Original subtitles

Nu, waar te beginnen?

Het eerste dat u moet weten is dat mijn moeder me Enola noemde.

Ze stond er zelfs op!

Enola ...

Enola.

Ik weet dat het een ongebruikelijke naam is

maar mijn moeder is eerder een fan van woordspelletjes.

- Op uw plaatsen. - Maak je klaar.

Gaan!

En Enola spelde achteruit leest, nou,

"alleen."

Ja!

Ze vertelde me voortdurend ...

Je zult het in je eentje heel goed doen, Enola.

Mm-hmm.

En toch waren we altijd samen.

- Nee nee. - Ja!

Mijn vader stierf toen ik jong was.

Ik herinner me hem niet echt.

En mijn beide broers vertrokken kort daarna van huis.

Ik herinner me ze ook nauwelijks.

Dus we waren met z'n tweetjes,

en het was geweldig.

Ze was geen gewone moeder.

Ze heeft me niet geleerd schelpen te rijgen of oefen mijn borduurwerk.

We hebben verschillende dingen gedaan.

Lezen,

wetenschap,

sport,

allerlei oefeningen,

beide fysiek ...

... en mentaal.

Moeder zei dat we alles konden doen bij Ferndell ...

Oh. Sorry, opa.

... en wees wie dan ook.

Ze was mijn hele wereld.

Maar ze heeft niet alles met mij gedeeld.

Juist dames, om te concluderen: onze keuzes.

De bankmannen ontmoetten elkaar,

verstrengelen kruid,

- Ellie Houseman. - Ooh, geweldig.

- Zijn we het er allemaal over eens? Ja? - Ja.

Ellie Houseman.

Natuurlijk.

Moeder geloofde privacy was de hoogste deugd,

en degene die het vaakst is geschonden.

Dat brengt me bij het tweede ding je moet weten.

Een week geleden, op de ochtend in juli van mijn 16e verjaardag,

Ik werd wakker ...

Moeder?

... om te ontdekken dat mijn moeder vermist was.

Ze had Ferndell Hall, ons huis, verlaten

op een bepaald moment tijdens de nacht.

Moeder?

En ze kwam niet terug.

Ze heeft me een paar cadeautjes nagelaten

dat ze mevrouw Lane instrueerde om me bij theetijd te geven.

Wat voor cadeaus!

En kijk, ze heeft dit zelf gemaakt.

We waren gelukkig.

Nietwaar, mevrouw Lane?

Zou ze het me niet moeten geven deze presenteert zichzelf?

Oh, ho! Whoa!

En het derde dat je moet weten,

en er kunnen er onder jullie zijn die het al geraden hebben,

is dat fietsen is niet een van mijn sterke punten,

maar behoeften moeten wanneer je ergens moet racen.

Het vierde dat u moet weten

is dat ik momenteel onderweg ben om mijn broers op te halen,

Mycroft en Sherlock,

namen die achterwaarts spellen, respectievelijk,

Tforcym en Kcolrehs.

Misschien moet je niet te veel lezen in het "alleen" idee.

- Dank u. - Ja.

Sherlock Holmes.

De beroemde detective, geleerde, chemicus,

virtuoze violist,

deskundige scherpschutter,

zwaardvechter, singlestick-jager,

bokser,

en briljante deductieve denker.

Mijn geniale broer.

Hij zal alle antwoorden hebben.

Meneer Holmes?

En, eh, meneer Holmes?

Ja.

Je hebt me laten halen?

Je hebt een telegram gestuurd.

Heeft u me gevraagd u hier te ontmoeten?

En het vijfde dat u moet weten

is dat ze me niet hebben gezien in geruime tijd.

Enola.

Mijn God.

Kijk naar jezelf.

Je zit in zo'n puinhoop.

Waar zijn je hoed en je handschoenen?

Nou, ik heb een hoed.

Ik krijg er gewoon jeuk van. En ik heb geen handschoenen.

Heeft ze geen handschoenen?

Duidelijk niet, Mycroft.

We hebben je niet laten halen, dwaze meid. We hebben het rijtuig laten halen.

- Heb je het tenminste meegebracht? -De koets?

Ja.

Welk rijtuig zou je willen hebben? Omdat ik er een paar in gedachten heb ...

De koets waarvoor ik betaal.

Rechtsaf.

Ik denk dat je ons misschien in verwarring brengt met een ander huis.

Jongen, haal een rijtuig voor ons.

Snel!

Oh.

Wat de...

Oh, lieve God, kijk naar het huis.

Is het niet geweldig?

Wel verdomme heeft ze gespeeld?

Heren, welkom thuis.

Het is al een tijdje geleden.

Wat is dit?

Tennis?

Moeder zegt dat ik behoorlijk bedreven word.

Oh!

Ik veronderstel dat dat een spel is.

Waar is ze in godsnaam?

Ik zou zeggen dat dit best goed gaat, zou je niet?

Haar bed is niet opgemaakt.

Hmm. Chrysanten.

Kleding is niet opgeborgen.

En laurustinus, en het kant van koningin Anne.

Genoeg met de ballybloemen, Sherlock.

Huh.

Maar het was geen gemeen spel.

Hoe? Weet je het zeker?

Haar vaste voorraad tekenpotloden is tot niets geslonken.

Ze had duidelijk besloten niet om ze te vervangen,

en je vindt zelden slachtoffers van ontvoering

hebben gepland voor hun eigen verdwijning.

Ze kwam niet terug

en toch verhulde ze haar bedoelingen perfect.

Dat is goed nieuws, nietwaar?

Hangt ervan af of je op haar vertrouwt terugkomen.

Hmm.

Oh, goede God! Feminisme.

Misschien was ze gek of seniel.

Hoewel waanzin, in onze familie? Ik zou het betwijfelen.

- Ooh. - Ik denk dat ik het kan vermoeden

door de manier waarop ze wegging geen duidelijke aanwijzingen achterlaten,

ze had nog steeds haar volle verstand over haar.

Geen gekke vrouw kon de rekeningen samenstellen ze heeft me de afgelopen tien jaar gestuurd.

Volkomen duidelijk en overzichtelijk, detaillering van een badkamer ...

- Die bestaat niet. - En een watercloset.

Hetzelfde.

En de constant stijgende salarissen

van de lakeien, de dienstmeisjes, de keukenmeisjes,

-tuiniers, onder tuinmannen ... -Jij krijgt het punt.

... en voor Enola, een muziekleraar,

een dansleraar, een gouvernante.

Enola, had je tenminste een gouvernante?

Ze zou je hier niet leuk vinden.

Dit is haar privéruimte.

Zeg me, ze heeft het tenminste gezien dat je een opleiding hebt genoten?

Ze waardeerde onderwijs.

Ze heeft het me zelf geleerd.

Ze liet me elk boek lezen in de bibliotheek van Ferndell Hall.

Shakespeare, Locke,

en de encyclopedie,

en Thackeray, en de essays van Mary Wollstonecraft.

En ik deed het voor mijn eigen rekening.

Voor mijn eigen leren.

Wat, zei moeder, de beste manier was om een ​​jonge te worden ...

vrouw.

Nou, dit is wat ze wilde dat je zou worden?

-Mycroft. -Wat?

Ik weet niet wat ze wilde dat ik werd.

Ze heeft mij ook verlaten.

Ze komt toch terug, nietwaar, Sherlock?

Zal ze niet?

Wat is ze van plan, Sherlock?

Ze was te oud om te hertrouwen, dat had ze geen passies of ambities waarvan ik me bewust was.

Ze moest gewoon Enola verzekeren een fatsoenlijk leven

en om haar resterende jaren te leven met waardigheid.

Dit is mijn huis, niet het hare, en is al sinds vader stierf.

Ze vroeg om 16 jaar om Enola hier ter sprake te brengen.

Ik gaf het. En voor dat, Ik verdien het om bestolen te worden?

Ik ben hier niet de slechterik.

Misschien had ze het geld nodig.

Dat doe je duidelijk niet,

of heeft de regering uw salaris verlaagd?

Het is altijd hetzelfde, is het niet? Altijd hetzelfde.

We zien elkaar al maanden niet, en dan schiet je zonder zorgen naar binnen

en veroordeel me met je bon mots.

- Gewoon navraag doen. - Je bent aan het oordelen.

Je beoordeelt iets waarvoor jij geen verantwoordelijkheid nam.

Je hebt nooit interesse getoond in deze familie.

Ik bedoel niet te oordelen.

We hebben twee problemen, zoals ik het zie.

Een, het vinden van een kostschool

die bereid is Enola aan te nemen

dus ze zal geen complete mislukking zijn in deze wereld.

Dat ik bezig ben met het oplossen van ...

met de hulp van een oude vriend.

En twee, moeder vinden.

Het eerste is mijn probleem, de tweede beschouw ik de jouwe.

Mijn beste!

- Oh! - Mijn beste!

Ooh.

Laat mij.

