Original subtitles

Dat is ze. Dat rijkeluismeisje. - Leuk.

Anderen moeten werken voor de kost.

Daisy, terug in de rij.

Welkom op Wode Hall, Jw. Ridgeway.

Hopelijk zal het u hier bevallen. Dank je. Dat loopt wel los.

Mag ik u het personeel voorstellen ?

Later. Eerst wil ik zien of de werken opschieten.

De architect is er nog niet.

Nu meteen.

In orde.

Jackie. Linnet.

Jackie. Linny.

Sorry, de butler had me niets gezegd.

Da's oké. Da's oké.

Je ziet er beeldig uit. Jij ook. Zoals altijd.

Waar mag ik de thee serveren ? In de zitkamer.

In orde. We gaan ons even opfrissen.

Wat scheelt er met Louise ? Liefdesverdriet. Wat anders ?

Ze wil trouwen. Met een Egyptenaar nog wel.

Ze kende hem niet, dus liet ik hem natrekken.

En ? Hij had al een vrouw.

Dus maakte je er een eind aan. Ik zei 'r dat ze geen cent kreeg

en dus hoefde hij haar niet meer. Mannen.

Prachtig. Blij dat het je bevalt.

Ik moet je wat vertellen en je om een gunst vragen.

Vraag maar op. Nee, het is ernstig.

Ik ben verloofd. Jackie, dat is geweldig.

Bezorg je hem werk ? Hier op Wode Hall. Alsjeblieft ?

Moet je me niet eerst wat over hem vertellen ?

Wel, hij heet Simon. Simon Doyle.

En hij is... Hij is alles waar ik ooit over droomde.

Jackie... Is dit niet prachtig ? Ja, het is schitterend.

Simon is platzak. Dus zijn we met z'n tweeën.

Die schoenen knellen. Maar hij houdt van de natuur

en een job hier zou ideaal zijn.

Linnet, als ik niet met 'm kan trouwen, sterf ik.

Je hebt het zwaar te pakken. Weet ik.

Goed. Wat wil je dat ik doe ?

Iemand moet dat grote domein van je runnen... Simon.

Ik zoek een ervaren iemand. - Hij studeerde in Cambridge.

Hij is erg intelligent. Als hij je niet bevalt, kan je hem ontslaan.

Maar dat zal niet gebeuren.

Goed. Breng hem morgen maar mee,

dan kan ik hem 's bekijken. Dank je.

Jackie... Tot ziens.

Ik wil geen mal figuur slaan. Maak je geen zorgen.

Linnet heeft het me beloofd. Of toch bijna.

Misschien moet Linnet me niet. Larie. Ze vindt je vast perfect.

En je bent geknipt voor de job. Geknipt.

Ik zal je niet teleurstellen. - Simon, wat hou ik toch van je.

Je maakt me zo gelukkig.

Ik wil 'n huwelijksreis in Egypte. Dat heb ik altijd al gezegd.

Linny, hier is hij dan.

Vooruit. Kalm aan, schat.

Hier is hij.

Mijn Simon.

Ik heb veel over u gehoord. Is hij dan niet perfect, Linny ?

Ja, hij lijkt me wel geschikt.

Zei ik het niet ?

'Ridgeway huwt arme droomprins na onstuimige romance.'

En ze gaan naar Egypte. Jezus Christus.

Bedoel je niet Toetankamon ? Wat moeten we nu doen ?

De Braymond vaart vanavond uit. Boek een plaats.

Moet ik 'r advocaten omkopen ? Helemaal niet.

Wat dan ?

Ik ga naar Egypte. Ze zal er een maand verblijven.

Ik ben oom Andrew. Ik kom haar toevallig tegen tijdens m'n reis.

Geliefden op huwelijksreis. Ze denkt niet erg helder. Snap je ?

Linnet is geen dwaas, Pennington.

Ik ook niet.

Aangename reis, gewiekste oom Andrew.

Dit is dus dat Ridgeway-meisje.

Wat bestudeer je zo grondig ?

Haar foto ? Of haar parels ?

Let op je woorden, Bowers, of je bent je werk kwijt.

Wat maakt mij dat nou uit ?

De stad stikt van de rijke, oude weduwes

die willen betalen voor wat gezelschap. Ontsla me dus maar.

Wat een humeur, Bowers. Je bent duidelijk aan vakantie toe.

Wat dacht je van een reisje op de Nijl ?

Er is niets wat ik meer verafschuw.

Ik heb een hekel aan warmte en heidenen.

Goed, dan gaan we.

Bowers, pak de koffers.

Een lift zou van pas komen. Luie nietsnut.

Het is beter hoopvol te reizen dan te arriveren.

Wat een uitzicht.

Gelukkig, schat ?

Mallerd. Wij zijn het gelukkigste stel op aarde.

En het knapste. En het fortuinlijkst.

En het eenzaamste. Enkel wij en niemand anders.

De piramide van Netemankaron is 62 m hoog.

De basiszijden zijn elk 118 m lang...

Jackie... Wat doe jij hier ?

Van het uitzicht genieten, zoals jullie.

Maar je was ook in Venetië en in Brindisi.

Wat een toeval. Waarom, Jackie ?

Ze volgt ons overal met opzet. Is dat waar ?

Dat is onduldbaar. En laag. Heel erg laag.

En efficiënt. Heel erg efficiënt.

Tot ziens.

Overal duikt dat kreng op. Lieveling...

Zoals 'n loopse kangoeroe. Ik begrijp het niet.

nee ? Het is vast mijn schuld.

Ik liet haar staan voor jou. Ze is vast erg ongelukkig.

Ze geniet er geweldig van. Welnee. Lieveling...

Wij zijn de gelukkigen. Laat Jackie daar niet tussenkomen.

Doe ik niet.

Dit is de perfecte huwelijksreis. Dat kan niemand veranderen.

Ik hou van je.

Om het snelst terug.

Kolonel Race, wat ben ik blij u te zien.

Mijn oude vriend. Geweldig is dit.

Ik heb u niet meer gevolgd...

sinds die zaak van de onthoofde geestelijke.

U bofte dat u dat taartmes zomaar vond.

Boffen ? Ik vertrouw op m'n grijze cellen.

Geluk is voor de anderen. Dat was ik even vergeten.

Mag ik u vragen wat u hier doet ? Ik ben hier met vakantie.

Ik ga de Nijl afvaren met de stoomboot. En u ?

Hetzelfde. Vreemd genoeg.

U volgt dus een van de passagiers.

Nee, ik ben gewoon met vakantie, mijn vriend.

Net als u.

Is deze stoel vrij ? In deze wereld is niets vrij.

Pardon ? Laat maar. Ga zitten.

Dank u. U leest 'Het Kapitaal'.

Ik reis nooit zonder dit boek.

Dr. Ludwig Bessner. Van het Bessnerinstituut in Surrey.

Jim Ferguson. Wereldburger.

Bent u misschien met vakantie ?

Nee, ik bestudeer de neergang van het kapitalisme.

Juist, ja.

Dan hebt u daar een goed specimen: de jonge erfgename.

Die parasiet. Moet u haar niet ?

Ik walg van haar. Elke degelijke samenleving zou 'r koud maken.

Misschien hebt u gelijk. Ze heeft eigenlijk te veel macht.

Meneer. dankjewel.

Proost.

Linnet. Linnet, schatje. Oom Andrew.

Wat een verrassing. Ik wist niet dat jij in Egypte was.

Het kwam erg plots. Ik ben hier op huwelijksreis.

Op huwelijksreis ? Wel, heb je ooit. Is dit de gelukkige ?

Dit is mijn Amerikaanse advocaat, Andrew Pennington.

Simon. Simon Doyle. Aangenaam.

Hoe gaat het ? Komt u bij ons zitten ?

Heel even dan. Wees gerust, ik zal jullie niet storen.

Ik weet hoe jonge mensen zijn.

Zelfs u met uw Engelse terughoudendheid staart haar aan.

Ze is heel knap. En heel rijk.

U kent haar toch ? Tuurlijk.

Sorry dat ik stoor, maar ik heb met m'n dochter gewed

dat u Hercules Porridge bent, de Franse speurder.

Nee, Hercule Poirot, de Belgische speurder.

Ik zei het je toch, Rosalie.

Er is maar een Mr. Poirot op de wereld. Onmiskenbaar.

Dat geldt natuurlijk ook voor mij.

Mijn moeder is Salome Otterbourne, de schrijfster.

Natuurlijk. Dat wist ik. Aangenaam.

Hier staan we dan. Twee beroemdheden bij elkaar.

Drie zelfs.

Ik had het over genialiteit. Niet over geld, meneer.

Dit is kolonel Race, mijn oude vriend. Dit is Mw...

en haar dochter. Aangenaam. Aangenaam.

Gaat u toch zitten, mevrouw, juffrouw.

U werkt vast aan een nieuw boek. Een dat zich afspeelt in Egypte.

Hoe geweldig slim dat u dat kan bevroeden, Mr. Porridge.

Ik kom de lokale sfeer opsnuiven voor mijn meesterwerk:

'Sneeuw op 't gelaat van de sfinx'.

