค่ะ

แต่คุณยายไม่เห็นด้วย

โจทย์ข้อนี้ 12 หารเลขอะไรได้ลงตัวบ้างจ๊ะ

ที่นี่คุณยายดูประหลาดมาก

ดูกระดานสิ!

ตั้งแต่คุณแม่เสียไป คุณยายก็ทำหน้าที่แทนแม่มาตลอด

ป้าแก่ๆที่มีกลิ่นซอสติดตัวยืนอยู่ท่ามกลางบรรดาคุณแม่สาวๆที่เต็มไปด้วยกลิ่นน้ำหอม

ฉันไม่ชอบเลย

ขนมที่ได้กินก็มีแต่เซมเบ้

จริงๆแล้วฉันชอบเค้กกับคุกกี้มากกว่า

เอาสิ

วันนี้คุณยายได้ทำ เซมเบ้เคลืบน้ำตาล

คุณยายบอกว่ามันเป็นเซมเบ้พิเศษ กินแล้วจะฉลาดขึ้น

แล้วฉันก็ได้คะแนนดีขึ้นอย่างที่คุณยายบอก

คุณยาย!

โห! เก่งมากจ้ะ!

คุณยายเริ่มทำอามะอามะ* ทุกครั้งที่มีโอกาสพิเศษ Amaama=Ama(หวาน)+Ama(หวาน)

งานแข่งกีฬา งานวัฒนธรรม เดทครั้งแรก...

มันเหมือนกับว่าฉันถูกล้างสมอง

แต่หลังจากที่ฉันตัดสินใจจะเป็นช่างเสริมสวย คุณยายก็ไม่เคยทำมันอีกเลย

ทำไมถึงเกลียดช่างเสริมสวยขนาดนั้นก็ไม่รู้ ยายแก่หัวโบราณ!

อามะอามะเหรอ..

ฟังดูหวานมากนะ

นี่ แล้วคุณกำลังจับตาดูอะไรอยู่เหรอ?

ความหนาว

ความหนาว?

ผู้ชายคนนั้นใส่เสื้อโค้ท

แ้ล้วดูสองคนนั้นถือเสื้อโค้ทเอาไว้อยู่

สภาพอากาศเดียวกันแท้ๆ

บางคนใส่เสื้อโค้ท แต่บางคนก็ไม่ใส่เสื้อโค้ท

น่าสนใจไหมล่ะ?

เอ่อ คือว่า...

เบื่องานหรอคะ?

ทำงานมันก็ดีนะ สำหรับตำรวจเขต

ถ้าผมมาจาก MPD คงมีปัญหา

ยังไงก็เถอะ คุณทาคาคุระไม่ใช่ คนแบบที่จะเป็นฆาตกรได้หรอกนะคะ

ผมเคยได้ยินมาก่อนแล้วล่ะ

เขาไม่มีแรงจูงใจนะคะ!

เราไม่รู้หรอก จนกว่าเขาจะพูด

คนเราสร้างข้อสมมุติขึ้นมา

ถึงคุณเชื่อใจใครซักคน คุณก็ไม่รู้หรอก ถ้าเขากำลังพูดความจริงอยู่จริงๆ

ทานให้หมดด้วยล่ะ

คุณทาคุระ

ดวลสักตาไหมครับ

ไม่ดีกว่าครับ

ผมอยากเล่นด้วยน่ะ

อย่ามาล้อเล่นกันน่า

คิดจะหนีอีกแล้วเหรอครับ?

เคนโด้คุณดั้งไหนเหรอครับ?

ดั้ง 6 ครับ โดยเฉลี่ย การผ่านระดับ6 คือ10% \ คุณต้องฝึกอย่างน้อย 5ปีก่อนจะลงสอบ

มันไม่เกี่ยวหรอกครับ แต่ผมเคยเป็นแชมป์ การแข่งระดับมัธยมทั่วประเทศน่ะ

แต่มันก็นานมาแล้วครับ

คุณมาที่นี่ทำไมเนี่ย?

"โคเคนจิไอ"

คุณรู้ความหมายใช่ไหมครับ?

การเข้าใจผู้อื่น ผ่านการต่อสู้

ตีถูกจุดเลยล่ะครับ

เขากำลังเดินออกจากร้าน และกำลังเดินไปทางสถานี

สะกดรอยตามไป

รับทราบครับ

กระดุมเหรอ?

- หรือว่า กระดุมหายใช่ไหมครับ - เอ๊ะ?

