Original subtitles

Er was eens een eigenaardige dokter die een uitzonderlijke gave had.

Hij kon met dieren praten.

Dr. Dolittle werd al snel beroemd.

Zelfs de koningin van Engeland vroeg om zijn hulp.

Als dank schonk ze hem een geweldig toevluchtsoord...

waar alle dieren welkom waren.

Hij wijdde zijn leven aan de dieren, maar hij verloor zijn hart aan een vrouw.

Lily, de onbevreesde ontdekkingsreiziger.

Samen beleefden ze grootse avonturen.

Ze kwamen op voor dieren die hun hulp nodig hadden.

Ze waren een heel bijzonder team dat al snel uitgroeide tot een familie.

Met Lily aan zijn zijde voelde Dolittle zich fantastisch.

Maar op een dag vertrok Lily op een avontuurlijke reis.

Lily kwam om op zee.

Met een gebroken hart trok hij zich terug op z'n landgoed en sloot iedereen buiten.

Ik en de dieren die hij had gered vroegen ons af:

Kon iemand hem nog redden?

Tot op een ochtend een wezen het leven van Dolittle binnenkwam.

Een heel bijzondere jongen.

In die tijd zagen mensen dieren alleen als bezit, eten of sport.

Maar deze jongen dacht daar anders over.

Deze kant op kijken, eigenaardige eekhoorn.

- Junior jaagt ze op, jij schiet. - Oké, goed plan.

Hou je geweer klaar.

- Moet dat, oom? - Kom op, jongen.

Eend, eend, eend.

Daar gaan ze. Schieten. Je kunt het. Schiet.

- Ik kan het niet. - Schiet.

- Je kunt niet steeds expres missen. - Hij heeft iets geraakt.

O, nee. We moeten hem helpen.

Je hebt gelijk. We moeten hem uit z'n lijden verlossen. Alsjeblieft.

Wat een vreemd joch is het toch.

Volg Poly.

Hier wonen dr. John en Lily Dolittle. We helpen alle dieren.

Volg Poly.

Geheime ingang.

Poly? Waar ben je nou?

Brave hond.

Grote, harige...

ZELFVERTROUWEN VOOR GORILLA'S

Dit is niet goed. Ik hoor hier de enige mens te zijn. Negeer ze maar.

Niemand komt voorbij een Kalahari-val. Je hebt een jongen gevangen.

Laat zien. Nee, toch niet. Zorg dat het weggaat.

Komt goed. Dab-Dab knapt het op.

Niet bang zijn, John. Het is maar een jongen. Zie het als een kans.

Dit is een nachtmerrie.

Pardon.

Wat doe je daar?

Ik kom van Buckingham Palace en het is dringend.

Is dit het huis van John Dolittle?

- Wie ben jij? - Zeg maar Lady Rose. En jij bent?

Stubbins.

Kun je me hieruit helpen?

- Dit is tegen Dolittle's regels. - Waarom zijn mensen verboden?

Als je mensen toelaat, kun je gekwetst raken. Toch, dokter?

Zo is het genoeg. We hebben een drukke dag voor de boeg.

John, verman je. Je kunt mensen niet negeren omdat het mensen zijn.

Misschien hebben ze hulp nodig.

Doe alsof je dood bent.

Absurd. Chee-Chee, doe jij open? Jij bent de enige met armen.

Schaken was al stressvol genoeg.

Hier hebben we op geoefend. Wees dapper en jaag ze weg.

- Vergeet je mantra niet. - Ik laat me niet leiden door angst?

Laat je niet leiden door angst.

Ben je hier vaker geweest? Ik heb gehoord dat het een bijzondere plek is.

Ik ben overal op voorbereid.

Fantastisch. Een gorilla die opendoet.

Het is precies zoals de koningin vertelde.

Wacht even. Ik heb een gewonde eekhoorn.

Ik had je nooit moeten laten gaan.

Hallo?

Kijk nou. Een eigenaardig beestje dat eruitziet als een tak.

Weg, dit is mijn verstopplek.

Hier is niemand.

Is alles in orde daar?

Ja, prima. Vooruit.

- Dr. Dolittle? - Ja.

U moet naar Buckingham Palace komen op verzoek van de koningin.

Vooruit.

U moet weten dat ze ernstig ziek is.

- Begrijpt u wel wat ik zeg? - Snap jij wel wat ik zeg? Vooruit.

Vooruit dan, verdwijn. Ik geef niets om wie dan ook of wat dan ook.

De vogels laten je er wel uit.

Alles in orde. Jullie lunch komt eraan.

- Het ruikt heerlijk. - Dank je wel.

Laat wat over voor ons dit keer.

- Ik ben blijkbaar ook bang voor kinderen. - Geeft niet. Kom maar eten.

Ik serveer vandaag een lekker soepje.

Je raadt nooit wat er in het net zat.

De koningin vroeg naar u.

Ben je doof of zo? Ik zei toch dat ik daarmee gestopt ben.

- Waarmee? - Mensen behandelen.

Indringer.

- Het gaat wel, hoor. - Met mij niet. Het is een chaos hier.

- Is hij van u? - Niemand is mijn bezit.

Yoshi zocht hulp voor zijn probleem.

Hij heeft het altijd koud.

Ik heb een gewonde eekhoorn.

- Ik weet niet wat ik ermee moet. - Hoe is hij gewond geraakt?

- Ik heb hem neergeschoten. - Ik versta je niet.

- Ik heb hem per ongeluk neergeschoten. - Natuurlijk, je schoot per ongeluk.

- Mensen veranderen ook nooit. - Hij is er slecht aan toe.

Help hem alstublieft.

Pak aan. En dit ook.

Ik ben te mooi om te sterven.

Ja, hij is er nog.

Dab-Dab en Jip, maak de operatietafel klaar.

U kunt geen eekhoorn helpen terwijl de koningin op sterven ligt.

Dan ken je mij nog niet.

- Laat hem niet vallen. - Het is code rood, jongens.

De dokter is er weer.

Hou vol, vriend.

- Dit is lang geleden. - Leg alles op z'n plek.

Wij zorgen wel voor je.

Zullen we die eekhoorn dan maar redden?

