Original subtitles

Het meisje met de enkelband

Twee jaar later

Ja?

Ik kom voor Lise.

Waarom? -Ik kom gewoon op bezoek.

En u bent? -Diego.

Hoe bent u binnengekomen?

Het hek was open, dus...

Sorry, Lise is bezig.

Bent u zeker? Zij heeft me uitgenodigd.

Ze heeft zich vergist.

U mag hier niet komen, dit is privé-eigendom.

Laat u haar weten dat ik hier was? Ze kan me bellen.

U heet Diego, en hoe nog?

Vraag dat aan Lise.

Diego, en hoe nog?

Diego Maradona!

Stoor ik niet? -Nee.

Wie is Diego? -Wie?

Een charmeur die langskwam. Wie is dat?

Een vriend.

Ja, oké, maar wie is hij?

Diego en hoe nog?

Dat weet ik niet. -Je kent z'n naam niet?

Diego, dat zei ik toch. -Van waar ken je hem?

Niet van je thuisstudie.

Noémie stelde ons voor. Ze kent hem van Facebook.

Ik wil hem hier niet meer zien en jij mag niet buiten.

Punt uit.

Hou je hoofd erbij. Daarna doe je je zin...

maar nu wil ik geen problemen.

De mensen zien alles.

Dus geen Diego meer, en niemand meer.

Het is hier geen open huis. Oké?

Ik hoor niks. Afgesproken?

Ja, papa.

Wat was je aan het doen?

Ik lees mijn verhoren na, dat moest van de advocate.

Hoe gaat het met haar?

Ze is streng maar het gaat.

Zeker? -Ja, ik hou van haar stijl.

Goed, ik laat je je tekst nalezen.

Het is geen toneel, ik herlees het gewoon.

Heb jij geen les?

Nee, het is woensdag.

Wat doe je? -Niks. Ik verveel me.

Wil je niet voetballen?

Nee, ik ben aan het rusten.

Gaan we naar buiten? -Nee.

Met mijn enkelband kan ik niet voetballen.

Je kunt in de goal staan.

Ik heb geen zin. Laat me met rust.

Als je naar de gevangenis moet, krijg ik dan je kamer?

Als je wilt. Dat kan me niet schelen.

Echt? -Ja.

Maak nu dat je wegkomt.

Te koop

Hoe voel je je? -Dat gaat wel, normaal.

En jij?

Dat gaat wel.

Ik kom niet naar je proces.

Heb je me gehoord? -Ja.

Ben je kwaad? -Helemaal niet.

Ik kan niet komen.

Ik heb m'n patiënten... -Mama, het is oké.

Je moet je niet verantwoorden.

Heb je het aan papa gezegd? -Ja.

Hij heeft het slecht opgenomen.

Hij komt, je zult niet alleen zijn. -Dat weet ik.

Ik zal aan je denken. -Dat weet ik.

Er zijn zes juryleden.

Probeer ze allemaal aan te kijken als je spreekt.

De rechter en de advocaat-generaal...

maar ook de advocaat van het slachtoffer.

Kijk ze aan, maar vergeet niet dat ze jou observeren.

En ze hebben het niet altijd goed met je voor.

Goeiemorgen. -Goeiemorgen.

Ik zal haar brengen, langs de achterdeur.

Oké. Zal ik hier parkeren? -Zoals u wilt.

Heb vertrouwen.

Je bent klaar.

Hallo, Lise. -Hallo.

Kom je met mij mee?

Ik kwam thuis net voor 15 uur.

Flora had vrienden ontvangen...

dus het verbaasde me niet dat er overal flessen stonden.

Ik wilde een glas water inschenken, maar ze waren allemaal vuil.

Ik vond dat het laat was, dat ze moest opstaan en schoonmaken.

Dus ik ging naar boven.

Haar deur stond open.

Ik zag haar direct toen ik binnenging.

Het was verschrikkelijk.

Ik herinner me niet alles, alleen maar flitsen.

Er was bloed.

De lakens waren rood.

Er hing ook bloed aan de muur en...

aan het hoofdeinde.

Haar lichaam was onherkenbaar...

door de wonden over heel haar lichaam.

Alleen haar gezicht was gespaard gebleven...

en haar ogen waren open.

Enkele details voor het hof.

Volgens de telefoongegevens...

heeft mevrouw Dufour de politie gebeld om 14:52 uur...

vervolgens haar moeder om 14:54 uur.

Zijn er vragen daarover?

Ik heb een vraag voor mijn cliënte.

Flora is uw enige dochter...

u hebt haar alleen opgevoed en jullie hadden een sterke band.

Had ze vijanden?

Nee, helemaal niet.

Dank u.

Mevrouw de advocaat-generaal? -Geen vragen, mijnheer de voorzitter.

En de verdediging?

Dag mevrouw.

Ik heb een vraag, als ik die mag stellen.

Toen u thuiskwam...

gebruikte u de voordeur...

en was die open?

Ja, die was open.

Dus iedereen die van buiten kwam...

kon de deur openen zonder sleutel?

Ja.

Dank u, mevrouw.

Mevrouw Dufour, laten we het daarbij laten.

Bedankt voor uw getuigenis.

U mag terug naar uw plaats gaan.

Mevrouw Bataille...

gelieve op te staan.

Hoe oud bent u?

Ik ben 18.

Dus u was toen...? -16, bijna 17.

U woont in Nantes, met uw ouders?

Ja, en met m'n broertje.

U werd eerst in voorlopige hechtenis geplaatst?

Ja.

Hoelang? -6 maanden.

De onderzoeksrechter liet u vrij op 21 december 2016...

en plaatste u onder huisarrest...

met enkelband? -Ja.

Wat was uw relatie met het slachtoffer, Flora Dufour?

We waren vriendinnen, beste vriendinnen.

U hebt net de getuigenis gehoord van Béatrice Dufour.

Kunt u ons uw versie...

vertellen van de feiten...

te beginnen met de avond ervoor?

We hielden een feestje bij Flora, en ik bleef daar slapen.

Hoever ligt uw huis van dat van Flora?

Ongeveer 5 minuten te voet.

Waarom ging u niet naar huis na het feestje?

Omdat ik bij Flora wilde blijven slapen.

Vroeg Flora u om te blijven slapen? -Nee.

Hebt u Flora gevraagd of u mocht blijven slapen?

Nee. Het gebeurde gewoon. Ik was moe, ik ging slapen.

Dus het was uw initiatief om bij Flora te blijven slapen?

Ja.

En waar hebt u geslapen? -In haar kamer.

Weet u of er nog mensen zijn blijven slapen?

Wij dachten dat we alleen waren in het huis.

En 's morgens?

Ik was laat opgestaan en haastte me om m'n broertje van school te halen.

Toen ik wegging, was alles normaal. Flora sliep nog.

Ik deed de deur niet op slot omdat ik de sleutels niet had.

U zegt dat u gehaast was...

om uw broer van school af te halen.

Kunt u ons zeggen om hoe laat u het huis van Flora verlaten hebt?

Ik was laat en ging bij Flora weg tussen 11:20 en 11:30 uur.

En dan?

Ik sprong op m'n scooter en ging m'n broertje oppikken.