Een auto. Wat heerlijk, mevrouw Harrison.

Nou, ik ben een opvoeder, meneer Holmes.

Ik hou ervan om de tijd voor te blijven.

Enola kan liever hier blijven.

Je zou een gouvernante kunnen krijgen.

- Ze heeft een stevige hand nodig, Sherlock. - Waar is ze?

Ze is binnen

hoewel ik je van tevoren moet waarschuwen, ze is ongebroken.

Dat zullen we binnenkort zien.

We moeten haar breken en opbouwen.

Sta rechtop, meisje.

Dat is beter.

Bij afwezigheid van moeder zij is mijn afdeling, niet de jouwe.

Taille, 24 inch.

- Borst, 33 inch. - Dat is te klein.

Ze zijn prima in orde.

Heupen, 35 inch.

Oh, wat teleurstellend.

We zullen een versterker moeten gebruiken.

Een wilde en gevaarlijke vrouw bracht een wild kind groot.

Ze lijkt intelligent.

Heupen zijn gewoon een functie van benen, zijn ze niet?

Waar hebben ze versterking voor nodig?

Ben jij niet de slimme kleine tong? Ik zal ervan genieten.

Ik zal er niet van genieten om opgesloten te worden in die belachelijke kleren.

Deze kleding zal niet gevangen zetten. Ze zullen bevrijden.

Ze zullen je toelaten om in de samenleving te passen, om deel te nemen aan zijn talrijke genoegens.

Om in het oog te springen, om aan te trekken.

Met de hulp van Miss Harrison, we zullen haar acceptabel maken voor de samenleving.

Vader zou zich in zijn graf omdraaien.

Op mijn school,

je leert hoe je een jonge dame moet zijn,

en je zult veel nieuwe vrienden maken.

Ik heb geen vrienden nodig. Ik heb mijn eigen bedrijf.

Een ongeschonden, ondergekleed,

slecht gemanierde wildling.

En ik hoef niet te gaan naar je belachelijke school.

Nee! Doe me dit alsjeblieft niet aan.

Laat me blij blijven. Ik ben hier gelukkig.

Je bent nu een jonge vrouw, Enola. Je hebt een opleiding nodig.

Test me op alles wat je denkt ik moet weten

-om voldoende te zijn voor deze wereld. -Als ze het je zo goed heeft geleerd

je zou niet staan in je onderkleding voor me.

Je hebt geen hoop een echtgenoot te maken in uw huidige staat.

Ik wil geen man!

En dat is iets anders je moet uit je zijn opgeleid.

Sherlock.

-Laat hem me dit niet aandoen. -Jij bent zijn wijk.

Maak me van jou.

Leid mij. Leer het me.

- Ik ben vervelend voor hem. Voor jou-- -Enola.

Mijn excuses.

Het ligt uit mijn handen.

Net als zijn wreedheid jegens onze moeder was uit jouw handen.

Ze is niet gevaarlijk.

Ze is opmerkelijk en is dat altijd geweest.

En als je dat nog steeds niet kunt zien, schaam je dan allebei!

Zo opmerkelijk dat ze je verliet in mijn zorg.

Nou, we hebben een leuke babbel gehad, nietwaar?

Ik weet dat we goede vrienden zullen worden.

Oh, mevrouw Harrison, Ik ben zo dankbaar voor je vriendelijkheid.

Meneer Holmes,

het is een eer.

Ik zal haar morgen zelf brengen.

Jezelf?

Goed.

Ik hou ook van een schets.

Helpt me na te denken

verwerk mijn gedachten.

Helpt me hetzelfde te doen.

Een karikatuur.

Misschien het beste als Mycroft het niet ziet.

- Ben je van plan daarboven te blijven? - Ik hoopte op wat privacy.

Weet je, de laatste keer dat ik me herinner je was nogal een timide klein ding.

Je had een dennenappel gewikkeld in wol,

sleepte het met je mee, waar je ook ging,

noemde het Dash.

Iemand heeft je verteld dat koningin Victoria had een Cavalier King Charles Spaniel

genaamd Dash,

en je besloot dat je hetzelfde wilde.

We zouden je nooit kunnen overtuigen

om een ​​broek aan te trekken.

Je billen waren altijd bloot.

Ik denk dat dat alle herinneringen zijn die ik heb.

Dank u.

Als je ze nu allemaal zou kunnen vergeten.

Een dennenappel genaamd Dash?

Dat klinkt belachelijk.

Vader zat je altijd achterna overal, schreeuwend,

'Haal die verdomde hond uit mijn huis!'

Waarom ben je nooit op bezoek geweest?

Ik leid een druk leven.

Waarom heb je nooit geschreven?

Zou je voor mijn brieven hebben gezorgd?

Ik heb elk knipsel bewaard van elk geval van jou dat ik ooit zou kunnen vinden.

Dat is vleiend.

En toch was onze moeder verdwenen om je naar huis te brengen.

Ze was van plan te gaan.

Ze komt niet terug.

Nee.

Maar de waarheid is, Moeder had altijd een reden voor alles.

Haar eigen manier van doen.

En dat soort mysteries zijn altijd het meest bevredigend om uit te pakken.

Ik wil geen mysterie, Sherlock.

Ik wil mijn moeder hier terug en mijn leven zoals het was.

Je bent emotioneel.

Het is begrijpelijk,

maar niet nodig.

Kijk wat er is

niet wat je daar wilt zijn.

Je zult de waarheid snel genoeg zien.

"Eigen manier om dingen te doen ..."

En kijk, ze heeft dit zelf gemaakt.

"Alleen."

Dat is mijn naam.

MEVROUW...

EEN...

C.

Probeer het achterstevoren.

Heb geduld met mij.

"Chrysanten ...

mijn uiterlijk ...

Enola. "

Ik hoor je, moeder.

Chrysanten, chrysanten ...

"Het schenken van chrysanten duidt op familiale gehechtheid

en impliciet genegenheid. "

"Mijn chrysanten."

Niet degene die ze heeft gekocht.

Degenen die ze schilderde.

Geld. Ze moet een bericht hebben achtergelaten.

"Onze toekomst is aan ons."

Welke toekomst?

Er zijn twee paden die je kunt nemen, Enola.

De jouwe...

of het pad dat anderen voor jou kiezen.

"Onze toekomst is aan ons."

Moeder kon van Ferndell verdwijnen, en dat moet ik ook,

in de kleren Sherlock groeide zelf op in.

Het is een noodzakelijke afleiding.

Ik begon het net onder de knie te krijgen.

Fase één van het plan voltooid.

Ik kom je zoeken, moeder.

Het spel is begonnen.

Ik kon niet naar mijn lokale station gaan natuurlijk,

dus ik koos helemaal een andere lijn.

Met mijn broers achter mij aan, het is niet te zeggen waar ze zouden zoeken.

Nergens een teken van hem, meneer.

Ik wil een verzekering dat mijn zoon niet ...

Hij zit niet in deze trein.

Natuurlijk zit hij in de trein! Je hebt gewoon niet goed gekeken.

Meneer, ik heb mijn officieren laten zoeken deze trein van boven naar beneden.

-Lieverd, misschien moeten we gewoon ... - Rustig, moeder.

Hij liet het rijtuig hem hier afzetten deze morgen. Hij moet hier ergens zijn.

Nou, we weten het niet eens zeker de lieve jongen zit in de trein.

Het spijt me zeer. Dit is zo'n gedoe.

Deze trein moet vertrekken. We zijn extreem laat.

- Je begrijpt het niet. Dit is mijn zoon. -Het verlaat nu.

Laat deze trein niet vertrekken zonder iemand erop!

- Iedereen aan boord! - Ik sta erop!

Enola! Tijd om te gaan!

Enola, het rijtuig wacht.

Enola?

Sherlock!

Whoa!

Hallo.

- Kom alsjeblieft uit dit rijtuig. -Lk kan het niet.

Ik ben ondergedoken.

Beetje een taak. Een portier omgekocht om me hierin te stoppen en me aan boord te krijgen.

Heel gedurfd.

Kom nu uit dit rijtuig.

Je bent een...

een vreemd uitziende heer.

Denk je dat je er normaal uitziet?

Je bent helemaal geen jongen.

Ik ben misschien een jongen.

-Wie ben jij? -Wat ben je?

Ik ben burggraaf Tewkesbury,

de Markies van Basilwether.

Je bent een nincompoop.

Ik zal je laten weten, ik heb het net ondernomen een bijzonder gewaagde ontsnapping--

Je bent niet ontsnapt. Er is een man met een bruine bolhoed

momenteel in deze trein op zoek naar jou, en als hij je eenmaal vindt,

hij zal denken dat ik je hielp verbergen, en ik zal hierdoor in gevaar worden gebracht.

Daarom vraag ik je om uit dit rijtuig te komen.

Je doet me denken aan mijn oom.

Ik heb hem op het station achtergelaten.