- Als je bijkomt, is alles weer goed. - Anders kom ik bij je spoken.

- Steriliseer de scalpels. Niet likken. - De patiënt is stabiel.

Ze begrijpen hem en hij praat met ze in hun eigen taal.

Via het linkerventrikel. Geniaal.

- Dab-Dab, tang graag. - Alsjeblieft.

Dat is een stengel selderij. Ik wil een tang.

- Sorry, alsjeblieft. - Weer selderij.

- Tang? - Dat is wortel.

- Tang? - Een ander stuk selderij.

- Hier dan. - Weer selderij. Ik pak hem zelf wel.

Ik wil ook met dieren kunnen praten.

Chee-Chee, voorhoofd.

- Mijn voorhoofd ook, als het kan. - O ja, sorry.

Ik wil Dolittle's leerling worden.

Hare Majesteit heeft dit landgoed tot natuurreservaat bestempeld.

Als ze doodgaat, wordt het eigendom van de staat.

Dan zal dit hier niet blijven.

Wordt het dan gesloten?

Kijk eens aan.

Je kunt het nog steeds, dokter.

Daar. Ja, die plek.

Hou Kevin in de gaten. Hij kan prikkelbaar zijn als hij bijkomt.

Wraak.

Oké, genoeg gemasseerd.

Je moet de koningin helpen.

Sommige dingen doe ik niet meer: mensen helpen, de deur uitgaan.

- In bad gaan. - Sporten.

Kwetsbaarheid tonen.

Denk na. Als de koningin doodgaat, wordt het huis eigendom van de staat.

Je kletst uit je staartveren, Poly.

De akte is levenslang geldig en volgens mij leef ik nog.

Zolang de koningin leeft, jij niet.

Kijk nou, het loopt zo van m'n rug af.

Ik had het ook niet door apen moeten laten nalezen.

Elliot en Elsie, jullie zijn ontslagen.

Het is erger dan je denkt. We worden eruit gegooid tijdens het jachtseizoen.

- Nee, rustig blijven. - Moeten wij eruit als ze doodgaat?

- Ze zullen op ons jagen. - Rustig nou.

Kijk nou wat je doet.

Vrees niet. Ik ken een mannetje in de dierentuin. Pak je koffers, allemaal.

- Help de koningin of wij vertrekken. - Je bluft.

- Moet ik tot drie tellen? - Moet ik tellen?

- Eén. - Drie.

Twee.

Goed dan, ik doe het wel.

- Geweldig. - We moeten je klaarmaken.

- Ik ga zoals ik ben. - Mooi niet.

- Even m'n dokterstas pakken. - Grijp hem.

- Blijf staan. - Blijf met je poten van me af.

Het doet geen pijn.

- We maken hem netjes. - Hoe durf je?

- Hoi, jongens. - Arthur? Hoelang zit jij daar al?

Geen idee. Welk jaar is het?

- Dab-Dab heeft een scheermes. - Dat is weer selderij.

Slaap lekker, dokter.

Dolittle reisde de hele wereld rond. Kijk dan.

- In m'n spullen aan het neuzen? - Hoe gaat het met hem?

Ten eerste, de eekhoorn heet Kevin en hij wordt weer helemaal de oude.

En nadat ik flink onder handen ben genomen...

zullen we nu met je meegaan.

Jij keert terug naar het hol waar je uit bent gekropen.

En probeer niets neer te schieten.

Ik kan beter thuisblijven.

Wij zijn bij je, want we gaan samen, net als vroeger.

- Vergeet de tang niet. - Dat is een prei.

Ja, hoor.

Styx? Nee. Waar ben je? Heb je zin om mee te gaan?

Ik weet het. Ik had eigenlijk ook andere plannen.

Snel, snel.

Maak m'n rijdier klaar.

Het wordt een mooie dag. Ik ga lekker niks doen en een beetje nadenken.

Hij komt hierheen. Geen goed teken. Z'n baard is eraf.

- Plimpton, niet bang zijn. - Wel bang zijn dus.

Sorry hiervoor. En daarvoor.

- Ik kan niet. - Na alles wat hij voor je heeft gedaan?

- We gaan de koningin redden, broer. - Ik ben je broer niet, berenvel.

- Au, klauwen. - Au, bek.

Toe nou, heren.

Je bent aangekomen.

Waarom rijd je niet op een van die paarden?

- Kop op, Angry Bird. Geniet van de rit. - Ik word bereden.

Buckingham Palace. Beter dan dit wordt het niet.

Volle vaart is niet meer nodig.

Welkom thuis, milady.

Bewakers.

Lady Rose.

Dit zijn gasten van de koningin. Behandel ze ook zo.

Maak plaats. Aan de kant, jongens.

- Plimpton, niet... Stoppen. - Niet stoppen? Vreemd, maar...

Ik zie niks. Lieve help.

Het kwam door de hoed.

- Dr. Müdfly. - Lord Badgely.

Het Hogerhuis maakt zich zorgen over de gezondheid van de koningin.

Ik gebruik bloedzuigers om de dampen door het bloed te laten circuleren.

Ze haalt het einde van de week niet.

Dr. Dolittle komt hier vaker.

Gaat er een koningin dood? Niet als dr. Dolittle in...

Wacht op mij.

- Een verstekeling die beweert... - Ik ben dr. Dolittle's leerling.

Het is al goed, Gareth.

Mijn leerling zou m'n tassen pakken en z'n waffel houden.

- Wat is dit nou? - Ongehoord.

Een eend?

Dieren in de kamer van de koningin? Laat ze verwijderen.

Lady Rose, mijn excuses. Ik wist niet dat u hoorde bij deze...

John Dolittle?

- Is dat Blaine? - Blair?

- Poopfling? Was het Mudflap? - Nee, het is Müdfly.

- Met een umlaut, uit het Duits. - Natuurlijk.

- Wat doet hij hier? - Hare Majesteit heeft om hem gevraagd.

Aan de slag dan maar. Jip, besnuffel haar eens goed.

- Die hond likt de koningin. - Schande.

- O, woef. Gaat het, maat? - Er ruikt iets niet goed.

En ik ruik graag aan billen, dus dat zegt wat.