Het was mooi weer, dus we gingen naar het park.

We zijn daar ongeveer een uur gebleven...

dan gingen we naar mijn ouders aan zee.

We hebben daar een huis.

Die namiddag kwam de politie me halen.

Wil u nog iets toevoegen?

Nee, dat is alles.

Mevrouw Lise Bataille...

u zegt dus dat u op zaterdag 7 juni 2016...

u Flora Dufour niet aangevallen of gedood hebt?

Ja, dat klopt.

Zo zag het lichaam van het slachtoffer eruit...

toen het werd gefotografeerd op de plaats van de misdaad om 15:17 uur.

Op het lichaam van het slachtoffer waren er 7 wonden, van verschillende dieptes...

allemaal veroorzaakt door hetzelfde scherpe, gekartelde voorwerp...

zoals een keukenmes.

Al de wonden, behalve snee A...

zijn oppervlakkig.

Snee A is een spoelvormige wonde met duidelijke randen...

op de rechterachterzijde van de nek.

De dissectie toont een sectie van de rechtse binnenste halsslagader...

met bloedinfiltratie.

Het onderzoek onthulde dat er bloed op de tong zat...

in de luchtpijp en de bronchiën...

in de slokdarm en de maag.

Volgens u, de deskundige...

vond de misdaad plaats tussen 12 en 13 uur?

Ja. -Hoe betrouwbaar is die schatting?

Hoe dichter tegen de misdaad, hoe nauwkeuriger we zijn.

Om 15:30 uur waren de eerste tekenen van rigor mortis...

zichtbaar in de bovenste ledematen.

We kunnen aannemen dat het overlijden drie uur eerder plaatsvond...

met een comfortabele foutmarge.

Dus tussen 12 en 13 uur.

We zijn vaak voorzichtig met de tijdsbepaling...

maar deze marge is betrouwbaar.

Het hof dankt u voor uw expertise.

Dank u.

Zijn er vragen voor de beschuldigde over dit aspect van de zaak?

Nee.

Mevrouw de advocaat-generaal?

Mevrouw Bataille, sta op.

Hoelang duurt het om met de scooter...

van de woning van het slachtoffer naar de school te rijden?

15 tot 20 minuten.

Eerder 15 minuten, volgens een tijdmeting...

van de politie op vraag van de onderzoeksrechter.

Dat staat in dossiernummer D312.

Om hoe laat verliet u de woning van Flora Dufour?

Om 11:30 uur.

Hoe komt het dat u om 12 uur nog niet aan de school was?

Misschien was het 11:40 uur.

Misschien was het 11:40?

Of was het misschien 11:50 uur, of 12:20 uur...

of zelfs 12:40? -Nee, dat kan niet.

Ik ben om 11:30 uur vertrokken, of enkele minuten later.

U bent niet heel precies.

In de veronderstelling dat u uw broertje iets na 12 uur ontmoette...

wat hebt u daarna gedaan?

Ik herinner de jury eraan dat u pas om 13:40 uur...

werd gezien in het tankstation van Villeret...

dat slechts op 20 minuten van de school ligt.

We zijn naar het park gegaan.

Hoelang bent u daar gebleven?

Ongeveer een uur.

Het was mooi weer.

U bent een uur in het park gebleven?

Dat is lang.

Nochtans vermeldt uw broer...

in zijn eerste verklaring het park niet.

Hoe legt u dat uit?

Ik kan dat niet uitleggen.

Ik denk dat hij het later zei. -Ja, u bent goed geïnformeerd.

Dat was in zijn tweede verklaring, 7 maanden later...

u was niet langer in voorlopige hechtenis.

Deze insinuaties zijn onaangenaam en oneerlijk.

Lise Bataille moet zich niet verantwoorden voor haar broers verklaring...

die toen acht jaar was.

Ga verder, maar beperk u tot vragen.

Stel dat u naar het park ging...

daar is geen enkel bewijs van...

wat hebt u daarna gedaan?

Zoals ik al zei, we reden naar onze ouders aan zee op mijn scooter.

Jullie stopten aan het tankstation in Villeret...

waar jullie gezien werden om 13:40 uur?

Ja.

Mijnheer de voorzitter, ik zou nu de camerabeelden willen laten zien.

Geen probleem.

Deurwaarder, zou u de video kunnen afspelen?

Mevrouw Bataille, kunt u ons zeggen wat u gezien hebt?

Ik had de benzine betaald en Jules had zin in een broodje.

Ik gaf hem wat geld en we reden weg.

Inderdaad.

Mijnheer de voorzitter, ik wil een andere video laten zien...

van camera 1, vanaf minuut 40, alstublieft.

Deurwaarder.

Mevrouw, gelieve aandachtig naar de beelden te kijken.

Zouden we kunnen inzoomen...

zodat de beschuldigde het beeld beter kan zien?

Zit u altijd zo?

Ik was moe.

Zit u altijd zo als u moe bent?

Toen wel.

Waarom ging u zo zitten, precies op dat moment?

Omdat ik daar zin in had, meer niet.

Als ik u zeg dat u niet helemaal uzelf lijkt te zijn op deze video...

wat zou u daarop zeggen?

Ik ga niet akkoord. Ik zei u dat ik moe was, ik had weinig geslapen.

Nochtans zit u gewoonlijk niet in deze houding?

Mevrouw?

Uw stilte brengt me bij mijn laatste vraag.

U zei niets tegen de politie tijdens uw hechtenis...

of tegen de onderzoeksrechters tijdens uw drie eerste verhoren.

Daar werd uiteraard op gewezen.

Wat betekende die stilte?

Was u doodsbang, of in shock...

door wat u had gezien, of gedaan, misschien?

Bent u klaar, mevrouw de advocaat-generaal?

Ja, mijnheer de voorzitter.

Mevrouw Bataille...

u hebt net als wij de foto's van uw vriendin Flora gezien...

van toen de politie aankwam op de plaats van de misdaad.

Hoe voelt u zich bij die beelden?

Zeg ons gewoon wat u voelt als u aan die beelden denkt.

Niks?

Probeer.

Ik weet het niet.

Hoe is het gegaan? -Prima.

Gaan ze je opsluiten?

Ik hoop het. Dan moet ik jou niet meer zien.

Moet je naar de gevangenis of niet? -Hou op, Jules, tuurlijk niet.

Mag ik morgen meekomen? -Nee, je bent te jong.

Papa, mag ik meekomen morgen?

Hou op, Jules. -Ik zeg het toch, te jong.

Hoe is het gegaan?

Interesseert je dat?

Waar is Lise?

In haar kamer.

Ze is niet in haar kamer, en niet bij Jules.

Sorry dat ik stoor, met de papa van Lise. -Goeienavond.

Is ze niet bij jullie? -Nee, waarom?

Ze is gaan wandelen en ze is nog niet terug.

Ik vroeg me af of ze bij Noémie was. -Nee, ze is hier niet.

Mag ik Noémie spreken?

Ik heb haar gsm gebeld maar ze neemt niet op.

Ik ga haar halen. Secondje. -Dank u. Sorry.

Noémie?

Het is de papa van Lise.

Hallo? -Is Lise bij jou?

Nee...

