Original subtitles

Auschwitz, het grootste concentratiekamp van Hitler.

Achter het prikkeldraad had het kamp een duistere functie:

Het gevangenzetten en uitmoorden van alle Joden in Europa.

Hitler was vanaf het begin al van plan om alle Joden uit de weg te ruimen.

Dit plan werd de 'Endlösung' genoemd: De vernietiging van alle Joden.

Tegen 1944 werden er in Auschwitz per dag 12 duizend Joden omgebracht.

Deze genocide werd voor de rest van de wereld verborgen gehouden.

Maar een van de dwangarbeiders...

was vastbesloten de vreselijke waarheid wereldkundig te maken.

Door middel van archiefbeelden en reconstructies...

veelt deze film het bijzondere verhaal van Rudolf Vrba's ontsnapping.

4K BOX en 1 jaar Live Tv,Films,Series NU 149,- WWW.ALLESIN1BOX.NL

Auschwitz ligt op 80 km afstand van Krakau, in het zuiden van Polen.

Het oorspronkelijke kamp werd in 1940 geopend.

Hier werden communisten, krijgsgevangenen, schrijvers, zigeuners...

homoseksuelen en intellectuelen gevangengenomen en vermoord.

In 1941 werd er begonnen met de bouw van Auschwitz-Birkenau, 4 km verderop.

Een vernietigingskamp waar Joden gevangengezet en vermoord werden.

Tienduizenden Joden uit landen die bezet waren door de nazi's...

werden elke maand naar Auschwitz gestuurd.

Ze hadden geen idee wat hen te wachten stond.

Er werd altijd erg geheimzinnig gedaan over de deportaties.

Men zei dan dat de Joden elders tewerkgesteld zouden worden.

Veel Poolse en Tsjechische Joden...

zaten dagenlang zonder water en voedsel in veewagons.

Eenmaal in Auschwitz waren ze uitgeput. Ze hadden geen idee waar ze waren.

Voor de buitenwereld waren ze gewoon van de aardbodem verdwenen.

Geheimhouding was essentieel voor het voortbestaan van Auschwitz...

voor de handhaving van het vernietigingskamp.

Als het bekend zou worden, zouden er op stations grote opstanden uitbreken.

De deportaties waren het grootste bedrog in de geschiedenis.

Nu weten we dat ze bedoeld waren om mensen te vermoorden.

Een van de duizenden gevangenen was de 19-jarige Rudolf Vrba..

De zoon van een Joodse zaagmolenaar uit Topolcany in Slowakije.

In 1942 werd hij op de vlucht opgepakt en naar Auschwitz gestuurd.

Omdat ze hun bestemming niet wisten, hadden velen al hun bezittingen bij zich.

Vrba werd opgedragen de bagage te verzamelen en naar 't kamp te brengen.

Tijdens z'n werk merkte Vrba dat de aangekomen gevangenen...

geen idee hadden van wat de nazi's met ze van plan waren.

Vrba begreep dat als de ware aard van deze plek bekend zou zijn...

er een reactie op zou volgen.

Mensen zouden weigeren de trein in te gaan om afgevoerd te worden.

De SS verdeelde de uitgeputte gevangenen meteen in twee groepen.

Mannen werden gescheiden van vrouwen en kinderen, de sterken van de zwakken.

Ouderen, zieken, gehandicapten en vrouwen met kinderen...

werden in vrachtwagens naar het achterste deel van het kamp gebracht.

Ze kregen zeep en een handdoek en moesten zich uitkleden en douchen.

Maar dit was een gemene truc.

Onwetend liepen ze hun dood tegemoet.

Ze werden vergast met Zyklon B-gas.

Binnen enkele uren hadden de nazi's alle sporen van hun lichamen uitgewist.

Nooit eerder was genocide op industriële schaal uitgevoerd.

Dit soort vernietigingskampen waren fabrieken die lijken produceerden.

Vrba was vastbesloten om iets te doen...

aan de stroom Joden die naar Auschwitz kwam.

Hij dacht bij zichzelf: Wat ik moet doen, is belangrijker dan m'n eigen leven.

Door mijn actie kan ik misschien tienduizenden mensen hei leven redden.