Ik rook iets aparts. Bloemig met aardse...

Ik sta versteld. Ik heb zoiets nog nooit geroken.

Jip en ik staan voor een raadsel. Kunnen we even overleggen?

Natuurlijk, ik geef graag toelichting op...

Heb jij iets ongewoons gezien?

Klikken is stikken, man.

John en ik hebben samen gestudeerd aan Edinburgh.

Sommigen vonden dat hij een gave had.

Leona.

Oké. Ze dronk thee en toen viel ze neer.

Sorry daarvoor, Minnie.

Hierin.

Dab-Dab, stuur de mensen weg. Jochie, pak het plantenboek en het theeblik.

Iedereen naar buiten. Horen jullie wat ik kwaak?

Wat ruik je, Jip? Vlierbes? Gevlekte scheerling?

Die niet.

Ook niet.

- Wat heb je ontdekt? - Misschien wel het antwoord op alles.

Zo was hij vroeger ook. 'Kom dichterbij. Ik zeg iets interessants.'

Ik wil het wel horen.

De symptomen worden veroorzaakt door een zeldzame plant.

De bloem van de nachtschade.

Er is een zonsverduistering op de 17de van deze maand.

Als ze voor die tijd geen tegengif heeft gekregen, zal ze sterven.

Is dat een Turner? Vast. Wat een mooi schilderij.

Wat is je plan precies, Dolittle?

Een plan? Dat hebben we wel nodig, ja.

Haar enige hoop is een onbekend middel van een onbekende boom...

op een onbekend eiland.

Het klinkt absurd als ik het zo zeg, maar desalniettemin...

zullen we een gevaarlijke reis moeten maken...

om de vrucht van de Boom van Eden te vinden.

De Boom van Eden?

Fantastisch. Die Dolittle's met hun Boom van Eden-eiland.

- Is je vrouw niet... - Kop dicht.

Ik bedoel: Leuk je weer te zien, Blair. Wij gaan ervandoor. Toedeloe.

Die vrucht geneest alles...

geeft je eeuwig leven en laat je haar teruggroeien.

Laat haar niets innemen dat niet door jou is bereid en geserveerd.

Daar zal ik op toezien.

Dan gaan wij. Jip, jij blijft hier om de koningin te bewaken.

Oké, waakhondmodus. Ik zal de omgeving veiligstellen.

Pardon.

Ik bewonder dat je niet opgeeft.

De koningin rekent op jullie beiden. Succes.

Vooruit. We hebben een lange reis voor de boeg en de boot vaart niet vanzelf.

Hou je adem in, Yoshi. We hebben niet de hele dag.

Hij zit vol.

Er kan nog wel iemand bij. Er is ruimte zat.

- O, nee. - Plimpton, nog één ritje, kerel.

Ik hoor je niet, want ik ben er niet.

- Hier scheiden onze wegen. - Ik ga met u mee.

Beslist niet. Het is gevaarlijk.

- Ik ben uw leerling. - Nee, hoor.

Heb je een leerling? Dan heb je geen struisvogel nodig.

- Ik speelde het alleen mee. - Ik heb u net geholpen, toch?

De dieren mogen me, ik neem niet veel ruimte in.

Ik denk dat ik bij u thuishoor.

Stuur me niet terug naar huis, alstublieft.

Wat heb je nou om je nek? Kom mee.

- Ik maak me zorgen om die jongen. - Heb geduld met hem.

We zijn jagers, Bethan.

Wij jagen op dingen en hij bevrijdt ze.

Konijnen, muizen. Hij zet spinnen buiten neer.

Niemand houdt van spinnen, zelfs spinnen niet.

Hoe hield je zus het met hem uit?

- Poly, wat doe jij hier? - Zorgen dat jij de boot niet mist.

Praat ik nou met een dier, net als Dolittle?

Nee hoor, ik spreek de mensentaal. Beter dan welke papegaai dan ook.

Pak maar wat kleren in. Vooruit.

- Maar Dolittle zei dat ik hier thuishoor. - Help even, Tutu.

Dat heb ik hem anders nooit horen zeggen.

Jij hebt iets, Stubbins, dat ik nog maar bij twee andere mensen heb gezien.

Je hoort bij ons, jongen. Laat Dolittle maar aan mij over.

Ben je klaar voor het grootste avontuur van je leven?

- Ik ga mee. - Natuurlijk.

Snel. We moeten de boot halen en verspillen tijd.

Geen zorgen, ma chérie. Ons plan is waterdicht.

- Ik wil een nieuw plan. - Hou ze tegen.

- Wat doen ze? We zijn geen criminelen. - Wij worden gezocht in drie bossen.

Bij een ontsnappingspoging hoort een achtervolging.

Dat kietelt.

- Welke kant op? - Naar beneden.

Aan de kant.

Snel, hierheen.

Ga van de weg af.

Tot ziens, sukkels.

Het is gelukt. We hebben...

- Hem gemist. - Wat doen we nu, baas?

We nemen een nieuwe identiteit aan en lozen de jongen.

- Rustig. - Die brug misschien?

- Ja, de brug. - Dat wilde ik net zeggen.

Kom mee.

Kom uit die hangmat, dokter. Je wordt vanzelf minder zeeziek.

Neem wat gemberwortel. Je ziet er belabberd uit.

Klep dicht. Waarom lig ik hier?

Ik ben de kapitein. Hijs die verrekte zeilen, vooruit.

Dat is een flinke hap.

Kijk daar. Is dat die jongen?

Hij komt het afmaken. Hij rust niet voor ik dood ben.

- John, vaar langzamer. - Nee, ik wil sneller.

- Sorry, hij wil niet. - Gebruik de stroming.

- Ik hoop dat hij het haalt. - Ik ook.

- Oké, nu komt het erop aan. - Een groot gat, recht vooruit.

Misschien is dit niet slim.

Zet hem op, Stubbins.

- Ik kan niet verder. - Maar hij wel. Laat hem vliegen.

Vive la résistance.

Is dat ding wel veilig?

Spring, moordenaar. Je kunt het.

Ik wil niet kijken.

Nog een keer, nog een keer.

- Goed gedaan, knul. - Je hebt het gehaald.