Kilte verandert in passionele liefde

als het jonge, Engelse meisje dat net afgestudeerd is

het hart van de wrede woestijnsjeik doet smelten.

Ik denk niet dat Mr. Poirot van romantische boeken houdt.

Tuurlijk wel. Een echte Fransman is dol op een stevig potje seks.

Wat niet geldt voor onze gezaghebbende bibliotheken.

Ze verbannen me omdat ik de waarheid spreek over 't seksuele.

Maar toch ga ik door.

De waarheid. Het is zo moeilijk om ze te vertellen.

Dank u wel, meneer.

Wil u me vergezellen bij een tango, juffrouw ?

Een beetje beweging na het avondmaal.

Danst u de tango, kolonel ? Erg slecht.

Dan zal ik u tonen hoe het moet. Zoals hij in Spanje gedanst werd.

Dat wil zeggen, met een vleugje erotiek.

Verdomme, Jackie. Laat ons met rust.

Ober.

Mr. Poirot.

Hoeveel krijgt u van Linnet om me bij 'r weg te houden ?

Ik heb geen geld van Mw. Doyle aangenomen.

Ik wil iets in vriendschap zeggen. - En wat wil u dan zeggen ?

Dat ik me publiekelijk aanstel ? Dat ik gek ben ?

Begraaf de doden. Niet zoals de Egyptenaren dat doen...

Het lichaam balsemen om de ziel levend te houden.

Nee, definitief. Wat voorbij is, is voorbij.

Kijk enkel in de toekomst. De tijd heelt alle wonden.

Denk maar niet dat ik lijd.

Ik vermaak me zelfs best.

Ja, dat u er behagen in schept, is nog het ergste.

Dat laat me koud. Simon was van mij en hij hield van me.

En toen dook zij op en...

Het is maar een klein dingetje. Maar het is dodelijk.

Mijn vader heeft me leren schieten.

Soms zou ik deze revolver tegen haar hoofd willen zetten...

om dan heel rustig de trekker over te halen.

Ik wil de knal horen.

Ik weet hoe u zich voelt. Zo voelen we ons allen wel eens.

Maar ik waarschuw u, juffrouw...

laat het kwaad niet in uw hart. Het zou er zich snel thuis voelen.

Als de liefde er niet overleeft, dan maar het kwaad.

Hoe... Hoe triest, mademoiselle.

Hallo, Mr. P. Gaat u terug naar het hotel ?

Waarheen anders ?

Denkt u dat Linnet dit leuk vindt ?

Dat hangt ervan af. Rookt ze ? - Enkel haar merk.

Hebt u Jackie al gesproken ? - Ja, daarnet nog.

Goed. U hebt haar vast tot rede gebracht.

Helaas is ze enkel uit op wraak. - Bent u ernstig ?

Ik ben altijd ernstig, vriend.

Ik weet dat Jackie koppig is en vreselijk bezitterig, maar...

Wou ze u bezitten ?

Vast wel. Ja, dat wou ze zeker.

Ze is vreselijk eigenwijs. - Ze wil de broek dragen.

En dat kan een man niet dulden. - Nee, zeker niet.

Toen ik Linnet voor het eerst zag... hoe zal ik het zeggen ?

Het was zoals de maan overdag. Je weet niet of ze er nog is.

Linnet deed Jackie voor me verdwijnen.

Ja, sommige vrouwen hebben die macht.

aar hoe gaat u uw dilemma oplossen ?

Ik heb een prachtig plan. Ga toch weg.

Koetsier.

Naar het station. Snel. Of we missen de trein naar Alexandrië.

Naar het station.

Zo snel mogelijk.

Kijk, daar is ze.

Welkom, welkom. Welkom aan boord van de Karnak.

Ik ben Mr. Shoudoury. Ik ben de manager van deze boot.

En ik zal alles doen om het u naar uw zin te maken.

Ik heb hier... ik heb hier...

Ik heb hier een lijst met namen en... kajuiten.

Ik zal trachten te raden wie wie is, oké ?

U bent Mw. en Jw. Otterbourne, niet ?

Fout. Ik ben Mw. Van Schuyler.

Ik wens meteen naar m'n hut te worden gebracht.

Bowers krijgt de kamer tegenover me, aan stuurboordzijde.

De verschroeiende middagzon zal wonderen doen

voor haar ziekelijke huid. - Dadelijk, mevrouw. Dadelijk.

U bent vast Dr. Bessner. Dat zie ik aan uw elegante, Duitse snor.

U zal nooit speurder worden.

Deze snor is, hoewel onmiskenbaar elegant, Belgisch.

Zijn naam is Poirot. Hercule Poirot.

De beroemde Mr. Poirot. Ik bewonder u zeer. Ik bewonder u.

Is het niet eenvoudiger als wij onze naam noemen

en u het nummer van de hut geeft ?

Eenvoudiger ? Ja, ongetwijfeld eenvoudiger. Ongetwijfeld.

Wat 'n briljante vereenvoudiging.

Safrari zal iedereen naar z'n kajuit brengen.

Safrari. Safrari...

We vertrekken.

Ik stel voor dat u een laatste blik werpt op de stad.

Het is ons gelukt. We zijn eindelijk van haar af.

Wat had je dan gedacht ? Je bent een genie.

Niet slecht voor eenvoudige Simon.

Fantastisch, hé ?

Jij bent een Ridgeway, hé ? En u bent Mw. Van Schuyler.

Het ijs is nu gebroken. Ik praat zelden met vreemden,

en al helemaal nooit met vreemde jonggetrouwden.

Blij dat u uw regel overtreedt. Daar dienen regels voor.

Mijn regels toch, door mij.

Wat zijn ze prachtig.

Dank u. En verbazingwekkend...

als je weet hoe ze gemaakt worden.

Een klein stukje been komt in een oester terecht

en wordt tenslotte een heel waardevolle parel

die gedragen wordt door een mooi meisje zoals jij.

Zo heb ik het nooit bekeken. Dat zou je moeten doen.

De oester sterft bijna.

Naar de hut. Tijd voor uw massage.

Bowers nam ooit Jack Dempsey onder handen.

Hij werd nooit meer dezelfde. Sorry, Jw. Ridgeway.

Mw. Doyle. Mw. Simon Doyle.

Vergeef het Jw. Bowers. Ze weet niets van het huwelijk af.

Je kwijlt als je haar parels ziet. Zwijg.

Je zou je tanden afstaan om ze te bemachtigen.

Onzin. Het is niet omdat je wrok koestert tegen haar pa

dat je grof moet worden. Wrok ?

Melhuish Ridgeway ruïneerde mijn familie.

Je moet 'm dankbaar zijn.

Anders had je nooit het genoegen gehad voor mij te werken.

Daarom alleen al verdient ze de dood.

Thee, mevrouw ?

Ik ben Salome Otterbourne en ik wil u even spreken.

Wij spreken elkaar al via onze advocaten.

In verband daarmee kom ik u iets verzoeken.

Ik zou niet willen dat het tot een rechtszaak komt.

Wij schrijvers springen nogal los met de taal om.

Als het maar opruiend is, niet ?

Jammer dat u 'Onder de vijgenboom' zo interpreteert.

Ik wou enkel aantonen hoe het hart van een jong meisje

in vuur en vlam kan raken.

Ziet u niet dat wat ik schreef eigenlijk vleiend is ?

Eerlijk gezegd vind ik het niet vleiend

om vergeleken te worden met een nymfomane baviaan.

En mijn advocaat zal beslissen wat een gepaste vergoeding is

voor de schande die u mij aandeed. Goedemiddag.

Filister. Ik zal je tonen wat reputatie eigenlijk is.

dat ik jullie even moet storen,

maar dit zijn de papieren die getekend moeten worden.

De pacht van het Chrysler-gebouw,

de zilvermijnconcessies, de oliewinning in Bakoe

en de nagelnieuwe Chuchu-fusie.

Gewoon het laatste blad onderaan tekenen.

Ik heb het nog niet gelezen. Hoeft niet.

Ik heb het allemaal heel grondig onderzocht.

Ik lees altijd alles voor ik iets teken. Dat leerde m'n vader me.

Hij zei dat je niemand mag vertrouwen. Ook je advocaat niet.

De oude Melhuish. Wat een gevoel voor humor.

Ik heb nog nooit een document gelezen

en dat ga ik nu ook niet doen.

Je meent het.

Is dat niet roekeloos, schat ? Ja, natuurlijk.

Maar ik heb zo'n zin in een drankje.

Goed dan. Omdat we op huwelijksreis zijn.

Mooi zo.

En nu de volgende.

Ik hoop dat ik niet stoor. Ik ben advocaat.

U hebt een goede zakelijke ingesteldheid.

Uw vader had gelijk. Teken niets voor u het gelezen hebt.

U bent het vast met me eens.

Natuurlijk. Natuurlijk. Er is geen haast bij.

Excuseer me.

Hopelijk heb ik 'm niet beledigd. En als dat wel zo is, Mr. ?

Kolonel Race. En als dat wel zo is ?