Hij kon de schokkende waarheid over Auschwitz maar op een manier onthullen.

Hij moest ontsnappen.

De 19-jarige Rudolf Vrba was dwangarbeider in Auschwitz...

een geheim vernietigingskamp waar Joden massaal werden vergast.

Zij die niet meteen werden geëxecuteerd werden behandeld als beesten.

Onder hen bevond zich Vrba's jeugdvriend Otto Pressburger.

We waren hecht bevriend. Hij was een broer voor me.

Toen ik aankwam, moest ik me uitkleden en werd m'n hoofd kaalgeschoren.

Ik kreeg een uniform aan.

Toen tatoeëerden ze een nummer op m'n borst.

Vanaf dat moment hield Otto Pressburger op te bestaan.

Ik was nog slechts een nummer.

Joden werden gedwongen zwaar lichamelijk werk te doen.

In al hun wreedheid benoemden de nazi's 'n aantal gevangenen tot Kapo's...

die de andere gevangenen moesten molesteren.

De nazi's kwamen arbeiders te kort.

Ze kwamen op het idee...

bepaalde gevangenen toezicht te laten houden op andere gevangenen.

Veel van hen misdroegen zich behoorlijk omdat ze zich bedreigd voelden.

Ze reageerden zich af op andere gevangenen om hun hachje te redden.

Freddie Knoller was in Auschwitz getuige van deze wreedheden.

De gevangenen met de groene driehoeken werden het meest gevreesd.

We vreesden hen evenzeer als de SS...

omdat ze beschikten overleven en dood.

De meeste Joden stierven na ongeveer acht weken in het kamp.

Ze werden vol komen apathisch voor wat er om hen heen gebeurde...

en als ze niet vanzelf stierven, werden ze naar de gaskamers gebracht.

Degenen die een ontsnappingspoging waagden...

moesten dat met hun leven bekopen.

Er waren een paar ontsnappingspogingen geweest.

Elke keer werd de gevangene gepakt.

Soms al na een paar uur en soms na een paar dagen.

Andere gevangenen moesten toekijken hoe de ontsnapte terecht werd gesteld.

De straf voor een mislukte ontsnapping was marteling en publiekelijke executie.

Zij die hielpen bij de ontsnappingspoging werden ook gemarteld en vermoord.

Dus niet alleen degene die probeerde te ontsnappen liep risico...

ook medegevangenen liepen gevaar.

Een mislukte poging had verschrikkelijke gevolgen.

Eerst werden ze gemarteld, zodat ze zouden verraden wie ze had geholpen.

Daarna werden ze opgehangen.

Allemaal.

Ze zeiden: Wie er verder wil ontsnappen, kan een cadeau verwachten.

Dit touw.

Vrba liet zich niet weerhouden door de risico's van een ontsnappingspoging.

Vrba had tijdens z'n verblijf in Auschwitz altijd gezegd dat hij positief wilde blijven.

Hij was constant bezig om een manier te vinden om te ontsnappen.

Hij was vastbesloten om uit Auschwitz te ontsnappen.

De nazi-terreur verspreidde zich over heel Europa.

Daardoor werden er steeds meer Joden naar Auschwitz gestuurd.

De crematoria draaiden overuren en de geur van de dood was alom aanwezig.

Na verloop van tijd hing er een andere geur in het kamp, een zoete geur.

De oude gevangenen maakten ons attent op deze zoete geur:

Het was de geur van verbrande lichamen.

Fred Wetzler, een boezemvriend uit Vrba's dorp in Slowakije...

werkte bij de administratie van de crematoria.

Dit was de kans waar Vrba op wachtte.

Wetzler had door z'n connecties een goede positie binnen hei kamp.

Na een jaar dwangarbeid kreeg Vrba in juni 1943 een nieuwe baan.

Dit bleek cruciaal bij zijn ontsnappingspoging.

Hij was secretaris, een zogenaamde 'Schreiber', iemand die notities maakt.

Hij had allerlei administratieve laken.

Hij schreef naamkaarten en registreerde wat de nazi's hem opdroegen.

Vrba bleef zodoende uit de handen van de wrede Kapo's...

en hij kon zich vrij door hei kamp bewegen.

