Original subtitles

Ben je klaar? - Ja.

We gaan. We moeten naar school.

Moet ik je daarmee helpen? - Ja, graag.

Als je weer ruzie krijgt met Giovanni ga je meteen naar de juffrouw?

Braaf zijn, h�?

Martina, kan je even hier komen?

Jij hebt de opdracht deze reklame doen, maar dit is rotzooi.

De uitgever vindt het helemaal niks.

Glamour is uit de mode, dit zijn karakters uit de jaren 20.

Besef je dat? Waar zit je met je hoofd?

Ik heb de laatste tijd wat problemen. - Problemen?

Je bent nu een probleem voor mij.

Je gaat nu daarbinnen en je maakt als de donder die reklame.

Is dat duidelijk?

Ik heb er maar ��n. Die grote in het midden.

Deze is zonder openbaar publiek.

Hallo. Ik ben uw advocaat van het kantoor.

Ik heb twee handtekeningen van u nodig. - Waarom tekenen?

Alleen tekenen. Je hoeft niets te betalen.

Waarom dan? - Wil je eruit of niet?

Ga zitten en blijf kalm.

Hoi. - Hoe gaat het?

Niet zo best, dat weet je. En jij, alles goed?

Alles goed. - Met het kind alles goed?

Heb je het geld? - Als ik het had, had ik het je gegeven.

En nu? - Ik heb wat tijd nodig.

Ze hebben alles in beslag genomen. Ik kan niet werken.

Dat doen we het zo: ik ben je advocaat niet meer.

Je bent gewaarschuwd. - Wacht..

Waarom doe je dit? - Ik heb alleen dit.

Verder heb ik niets.

Zonder jou ben ik verloren. Hier.

Het is waardevol. - Beloof me dat je het geld krijg.

Mijn geduld raakt op. - Ik snap het.

Ik heb je gewaarschuwd.

Laat me niet vallen.

Hallo. - Je bent laat.

Ik had wat problemen.

Ga je mee? - Nee, ik kan niet.

Dag schat.

En? Wat heb je op school gedaan? - Niets.

Hoezo niets?

Kijken we wie er het eerst is? Op drie.

Ik zit je op je huid...

Ik ben de eerste.

Heb je nog steeds last van die Giovanni? - Ja.

Was hij vandaag ook vervelend? - Ja.

Ik ga je nu iets vertellen, jongen.

Iets wat je vader ook is overkomen.

Toen ik jouw leeftijd had, was er op school een kind die Francesco heette.

Elke dag schopte hij tegen m'n schooltas, duwde hij mij.

Op een dag had ik er genoeg van.

Ik pakte hem beet en gaf hem een klap. In zijn gezicht.

Vanaf die dag liet hij me met rust.

Begrijp je wat ik heb gezegd?

Als die Giovanni weer vervelend doet. Wat doe je dan?

Ik geef hem een klap. Een stoot.

Nee, een klap, laat hem weten dat je er niet van gediend ben.

Je moet voor jezelf opkomen.

Dus ik moet hem laten zien dat ik sterk ben.

En dat je niet bang bent, en dat als hij weer gek doet...

hij moet oppassen, want jij laat niet over je heen lopen.

Bedrijp je?

Begrijp je wat ik zeg? - Ja.

Kom hier.

Hou je van me? - Ik wel.

Ik ook van jou.

Doen we de staande vlucht? - Ja.

Klaar?

Opstijgen en vliegen.

Turbulentie.

Neergestort.

Kom, we gaan bruin worden.

Dat mag niet van de meester.

Niet? - Ik mag niet bruin worden.

En waarom niet? - Ik moet danslessen volgen.

Wat heeft dat met bruin worden te maken?

Daarbij moeten we bleek zijn.

Wat kan ons dat schelen. We gaan gewoon bruin worden.

Hij zei dat degeen die bruin is, een boete krijgt.

We zullen zien of je een boete krijgt. Dan kom ik met de politie naar de meester.

Ik wil niet meer, mamma. Ik word gek hier.

Ik word hier ziek.

Ik kan het niet doen, ik vind ze niet.

Ik weet niet waar hij ze heeft gelegd. Ik heb overal gezocht.

Ik ook.

Je moet je huiswerk doen. Beloof je dat?

Daar komt mamma.

Hallo.

We zien elkaar thuis.

Alles in orde? - Ja.

Ken je dat liedje nog die ik zong toen je klein was?

Zal ik het zingen?

Geef me een kusje.

Nog ��n, hier.

Hoi pappa.

En hoe staat het?