Weet je waar ze zou kunnen zijn? -Geen idee.

Is er een plaats waar ze graag komt? Een café?

Een café? Waar?

Een café of iets anders. Ik zoek maar.

Ze heeft haar enkelband. U kunt haar vinden.

Liever niet zo.

Geef me Paco's nummer.

Wie?

Paco, de jongen met het krulhaar.

Ik denk niet dat ze bij hem is.

Als ze niet bij jou is, moet ze bij hem zijn.

Geen idee... -Bij wie is ze dan?

Heeft ze een andere vriend? -Nee.

Oké, geef me zijn nummer. -Ik heb het niet.

Waar woont hij? -Rue Heurteaux, bij de bushalte.

Het is Diego, niet Paco. -Oké, bedankt.

Ik heb gekeken, hij staat aan.

Wat spookt ze uit? -Ze is net weg, anders bellen ze.

Ze kan niet ver zijn.

En als de gevangenis belt?

Dan antwoord je niet. -Tuurlijk wel.

Je vraagt mijn mening, ik geef je die.

Verdomme!

Goeienavond.

Ik kom voor Lise, ik ben haar vader. -Hier is geen Lise.

En ook geen Diego? -Ja, maar hij is niet thuis.

Waar is hij?

Wat wilt u?

Ik kom mijn dochter halen. Ze is hier al geweest.

Dat kan zijn... -Nee, dat is zo.

Hou me niet voor de gek.

Waar is Diego's kamer? -Dat is de vraag niet...

Toch wel.

Waar is zijn kamer?

Kom binnen en ga zelf maar kijken.

Zo is het wel genoeg.

Lise?

Lise!

Mama!

Mama!

Jules!

Jules! -Kom kijken!

Wat is er? -De vuurtoren is donker.

Dat kan me niet schelen! We gaan naar huis.

Hoe komt dat? -Kom.

Ze is niet bij die jongen. Ik moet de advocaat verwittigen.

We weten waar ze is. -Ah, ja?

Noémie vond haar op de Avenue des Frênes.

Avenue des Frênes? -Ja.

Ga erheen. Ik ben in La Bernerie met Jules.

Wat doet ze haar? Ze draait door.

Tot straks.

Je weet dat je niet bij Flora's huis mag komen?

Niemand heeft me gezien.

Noémie wel, dus je bent niet onzichtbaar.

Je draagt een enkelband. -Dat weet ik.

Wat als de gevangenis had gebeld? -Hebben ze gebeld?

Nee. Dan is het in orde.

En wat zeggen we tegen de rechter?

Ik was op 500 meter van ons huis.

Wat was je van plan?

We willen je helpen.

Maar als je niet meewerkt, kunnen we niks doen.

Besef je wat er op het spel staat? -Ja.

Waarom antwoordde je niet op de vraag...

over je gevoel bij de beelden van Flora?

Ik zou gezegd hebben dat ik kwaad was, of droevig.

Iets dat aantoont dat het me iets kan schelen.

Denk je dat het me niks kan schelen?

Dat heb ik niet gezegd.

Maar de rechtbank observeert je en je maakt het jezelf moeilijk.

Ik zeg dit voor je bestwil.

Als het proces voorbij is, kun je dan stoppen me te zeggen wat ik moet doen?

Bedankt.

Lise was een vrolijk kind, helemaal niet zwijgzaam.

Integendeel, ze was spraakzaam.

We praatten veel en hadden een goeie band.

U gebruikt de verleden tijd.

De dood van Flora en wat daarna volgde...

heeft onvermijdelijk alles veranderd.

Je zou kunnen zeggen...

dat ze daardoor geslotener is geworden.

Maar op het moment van de feiten, of net ervoor...

was alles zoals gewoonlijk. Lise was een normaal meisje.

Een harde werker en nieuwsgierig.

Zat ze goed in haar vel? -Ja, zeker.

Heeft de burgerlijke partij nog vragen?

Ik heb geen vragen.

Mevrouw de advocaat-generaal?

M. Bataille, goeiendag.

Waar was u de week voor de misdaad?

Thuis, aan het werken.

En waar was uw dochter?

Ze was gaan studeren aan zee...

en ging alleen maar weg voor Flora's feestje.

Op de dag van de misdaad had u haar dus al een week niet gezien?

Niet sinds de zondag ervoor.

U kunt zeggen dat uw dochter gewoonlijk een normaal, gelukkig meisje was...

maar niet dat ze de dagen voor de misdaad even sereen was...

want u hebt haar niet gezien.

U zegt dat u dochter gemakkelijk met u sprak...

dat de communicatie vlot verliep tussen jullie.

Wist u dat Flora en Lise ruzie hadden...

een maand voor de feiten? -Ja.

Kunt u ons vertellen waarover dat ging?

Flora had een video online geplaatst die daar niet hoorde.

Lise was kwaad, maar ze maakten het snel goed.

U wist dat de ruzie over een video ging?

Ik wist dat ze ruzie hadden over een video die online was gepost.

Maar niet dat het een pornografische video was van uw dochter?

Die details wist ik niet.

Dus zoveel praatten jullie niet.

Er is altijd een afstand in een vader-dochterrelatie.

Dit is belangrijk. U wist dus niets...

van die veelbetekenende gebeurtenis in uw dochters leven.

Dat het veelbetekenend was, is begrijpelijk...

aangezien het haar kwetste, pijn deed en kwaad maakte.

Ik wist dat het haar had gekwetst. -Maar niet hoe diep...

want u kende de inhoud niet van de video.

Dat is uw interpretatie.

Ik zou nu graag de aanhouding van uw dochter bespreken.

Geef ons uw versie van de feiten.

We waren aan zee, de politie kwam, wilde haar spreken...

en ze ging met hen mee.

Dus u merkte geen verzet bij uw dochter?

Het ging heel snel.

Inderdaad, dat betekent dat ze niet protesteerde?

Als je niets op je geweten hebt, is er geen reden om te vluchten.

Ze had gewoon kunnen vragen waarom ze haar kwamen ondervragen...

of toch verrast reageren.

Ze was verrast.

U vond dat ze verrast was? -Ja, natuurlijk

Hoe toonde ze haar verrassing?

Ze was verrast. Je zag dat aan haar gezicht.

Toen uw dochter wegging, wat was uw eerste reactie?

Ik vroeg de politie wat ze van haar wilden.

U was verrast. -Uiteraard.

U vraagt wat er gebeurt, u stelt vragen.

Hoe legt u uit dat uw dochter dat niet deed?

Ik zei u dat ze verrast was.

Maar ze heeft dat niet verbaal laten blijken.

Dat maakt geen verschil.

Mevrouw de advocaat-generaal, hebt u nog vragen?

Ja, mijnheer de voorzitter, ik heb nog een vraag voor M. Bataille.

U houdt nu al twee jaar vol...

dat uw dochter onschuldig is.

Na het onderzoek is uw dochter de enige beschuldigde.

Dus, als Lise Flora Dufour niet gedood heeft...

wie heeft dan deze misdaad gepleegd?

Dat weet ik niet.

Dank u.

Kijk 's aan.

Zo!

Doe alsof ik hier niet ben, oké?

O, jee!

Het is ongelofelijk wat er gebeurt.