ไม่นี่คะ กระดุมก็อยู่ดี

กระดุมของเขาหายไป รายงานให้คุณโคจิมะทราบด้วย

ผมไปที่อามาคาระ เพื่อเก็บเอกสารเกี่ยวกับผลกำไร

และผมก็ให้มันกับคุณมาเอบาชิไป \ แล้วออกจากออฟฟิสก่อน6โมงครึ่ง

เขาออกไปตอนประมาณ 6 โมงเย็น

เวลามันต่างกันตั้ง 30 นาทีเลยนะครับ

คุณอ้างว่าคุณออกมาหลัง 6 โมงเย็น

ประมาณการณ์เวลาเสียชีวิต อยู่ระหว่าง 6 โมงเย็นถึง 6 โมงครึ่ง

ถ้าคุณออกจากบริษัทตั้งแต่ 6 โมงเย็น คุณก็สามารถฆ่าเธอได้

แล้วมันก็พึ่งได้รับการยืนยัน

คุณทาคุระใส่เสื้อโค้ทมาที่นี่ใช่ไหมครับ?

ใส่มาค่ะ

การโกหกเป็นเงาของความจริง

ถ้าเจอล่ะก็ เหยียบให้มั่น อย่าปล่อยเด็ดขาด

สวัสดีครับ

คุณทาคุระ

คุณทาคุระกำลังปิดบัง อะไรบางอย่างอยู่ใช่ไหมคะ?

อ่า..

นี่ครับ

หมายถึงนี่ใช่ไหม?

นี่คือ?

ของขวัญอำลา

ของขวัญ?

ขอบคุณค่ะ

จริงๆแล้วผมมีเรื่องอยากจะรบกวนหน่อยครับ..

ช่วยเย็บกระดุมบนเสื้อโค้ท ให้ผมหน่อยได้ไหมครับ?

ก่อนที่คุณจะไปปารีส

คุณทาคุระ

คุณเพิ่งซื้อกระดุมนั่นมาใช่ไหมครับ?

แล้วคุณนาโฮะ คุณโกหกพวกเรา

กระดุมเสื้อโค้ทของคุณทาคุระ มันหายไปใช่ไหมครับ?

ฉันไม่ทราบค่ะ

ผมขอเอาไปตรวจสอบนะครับ

หา อะไรกันน่ะ?!

คุณทาคุระ ถ้าคุณกำลังปิดบังอะไรอยู่ บอกพวกเรามาเถอะค่ะ

ฉันกำลังจะไปปารีสแล้วนะ

-ผมไม่ได้ปิดบังอะไรสักหน่อย -งั้นคงให้เรานำเสื้อโค้ทไปตรวจสอบได้สิครับ

-ถ้ากระดุมนี่มันไม่เข้ากันกับเสื้อโค้ทของคุณ... -เดี๋ยวก่อนสิครับ

ไม่จำเป็นต้องทำอย่างนั้นหรอก

คุณคางะ...

คุณทาคุระ

ผมรู้ว่าคุณโกหกเราอยู่

คุณบอกว่าคุณออกมาจากอพาทเมนท์ผู้ตายตอนประมาณ 5 โมงครึ่ง และแวะมาเก็บข้อมูลที่อามาคาระ

แล้วคุณก็กลับไปที่บริษัท แล้วออกมาตอน 6 โมงครึ่งไปโรงฝึกเคนโด้

ใช่แล้วครับ

มันไม่ใช่อย่างนั้นครับ

เสียใจด้วยนะครับ

ตอนนี้ 5 โมงครึ่งครับ

หา?

แม้ว่าจะอยู่ในที่ ที่สภาพอากาศเหมือนกัน

บางคนใส่เสื้อโค้ท แต่บางคนก็ไม่ใส่เสื้อโค้ท

ใช่ไหมล่ะครับ?

จำได้ไหมว่าเมื่อวาน คุณพูดเกี่ยวกับเสื้อโค้ทว่ายังไง?

ผู้ชายคนนั้นใส่เสื้อโค้ท

สองคนนั้นถือเสื้อโค้ทเอาไว้อยู่

คุณพยายามจะบอกอะไรเหรอครับ?