Doen we een kussengevecht? - Nu?

Vooruit dan, kom.

Wat moet ik nu weer doen?

Waarom zei je dat Mateo dat kind moet slaan?

Ik heb niet gezegd dat hij hem moet slaan.

Wat heb je dan gezegd?

Ik zei hem dat hij zichzelf moet verdedigen.

Je zei dat hij hem moet slaan?

Dat is niet hetzelfde.

Mateo vertelde dat hij telkens klappen krijgt van dat kind.

De meester weet het en hij doet niets.

Ik zei dat hij moet leren zichzelf te verdedigen.

Zeg dit soort dingen nooit meer tegen mijn kind, goed?

Het is ook mijn kind, ik ben de vader. Duidelijk?

Ik wil niet dat mijn kind dit soort dingen leert.

Ik zeg je net dat hij ook mijn zoon is.

Dan praten we er eerst over en beslissen we wat we doen.

Maar ik wil niet dat je die dingen zeg tegen mijn zoon.

Nu moet je even goed luisteren..

misschien is het na zeven jaar nog niet goed tot je doorgedrongen.

Ik ben de vader van Mateo. Ik zeg tegen hem wat ik wil.

Jij bent een geweldadig persoon, Marco.

Ga maar wat slapen. - Nee, luister!

Je vertelt hem nooit meer zulke dingen. Duidelijk?

Is dat duidelijk? Punt uit.

Je hoeft niet te zo schreeuwen.

Slaan. Harder.

Je gaat een duik maken.

Mateo slaapt.

Precies. Er is niemand verder.

Stop.

Marco stop. Ik heb geen zin.

Vind je dat normaal?

Met je vrijen om je tevreden te houden?

Nee, dat lijkt me niet normaal.

We moeten praten.

Ik ben nu bezig met wetsvormen. Is het dringend?

Heel dringend.

Wat is er?

Ik wil terug naar huis.

Alweer? Martina, daar hebben we 't al over gehad.

We gaan er volgend jaar met z'n drie�n op vakantie.

Je begrijpt het niet of je doet alsof je het niet begrijpt.

En wat moet ik dan begrijpen?

Ik wil naar huis, ik heb besloten. Ik ga terug.

Ik wil hier niet blijven.

En je baan dan?

Die zeg ik op. - Opzeggen?

Natuurlijk, wat kan je geld schelen? Daar heb je mij voor.

In mijn land kan ik veel meer verdienen dan hier.

En Mateo?

Die gaat me me mee.

Oh, die gaat met je mee. En waarom?

Omdat ik zijn moeder ben.

En ik ben zijn vader. En dus? - Hier is geen toekomst.

Hier bekijken we de toekomst per dag.

Ik ga terug naar mijn huis.

Goed zo, vertrek maar alleen. Het wordt een mooie reis.

Mijn zoon gaat met me mee.

Mateo gaat nergens heen. Is dat duidelijk?

En ga nu maar weg, ik moet verder met m'n werk.

Wat is er?

Niets. - Niets? Je bent zo stil.

Niets. - Wat is er gebeurd?

Mamma zei dat we naar oma gingen, maar ik wil niet.

Wat heeft mamma gezegd? - Dat we naar oma gaan en jij mag niet mee.

Wanneer heeft ze dat gezegd?

Gisteren. - Heeft ze dat gezegd?

Wat heeft ze nog meer gezegd?

Ze heeft vertelt hoe het huis eruit ziet. - En verder?

Verder niets meer.

Ze zei alleen dat we daarheen moeten.

Dat jullie naar oma gaan? Jij en zij?

Zei ze niet waarom?

Om daar voor altijd te blijven. - Hoezo voor altijd?

Voor altijd. - Heeft ze dat gezegd?

Weet je dat zeker? - Ja.

Je vertelt toch geen leugens? - Nee.

Heeft ze dat gezegd?

Ze bedoelde het niet serieus.

Maak je je zorgen? - Heel veel.

Maak je maar geen zorgen.

Want ik kan niet zonder jou.

Kom hier.

Je blijft niet zonder mij achter.

Geef pappa een kus.

Ga maar.

En Mateo?

Die slaapt, dat zie je toch?

Ik weet dat hij slaapt.

Hij slaapt dat laatste tijd erg veel.

Dat hebben we dan gemeen.

Wat heb je tegen hem gezegd? - Niets.

Je vertelde hem dat je terug gaat naar je eigen land.

Ik wil scheiden, weet je dat?

Heel goed. Je wilt scheiden?