Alles oké? -Het wordt gefilmd.

Opmerkingen?

Zo is het genoeg! -Ga tot het eind!

Het is genoeg! -Je kunt nu niet stoppen.

Ik heb het gedaan.

Het is genoeg, ik heb het gedaan!

Je hebt 'm twee seconden afgezogen.

Je kunt hem zo niet laten, hij is niet klaar.

Komaan! -Het is goed, ze heeft het gedaan!

Mevrouw Rigaud...

vertelde Lise u over haar ruzie met Flora?

Ja. -Wat zei ze?

Dat het verkeerd was.

Iedereen noemde Lise een slecht meisje...

een slet. Sorry.

Ga door. Het hof heeft erger gehoord.

Dat is alles.

Ze wou dat Flora dat niet gedaan had.

Dat ze haar gefilmd had?

Nee, dat wist ze, zelfs al was ze Nathan aan het pijpen.

Ze begreep niet waarom Flora de video postte zonder het haar te zeggen.

U verklaarde...

dat u bij Lise was toen ze zag dat de video online stond.

Kunt u dat bevestigen? -Ja. We waren bij haar thuis.

Kunt u ons daarover vertellen? Wat was haar eerste reactie?

Lise wilde de video weghalen.

Ze kende Flora's wachtwoord, maar toen ze wilde inloggen...

ontdekten we dat Flora het veranderd had.

Ze vroeg haar in een bericht de video er meteen af te halen.

Een voicemail? -Ja.

Flora nam niet op, haar telefoon bleef overgaan.

Dus Flora haalde de video er niet af? -Nee.

Lise wist dat het snel zou rondgaan, ze werd kwaad.

Inderdaad. Lise Bataille schold Flora Dufour voor van alles uit...

en naast die scheldwoorden zei ze: "Ik ga je vermoorden."

Via welke weg schold ze haar uit?

Aan de telefoon? -Nee, op Snapchat.

Als ze het echt wou doen, zou ze dat niet gezegd hebben.

Lise Bataille zei niet gewoon: "Ik ga je vermoorden."

Volgens het dossier...

bedreigde Lise Bataille Flora Dufour...

door te schrijven, ik citeer, "Ik ga je vermoorden..."

dan nog eens "Ik ga je vermoorden..."

en ten slotte "Je gaat eraan".

Flora antwoordde niet, en Lise werd kwaad.

Ik zou ook kwaad geweest zijn.

Dat waren maar woorden, zoals "Ik hou van je" tussen vriendinnen...

dat betekent niks. Iedereen zegt dat.

Hoe is dat geschil geëvolueerd?

Werd het vergeten, doofde het vanzelf uit...

of werd het uitgepraat?

Het werd uitgepraat.

Ik hoorde Lise Flora vragen het uit te leggen...

en zich te verontschuldigen.

Flora verontschuldigde zich...

en ze zei dat ze niet besefte toen ze de video postte...

dat het zoveel stof zou doen opwaaien.

En daarna?

Ze zeiden "Ik hou van je" en het was weer zoals vroeger.

Dank u.

U bent de jongeman die met Lise orale seks had...

die werd gefilmd en online gezet door Flora...

ongeveer een maand voor de misdaad? -Ja.

Kunt u de context en uw geestesgesteldheid beschrijven...

die leidden tot het maken van deze video?

We hadden een wiskundetaak gekregen...

en Lise zei dat ze geen lager cijfer dan ik zou hebben...

maar als dat wel zo was, zou ze me pijpen.

Ik had 14 en zij 13,5.

Het idee kwam van Lise?

Ja, maar ik dacht niet dat ze het echt zou doen.

Had ze een reputatie om zulke dingen te doen?

Ik wist dat ze ervoor openstond.

Vrienden van mij hadden al dingen met haar gedaan...

maar toch was ik verrast.

Toen had u nog geen relatie met Flora?

Nee. -Maar jullie waren al aan het flirten?

We zouden een koppel worden...

ik wist dat ze dat wilde en ik was meer en meer geïnteresseerd.

Hoe wist u dat?

Men had mij dat gezegd. -Wie?

Lise.

Ze waren beste vriendinnen en zij was de tussenpersoon.

Dus...

Lise zei tegen u dat haar beste vriendin met u een relatie wilde...

en toch gaf Lise u orale seks...

op haar eigen initiatief...

na de weddenschap, en dat waar de geïnteresseerde bij was?

Ja, ongeveer. -Wat bedoelt u, ongeveer?

Ik bedoel, ja, dat klopt.

Vragen van de burgerlijke partij?

Ja, mijnheer de voorzitter.

Nathan, u was vaak bij Flora voor haar dood...

u was wellicht diegene met wie ze het meeste tijd doorbracht.

Was volgens u, en volgens wat Flora u vertelde...

de ruzie tussen Lise en Flora over op het moment van de feiten?

Nee, helemaal niet.

Waarom zegt u dat?

Flora had zich verontschuldigd maar Lise wilde het haar niet vergeven.

Nochtans spraken ze opnieuw af, alles leek normaal.

Ja, maar er was iets veranderd.

Ze voelde zich ongemakkelijk.

Dat is iets wat u had opgemerkt? -Ja.

En ze heeft me dat gezegd.

Ze zei dat ze bang van haar was.

Ze zei dat ze bang was van Lise? -Ja.

Ze zei: "Ze maakt me echt bang..."

"Ze jaagt me schrik aan", zo van die dingen.

Wanneer zei ze dat?

Zeker twee keer.

De eerste keer was net na de doodsbedreigingen.

Ze nam Lises bedreigingen serieus? -Ja, inderdaad.

En daarna herhaalde ze dat ze bang was van Lise?

Ja. De nacht voor het feestje.

De nacht voor de misdaad? -Ja.

Dat is alles. Dank u, Nathan.

Mevrouw de advocaat-generaal, hebt u vragen?

Nee, mijnheer de voorzitter, alles is gezegd.

De advocaat van de verdediging? -Ja.

Ik kan u niet goed volgen.

U beweert dat Flora bang was van Lise.

Waarom nodigde ze haar dan uit voor haar feestje?

Ze wilde het niet erger maken...

en ze vond dat het de beste of toch de minst slechte oplossing was.

En u?

Waarom bleef u niet slapen bij Flora die nacht?

Waarom liet u haar alleen met Lise...

als Flora had gezegd dat ze bang was van Lise?

Ik mocht niet bij haar blijven slapen.

Ik moest terugkomen van m'n ouders...

en het was bijna 1 uur toen ik thuiskwam.

Het feestje was niet gedaan maar ik had geen keus.

En ik wist toen niet dat Lise bij Flora zou blijven slapen.

Mijnheer de voorzitter, mogen we de video zien met dossiernummer D71?

Die werd gevonden op Flora Dufours telefoon.

Hij werd rechtsgeldig verklaard...

en de beelden komen van Noémie Rigauds telefoon...

om 23:41 uur op 6 juni 2016...

tijdens het feestje in het huis van Flora Dufour...

enkele uren voor ze dood werd teruggevonden.

Deurwaarder, kunt u de video starten?

Wat is uw vraag?

Mijn vraag voor het hof is:

vindt u dat u twee vijanden ziet op deze video?