Natuurlijk zit hij in de trein. Je hebt gewoon niet goed gekeken.

Hij is ook bazig.

Liet ze allemaal achter: mijn moeder, mijn grootmoeder.

Maar het gaat goed met me. Ik ben beschikbaar.

Goed.

Ga dan maar uit het rijtuig.

Een man met een bruine bolhoed?

Het komt goed.

Het komt goed.

- Hij komt eraan! - Natuurlijk.

- Hij controleert elk rijtuig. - Geweldig.

Je moet me helpen.

- Hij heeft me niet gezien. - Natuurlijk wel.

Daarom zeg ik je een goede dag,

Burggraaf Tewkesbury, Markies van Basilwether.

Je doet me echt aan mijn oom denken. Je hebt dezelfde blik.

Ah, daar bent u, meneer.

Schilder je eigen foto, Enola.

Laat u niet uit de koers gooien door andere mensen.

Vooral mannen!

Aah!

Helpen!

Helpen!

Helpen!

Kan iemand me helpen!

Helpen!

Aah!

Oh! Oh!

Oh! Aah!

Wie is dat? Hij probeerde me te vermoorden!

Ik ben niet klaar om te sterven in een trein.

Ik ben helemaal niet klaar om te sterven. Ik was niet van plan voordat ik jou ontmoette.

- Waar gaan we naartoe? - Ik weet het nog niet. Laat me denken.

Het spijt me vreselijk.

-Is dit echt de beste manier om te komen? - Kun je een betere manier bedenken?

Vertrouw je me?

Nee!

Als we het correct timen,

-We kunnen hem laten stranden. - Tijd wat correct?

Luister, Tewkesbury.

We hebben twee keuzes.

En welke houdt in dat ik niet doodga?

Deze!

Aah!

Je maakt ontzettend veel lawaai, jij niet?

Nou, het blijkt van een trein worden gegooid

doet aanzienlijk meer pijn dan je misschien denkt.

En ik ben een knoop kwijt.

Dus nu zijn we ze allebei kwijt.

Ik neem aan dat ze geen idee hebben waar ze heen is, mevrouw Lane?

Nee, ze hebben haar fiets gevonden.

Geplant om ons te sturen in de verkeerde richting.

Dit is niet zo leuk als je misschien denkt, Meester Sherlock.

Ze heeft je verstand.

Ze rent ringen om me heen net zo gemakkelijk als vroeger, maar ...

-Ja? - Ze weet niets van de wereld.

Ik moet toegeven dat ik ben heel ernstig bezorgd om haar.

Mycroft zal ervoor zorgen dat ze haar vindt.

Nou, Mycroft is niet gezegend zoals u bent.

Zoals ze is.

Een kwestie van grote bitterheid voor hem

en niet een klein deel van de oorzaak van deze puinhoop.

Enola is speciaal.

Ze heeft zo'n goed hart.

Ze heeft zelfs geld op mijn nachtkastje gelegd.

Geld?

U heeft haar al een keer in de steek gelaten, meneer.

ik ben aan het vragen dat je haar niet meer in de steek laat.

Je weet dat je helemaal kapot bent gegaan fase drie van mijn plan?

Fase wat? Wie ben jij in hemelsnaam?

Kijk, ik geloof onze recente penseel met de dood

verdient me in ieder geval een naam.

Enola Holmes.

Holmes ... Zoals Sherlock?

En ik ben undercover, dus vergeet dat ik het je verteld heb dat stukje informatie.

Werk je voor hem? -Undercover van hem.

-Daarom ben je verkleed als jongen-- -Daarom moet je niets zeggen.

Zo?

Wat?

Dank u?

Je moet je bedanken.

Waarvoor?

We moeten nadenken over binnenkort slapen.

We moeten nadenken over binnenkort eten.

We hebben niets te eten.

Natuurlijk doen we dat.

Arctium lappa, die je zult kennen als klis.

Erg smakelijk.

Eh, en dan is er Trifolium.

Klaver.

En is dat ...

Ja, ik wist het!

Paddestoelen!

Agaricus lanipes.

De prinses.

Heerlijk.

Als je een brand kunt laten ontstaan,

Ik kan van ons een feest maken.

Prima.

Ik ben niet helemaal een idioot, weet je.

Hmm.

Ik heb nagedacht. Je moet jezelf een beetje vermommen.

-Hoe voel je je over je haar? -Ik heb er nooit om gegeven.

Snijd het af met een mes. Natuurlijk doe je dat.

Wie heeft je geleerd hoe het zo te slijpen?

Mijn moeder.

Je moeder is heel anders dan de mijne.

-Wie heeft je iets geleerd over bloemen en kruiden? -Mijn vader.

Ik heb mijn vader nooit echt gekend.

Mijn vader is ook dood.

Mijn excuses.

Waarom ben je weggelopen? Van huis, bedoel ik.

Ik wilde niet naar Miss Harrison Afwerkingsschool voor jonge dames.

Waarom heb je?

Nou, euh,

een boomtak brak boven mij terwijl ik wilde paddenstoelen aan het verzamelen was.

Het had me moeten verpletteren maar het lukte me om uit de weg te rollen,

en ik realiseerde me dat ...

Wat?

- Je lacht me uit. -Lk niet.

Mijn leven leek voor me te flitsen.

Ik wilde net gaan zitten in het House of Lords.

Ik had deze ideeën over hoe we het landgoed zouden kunnen ontwikkelen.

Maar mijn gezin was klaar op mij bij het leger

en dan naar het buitenland gaan, net als mijn oom.

En ik realiseerde me dat ik bang was

bang dat ik elke seconde zou haten van de rest van mijn leven.

Waarom zou ik daar om lachen?

- Klink ik niet zielig? -Nee.

Waarom zouden ze je sturen? naar de afgemaakte school?

Morgenochtend zullen we snel moeten zijn.

De bolhoedman zal je op de hielen zitten--

Waar is je bestemming? Ik ga naar--

Londen.

Nou dan,

zullen we bij elkaar blijven?

Als je dat wil.

Nee.

We gaan naar Londen en gaan onze eigen wegen.

Begrepen?

Begrepen.

Helemaal. Geheel.

Moet je zo brutaal zijn met het haar?

Ja.

Nou, dat zou je zeggen.

- Oh, dus hier gaan we uit elkaar? - Het is.

Dank je dan, Enola Holmes, om me hier te helpen.

Je had het moeten vergeten die naam.

Dan zul je een andere moeten vinden.

Hij redt het wel.

Londen:

het kloppende hart van Engeland.

Moeder zal hier ergens zijn,

en hoewel ze me voorbereidde voor veel dingen ...

Oh, je hebt tijd genoeg voor de wereld.

Laat het later zijn schade aanrichten.

... de buitenwereld was er niet een van.

En toch ben ik hier, in het centrum van de beschaving.

Het huis van een beleefde samenleving ...

Uit de buurt, jongen!

... van muziek,

literatuur ...

Lords debat hervormingswet! Geval van de vermiste markies!

En de beste dingen dat geld kan kopen.

Een shilling per stuk!

Een shilling per stuk!

Ik moet toegeven, Londen is niet helemaal wat ik me had voorgesteld.

Mensen zijn veel meer ... prikkelbaar dan in het land.

Zonder deze hervorming

dit land is niet van ons, het is van hen.

We moeten de heren een verzoekschrift indienen.

En we moeten het niet alleen doen voor onszelf, maar voor onze kinderen!

Stem voor verandering!

Dus als ik erbij wil horen en blijf verborgen voor mijn broers,

Ik moet iets worden ...

niet verwacht.

Dit is onze kans! Eis de stemming!

Stem op alle mannen!

Stem op alle mannen!

Niemand in de treinen, niemand op de boten,

niemand ergens.

Het meisje is gewoon verdwenen.

Het helpt natuurlijk niet

dat Engeland plotseling is verteerd door deze belachelijke markies.

Meneer?

- Sherry, alsjeblieft. - Zeker meneer.

Het is je niet aangeboden, toch?

Wat?

De markieszaak.

Ik kende zijn vader, een onaangenaam soort.

Liberaal, maar een fortuin waard.

Ik heb het, en ik heb het geweigerd.

Ik word eerder ergens anders geconsumeerd.

-Oh, om moeder te vinden? -Om onze zus te vinden.

Nee.

Nee.

Jouw baan, ik heb duidelijk gemaakt, was om moeder te vinden.

Ik zoek haar ook zoals ongetwijfeld Enola.

-Je hebt nooit eerder om haar gegeven. - Ze is pas 16.

Je hebt onze naam niet gegeven op zoek naar haar.

Natuurlijk niet.

Ik wil niet dat iemand onze zaken kent net zo min als jij.

Oh, maak je geen zorgen, kleine broer.

Misschien is ze voorlopig aan ons ontsnapt,

maar ik heb de beste politieagenten in Londen

op zoek naar een kind passend bij haar beschrijving.

En ze zullen dat stomme meisje vinden en breng haar terug naar ons.