Dan nemen we een ander huis hier in Bari. Dan scheiden we.

Maar wel hier. - Nee, ik wil terug naar huis, met m'n zoon.

Luister...

Mateo is ook van mij. Je kan hem niet wegnemen.

Je gaat hem niet van mij wegnemen.

Dan offer jij jezelf op en kom je naar mijn land.

En wat ik moet ik daar in vredesnaam doen?

Ik leef hier toch ook? - Ik werk hier, ik leef hier.

Ik kom hier verdomme vandaan.

Ik wil weg. Ik kan hier niet blijven.

We moeten hier goed over praten.

Een oplossing vinden. Kan je uitleggen waarom je zo graag weg wil?

Ik wil het begrijpen, want ik snap er geen klote van.

Ik voel me niet goed, ik ben triest. Ik voel me slecht...

ik weet niet waarvan, en waarom ik dat heb.

Ik mis mijn huis. Ik mis mijn moeder.

Ik voel me hier nutteloos, ik voel me leeg.

Ik haat deze klote crisis, ik haat de wanhopige mensen die ik zie..

Dus ik ga weg.

Ga nu maar weg. Nu gelijk. Opstaan en weg.

Ga maar, nu. Je wilt weg, ga maar.

Laat me los.

Wat heb je toch?

Wat is er? - Niets.

Ga maar slapen.

Wat doe je?

Ik slaap hier nu.

Laat me met rust.

Ik wil alleen wat praten.

Ik heb zitten denken, we doen het zo...

Ik zet de hypotheek om. We gaan naar een ander huis.

Verandering van omgeving. Buiten de stad.

Je zult zien dat alles weer goedkomt.

Ik begrijp het niet, dit is wat jij zou willen.

Hoe zou jij het dan willen?

Dat is nu niet meer belangrijk. - Zeg het maar.

Ik wilde altijd dat je met me zou trouwen.

Maar je zei: nee.

We zouden een tijdje naar mijn land gaan? Maar het was niet de beste tijd.

Ik wilde een ander kind. Maar dat mocht niet.

Dus?

Dat kan allemaal nog.

Ik hou het niet meer uit.

Ik hou nog steeds van je.

Toon het dan?

Vertrouw me dan en laat me vertrekken.

We moeten ook aan Mateo denken.

Dat weet ik. - Dus?

Ik voel me niet goed hier.

Als ik me goed voel, zal hij zich ook beter voelen.

Besef je wel wat je zegt?

Hoe kan je zo denken.

Hoe kom je erbij?

Hoor je wel wat je zegt?

Ga alsjeblieft weg.

Hoe kan je denken dat Mateo zonder vader kan?

Luister even naar me...

Marco, ga alsjeblieft weg.

Ik wil met mijn zoon terug naar mijn land.

Om met uw zoon terug te keren naar uw land...

heeft u toestemming nodig van de vader.

Of we vragen via de rechter om toestemming.

En hoe lang duurt dat?

Voor toestemming van de rechter...

Minimaal een jaar.

Jazeker. Dit zijn complexe zaken.

Dus ik word hier eigenlijk gegijzeld? - Nee, u bent geen gijzelaar.

U kan gaan en staan waar u wilt.

Maar er is het belang van een kind

en is het verplicht toestemming te krijgen van de vader of de rechter.

Er zijn verder geen mogelijkheden?

Mevrouw, uw enige mogelijkheid is via de rechter.

Maar als u me vraagt wat ik zou doen...

Ik zou meteen terug naar mijn land gaan.

Zonder paspoort?

Maak u daar maar geen zorgen over.

Ik kan voor u een kopie maken bij de ambassade.

In mijn land heb ik ook de handtekening van de vader nodig.

Luister mevrouw...

We doen het zo: morgen zorg ik voor een verzoekschrift.

We trekken zijn verantwoordelijkheid in twijfel.

We vragen hem om het appartement onmiddellijk te verlaten.

We eisen dat hij in de financiele voorzieningen voorziet

van u en uw kind.

Dan zal hij bang worden.

En ik verzeker u dat u zijn toestemming binnen korte termijn heeft.

Dat heb ik weer..

Wat is er, jongen? - Mamma is er niet.

Mamma komt zo.

Kom, we gaan weer terug naar bed.

Heb je eng gedroomd? - Ja.

Ga er lekker onder liggen.

Wat heb je gedroomd?

Ik werd door een grote muis achtervolgd, hij wilde me bijten...

maar ik wilde dat niet en ben ik wakker geworden.

En je was bang? - Ja.

Niet meer aan denken.