Het zou een strategie kunnen zijn van Lise Bataille...

om de indruk te geven dat de relatie met Flora vreedzaam was.

Leden van de jury...

geeft deze video u de indruk...

dat Flora Dufour bang was van Lise Bataille?

Er waren veel mensen...

Flora Dufour ging niet wegvluchten.

Zijn er nog vragen voor onze getuige?

Nee, mijnheer de voorzitter.

Ik zou willen dat de beschuldigde...

iets opheldert dat werd aangehaald tijdens het verhoor van M. Meurin.

Mevrouw Bataille, gelieve op te staan.

Hoe voelde u zich...

toen Flora Dufour een relatie begon met Nathan Meurin?

Niets.

Ik was blij voor haar.

Dat hij Flora's vriendje zou worden...

veranderde uw verlangen naar hem niet?

Nee.

Ik ging met andere jongens uit...

ik staarde me niet blind op Nathan.

Maar u had gevoelens voor hem? -Nee.

U had geen gevoelens voor de jongen die u gepijpt heeft?

Nee, helemaal niet.

Bent u zoals ze dat noemen, een makkelijk meisje?

Hoezo?

Waarom vraagt u ook niet aan Nathan of hij gemakkelijk is?

We hebben het gedaan omdat we het wilden.

Als Flora dat erg vond, had ik het niet gedaan...

maar dat wisten we toen niet.

Dank u.

Ik heb je bang gemaakt!

Rotzak!

Wist je dat ze veel vriendjes heeft gehad?

Ik weet dat ze vriendjes heeft gehad. -Nee, veel.

Ze heeft wat avontuurtjes gehad op school.

We zijn allemaal begonnen op school. -Dit is anders.

Blijkbaar geeft ze blowjobs aan jongens die ze amper kent.

Ze vertelt dat heel kalm.

Wist jij dat?

Dit snap ik niet.

Het was alsof ze over iemand anders spraken.

En ik was daar...

maar ik was niet aanwezig.

Je had gelijk, ik had niet moeten gaan.

Nee, je had gelijk van te gaan.

Denk je? -Natuurlijk.

Wat gebeurt er morgen?

Dat weet ik niet meer.

Hou je mond, of je krijgt m'n kamer niet.

Ik ga met je mee.

We hebben het lichaam van het slachtoffer geanalyseerd...

maar ook de lakens die op de matras lagen...

de dekbedovertrek en de kussenslopen.

We hebben vingerafdrukken gevonden...

sporen van haren en speeksel...

en elke keer was er een match.

In uw verslag vermeldt u ook de nagels van het slachtoffer.

Kunt u dat toelichten?

Ja. Er werden steriele staalnamen gedaan...

van alle stukken nagel...

om overblijvende cellen na contact te vinden.

We kwamen tot dezelfde conclusie.

Dus u hebt ook sporen gevonden onder haar nagels?

Ja. En het DNA is dat van Lise Bataille.

Dus Flora Dufour zou Lise Bataille gekrabd hebben tijdens een gevecht?

Dat is een interpretatie.

Mijn rol is het sporenbewijs op te lijsten en het genetisch profiel vast te stellen.

In dit geval is het dat van Lise Bataille.

Leden van de jury...

Flora Dufour werd aangevallen, zeven keer gestoken met een mes.

De vingerafdruk van één persoon werd op het lichaam gevonden...

en dat is die van Lise Bataille.

Advocaat van de verdediging?

Het parket doet graag een beroep op het interpretatievermogen van de jury...

en op hun verbeeldingsvermogen.

Mevrouw Bataille...

kunt u bevestigen wat u altijd gezegd hebt...

dat u in Flora Dufours huis hebt geslapen tijdens de nacht van 6 op 7 juni?

Ja.

Kunt u ons die nacht beschrijven? -In detail?

Ja, zeg ons wat er die nacht gebeurd is.

Ik ben iets voor Flora gaan slapen...

ik ben direct in slaap gevallen.

Daarna kwam ze bij me liggen, en daardoor werd ik wakker.

Dus jullie sliepen in hetzelfde bed? -Ja, in Flora's bed.

Hoe was u gekleed?

Ik had alleen een onderbroek aan, ik had niks meegebracht.

En Flora?

Ze droeg een groot T-shirt...

maar ze deed die uit, we hadden het te warm.

Waarom hadden jullie het zo warm?

Ze heeft een klein bed...

we lagen tegen elkaar. Daar krijg je het warm van.

Hielden jullie elkaar vast?

Ja.

Hebben jullie gekust? -Een beetje.

Ze had gedronken dus ze rook naar alcohol. Ik hield daarvan.

Hebben jullie elkaar omhelsd?

Ja.

Was het soms, niet gewelddadig, maar hevig?

Ja. Zeker toen ik naar beneden ging.

Beneden?

Ja, toen ik haar likte. Ze hield m'n hoofd vast.

Krabde ze u? -Een beetje.

Toen u de dag na de feiten werd onderzocht...

waren er geen kneuzingen...

er was alleen een schrammetje te zien aan uw oor...

zie dossiernummer B111.

Ze krabde u omdat ze klaarkwam?

Ja, ze voelde genot...

en ze hield mijn hoofd zo vast.

En daarna?

We streelden elkaar en vielen in slaap.

Sliepen jullie tegen elkaar aan?

Ja, in het begin toch.

Waren jullie allebei naakt? -Ja.

De hele nacht? -Ja, de hele nacht.

Getuige-deskundige...

hebt u het DNA van mijn cliënte over heel het lichaam gevonden?

Ja, inderdaad.

Ook op haar geslachtsdelen?

Ja, sporen van speeksel.

Dus de sporen op het lichaam van het slachtoffer...

op haar mond en geslachtsdelen...

kunnen van seksuele betrekkingen zijn die nacht?

Dat kan ik bevestigen.

Bent u het er ook mee eens...

nu we weten dat Flora Dufour en Lise Bataille samen naakt sliepen...

en elkaar aanraakten...

dat het onvermijdelijk is dat Lise Batailles DNA...

op het lichaam gevonden is?

Ja, dat klopt.

Eindelijk hebben we iets tastbaars, dat niet voor interpretatie vatbaar is...

of het de verdediging bevalt of niet.

Op Flora's lichaam werd alleen het DNA van Lise Bataille gevonden.

Ik zie dat als een bezwarend en niet als een ontlastend bewijs.

Ik zou de beschuldigde een vraag willen stellen over dit verhaal.

Ga uw gang.

Mevrouw Bataille, hebt u met Flora gesproken...

toen ze naar bed kwam of tijdens de nacht?

Nee.

Toen we tegen elkaar lagen...

zei ze alleen dat ik lekker rook.

En daarna?

We vielen in slaap...

en daarna was het ochtend...

en ik vertrok zonder haar te wekken.

Was het de eerste keer dat u vrijde?

We hebben niet echt gevrijd.

We lieten elkaar genieten, meer niet.

Hebt u vaak zulke nachten gedeeld?

Ja, vaak.

Gisteren hoorden we dat Flora Dufour bang van u was...

vandaag zegt u dat u de nacht met haar doorbracht...

en dat jullie elkaar lieten genieten.