Hij wist precies wat er speelde op het kamp, omdat hij bij de administratie zat.

Hij kreeg lijsten van nieuwe gevangenen onder ogen.

Hij wist dus precies...

hoeveel Joden er in het kamp zaten en werden vermoord.

Buiten het kamp woedde de oorlog voort.

De geallieerden probeerden Europa te bevrijden uit de wurggreep van de nazi's.

In september '43 hadden de nazi's alle Tsjecho-Slowaakse Joden geïsoleerd...

en begonnen de deportaties naar concentratiekampen.

In Auschwitz was ondertussen het Tsjechische familiekamp gebouwd...

als voorbereiding op hun komst.

De 4000 Tsjechen die het kamp zouden bevolken...

mochten hun eigen kleren aanhouden en werden niet kaal geschoren.

Maar dit was slechts een slinkse zet van de nazi's...

om te zorgen dat het doel van Auschwitz geheim zou blijven.

De groep Joden uit concentratiekamp Theresienstadt in Tsjecho-Slowakije...

bestond voornamelijk uit Tsjechische Joden.

Hun welzijn werd in de gaten gehouden door het Rode Kruis.

Geruchten over de situatie in de kampen hadden het Rode Kruis bereikt.

Om het ware doel van Auschwitz te verbloemen...

hielden de bewakers deze Tsjechische gevangenen in leven.

De andere Joden leden vreselijk, maar de Tsjechen leefden in comfort.

Voor hun cipiers diende deze façade nog een sinister doel.

De deportatie van Joden en anderen naar kampen in het oosten...

leidde tot grote schrik in hun woonplaatsen.

Het SS-systeem trachtte die schrik onder andere tegen te gaan...

met het zogenaamde ansichtkaartenbedrog.

De Tsjechen in het familiekamp stuurden kaarten naar vrienden en familie.

Alles leek in orde.

Dat duurde niet lang.

In maan 1943 dachten de nazi's dat het Rode Kruis erin was getrapt.

Ze stuurden de Tsjechen uit het familiekamp naar de gaskamers.

Vrba walgde van deze afschuwelijke slachting...

en was vastbesloten om te ontsnappen en de wereld te waarschuwen.

Daarna groeide het zelfvertrouwen van de nazi's.

Ze breidden het kamp uit tot voorbij het hek.

Ze verwachtten duidelijk een enorme toestroom van Joodse gevangenen.

De vernietigingspolitiek zou een nieuwe dimensie krijgen.

Je verdubbelt niet de omvang van een zeer doelmatig werkend kamp.

Dat moet betekenen dat er een grote groep zal aankomen...

van honderdduizenden mensen, misschien wel een half miljoen.

Volgens geruchten onder SS-bewakers zou hier een nieuwe groep Joden komen.

Ze zagen hoe groot en breed de barakken waren.

De SS-bewakers maakten grappen...

over de komst van Hongaarse salami.

Wat betekende dat? Kwamen er Hongaarse Joden?

Hij twijfelde er niet aan dat Hitler van plan was om Hongarije te bezetten.

Dit nieuwe gebied in het kamp was bestemd voor Hongaarse Joden.

Zijn wens om de wereld te waarschuwen...

voor deze nieuwe fase in de Endlösung, de uitroeiing van de Hongaarse Joden...

gaf urgentie aan z'n vastbeslotenheid om te ontsnappen.

Dat was wat hem motiveerde.

In april 1944 greep Vrba de kans waarop hij had gewacht.

Hij en Fred Wetzler zouden zich verstoppen in een stapel hout...

voor het bouwen van nieuwe hutten buiten het hek.

Dat leek een volmaakt plan.

Van eerdere ontsnappingspogingen wisten ze...

dat de opsporing stopte als vermisten na drie dagen niet gevonden werden.

Als ze zich zolang konden verschuilen, was de kans op ontsnapping groot.

Maar het was een enorm risico.

Ze zouden zich vlak bij hei kamp verschuilen...

terwijl de nazi's de omgeving uitkamden.

Ze bleven onder de neus van de SS.

Als de achtervolging eindigde en de honden weer in de barakken zaten...

zouden ze in actie komen en vanuit het kamp vertrekken...

van de gevarenzone naar betrekkelijke vrijheid.