Hervorming.

God Help ons. Als er één ding is dit land heeft niet nodig,

het zijn meer ongeschoolde kiezers.

Engeland gaat wiet.

En wat doet een jongen zoals jij? willen met die?

Ik heb een walvisbeenkorset nodig.

U zult zoiets niet nodig hebben.

Dit is een respectabele winkel.

-Dan zal ik het respecteren. -Je ziet er niet uit zoals je wilt.

Je ruikt niet zoals je wilt.

En ik--

Heb je ergens waar ik me kan kleden?

Achterin.

Het korset: een symbool van onderdrukking aan degenen die het moeten dragen.

Maar voor mij, die ervoor kiest om het te dragen,

de busteversterker en de heupregelaars

zal het fortuin verbergen mijn moeder heeft me gegeven.

En terwijl ze dat doen,

ze zullen me laten kijken zoals dat echt onwaarschijnlijke ding:

Een dame!

'Je moet naar school, Enola!'

'Maar ik wil niet gaan naar een afrondende school, Mycroft. "

"Nou, wat nog meer gaan we het met je doen?

Je bent een meisje! "

Oh, kom op, serieus?

Nu, waar zou ik een logement kunnen vinden?

Ik zal rijkelijk betalen voor een goede prijs.

Is dit echt een goede prijs?

Oh, de beste waarde die u zult vinden.

Je hebt geluk dat je me hebt gevonden.

Hier heb je het.

Het is prachtig.

Nu heb ik eindelijk wat rust en stilte om na te denken,

het is tijd voor fase vijf van mijn plan.

Of mogelijk fase vier.

Of mogelijk fase zes.

Ik ben de tel helemaal kwijt.

Het is tijd om mijn moeder te zoeken.

Om moeder te vinden, het eerste Ik moet een cijfer achterlaten

in elke krant die ze zou lezen.

"Dank je, mijn chrysant.

Bloeit u? Stuur iris, alstublieft. "

Iris betekent 'bericht'.

Nu, hoe ze te verbergen?

Moeder kan alles ontwarren

dus ik moet het heel sluw maken.

Ik heb het geplaatst in de kolom met persoonlijke advertenties

van The Pall Mall Gazette,

die mijn moeder zelden miste.

Plus het Magazine of Modern Womanhood ...

... en The Journal of Dress Reform ...

twee publicaties Ik dacht dat het haar zou kietelen.

Deze meneer lijkt te krijgen Veel aandacht.

Wel, hij is een bloomin 'markies.

Toen moest ik erachter komen wie ze werkelijk was.

Is.

Was.

Mijn moeder correspondeerde alleen met één adres met regelmaat.

Ik had het mis om te kijken waar het aan was geadresseerd,

en helemaal verkeerd van mij om het uit het hoofd te leren.

Maar als je opgroeit op het platteland, er is weinig opwinding,

dus klampt men zich vast aan alle verhalen men kan krijgen.

Nog meer bitterkoekjes, Jason.

Namiddag.

Namiddag.

Wat is daar boven?

Luidruchtige vrouwen!

Nee, moeilijker. Wees niet bang voor haar.

Stap deze keer naar voren. Goed.

Goedenmiddag.

-Wil je gerekruteerd worden? -Nee.

Uh ...

Ik ben op zoek naar Eudoria Vernet Holmes.

Enola?

Enola Holmes.

Jij bent het, is het niet?

Waarom ben je gekleed als een poederdons?

Oh mijn!

Je ziet er aan haar uit.

Je herkent me?

Natuurlijk doe ik dat.

Ik was je eerste leraar.

Herinner je je het niet meer?

Je bent aardig vooruitgegaan, dat kan ik zien.

Je bent alleen? In Londen?

Ja.

Er was een nutteloze jongen maar ik verlos mezelf van hem.

Hmm.

Ik heb geld, onderdak. Ik moet haar gewoon vinden.

Wat doet je denken dat dat ze gevonden wil worden?

Eudoria heeft zich haar hele leven verstopt.

Als ze verborgen wil blijven, zal ze dat doen.

- En bovendien heeft ze werk te doen. -Wat voor werk?

Ik kan niet zeggen.

Juist dames, onze keuzes:

de bankmannen ontmoetten elkaar, verstrikken kruid,

of Ellie Houseman.

Dus jij was ook bij die bijeenkomst.

Dus we zijn het allemaal eens? Ellie Houseman.

Wie is Ellie Houseman?

-Ik wou dat ik je meer kon helpen. - Dat kan, maar niet.

Ik moet terug naar mijn studenten.

- Je kunt jezelf eruit zien. -Hallo!

Ah, de kurkentrekker.

Dat zou je nooit kunnen redden, toch?

Als je in Londen wilt blijven,

wees sterk,

wees sterk,

leef het leven,

maar doe het niet omdat je iemand zoekt.

Doe het omdat je naar jezelf op zoek bent.

... onze keuzes:

de bankmannen ontmoetten elkaar,

verstrengelen kruid,

of Ellie Houseman.

"De bankmannen ontmoetten elkaar."

- Mijn moeder is nogal een fan van woordspelletjes. - Woordspelletjes.

Ze liet me elk boek lezen in de bibliotheek van Ferndell.

Elk boek.

"Bankmannen ontmoet."

Bankmannen ... ontmoet.

... de bankmannen ontmoetten elkaar ...

The Embankment!

We moeten een beslissing nemen. Kruid in de knoop.

"Verstrengeling kruid."

... verstrengeling kruid ...

Bethnal Green.

Dus we zijn het allemaal eens?

We zijn het er allemaal over eens?

- Ellie Houseman ... - Akkoord?

Ellie Houseman.

- Ellie Houseman. - Ellie Houseman.

Ellie House ... man.

Huis.

Limehouse Lane.

- Ellie Houseman. - Dus we zijn het allemaal eens?

Limehouse Lane.

Gaan we nu naar huis?

Ja.

Ik heb honger, moeder.

Ik weet het schat.

Probeer opgewonden te zijn, niet teleurgesteld,

naar de mogelijkheden van iets nieuws.

Mycroft had gelijk.

Jij bent gevaarlijk.

En Sherlock had ook gelijk.

Je hebt een plan.

Wat ben je van plan, moeder?

Wil ik je vinden?

Laten we het nog eens doen.

Ik zal je dit maar één keer vragen. Waar is de markies?

Nu, wie zou dat zijn?

We gingen onze eigen weg.

Ik heb hem niet gezien.

Ik heb niets met hem te maken.

Dat is jammer.

Nou, je hebt mijn gezicht nu gezien.

Nee, je gezicht is helemaal niet te onthouden!

Ik weet niet zeker of ik het ooit heb beschreven

hoe een typische dagopleiding werkte met mijn moeder.

Hmm.

We zouden beginnen met geschiedenis. Ze zei altijd ...

Historisch perspectief is de enige manier om een ​​dag te beginnen.

Daarna gingen we lunchen,

en ik zou aan mijn fysica werken.

Na de lunch concentreerde ik me op fitness ...

Heb je!

... gevolgd door gevechtsgevechten.

Handen omhoog! Handen omhoog! Up!

Weer omhoog. Kom op.

Ik wist dat dit zou zijn een waarachtiger gebruik.

Geen verrassingen meer.

Nee.

Nee.

Toen ik een kind was, sneed ik mijn knie open

proberen een schaap te redden vanaf de rand van de klif.

Ik stierf eigenlijk bijna.

Moeder was boos.

Heel boos.

Het is goed om voor de kwetsbaren te zorgen,

maar niet als het betekent dat u uw leven op het spel zet.

Soms moet je de natuur laten ...

zijn gang gaan.

Hoor je me?

De waarheid is,

Ik heb niet om burggraaf Tewkesbury gevraagd, Markies van Basil in mijn leven.

Ik wilde niet de burggraaf Tewkesbury Markies van Basil in mijn leven.

Dus waarom voel ik me verantwoordelijk?

voor de burggraaf Tewkesbury, Markies van Basilwether?

Omdat...

er zijn mensen die hem pijn willen doen ...

en hij heeft de kracht niet om ze te stoppen ...

... en ik heb die kracht.

Ze wil dat ik hem verlaat.

Hij is dwaas,

en trots, en volkomen belachelijk.

Maar hij staat op de rand van een klif.

Moeder, je zult moeten wachten.

Als u incognito wilt reizen,

het is het veiligst om als weduwe te reizen.

Mensen zijn altijd angstig om gesprekken over de dood te vermijden.

Weduwen maken ze bang,

en er is geen betere vermomming dan angst.

Miss May Beatrice Posy.

'Tis ik.

Voor Lady Tewkesbury, Markiezin van Basilwether.

- Wat doe je hier? - Ik ben een privédetective.

Ik kom mijn diensten aanbieden.

Mijn schoonzus heeft alle hulp die ze nodig heeft. Laat haar zien.

Ik geloof dat ik je kan helpen.