Begrijpt u dat het moeilijk is om u te volgen of u te geloven?

Hoe zou u uw relatie met Flora beschrijven?

Waren jullie verliefd?

Nee, helemaal niet.

We waren bevriend.

Dank u.

Mijnheer, wat is uw expertisegebied?

Mijn onderzoek richtte zich op de analyse van de steekwonden.

Uw verslag is heel nauwkeurig.

Hoe kwam u tot de conclusie...

dat de messteken door een linkshandige werden toegebracht?

De plaats van de wonden op het lichaam...

en de oriëntatie van het lemmet...

wanneer dat het huidweefsel doorboorde...

tonen aan dat het voorwerp werd vastgehouden...

in het linkerhand van de moordenaar.

Kunt u het hof zeggen...

hoe groot het lemmet ongeveer is? -Ja.

Het zou tussen 6,5 en 7 cm lang zijn...

en 2,2 tot 2,6 cm breed...

met een puntige punt.

Mijnheer de voorzitter, mogen we nummer 39 ontzegelen?

Het gaat om een messenset.

Natuurlijk. Deurwaarder?

Kunt u het laten zien aan het hof?

Goed. Laat het zien aan de partijen.

Hebben de partijen gezien dat zegel 39 nog intact is?

Perfect.

Deurwaarder, kunt u nummer 39 ontzegelen?

Breng het naar mevrouw de advocaat-generaal.

Mevrouw Bataille, herkent u deze messenset?

Ik weet dat het van ons huis is in La Bernerie.

U herkent het? -Ja.

U ziet dat er een mes ontbreekt?

Ja.

Volgens de fabrikant...

heeft het ontbrekende mes een rood handvat.

Nog interessanter, het is een puntig mes...

met een lemmet dat 6,7 cm lang en 2,3 cm breed is...

afmetingen die overeenkomen met de schatting van de deskundige...

van het model dat het slachtoffer fataal werd.

Dus, ik richt me tot u:

waar denkt u dat dit rode mes is?

Ik weet het niet. -U weet het niet.

Hebt u deze messenset gebruikt tijdens de week voor de misdaad?

Ja, dat is mogelijk.

Het is zeker, uw vingerafdrukken staan erop.

Ik kookte soms dus misschien gebruikte ik de messen.

En de set was volledig?

Nee, er ontbrak al een mes.

Bent u zeker? -Ja.

Dat is vreemd, want in een vorige verklaring...

zei u dat u deze messenset nooit had opgemerkt.

Nu bent u zeker dat er één mes ontbrak?

Ja.

U herinnert zich dit nu pas?

Misschien zit dat in de familie...

zoals u broer die eerst vergat te vermelden...

dat u een uur in het park bent geweest?

Wat ik weet, is dat het een oude messenset is...

die daar al lang is.

Het is een vakantiehuis, er komt veel volk. Niks ligt op z'n plaats.

Het mes lag niet op z'n plaats en dat was al lang zo.

We hebben dat mes niet gevonden.

Het is volledig verdwenen. Hoe legt u dat uit?

Ik herhaal, volgens de politie...

ligt het mes niet in de set, of ergens anders.

Hoe legt u die verdwijning uit?

Ik kan niet alles uitleggen.

Sorry? Dat heb ik niet verstaan.

Iemand moet het gepakt hebben. -Wie?

Geen idee, iemand die een mes nodig had.

Niemand herinnert zich dat...

je neemt niet vaak een mes mee.

Of het was kapot.

Het rode mes kapot! Almaar beter.

Ik weet niet waar het mes is! Ik heb het niet gezien of gepakt.

Ergert het u dat ik u vragen stel over dat mes?

Ik heb niks meer te zeggen.

Beseft u dat u door elke betrokkenheid te ontkennen...

uzelf de kans ontneemt om uit te leggen...

wat uw woede en uw daden heeft ontketend?

Bevestigt u dat u linkshandig bent?

Ja, ik schrijf met m'n linkerhand.

Mevrouw Bataille...

uw getuigenis stond niet op de agenda.

Maar op grond van mijn discretionaire macht...

heb ik het verzoek aanvaard van uw dochters advocate...

en laat ik u getuigen.

Ik herinner het hof eraan...

dat u de moeder bent van de beschuldigde, en als zodanig...

moet u geen eed afleggen.

Voor het hof u eventueel vragen stelt...

krijgt u het woord.

Ik weet dat m'n dochter niks heeft gedaan.

Heeft u concretere elementen...

om uw stelling te staven?

Lise was op de slechte plaats op het slechte moment...

en dit achtervolgt haar constant.

Laten we de persoonlijkheid van uw dochter bespreken.

Gisteren schetste uw man een portret van Lise...

met de nadruk op hoe deze zaak haar veranderd heeft.

Kunt u beschrijven hoe u Lise haar persoonlijkheid ziet?

Toen ze van deze misdaad beschuldigd werd, veranderde alles.

Ze werd opgesloten, dat was een schok voor ons allen...

en daarna leefde ze ver van de buitenwereld...

van haar vrienden.

Ze had geen sociaal leven meer.

Heeft ze zich teruggetrokken?

Dat kwam door de situatie.

Ze kon opnieuw les volgen, maar op afstand...

wat haar van de anderen heeft afgesloten.

Het is pijnlijk haar niet te horen praten of lachen...

behalve soms met haar broer.

Dat was onze enige vreugde de laatste twee jaar.

Vragen voor mevrouw Bataille? -Nee, mijnheer de voorzitter.

Mevrouw de advocaat-generaal?

Mevrouw Bataille...

u zei dat het drama voor uw dochter...

was dat ze op de slechte plaats op het slechte moment was.

Hebt u nooit getwijfeld in deze laatste twee jaar?

Als uw dochter wordt aangehouden, dan opgesloten...

en iedereen denkt dat ze schuldig is, dan stel je jezelf vragen.

Natuurlijk heb ik getwijfeld.

Daarom wilde ik eens alles 's op een rijtje zetten.

De maanden voor Flora's dood...

Lises gedrag voor het feestje, haar terugkeer naar La Bernerie...

haar houding toen ze daar terug aankwam.

Ik heb die film duizenden keren afgespeeld.

Mijnheer de voorzitter vroeg naar iets concreets.

Dat heb ik niet want ik heb niks gevonden. Niks.

Geen aanwijzing. Geen feiten. Geen geloofwaardige hypothese.

Misschien bent u zo zeker...

omdat het over uw dochter gaat.

En misschien twijfelt u aan mij...

omdat u de advocaat-generaal bent.

Maar u hebt gelijk...

u zoekt naar tastbare feiten. Dat is uw rol.

Dank u.

Mevrouw Bataille...

er is een element dat het hof opviel...

en sommige mensen in het publiek.

Uw man stond aan uw dochters zijde sinds het begin van het proces.

Maar u vroeg Lises advocaat uw plaats in te nemen...

en u diende een verzoek in om niet te komen.

Ik moest werken. -Dat begrijp ik.

Maar meestal, zelfs al is dat niet verplicht door de wet...

trachten familieleden aanwezig te zijn op het proces.

Ik heb niks toe te voegen.

U had werk en toch bent u hier.