Advocaten moeten tegen 'n stootje kunnen.

Drinkt u iets met ons ? Dank u. Graag.

En u, Mr. P. ? Tenslotte hebben we wat te vieren.

We zijn Jackie eindelijk kwijt.

Ja, daar lijkt het op. Gefeliciteerd.

Kolonel Race en ik komen zo dadelijk... bij u.

Lieveling.

Mevrouw, ik moet u spreken. Later.

Nee, nu. Het is belangrijk. Ik zie je in de bar.

Nou ? Ik heb 'n telegram ontvangen.

Mijn verloofde heeft z'n vrouw weggestuurd. Hij wacht op me.

Ik moet naar hem toe. Geef me het beloofde geld.

Ik heb 5 jaar voor u gewerkt. Geen sprake van.

Mevrouw, u had het me beloofd. Hij is nog getrouwd, Louise.

Ik smeek u. Ik heb het geld nodig als bruidsschat.

Ik heb hard voor u gewerkt. Ik bepaal wanneer je vertrekt.

U kan het me niet weigeren. Dank je, Louise.

Kreng.

Lieve hemel, ze maakt overal vijanden.

Zelfs haar eigen advocaat wil 'r oplichten.

Dat hebt u dus gemerkt.

Ik wist wel dat u hier niet gewoon met vakantie was.

Ik werk voor Mw. Doyles Engelse advocaten.

En zij vermoeden dat Pennington...

Haar geld verduistert. Zoiets, ja.

Van haar vader erft ze het geld als ze trouwt.

En nu ze gehuwd is... Wil hij een document van haar

dat hem een duit oplevert. Precies.

Voorlopig heb ik hem afgeschrikt, maar wie weet wat hij van plan is.

En al de anderen.

In de grote tempel van Karnak

komen we voorbij een beeldenrij met ramskoppen.

Voor elk beeld staat de afbeelding van een boom.

ja, rammen. Wellustige, zinnelijke rammen.

Ze zijn zo nobel met hun trotse flanken,

wijde neusgaten en vrijpostige hoorns.

Ja. Ja. Kom maar, mevrouw.

Karl Marx zei dat godsdienst de opium van het volk was.

Voor uw moeder is dat seks.

Moet u haar niet wat intomen voor ze zo'n beest aanrandt ?

Misschien vindt u mijn moeder bespottelijk,

maar ze blijft wel m'n moeder. Ze is altijd goed voor me geweest

en ik laat haar niet in de steek nu ze...

Nu ze wat ? Niets.

Sorry, ik wou me niet bemoeien en ik wou u zeker niet beledigen.

Ik ben niet zo slecht als ik lijk. Echt niet ?

Erewoord.

Zou u haar wel willen beledigen ?

Linnet Ridgeway is een parasiet in de huid van de samenleving.

In een normale wereld zou ze weggeruimd worden.

Weggeruimd ? Dat is wat ik zei.

Mr. Ferguson... Jim.

Jim, klopt het dat je een dode niet kan belasteren ?

Ik begrijp de vraag niet.

Laat ook maar. Is het niet prachtig ?

Dit gaat ons verstand te boven.

Wat kan een artistieke geest toch vreemde vormen aannemen.

Dat laat me koud, Mr. Poirot.

Ik beperk me tot feiten en cijfers.

Daar hielden de oude Egyptenaren ook al van.

Grootvizier Tachotep werd verpletterd

door 1000 zilverstukken

omdat hij het geld van zijn meester verduisterde.

Dat meent u niet. Toch wel.

Lieve hemel. Alles in orde ? Linnet, is alles in orde ?

Kom maar. Voorzichtig.

Kom, ik help je.

Het werd er vast afgeduwd.

Wil iemand me doden ? Jackie.

Ze is er niet.

Arme mevrouw, dat scheelde niet veel.

Wat een ongeluk. Die steen ligt daar al 4000 jaar

en valt net op het moment dat er mensen onder staan.

Niet precies 4000 jaar, Mr. Poirot.

De tempel werd gebouwd in... We zijn het allen met u eens.

Er is een patiënte voor u. Wat ben ik toch onachtzaam.

Ik ben oké. Echt waar. U moet terug naar de boot

om er wat te rusten. In orde.

Enkele uurtjes maar. Ik wil straks de tempel van Aboe Simbel zien.

Die is buitengewoon.

Wist u dat het meest oostelijke beeld kan zingen ?

Heus ? Jazeker.

We moeten er tijdig zijn. Bedankt, dokter.

Bij zonsondergang hangt er een droeve sfeer.

Hij maakt me bang. Hij is ongevaarlijk.

Fantastisch. Ik vind ze angstwekkend.

Ach, welnee.

Zal hij voor me zingen, denk je ? Waarom niet ? Je bent goddelijk.

Welkom in de tempel van Aboe Simbel.

De voorgevel is 26 m lang.

Elk beeld van Ramses I is 20 m hoog.

Laat me met rust.

Ga weg. Laat me met rust.

Het is oké, liefste. Laat haar niet alles bederven.

U kan uw doden dus niet begraven. U kan niet wegblijven.

Nee, ik kan niet wegblijven.

U dacht toch niet dat ik in Simons val was getrapt ?

Ik vind het erg jammer dat ik u hier zie.

Sorry dat ik het zeg, maar u zit op een schip in woelige wateren.

Wie weet op welk ongeluk het afstevent.

Waarom zegt u dat ? Omdat het de waarheid is.

Door hier te zijn, geeft u uw veiligheid helemaal op.

U kan het nog omkeren als u dat echt wil.

Je moet je ster volgen, waarheen die ook leidt.

Zelfs naar rampspoed ?

Zelfs naar de hel.

M'n tas ligt nog in de bar. Ik kom zo.

Nu zijn we alleen, mevrouw.

Ik kreeg nog niet de kans u onder vier ogen te spreken.

Wat hebben wij te bespreken ? Mijn reputatie, mevrouw.

U runt een instelling in Zürich. Dat klopt.

En u zegt lelijke dingen over me tegen invloedrijke mensen.

U bent een kwakzalver. Een gevaarlijke zelfs.

Luister naar me. Dat deed mijn vriendin Maris al.

U gaf haar die smerige inspuitingen.

Ik schreef een behandeling met armadillo-urine voor.

Daar had ik al grote successen mee geboekt.

De arme Maris werd stapelgek dankzij u.

Ik duld zulke brutale uitspraken over mijn behandeling niet.

Vervolg me dan, als u dat durft. U weet dat dat niet kan.

Een schandaal zou het failliet van m'n kliniek betekenen.

Dan ziet het er slecht voor u uit, hé ?

Ik hoop maar dat dat niet voor u geldt.

Wilt u een cacaocrème of een cognac ?

Boven is de bediening zo langzaam.

Nee... dank u.

Hoe laat is het ?

Daar hangt een klok. Gebruik je ogen.

Heeft je moeder je nooit geleerd dat er zoiets bestaat

als regelrechte brutaliteit ? Mijn moeder was een dame.

Dat is jou niet aan te zien. Het is bedtijd.

In orde. Waar is mijn stola ? Heb ik niet gezien.

Had je 'm wel bij je ? Want ik heb 'm nergens gezien.

Gebruik je ogen.

Mr. Poirot.

Ik hoop dat u me ooit enkele van uw zaken uit de doeken doet.

De sappigste.

De sappigste ? De bloedigste.

Wanneer u maar wil, mevrouw. Goedenavond.

Goedenavond.

Het spijt me. Geeft niet.

U ziet er moe uit vanavond, Mr. Poirot.

Ja, ik ben overmand door slaap.

Ik weet niet waarom, maar ik kan m'n ogen amper openhouden.

Ach, ik ook. Wil u zo goed zijn om me naar m'n hut te brengen ?

Deze kant op, zoals u weet.

Dadelijk duikt die onbehouwen jongeman op om je te verleiden.

Geef niet toe zonder eerst verzet te bieden.

Denk er aan: de jacht is erg belangrijk.

Nee, hierlangs is beter.

Let op, hier is een verraderlijk trapje. Nee, dat is de rivier.

Ik voel me wat wankel.

Er zijn inderdaad vervelende stromingen.

We zijn er. We zijn er. Naar binnen.

Goedenavond. Goedenavond, mevrouw.

Aan wal geweest ? Ja, het maanlicht is prachtig.

Een echte huwelijksreisavond.

Als de dochter van de predikant enkel water drinkt...

eindigt ze geheid met gin.

Een ruitenkaart.

Simon. We wachten.

Wat is je bod ? Het dubbele.

Hij was haar man,

maar hij liet haar in de steek.

Drink je mee ? Nee, dank je.

Kan u uw bod even herhalen ? Het spijt me.

De tante van de dominee drinkt nooit wat, maar weldra is ze zat.

Ad fundum.

Sorry, ik lette even niet op.

Hij zwoer trouw aan zijn geliefde...

Ik vrees dat ik moet passen. Ik ga naar bed.

Ik kruip ook onder de wol. Goed idee.

Slaapwel. Slaapwel.

Droom zacht. Kom je, Simon ?