U bent een verslaggever voor een van die vuile kranten.

Ik ben een vrouwelijke detective.

Ga alstublieft weg,

voordat we je laten vertrekken.

Ik werk voor Sherlock Holmes.

IK...

Ik ben zijn assistent.

Hij stuurt me van tevoren om de grond voor te bereiden.

Sherlock Holmes is geïnteresseerd in ons geval?

- Ja. - En hij...

een weduwe gestuurd om zijn pad te vegen?

Een heel goede kwestie om op te lossen.

Misschien heb ik mijn outfit overweldigd.

Het weduwschap heeft geen invloed op mijn bekwaamheid om mijn werk te doen.

- Sherlock vertrouwt me toe om ... -Poppycock!

Het spijt me, maar ik heb genoeg gehoord.

Je kent Sherlock Holmes niet.

Oh, Lestrade. Zo blij dat je kon maken de kennis van deze jonge dame.

Ik ben Lestrade of Scotland Yard,

en ik ben een goede persoonlijke vriend van Sherlock Holmes.

Dus je beweert.

-Hij heeft hem nooit genoemd. - En jij bent niet zijn assistent.

Hij heeft geen assistent.

Sherlock Holmes werkt altijd alleen.

Hij heeft zijn manieren veranderd aangezien u beweert hem te hebben gekend.

-Onmogelijk. -Stel me drie vragen over hem,

en ik zal je er drie vragen, en we zullen het ontdekken wie kent hem het beste. Zullen we?

Genoeg! Dit circus is niet geschikt voor Basilwether.

Ze heeft gelijk. Vertrek, jullie allebei.

Maar mevrouw, u kent mij.

Ik ben Lestrade, ik kom uit Scotland Yard,

en ik ben aan het onderzoeken de verdwijning van je zoon.

-Hij is nuttig gebleken. -Mama!

Het maakt me niet uit of je uit de Houses of komt Parlement. Verlaat dit huis onmiddellijk.

Ik ook.

Bedankt dat ik hier mocht zijn.

Zijn favoriete tabak?

Zwarte shag.

-Favoriet toetje? -Pruimentaart.

Zijn favoriete componist?

Paganini.

Favoriete maaltijd van de dag?

Ontbijt.

Zijn al je vragen over eten?

Zijn favoriete zaak?

De vorige.

Favoriete bordspel?

Hoe kent u Sherlock Holmes?

Schaak.

Maar alleen met een waardige tegenstander.

Hmm.

Ik zeg!

Ik betaal je vijf pond ...

om kleren met mij te ruilen.

Je hoeft mijn jurk niet te dragen als je dat liever niet doet.

De jonge meester,

hij was veel buiten. Heb ik gelijk?

Kon hem nooit naar binnen krijgen.

Waar zou hij heen gaan?

De bossen.

Hallo! Hallo!

Pak een boek en ga zitten, en ik zal bij je zijn zodra ik vrij ben.

Verrukkelijk. Misschien kun je bij mij op de thee komen.

Ik raad je aan om niet ... weg te lopen.

En toch loop je toch weg.

Wat je ook denkt te weten, Sherlock Holmes,

houd er rekening mee dat als u stoort een van mijn klanten ...

Je zou me erg pijn doen?

Ik ben me goed bewust van je talenten, Miss Grayston.

De vraag is wat je zou riskeren

als ik mijn vrienden zou adviseren in de regering

om deze plek te bekijken.

Ik weet dat mijn broer het geweldig zou vinden

om door je opruiende, gevaarlijke, en extreem verboden boekenplanken.

Zie je?

We kunnen elkaar allebei pijn doen.

Zet alsjeblieft de theepot neer. In jouw handen is het een machtig wapen.

Dank u.

Heb je enig gevoel waar mijn moeder is?

Hoe heb je me gevonden?

Brieven verborgen in haar schoorsteen.

De as op de zool van haar schoen en het kolenstof leidde me naar hen.

Ze zei altijd dat je nooit iets gemist hebt.

Ze moet thuis zijn. Ze heeft een dochter die haar nodig heeft.

Enola lijkt het perfect te overleven in haar eentje.

Dus je hebt haar gezien?

-Is ze veilig? -Ze heeft gezelschap gehad

een nutteloze jongen.

Maar duidelijk, ze had niet het gevoel dat ze hem nodig had.

Enola is op haar eigen pad,

en dat geldt ook voor Eudoria, voor beter of slechter.

-Wat voor kwaad jullie ook zijn-- -Kattenkwaad?!

Een slechte woordkeuze.

Probeer niet als je broer te klinken.

Je hebt geen hoop op begrip elk van deze. Weet je dat?

Leer mij waarom.

Omdat je het niet weet wat het is om zonder stroom te zijn.

Politiek interesseert je niet.

-Waarom? -Omdat het dodelijk saai is.

Omdat je geen interesse hebt in het veranderen van een wereld

dat past zo goed bij jou.

- Een mooie toespraak. - Een enge.

Je bent intelligent genoeg om het te weten dat elk woord ervan waar is.

Wat een gezin!

Een verloren kind, een opgeblazen misantroop,

een revolutionair, en jezelf.

Geen vrouw, geen vrienden,

gewoon een vreemde bezigheid

geobsedeerd door voetafdrukken en kolenstof.

Je ziet de wereld zo dichtbij,

maar zie je hoe het verandert?

De hervormingswet is nog maar het begin.

Als het slaagt.

Ik moet nu weer aan het werk, Meneer Holmes.

Klanten om te dienen.

Taarten om te bakken.

Ik ben in ieder geval blij dat je geïnteresseerd bent.

Dacht Eudoria dat je je zus gewoon negeert

zoals de struisvogel die je bent.

Maar ik vermoed dat ze je nodig heeft.

Dus iedereen blijft het me vertellen.

Een simpele scheerbeurt, Martin.

Haar naam?

May Beatrice Posy.

Ze keek?

Klein, donker, jong.

- Hoe jong? - Amper over 20.

Hmm.

- Haar geest? - Scherp als een overstag.

En wat ze van Sherlock wist ...

Oh, ze wist veel?

Zo veel als ik.

Oh, nog een sycophant.

Hoe erg spannend.

Wil je me vertellen wie ze is?

Heb je enig gevoel van waar ze heen zou zijn gegaan?

Oh, je wilt haar opsporen.

Ik heb geprobeerd dit te doen voor een aantal dagen.

Natuurlijk!

Ze is je zus.

Hou je mond dicht!

Ja.

En ik geloof dat ik het je expliciet heb verteld om haar te zoeken.

W-- Je hebt het me expliciet verteld om op zoek te gaan naar een slordig meisje zonder evenwicht.

Dit was een vrouw met een extreem evenwicht.

Oh, er is iets wilds onder,

dat verzeker ik je.

Vind haar,

en je zult goed worden beloond.

Een boomtak brak boven me terwijl ik wilde paddenstoelen verzamelde.

Het had me moeten verpletteren.

Tewkesbury?

Dus dit is waar je hebt je plannen opgesteld.

Of misschien is dat wat je wilde dat ze dachten.

Je leidde ze op een dwaalspoor.

Dit moet zijn waarom Bowler Hat er was ...

... volgens je broodkruimelspoor.

Dus wat was je echte plan?

Oh, je kietelt me, burggraaf Tewkesbury,

jij prachtig Markies van bloeiende Basilicum.

En je bent een slimmere jongen dan ik je misschien dacht.

Het is niet zo stabiel als u denkt.

Enkele van die takken zijn buitengewoon grillig.

Goedemorgen.

Ik geloof dat we elkaar al hebben ontmoet

hoewel je toen anders gekleed was.

Je had dit al ontdekt, nietwaar?

We hebben het een paar dagen geleden gevonden.

Zou je willen komen?

Heb je iets te melden gezien?

aan uw ... "werkgever"?

Oh.

Nee.

Sherlock. Eh ...

Hij wil waarschijnlijk langskomen.

-Wat zei je dat je naam was? -Mei.

May Beatrice Posy.

En hoe oud ben je, Miss Posy?

Tweeëntwintig.

Ik zal de tuinman moeten laten gaan voor het lenen van zijn uniform.

Nee.

Nee, ik heb hem gedwongen.

Hij bond hem vast.

Ik ken jujutsu.

Het is een krijgskunst.

U bent zeer intrigerend, Miss Posy.

Of moet ik zeggen "mevrouw"?

Mijn condoleances trouwens.

Prachtig, is het niet?

Het voelde altijd een eer voor mij

dat mijn familie kreeg dit deel van Engeland om te beschermen.

Beschermen?

Dat is wat het is om een ​​voorouderlijke landeigenaar te zijn.

Zoals de wereld wordt steeds onstabieler,

het voelt belangrijk dat deze ideeën van Engeland bewaard blijven

voor de veiligheid en beveiliging van de toekomst van ons land.

Het is hier heerlijk.