Waarom juichen jullie voor hem?

Hij is in orde. Zeg, schat. Kan ik je even spreken?

Ik ben blij dat je inziet dat...

Wat bezielt haar? Hij had wel dood kunnen zijn.

Dit is mijn schip en er zijn consequenties...

- Als je mij negeert, ja. - Verdraai mijn woorden niet.

- En verstoor mijn routine niet. - Je bent zo ziek als een hond.

Ik heb een remedie. Dit stuk zoethout doet wonderen.

Ga zitten, John.

- Je zet me voor schut voor iedereen. - Heus niet. Je moet getrimd worden.

Snel dan. Ik moet m'n status behouden. Deze reis is te gevaarlijk voor zo'n...

Dat doet pijn.

- Dit is een privégesprek. - Sorry.

Ik weet dat dit een moeilijke reis is voor je. Voor mij ook.

Ik heb Lily op je pad gebracht en nu heb je weer iemand nodig.

Iemand die geen veren of vacht heeft.

Goed, hij mag blijven, maar dan zet ik hem wel aan het werk.

Doe het met een glimlach.

Bemanning, we hebben een nieuwe scheepsmaat.

Ik zei net tegen Poly dat we wel wat hulp kunnen gebruiken.

- U krijgt er geen spijt van. - Welkom.

Je kunt helpen door dit op te ruimen. En dat ook, graag.

Oeps, en die. En dat daar.

- Ik doe deze wel. - Voorzichtig met die instrumenten.

Blijkbaar is een papegaai hier de baas.

VERBODEN VOOR MENSEN

Hij is dolblij dat je er bent.

Hallo, inktvisje. Je begrijpt me niet, toch? Dat zou belachelijk zijn.

- Müdfly. - Ik praatte niet tegen de inktvis.

Ik wil een fregat uitsturen, de Britannia.

Om Dolittle te volgen.

U moet hem niet stimuleren in zijn idioterie.

Engeland heeft veel vijanden die een teken van zwakte zoeken.

Het land overlaten aan een kinderkoningin is gekkenwerk.

Ik blijf hier om te zorgen dat ik de troon overneem.

En jij vaart uit op de Britannia...

om ervoor te zorgen dat Dolittle nooit meer terugkeert.

De tweede ronde. Je hebt me in de hoek gedrukt. Vooruit.

Links, rechts.

De aanval is de beste verdediging.

- Ik wil echt niet met je vechten. - We vechten niet, dit is therapie.

Volgens mij begin ik het te begrijpen.

Maak je maar geen zorgen, John.

Ik heb elke stap zorgvuldig beschreven in m'n dagboek.

En voor je het weet, ben ik terug.

Gaat het wel?

Volgens mij begin ik de dieren een beetje te verstaan.

Blijkbaar, jochie.

- Wat voor ijsbeer ligt te zonnen? - Wat voor vogel...

- Ben je wel een vogel? - Natuurlijk.

- Kun je vliegen? Zwemmen? - Nee.

- Wat kun je wel? - Rennen.

- Dat kan ik ook. Kun je ook vogeldingen? - Kun jij berendingen?

Jij wint.

Augurken?

O, je zegt 'oorlogsschip'.

Wie vraagt er nou om augurken tijdens een aanval?

Een vijand aan stuurboord achter. Elliot, jullie zetten de machine klaar.

We moeten sneller varen. Stuur een signaal uit.

- Waar zijn de reddingsboten? - Minnie, de uitkijk.

Stubbins, ik heb je hulp nu hard nodig. Blijf stilstaan.

We geven ons over.

Hallo, Blair, jij stomkop.

- Hij zei iets over m'n kop, of niet? - Er is niks mis mee, meneer.

Ze hebben ons in het vizier en richten kanonnen op ons. Keer het schip.

Ik kom eraan.

Ik ga iets ongemakkelijkers aantrekken.

Het is hier net een gekkenhuis.

Als Humphrey vastzit, trek me dan naar boven.

Ik? Die druk kan ik niet aan. Ik sta liever aan de zijlijn.

Rustig maar, Cheech. Je zult zien dat je het kunt.

Je bent sterker dan je denkt.

En denk erom: moed betekent niet dat je niet bang bent, maar...

Wacht. Ik kon de rest niet horen. Ik wil het tweede deel horen.

We hebben geen tijd. Vooruit.

Kijk, ze verlaten het schip al.

Dit wordt koud, maar ik loop er warm voor.

Humphrey is er.

Vasthaken maar.

- Waar gaan we heen? - Het zuiden.

Ik kan het, ik kan het.

- Volle vaart vooruit. - Hup, Humphrey.

Gaan ze er nou vandoor?

- Kom op, walvis. - Het werkt.

- Hoe kan dat? - Ze worden getrokken door de walvis.

Het was een retorische vraag. Schiet nou maar.

Ik heb het touw losgelaten.

Ik wist dat ik het niet kon.

Hou vol. Ik kom eraan, knul.

- Goed bezig. - M'n rug gaat eraan.

Klaag niet, uit de kluiten gewassen flamingo.

O, nee.

- Ik heb je teleurgesteld. - Kijk nou. Ik heb niks. Niks aan de hand.

- Ik verstarde. - Geeft niet. Je mag best bang zijn.

Je hebt me dus gered. Heel fijn. Dank je wel.

Goed werk, allemaal.

- Voelt het nu alsof je erbij hoort? - Ja, zeker.

- We zijn hem kwijt. Goed gedaan. - De mazzel, Müdfly.

- Ze zijn ontkomen. - Ik dacht dat ze verdwenen waren.

- Nee, ze zijn ontsnapt. - Doe niet zo onnozel. Dat zie ik toch.

Maar niet lang.

Een wonder. Dit betekent dat ik uitverkoren ben. Ik verander alles...

Walviskracht.

Hij heeft er een paper over geschreven dat niemand serieus nam.

Hierin heeft hij een theorie over het bestaan van draken. Absurd.

Uw obsessie met Dolittle is...

Hoezo? Het is geen obsessie. U bent obsessief over mijn obsessie met Do...

Ik geef het niet graag toe, maar voorlopig hebben we levend meer aan hem.