Ik kom zo. Even opruimen.

Slaapwel. Slaapwel. Ik ga ook maar...

Nee, blijf toch zitten. Vertel me eens alles over jezelf.

Er valt weinig te vertellen. Ik ben Salome Otterbournes dochter.

Als de domineevrouw geen wijn drinkt, houdt ze van whisky.

Ga verder. Je zei iets... over iemands dochter.

Salome Otterbourne, de schrijfster.

Salome ? Liet zij niet iemand onthoofden ?

Ik ken nog iemand die dat verdient.

Heb je niet genoeg ? Wat ?

Gedronken. Zijn dat jouw zaken ?

Nee, zeker. Klopt. Is Simon soms bang ?

Waarvan ? Dat ik deze charmante dame

m'n levensverhaal vertel. Ik moet gaan.

Wacht, het is een droevig verhaal.

Haal je zakdoek maar boven. Hemeltje, Jackie.

Wat ?

Ga naar bed en stel je zo niet aan.

Simon zegt dat ik me aanstel.

Simon zegt: 'Ga naar bed...'

Ik word misselijk van je. Ga naar bed.

Zo behandel je me niet. Luister, Jackie...

Ik vermoord je. Jackie.

Snel, help hem.

Jezus...

Wat heb ik gedaan ?

Ik haal Dr. Bessner. Breng 'r naar haar hut.

Kalmeer haar. Wat heb ik gedaan ?

Jw. Bowers is een verpleegster. Laat haar voor 'r zorgen.

Kom mee.

Simon... Laat haar niet alleen.

Roep dan de dokter. Snel.

Ga liggen.

Ik haal Jw. Bowers.

Simon... Rustig maar.

Rosalie haalt Jw. Bowers. Ze is verpleegster.

Heeft dat geduurd. Jw. Bowers sliep al.

Ze komt zo. Hoe sneller, hoe beter.

Hoe gaat het met 'r ? Ze schoot 'r ex-vriend neer.

Hoe kan je zo harteloos zijn ?

Rustig, Jw. Bowers komt zo. Alles komt goed.

't Komt goed. Er gebeurde een ongeluk.

Ja, Jw. Otterbourne vertelde het me.

Een spuitje morfine zal wel helpen.

Da's zeer efficiënt als Mw. Van Schuyler raaskalt.

Ferguson, vraag de dokter hiernaast voor Doyle te zorgen.

Ja, in orde.

Ziezo. Breng me nog een doek.

Het been is gebroken en u verliest veel bloed.

Goed...

Help me hem naar m'n hut dragen.

Bent u bang van een beetje bloed ? Vooruit, Mr. Ferguson,

help hem overeind.

Ik blijf bij haar. Je weet nooit hoe ze reageert.

Jw. Bowers, is ze gekalmeerd ? Ja, ik gaf 'r wat morfine.

Ik blijf bij haar. Goed.

Jongedame, kom mee. Met die bangerd kan ik niets aanvangen.

Open de deur, ja.

Goed, geef hem een frisse handdoek voor zijn hoofd.

Ja, dokter.

Ik haal dat wapen. Zoiets laat je beter niet rondslingeren.

Goed.

Jackie... Ze mag niet alleen blijven.

Dat is ze niet. Wees gerust. Jeetje, het is mijn schuld.

Ik behandelde haar zo gemeen. Nu was ze dronken.

Dit zal pijn doen.

Moet niemand uw vrouw op de hoogte brengen ?

Ja... ja, graag.

Nee, laat haar slapen. Ze moet niet ongerust zijn.

Ik kan het enkel oplappen. Er is geen uitgaande wonde.

De kogel zit er diep in. Dat kan ik pas aan land doen.

Rol zijn mouw op.

Strijk dit uit.

Ik laat spalken maken en breng ze aan terwijl u slaapt, hé ?

Dank u, dokter.

Maak u maar geen zorgen. Alles komt in orde.

Het ligt er niet.

Wat ? Het wapen ligt er niet.

Wie nam het dan weg ? Ik niet.

Hopelijk heeft het geen belang.

Soms wil ik dit kleine wapen tegen haar slaap plaatsen

en langzaam de trekker overhalen.

Wat ?

Niets.

De directeur vraagt ons om de zaak te onderzoeken.

Ik sta te uwer beschikking. Wat kan u zeggen, dokter ?

Ze werd gedood door een zeer kleine kogel. Een.22, denk ik.

Met het wapen dicht bij haar hoofd. U kan de hersenen zien.

Kan u geen Engels spreken ?

Bedoelt u de verschroeide huid ? Inderdaad.

Excuseer me.

Dat is vreemd.

Wat maakt u daarvan ? Wel, dat is makkelijk.

Mw. Doyle was stervende, ze wou zeggen wie de dader was,

stak 'r vinger in haar bloed en schreef de J van Jacqueline.

Wat u daar zegt is dom. Ze is op slag dood.

Ze heeft geen tijd om iets op te schrijven.

Is dat een grap ? Een kleintje met slechte smaak.

De J staat er nu eenmaal. Wij moeten onderzoeken waarom.

Het lijkt me een kinderlijk melodramatische daad.

En het tijdstip van de dood ? Ze is al minstens zes uur dood.

Niet langer dan acht uur. Tussen middernacht en 2u.

Da's ongelooflijk. Waarom ?

Dan kan Jw. Jacqueline het niet hebben gedaan.

U zei me, kolonel, dat Mw. Doyle de salon iets voor 23u.45 verliet

om te gaan slapen. Jw. Jackie was dan bij Rosalie en Mr. Doyle,

of Mr. Ferguson en Mw. Bowers, die haar morfine toediende

en de hele nacht bij haar bleef.

Mr. Doyles been was gebroken. Die kon ook niet ver lopen.

Hij kon geen stap zetten. Hopelijk blijft 't zo vlot gaan.

Daar vrees ik voor, kolonel.

Iedereen op deze boot wist dat Jw. Jacqueline Mw. Doyle haatte.

Ze was de ideale persoon om erin te luizen.

Meneer, mij kan u toch niet verdenken.

Waarom niet ? U had reden om 'r te doden. Dat heb ik ontdekt.

Dan luistervinkte u toch ? Maar dat was geen motief.

Ik kan 'r vervolgen. En geruïneerd worden ?

Moord is goedkoper. Veiliger als ze je niet pakken.

Ik kon het niet doen. Ben ik niet mee eens.

Toen Mr. Doyle werd beschoten, was u misschien op het dek

omdat u niet kon slapen.

Misschien hoorde u stemmen.

U keek door het raam van de salon, zag wat er gebeurde...

Ga naar bed. Zo behandel je me niet.

Luister, Jackie. Ik vermoord je.

Jackie...

U wist waar het wapen lag. Toen u uit uw hut werd geroepen,

kon u het wapen oprapen terwijl u Mr. Doyle verzorgde.

Toen alles weer rustig was,

kon u de hut van uw slapende patiënt ongemerkt verlaten

en Mw. Doyle in haar hut neerschieten.

Dokter, ik kan u niet uitsluiten. Wat u zegt, is onvoorstelbaar.

Schandelijk. Ik laat me hier niet langer beledigen.

Vond u wat in de nagellak ?

On n'attrape pas les mouches avec le vinaigre.

Wat zegt u ? Da's een oud, Franse gezegde,

maar dat brengt ons te ver. Kom, laten we de klanten ondervragen.

Hoeveel tijd verstreek er tussen het moment dat u en Dr. Bessner

Mr. Doyle wegbrachten en het moment dat u 't wapen haalde ?

Zo'n 3 à 4 minuten. 3 à 4 minuten.

U stond net buiten de salon toen u hoorde schieten. U kon dus zien

waar het wapen was gevallen. Da's inderdaad mogelijk.

Inderdaad. U kon ook gewacht hebben tot de salon leeg was

om het wapen te nemen en te doen alsof u het niet vond.

Voor u naar Dr. Bessner ging, kon u Mw. Doyle doden.

Dat kon, maar ik heb het niet gedaan.

En u, juffrouw, u kon het wapen nemen voor u vertrok.

Terwijl Mr. Ferguson Mr. Doyle hielp.

Wat heb ik gedaan ?

Wat heb ik gedaan ?

Ik haal Jw. Bowers. Goed.

Terwijl u Jw. Bowers ging halen, kon u naar Mw. Doyles hut lopen

en haar vermoorden.

Het nam maar even in beslag. Jw. Bowers.

Word wakker. Jw. Bowers.

Wat is er ? Er gebeurde een ongeluk.

Waarom zouden wij het wapen nemen ? We hadden geen motief.

Maar ze was een uitzuigster.

Een parasiet van de maatschappij die moest worden weggeruimd.

Maar... Weggeruimd als waarschuwing

voor de anderen. Verrekte, Franse luistervink.

Een Belgische luistervink, alstublieft.

En u, juffrouw, u wou de schade voor uw moeder beperken.

Hoe kon ik dat hebben gedaan ? U stelde me eens een vraag.

U had gelijk. Je kan een dode niet belasteren.