Maar je bent waarschijnlijk een van die nieuwe denkers.

Mijn zoon was ook een nieuwe denker.

Kon nooit focussen op wat was,

het ging altijd over wat er zou kunnen zijn.

Ik vermoed dat mijn kleinzoon hetzelfde is.

De ware glorie van Engeland ...

is wat is.

Zie je?

Ik kan veel schoonheid zien.

Zeer verstandig antwoord.

Ga nu.

Als mijn zoon of schoondochter vindt je hier, dan laten ze je arresteren.

Als je mijn kleinzoon eerder ziet dan ik,

wil je het hem vertellen dat ik veel om hem geef?

Ik zal.

Daar ga je.

Ik wil vier gele bloemen

twee blauwe en een rode.

Ik geef niet om het ras. Elke bloem zal het doen.

Wat doe je hier?

Waarom, als je een passie hebt voor bloemen, zou je naar Londen komen?

-Omdat ik hier verdwaald kan zijn. - En toch heb ik je gevonden.

En waarom heb je dat gedaan?

Je bent hier voor het geld. Ze hebben een beloning aangeboden.

Hebben zij?

Ik wist het niet.

Nou, ik moet je vastbinden en het opeisen!

Sterren en kousenbanden, ben je echt zo belachelijk?

Ik ben hier gekomen omdat ik ben gegroeid om je meer leuk te vinden tijdens je afwezigheid,

en omdat, zo blijkt, je leven is nog steeds in gevaar.

Waarom vind je me leuker?

Werkelijk? Dat is uw vraag? Niet "Wie probeert mij te vermoorden?"

Ik heb je bloempersen gevonden. Ze waren heel mooi.

Ik geef niets om bloemen, natuurlijk.

-Dat komt omdat je onwetend bent. -Onwetend? Hoe durf je?

Onwetend en moedwillig.

- Je zou van gedachten kunnen veranderen over een jongen. -Ik ben geen jongen.

Ik ben een man.

Je bent een man als ik je vertel dat je een man bent.

Je ziet er beter uit in een rijbroek, Ik zal je dat geven.

Ik heb je gemist, Enola Holmes.

Ik wilde je missen

maar ik werd steeds teruggesleept naar jou toe.

Nu, kom op. We zijn in groot gevaar als je het niet wist.

-Is dit hoe je leeft? - Heb je net een kamer gehuurd in het Ritz?

Ik heb mezelf veroorloven een schaduw meer comfort dan dit.

Nou, de vrouw bij wie ik aan boord ging verzekerde me dat dit een prima kamer was.

Mmm.

De vrouw bij wie je aan boord ging, heeft gelogen.

Ik heb maar een eenpersoonsbed, dus je moet op de grond slapen.

Bewaar je oude kranten?

Wees daar voorzichtig mee. Ik ben er nog niet uit.

Oh. Ik zit in deze.

-Dus jij bent. -Kijken.

Waarom bewaar je al deze oude kranten, Enola Holmes?

Mijn moeder.

Ik wacht tot ze een bericht achterlaat.

- Dat heeft ze nog niet. -"Bericht"? Wat...

Ze houdt van cijfers.

Gecodeerde berichten die moeten worden ontcijferd.

En waarom zou ze een bericht achterlaten?

Omdat ze me verliet.

En ik dacht dat ze bedoelde voor mij om haar te vinden,

maar ik weet niet zeker of ze dat nu deed.

Dus ik liet haar een bericht achter en ik hoop op een antwoord.

Ik bewaar de kranten om te controleren.

Ik heb het begrepen.

Kijk me niet zo aan.

Mijn excuses.

Ik wil je medelijden niet, Tewkesbury.

Als je niet stopt met zo naar me te kijken,

Burggraaf Irritatie, Markies van Bothersomeshire,

Ik vermoord je zelf.

Mensen lijken ons niet te willen, toch?

Nee.

Toch hebben we elkaar tenminste.

Ik zal thee voor ons maken.

Dus je gelooft echt is mijn leven in gevaar?

Uh, van wie?

- Je verleden en je toekomst. -Wat betekent dat?

Jouw familie. Ze hebben niet gestuurd een detective om je te vinden.

Ze hadden kunnen, en ze deden het niet. In plaats daarvan stuurden ze een moordenaar.

Waarom zou iemand wil je me dood?

Talloze redenen.

Je persoonlijkheid, je belachelijke haar, je gekke lach,

of mogelijk uw land, uw landgoed, uw titel, uw stoel.

Dezelfde redenen waarom ze je vader dood wilden hebben.

Hebzucht doet grappige dingen met mensen, Tewkesbury.

Dus nu zeg je denk je dat ze mijn vader hebben vermoord?

Ik denk het niet.

Ik weet.

Nee. Nee, dit allemaal niet heeft de minste zin.

De dood van mijn vader is veroorzaakt door een mislukte inbraak,

en ... en het zou gemakkelijker zijn geweest om me te vermoorden voordat ik wegliep

-in plaats van nu- - Helemaal mee eens. Ik denk dat ze het probeerden.

Ik heb de tak gevonden die je bijna heeft vermoord.

-Het was doorgesneden. -Besnoeiing?

Beter jij ...

Oh God! Oh!

- Oh, god, jij ... - Kom op!

- Kom hier terug! - Wie is hij?

Heeft u haar niet begrepen, inspecteur? -Hou je mond jij!

Verplaats de kist! Verplaats de kist!

Waar zijn ze?

Doe open, Miss Posy,

of moet ik juffrouw Holmes zeggen?

Inspecteur Lestrade, Ik moet een poging tot moord melden.

Je hoort aan onze kant te staan.

Help me door deze deur naar binnen te komen.

Wel, ik zal je helpen als ik mijn geld krijg mijn vindersloon.

Je krijgt je geld als we haar pakken. Kom op!

Zie je dat raam daar?

Het leidt naar een dak.

Ik heb je nodig om eruit te klimmen en stijg op naar nergens.

En je verlaten?

Ik moet deze deur vasthouden!

Maar jij moet ook wegkomen!

Als hij je betrapt, je leven is in gevaar.

Als hij me vangt, het is gewoon een leven dat ik niet wil. Ga nu.

Ik wil je niet verlaten, Enola.

Gaan!

Gaan!

Help me nu!

Nutteloze mannen!

Nee!

Hij is meer waard

maar je geeft me meer plezier.

Misschien vind je mij niet leuk.

Je denkt misschien niet dat wat ik doe goed is.

Maar zelfs je gezegende moeder heeft een match gemaakt.

Zelfs je gezegende moeder was een bruid.

Ik wil dat je gelukkig bent.

Nee.

Je wilt dat jij gelukkig bent.

Je wilt dat ik gecontroleerd word.

Omdat je anders denkt Ik zal je aanzien beïnvloeden.

Je hebt al enorme schade aangericht.

Net als die dwalende broer van ons.

Laat me uit dit rijtuig.

Ik zal ontkennen dat ik je zus ben aan wie het ook vraagt,

en ik zal het met plezier doen.

Jij bent mijn wijk!

En u zult doen wat u wordt opgedragen!

Geef het nu over.

Het is tenslotte mijn geld.

Brave meid.

Je hebt het avondeten gemist, maar dat maakt niet uit. Je zou wel een pond of twee kunnen verliezen.

De naam Holmes

gaat iets betekenen in dit land.

Op deze school je krijgt de kans om ernaar te leven.

-Maar ik-- -En je kunt beginnen met je mond te sluiten.

De volgende keer dat je je broers ontmoet, ze zullen reden hebben om trots op je te zijn.

Welkom.

Meisjes,

je bent hier om één reden ...

... en slechts één reden.

Je bent hier om in jonge dames veranderd te worden.

Hoe lachen we?

We lachen beleefd.

Ha, ha, ha.

Ha, ha, ha.

Jullie hebben allemaal het potentieel,

maar je bent onbenut,

niet getest ...

... en vooral ongetraind.

Loop zoals we je laten zien.

Ogen omhoog! Omhoog, omhoog, omhoog!

Spreek zoals we je vertellen.

Welke gril bracht de witte Whitney ertoe te kraken?

Welke gril leidde de witte Whitney te verkleinen?

Handel, denk, wees zoals we je vertellen,

en je wordt acceptabele echtgenotes

en verantwoordelijke moeders.

Volg het pad van zo veel meisjes

die ooit stonden waar jij nu bent.

En net zoals we ze hebben gevormd ...

... jij ook.

Weet je waarom Ik ben een opvoeder?

Het is omdat ik mensen gelukkig wil maken.

Ik wil dat je leeft een vol en levendig leven.

Niet met woede en eindeloze vragen, maar met antwoorden.

Ik bereid mijn meisjes voor op de wereld,

voor de echte wereld.

Ik zou je nooit in de steek laten ...

en laat je voor jezelf zorgen.

Ja.

Mycroft heeft het me verteld.

Mijn moeder had haar redenen.

Ik weet zeker dat ze dat deed.

