Original subtitles

Vuile klootzak.

Rot op.

Rot op.

Nu oprotten.

Denk je dat je me zomaar kunt knuffelen en dat alles dan weer goed is?

Natuurlijk niet, maar…

…ben je niet onder de indruk?

Dat was één van m'n beste creaties.

Je beste? Twee jaar lang zat je hier verstopt.

Je loog tegen ons, je verwoestte ons.

Allemaal hiervoor?

Ik wilde 't vertellen. -Je hebt 't Vivian verteld.

Ik steek alles in de fik.

Wat?

Er is een reden waarom ik terug ben.

Denk ik.

EEN NETFLIX ORIGINAL-SERIE

Goedemorgen, Borowski. -Ook een hele goedemorgen, Gudrun.

Die zijn perfect.

Voor een begrafenis?

Nee. Voor mijn nieuwe spreker.

Het moet hier lichter zijn en gastvrijheid uitstralen.

Mensen moeten zich hier goed voelen. Op hun gemak.

Je nieuwe collega is er.

Die zijn niet voor mij, hè?

Veel plezier.

Zijn die voor mij?

Nee. -Grapje.

Kunnen we verder? Ik heb wat ideetjes. -Ja, natuurlijk.

Tonio, ik wil alleen het beste voor je. -Je wil me laten opnemen.

Nee. -Jawel.

We maken ons zorgen om je. -Het gaat prima.

Je zit al dagen in de kast en weigert naar school te gaan.

Nou en?

Nou ja, praat met Zina. Ze is heel aardig.

Ze bijt niet. En als er niks aan is, kun je gaan.

Einde gesprek.

Rot op.

Verdomme.

Karla Fazius, grafredenaar. Ik ben er altijd voor je. Maar nu niet.

Hallo, Karla. Met mij weer.

Waar ben je?

Ik heb een therapeut gevonden, maar Tonio wil niet uit de kast.

Ik heb je hulp nodig.

Bel me zo snel mogelijk terug, oké?

Verdomme.

Dan ga ik maar. -Halleluja.

Het is nu tijd om afscheid te nemen van Maik.

Als Maik nu hier was, zou hij zeggen: 'Schijt aan alles. Schijt aan het weer.

Beter 43 goede jaren, beter 45 minuten fantastisch voetbal…

…dan 90 verspilde minuten.'

De meesten huilden.

Zeventig procent.

De ouders leken wat terughoudend.

Je kunt niet alles hebben.

Sorry, ik wilde niet storen. -Maak je niet druk.

Ik zoek m'n moeder. Ze werkt hier. -Karla?

Die is er nu niet. Sorry.

Ik heb je eerder gezien.

Voor je vader, toch?

Dan laat ik je met rust. Sorry. Dag.

Maak je foto's? Heb je m'n pa ook gefotografeerd?

Ik denk het wel. -Dan wil ik die foto graag zien.

Ik maak altijd foto's. -Geef me dan die telefoon.

Ik zoek 'm zelf wel. -Ik doe het wel.

Of heb je iets pervers gedaan? Fotografeer je dode flamoezen of piemels?

Verdomme.

En? Wat vind je ervan?

Een beetje te veel make-up.

En het licht is waardeloos.

Hoe gaat het met je tonprater?

Tonprater…

Ja, prima. Het gaat goed met haar.

Juist ja.

Ik wilde Karla een vaste aanstelling geven.

Hoe ga je haar betalen?

Ik bedenk wel iets.

Je wil haar neuken.

Wat zei je?

Over mijn lijk.

Of waarschijnlijk het jouwe.

Slaap je nog? -Wat?

Het ontbijt is klaar. -Wat is er?

Je gaat weer naar school. Ben je het vergeten?

Verdomme.

Zet dat ding af, Tonio. Haal dat ding van je oren.

Waarom zit je hier nog? De les begint zo.

En voor de laatste keer, Mina, we gaan nu naar je afspraak.