Betekent dat dat uw bewijs voor het hof...

een vals bewijs is?

Mijnheer de voorzitter...

Mevrouw Bataille leverde een correct bewijs.

Lise hield van Flora als van een zus.

Ze groeiden samen op. Ze waren als kleuters al bevriend.

Toen Flora overleed, was het een schok want we waren familie kwijt.

Ik zeg dat met veel respect voor het leed van Béatrice...

Flora's moeder.

Maar toen Lise aangehouden werd...

wist ik dat er iets mis was. Dat hield geen steek.

Door altijd dezelfde film af te spelen, besef je dat je niks anders doet...

en dat het nutteloos is. Het knaagde aan mij.

Ik zag dat we zo niet konden leven...

ik niet, mijn man niet, en vooral Lise niet.

We wilde ons zoontje beschermen, maar we hielden het niet vol.

Ons leven bestond alleen uit dat drama. Er was niks anders.

Wat Flora heeft doorgemaakt, is onbeschrijflijk, vreselijk.

Maar dat Lise op de slechte plaats op het slechte moment was...

zou haar haar jeugd niet mogen kosten.

Dus ik deed wat ik kon.

Ik probeerde het leven verder te zetten.

Ik ging opnieuw werken, vooral omdat...

Ik kon niet anders. Mijn man en ik zijn zelfstandigen...

en hij was ook gestopt met werken.

Het was wellicht egoïstisch, want ik stond meer op afstand...

maar ik was ook diep overtuigd.

We zijn aan niets schuldig, Lise is aan niets schuldig.

Het leven moet doorgaan...

zelfs al is het onmogelijk.

Mag ik even zeggen, mevrouw...

wat u hebt gezegd, legt uw afwezigheid op het proces niet uit.

Als ik daar op aandring...

en ik zal eerlijk met u zijn...

is dat omdat uw afwezigheid gezien kan worden...

als opgeven...

zelfs als een soort bekentenis van u.

Ergens is het waar dat ik heb opgegeven.

Ik heb opgegeven omdat we met twee waren.

Ik wist dat mijn man zou doorgaan...

zelfs al leek mij dat onmogelijk.

Ik wist dat hij er altijd zou zijn voor mij en Lise.

Ik heb te veel op hem gesteund.

Hebt u uw dochter opgegeven?

Ik weet dat mijn dochter onschuldig is...

dus ik verwachtte niks van dit proces...

maar ik was er ook bang voor.

Sorry, maar dat is de waarheid.

Waarvoor bent u bang als u zo zeker bent dat u dochter onschuldig is?

Ik had de kracht niet om dit drama steeds opnieuw te beleven.

Ik besefte het te laat en ik heb het ontweken.

Ik kon niet anders.

Mevrouw Bataille, het hof dankt u.

U mag naar uw plaats gaan.

Mevrouw Bataille, wilt u iets toevoegen?

Ja.

Sta op.

Dit is mijn proces. Niet dat van mijn moeder.

Wat bedoelt u?

Ik heb nooit het gevoel gehad dat m'n moeder mij opgaf.

Mijn vader ook niet.

Ze zijn anders, met hun eigen manier van doen...

dat is alles.

Ik wil niet naar La Bernerie gaan.

Waarom niet? Het is een mooie plek.

We moeten het huis leegmaken.

Als we niets doen, worden we gek.

Wat wil je doen? -Ik wil bij Diego blijven.

Het hele weekend? -Ja.

Mag dat? -Natuurlijk.

Echt?

Ja, echt.

Dank je.

Ze is geen 12 jaar meer.

Bedankt, maatje.

Jules.

Jules!

Wat? -Wat is dat mes?

Gewoon een mes. -Waar heb je dat gevonden?

Bij het gereedschap in het tuinhuis.

Komaan, we hebben werk te doen!

Kijk.

Hij vond dat in het tuinhuis.

Leg dat mes neer.

Toon me zonder iets aan te raken, waar je het juist vond.

Waar juist?

Niet aanraken!

In de kist.

Onderaan?

Jules, het is belangrijk.

Ik rommelde er wat in en ik zag het mes.

Maar waar juist? Bovenaan of onderaan?

Dat moet je weten. Je moet precies zijn.

Onderaan.

Ik deed het open en pakte het mes.

Ben je zeker? -Ja.

Niet aanraken, Jules!

Niks meer aanraken!

Hoe konden ze dat missen tijdens de huiszoeking?

Toch lag het daar.

Heeft iemand het daar gelegd?

Niet per se. -Ja, dat moet het zijn.

Ze hebben alles grondig doorzocht...

en ze zouden zo'n groot mes missen?

Daar lijkt het op.

Je moet naar het salon gaan.

Wat gebeurt er?

Hallo. -Hallo.

Wacht buiten, ik kom zo.

Oké.

Jules heeft het gevonden.

Waar?

Waar heb je het gevonden? -In het tuinhuis.

Ja.

Goed, dan vallen ze ons daar niet meer mee lastig.

Moest ik daarvoor komen? -Natuurlijk.

Wat doen we met dit mes?

Geef het aan hen.

Geven we het aan de rechtbank?

Natuurlijk, ze mogen het houden.

Waar ben je bang voor?

Zeg het.

Dat mijn vingerafdrukken erop staan? Of bloed?

Nee, ik ben niet bang.

Ik wilde zeker zijn dat we het kunnen geven.

Doe maar. Opgelucht?

Hou op, alsjeblieft.

Nog vragen? Ga je gang.

Ik heb geen andere vragen.

Vergeef me.

Ik bel de advocaat.

Mag ik vertrekken met Diego? -Nee.

Wacht tot we haar gebeld hebben.

De politie zal komen, dus je blijft hier.

Ik ging naar het tuinhuis.

Ik zocht een cutter, om de plakband door te snijden.

Ik was aan het zoeken...

en ik vond geen cutter bij het gereedschap.

Ik herinnerde me dat ik een mes had verstopt.

Mijn moeder stelde me veel vragen over dat mes.

Je had dat mes verstopt?

Ja. Dat was lang geleden. Ik was nog klein.

Toen we voetbal speelden, gebruikten we een koord...

om de dwarsbalk te maken.

Ik gebruikte dat mes om de koord te snijden.

Waar had je dat mes juist verstopt?

Helemaal onderaan.

Er zit een bodem in de gereedschapskist...

en ik schoof het mes eronder.

Kan je ons dat tonen? -Ja.

Kom naar voren.

Kunnen de partijen ook komen kijken?

Dames en heren van de jury...

kom ook naar voren.

Mag ik een schroevendraaier? -Een schroevendraaier?

Of een potlood.

Hier.

Dank u.

Hier legden we het mes.

Je zei: "Hier legden we het mes."

Wie bedoel je? -Ik.

Wist je zus dat? -Nee.

Je moet de waarheid vertellen.

Ben je zeker dat je zus niks wist?

Ja. Ze speelde nooit voetbal met ons.

De partijen mogen gaan zitten.

Jules, ga terug naar de getuigenbank.

Zijn er vragen voor deze jonge getuige?

Nee, mijnheer de voorzitter.

Advocaat-generaal?

Nee, ik heb niks te zeggen over het mes en de gereedschapskist.