U bent vreselijk. U doet alsof u aardig bent,

maar u wil ons enkel kisten.

Ik moet achterhalen wat hierachter schuilt.

De waarheid.

Nadat u Jackie de morfine gaf, deed ze geen oog meer open.

Precies. Stress, alcohol en morfine doen de Titanic zinken.

Ze kon de moordenares niet zijn. Nee, dat is uitgesloten.

Prima, maar u kon het zijn.

Ik ? Ja, u, juffrouw.

Veronderstel dat u op het dek was en zag wat er gebeurde.

U wist waar het wapen lag.

Jongedame, kom mee. U kan me beter helpen dan die bangerd

die geen bloed kan zien.

Terwijl Mr. Ferguson en Rosalie Dr. Bessner hielpen,

kon u uw patiënte verlaten en het wapen komen halen.

U had genoeg tijd voor Mr. Ferguson het kwam zoeken.

Dan haastte u zich naar Mw. Doyles hut en schoot 'r neer.

Absurd. Waarom zou ik Mw. Doyle vermoorden ?

Haar pa was Melhuish Ridgeway. Hij ruïneerde uw vader

en u moest als dienster werken. Lariekoek. Van wie weet u dat ?

U zei het drie dagen geleden.

Hoe durft u me af te luisteren ? U hebt een luide stem.

Is het waar ?

Ja, het is waar. Voila.

Waarom zou ik haar doden voor een oude gebeurtenis ?

Omdat u er vandaag nog steeds van walgt.

Nee, juffrouw, uw verzet overtuigt me geenszins.

U had de middelen, het motief, de kans en vooral...

de instelling om te doden. Bent u klaar, Mr. Poirot ?

Momenteel wel, maar hou u beschikbaar voor verder verhoor.

Zoiets doe ik niet. Mr. Poirot ?

Is het waar van Linnet ? Het is helemaal waar.

Ik deed het niet. Dat denken jullie...

Rustig. We weten dat u haar niet vermoordde. Dat is bewezen.

Godzijdank. En Simon, is alles oké met hem ?

Dr. Bessner zegt dat z'n toestand bevredigend is.

Ik was dol, ik had hem kunnen doden.

Zal hij het me vergeven ? Meer dan waarschijnlijk.

Mannen zien het minst in vrouwen die hen goed behandelen.

Jw. Bowers, brengt u Jw. Jacqueline naar haar hut ?

Ik zorg ervoor dat u Mr. Doyle ziet.

Dank u.

Wij gaan best eerst bij 'm langs. Hij zal wel wakker zijn.

Goed idee.

Wat me het meest... intrigeert in deze zaak, is het pistool.

Het pistool ? Waarom is het weg ?

Dat is toch in veel moordzaken het geval ?

Toch niet als men er iemand wil inluizen.

Waarom zou de moordenaar met bloed de "J" schrijven op de muur

en dan j's wapen weggooien ? Ik snap het. Ze vonden iets.

Een ding is zeker. Mw. Doyle werd niet door een vis vermoord.

Gaat het met u ? Ja, dank u.

Ik was even weg. Eet iets om krachten op te doen.

Nee, ik kan het niet zien. Kan u het niet zien ?

Mag ik dan... ? Ga gerust uw gang.

Ik kan het niet geloven.

Linnet is dood. Het is een harde klap.

Jackie is er nu vast bij. Zij zou nooit in koelen bloede doden.

Wees gerust, we weten met zekerheid dat zij 't niet deed.

Gelukkig maar.

Hebt u enig idee wie de dader kan zijn ?

't Kan iedereen zijn.

Gisteren nog zei ze dat iedereen op de boot haar vijand was.

We denken dat ze gelijk had, meneer.

Monsieur...

Excuseer me.

Hebt u het naar uw zin ? Voor zover dat mogelijk is.

U hebt het lijk ontdekt. U kan de zaak vast verduidelijken.

Wat ? Beschuldigt u mij ?

Een eerbaar meisje. Ik zweer op het graf van mijn ma...

Maak er geen drama van. Zeg gewoon de waarheid.

Ga zitten.

Mr. de detective, verdenk mij niet. Die arme Mw. Doyle...

Iedereen hield van haar. Ze was zo jong en mooi.

Niemand wou haar doden. Louise, geen grappen. Ik...

Poirot, spreek een taal die iedereen snapt.

Ze zei dat heel de wereld gek was op Mw. Doyle.

Da's een nieuwe kijk. Goed...

Wanneer zag u 'r nog in leven ? Gisteravond, meneer.

Ik stopte haar in bed. Waar ging u dan naartoe ?

Naar mijn hut, natuurlijk. Zag of hoorde u niets meer ?

Dat kon niet, mijn hut ligt aan de andere zijde van de boot.

Als ik niet had kunnen slapen en op het dek was gebleven,

dan had ik de dader de hut van mevrouw zien betreden.

Maar nu... Meneer, ik smeek u, u begrijpt me wel.

Wat kan ik zeggen ? Niemand beschuldigt je.

Louise, ik zorg wel voor je. Meneer is te goed.

Maar...

als u niet rechtstreeks naar uw hut was teruggekeerd,

dan kon u de schietpartij in de salon hebben gezien.

Nee. Toch wel.

Op het dek had u alles kunnen zien.

Toen de kust veilig was, nam u het wapen weg, keerde u terug...

en schoot u 'r neer. Da's een valse beschuldiging.

Waarom zou ik zoiets doen ? Louise...

Ik weet alles over u en over uw verhouding.

Mw. Doyle verzette zich tegen uw vertrek.

Ik had geen geld, geen referenties. Ik moest blijven.

Daarvoor haatte u haar. Ik vermoordde haar niet.

Nog een vraagje, Louise, waar zijn Mw. Doyles parels ?

Haar parels ? Ze droeg ze gisteravond.

Ze legde ze op haar nachtkastje. Waar waren ze vanmorgen ?

Ik keek er niet eens naar. Ik liep naar het bed,

ik zag madame, gilde en liep de kamer uit.

U keek niet eens. Maar de ogen van Hercule Poirot zien alles.

De parels lagen niet op haar nachtkastje. Ze waren weg.

Verdwenen.

Disparues.

We moeten het wapen vinden. En de parels.

Dat zal niet zo moeilijk zijn.

Wat is het warm. Ja, ik trek wat anders aan.

Ja, laten we ons even opfrissen.

En de grijze cellen laten rusten. Tot over vijf minuten.

Ik dank u voor deze tijdige bevrijding.

Graag gedaan. Ik hoorde uw SOS. Is dit met opzet ?

Natuurlijk, maar een slang houdt het onderzoek niet tegen

van Hercule Poirot.

Hoe verloopt het onderzoek ? Voortreffelijk en discreet ?

Nog geen handboeien nodig ? Nog niet.

Daar ligt een dode... cobra. Wilt u ze laten wegnemen ? Dank u.

Kom, Race. Een cobra ?

Jeetje, ik zag nog nooit zo'n reptiel in een eersteklas hut.

Nog nooit.

Wie nu ? Pennington ? Die is verdacht.

Zeg dat wel...

Mr. Poirot veronderstel ik. Excuseer ons, mevrouw.

Mogen wij even bij u komen zitten ?

Natuurlijk.

Wel... ? U slaapt naast Mw. Doyle.

Inderdaad. Hoorde u iets vreemds gisteren ?

Absoluut. Ik slaap nooit erg vast.

Een ploffend geluid wekte me. Een ploffend geluid ?

Precies. Net een kurk die uit een champagnefles springt.

Een matige champagne, niet van een goede oogst.

Dat geluid is veel discreter.

Kan het een oud pistool zijn geweest ?

Da's mogelijk,

maar u moet begrijpen dat ik niet zo bekend ben met vuurwapens.

We hebben het gevonden. We hebben het. Jeetje.

Tjonge, tjonge.

Het is ze gelukt. Er is geen twijfel mogelijk.

Heren...

Heren, ik weet zeker dat we vonden wat u zocht.

Dank u. Graag gedaan.

Het is ongetwijfeld het pistool van Jw. Jackie.

Een nieuwe Derringer.22, vierloop, twee kogels afgevuurd.

Zakdoek van een man, bebloed. En een marmeren asbak.

En mijn stola. Is dit van u, mevrouw ?

Natuurlijk, ik verloor ze gisteravond in de salon.

De dader wikkelde het pistool erin om het schot te dempen.

Brutaal. Ik kreeg de stola van de Roemeense kroonprins Karel.

De mensen respecteren andermans goed niet.

En ook hun juwelen niet.

Waar doelt u op, meneer ?

Op de Potzdam-parels die van Mw. Doyle waren en vermist zijn.

Vermist ? Gestolen, verdwenen.

Ontvreemd.

Waarom bekijkt u me met die overbekende vastelandsblik ?

Wat hebben die parels met mij te maken ?

Ik ben het lastige luistervinkje, mevrouw.

Ik hoorde dat u ze wou, dat u elke tand voor ze zou geven.

Die verrekte Bowers.

U hebt een obsessieve liefde voor juwelen.

U begeerde haar parels en u zou alles doen om ze te krijgen

zelfs al moest u ze stelen of... moorden.