Morgen gaan we allemaal leuke dingen doen.

Denk daar maar aan.

Ga lekker slapen.

Hallo.

Waar was je?

Uit.

Waar ben je geweest?

Dansen. - Waarom stond je telefoon uit?

Ik wilde niet met je praten.

Wat is er aan de hand?

Ik heb het zeven jaar geprobeerd. Zeven jaar, het gaat niet meer.

Ik heb me zo alleen gevoeld.

Met jou voel ik me alleen.

Heb je niets gevangen?

Is het waar dat jij en mamma geen ruzie meer maken?

Ja, we maken geen ruzie meer.

Maar het kan gebeuren...

dat mamma en pappa het niet eens zijn.

Maar daar hoef je je geen zorgen om te maken.

Bedrijp je dat?

We gaan er nu uit.

Even wachten.

Ik kom.

Geef me een kus?

En?

Dat is prachtig.

Goed.

Hoeveel vermogen heeft hij?

135 pk. - Zoveel?

Hou je van me? Geef me een kusje.

Pappa moet twee dagen weg,h�?

Ik vind het niet leuk dat je weg gaat.

Maar pappa komt weer terug. - Braaf zijn, h�?

Ik ga.

Ik weet dat het nu niet zo goed gaat...

maar laten we ons hoofd niet verliezen.

Oke?

Ga nu maar.

Hallo.

Mateo? Hoe gaat het?

Goed.

We gaan.

Martina?

Mateo?

Het nummer dat u heeft gebeld is niet in gebruik...

Komt u maar.

Heeft u iets ontdekt? - Ja.

We weten dat mevrouw met haar zoon het land heeft verlaten.

Had u daar toestemming voor gegeven?

Nee.

Heeft u ruzie gemaakt? Had u onlangs problemen?

Helaas wel.

Ik begrijp het.

Wat kunt u doen?

We gaan aangifte doen.

De naam van het kind?

Mateo Mauri... met ��n t.

Weet u de woonplaats van mevrouw in haar land van herkomst?

Nee.

Onbekend dus?

De lokale autoriteiten hebben ons wat foto's gestuurd.

Bekijkt u ze goed.

Herkent u de moeder van u zoon? - Nee.

Bent u zeker? - Ja.

U heeft toch rechstreeks contact met onze ambassade daar?

Ja, maar ik krijg steeds dezelfde antwoorden.

U moet begrijpen dat zoiets niet makkelijk is.

Zowel hier op Buitelandse zaken, als op onze ambassade

doen we alles wat we kunnen.

Ja, maar ik wacht al lang op antwoorden. Kunt u me helpen?

Ik zal eerlijk met u zijn.

Voor het terugvinden van kinderen gaan soms maanden voorbij.

Als we geluk hebben, vinden we iets over een jaar.

Maar als we minder geluk hebben gaan er zelfs jaren overheen.

Wij krijgen veel vergelijkbare zaken vanuit de hele wereld.

Dus blijft u vooral kalm en laat ons het werk doen.

Begrijpt u dat?

Stelletje klootzakken!

Hoi Marco. - Kom erin.

Wil je soms koffie of iets anders. - Nee, bedankt.

Hier, dit heb ik kunnen regelen.

Dank je. - Nee, jij bedankt.

Ik heb gehoord wat je is overkomen. Het spijt me zeer.

Ik wilde je nog bellen, maar met die geldkwestie...

heb ik je niet gebeld, maar ik moest aan je denken.

Weet je al iets?

Heeft niemand ze gezien?

Niemand.

Hier, pak dit.

Waarom ga je ze niet zoeken?

Ga ze zoeken. Waar wacht je op?

En waar moet ik heen? Zelfs de politie kan ze niet vinden.

Als je zoekt, zal je ze vinden.

De jongen heeft je nodig. Hij heeft een vader nodig.

Luister naar me, laat alles achter en ga op zoek.

Waarom verkoop je hem?

Ik heb geld nodig. - Hoeveel vraag je ervoor?

15.000. - Dat is te veel.

Ik geef je 10.000, meteen.

Dit is de keuken.

Handdoeken, bestek.

De sleutel...

Hier staat mijn nummer. Als er wat is, bel je me.

Je had geschreven dat je in Euro's wilde betalen?

Het totale bedrag is vijfhonderd Euro.

Als er iets is, bel je me. - Dank u.

Goedemorgen.

Ik ben Marco Mauri. Ik kom voor advocaat Ramos.

Een ogenblik, alstublieft.

Hij komt er zo aan.