En jij gaat ook mee, anders doe ik haar wat aan.

Hou op met huilen.

Laat haar huilen.

Maar dat is goed nieuws.

ALLES GOED? IK HEB JE HULP NODIG

Wellicht heeft u nog vijf of tien jaar. -Ik wil niet meer leven.

Sorry dat ik geen slechter nieuws heb dan.

De kanker is er nog.

Het groeit heel langzaam op uw leeftijd.

Wat is dat voor rotkanker dat je er niet eens dood aan gaat?

Ik wou dat ik…

…net zo snel kon sterven als je man.

Ga je lekker?

Wat we op voorraad hebben, is niet heel modern.

U kunt er een uit de catalogus kiezen. Ze leveren meestal vrij snel.

Hij moet van kersenhout zijn, wit geverfd. Is dat mogelijk?

Nou, alles is mogelijk. Maar kersenhout schilderen is…

…jammer van het mooie hout.

Nou, ze zei:

'Mijn doodskist moet uit het beste kersenhout worden gemaakt.'

Alles moet licht zijn.

We willen een vrolijke dienst.

Dat wilde mama. Geen tranen.

Het blijft een uitvaart.

We doen ons best, maar als iemand moet huilen, zij dat zo.

Sorry. Er kwam iets tussen.

Dit is Miss Kronberger.

Miss Kronberger, ik ben Karla Fazius. Ik ben de spreker.

Heb ik iets gemist? -Nee, we zijn net begonnen.

Het is mijn mama.

Ze wil een vrolijke begrafenis.

Ze wil dat er gedanst wordt, maar dat heeft ze al geregeld.

En betreft de toespraak… -Ik pak het wel.

Sorry. -Geen zorgen.

Vertel eens wat over uw moeder.

Mama was heel bijzonder.

Kunt u daarover uitweiden?

Wat wilt u weten? -Hoe uw moeder was.

Wat waren haar hobby's?

Haar passies, dromen, wensen, hoop, alles… Dat kunnen we mooi in de dienst verwerken.

Nou…

Ze betekende zoveel voor veel mensen.

Mooi. -Omdat ze om anderen gaf.

Ze zei altijd:

'Andermans behoeften zijn belangrijker dan de jouwe, dus verman je.'

Hoe was uw relatie met uw moeder? -Goed. Heel goed. Heel erg goed.

Ze was voor mij het belangrijkst.

Ik weet niet wat ik zonder haar moet.

Dat zei ze ook altijd.

'Je bent nutteloos. Ik weet niet wat je zonder me moet.'

Zo te horen was uw moeder een trut.

Laten we eerst de kist bespreken.

De catalogus ligt in m'n kantoor.

Het gaat geweldig.

Dat werkt niet. Sorry, het ziet er slecht uit.

Kun je de foto maken zodat de tv-toren de vierde bal is?

Nee, dat snapt niemand.

Dat begrijpt niemand.

Dan ga ik ergens anders staan.

Hier, bijvoorbeeld?

Waarom trek je steeds zo'n stom gezicht?

Die overdreven grijns. Moeten clowns er zo stom uitzien?

Of is dat jouw ding? -Het is mijn werk…

…om mensen te laten lachen. Kinderen, bejaarden, zieken, halfdoden…

Vind je dat stom?

Zolang niemand weet dat ik de foto's heb gemaakt…

…boeit het me niet.

Bedankt, hè. Heel aardig dat je me helpt.

Ik zal de beste foto's naar je sturen.

Doe geen moeite. Ik zoek wel iemand anders.

We hadden het leuk, hè?

Top. -Zie je niet hoe goed we samen zijn?

Een droomkoppel.

Hoeveel deugd het je doet als iemand je steunt?

Ja. Dag. -Sorry.

Ja, hoor. Ga maar weg.

Doei.

Het is zo zwak om me hier achter te laten.

Wacht nou even.

Nee. Het gaat prima, dank je.

Ja. Dat zou ik graag doen, maar ik heb het nu heel druk.