U ontkent het niet. Ik zie u gisteravond over het dek lopen.

U wacht tot Mw. Doyle slaapt.

Toevallig ziet u de schietpartij.

Ik vermoord je. Jackie...

Als de salon leeg is, grijpt u de kans om het wapen te nemen.

U gaat naar Mw. Doyles hut. Haar man is er toch niet.

U schiet haar neer en neemt de parels van haar nachtkastje.

Dat neemt u terug of ik vervolg u met overtuiging wegens smaad.

Ik zal met nog meer overtuiging deze boot doorzoeken

en vooral uw hut, op zoek naar die parels.

Nog een prettige namiddag. Mislukte, Franse parvenu.

Belgische parvenu, alstublieft.

Moest u haar zo hard aanpakken ? U lijkt iedereen te beschuldigen.

Terecht, denkt u dat oude vrouwen niet moorden ?

Ze heeft de parels, maar moest ze moorden om ze te bekomen ?

Mr. Shoudoury.

Ja, kolonel. We vertrekken meteen.

De bevelen zijn gegeven. De machinist maakt al stoom.

Vanwaar die haast ? Ik voel het kwaad om me heen.

We moeten zo snel mogelijk naar Wadi Halfa.

We bergen dit veilig op. Dan zoeken we de parels.

Niets bij de bemanning. Ze gooide ze vast overboord.

We keken nog niet in Penningtons hut.

Klopt, laten we dat doen. Hallo daar.

De reis gaat gewoon verder. Goedemiddag.

Drinkt u niets met me mee ?

Deze man maakte een cocktail klaar van inheemse vruchten.

Het heet de 'Gouden Cebek' naar de god van de krokodillenstad.

Nee, dank u. Liever iets tegen een kater.

Race. Hoe verloopt het onderzoek

in deze tragische zaak ? Gewoon, zoals men zegt.

De passionele moord. Het primitieve instinct om te doden.

Zo nauw aanleunend bij het seksinstinct.

Ik heb sympathie voor die dolgedraaide Jackie.

Helemaal in de war. Haar helse woede kon ze uitwerken

op de dief van haar man. Het kon iemand anders zijn

met een even sterk motief.

Wie dan ?

U, Mw. Otterbourne. Wat zegt u ?

U en uw dochter weten dat je de doden niet kan belasteren.

U zal nooit de schadevergoeding moeten betalen.

Daarvoor moord je niet. Waarom niet ?

Geef me nog zo'n 'Gouden je weet wel'.

Weet u, Mw. Otterbourne...

Ik zie u door het raam van de salon kijken

naar die dolgedraaide, arme Jackie die op Mr. Doyle schiet.

Dan, als iedereen weg is, gaat u het wapen halen.

Snel begeeft u zich naar Mw. Doyle om 'r te doden.

Nee, ik ben voor de grote, passievolle liefde,

niet voor moorden en stelen. Laat me nu met rust.

Excuseer ons voor het storen. Het leven is zo wreed.

Je moet behoorlijk dapper zijn om het leven aan te kunnen.

Hé, barman, er zit geen pit meer in dit potje.

Vreselijke vrouw. Waarom schiet niemand haar neer ?

Misschien huren de leden van bibliotheken ooit 'n moordenaar in.

Mw. Van Schuyler is zo dom om spelletjes te spelen met Poirot.

U kan niet bewijzen dat zij ze heeft gestolen.

Het feit dat ze er weer zijn, betekent niet

dat ze haar niet vermoordde tijdens het stelen.

Pennington ?

Zoek het document dat hij Mw. Doyle wou laten tekenen.

Wat is dit ?

Poirot... Ja ?

Jw. Jackie was niet als enige gewapend.

Hiermee werd Doyle niet gedood. Da's duidelijk.

Wat een rommel.

U hebt betere ogen.

Wat is hier aan de hand ? We doorzoeken uw documenten.

Wat ? Ver... misschien is dat de gewoonte in Parijs,

maar we zijn niet in Parijs. Brussel...

Al was het in Borneo. U hebt het recht niet in mijn hut te komen.

Jawel, in afwachting dat de politie komt,

moeten wij de moord onderzoeken.

Niet in mijn documenten. Integendeel.

Ze bewijzen dat ondanks haar huwelijk u haar geld wil beheren.

En dan ? Dat is niet bij wet verboden.

Wel het oplichten van uw cliënte. Dat wensen mijn mensen niet.

Wie zijn uw mensen ? De advocaten van Mw. Doyle.

We zijn niet blij met de wijze waarop u 'r zaken behartigde.

Loop naar de hel. Haar zaken zijn in orde.

Was dat maar waar. U wou haar dit document doen ondertekenen.

U faalde en trok daarop naar de tempel van Amon.

U klom helemaal tot boven.

Daar duwde u de steen naar beneden die haar bijna doodde.

Schuif het niet in mijn schoenen. Eruit, ik ben die onzin beu.

Weldra zal 'n openbare aanklager meer van die onzin verkopen.

Dit is van u, niet ?

België.

Laten we ons omkleden om te gaan eten. J'ai faim.

Hebt u een vrouw ? Femme is vrouw.

J'ai faim, ik ben hongerig.

Haar moet ik even spreken. Ik zie u aan tafel, kolonel.

Bestel les morilles voor me. Les morilles ? moeraal.

Hoe gaat 't met u, ma petite ?

Slecht, Mr. Poirot. Ik schaam me zo.

Zijn vrouw is dood en... Hij is beschikbaar voor u.

Mag ik niet hopen dat hij terugkomt ? Ik hou nog van 'm.

Hij heeft me meer dan ooit nodig. Mr. Poirot, mag ik... ?

Kan u ervoor zorgen dat ik 'm zie ? Vijf minuutjes maar.

Waarom niet ? Als hij dat ook wil en de arts geen bezwaar maakt.

Ik vraag het even.

Goed, de koorts daalt. oké, Mr. Poirot, ik heb geen bezwaar.

Maar dan kort. Niet langer dan vijf minuten.

Dank u, dokter.

Jw. Jacqueline, u mag hem nu spreken.

Dank u.

Dag, Jackie. Simon.

Het spijt me vreselijk van Linnet.

Dank je. Ik heb haar niet vermoord.

Je hoeft het niet te zeggen. Ik weet het.

Vergeef me, alsjeblieft.

Jackie... Gisteravond was ik dol.

Ik had je kunnen vermoorden. Met zo'n klein wapen ?

Zal je ooit nog kunnen stappen ?

Kom nu, weldra mag het verband eraf en dan ben ik weer de oude.

Ja... Denk er aan, vijf minuten, ja ?

Simon, het spijt me vreselijk. Rustig maar.

Je moet je niet verontschuldigen.

Wat stelt dit voor ?

Ik vroeg een bord morilles. Wat zijn dat dan ?

Paddestoelen. Sorry, ik dacht een moeraal.

Ze deden hun best. Ik bestelde een nieuwe fles wijn.

Waarom ? De andere was schimmelig.

Schimmelig ? Met vele stukjes in.

Da's het normale bezinksel van een Chateau Pétruze.

Drinkt u mee ? Nee, dank u. U uw wijn,

ik mijn whisky. U drinkt whisky...

Wijn... , hoe vreemd.

Natuurlijk.

Mag ik ?

Poirot, volgens mij kan iedereen het hebben gedaan

en iedereen had een motief. Ongelooflijk.

Absoluut.

Goedenavond.

Goedenavond, mevrouw. Ga zitten.

Kom snel.

Haal Dr. Bessner. Ja, meneer.

Weet u wat dit is ?

Geld. Een stuk van een biljet van 1000 frank.

Afpersing. Ze wist meer over de moord op Linnet Doyle.

Wat zijn we toch idioten. Wel, potverdorie.

Wat zei ze vanmiddag ?

Als ik niet had kunnen slapen, als ik op het dek was gebleven...

dan kon ik de moordenaar de hut van Mw. Doyle zien betreden.

Dat is het net. Ze zag de moordenaar

en haar hebzucht werd haar dood.

Wat zijn wij ermee ? We weten nog niet wie hen vermoordde.

Nee, dat klopt niet helemaal.

We liepen beiden in de verkeerde richting.

We weten bijna alles wat we moeten weten...

maar wat we weten lijkt zo... onwaarschijnlijk.

Onmogelijk.

Moorden... moorden.

Enkel moorden.

Geen uur geleden.

De keel werd overgesneden.

Met een zeer fijn mes.

Zo eentje.

Da's interessant. Ontbreekt er bij u geen ?

Wat ?

Denkt u dat ik, Ludwig Bessner,

die armzalige dienstmeid heb vermoord ?

Wat heb ik te maken met de vuile zaakjes van de lagere klasse ?

Ze hebben geen neurose, enkel het geduld van een dier.

Breng het lijk naar de vrieskamer. Jawel.

U denkt het te weten. Zelf snap ik het niet.

Dr. Bessner vertelde het me net.

Ik moet u en Mr. Doyle meteen spreken.