Marco? Hoe gaat het met u? Ik ben advocaat Ramos.

Komt u verder. - Bedankt.

Sorry voor mijn Italiaans, het is al een tijd geleden dat ik dat sprak.

Maar u spreekt het goed.

Hier rechts.

Ik heb de laatste tijd veel gedaan.

Aangifte bij de politie. Ik bezocht de familiale rechtbank.

Een oproepverzoek bij de ambassade...

maar het heeft allemaal niets opgeleverd.

In deze stad leven zes miljoen mensen.

En als de moeder van uw kind echt wil verdwijnen...

is het heel moeilijk om ze te vinden.

Wat kunnen we nog doen?

Ik ben ervan overtuigd dat het beste wat u kan doen

is om een prive detective in te huren.

Daar heb ik de geschikte persoon voor.

Het zou goed zijn hem te ontmoeten.

Wanneer?

Meteen.

Goed, regel het maar.

Hallo. - Dit is Carlos.

Hoe was uw reis? - Goed.

Zullen we hier gaan zitten?

Carlos is degene over wie ik sprak.

Hij kan je zoon vinden.

Maar eerst even ��n ding, ik werk als volgt:

U geeft me meteen 2.000 Euro. En nog twee als ik uw zoon vind.

4.000 Euro? Dat is veel geld.

4.000 veel voor uw zoon? Ik zou honderdduizend betalen voor m'n zoon.

Wacht even...

Luister...

U weet niet hoe het hier werkt.

Wilt u uw zoon vinden? Dan zal hij hem vinden.

Vertrouw me.

Goed.

Ik heb informatie nodig. Alles wat u weet, wat dan ook.

Een begin. - Ik heb geen informatie.

Alleen dit wat ik altijd bij me draag.

Hoezo?

Dit is een medaille van een zeer traditionele school.

En wat betekent dat?

Het betekent dat we geluk hebben. De moeder van uw kind...

heeft hem naar deze school gestuurd.

Hoe zeg je " luister naar mij"?

Luister naar me...

Als u uw kind ziet, doet u niets, begrijpt u?

Dat is ze.

En?

Het kind is hier niet ingeschreven.

Zeker? - Ja.

Wat doen we nu? - Geen zorgen, ik vind hem wel.

Niets.

We gaan een koffie drinken. Kom mee.

Kent u hem al lang? - Heel lang.

U deed er goed aan hem in te huren.

Hallo?

Wat is er gebeurd?

Ja, stuur me maar een sms. Ik kom meteen.

Wil je iets? - Nee, bedankt.

En? Heb je hem gevonden?

Ik heb ontdekt waar de familie van Martina woont.

Gaan we?

Als je wilt dat ik erheen gaat, gaat het je veel kosten...

dus ik adviseer dat je alleen moet gaan.

Waar moet ik heen?

Ik geef je het adres.

Sorry?

Ik zoek de familie Turri.

Dat witte huis daar. - Bedankt.

Goedenavond.

Is dit de familie Turri? - Ja, wie wil dat weten?

Ik zoek Martina. - Ik ben haar man Marco uit Italie.

Ik ben de tante van Martina.

Sorry dat ik u stoor. - Helemaal niet.

Kom binnen.

Dank u.

Dank u. - Suiker?

Heeft Martina u nooit haar verhaal verteld?

Het verhaal van haar ouders, bedoel ik.

Ze hield er niet van over haar leven te praten.

Ik weet alleen dat ze gescheiden zijn.

Tijdens haar adolescentie probeerde Martina de relatie met haar vader te herstellen.

Ze kwam hem vaak opzoeken...

maar heel geleidelijk hield ze daarmee op.

U weet niet waar ze is?

Ik heb echt geen idee.

U weet niet waar de moeder van Martina is, waar ze woont?

U kent geen familieleden van haar moeder of...

ik weet het niet, iemand...

aan wie ik dat kan vragen?

Als ik kon, had ik je geholpen.

Wat is de naam van uw zoon? - Mijn zoon?

Mateo. - Hoe oud is hij?

Zeven jaar.

Heb vertrouwen, u zal hem vinden.

Hallo. Hoe gaat het?

Goed.

Hoe heb je dit appartement gevonden? - Via internet.

En? - Dus...

Ik heb wat nieuws...

Wat is er gebeurd? - We hebben haar gevonden.

Wat? - Carlos heeft haar gevonden.

En heeft u de politie gebeld? - Nee, dat heeft geen zin.

Hoezo heeft dat geen zin?

Luister, u bent hier vijftienhonderd kilometer van huis.