ทางขวา มีย่านการค้าอยู่

คนที่ใส่สูทที่เดินไปทางขวา กำลังกลับไปที่ทำงาน หรือไปกลับจากพบลูกค้ามา

พวกเขาไม่ได้ใส่เสื้อโค้ท ตั้งแต่ที่พวกเขารู้สึกร้อนจากการเดิน

ขณะที่คนที่เดินอยู่ทางตรงข้าม พึ่งจะออกมาจากที่ทำงาน

พวกเขาใส่เสื้อโค้ท \ เนื่องจากอากาศเย็นในช่วงนี้ของปี

คุณทาคุระ

คุณพูดโกหกครับ

ในวันที่เกิดเหตุฆาตกรรมนั้น คุณได้ใส่เสื้อโค้ทมาที่นี่

เพราะคุณเพิ่งออกมาจากบริษัทครับ

คุณไม่ได้มาที่นี่หลังจากที่ ออกมาจากอพาทเมนท์ของผู้ตาย

คุณออกมาจากบริษัทก่อนที่จะมาที่นี่

คุณออกมาจากอพาทเมนท์ของผู้ตายตอนประมาณ 5 โมงครึ่ง

แล้วคุณก็กลับเข้าไปที่บริษัท

คุณไปถึงที่นั่นประมาณ 5 โมง 50 นาที

แล้วเอาเอกสารให้คุณมาเอบาชิจัดการต่อ

คุณออกมาจากบริษทตอน 6 โมงเย็น

แน่นอน..คุณใส่เสื้อโค้ทออกมาด้วย

คุณมาที่นี่หลังจากที่ คุณออกมาจากบริษัท

คุณอาจจะปรึกษาเรื่องเอกสาร อย่างที่คุณบอก

คุณอยู่ที่นี่จนกระทั่ง 6 โมง 20 นาที

แล้วคุณก็ไปที่โรงฝึกเคนโด้

ช่วงเวลานั้นตรงกัน กับหลักฐานทั้งหมด

ถ้าึุคุณยอมรับว่ามันจริง คุณก็จะมีหลักฐานที่อยู่

หรือคุณจะไปที่สถานีตำรวจ กับพวกเราก็ได้นะครับ

แต่ว่า..

มีบางอย่างที่คุณพลาดไปนะครับ

ถ้าตามที่ว่ามาเป็นจริง เขาต้องได้....

เอกสารจากคุณนาโฮะมาก่อน

ผมจะไปสถานีตำรวจด้วยครับ

ผมจะตอบให้หมดทุกคำถามเลยครับ

คุณทาคุระตอบคำถามมาตอนนี้เลยสิคะ

-งั้นฉันก็ไปปารีสไม่ได้นะ! รอก่อนค่ะ คุณทาคุระ

คุณทาคุระ

คุณปิดบังอะไรเราอยู่ใช่ไหม?

เอ๊ะ?

ฟุมิทากะ เธอรู้อะไรใช่ไหม?

คุณแม่ครับ ผมไม่รู้จริงๆว่ากำลังพูดเรื่องอะไร?

การปกปิดเรื่องโกหกกับคนอื่นน่ะ \มันไม่ใช่ทางออกนะ

คุณตำรวจ คุณรู้หมดทุกอย่างใช่ไหมคะ?

โกหกน่า..?

นี่มันอะไรกัน?

การโกหกมันรสชาติดี \ แต่มันเน่าเสียเร็ว

ความจริงรสชาติแย่ แต่มันอยู่ได้ตลอดไป

ใช่ค่ะ

ชิ้นส่วนที่หายคือ \ มีใบรับรองแพทย์สองใบ

แต่มันต่างกันอย่างสิ้นเชิง

อันนึงมีชื่อจริง ของโรคที่เธอเป็นอยู่

แต่อีกอันเป็น...

ของปลอม

ผมได้รับการยืนยัน จากทางโรงพยาบาลแล้ว

เธอมีของจริงใช่ไหม?

ครับ

อะไรกัน...

ถ้างั้น ที่หนูมีก็เป็นของปลอมน่ะสิ ใช่ไหม?

ฉันให้ของจริงคุณทาคาคุระไป ระหว่างทางไปร้านขายส่ง ในวันนั้น

(โรงพยาบาลชินโอบาชิ)

ฝากด้วยนะครับ

เข้าใจแล้วครับ

หลังจากที่คุณให้เอกสารกับคุณมาเอบาชิไป

คุณมาที่นี่เพื่อเอาใบรับรองแพทย์ปลอมจากคุณนาโฮะ

คุณหมายความว่า เขารู้ว่ามันเป็นของปลอมหรอคะ?

คุณทำแบบนั้นทำไม?

ของจริงเขียนว่ายังไงคะ?

ไม่ได้ไปรักษาถุงน้ำดีอักเสบหรอคะ? Cholecystitis : อาการถุงน้ำดีอักเสบ

คำโกหกมันรสชาติดี แต่มันเสียเร็ว

ความจริงมันรสชาติไม่ดี แต่มันอยู่ได้ตลอดไป

ฉันมั่นใจว่าเธอจะต้องเจอกับ ความลำบากอีกมากที่ปารีส

แต่ฉันก็อยากให้เธอเอาชนะมันให้ได้ และได้เป็นช่างเสริมสวยที่น่ายกย่อง

จากนั้นฉันจะได้หมดห่วงซะที แล้วจะได้นอนตายตาหลับ

จริงๆแล้ว ฉันเป็นมะเร็ง

และฉันมีเวลาอย่างมากอีก 6 เดือน ถูกไหม?