Daar niet. De dokter is humeurig. Beste, ik weet zeker

dat wat humeurigheid me niet tegenhoudt. Ik weet het.

Ik weet wie Louise Bourget vermoordde.

Wat ? Weet u wie Louise vermoordde ?

Schreeuw niet zo. En u, ik verbied u hier te komen.

'n patiënt rust. Het is van vitaal belang.

Ik weet alles, echt alles.

Luister, ik hou niet van dat duwen.

Ik, Salome Otterbourne, slaagde daar waar anderen faalden.

Ik heb de echte waarheid ontdekt.

Mw. Otterbourne, kalmeer u toch.

Vertel ons het verhaal van in het begin.

Ik spreek niet in zijn bijzijn. U zal niets zeggen. Eruit.

Z'n koorts stijgt door de herrie. Nog meer als ze niets zegt.

Mr. Doyle... Het is de moord op mijn vrouw.

ja. Goed dan... U mag drie minuten blijven.

En u, u moet stiller praten.

Ergerlijk mannetje.

Mevrouw, zegt u dat u kan bewijzen wie Mw. Doyle doodde ?

Dat zeg ik inderdaad. U zal het met me eens zijn

dat de moordenaar van Louise ook Linnet Doyle vermoordde.

Dat is mogelijk. Wel...

Ik zag met mijn eigen ogen wie Louise Bourget vermoordde.

Ga door, mevrouw.

Ik praatte op de achtersteven met een bemanningslid. Hij toonde me

een buffel en een kameel die samen

de grond omploegden. Dat zag u in de maneschijn.

Inderdaad. Ik heb een uitzonderlijk goed zicht.

Ik nam afscheid en om de hoek hoorde ik plots een gil.

Afkomstig uit de hut van Louise Bourget.

De deur van de hut ging open. Ze ging verder open

en toen zag ik...

Van Pennington.

Ik hoorde een luide knal. Wat is er gebeurd ?

Mw. Otterbourne werd neergeknald.

Mr. Pennington, dit is uw wapen, niet ?

Iedereen kon het uit mijn hut halen. Iedereen wist ervan.

Ik zei al dat ik altijd met een wapen reis.

Het moorden moet ophouden. Ik heb al te lang getalmd.

Ik verwacht iedereen in de salon.

Daar zal ik alles onthullen... over zo'n 30 minuten.

Ik kan het niet geloven. Moeder is dood.

Waarom ?

Ze had vast iets ontdekt. Mijn God, arme schat.

Ondanks alles hield ik van haar.

En nu is ze weg.

Ik kan het niet aan. Plots ben ik...

Helemaal alleen.

Toch niet. Ik zal voor je zorgen.

Jim.

Arme moeder. Je zou nooit zijn weggeraakt.

Niet zolang ze leefde.

Dames en heren, het spel is afgelopen.

Ik, Hercule Poirot, weet nu zonder twijfel

wie Mw. Doyle, Louise Bourget en Mw. Otterbourne vermoordde.

Ik was zo dom er zomaar van uit te gaan

dat iemand getuige was van de schietpartij tussen Jw. Jackie

en Simon Doyle.

Dat deze persoon het wapen hier wegnam

nadat iedereen de salon had verlaten

en Mw. Doyle ermee doodde om zo Jw. Jackie erin te luizen.

Ziet u, mes amis, er is zeker geen gebrek aan verdachten.

of wel wou de dader haar lasterlijke mond snoeren.

Of was de vader geruïneerd door Mw. Doyles vader.

Of was het iemand die bezeten was door diefstal ?

Of iemand die een afkeer had van zo'n grote erfenis ?

Of wou ze haar moeder redden van de financiële ondergang ?

Vreesde hij dat zijn frauduleuze praktijken zouden uitkomen ?

Of was het iemand die zich van persoon vergiste ?

En toen... herinnerde ik me iets heel belangrijks.

De nacht van de moord sliep ik vast, niet licht zoals gewoonlijk.

Omdat er iets in mijn wijn werd gedaan

door iemand die die nacht m'n aanwezigheid niet wenste.

Het was een makkie. De flessen blijven op tafel staan.

U, kolonel, stuurde de fles weg omdat ze beschimmeld was.

Iemand handelde dus met voorbedachten rade.

Gisteren, voor het eten werd opgediend,

werd al tot de misdaad beslist.

Ik denk aan iets dat me al van in het begin dwarszit.

Als het de bedoeling was Jw. Jackie te betrekken,

waarom werd het wapen dan uit Mw. Doyles hut verwijderd ?

Toen begreep ik 't. De dader nam het wapen weg omdat hij... of zij

geen andere keuze had. En er was meer.

Dr. Bessner, u onderzocht Mw. Doyle, niet ?

Ja.

U herinnert zich de verschroeide huid rond de wonde.

Het wapen werd dus dicht tegen 'r hoofd afgevuurd.

Dat klopt.

Maar we vonden het wapen in de Nijl gewikkeld in deze stola.

Er werd doorheen geschoten om de klank van 't schot te dempen.

Dr. Bessner, als er doorheen de stola werd gevuurd,

dan zou haar huid niet zijn verschroeid.

Het dodelijke schot werd dus niet door de stola afgevuurd.

Was het dan het wapen waarmee Jackie op Simon schoot ?

Jackie...

Er was een getuige bij, dus kan dat niet.

Dus moet er een derde schot zijn geweest.

Een schot waar we niets van afweten.

Maar... er ontbraken slechts twee kogels in het wapen.

Het volgende vreemde feit gebeurde in Mw. Doyles hut.

Ik vond er twee flacons nagellak. Op een stond roze vermeld,

maar de enkele resterende druppels waren felrood.

Het rook ook niet naar nagellak, maar naar azijn.

Mes amis, het was rode inkt.

Daarmee werd een verband gelegd met deze zakdoek,

die samen met het wapen in de stola was gewikkeld.

Inktvlekken laten na het wassen een roze vlek achter.

Toen gebeurde er iets dat alle twijfels uit de weg ruimde.

Louise Bourget werd vermoord omdat ze de dader afperste.

Dat weten we niet enkel door het stuk biljet van 1000 frank

dat geklemd zat tussen haar dode vingers...

maar ook door de vreemde woorden die ze gebruikte,

vanmorgen.

Natuurlijk, als ik niet had kunnen slapen...

Natuurlijk, als ik niet had kunnen slapen,

als ik op het dek was gebleven, dan kon ik de dader zien

de hut van Mw. Doyle betreden.

Wat kunnen we daaruit opmaken ?

Wat vertelde ze ons daarmee precies ?

Dat ze op het dek was gebleven en de dader had gezien.

Ja, maar u snapt niet waar ik heen wil, kolonel.

Waarom zei ze dat tegen ons ?

Als een hint. Ja, maar waarom tegen ons ?

Ze kent de moordenaar, ja ? Dat kon ze ons zeggen

of ze kon het verzwijgen en later geld vragen aan de dader.

Ze doet geen van beide. Ze praat in de voorwaardelijke vorm.

'Als ik was geweest...' Dat is zeker een hint,

maar het is een hint voor de moordenaar.

Hij was daar dus aanwezig.

Buiten u en ik was er slechts een persoon aanwezig.

Precies... Simon Doyle.

Wat ?

Natuurlijk. Dr. Bessner was steeds bij u. Ze moest dan spreken.

Anders was niet mogelijk. Da's onzin.

Dat is zeker geen onzin, ik herinner me uw antwoord.

Ik zal voor u zorgen. U wordt nergens van beschuldigd.

Da's de zekerheid die ze wou... en die ze kreeg.

Mr. P. ditmaal maakt u zichzelf heel belachelijk.

Ik heb voldoende getuigen die dat ontkrachten.

Dat weet ik, maar toch vermoordde u haar.

En Louise Bourget zag u.

Wat een onzin.

Mr. Doyle kon met z'n gebroken been niet rondlopen.

Dat durf ik te getuigen voor elke rechtbank in de wereld.

Dan moet ik zeggen dat uw getuigenis irrelevant is.

Irrelevant ? Unanwendbar.

Unanwendbar ?

Ik ?

Ik heb in de meest complexe zaken van deze eeuw getuigd.

Mijn getuigenis redde Stutsruppel,

de moordenaar van Dresden, van de executie.

En... Kalmeer u.

Uw getuigenis is irrelevant omdat u Mr. Doyle pas verzorgde

vijf minuten na het schot. Hij kon zich niet verplaatsen.

Inderdaad, als hij toen werd neergeschoten.

Denk eens na over wat er eigenlijk werd gezien.

Jw. Rosalie zag Jacqueline schieten.

Ze zag Doyle vallen en draaide zich om om hulp te halen.

Ze liep tegen Mr. Ferguson aan die het schot hoorde.

Hij zag Doyle een roodbevlekte zakdoek tegen z'n been duwen.

Hij nam aan dat Doyle een wonde had, maar dat was verkeerd.

De kogel kwam niet in Doyle terecht, maar elders.

Wat gebeurde er toen ? Doyle wil dat men Jackie wegbrengt

en niet meer alleen laat.