Gelukkig heb ik wel een idee waar hij heen gaat.

Kevins logboek, dag zeven. Ik sta er alleen voor. De vijand is omarmd.

Geen spoor van het tropische eiland of de magische vrucht.

Maar ik hou vol.

Neem het roer over. Ik moet onze route berekenen.

Ik hoorde de bijen over je zoemen. Blijkbaar begin je hun taal te begrijpen.

35 graden naar bakboord.

Het viel me op dat als ze in zigzagpatroon vliegen ze zo zoemen:

Dat betekent: Ga weg, knul.

En als Dab-Dab zo kwaakt:

- Dan betekent het: Kijk nou. - Kijk naar mij.

- Bijna goed. - Niet slecht, hoor.

Als Chee-Chee dit zegt:

Als Chee-Chee dit zegt:

- Dan betekent dat: Waar is m'n deken? - Heel goed.

Is dat de kaart van het eiland?

De Boom van Eden vind je niet op een kaart.

Een eiland klinkt als iets van deze wereld en dat is het zeker niet.

We moeten naar Monteverde...

de geboorteplaats van de enige die de weg naar de boom kent.

Lily beschreef de weg in haar dagboek, maar leidde schipbreuk tijdens haar reis.

De beste ontdekkingsreiziger ooit ging verloren.

Dat dagboek is het enige dat het heeft overleefd.

Elliot en Elsie, moet dat?

Je snapt het wel.

Als we de boom willen vinden, moeten we dat dagboek stelen.

- Stelen? - Zei ik dat?

Wat is het ergste dat er kan gebeuren?

Geen zorgen. Ik herken een voorteken wel. Dat was er niet eentje.

Dat dagboek stelen stelt niet zo veel voor.

Heel Monteverde stelt eigenlijk niet zo veel voor.

Stoppen in Monteverde stelt wel degelijk wat voor.

Op dat eiland vol bandieten en dieven woonden Dolittle, Lily en ik ooit.

Tot de dokter ruzie kreeg met de beruchte leider van het eiland.

Koning Rassouli.

En het dagboek dat we wilden stelen was zijn dierbaarste bezit.

Daarom had Dolittle een vermomming nodig.

Terwijl ik bij de rest van de bemanning bleef...

glipten Dolittle en Stubbins het paleis in.

Ik ga dood.

Eenmaal binnen kwamen ze voor een vergrendelde deur te staan.

Maar Dolittle had nog enkele dubieuze connecties op het eiland.

Het openingsbod was acceptabel. Ik luister.

Don Carpenterino, ik ben hier voor die mensen.

Ze willen u goed betalen om een slot open te maken.

Kom je hiermee aan op de dag dat mijn dochter trouwt?

Wacht eens. Welke dochter? Toch niet Sheila?

- Gaat mijn Sheila trouwen? - Met Dylan, de schorpioen.

Sorry, braverik. Ze houdt toch meer van stoere jongens.

We zouden ons hele leven bij elkaar blijven.

- Wat bieden je mensen eigenlijk? - Nu twee erbij en later nog twee.

Goed dan, daar doen we het voor. Tot ziens, braverik.

Ik ben geen braverik.

Wat heeft een schorpioen wat ik niet heb? Behalve een grote angel.

Jullie hadden maar twee weken iets.

Die tralies zijn nieuw. Ze verpesten m'n plan.

- Ik pas er wel doorheen. - Dat is te gevaarlijk.

- Je kunt niet in je eentje gaan. - Ik ga wel mee.

- Ik heb afleiding nodig na dat nieuws. - Ben je er wel bij met je hoofd, James?

Ja, hoor. Ik help hem en vlieg dan tegen een muur op.

Grapje, hoor.

Goed dan. James helpt je wel.

Luister. Pak het dagboek en smeer 'm. Wees stil en zoek het oog van de tijger.

Ga de verborgen trap af en hou je vermomming aan.

Je moet wel één ding weten. Rassouli is dol op katten.

Maar dat is geen probleem voor ons, want wij vliegen zo over ze...

Wacht, ik was even iets vergeten. Jij kunt niet vliegen.

Pas op, een poes op zes uur.

Niet gek, knul.

We zijn best een goed team. Twee superstoere jongens.

Oké, je weet wat je te doen staat.

Ik let wel op de leeuwen, als een echte stoere libelle.

Durft Dylan zo dicht bij een leeuw te komen? Of zo dichtbij?

En zo dichtbij?

Dit is niet best.

Lily Dolittle?

We hebben het. Doe open.

- Grapje, hij is gepakt. - O, jee. Stubbins?

- Ik heb hier gewoond. - Blijf liggen.

Afblijven.

Ik wilde dat m'n dochter een goede man zou vinden.

Maar ik kreeg de spreekstalmeester van een circus.

Ik heb nooit begrepen wat ze in je zag.

Dat zeggen vaders met een dochter overal ter wereld.

Maar in dit geval is het wel heel erg van toepassing.

Kom hier.

- Kom hier. - Dus je meende het niet.

Haar dagboek is het enige dat we hebben teruggevonden in het wrak.

Het hoort hier thuis.

Het enige wat je hoefde te doen, was nooit meer terugkomen.

Maar zelfs dat kon je niet.

Nu moet je ervoor boeten dat ik Lily kwijt ben.

Je wist wat er zou gebeuren als je terugkwam.

Barry, Barry.

Ga maar.

Dit zijn mijn zaken. Jij hebt hier niks mee te maken.

- U bent m'n vriend. - Ga nu maar en kijk niet om.

Je bent beter af zonder hem, knul.

Ik werk mee.

Eindelijk krijgen we wat actie hier. Het werd saai.

- Sorry, dokter. Maar je gaat eraan. - Hou je hazentanden maar op elkaar.

Wat is dat voor stank? Volgens mij doet dr. Dolittle het in z'n broek.

Doe je het in je broek?

Ik kan je wel wat manieren bijbrengen in ruil voor je konijnenpootje.

Mijn pootje dat gelukt brengt?

Ik dans straks met allebei m'n poten op je graf als hij klaar met je is.

Je kunt nu inzetten.

In de rechterhoek met gouden strepen en al 872 slachtoffers op zijn naam...