Ik kende je moeder.

We waren een tijdje vrienden.

Op school.

Ze was een eigenaardig klein ding.

Was altijd onvoorspelbaar, altijd uitdagend.

Ze gaf nooit echt om iets behalve haar eigen ...

ongebruikelijke ideeën.

Ze zorgde voor mij.

Waarom heeft ze je dan verlaten?

Prefecten zullen je vergezellen van en naar lessen.

Deze deur blijft altijd op slot.

Je zult me ​​bedanken ...

op een dag,

als je gelukkig getrouwd bent met een stel stevige jongens.

Slaap lekker, Enola.

Je broer is hier. Slimme halsband.

Meneer Holmes.

U.

Bedankt, mevrouw Harrison.

Oh.

Natuurlijk.

ik heb nooit gezien zo'n reeks romances in mijn leven.

Het is genoeg om je naar kranten te brengen.

Waar ben je naar op zoek?

Waarom ben je misschien geïnteresseerd? in de contactadvertenties? Je bent behoorlijk gek geworden.

Ik heb het recht om boos te zijn op een plek als deze.

Ik werd als kind gedwongen tot kalligrafie.

Ah.

Ik haatte het, maar er is zelden een geval

waar iemands handschrift is zegt me niet iets dat ik moet weten.

En wat kan ik leren van mijn houding?

De manier waarop een persoon staat kunnen verhullen wie ze zijn.

Niets wordt verspild.

Heeft u haar gevonden?

Nee nog niet.

Ik ging naar de tearooms, waar Edith me bedreigde met een theepot.

En naar Limehouse.

Ik geloof dat jij daar ook heen ging.

Je bent een echte detective geworden, Enola.

Heb je het buskruit gevonden?

-En de bommen? -Ik deed.

- Waarom zou ze-- -Ik huiver om na te denken.

Misschien wil ze de wereld veranderen.

Misschien is het een wereld die moet veranderen.

Wil je haar tegenhouden?

Ik bemoei me niet met politiek.

Of mensen, tenzij het aanwijzingen zijn.

- Heb je Mycroft geholpen me te vangen? -Nee.

Maar je hebt het geld ontdekt. Jij vertelde hem.

Je verdween. We moesten weten hoe ver je zou rennen.

Ik ben slechts een zaak voor jou, nietwaar?

Een curiositeit. Is dat waarom je hier bent mijn hersens kiezen?

-Nee. - Of misschien voel je je schuldig.

Ik ben hier omdat ik om je geef.

Je bent emotioneel.

Het is begrijpelijk, maar niet nodig.

- Het is een intrige, nietwaar? - Emotie?

De zaak Tewkesbury.

Iets ingewikkelder dan een simpele verdwijning.

Hij sprong uit de trein ...

met een andere jongen.

Werden ze achtervolgd, denk je?

Hoe wist je dat?

Ik heb je vertrek getraceerd naar hetzelfde station waar hij vandaan vertrok.

Edith noemde 'een nutteloze jongen'.

En ik kreeg telegrammen over een jonge vrouwelijke assistente van mij

die de residentie van Tewkesbury heeft bezocht.

Heb je het opgelost?

Nog niet.

Het enige advies dat ik je kan geven,

de ene detective naar de andere,

soms moet je je voeten laten bungelen in het water

om de haaien aan te trekken.

Dus daarom ben je hierheen gekomen.

Haaienlessen.

Nee nee.

Ik kwam hier...

om je dit te geven.

Ik vond het onder haar kussen.

Ze heeft het bewaard, ziet u.

Dash ...

Sentimenteel eigenlijk, maar ze deed het altijd ...

Ze vond je altijd heel bijzonder.

Net als ik, Enola Holmes.

De keuze is altijd aan jou.

Wat de samenleving ook mag beweren,

het kan je niet beheersen.

Zoals moeder heeft bewezen.

Bewaar het papier.

dacht moeder Ik was buitengewoon.

Buitengewoon ...

De koningen...

Heer.

"Elke stem telt."

Levering van Ferndell Hall.

Zorg voor meneer Mycroft Holmes.

Wat wilt hij?

Nou ... wat het ook is,

het is zwaar.

Wat wil Mycroft in vredesnaam?

Ow!

Tewkesbury!

Whoa!

Je zou me moeten helpen niet bij mij binnenkomen.

-Hoe heb je me gevonden? - Je zei dat je niet wilde komen

naar Miss Harrison's Finishing School voor jonge dames.

Ik heb een heel wonderbaarlijk geheugen wanneer ik ervoor kies om het te gebruiken.

Dus ik dacht dat we zouden uitgaan op dezelfde manier waarop ik binnenkwam.

Huh.

Ik droeg zelfs mijn meest portierachtige jas.

Dat is een uitstekend idee!

Nee! Nee, nee, nee. Help me omhoog.

Miss Harrison, ze zal dwars door je heen kijken.

- Oh! Ik wist dat er een fout was! - Sst. Laat me denken.

Heeft u ideeën?

Rustig!

Stop daar.

Wie ben jij?

Heeft u toestemming om op deze school te zijn?

Eh ...

Ik was net een pakket aan het bezorgen, juffrouw.

Um, naar de directrice.

Kunt u me alstublieft naar haar kantoor verwijzen?

Ik ben de directrice van de school.

Nou, dan, uhm, dit is voor jou.

Nou, doe maar open. Laat me zien wat erin zit.

Oh, dat kan ik niet, mevrouw. Ik kreeg uitdrukkelijke instructies

dat dit privé wordt geopend.

-Oh, wat belachelijk. - Door mijn werkgever, juffrouw.

En wie zou dat kunnen zijn?

Mycroft Holmes.

Mycroft Holmes ...

Meisjes ...

Wilt u dit pakket even meenemen? in mijn kantoor

dat ik het later kan openen?

- Geen gedoe. - Auw!

Oh, dit weegt een ton!

-Waarom is het zo zwaar? -Dus waar wacht je op? Een fooi?

Ga door, ga weg.

- Kun je hiermee echt rijden? - Ik ken de basisbeginselen.

Mijn auto!

Links, rechts, kijk uit, Enola!

- Oh nee! - De struik!

- Joepie! - Enola!

Ik ben nog niet klaar!

Dank u. Dat was, uh ...

Je hebt me gered.

Het beste was mijn idee, maar je hebt me gered.

Graag gedaan. I denk.

Ik vond het daar niet leuk.

Nee. Nee, natuurlijk niet.

Laten we nu teruggaan naar Londen en zoek een goede schuilplaats.

Waarom zijn we gestopt?

Enola, wat je ook van plan bent ...

Er komt een tijd

als je een moeilijke keuze moet maken.

- Enola ... - En op dat moment

je zult ontdekken wat een moed je echt hebt,

en wat je bereid bent te riskeren,

voor wat belangrijk is.

Je zet, Enola.

We moeten naar Basilwether.

Wat?!

Er heeft onrechtvaardigheid plaatsgevonden. Het is tijd om wat fouten recht te zetten.

U wilt een dader, zoek het motief.

-Lk begrijp het niet. - Wanneer kwam je uit

om opgenomen te worden in de Lords? - Ik ben burggraaf Tewkesbury.

-Nou, hij is een bloomin 'markies. - Onmiddellijk.

-Hoe zou u over het wetsvoorstel hebben gestemd? -Stemmen voor alle mannen!

-Hetzelfde als mijn vader. Ik zou er voor zijn. -Wie wist dat?

Ik had deze ideeën,

maar mijn familie was op mij aangewezen toetreden tot het leger en overzee gaan.

En wie het landgoed gaat winnen met je vader dood en als je sterft?

Mijn oom.

Mijn schoonzus heeft alle hulp die ze nodig heeft. Laat haar zien.

Denk je dat dit mijn oom doet?

Klopt het niet?

Maar hij is een machtige man. Wat kunnen we in vredesnaam doen?

Los de misdaad natuurlijk op.

Enola, we hebben allebei enorm veel geluk zo lang geleefd hebben,

en je wilt ons naar een plek rijden waar is er het meest zekere gevaar?

Soms, Lord Tewkesbury,

je moet je benen in het water laten bungelen om de bloedige haaien aan te trekken!

Waarom zouden we willen aantrekken de bloedige haaien?

Goed punt.

Dit is een vreselijk idee.

Hoe dichter we komen, hoe slechter dit idee wordt.

Waarom doen we dit?

In tegenstelling tot de meeste welopgevoede dames, Ik heb nooit leren borduren.

Ik heb nooit wasrozen gevormd, omgezoomde zakdoeken,

of geregen schelpen.

Ik heb geleerd om te kijken en te luisteren. Ik heb geleerd om te vechten.

Hiervoor heeft mijn moeder me gemaakt.

Geloof me...

om de antwoorden te vinden die we nodig hebben.

U weet niet hoe u moet borduren?

We moeten dit doen.

U moet dit doen. We ... doen dit.