Jackie wordt door Jw. Rosalie en Mr. Ferguson naar haar hut gebracht.

Dan gaat Jw. Rosalie Jw. Bowers halen.

Alles speelt zich dus af aan de stuurboordzijde van de boot.

Doyle heeft slechts twee minuten nodig.

Hij trekt z'n schoenen uit, raapt het wapen op,

waar Jackie het handig uit het zicht had geworpen,

en loopt als een haas langs de bakboordzijde.

Dan betreedt hij de hut van zijn vrouw.

Dan pakt Doyle de stola van Mw. Van Schuyler.

Om het geluid te dempen wikkelt hij het wapen erin

en schiet dan in zijn eigen been.

Hij verwijdert een van de gebruikte kogels en gooit 'm weg.

Hij steekt er een nieuwe in. Mocht het wapen worden gevonden,

dan is het alsof slechts twee kogels werden afgevuurd.

Dan stopt hij het wapen in de stola, samen met de zakdoek

en een marmeren asbak opdat alles tot op de bodem zinkt.

Dan gooit hij heel het boeltje in de Nijl.

Nu ligt hij op de sofa en duwt een propere zakdoek tegen zijn been.

Ditmaal heeft hij werkelijk pijn.

Verbluffend, niet ? Het is onmogelijk.

Ik kan het amper geloven. Tuurlijk, het is onmogelijk.

Waarom zegt u dat ? U hoorde zelf zachte pasjes.

Wie had er reden om te lopen ?

Ja, maar alles in een opwelling. Kolonel, het was geen opwelling.

Het was goed gepland. Door Doyle ?

Doyle speelde het maar. Zijn medeplichtige plande het.

Jw. Jacqueline De Bellefort.

U bent niet goed snik.

Het gaat wel. Dat is de waarheid.

Wie verschafte Doyle een alibi ? U, door op hem te schieten.

Wie verschafte u uw alibi ?

Doyle, door erop aan te dringen dat men u niet alleen zou laten.

Da's niet waar. Helemaal niet.

Toch wel, tracht het niet te ontkennen.

U en Doyle waren minnaars. Dat zijn jullie nog steeds.

Simon moest zijn vrouw doden, het geld erven en dan wat later

zou hij met zijn oude liefde trouwen.

Het was prachtig uitgedokterd. U kwelde Mw. Doyle,

de geveinsde woede van Simon, de keuze van Rosalie als getuige,

de opbouw naar de schietpartij en de overdreven hysterie.

U nam slechts een risico. Simons wonde mocht niet te erg zijn.

Een ding getuigde van erg veel dwaasheid,

namelijk het schrijven van de letter J in de hut.

Het was zo melodramatisch dat het u wel moest vrijspreken.

Wie zou dat willen doen, behalve een medeplichtige ?

Maar toen begon het plan in het honderd te lopen.

Niet ?

Louise Bourget was waakzaam. Ze ziet Doyle de hut betreden.

Ze hoort het schot en ziet 'm terugkeren naar de salon.

Ze wil zwijggeld opstrijken en dat wordt haar dood.

Mr. Doyle kon 'r niet doden, want hij kon niet bewegen.

Dat zweer ik. En u hebt gelijk.

Jw. Jackie heeft haar vermoord.

Nee. Daar bestaat geen twijfel over.

Net voor het eten wou ze Mr. Doyle spreken.

Jammer genoeg ging ik akkoord en bracht ik ze samen.

De een voelde zich schuldig, de andere troostte haar.

Simon, het spijt me vreselijk. Rustig.

Ik weet zeker dat de toon veranderde toen we weg waren.

't Gaat prima, we zijn er bijna. Vergeet het.

Louise weet ervan. Ze zag me. Ze tracht ons af te persen.

Ik moet 'r het zwijgen opleggen.

Kunnen we niet betalen ? Ons leven lang ?

Jackie, weet je het zeker ?

Geef me wat geld. Waarom ?

Dat verwacht ze, dan vermoedt ze niets. Waar is het ?

In mijn jas in de kast.

Ik hou van je. Weet ik.

Wat zullen we zeggen ? We kunnen nu niet stoppen.

Jackie...

Wens me geluk.

Jammer genoeg voor haar blijft een stukje van het biljet steken

tussen de vingers van de vrouw. Wat nog erger is,

is dat Mw. Otterbourne haar ziet weglopen.

Dat weet ze niet. Ze legt Dr. Bessners scalpel op zijn plaats.

Ze kleedt zich snel om en komt wat buiten adem

Het restaurant binnengerend.

Als Mw. Otterbourne op de hoogte wordt gebracht van de moord,

beseft ze dat ze de dader de plaats van de moord zag verlaten.

Wat ? Weet u wie Louise vermoordde ?

Schreeuw niet zo.

Het leek me vreemd dat Mr. Doyle zo luid zat te roepen.

Nu besef ik dat hij zo Jackie trachtte te waarschuwen.

Mw. Otterbourne, kalmeer u toch.

Vertel ons het verhaal van in het begin.

Waarom moest ze het hele verhaal vertellen ?

Om Jackie de tijd te geven iets te doen. Ze deed het als de bliksem.

Het is de moord op mijn vrouw.

Mr. Pennington ?

Ze pochte dat 'r vader haar goed leerde schieten.

En dat was niet gelogen.

Ik zag...

Ze liet het wapen vallen en vluchtte in haar hut.

Het was zeer riskant, maar het was haar enige kans.

Voila, mes amis, dat was het dan.

Gefeliciteerd, Mr. P. met uw uiterst vermakende theorie.

Het is meer dan een theorie. Jammer genoeg is 't de waarheid.

Waar is de eerste kogel dan ? Die die Jackie op mij vuurde.

Da's een goede vraag. Ziet u deze tafel ?

Daar ziet u een recent kogelgat.

U had alle tijd om de kogel weg te gooien in de Nijl.

Wat een nonsens. Toch niet.

We kunnen bewijzen dat de drie kogels uit Jackies wapen komen.

Stel dat dat waar is, wie zegt dat Simon tweemaal vuurde ?

Dat klopt. Dat kan u niet bewijzen. Helemaal niet.

We vinden wel wat. U gaat niet vrijuit.

Nee ? Zonder bewijzen overtuig je geen jury.

Van wie wil u die bewijzen bekomen, Mr. P. ?

Van Linnet ? nee, niet van Linnet.

Van u.

Van mij ? Hoezo ? Hij bluft, Simon.

Ik bluf helemaal niet.

Er bestaat nu een test die door elke rechtbank wordt aanvaard

en die de moulage-test heet.

Moulage-test ? Ja. Als u een wapen afvuurt,

kruipen kleine korrels poeder in de huid

en die kunnen worden verwijderd met een dun laagje was.

Da's de moulage-test.

Kolonel, wil u die uitvoeren ?

Wanneer u wil.

Ik veronderstel dat u deze test wil ondergaan.

Hij doet geen pijn, het wordt enkel een beetje warm.

Jackie, wat... ?

Wat kunnen we doen ?

Niets.

Het is voorbij.

Vindt u het zo erg ? Voor mij bedoel ik ?

U vindt het toch erg, hé ?

Ja.

Wees niet te streng voor Simon. Hij had nooit geld en Linnet...

verblindde hem met haar rijkdom.

Simon, herinner je je wat je zei ?

In een boek trouw ik met haar, ze sterft en ik erf alles.

Ik zag dat hij erover nadacht.

Ik wist dat hij iets heel absurds zou proberen.

Hij dacht er aan een cobra in 'r bed te leggen.

U gebruikte die slang dan maar voor iemand anders.

Ik ben blij dat ze u niet doodde. Ik meen het.

Wel... u ziet het...

Ik moest hem helpen.

Ik moest hem altijd helpen.

Jackie, ik hou van jou. Ik hou van jou.

Blijf staan.

Mr. Poirot...

Wat een tragedie.

Prachtig staaltje van deductie.

Weet u, die moulage-test had ik nooit kunnen uitvoeren.

Ik heb geen was. U blijft me verbazen, kolonel.

Tot ziens, Mr. Poirot.

De beschrijving van uw zaken zal voor een andere keer zijn.

Wat jammer. Ik wou u mijn buitengewone ervaring vertellen

op de Oriënt-Express.

Kom, we moeten gaan. Het lijkt hier steeds meer op 'n lijkenhuis.

Binnenkort lig je er zelf in, jij verrekte, oude fossiel.

Wat een humeur, Bowers. Je bent aan een koele vakantie toe.

Ik dacht aan een reis door de woestijn van Kobe.

Mr. Poirot, u mag als eerste weten dat we verloofd zijn.

Gefeliciteerd.

Meneer Proficiat en veel geluk.

Dank u. Dag, Mr. Poirot. Daag.

Kolonel Race. Succes.

Mes petits, nog een goede raad...

In Amerika zegt men, doe 't rustig aan.

We zullen het proberen.

Waaraan denkt u ? Ik dacht aan Molière.

Waarom spreekt u geen bekende taal ?

'De grote ambitie van de vrouw is liefde te inspireren.'

Nederlandse ondertiteling bewerkt door : Wim V.