Barry 'The Butcher' Bernstein.

Dr. Dolittle, herinner je je deze patiënt nog? Ik ben het, Barry.

- Barry, jou zou ik nooit vergeten. - Dat heb je anders wel gedaan.

We boekten net vooruitgang toen je er

met Rassouli's dochter vandoor ging.

Ik ben er weer. Zullen we verdergaan waar we gebleven waren?

Geniet van het feestmaal.

- Wat gaat er met Dolittle gebeuren? - Die overleeft het niet.

Hij probeert zich eronderuit te kletsen, maar Barry is compleet gestoord.

Maar jij hoort nu bij ons.

Op de dood van Dolittle.

Hé, jij bent het.

- Je leeft nog. - Kun je een boodschap overbrengen?

Een boodschap? Natuurlijk. Heb ik je ooit teleurgesteld?

Ik hoor dag in, dag uit: Barry, je bent een enorme teleurstelling.

Waarom lijk je niet meer op je broer? Die verslindt stropers.

Ja, moeder. Ik weet het. De hele jungle weet het.

M'n hoofd.

Je migraine wordt veroorzaakt door je familieproblemen.

Zorg alsjeblieft dat het ophoudt.

Ga maar liggen, dan gaan we verder met je behandeling.

Ik kan de stress niet meer aan.

Ik wil gewoon braaf zijn en mama trots maken.

Goed zo.

Wie ik ook opeet, het is nooit goed genoeg.

Gooi het er maar uit.

Ik zal nooit goed genoeg zijn.

Tenzij ik jou opeet.

Elke moeder wil dat haar zoon later als hij groot is een dokter opeet.

Je bent ziek, poesje.

Kom hier. Ik zal snel zijn. Ik heb er over een uur nog eentje.

Geef het maar op. Je bent niet slimmer...

Wat is dat? Wacht, nu is het daar.

En nu weer hier.

Nu is het daar weer. Hebbes. Nu weer hier. Ik ben het kwijt.

- Ik moet het pakken. - Katten zijn altijd snel afgeleid.

Nieuw spelletje. Kom naar beneden.

Kom naar beneden.

Je moet die jongen helpen. Breng de boodschap over.

O, nee. Het is James.

Vanaf nu laat ik me niet meer afleiden door relaties en...

Poly, ben jij dat? Je veren zien er goed uit.

- Wat is er gebeurd? - De boodschap. Sorry.

De jongen is gepakt en Barry gaat Dolittle opeten.

Dan gaan we toch aan land. Wil jij m'n dynamiet pakken?

We moeten opsplitsen. Chee-Chee, jij gaat met mij mee.

Waar gaan we heen? Zeg maar niks, ik zie het wel.

Yoshi, jij zorgt voor afleiding.

Hopelijk is dit genoeg.

We worden aangevallen.

- Kom dan, dokter. - Therapie kan je helpen.

O, nee. Het is nog erger dan ik dacht.

- Nu heb ik je. - Ophouden, Barry.

Niet doen, Poly.

Een voorafje.

Ik heb je, Poly.

- Heb je nog een diagnose? - Wil je niet het beste uit jezelf halen?

Dat ga ik doen.

Ik laat me niet leiden door angst.

- Laat ik me niet leiden door angst? - O, nee.

Ik mag best bang zijn.

- Ik mag best bang zijn. - Het is terecht dat je bang bent.

- Geef hem een pak rammel. - Oké, we doen het.

Of toch maar niet.

- Raak hem laag. - Daarbeneden.

- Pijnlijk. - M'n Barry-ballen.

Dat kan ook.

Dat was gemeen, aap.

Wacht. Ik ben nog niet klaar met m'n behandeling.

Ga maar slapen, kleine tijger trek je klauwen nu maar in

Goed dan.

Jij hebt deze harder nodig dan ik.

Zeg dan dat ik goed genoeg ben, mammie.

Ik had veel geld op hem ingezet. Dat ga ik toch niet betalen.

Dames en heren, we hebben een winnaar.

Bedankt voor je steun, dokter.

- Ik heb het. Ik heb het... - Halt.

En nu heb ik het.

- Wat schrijft ze toch netjes. - Dit is precies wat ik nodig had.

Wat krijg jij om de koningin van Engeland te vermoorden?

Veel. Ridderschap, Windward House, voorzitterschap van de doktersraad.

In willekeurige volgorde.

En het mooiste...

is de erkenning die ik krijg door het bestuderen van de Boom van Eden.

Allemaal dankzij Lily Dolittle.

Dat is niet eens het mooiste.

Het mooiste is de wetenschap dat jij weet dat ik gewonnen heb.

En Dolittle, sorry voor het gat in je boot.

Welk gat?

Verlaat het schip. Iedereen overboord.

Dat is niet best.

Niet omkijken.

Ik ga al.

Ik kan niet vliegen en ik kan niet zwemmen.

Ik heb je. Plimpton, waag het niet om naar het licht te gaan.

Ik zie geen licht. Ik leef nog.

Ik leef nog. Dankzij jou, Yoshi.

Je bent altijd zo aardig.

Het afscheid valt me zwaar.

- Zeg dat nou niet. - Het is al goed.

Je hebt je best gedaan. Je koningin is trots op je.

Waar blijf je, Dolittle?

- Hé, lange. Alles goed? - Nee, er is niks goed aan mij.

M'n vader had gelijk: ik had een omelet moeten zijn.

Ik weet hoe dat voelt. Mijn vader zei dat hij even zeehonden ging halen...

en kwam nooit meer terug.

Blijkbaar hebben we toch iets gemeen.

Wat is dit voor gevoel? Ik ben helemaal warm vanbinnen.

- Dat is vriendschap, broer. - Niet gek, broer.

Ik huil niet. Je huilt zelf.

Kom allemaal even hier. Laten we even overleggen.

Zo mag ik het horen, John.

Dit wordt mooi.

Ik krijg er eendenvel van.

Het is met ons gedaan.

Is dit een peptalk? Beetje vreemd.

Ik ruik ons verlies zoals een varken truffels ruikt.

Zo kan het toch niet eindigen?

We kunnen de koningin nog redden.

En uw huis.