Op 7 april 1944 voerden Vrba en Wetzler hun vermetele plan uit.

Vrba wist dat ontdekking tot een Wisse dood zou leiden.

In de geheime schuilplaats opende Vrba een blik Russische tabak...

die in benzine was gedoopt.

Daarmee smeerden ze zich in zodat de honden ze niet zouden ruiken.

Hierna luisterden ze geconcentreerd naar de activiteiten in het kamp.

Ze hoorden gevangenen na hun werk 's middags het kamp weer binnengaan.

Bij het appel ontdekten de bewakers dat er twee gevangenen ontbraken.

Na de ontsnapping kwam het appèl.

Ze telden de gevangenen diverse malen.

Even na zes uur klonk uiteindelijk de sirene.

Urenlang zochten de bewakers verwoed naar hen.

Ze klommen zelfs op de houtstapel waarin Vrba en Wetzler zaten.

Maar toen het donker werd, trokken de bewakers zich terug.

Het werd stil in het kamp.

Die nacht hoorden ze hoe mensen naar de gaskamers werden gebracht.

De griezelige geluiden versterkten Vrba's vastbeslotenheid...

om de treinen naar Auschwitz tegen te houden.

Drie dagen gingen voorbij.

De zoektocht van de nazi-bewakers werd steeds wanhopiger.

Wonderbaarlijk genoeg werden Vrba en Wetzler niet ontdekt.

De laatste avond stopte de zoektocht. De bewakers gingen weer naar binnen.

Nu was het voor Vrba en Wetzler tijd om in actie te komen.

Ze renden naar de bossen. Ze wisten wat de risico's waren.

Het was een ontzettend gevaarlijke reis.

De Duitsers hadden de Polen verdreven uit de omgeving van Auschwitz...

en vervangen door etnische Duitsers die trouw waren aan hei Derde Rijk.

Het stikte van de politie, Duitse soldaten, militaire konvooien in beweging.

Weinigen waren hun gunstig gezind.

Maar ze konden niet terug. Elke dag werden er weer Joden vermoord.

Ze moesten snel de waarheid onthullen en de treinen naar Auschwitz stoppen.

Rudolf Vrba en Fred Wetzler waren ontsnapt uit Auschwitz.

Hun tocht door Polen werd een race tegen de klok...

om de wereld te waarschuwen voor de genocide, voor het te laat was.

Ze wisten amper waar ze waren en konden elk moment gepakt worden.

In het donker, in de vrieskou, gingen Vrba en Wetzler richting Slowakije.

Ze liepen over het platteland en vermeden wegen.

Ze aten wat ze maar konden vinden.

Het was een bijzondere ontsnapping die een zeer goede conditie vereiste.

Dit waren taaie jongens die enorme ontberingen doorstonden.

Ze hadden een scherp inzicht. Ze wisten wie ze konden vertrouwen.

Haastig op weg naar Slowakije...

liepen ze op hun derde dag per ongeluk een plaatsje in.

Ze probeerden er weg te komen, maar belandden juist in het centrum.

In elke hoek, in elke steeg konden ze op nazi-soldaten stuiten.

Uitgeput en hongerig besloten ze dat ze wel om hulp moesten vragen.

Het was een enorme gok, maar het liep goed af.

Een boerin wilde graag helpen. Ze gaf ze ontbijt en een slaapplaats.

Maar ze waren nog niet eens op de helft. Vrba en Wetzler moesten door.

Elke dag stierven er weer duizenden mensen in Auschwitz.

Na ongeveer tien dagen zagen ze een vrouw die op het land werkte.

Na enige aarzeling stelde ze hen voor aan een Poolse boer...

die wist hoe je de grens over kwam zonder nazi-soldaten tegen te komen.

De reis duurde twee dagen.

Uiteindelijk bereikten ze een open piek waar ze veilig de grens over konden.

Toen de grenspatrouille weg was, glipten ze Slowakije binnen.

Na een twee weken durende tocht door 140 km in bezet Polen...

bereikten ze op 25 april eindelijk mensen die zouden kunnen helpen.