มะเร็งเหรอ?

ใช่แล้วล่ะ

แม่ต้องทุกข์ทรมานจาก...

มะเร็งถุงน้ำดี

ฟุมิทากะ

เธอไปปรึกษาหมอ แล้วคุณทาคาคุระเอามาให้ฉันใช่ไหม

ครับ

ผมผิดเองล่ะครับ

-ผมให้ความคิดเรื่องของปลอมกับเขาเอง... -พูดอะไรน่ะ?

คุณรู้ว่าคุณอาจถูกตำรวจสงสัย ถ้าคุณโกหกเกี่ยวกับข้ออ้างของคุณ

ขอโทษด้วยนะ คุณทาคุระ

ฉันตั้งขอโทษคุณตำรวจด้วยนะคะ เรื่องยุ่งยากทั้งหมดมันเกิดขึ้นเพราะฉันเอง

เดี๋ยวก่อนสิ!

ทำไมทุกคนต้องปิดบังหนูด้วยล่ะ?!

-หนูจะไม่ไปปารีสแล้ว -นาโฮะ

เธอก็น่าจะรู้ดีไม่ใช่เหรอ ว่าทำไมทุกคนถึงต้องปิดบังเธอ

ผมรับมันจากเธอ เพราะเธอจะไปปารีส ผมขอโท..

มันไม่ยุติธรรมเลยนะ ที่จะทิ้งหนูไว้ในความมืด!

-ทำไมเธอไม่เข้าใจ ความตั้งใจของพวกเราเลยล่ะ? -จะให้หนูทำยังไงคะ?

คุณยายเองก็คัดค้านเรื่องที่หนู จะเป็นช่างเสริมสวยอยู่แล้ว

หนูจะไม่หรือไม่ไปมันก็มีค่าเท่ากันไม่ใช่เหรอ?!

ยังไงเธอก็ต้องไป เจ้าเด็กบ้า!

ใครกันแน่ที่บ้า?! ช่างมันเหอะ!

ขอผมพูดอะไรหน่อยครับ?

อะไรล่ะ!

ถ้าคุณไม่ไปปารีสแล้ว

ผมขอ อามะอามะ ได้ไหม? อามาะอามะ=อามะ(หวาน)+อามะ(หวาน)

อามะอามะ?

คุณป้าครับ ขนมที่คุนป้าทำเมื่อวาน

คืออามะอามะใช่ไหมครับ?

อามะอามะ?

ฉันจะคิดถึงเธอ

แต่ฉันไม่ได้อยากจะไปขวางทางการเป็นช่างเสริมสวยของเธอนะ

ฉันเคยดูถูกงานของเธอ \ ที่ฉันเรียกมันว่า \"รังนก\"

แต่จริงๆแล้วในใจฉัน ฉันก็อยากจะคุยอวดใครๆเรื่องเธอ

เธอหาเงินจากการฝึกฝนในปารีส \ ได้ด้วยตัวเธอเอง

ความลำบากมากมาย กำลังรอเธออยู่ที่ปารีส

แต่เธอก็กำลังจะยอมแพ้แล้วใช่ไหม?

ยาวิเศษของฉันน่ะคือการได้เห็นได้เธอ เป็นช่างเสริมสวยที่น่ายกย่องนะ

เพราะฉะนั้น...นาโฮะ

ฉันจะนั่งทำเซมเบ้รอเธออยู่ที่นี่

หวานเกินไปแล้วนะ

ยายจะเลี้ยงหนูต่อไป อย่างกับ....

พยายามเข้านะ นาโฮะ

พยายามให้เต็มที่นะ

ฉันรู้ว่าเธอต้องทำได้แน่ๆ

-อย่าเพิ่งตายนะ -ฉันจะรอเธอแน่นอน

ฉันจะรอเธอกลับมานะ

ดูขาของเธอสิคะ ขาเด็กคนนี้สวยนะ?

พูดเรื่องบ้าอะัไรล่ะเนี่ย?

ฉันภูมิใจในตัวเธอนะ

นะ?

อามาคาระอร่อยจังเลยนะครับ

ใช่ไหมล่ะครับ? การกินทำให้ผมมีความสุข

ยังไงก็เถอะ

คุณรู้ตั้งแต่เมื่อไหร่ครับ ว่าผมไม่ใช่คนร้าย?