- Ik geloof in u. We moeten doorgaan. - Daar zit wel wat in.

Maar zonder dat boek vinden we de boom nooit en we hebben geen boot.

Hij is wel overtuigend.

Maar jullie zijn allemaal genezen. Chee-Chee, jij bent nu dapper.

Plimpton en Yoshi zijn bevriend.

- Denk om m'n rug. - Of zoiets.

En Stubbins, jij hebt vrienden gemaakt en kunt zelfs met ze praten.

Ik bied m'n diensten wel aan op dit eiland vol bandieten en schurken.

De dokter zoekt nieuwe patiënten. Contant betalen.

Dames en heren, wie wil er dansen?

Ik heb danskoorts. Pas maar op, het is besmettelijk.

Hopeloos geval.

Die ontdekkingsreiziger zou nooit opgeven.

Ze was uw vrouw, toch?

- Weet je wat zo ironisch is? - Ik weet niet wat ironisch betekent.

Ironie is als je een vrouw vindt die je leven ongelooflijk mooi maakt...

maar dan ineens is ze weg en dat is jouw schuld.

Dit was m'n kans om af te maken waar zij aan begonnen was.

Lily wilde dat ik thuisbleef om voor de dieren te zorgen.

Rassouli heeft gelijk. Ik had bij haar moeten zijn.

Nu zie ik alleen haar geest nog als ik onze ringen vasthoud.

Zie jij haar ook?

Je bent m'n dochters dagboek kwijtgeraakt...

en je ijsbeer heeft de boel opgeblazen.

Hoe kom je daarbij?

En je gorilla heeft m'n tijger in elkaar geslagen.

Niet best.

Kom mee.

- Hier blijven. - Nee, nee.

Het is ironisch...

dat ik niets liever wil dan je vermoorden.

Maar de liefde voor m'n dochter is groter.

Ik mis haar ook.

Zij had gewild dat je door zou gaan.

Dus...

ga maar door.

Voordat ik over m'n sentimentele bui heen been.

Ze zegt dat we geen schip hebben.

Ik heb het perfecte schip voor jullie.

- Het is een opknapper. - De structuur is goed.

- Hij drijft tenminste. - We maken er het beste van.

- Gezelschap. - Wie is daar?

- Hoi, ik ben Jeff. - Tjonge.

Als Lily's onderzoek klopte, was Müdfly onderweg naar het eiland van de Boom.

Wij hoefden hem alleen maar op te sporen.

- Hoe doen we dat? - Met walvissen, jochie.

- Steek je nou je vin naar hem op? - Kijk nou wat een stomkop.

We hebben hem gevonden. Volg ons maar.

Het eiland van de Boom van Eden.

Wonderbaarlijk.

Hier moet het zijn. De kaart leidt ons deze berg in.

- Niet naar beneden kijken. Kop op. - Ik doe m'n best.

- Wat doen we hierboven? - We gaan achterom, gevederde vriend.

Wat klaag je nou? Ik heb over smallere takken gehopt.

Niet naar beneden kijken.

Wat een grote grot.

Blijf bij elkaar, stil zijn.

Kevins logboek, dag twaalf. Ik blijf dat stel gekken volgen.

De eekhoorndoder en hun gekke leider. Zou de magische boom me lokken?

- Troepen. - Verstop je, ze zijn dichtbij. Blijf laag.

Lichtgevende paddenstoelen.

We moeten dichtbij zijn.

Kijk nou. Het verlicht een pad naar de man die ons dood wil hebben.

Staan blijven.

Goed dan, soldaatje. Leef je uit.

Hallo, Blair.

Je zoekt een boom, toch?

Die zie je niet veel in grotten. Niet opgelet bij biologie?

Let jij maar eens op, Dolittle.

Ik heb je verslagen, jij vuile dieren...

Lopen, beesten.

Verzamelaar.

- En, waar is hij? - Waar is wat?

- De Boom van Eden. - Ik heb eerlijk gezegd geen idee.

Doe niet zo mal. Je bent John Dolittle. Jij krijgt altijd je zin.

Vandaag niet.

Je hebt echt geen idee, hè?

Hoe voelt dat, die onwetendheid?

Wel bevrijdend eigenlijk.

Je moet het omarmen, vind je niet?

Dat vond Lily tenminste.

Omarm het onbekende, dan vind je de antwoorden wel.

Jij trieste, dwaze gek.

Geef hier dat ding.

Ik vind die verdomde boom zelf wel.

En dan zal ik de geschiedenisboeken ingaan.

Dit kan nog interessant worden.

Dat voelt als iets heel groots.

Er beweegt iets.

Kijk uit.

Terugtrekken.

Hierheen, allemaal. Kom snel.

Yoshi, bukken.

Hij heeft me gered.

Ik heb een tweede kans gekregen. Nu kan ik m'n leven beteren en...

Neem hem, niet mij. Ik ben nu een goed mens.

We rennen naar die greppel als ze even is afgeleid.

Haal het van me af.

- Help, Plimpton. - Ik red je wel, broer.

Bedenk snel iets.

Haal het van me af.

Hier wordt ze vast niet vrolijk van.

Nee, dokter.

Dolittle, help.

Praat hij nou met die draak?

Je mag dan wel mijn taal spreken.

Maar dat betekent nog niet dat je de vrucht waardig bent.

Ik weet dat je de boom beschermt.

Maar dat hou je niet lang meer vol met de pijn die jij voelt.

Jij weet helemaal niks over mijn pijn.

Jawel. Ik weet hoe het voelt.

Het is niet de pijn van een wond, maar iets veel ergers.

Elk moment en bij elke beweging voel je die pijn weer.

Het is moeilijk om door te gaan...

als je iemand verloren bent.

Ga nou maar.

Wat gebeurde er nou?

- Gebroken harten. - Wat doe jij hier?

Laat mij maar. Ik ben ook een soort draak.

Hé, even onder ons. Kun jij me vertellen waar...

Ze is heel boos. Ik wacht wel buiten.

Laten we hier weggaan nu we de kans hebben.

Nee, we moeten haar helpen.

We hebben niet veel tijd.

Het is vast gevoelig hier.

Ik ben ongewapend. Ik wil je niks aandoen.