Heel erg bedankt. Dag.

Nieuwe baan?

Bemoei je met je eigen zaken. -Ik heb geen eigen zaken.

Kun je ons glas even bijvullen?

Die zijn van mij.

PEER: IK KAN DIT NIET AAN! WE MOETEN PRATEN.

Waarom laat iedereen me niet gewoon met rust?

Mrs Fazius.

Met Konstantin Nowak.

Ik zie Sarah overal.

Waar ik ook kijk in ons huis.

Ze is gewoon nog niet weg.

Ik weet niet wat ik moet doen. Alles doet me aan haar denken.

Sorry dat ik u belde. Ik wist niet wie ik anders moest bellen.

Oké, bedankt.

Twee jaar.

Karla, alsjeblieft. -Kon je me dit echt niet vertellen?

Wacht even.

Herinner je je dit nog?

Ja, natuurlijk. Dat gaf je… -Voor je verjaardag. Zes jaar geleden.

Dat weet ik.

Eén van m'n eerste pogingen. Wat zei je toen ik het aan je gaf?

Ik zei: 'Mooi. Dat is mooi.'

Hij moest op de koelkast. -Dat was een grapje, Stephan.

Ik was er heel blij mee. -Ik ben arm...

…heb slechts m'n dromen…

…teder voor je voeten uitgespreid. Stap zacht…

…het zijn mijn dromen die je betreedt.'

Doe niet zo melodramatisch.

Dat bedoel ik.

Ik heb 25 jaar gewerkt.

Ik was 25 jaar lang de verzorger, de broodwinner.

En je hele leven heb je alleen gezocht naar wat jij wilde doen.

Je hebt dit en dat, en zus en zo gedaan. Je hebt alles geprobeerd.

En ik word berispt omdat ik één ding probeer.

Ik hoef dit niet te horen.

Toch wel. -Nee.

Karla, we zijn nog niet klaar. -Nee.

Wat doe je?

Ik moet wat weggooien om m'n leven weer op de rails te krijgen.

Bedankt.

We komen er wel doorheen.

Waar zijn paps spullen? Wat heb je met z'n spullen gedaan?

In de kledingcontainer gegooid. -Wat?

Zonder het mij te vragen?

Je hebt…

Verdomme.

Wordt mij niks meer gevraagd?

Dat kunnen jullie niet alleen beslissen.

Ik wil paps spullen terug. Waar zijn ze?

Ik heb ze nodig. Waar zijn z'n spullen?

Hier. We hebben een sleutel nodig. -Ik bel wel. Dan komen ze 'm openmaken.

Ze geven je de sleutel niet. Ben je… Wat denk je zelf?

Wat doe je? Kom hier. -Laat me los.

Kom hier.

Kom nou. -Dit is jullie schuld. Kiep me erin.

Vooruit. -Nee.

Nee, kom eruit. -Kiep me erin.

Verdomme. Dat breekt zo nog.

Kun je je ergens aan vasthouden?

En? -Oké.

Nu weer naar beneden.

Toe maar.

Nog een.

Nog een.

Luister. Ik heb u niks te zeggen, oké?

Ik ben hier omdat m'n zus m'n moeder liet denken dat ik gek word.

En dat is gelul. Sorry.

Ik heb mijn symptomen gegoogeld. Ik doorloop een normaal rouwproces.

Dus…

Ik stel voor dat we stoppen met deze onzin.

Doe uw ding.

Ik luister naar m'n muziek en we vertellen m'n moeder wat ze wil horen. Oké?

Naar wat voor muziek luister je?

Hé. Hoe gaat het?

Ik heb nagedacht over de Kronberger-begrafenis.

Geannuleerd. -Wat?

De dochter heeft de begrafenis geannuleerd.

Waarom?

Misschien omdat je haar moeder een trut noemde.

En terecht.

Karla, je bent nu een professionele grafredenaar.