Op het hoofdkwartier van de Joodse Raad in Zilina...

beschreef Vrba meteen de gruweldaden van Auschwitz.

Voor het eerst in de geschiedenis van het kamp...

hoorde de buitenwereld de waarheid.

Het was bekend dat de nazi's Joden uit heel Europa hadden gedeponeerd...

en naar mysterieuze bestemmingen in het oosten hadden gestuurd.

Er waren zelfs geruchten dat het daar vreselijk was.

Maar niemand kon geloven dat deportatie tot de dood leidde.

De Duitsers waren heel goed in bedrog...

en hei verspreiden van verkeerde informatie.

De nazi's zeiden dat er sprake was van hervestiging.

Ze zouden niet in kampen komen, maar huizen en banen krijgen.

Toen Vrba onthulde...

dat de nazi's honderdduizenden mensen systematisch vermoord hadden...

besefte hij dat z'n toehoorders er geen woord van geloofden.

Eerst stonden ze versteld. Ze konden het niet geloven.

Hei ging namelijk over de dood van goede vrienden en familieleden.

Hoe kon het gebeurd zijn?

Hoe konden 500 van de 1000 mensen zo snel vergast en gecremeerd zijn?

In welk politiek en ideologisch systeem was dat mogelijk?

De Joodse gemeenschap in Slowakije kon het eerst niet geloven.

Moord is één ding.

Maar het moorden organiseren met 'n enorm bureaucratisch apparaat...

het transport organiseren en alles stroomlijnen:

Die ongelofelijke Duitse doelmatigheid leek mensen gewoon onmogelijk.

De mannen wilden Vrba's verhaal eerst controleren.

Ze haalden lijsten met de namen van uit Slowakije gedeponeerde Joden.

Ze vroegen Vrba met wie hij onderweg in dezelfde wagon had gezeten.

Hij had een fenomenaal geheugen.

Hij onthield elk transport, elke trein, hoeveel mensen erin zaten...

en hoeveel van die mensen er meteen naar de gaskamer gingen.

Toen Vrba de namen noemde, waren de mannen verbijsterd.

Hun boek was slechts een serie overlijdensberichten.

Degenen die ze na de oorlog hoopten terug te zien waren al dood.

De Joodse Raad vroeg de twee mannen een rapport te dicteren...

dat gereproduceerd en verspreid kon worden.

Vrba beschreef de gruwelen in detail...

en waarschuwde dat de uitroeiing nog lang niet ten einde was.

Auschwitz werd uitgebreid. De Joden uit Hongarije waren aan de beun.

Zij moesten gewaarschuwd worden voor het te laat was.

Dat klinkt eenvoudig.

Maar het schrijven en vertalen van het rapport...

het vervoer uit Slowakije midden in een oorlog...

en het verspreiden van het rapport kostte allemaal tijd.

In de Hongaarse hoofdstad Boedapest hadden de Joden weinig tijd meer.

De nazi's hadden het land bezet en waren begonnen met deportaties.

Toen het Duitse leger Hongarije had bezet, kwam de SS in actie:

Een speciaal team onder leiding van Adolf Eichmann...

de man die verantwoordelijk was voorde deportatie van de Joden...

naar de Poolse vernietigingskampen.

Toen Vrba's rapport het kantoor van de Joodse Raad in Hongarije bereikte...

veroorzaakte het schokgolven.

Ik was vrijwilliger bij de Joodse Raad.

Ik was ondersecretaris van een lid van de Raad.

Hij zei dat er een belangrijk rapport was...

van twee Slowaakse Joden die levend ontsnapt waren uit Auschwitz.

Mijn familie was al gedeporteerd toen ik het rapport las.

Ik wist dat ik las over het lot van m'n lieve oma en m'n ooms.

Het was mij heel duidelijk dat dit ook mijn lot was.

Er waren slechts twee emoties.

Ik voelde me misselijk, maar tegelijkertijd werkte m'n verstand.

M'n verstand zei: Dit is de waarheid. En je moet altijd de waarheid kennen.

Rudolf Kastner, de leider van de Hongaarse Joodse Raad...

was eveneens verbijsterd.

Maar z'n beslissing zou tragische gevolgen hebben voor de Joden.