Nee, ik begrijp niet dat u geen politie heeft gebeld?

De internationale wet beschermt alle minderjarigen.

Heeft u advocaat dat niet verteld?

Nee, mijn advocaat heeft me niets gezegd.

Dus wat moet ik nu doen?

U moet een ontmoeting met haar regelen.

Wie ontmoeten? - Zij, de moeder van uw zoon.

Ze is van mij gevlucht, ze wil mij niet ontmoeten.

Ik denk van wel.

Hallo.

Hoe gaat het? - Goed.

Zullen we een koffie drinken?

Woon je in een hotel?

Ik heb een appartement gehuurd. - Waar?

Hier vlakbij.

In ��n van die drie torens. Ken je die?

Hoe gaat het met Mateo?

Met hem gaat het heel goed. Hij is nu een rustig kind.

En waar is hij? - Thuis met mijn moeder.

Mag ik hem zien? - Nee, hij mag niet bij jou.

En waarom?

Waarom heb je daar niet eerder over nagedacht?

Over wat nagedacht?

Ik had gehoopt dat je hierover zou nadenken...

over alles wat er tussen ons is gebeurd...

je houding te veranderen...

maar ik zie dat je nog steeds detzelfde bent.

Waar heb je het over? Over welke houding?

Besef je wel wat je me hebt aangedaan?

Je bent een geweldadig persoon en ik laat zo iemand niet bij mijn kind.

Ik ben geen geweldadig persoon, dat weet je donders goed.

Het is zo.

Waarom wilde je me hier ontmoeten?

Ik wil een overeenkomst sluiten.

Wat voor overeenkomst? - Een wettelijke overeenkomst.

In aanwezigheid van advocaten. Zoals jij graag hebt, juridisch.

En wat houdt die overeenkomst in?

Als eerste, alles gaat buiten de Italiaanse rechtbank om.

Als tweede, mijn kind zal dit land niet verlaten voor het vijftien is.

Als derde, je mag hem alleen zien in aanwezigheid van mij of m'n moeder..

maar alleen hier, in mijn land. Duidelijk?

En als je voor hem wil zorgen, moeten we ook praten over geld,

want een kind leeft niet op lucht.

En als ik die overeenkomst niet wil ondertekenen?

Wil je niet ondertekenen?

Nee, dat kan ik niet.

Dan hebben we elkaar niets meer te zeggen.

Wacht...

Laat me los.

Laat me praten.

Ik ben het, laat me praten. Ga zitten.

Laat me los of ik ga schreeuwen. Nu loslaten.

Bent u Marco Mauri? - Ja.

Dit is van de Familiale rechtbank. Voor de minderjarige, het kind.

Wat? - U moet tekenen.

Waarom? - U moet tekenen.

Dank u.

Ze beschuldigt u van huiselijk geweld, tegen haar en het kind in Italie.

Maar dat is absoluut niet waar.

Ze eist dat u uw rechterlijke macht op uw kind verliest.

Dat moet een grap zijn. - Nee, helaas niet.

De zitting is over twee dagen.

Over twee dagen?

Zo gaat dat hier.

Ik heb hoge waardering voor wat u voor uw kind doet...

maar ik ben verplicht u te zeggen...

het gaat om ernstige beschuldigingen. Als dat zou voorkomen...

riskeert u uw zoon nooit meer te zien.

Bovendien zou u in serieuze problemen komen met justitie.

Beseft u dat?

Dus we hebben twee mogelijkheden.

U gaat het proces aan en neemt de risico's.

Of u neemt onmiddellijk het vliegtuig terug naar uw land...

en probeert uw kind te vergeten.

Want als u vertrekt kunt u hier nooit meer terugkeren.

Ik weet dat het moeilijk is...

probeer er een dag over na te denken...

en daarna hoor ik uw besluit.

Dat is ze.

Ze zullen u constant onder druk zettten.

In de rechtzaak 6-504 roept de rechtbank op:

De eiser Martina Turri en de advocaat Maximiliano Vilegas

en de gedaagde Marco Mauri en de advocaat Gorge Ramos, aula 5.

Gaat u mee.

Hallo.

Alle bewijzen en technische informatie verzameld hebbende,

zal ik nu mijn tijd nemen om de zaak te onderzoeken.

En u bent verplicht een psychologisch onderzoek te ondergaan.

Sorry, eh... - Ja.

Kan ik mijn kind zien?

Het belangrijkste nu is het welzijn van de minderjarige.