Respect is belangrijker dan de waarheid. -Het schort niet aan respect…

…als ik eerlijk ben in een grafrede en het beestje bij z'n naam noem.

Onze toespraken zijn geen tirades.

We beledigen de doden niet.

Respect staat bij ons hoog in het vaandel. -Ja, met een hoofdletter R. Ik weet het.

Verdomme, Karla…

Die begrafenis was belangrijk voor ons.

Wat doe je nu?

Ik heb het adres nodig. -Waarom?

Ik ga m'n excuses aanbieden…

…en haar vertellen dat ik een normale, respectvolle toespraak geef.

Erewoord.

Hallo, Miss Kronberger. Het is Karla Fazius.

Mag ik even binnenkomen? -Nee.

Van mama mag er niemand op bezoek komen. Ik kom wel.

Goed.

Ik wil graag mijn excuses aanbieden.

Wat ik over uw moeder zei, ging te ver. Het is niet aan mij om te oordelen.

Geloof me, ik weet precies hoe u zich voelt.

We willen allemaal…

…dat er van ons gehouden wordt… Wij allemaal.

En we kunnen…

Nou, we kunnen…

…niet anders dan onze ouders liefhebben.

Kunnen we het er nog eens over hebben? Kunt u me nog een kans geven?

Ja, als het u helpt.

Oké. Ik bel u wel.

Hier ben je.

Ik ben net klaar met Mrs Kronberger.

Mooi. Heel goed.

Weet je waar je moeder is?

Ik denk dat ze ergens buiten is.

Ik zie haar nog amper. Ze geeft haar vissen te eten en vertrekt weer.

Volgens mij is ze niet zo blij met Karla. Of wel?

Nee.

Dat denk ik ook niet.

Karla kan ooit haar doel voorbijschieten.

Aan de andere kant heb ik het gevoel dat het eindelijk de goede kant op gaat.

Ze heeft de Kronberger-begrafenis teruggekregen.

Ik snap het.

Wat zou jij doen als je mij was?

Ik zou mijn gevoel volgen.

Ik ga lunchen.

Smakelijk.

Mijn gevoel volgen.

Mama was yogalerares…

…en werkte met daklozen en drugsverslaafden.

Na haar dood schreven velen over hoe belangrijk ze voor ze was.

Dat klinkt indrukwekkend.

Deed ze ook yoga met u?

Nee.

Toen ze thuis les gaf, moest ik…

…me verstoppen in de slaapkamer omdat ik de sfeer verpestte.

Ik denk dat mijn moeder niet kon wachten tot ik eindelijk het huis uit ging.

Ik had een knuffel waarmee ik graag speelde.

Op 'n dag kwam ik thuis en was hij weg.

Ze had 'm weggegooid.

Ik was er te oud voor, zei ze. Ik zat in de tweede klas.

M'n moeder…

…ging vier weken per jaar naar India om te mediteren.

De eerste keer was ik acht.

De buurvrouw kwam om de paar dagen bij me langs.

Mijn moeder gaf een speech op m'n bruiloft…

…en bood me veel geld als ik alles zou afblazen.

Zo te horen is uw moeder een trut.

Ik denk dat onze moeders goed overweg zouden kunnen.

Denkt u dat uw moeder trots op u was? -Ik heb in ieder geval mijn best gedaan.

Uiteindelijk heb ik het verpest door haar te doden.

Sorry, wat?

Ze zei dat ze kanker kreeg omdat ik het eten altijd liet aanbranden.

Letizia, ik denk dat uw moeder heel goed was voor anderen…

…maar vreselijk was tegen u.

Ja, misschien.

Wilt u het niet uitschreeuwen?

'Jij verrekte…

Jij vuile trut, je hebt mijn leven verpest?'

Liever niet.

Ik snap het niet. Het was toch opgelost?

Ja, maar het voelt niet goed. -Karla…

Je bent haar therapeut niet. Ook niet haar vriendin.

Je bent de grafredenaar. -Ja. Dat klopt.