Vreemd genoeg besloot Kastner het rapport niet openbaar te maken.

De reden was dat de Joodse Raad al een riskante strategie hanteerde...

om de Hongaarse Joden te redden van deportatie.

Joel Brand, een lid van de Joodse Raad, had heimelijk met Eichmann gepraat.

Die had een bijzonder aanbod gedaan.

Hij zei tegen Brand: Ik zal een miljoen Joden laten gaan...

in ruil voor tienduizend vrachtwagens met voorraden.

Het was onvoorstelbaar dat Eichmann dit zou doen.

Toch stelde Brand de Britten voor om Joden te ruilen voor vrachtwagens.

Maar de reactie van de Britten was anders dan hij hoopte.

In z'n naïviteit geloofde Brand dat het een echt aanbod was.

Hij vertelde de Britten over z'n missie.

Die zagen dat het een truc is waardoor de Duitsers kunnen beweren...

dat ze met de Britten onderhandelen over het lot van de Joden.

Ze wilden die vrachtwagens tegen de Russen gebruiken.

De Britten en de Amerikanen zagen in dat dit een riskante bedoening was.

Ze wilden niets te maken hebben met die nazi-deal.

Voor Rudolf Vrba was 15 mei 1944 de dag die hij gevreesd had...

en die hij met gevaar voor eigen leven had willen voorkomen.

Ondanks z'n heldhaftige ontsnapping...

en z'n waarschuwing voor de uitroeiing van de Hongaarse Joden...

begonnen de deportaties.

Z'n rapport leek geen enkel effect te hebben gehad.

De uitroeiing van 600.000 Hongaarse Joden...

was het snelst uitgevoerde onderdeel van de hele Holocaust.

Het gebeurde met enorme snelheid. Er was weinig tijd om na te denken.

Op 17 mei 1944 vertrok de eerste 40 wagons tellende trein...

met 4000 Hongaarse Joden naar Auschwitz.

In het kamp sloegen de nazi's het selectieproces over.

Ze brachten alle gevangenen direct naar de gaskamers.

De crematoria konden het amper aan. Er hing voortdurend een rooksluier.

Toen de Hongaarse Joden kwamen, waren de gaskamers te klein...

om zoveel mensen ie vermoorden die tegelijkertijd aankwamen.

Ontzet dat z'n waarschuwingspoging was mislukt...

vluchtte Vrba naar de Slowaakse bergen.

Hij was bang om te worden opgepakt en teruggestuurd naar Auschwitz.

Vrba was heel boos.

Hij was ervan overtuigd...

dat de Joodse leiders in Boedapest door actie te ondernemen...

de deportatie van honderdduizenden Joden hadden kunnen voorkomen.

Vrba kon niets doen voor de mensen voor wie hij alles geriskeerd had.

Verontrust nam hij een jeugdliefde in vertrouwen.

Bij het weerzien herkende ik hem niet, want hij was zo veranderd.

De gezichtsuitdrukking van die vriendelijke, vrolijke jongen...

was totaal veranderd.

Hij vertelde me alles.

Hij vertelde me hoe de doodsfabrieken in Auschwitz georganiseerd waren.

Hij was er erg uitgesproken over.

Hij gaf een nauwkeurige beschrijving...

van alle dingen waarvan hij getuige was geweest.

Hoewel hij zich machteloos voelde, was er nog hoop.

Z'n rapport kon de geallieerden bereiken. Konden zij het bloedvergieten stoppen'?

In 1944 ontsnapte Rudolf Vrba uit Auschwitz..,

om Hongaarse Joden te waarschuwen dat Hitler hen wilde uitroeien.

Maar degenen die hij waarschuwde hielden dit geheim...

om hun deal met de nazi's niet in gevaarte brengen.

Waarom gaven ze geen bekendheid aan 't rapport over de Hongaarse Joden?

Het antwoord is, denk ik, dat het zinloos was.

Het Joodse verzet tegen de nazi's was overal in Europa vergeefs gebleken.

De Joden konden op geen enkele manier weerstand bieden aan een heel leger.

Ze konden helemaal niets doen.

De nazi's voerden de deportaties van de Hongaarse Joden op.

De massamoord in Auschwitz duurde voort.