Tegen u worden ernstige beschuldigingen ten laste gebracht

en op dit moment acht ik me niet in staat om daarover een besluit te nemen.

Dus u zult moeten wachten.

Totdat er geen uitspraak is geweest, mag u niet bij uw zoon komen.

Doet u dat toch, dan zal ik u laten arresteren.

De zitting is nu gesloten.

Wat is dat? - De akte.

Mag ik dat zien? - Natuurlijk, kom.

Hoe zou u de relatie met uw zoon omschrijven?

Een normale vader-zoon relatie...

goed...

Ik hou heel veel van hem, en hij van mij.

Maakte u eten voor het kind?

Soms. - Kleedde u hem aan?

Ja, soms...

Bezocht u de ouderenavonden op school in Italie?

Zeker, maar zijn moeder ging meer.

De moeder van uw kind zegt dat u een geweldadig persoon bent.

Wat gebeurt er als jullie discussies hebben?

We discussieren juist om die reden.

Zij wilde hier terugkeren...

ze kon niet meer in Italie blijven.

Ik ben advocaat, hoe moet ik hier een baan vinden?

Dat zou een stommiteit zijn...

want het is niet makkelijk advocaat te zijn in een ander land.

Sorry, maar ik zie een probleem bij u...

bij het verplaatsen in een ander persoon.

De moeder moest haar land verlaten om naar een vreemd land te gaan

en heeft dat zeven jaar lang vol gehouden.

Wat zou er gebeuren als de rechtbank u verbiedt uw zoon te zien?

Denkt u aan zelfmoord?

Dat denk ik niet.

Lieverd...

Mis je je vader?

Zeg eens wat?

Ja, heel erg.

Goedenmorgen. Ga maar gelijk in de klas.

Gelijk naar de klas..

Hallo, gelijk naar binnen. Geen rijen, gelijk naar de klas.

Tot ziens.

Naar binnen..

Wat doet u hier? - Niets.

Hier zijn kinderen, ik moet u vragen weg te gaan.

Ik voelde me alleen...

Ik was altijd bang over hoe hij zou reageren,

ik wist nooit wat er zou gebeuren.

Ik probeerde alles zo goed mogelijk te doen...

maar hij was het nooit met me eens.

Het was nooit goed voor hem.

Ik verloor mijn eigenwaarde.

Toen mijn zoon was geboren, werd dat alleen maar sterker.

Bent u ontsnapt?

Nee, ik ben niet ontsnapt.

Voor zover ik weet, vertok u uit Italie zonder toestemming van de vader...

en van het kind, en ging u met Mateo weg.

Ik ben teruggegaan naar m'n land.

Ik ben niet ontsnapt en ook niet gevlucht.

Ik heb hem vaak gezegd, in verschillende omstandigheden:

ik wil terug naar mijn land.

En wat zijn daarvoor de redenen?

Ik wil een betere toekomst voor mijn zoon.

Ik voelde me kwetsbaar in Italie...

Maar we praten niet over u, we praten over het kind.

Hetzelfde geldt voor mijn kind. - Kwetsbaar?

Hoe bedoelt u kwetsbaar, waarom?

Mijn kind voelde zich verantwoordelijk voor de grilligheden van zijn vader.

Kunt u specefieker zijn naar waar u aan refereert?

Hij leefde in angst, of z'n vader zich goed of slecht voelde.

Dat is een vreselijke druk voor een kind.

Is dat niet normaal voor een vader-zoon relatie?

Ja, maar een kind angstig te zien voor de reacties van z'n vader is niet normaal.

Wat voor soort reacties had de vader ten opzichte van zijn zoon?

Geweldadig.

Heeft hij ooit fysiek geweld gebruikt tegen u of uw zoon?

Nee, maar.. sorry...

Is het normaal om iedere dag te schreeuwen of ruzie te maken?

Voor mij niet.

Was dat de normaliteit? - Ja, elke dag.

Heeft hij u of uw kind ooit financieel tekortgeschoten?

Beschrijft u hem als een afwezige

of als een aanwezige en aanhankelijke vader die graag met z'n zoon speelt?

Aanwezig, maar emotioneel instabiel.

Sorry, maar de presentie van mijn client in deze rechtbank

staat in schril contrast met de stelling die mevrouw hier formuleerd.

Ik heb geen andere vragen meer. - Dank u.

Mevrouw Turri ook bedankt.

Meneer Mauri, gebruikt u drugs?

Nee. - Nooit?

Nooit. - Alcohol?

Ja, soms.

Drinkt u regelmatig?

Normaal, wijn.