Kom op.

Waar zijn alle bedienden?

Welkom in de toekomst.

Moeder?

Wat is er gaande?

Ze weten dat we hier zijn.

Omlaag!

Rennen!

Het is op slot!

Omlaag!

Blijf hier.

Aah!

Enola?

Wees niet bang.

Enola ...

Je bent niet alleen.

Je bent niet de enige.

Voor wie werk je?

Voor wie werk je?

Engeland.

Grootmoeder?

Ja.

Ik ben bang van wel.

Het lijkt erop dat als je een klus wilt klaren,

je moet het zelf doen.

Nee, Enola.

Waar is mijn moeder?

In Londen.

Met je oom.

Op zoek naar jou.

Ze begrepen het nooit.

Het spijt me zo, mijn liefste.

De toekomst van het land staat op het spel.

Nee!

Het is klaar.

Het is klaar.

Tewkesbury!

Tewkesbury!

Nee!

Tewkesbury!

Wakker worden. Kom op.

Nee...

Nee!

Tewkesbury?

Doe voorzichtig.

Doe voorzichtig.

Ik ben niet helemaal een idioot, weet je.

Je bent gemaakt om te vechten.

Jouw tijd is voorbij.

- Ik was echt behoorlijk geschokt. - Ja.

- Meneer? - Doe niet zo belachelijk.

Lestrade?

- Lestrade. - Ah...

Sherlock Holmes.

-We zien elkaar opnieuw. -Alstublieft.

Je hebt gebouwd een behoorlijke reputatie voor jezelf,

ondanks uw beste inspanningen

-om de pers te vermijden. - De markieszaak.

Je moet zijn grootmoeder arresteren, de weduwe.

Ze probeert hem te vermoorden

toen ze zijn vader vermoordde.

Twee vragen.

Hoe ben je tot die conclusie gekomen?

Het is een kwestie van verdeelde loyaliteit en opvolging.

Als de jongen dood was, zou de oom nemen de vacante zetel in de Lords

en verzet zich tegen de hervormingswet en de verlenging van de stemming,

precies zoals de weduwe wilde.

Ik leid af, de jongen zou niet, noch zou zijn vader hebben.

Dus waarom zou het niet de oom zelf zijn? dat deed de daad?

Aan de vader of de zoon?

Vader?

Zijn uniform op de persfoto's.

Oh.

De medailles op zijn borst.

Hij was niet in het land toen de vader van de jongen werd vermoord,

eerder dienen in de Afghaanse oorlog.

Het is er altijd, de waarheid.

Ja.

Je hoeft er alleen maar naar te zoeken.

Tweede vraag.

Hoe is je zus daar eerder gekomen?

Mijn excuses?

Ha!

Ik zie er prima uit.

Maak je geen zorgen over hem, Caroline.

- Alsjeblieft, moeder. -Oh, mag ik gewoon ...

Niet doen. Ik probeer te hebben respect van deze mannen.

Het is nogal de stijl, weet je.

Ja. Ik veronderstel het zet je gezicht mooi af.

Je vader zou heel trots op je zijn.

Gefeliciteerd. Eindelijk kijk je zoals de nincompoop waar je voor geboren bent.

Nee.

Je ziet er goed uit.

Dit is goed.

De stemming is over een uur. Het is, eh ... Het is nogal een ding.

Ik mag niet buigen of zo, of wel, nu je bent wat je bent?

Je moest waarschijnlijk altijd buigen.

Je ... koos er gewoon voor om het niet te doen.

Dus, ben je veilig? Ben jij...

Ben je ... ben je comfortabel?

Je leeft niet meer

- in dat vreselijke onderkomen, nietwaar? - Nee.

Ik heb het beloningsgeld gebruikt je moeder gaf me ...

-Wat je met tegenzin nam. -... en ergens nieuw gevonden.

Moeder heeft gezegd dat er, eh ...

er is ... er is altijd ruimte voor jou met ons.

Je moeder heeft duidelijk niets uitgegeven genoeg tijd met mij.

En wat als ik het was die ...

vroeg je om te blijven?

Een vriendelijk aanbod,

maar een die ik moet weigeren.

IK...

Hoe zal ik ... Hoe ...

Wanneer zal ik je weer zien?

Je bent nog niet van me af

Burggraaf Tewkesbury, Markies van Basilwether.

Ah.

Dank u.

-Dank u. -Dank u.

Moeder.

Mag ik je potlood lenen?

Dank u.

Cijfers veranderen in letters,

die zich vormt tot ...

Vijf, twee, vijf, vijf, drie, drie, een.

Een, een, een.

'Ontmoet me Koninklijke Academie vijf vanavond moeder. '

Goed,

dat is onverwacht.

Dank u.

Er zijn drie gedachten die onmiddellijk optreden.

Een daarvan is dat moeder niet zou hebben getekend "Moeder", maar "Chrysanthemum."

En twee, de Koninklijke Academie is een instelling

dat consequent is verwaarloosd om vrouwen op te nemen.

Moeder zou het niet hebben voorgesteld als ontmoetingsplaats.

En mijn laatste gedachte is dat ik misschien mijn hand heb onthuld

voor mijn broer bij het checken van de krant.

Dit is het werk van Sherlock Holmes.

En toch leiden feiten niet af van hoop.

Ik betaal je vijf pond om kleren met mij te ruilen.

Iets?

Helemaal niets.

Ze sloeg je al eens eerder, broertje

en nu heeft ze dat misschien weer gedaan.

Oh, ik geloof echt dat ze het aan mij dacht

maar ik geloof ook dat ze te geïntrigeerd zou zijn

om hier niet allemaal hetzelfde te zijn.

Helaas had je het mis.

Het is mogelijk.

Maar als we haar toch weer vinden,

Ik zou graag willen dat ze mijn wijk is.

Ik zal voor haar zorgen.

Nou ... op je hoofd, zij het.

Ik waste mijn handen van haar.

Zeer goed.

Des te beter.

Je bent een vreemde vis, broertje.

En je bent een chagrijnige oudere broer.

Ik neem aan dat je zo verrukkelijk bent vanwege de stemming?

Voorgegaan door een.

Die weer opkomende kleine paddenstoel, de Markies van Tewkesbury,

en zijn stem bleek doorslaggevend.

Nu, zoveel als ik geniet buiten de Koninklijke Academie staan ​​-

- Hij is een interessant personage, weet je? - Hmm?

En ik vermoed dat hij nogal enthousiast is op jonge Enola.

Dan zou hij met haar moeten trouwen. Misschien zal het ze allebei temmen.

Drinken bij de club om me te medelijden?

Ja, ik zal je een drankje geven, Mycroft.

Kom op, Sherlock!

Alsjeblieft, meneer.

Wat was je in vredesnaam aan het doen?

Ik dacht dat ik iets zag.

- Goedemiddag, Enola. -Goedenmiddag.

Je hebt een bezoeker.

Dit is een verrassend mooie kamer.

Ik hou van de finishing touch.

Ik kan niet lang blijven.

Mensen kijken misschien.

Hoe heb je dat in vredesnaam gevonden?

Sherlock deed het.

Ik dacht dat je het was vergeten.

Je zou het nooit met rust kunnen laten als een klein meisje.

- Vroeger sleepte je het achter je aan-- -Sherlock zei.

-Je had gehoord dat koningin Victoria ... -Sherlock zei dat ook.

Goed...

leuk dat jullie twee hebben verbonden.

Mijn excuses.

Mijn excuses.

Ik wilde je vertellen waar ik heen ging

maar het was niet veilig.

Ben je nu veilig?

Ik heb je niet verlaten omdat ik niet van je hield.

Ik verliet voor jou ...

omdat ik het niet kon verdragen ...

dat deze wereld jouw toekomst is.

Dus ik moest vechten.

Je moet wat herrie maken

als je gehoord wilt worden.

Oh, het is grappig.

Ik dacht...

Ik was het dat zou de wereld gaan veranderen.

De hervormingswet,

is het waar wat je deed?

Wat een vrouw ben je geworden.

Bedankt voor je irissen.

Nu, als u ooit ...

heb me ooit nodig

Ik zal voor ze zorgen.

-Je moet gaan. -Ja maar...

laten we even zo blijven.

Dat zou ik ook leuk vinden.

Dus, hoe te concluderen?

Mijn naam is Enola,

wat achterstevoren 'alleen' betekent.

Om een ​​Holmes te zijn, je moet je eigen pad vinden.

Mijn broers hebben,

mijn moeder heeft,

en ik ook.

Maar ik zie nu dat alleen zijn betekent niet dat ik eenzaam moet zijn.

Moeder heeft dat nooit gewild.

Ze wilde dat ik mijn vrijheid zou vinden

mijn toekomst,

mijn doel.

Ik ben een detective,

Ik ben een ontcijferaar,

en ik ben een vinder van verloren zielen.

Mijn leven is mijn eigen.

En de toekomst is aan ons.