Elke dag werden er 12.000 Hongaarse Joden vergast en verbrand.

In Boedapest wachtte Kastner, die Vrba's rapport had verzwegen...

lol de geallieerden bereid waren de nazi's vrachtwagens ie leveren...

in ruil voor Hongaarse Joden.

Maar dat gebeurde nooit.

Kastner hoorde niets.

Hij probeerde wanhopig om Eichmann wijs te maken...

dat de geallieerden het aanbod van de ruil serieus namen.

Deze blufpoker kwam Eichmann bijzonder goed uit.

Hoe langer de deal uitbleef, hoe meer Joden hij kon vergassen.

Hij wist dat elke dag dat er onderhandeld werd...

opnieuw 12.000 Hongaarse Joden vermoord werden.

Kastner probeerde steeds wanhopiger wat voor deal dan ook te sluiten.

Hij probeerde Eichmann wijs te maken dat de geallieerden erover nadachten.

Hij zei: Ze doen het niet als ze elke dag treinen naar Auschwitz zien rijden.

U moet een aantal Joden laten gaan met een trein naar de vrijheid.

Door een bijzonder spel van bluffen en onderhandelen...

slaagt Kastner erin het aantal Joden dat vrijgelaten zal worden...

te verhogen tot meer dan 1600.

Maar voor sommigen was Kastner's vrijheidstrein een loze overwinning.

Geselecteerde Joden werden vrijgelaten, maar de deportaties gingen door.

Tot de dag van vandaag is hij een controversieel figuur.

Sommigen zien hem als een held die met de duivel onderhandelde.

Anderen zien hem als een verrader die z'n ziel verkocht aan de duivel.

Vrba had weinig hoop dat de wereld de waarheid ooit zou ontdekken.

Maar in juni 1944, twee maanden nadat hij z'n rapport had gedicteerd...

bereikten exemplaren de paus en de Britse en Amerikaanse regering.

Op 18 juni zond de BBC de schokkende details uit.

Twee dagen later stonden fragmenten ervan in 'The New York Times'.

Vrba's missie was eindelijk geslaagd. De waarheid was bekend geworden.

De VS dreigden alle betrokkenen bij de Hongaarse deportaties te straffen.

Maar het Hongaarse staatshoofd admiraal Horthy...

stond onder controle van Hitler en deed niets.

De deportaties naar Auschwitz gingen door.

Op 2 juli viel de Amerikaanse luchtmacht Boedapest aan met bommen.

Horthy geloofde dat dit een gevolg was van Vrba's rapport.

In feite was het puur toeval.

En puur toevallig, door een historische bijkomstigheid...

bombardeerden de Amerikanen Boedapest.

Admiraal Horthy zei in paniek: Die deportaties moeten stoppen.

De deportaties waren voorbij.

Meer dan 300.000 mensen waren vermoord...

maar 120.000 Joden werden onmiddellijk gered.

Vrba's werk had geleid tot een wonderbaarlijke redding.

Vele levens waren gered.

Ik denk dat hij met dit rapport meer dan het mogelijke bereikt.

Hij heeft m'n leven gered en dat van anderen die het rapport kenden.

Na D-Day vielen Amerikanen, Britten en Canadezen uit het westen aan...

en de Russen uit het oosten.

De nazi-terreur begon in te stenen. De Russen trokken op naar Polen.

Op 27 januari 1945 bevrijdden ze Auschwitz.

Na de oorlog verhuisde Rudolf Kastner naar Israel.

Z'n onderhandelingen met Eichmann zijn nooit vergeten.

In 1957 werd hij vermoord.

Rudolf Vrba trouwde met z'n jeugdliefde, Gerta Sidonova.

Hij verhuisde naar Canada...

en werd hoogleraar farmacologie aan de universiteit van British Columbia.

Zonder Vrba was dit alles nooit gebeurd.

Vrba was de rode draad in dit bijzondere verhaal...

van bedrog en redding.

Fred Wetzler overleed in 1988.

Rudolf Vrba overleed in 2006.

Deze film is opgedragen aan de moed van Wetzler en Vrba

Steun ons en word VIP-member om alle advertenties van www.OpenSubtitles.org te verwijderen