Dat bewijst helemaal niets.

Het onderzoek van het mes door de deskundige...

op vraag van het parket, en op uw verzoek, advocaat-generaal...

toonde aan dat dit mes niet het moordwapen is...

wat bewijst dat u verkeerd was om dit als bewijsstuk te gebruiken.

Jules, bedankt, je mag terug gaan zitten.

Mevrouw Bataille, gelieve op te staan.

Ik zou willen dat u iets opheldert.

Wat voelde u toen uw broer dit mes vond?

Niks speciaals.

Was u niet opgelucht toen de analyse vaststelde...

dat het niet het moordwapen was?

Niet echt. -Waarom?

Voor mij verandert dat niks.

Dit mes was iets dat als bezwarend bewijs tegen u kon gebruikt worden.

De advocaat-generaal deed dat trouwens ook.

Ik wist dat dat mes niks te maken had met de misdaad.

En waar is het echte moordwapen?

Zeker niet bij mij thuis.

Waarom zegt u dat?

Als ik iemand zou doden, zou ik het mes of pistool niet thuis leggen.

Wat zou u dan doen?

Ik weet het niet.

Ik zou het in de zee gooien, of in de Loire.

Om op veilig te spelen.

Denkt u dat het moordwapen in de Loire ligt?

Dat weet ik niet.

Als ik dat wist, zou ik hier niet staan wachten dat dit voorbij is.

Nog een laatste vraag voor de beschuldigde?

Dan verklaar ik dit debat gesloten.

De zitting wordt straks hernomen...

met het pleidooi en het requisitoir van het parket.

Wat is een samenleving?

Het is de kunst om met elkaar samen te leven.

Het is omdat ik hier de samenleving vertegenwoordig...

dat ik me vragen stel bij mevrouw Batailles houding.

Uw koelheid verontrust me...

en uw talrijke stiltes zijn oorverdovend.

Onze aandacht werd vaak gevestigd op de intelligentie van Mw. Bataille.

Intelligentie is geen bezwarend of ontlastend element...

maar ik stel het gebruik ervan in vraag.

Mevrouw Bataille blinkt uit in verhullen.

Ze zweeg wanneer ze zich niet wilde blootstellen...

ze liet haar dierbaren spreken, vooral haar broer Jules...

als ze een helpende verklaring nodig had...

die in tegenspraak was met vorige verklaringen...

aan een onderzoekende magistraat.

Is deze aanklacht te streng voor zo'n jonge vrouw?

Dit is een tragische zaak.

Flora Dufour werd meedogenloos neergestoken.

Zeven messteken...

en geen spijtbetuigingen van de beschuldigde.

Lise Bataille verkiest zich in zwijgen te hullen...

wellicht in een poging haar eigen demonen te ontvluchten.

Het minste wat je kan zeggen is dat mevrouw Bataille...

veel minder geheim deed...

wanneer ze zich liet zien in video's die online werden gezet.

Lise Bataille kondigde de moord aan...

en joeg haar slachtoffer angst aan.

Ze isoleerde Flora Dufour...

en ze hield haar vast, om haar in haar macht te houden...

en haar ten slotte te doden.

Flora werd niet gedood door de Heilige Geest...

of door een kwade geest.

Ze werd vermoord door de vastbesloten en vastberaden Lise Bataille.

Lise Bataille is schuldig aan de moord op Flora Dufour.

Het was moord met voorbedachten rade.

Op basis van al deze elementen...

eis ik voor Lise Bataille...

een gevangenisstraf van 15 jaar.

Ik wacht vol vertrouwen uw beslissing af.

Wat mij betreft, ik ben er rotsvast van overtuigd...

dat Lise Bataille niet in de beklaagdenbank zou staan...

als ze niet die vrijheid van zeden had getoond...

die nochtans alledaags is...

waarop het parket zo'n sterke nadruk legde.

Het kan sommigen tegen de borst stoten...

je kunt zestien zijn en een seksleven hebben...

zestien zijn en zin hebben om te leven en te lachen.

Die werd Lise Bataille afgenomen.

Wat weten wij van tieners van 16, 17, 18 jaar?

Wat weten we van hun codes?

Van hun relatie met hun lichaam?

Wat weten we van hun verlangens, hun fantasieën...

hun pijn en hun verdriet?

Wat weten we van hun vriendschappen...

hun passies?

Hoe dan ook...

de seksuele vrijheid is een recht...

sinds lange tijd.

Dus...

laten we daarover niet oordelen.

Het Hof van Assisen is de nobelste...

en meest veeleisende rechtbank...

maar het mag geen moreel oordeel vellen.

Als u Lise Bataille veroordeelt...

dan hebt u geoordeeld...

geen gerechtigheid geschonken.

Dit proces heeft geen bewijzen geleverd.

U moet uw conclusies trekken op basis van het strafrecht.

Een vrijspraak...

zal een rechtshandeling zijn maar ook getuigen van karakter.

Een vrijspraak...

zal een jonge vrouw die onterecht werd beschuldigd, in haar eer herstellen.

Een vrijspraak...

zal meer dan een overtuiging bekrachtigen...

ze zal het hele principe van gerechtigheid bekrachtigen.

Mevrouw Bataille...

gelieve op te staan.

Hebt u iets toe te voegen aan het pleidooi van uw advocaat?

Ja.

Ja?

Ik wil twee dingen zeggen die ik niet gezegd heb.

De wet laat dat toe. U hebt het woord.

Op de eerste avond van het proces...

ben ik naar Flora's huis geweest, in haar straat.

Ik weet dat Béatrice me gezien heeft.

Ik had niet mogen komen.

Ten eerste omdat het verboden was...

maar ook omdat het u heeft gekwetst.

Ik wilde u zeggen dat ik gekomen ben...

omdat ik Flora mis.

En het tweede punt dat ik u wilde zeggen...

is dat ik weet dat ik niet op bezoek kwam na de dood van Flora.

Ik heb niks gezegd, ik heb zelfs niet geschreven.

Ik was daar niet toe in staat.

Als ik u zag, had ik Flora opnieuw gezien...

en dat was onverdraaglijk.

Maar het spijt me.

Ik had het moeten doen.

Ik heb elke dag spijt.

Als ik de tijd kon terugdraaien, zou ik nooit weggegaan zijn.

Ik zou die ochtend bij Flora gebleven zijn.

Maar ik kan de tijd niet terugdraaien.

In elk geval, als ik het nog kan...

dan kom ik u bezoeken, dat beloof ik.

Het debat is gesloten.

Het hof zal nu de vragen beantwoorden die in de tenlastelegging staan.

De zitting wordt opgeschort.

Allen staan. Het hof trekt zich terug.

Het hof moest antwoorden op twee vragen.

Is Lise Bataille schuldig...

aan de opzettelijke doodslag op Flora Dufour...

zoals beschreven in artikel 221.1 van het strafboek?

Indien ja, heeft Lise Bataille gehandeld met voorbedachten rade?

Gezien de context van de feiten en de persoonlijkheid van de beschuldigde...

heeft het hof "Nee" geantwoord met een meerderheid van vier stemmen.

Bijgevolg...

wordt Lise Bataille vrijgesproken van de aanklacht tegen haar.