- Door jarenlange stress heb je buikpijn. - Laat me met rust.

Je hebt een flinke darmobstructie. Als ik die niet verwijder, gaat het mis.

Dan kun je niks meer beschermen.

Dat klinkt als heftige buikpijn.

Als je je binnen vijf minuten niet beter voelt, rooster je ons.

Hou op met praten en doe er iets aan.

Je moet op je zij liggen.

- We doen een spoedextractie. - Wat moeten we er uithalen dan?

- Zet hem op, jongens. - Ik help je wel, dokter.

Drie, twee, één. Draaien.

- Chee-Chee, gooi de tang eens. - Ik wist dat hij van pas zou komen.

- Iedereen weet wat z'n taak is. - Ademhalen.

Hou m'n vleugel maar vast. Ik ben bij je.

Jij bent m'n leerling. Zorg dat ze rustig blijft.

Wist je dat de prei het symbool van Wales is? Handig ding.

- Je kunt wat druk voelen. - Ik hou haar wel vast.

Lieve hemel.

- Dat meen je niet. - Allemachtig.

Ik maak de weg vrij.

- Is dat wapenuitrusting? - Zit er een heel leger in?

Adem eens diep in. En hou vast.

Wees gewaarschuwd. Als de blokkade weg is...

Yoshi, nu.

Dan kan er wat lucht vrijkomen.

- Respect. - Dat heeft niemand gehoord.

Niks om je voor te schamen. Iedereen doet het. We zijn allemaal dieren.

Ik proef het zelfs.

Ik ben er weer. Wat heb ik gemist? Allemachtig.

- Een grote. - We zijn er bijna.

- Cheech, achter me. - Ik ben er.

Trekken.

Er zit beweging in.

Bloed stijgt naar m'n hoofd. Ik zie rood.

Nog één keer persen, graag.

Dank je.

- Het is gelukt. - Samen staan we sterk.

Dat was niet niks. Goed gedaan.

Ik zou wat meer groen eten en wat minder wapenuitrusting.

Ik heb heel wat legers voorbij zien komen, maar niemand zoals jullie.

Wat heeft zo'n groep wezens bij elkaar gebracht?

Je zou het niet zeggen, maar op een of andere manier...

horen we bij elkaar.

Dan zal ik nu jullie helpen.

- Lily had het prachtig gevonden. - Zonder haar stonden we hier niet.

Ik heb kippenvel en ik heb het niet eens koud.

Bedankt dat je me de weg hebt gewezen, liefste.

Heer, niks is onmogelijk voor U.

Als U zou willen, kunt U haar beter maken...

zodat ze langer onder ons kan blijven.

Genadige Vader...

Het spijt me dat we u niet konden redden.

Met diepe droefheid...

Wacht. Ik ruik iets. Het ruikt naar...

hoop.

Kondig ik aan...

- dat de koningin niet... - Had iemand een dokter nodig?

M'n vrienden. Wat een dramatische binnenkomst.

- Dolittle. - Aan de kant. De tijd dringt.

Ik heb dat gevonden waarvan men zei dat het niet bestond.

De vrucht van de Boom van Eden.

- Ik zei: Aan de kant. - Grijp ze.

Sorry, maar... Sorry.

- Ga nu. - Grijp hem.

- Je bent voor dit moment geboren. - Ik geboren.

Minnie, vlieg.

Hup.

Kevins logboek, dag onbekend. Geen doden meer. Laat er leven zijn.

Lady Rose?

Staat er nou een giraf in m'n slaapkamer?

Ja, en een ijsbeer, een gorilla, een papegaai, een eend en een struisvogel.

God zij geloofd.

En goed werk, dr. Dolittle.

We zijn nog niet helemaal klaar.

Interessant. Vertel verder, Styx.

Wat zeg je?

Styx is achtergebleven om twaalf ogen in het zeil te houden. Hij licht me in.

Zoals al zijn soortgenoten praat hij in zinnen van acht lettergrepen. Hij zegt:

Lord Badgely heeft haar vergiftigd.

- Wat? Echt waar? - Toe, zeg. Nu moet je ophouden.

Weet je het zeker? Dan moet je het nu zeggen.

Sorry, maar Styx is zeker van zijn zaak.

In zijn rechterzak zit het.

Dat is maar zeven lettergrepen.

In zijn rechterzak zit het gif.

Laten we kijken.

Jullie geloven toch niet dat hij met een insect praat?

Ik praat soms tegen lieveheersbeestjes. Ik doe een wens voor ze wegvliegen.

Laten we kijken.

Niemand komt aan mijn familie. Nog één stap en ik laat je...

Hier komen.

- Breng hem naar de toren. - Dat krijg je als je stout bent.

Wat staan jullie daar? Er is niemand doodgegaan. Laat me met rust.

U ook.

U niet, dr. Dolittle.

Ik wil u graag even spreken.

- Wie is hij en waarom staart hij zo? - Dat is Stubbins.

Ik wil dierenarts worden.

Hij heeft uw leven gered.

Dank u. Fijn dat u er weer bent.

- Poly. - Wil je soms iets tegen me zeggen?

Je had gelijk. Het is best fijn om af en toe de deur uit te gaan.

Stubbins, Minnie, we hebben minder belangrijke dingen te doen.

Ons verhaal eindigt net zoals het begon.

Ik heb een brief voor dr. Dolittle. Haal me hieruit.

Grotendeels.

Er was eens een eigenaardige dokter.

Hij was op z'n best als hij z'n bijzondere gaven met anderen kon delen.

Uitstekend.

Al snel opende dr. Dolittle zijn poorten weer.

Precies zoals Lily het had gewild.

- Nog drie erbij in de rij. - Begrepen.

Dolittle had zijn plekje weer gevonden.

Alleen door anderen te helpen, kun je jezelf helpen.

DR. DOLITTLE & LEERLING ONTVANGEN ALLE DIERSOORTEN

STAAN OOK OPEN VOOR AVONTUURLIJKE REIZEN

En mocht je het je afvragen:

Hé, vleermuizen. Help me hieruit te komen.

Jullie begrijpen me.

Nee, wacht.

Vertaling: Wietske van der Pol