Maar mijn werk is meer dan alleen praten.

Nee. We regelen deze begrafenis precies zoals Miss Kronberger het wil.

Miss Kronberger weet niet wat ze wil.

Oké.

Wat?

Oké, prima.

Oké, prima. Wil je een normale toespraak houden?

Ik zal 't proberen. -Noem je de overledene geen trut?

Ik ga echt mijn best doen.

Dank je.

Ik voel me al beter. Het koor klonk zo mooi.

Beste aanwezigen…

We zijn hier vandaag om afscheid te nemen van een bijzonder persoon.

Van een behulpzaam…

…bewonderenswaardig, spiritueel…

…en stralend persoon.

En van je moeder.

Was Elisabeth Kronberger een goed mens?

Wie zou die vraag niet met een 'ja' beantwoorden?

Wie zou iets anders beweren?

Elisabeth...

…wilde een lichte…

…positieve, vrolijke begrafenis...

…zodat we haar kunnen herinneren zoals ze was.

Maar gaat het om wat Elisabeth wilde?

Het gaat om wat…

…we haar willen meegeven.

Rotwijf.

Rotwijf.

Je zorgde voor iedereen hier, behalve voor mij.

Je hield van iedereen, behalve van mij.

Ga zitten.

Ik zal je laten zien wat ik je wil meegeven.

Geweld is niet de oplossing. -Laat me.

Ga weg.

Stelletje klerelijers.

Blijf uit m'n buurt. -Dit is een begrafenis.

Toon wat respect.

Bedankt.

Voor het eerst in mijn leven heb ik het gevoel dat ik kan doen wat ik wil.

Geweldig.

Wat moet ik nu doen, denk je?

Nou, dat…

…is aan jou, toch?

Verdomme.

Ja. -Mrs Fazius.

Je kunt op bezoek komen.

Ik…

Kom even, alsjeblieft. -Ik moet gaan.

Oké, ik bel je wel.

Dag.

Dat was me wat, hè? -Ja, nogal ja.

Ik heb de manager heel lang moeten uitleggen wat dat was.

Doe nou niet zo.

Ik kon er niks aan doen. Dat gebeurt soms.

'Het gebeurt…'

Niet meer bij mij.

Zoek maar een andere voetveeg.

Wat betekent dat? Andi.

Ik heb nagedacht over wat je zei en…

…je had gelijk.

Met Karla hier, al die chaos… Het was geen goed idee.

Dus wat dat betreft…

…laten we het vergeten en teruggaan naar hoe het was.

Wij redden ons toch wel?

Niemand wil dat het weer is zoals het was.

Verkoop de tent. We worden er gek van.

Is er iemand thuis?

Al dood?

Was het maar zo'n feest.

Ik herinnerde me iets.

Herinner je je mijn knuffel nog?

Die je me gaf voor mijn zesde verjaardag? -Ja. Wat is daarmee?

Ik heb nooit begrepen waarom je die weggooide.

Was je gewoon gemeen of wilde je me een lesje leren?

Waar heb je het over?

Ik heb jaren nagedacht over wat je me duidelijk wilde maken.

Ik heb 't nooit begrepen.

Ik weet niet wat er met je verrekte knuffel is gebeurd…

…maar ik heb hem niet weggegooid.

Kom op, zeg.

Ik was een slechte moeder, maar geen monster.

Statistisch gezien is het nu jouw tijd.

Maar je hoeft je niet te haasten.

Doe niet zo melodramatisch.

Wat doe je daar?

Kom op.

Kom op.

Ik ben nog steeds boos.

Dat is het hem juist.

Waarom denk je dat ik terug ben?

Je bent niet terug. Je bent dood.

Ik ben hier.

Ik ben hier omdat we nog niet klaar zijn.

Betekent dat dat je er bent…

…omdat er nog dingen uitgepraat moeten worden?

Inderdaad.

Word ik gek?

Nou...

Ondertiteld door: Jasmijn de Korte