Gebruikt u soms verbaal geweld tegen iemand?

Verbale discussies wel.

Beschouwt u zichzelf geweldadig? - Nee.

Absoluut zeker? - Ja.

Heeft u openstaande schulden bij justitie?

Nee. - Dus u bent een integer persoon?

Nee. - Geen integer persoon?

Nee, dat zeg ik niet. - Maar u bent ook niet geweldadig?

U heeft nooit momenten van psychologisch verbaal geweld met uw zoon gehad?

Natuurlijk, het is mijn zoon.

U heeft nooit geweld tegen hem gebruikt?

Geen geweld, wel discussies, natuurlijk.

Kunt u mij zeggen wat u onder een discussie verstaat?

Ik weet het niet... als... - Als wat?

Als een kind niet doet wat het moet doen.

Dus uw kind moet eigenlijk doen wat uw wilt?

Zij noemt het geweldadig, ik niet.

Geeft u alleen antwoorden op de vragen die ik stel!

Kunt u uitleggen, ik heb hier een psychologisch rapport...

dat zegt dat u een geweldadig persooon bent.

U heeft een sterke neiging tot frustratie..

en bent absoluut oncapabel om daarmee om te gaan.

Kunt u uitleggen wat het verband is tussen dit rapport en uw antwoorden?

Ik weet het niet. - U weet het niet?

Nee, ik weet het niet. - U weet het niet.

Edelachtbare, ik wil hierbij benadrukken, dat bij herhaaldelijke gelegenheden

er absoluut geen samenhang is...

tussen de antwoorden en dit rapport, gebaseerd op drie gesprekken.

Voor 't moment heb ik geen vragen meer. Dank u.

Is het mogelijk iets te zeggen? Mag ik iets zeggen?

Wat ik wil zeggen is...

dat ik in al deze jaren...

geprobeerd heb mijn kind veel dingen te leren,

voor het merendeel positief,

en waarschijnlijk heb ik ook negatief dingen overgebracht.

Ik ben niet perfect..

en ik heb daar ook niet over nagedacht.

We hebben waarschijnlijk veel fouten gemaakt, zowel jij als ik.

en misschien was onze relatie verkeerd..

te veel dingen voor lief genomen..

maar we hebben ook belangrijke momenten gekend.

Goede momenten...

intense momenten die we samen hebben ervaren.

Vooral dat we dit prachtige kind hebben gekregen...

die ons kind is.

Dus we moeten aan hem denken. Aan Mateo.

Niet alleen nu hij klein is...

maar ook als hij opgroeit en hij naar zijn vader vraagt...

We ga je dan zeggen?

Wat ga je hem zeggen als hij naar z'n vader vraagt?

Meneer Mauri, bedankt.

Alle bewijzen in overweging te hebben genomen kom ik nu tot een vonnis.

Deze rechtbank verwerpt de beschermingsregeling,

verzocht door mevr. Turri aan de heer Mauri.

De voorzorgmaatregeling tegen de heer Mauri komt te vervallen.

Gezien de technische informatie heb ik bepaald dat de heer Mauri

zijn zoon ��ns in de twee weken mag zien.

Tot zijn veertiende mag de minderjarige het land niet verlaten

zonder toestemming van z'n moeder

of een daarvoor bevoegde rechter.

Ik bepaal bovendien dat de heer Mauri, om zijn kind te zien..

in psycholgische therapie gaat voor tenminste zes maanden.

Bovendien moet de heer Muari 600 Euro per maand betalen

om in het onderhoud van de minderjarige te voorzien.

Meneer Mauri, ik herinner u eraan, dat wanneer u 't vonnis niet respecteert

ik gedwongen ben u te laten arresteren.

Maar ik leef in Italie? - Geen verder commentaar meer.

Deze zitting is gesloten.

Je hebt je dapper gedragen. Geloof me.

Kom, we gaan.

Om dit land uit te komen zijn er twee opties.

Of via de zee, of via de bergen.

Ik prefereer de bergen.

Daar is een pas.

Dat is de 'Passo del las Nieves Negras'.

Hij werd gebruikt tijdens de dictatuur.

Daar zullen ze op jou en je zoon wachten.

Als je de pas over bent, ben je veilig.

Goed.

Maar ik moet je ook iets zeggen.

Als ze je pakken, krijg je dertig jaar.

Weet je zeker dat je het wil doen?

Ja.

Heb je het geld? - Het is het laatste dat ik heb.

Goed, morgen gebeurt het.

Oke.

Veel geluk.

Terugkeren, alstublieft.