ตอนเล่นเคนโ้ด้ครับ

สาเหตุการตาย คือถูกบีบคอ

ถ้าคนร้ายรู้สึกผิดละก็

เขาจะไม่ตีที่คอผม

จิตวิทยาอาชญากรรมน่ะ

งั้น

จุดประสงค์ของคุณคือ ทำให้ผมตีที่คอคุณใช่ไหม?

นั่นผมพูดเล่นครับ

ผมแค่กลับมาหาคุณ เพื่อเอานินเกียวยากิที่ผมทำหายมาให้

เอ๊ะ?

จำกระดุมนี้ได้ไหมครับ?

เจอมันที่ไหนเหรอครับ?

มันหล่นมาตอนนั้นน่ะครับ

ขอโทษครับ!

ขอโทษครับ!

คนละอันกันนี่นา...

เกี่ยวกับคนที่ได้ประโยชน์ ที่คุณมิทสึอิพยายามจะเพิ่มเข้าไปในประกันชีวิต

แ้ล้ว...

การตายของฉันก็จะสมบูรณ์

ฉันล้อเล่นนะคะ

ฉันควรจะอยู่ต่อไปเพื่อผลประโยชน์ของคนคนนั้น

แต่ว่า..

ฉันไม่รู้ชื่อหรือที่อยู่เลยน่ะค่ะ

งั้นคุณก็ไม่ทราบสิครับ ว่าใครเป็นผู้รับผลประโยชน์?

ทำไมคุณเพิ่งมาบอกเราตอนนี้ล่ะครับ?

ผมคิดว่าผู้รับผลประโยชน์จะเป็น...

เหตุผลของเธอที่จะมีชีวิตต่อไป

เพราะฉะนั้น

ผมเลยอยากให้คุณสืบว่า ใครเป็นผู้รับผลประโยชน์ของคุณมิตสึอิ

สิ่งที่เธอกำลังคิด

เหตุผลของเธอที่จะมีชีวิตอยู่ต่อหรอครับ

ขอโทษนะครับที่มารบกวน

ผมไม่คิดออกเลยครับว่าทำไมคุณมิเนโกะ \ ถึงต้องย้ายออกจากโกเทนมะ

ผมก็อยากจะทราบเหมือนกันครับ

ครับ

คุณพอจะทราบบ้างไหมครับว่า..

ลูกชายคุณน่าจะไปอยู่ไหน?

ครับ

801 7-3-2 อาซาคุสะบาชิ เขตไทโตะ โตเกียว

เดี๋ยวฉันไปเปิดเอง

ใครกันนะมาป่านนี้?

มาแล้วครับ

ขอโทษนะครับที่มาหาตอนดึกขนาดนี้

ผม คิชิดะ โยซากุ ครับ

คุณคิโยเสะ โคคิอยู่ไหมครับ?

ลุงคิชิดะ...

ไม่ได้เจอกันนานเลยนะ

ขอโทษนะที่มาโดยไม่บอกก่อน

มาที่นี่ทำไมครับ?

พ่อเธอให้มาน่ะ

คดีฆาตกรรมมัตสึอิ มิเนโกะ

คดีฆาตกรรมมัตสึอิ มิเนโกะ

การตายของคนมาใหม่

ตำรวจสืบสวน ก็เป็นคนที่มาใหม่

คางะ เคียวอิจิโร่

เขาเป็นผู้เชี่ยวชาญ ในการอ่านใจคน

ไม่มีชื่อ

แต่จริงๆแล้วฉันรู้ว่า...

ยังไม่บางคนที่ไม่สามารถ จะอ่านใจได้

โย่!

ฉันจะออกไปร้านสะดวกซื้อหน่อยนะ

นินเกียวยากิ?

ปริศนาของนินเกียวยากิ

นินเกียวยากิด้านซ้ายนี้ เป็นของที่สั่งทำเป็นพิเศษ

ปริศนาของลายนิ้วมือ

มีลายนิ้วมืออยู่ 3ชุด

ผมยังไม่ได้ระบุตัวพวกเขาครับ

คนเรานั้นโกหก

ผมตกเป็นผู้ต้องสงสัยสินะ?

ปริศนาเหล่านี้มีอะไรซ่อนอยู่เบื้อหลัง?

ไม่จริงใช่ไหม?

เพื่อปกป้องเขาหรอ?

การโกหกเป็นเงาของความจริง

ฉันเข้าใจแล้ว มัตสึมิยะ

--

www.thaisubtitle.com

บรรยายไทยโดย hitoride, Waya, wawamomo